Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą

Dziennik Ustaw Nr 50 — 3032 — Poz. 582 i 583 Po zaznajomieniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — konwencja zosta∏a uznana za s∏usznà, — Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do tej konwencji, zastrzegajàc, i˝ artyku∏ 23 i artyku∏ 33 konwencji nie b´dà mia∏y zastosowania w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, — z uwzgl´dnieniem wy˝ej wspomnianego zastrze˝enia konwencja b´dzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 19 grudnia 1995 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wa∏´sa L.S. Minister Spraw Zagranicznych: W. Bartoszewski 583 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystàpienia przez Rzeczpospolità Polskà do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏ami 37 i 39 Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r., konwencja zosta∏a ratyfikowana dnia 19 grudnia 1995 r., a dnia 13 lutego 1996 r. Ministerstwu Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów, jako depozytariuszowi, z∏o˝ony zosta∏ dokument przystàpienia przez Rzeczpospolità Polskà do wymienionej konwencji. common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents”. Zgodnie z jej artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 13 kwietnia 1996 r. Konwencja wesz∏a w ˝ycie mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a: Luksemburgiem 2 czerwca 1996 r. Danià 22 czerwca 1996 r. S∏owacjà 25 czerwca 1996 r. Izraelem 30 czerwca 1996 r. Finlandià 5 sierpnia 1996 r. Niderlandami 16 sierpnia 1996 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Niemcami 14 wrzeÊnia 1996 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 11 listopada 1996 r. Norwegià 20 grudnia 1996 r. Australià 10 stycznia 1997 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej (tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych: Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Channel, Obszarów Suwerennej Bazy na Cyprze, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru, Hong Kongu i Wyspy Man) 21 lutego 1997 r. Cyprem 16 marca 1997 r. W trakcie sk∏adania dokumentu przystàpienia dokonano zg∏oszenia nast´pujàcych oÊwiadczeƒ i zastrze˝eƒ: OÊwiadczenia: Artyku∏ 2 ust´p 1 — organem centralnym wyznaczonym do przyjmowania wniosków o przeprowadzanie dowodów pochodzàcych od sàdów innych Umawiajàcych si´ Paƒstw jest w Rzeczypospolitej Polskiej Ministerstwo SprawiedliwoÊci. Artyku∏ 8 — organem wyznaczonym do wydawania zgody jest Ministerstwo SprawiedliwoÊci. Artyku∏ 24 i artyku∏ 27 punkt

1. a)— innymi organami (poza organem centralnym), w∏aÊciwymi do przyjmowania wniosków, sà sàdy wojewódzkie. Zastrze˝enia: Artyku∏ 23 — Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e nie b´dzie wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa Artyku∏ 33 — Rzeczpospolita Polska wy∏àcza stosowanie na jej terytorium:
2. a)postanowieƒ artyku∏u 4 ust´p 2,
3. b)postanowieƒ rozdzia∏u II konwencji, z wyjàtkiem postanowieƒ artyku∏u 15. Dziennik Ustaw Nr 50 Szwecjà Singapurem Hiszpanià Meksykiem Republikà Czeskà Chinami Szwajcarià — 3033 — 13 kwietnia 1997 r. 4 maja 1997 r. 25 maja 1997 r. 26 lipca 1997 r. 13 stycznia 1998 r. 5 czerwca 1998 r. 11 lipca 1998 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: 1. Zgodnie z artyku∏em 38 wymienionej konwencji wesz∏a ona w ˝ycie dnia 2 paêdziernika 1972 r. 2. Nast´pujàce paƒstwa ratyfikowa∏y konwencj´ w ni˝ej podanych datach: Dania 20 czerwca 1972 r. Norwegia 3 sierpnia 1972 r. Stany Zjednoczone Ameryki 8 sierpnia 1972 r. Francja (dla wszystkich terytoriów Republiki Francuskiej) 7 sierpnia 1974 r. Portugalia 12 marca 1975 r. Szwecja 2 maja 1975 r. Finlandia 7 kwietnia 1976 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 16 lipca 1976 r. Luksemburg 26 lipca 1976 r. Republika Federalna Niemiec 27 kwietnia 1979 r. Izrael 19 lipca 1979 r. Królestwo Niderlandów (dla Królestwa w Europie) 8 kwietnia 1981 r. W∏ochy 22 czerwca 1982 r. Hiszpania 22 maja 1987 r. 1) 28 stycznia 1993 r. Republika Czeska 15 marca 1993 