Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2000 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Farmaceutycznemu.

Dziennik Ustaw Nr 39 — 2559 — Poz. 460 i 461 460 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 28 kwietnia 2000 r. w sprawie nadania statutu G∏ównemu Inspektoratowi Farmaceutycznemu. Na podstawie art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 10 paêdziernika 1991 r. o Êrodkach farmaceutycznych, materia∏ach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz. U. Nr 105, poz. 452, z 1993 r. Nr 16, poz. 68 i Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) zarzàdza si´, co nast´puje: §

1. G∏ównemu Inspektoratowi Farmaceutycznemu nadaje si´ statut, stanowiàcy za∏àcznik do rozporzàdzenia. §
2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia. Minister Zdrowia: F. Cegielska Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2000 r. (poz. 460) STATUT G¸ÓWNEGO INSPEKTORATU FARMACEUTYCZNEGO §
3. G∏ówny Inspektorat Farmaceutyczny, zwany dalej „G∏ównym Inspektoratem”, jest centralnym urz´dem administracji rzàdowej obs∏ugujàcym G∏ównego Inspektora Farmaceutycznego. §
4. G∏ówny Inspektor Farmaceutyczny kieruje G∏ównym Inspektoratem przy pomocy dyrektora gene- ralnego oraz kierowników komórek organizacyjnych wymienionych w §
5. §
6. W sk∏ad G∏ównego Inspektoratu wchodzà: 1) Departament Nadzoru, 2) Departament Organizacyjno-Prawny, 3) Biuro Bud˝etowo-Finansowe. 461 WYROK TRYBUNA¸U KONSTYTUCYJNEGO z dnia 9 maja 2000 r. sygn. akt U. 6/
7. Trybuna∏ Konstytucyjny w sk∏adzie: Krzysztof Kolasiƒski — przewodniczàcy, Stefan J. Jaworski, Wies∏aw Johann — sprawozdawca, protokolant: Joanna Szymczak, po rozpoznaniu w dniach 15 czerwca 1999 r. i 9 maja 2000 r. na rozprawie sprawy z wniosku grupy pos∏ów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, z udzia∏em umocowanych przedstawicieli uczestników post´powania: wnioskodawcy, Prezesa Rady Ministrów, Ministra Edukacji Narodowej i Prokuratora Generalnego, o wydanie orzeczenia stwierdzajàcego, ˝e: 1) rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 7 listopada 1997 r. w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Rodziny (Dz. U. Nr 138, poz. 927) jest niezgodne z art. 2, 7, 92 ust. 1 i art. 149 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) oraz z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie dzia∏ania ministrów (Dz. U. Nr 106, poz. 492 z póên. zm.), 2) § 1, 2 i 3 uchwa∏y nr 102/97 Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie finansowania z bud˝etu paƒstwa zadaƒ dotyczàcych m∏odzie˝y sà niezgodne z art. 2, 7 i 93 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 3) § 1 uchwa∏y wymienionej w pkt 2 jest niezgodny z art. 149 ust. 1 zdanie 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z art. 4 ustawy z dnia 23 paêdziernika 1987 r. o utworzeniu urz´du Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 33, poz. 178 z póên. zm.) oraz z art. 10 ustawy powo∏ywanej w pkt 1, 4) § 1, 2 i 3 uchwa∏y wymienionej w pkt 2 sà niezgodne z art. 216 ust. 1 i art. 219 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z art. 10 ust. 4 ustawy powo∏ywanej w pkt 1 oraz z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. — Prawo bud˝etowe (Dz. U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344 z póên. zm.), 5) decyzja nr 15 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 kwietnia 1998 r. w sprawie powo∏ania sk∏adu osobowego Komisji Wspólnej Ministra Edukacji Narodowej i Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Rodziny do realizacji zadaƒ zlecanych jednostkom niepaƒstwowym jest niezgodna z art. 2, 7, 87 ust. 1 i art. 93 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, o r z e k a:
8. Rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 7 listopada 1997 r. w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Rodziny (Dz. U. Nr 138, poz. 927) jest niezgodne z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie dzia∏ania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82,