r. S∏owacja2) Szwajcaria 2 listopada 1994 r. 3. Nast´pujàce paƒstwa przystàpi∏y do konwencji: Singapur 27 paêdziernika 1978 r. Barbados 5 marca 1981 r. Cypr 13 stycznia 1983 r. Monako 17 stycznia 1986 r. Argentyna 8 maja 1987 r. Meksyk 27 lipca 1989 r. Australia 23 paêdziernika 1992 r. Wenezuela 1 listopada 1993 r. ¸otwa 28 marca 1995 r. Estonia 2 lutego 1996 r. Republika Po∏udniowej Afryki 8 lipca 1997 r. Chiny 8 grudnia 1997 r. ————— 1) Data z∏o˝enia dokumentu kontynuacji; Czechos∏owacja ra- tyfikowa∏a konwencj´ dnia 12 maja 1976 r. 2) Jw. Poz. 583 Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Singapuru: Stany Zjednoczone Ameryki 8 lutego 1979 r. Szwecja 9 lutego 1979 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 14 marca 1979 r. (zgoda obejmuje tak˝e terytoria Gibraltaru i Hong Kongu) Norwegia 21 marca 1979 r. Czechos∏owacja 4 kwietnia 1979 r. Dania 7 czerwca 1979 r. Luksemburg 4 paêdziernika 1979 r. Francja 28 paêdziernika 1979 r. Finlandia 13 listopada 1979 r. Niderlandy 21 kwietnia 1981 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 28 maja 1986 r.) Niemcy 15 lipca 1981 r. Izrael 21 lipca 1981 r. W∏ochy 23 lutego 1983 r. Portugalia 19 grudnia 1983 r. Hiszpania 29 czerwca 1994 r. Szwajcaria 14 listopada 1994 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Barbadosu: Niderlandy 21 kwietnia 1981 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 28 maja 1986 r.) Stany Zjednoczone Ameryki 21 kwietnia 1981 r. Luksemburg 5 czerwca 1981 r. Izrael 21 lipca 1981 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 28 lipca 1981 r. (zgoda obejmuje tak˝e: Wyspy Kajmany, Wyspy Falklandzkie i Terytoria Zale˝ne, Gibraltar, Hong Kong, Wysp´ Man i Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Czechos∏owacja 7 sierpnia 1981 r. Finlandia 10 sierpnia 1981 r. Szwecja 30 wrzeÊnia 1981 r. Francja 28 paêdziernika 1981 r. Dania 10 grudnia 1981 r. Niemcy 4 lutego 1982 r. W∏ochy 23 lutego 1983 r. Portugalia 19 grudnia 1983 r. Norwegia 16 paêdziernika 1986 r. Hiszpania 29 czerwca 1994 r. Szwajcaria 14 listopada 1994 r. Singapur 8 grudnia 1998 r. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3034 — Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Cypru: Niderlandy 28 lutego 1983 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 28 maja 1986 r.) Finlandia 14 marca 1983 r. Francja 14 marca 1983 r. Izrael 22 marca 1983 r. Szwecja 14 kwietnia 1983 r. Niemcy 28 kwietnia 1983 r. Czechos∏owacja 7 czerwca 1983 r. Luksemburg 10 czerwca 1983 r. W∏ochy 14 czerwca 1983 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 19 sierpnia 1983 r. (zgoda obejmuje tak˝e: Wyspy Kajmany, Wyspy Falklandzkie i Terytoria Zale˝ne, Gibraltar, Hong Kong, Wysp´ Man i Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Portugalia 19 grudnia 1983 r. Dania 13 grudnia 1985 r. Norwegia 16 paêdziernika 1986 r. Stany Zjednoczone Ameryki 1 grudnia 1987 r. Hiszpania 11 maja 1994 r. Szwajcaria 14 listopada 1994 r. Singapur 8 grudnia 1998 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Monako: Niderlandy 15 maja 1986 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 28 maja 1986 r.) Niemcy 13 czerwca 1986 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 19 czerwca 1986 r. (zgoda obejmuje tak˝e: Wyspy Kajmany, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Hong Kong, Wysp´ Man, Wyspy Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich oraz Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Finlandia 24 lipca 1986 r. W∏ochy 24 lipca 1986 r. Norwegia 16 paêdziernika 1986 r. Czechos∏owacja 31 paêdziernika 1986 r. Szwecja 19 listopada 1986 r. Dania 24 listopada 1986 r. Izrael 30 stycznia 1987 r. Francja 4 listopada 1987 r. Stany Zjednoczone Ameryki Portugalia Cypr Hiszpania Szwajcaria Singapur Poz. 583 1 grudnia 1987 r. 15 sierpnia 1991 r. 19 listopada 1992 r. 29 lipca 1994 r. 14 listopada 1994 r. 8 grudnia 1998 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Argentyny: Luksemburg 15 lipca 1987 r. W∏ochy 11 sierpnia 1987 r. Niderlandy 11 wrzeÊnia 1987 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Szwecja 21 wrzeÊnia 1987 r. Izrael 24 wrzeÊnia 1987 r. Dania 8 paêdziernika 1987 r. Francja 12 listopada 1987 r. Stany Zjednoczone Ameryki 1 grudnia 1987 r. Norwegia 28 stycznia 1988 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 12 lutego1988 r. (zgoda obejmuje tak˝e: Anguill´, Wyspy Kajmany, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Hong Kong, Wysp´ Man, Wyspy Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich oraz Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) — w odniesieniu do Jersey 11 lipca 1988 r. Czechos∏owacja 12 lutego 1988 r. Niemcy 22 kwietnia 1988 r. Finlandia 5 lutego 1990 r. Cypr 19 listopada 1994 r. Hiszpania 29 czerwca 1994 r. Szwajcaria 14 listopada 1994 r. Singapur 8 grudnia 1998 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Meksyku: Norwegia 21 wrzeÊnia 1989 r. Izrael 18 paêdziernika 1989 r. Stany Zjednoczone Ameryki 25 paêdziernika 1989 r. Argentyna 26 paêdziernika 1989 r. Finlandia 17 listopada 1989 r. Dania 23 listopada 1989 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 15 stycznia 1990 r. (zgoda obejmuje tak˝e: Anguill´, Wyspy Kajmany, Wyspy Falklandzkie, Gibraltar, Guernsey, Hong Kong, Wysp´ Man, Jersey, Wyspy Po∏udniowa Georgia Dziennik Ustaw Nr 50 — 3035 — i Po∏udniowy Sandwich oraz Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Niemcy 22 stycznia 1990 r. Czechos∏owacja 1 lutego 1990 r. Niderlandy 15 lutego 1990 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 19 marca 1991 r.) Szwecja 16 lutego 1990 r. Portugalia 15 sierpnia 1991 r. Cypr 19 listopada 1992 r. Hiszpania 29 czerwca 1994 r. Szwajcaria 14 listopada 1994 r. W∏ochy 26 marca 1996 r. Francja 29 czerwca 1998 r. Singapur 8 grudnia 1998 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Australii: Luksemburg 11 grudnia 1992 r. Niderlandy 16 grudnia 1992 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 20 maja 1993 r.) Francja 26 stycznia 1993 r. Dania 11 lutego 1993 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 19 lutego 1993 r. (zgoda obejmuje tak˝e: obszar administracyjny Guernsey, obszar administracyjny Jersey, Wysp´ Man, Anguill´, Wyspy Kajmany, Wyspy Falklandzkie, Gibraltar, Hong Kongu, Wyspy Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich) Cypr 20 kwietnia 1993 r. Niemcy 4 maja 1993 r. Finlandia 24 maja 1993 r. Stany Zjednoczone Ameryki 23 czerwca 1993 r. Szwecja 31 grudnia 1993 r. Norwegia 19 kwietnia 1994 r. Hiszpania 29 czerwca 1994 r. Szwajcaria 14 listopada 1994 r. W∏ochy 17 listopada 1995 r. S∏owacja 21 marca 1996 r. Izrael 10 stycznia 1997 r. Republika Czeska 1 kwietnia 1997 r. Argentyna 22 maja 1997 r. Singapur 26 maja 1997 r. Meksyk 27 maja 1997 r. Barbados 22 sierpnia 1997 r. Poz. 583 Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Wenezueli: Luksemburg 21 stycznia 1994 r. Cypr 28 lutego 1994 r. Francja 18 marca 1994 r. Norwegia 29 marca 1994 r. Niderlandy 19 kwietnia 1994 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 16 czerwca 1994 r. (dla wszystkich terytoriów, które Zjednoczone Królestwo reprezentuje w stosunkach mi´dzynarodowych i na które rozszerzono stosowanie konwencji) Szwecja 5 lipca 1994 r. Niemcy 22 sierpnia 1994 r. Dania 28 wrzeÊnia 1994 r. Hiszpania 8 grudnia 1994 r. Finlandia 10 stycznia 1995 r. Stany Zjednoczone Ameryki 25 sierpnia 1995 r. W∏ochy 17 listopada 1995 r. Australia 21 listopada 1995 r. Izrael 19 stycznia 1996 r. S∏owacja 21 marca 1996 r. Meksyk 27 maja 1997 r. Republika Czeska 14 listopada 1997 r. Szwajcaria 12 maja 1998 r. Singapur 8 grudnia 1998 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie ¸otwy: Luksemburg 16 maja 1995 r. Finlandia 22 czerwca 1995 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 14 lipca 1995 r. W∏ochy 17 listopada 1995 r. Australia 21 listopada 1995 r. Norwegia 28 listopada 1995 r. Izrael 29 grudnia 1995 r. S∏owacja 21 marca 1996 r. Dania 23 kwietnia 1996 r. Niderlandy 17 czerwca 1996 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Szwecja 14 sierpnia 1996 r. Stany Zjednoczone Ameryki 12 wrzeÊnia 1996 r. Cypr 15 stycznia 1997 r. Singapur 5 marca 1997 r. Hiszpania 26 marca 1997 r. Meksyk 27 maja 1997 r. Republika Czeska 14 listopada 1997 r. Dziennik Ustaw Nr 50 Szwajcaria Francja — 3036 — 12 maja 1998 r. 6 stycznia 1999 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Estonii: Luksemburg 19 kwietnia 1996 r. Dania 23 kwietnia 1996 r. S∏owacja 26 kwietnia 1996 r. Izrael 1 maja 1996 r. W∏ochy 7 maja 1996 r. Finlandia 6 czerwca 1996 r. Niderlandy 17 czerwca 1996 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Niemcy 2 lipca 1996 r. Stany Zjednoczone Ameryki 12 wrzeÊnia 1996 r. Norwegia 21 paêdziernika 1996 r. Australia 11 listopada 1996 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 23 grudnia 1996 r. (zgoda obejmuje tak˝e Terytoria Zale˝ne: Anguill´, Wyspy Kajmany, Wyspy Channel, Obszary Suwerennej Bazy na Cyprze, Wyspy Falklandzkie, Gibraltar, Hong Kong i Wysp´ Man) Cypr 15 stycznia 1997 r. Szwecja 12 lutego 1997 r. Singapur 5 marca 1997 r. Hiszpania 26 marca 1997 r. Meksyk 27 maja 1997 r. Republika Czeska 14 listopada 1997 r. Szwajcaria 12 maja 1998 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Republiki Po∏udniowej Afryki: ¸otwa 20 sierpnia 1997 r. Niderlandy 25 sierpnia 1997 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Izrael 10 wrzeÊnia 1997 r. Finlandia 29 wrzeÊnia 1997 r. S∏owacja 14 paêdziernika 1997 r. Niemcy 13 listopada 1997 r. Republika Czeska 14 listopada 1997 r. Australia 18 listopada 1997 r. Szwecja 25 listopada 1997 r. Polska 12 grudnia 1997 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 7 stycznia 1998 r. (tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych: Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Channel, Obszarów Suwerennej Bazy na Cyprze, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru i Wyspy Man) Poz. 583 Portugalia 8 maja 1998 r. Szwajcaria 12 maja 1998 r. Specjalny Region Administracyjny Hong Kong 25 wrzeÊnia 1998 r. Francja 6 stycznia 1999 r. Dania 7 lipca 1999 r. Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Chin: Niderlandy 6 lutego 1998 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Luksemburg 10 lutego 1998 r. Republika Czeska 27 lutego 1998 r. Izrael 13 marca 1998 r. Polska 6 kwietnia 1998 r. Finlandia 24 kwietnia 1998 r. Niemcy 7 maja 1998 r. W∏ochy 17 czerwca 1998 r. S∏owacja 6 lipca 1998 r. Francja 6 stycznia 1999 r. Dania 7 lipca 1999 r. Hiszpania 20 lipca 1999 r. W nocie z dnia 6 lutego 1973 r., otrzymanej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 9 lutego 1973 r., Rzàd Stanów Zjednoczonych Ameryki oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40 ust´p 2, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Guam, Puerto Rico i Wyspy Dziewicze. W liÊcie z dnia 21 czerwca 1978 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 23 czerwca 1978 r., Chargé d’Affaires Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏ w imieniu Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z artyku∏em 40 ust´p 2, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Hong Kong. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Hong Kongu dnia 22 sierpnia 1978 r. W liÊcie z dnia 20 listopada 1978 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów w dniu 21 listopada 1978 r., Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40 ust´p 2, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Gibraltar. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Gibraltaru dnia 20 stycznia 1979 r. W liÊcie z dnia 25 lipca 1979 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 25 lipca 1979 r., Chargé d’Affaires Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze dnia 24 sierpnia 1979 r. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3037 — W liÊcie z dnia 23 listopada 1979 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 26 listopada 1979 r., Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Wyspy Falklandy i Terytoria Zale˝ne. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych dnia 25 stycznia 1980 r. W liÊcie z dnia 16 kwietnia 1980 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 16 kwietnia 1980 r., Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Wysp´ Man. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Wyspy Man dnia 15 czerwca 1980 r. W liÊcie z dnia 16 wrzeÊnia 1980 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów tego samego dnia, Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Wyspy Kajmany. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Wysp Kajmanów dnia 15 listopada 1980 r. W liÊcie z dnia 13 listopada 1985 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 19 listopada 1985 r., Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏o, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Guernsey. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Guernsey dnia 18 stycznia 1986 r. Królestwo Niderlandów oÊwiadczy∏o dnia 28 maja 1986 r., zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Arub´. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Aruby dnia 27 lipca 1986 r. W liÊcie z dnia 1 lipca 1986 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 3 lipca 1986 r., Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏o zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Anguill´. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Anguilli dnia 1 wrzeÊnia 1996 r. W liÊcie z dnia 29 grudnia 1986 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 6 stycznia 1987 r., Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏o, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Jersey. Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Jersey dnia 7 marca 1987 r. Poz. 583 Zgodnie z artyku∏em 38 ust´p 1 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Danii, Norwegii i Stanów Zjednoczonych Ameryki dnia 7 paêdziernika 1972 r. Konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do: Francji 6 paêdziernika 1974 r. (dla wszystkich terytoriów Republiki Francuskiej) Portugalii 11 maja 1975 r. Szwecji 1 lipca 1975 r. Finlandii 6 czerwca 1976 r. Czechos∏owacji 11 lipca 1976 r. Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 14 wrzeÊnia 1976 r. Luksemburga 26 wrzeÊnia 1877 r. Niemiec 26 czerwca 1979 r. Izraela 17 wrzeÊnia 1979 r. Niderlandów 7 czerwca 1981 r. (dla Królestwa w Europie) W∏och 21 sierpnia 1982 r. Hiszpanii 21 lipca 1987 r. Wenezueli 17 maja 1994 r. Szwajcarii 1 stycznia 1995 r. ¸otwy 27 maja 1995 r. Estonii 2 kwietnia 1996 r. Polski 13 kwietnia 1996 r. Republiki Po∏udniowej Afryki 6 wrzeÊnia 1997 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Singapuru dnia 28 grudnia 1978 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Singapurem a: Stanami Zjednoczonymi Ameryki 9 kwietnia 1979 r. Szwecjà 10 kwietnia 1979 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 13 maja 1979 r. (tak˝e dla Gibraltaru i Hong Kongu) Norwegià 20 maja 1979 r. Czechos∏owacjà 3 czerwca 1979 r. Danià 7 sierpnia 1979 r. Luksemburgiem 3 grudnia 1979 r. Francjà 27 grudnia 1979 r. Finlandià 12 stycznia 1980 r. Niderlandami 20 czerwca 1981 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 27 lipca 1986 r.) Niemcami 13 wrzeÊnia 1981 r. Izraelem 19 wrzeÊnia 1981 r. W∏ochami 24 kwietnia 1983 r. Portugalià 17 lutego 1984 r. Hiszpanià 28 sierpnia 1994 r. Dziennik Ustaw Nr 50 Szwajcarià Estonià ¸otwà Polskà Australià Barbadosem Cyprem Monako Argentynà Meksykiem Wenezuelà — 3038 — 13 stycznia 1995 r. 4 maja 1997 r. 4 maja 1997 r. 4 maja 1997 r. 25 lipca 1997 r. 6 lutego 1999 r. 6 lutego 1999 r. 6 lutego 1999 r. 6 lutego 1999 r. 6 lutego 1999 r. 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Barbadosu dnia 4 maja 1981 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Barbadosem a: Niderlandami 20 czerwca 1981 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 27 lipca 1986 r.) Stanami Zjednoczonymi Ameryki 20 czerwca 1981 r. Luksemburgiem 4 sierpnia 1981 r. Izraelem 19 wrzeÊnia 1981 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 21 wrzeÊnia 1981 r. (tak˝e dla Wysp Kajmanów, Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych, Gibraltaru, Hong Kongu, Wyspy Man i Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Czechos∏owacjà 6 paêdziernika 1981 r. Finlandià 9 paêdziernika 1981 r. Szwecjà 29 listopada 1981 r. Francjà 27 grudnia 1981 r. Danià 8 lutego 1982 r. Niemcami 5 kwietnia 1982 r. W∏ochami 24 kwietnia 1983 r. Portugalià 17 lutego 1984 r. Norwegià 15 grudnia 1986 r. Hiszpanià 28 sierpnia 1994 r. Szwajcarià 13 stycznia 1995 r. Australià 21 paêdziernika 1997 r. Singapurem 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Cypru dnia 14 marca 1983 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Cyprem a: Niderlandami 29 kwietnia 1983 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 27 lipca 1986 r.) Finlandià 13 maja 1983 r. Francjà 13 maja 1983 r. Izraelem 21 maja 1983 r. Szwecjà 13 czerwca 1983 r. Poz. 583 Niemcami 27 czerwca 1983 r. Czechos∏owacjà 6 sierpnia 1983 r. Luksemburgiem 9 sierpnia 1983 r. W∏ochami 13 sierpnia 1983 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 18 paêdziernika 1983 r. (tak˝e dla Wysp Kajmanów, Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych, Gibraltaru, Hong Kongu, Wyspy Man i Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Portugalià 17 lutego 1984 r. Danià 11 lutego 1986 r. Norwegià 15 grudnia 1986 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 30 stycznia 1988 r. Argentynà 18 stycznia 1993 r. Meksykiem 18 stycznia 1993 r. Monako 18 stycznia 1993 r. Australià 19 czerwca 1993 r. Wenezuelà 29 kwietnia 1994 r. Hiszpanià 10 lipca 1994 r. Szwajcarià 13 stycznia 1995 r. Estonià 16 marca 1997 r. ¸otwà 16 marca 1997 r. Polskà 16 marca 1997 r. Singapurem 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Monako dnia 18 marca 1986 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Monako a: Niderlandami 14 lipca 1986 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 27 lipca 1986 r.) Niemcami 12 sierpnia 1986 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 18 sierpnia 1986 r. (tak˝e dla Wysp Kajmanów, Falklandów, Gibraltaru, Guernsey, Hong Kongu, Wyspy Man, Wysp Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich oraz Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Finlandià 22 wrzeÊnia 1986 r. W∏ochami 22 wrzeÊnia 1986 r. Norwegià 15 grudnia 1986 r. Czechos∏owacjà 30 grudnia 1986 r. Szwecjà 18 stycznia 1987 r. Danià 23 stycznia 1987 r. Izraelem 31 marca 1987 r. Francjà 3 stycznia 1988 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 30 stycznia 1988 r. Dziennik Ustaw Nr 50 Portugalià Cyprem Hiszpanià Szwajcarià Singapurem — 3039 — 14 paêdziernika 1991 r. 18 stycznia 1993 r. 28 sierpnia 1994 r. 13 stycznia 1995 r. 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Republiki Argentyƒskiej dnia 7 lipca 1987 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Argentynà a: Luksemburgiem 13 wrzeÊnia 1987 r. W∏ochami 10 paêdziernika 1987 r. Niderlandami 10 listopada 1987 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Szwecjà 20 listopada 1987 r. Izraelem 23 listopada 1987 r. Danià 7 grudnia 1987 r. Francjà 11 stycznia 1988 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 30 stycznia 1988 r. Norwegià 28 marca 1988 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 11 kwietnia 1988 r. (tak˝e dla Anguilli, Wysp Kajmanów, Falklandów, Gibraltaru, Guernsey, Hong Kongu, Wyspy Man, Wysp Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich, Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) (dla Jersey: 9 wrzeÊnia 1988 r.) Czechos∏owacjà 11 kwietnia 1988 r. Niemcami 21 czerwca 1988 r. Meksykiem 25 grudnia 1989 r. Finlandià 6 kwietnia 1990 r. Cyprem 18 stycznia 1993 r. Hiszpanià 28 sierpnia 1994 r. Szwajcarià 13 stycznia 1995 r. Australià 21 lipca 1997 r. Singapurem 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Meksyku dnia 25 wrzeÊnia 1989 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Meksykiem a: Norwegià 20 listopada 1989 r. Izraelem 17 grudnia 1989 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 24 grudnia 1989 r. Argentynà 25 grudnia 1989 r. Finlandià 16 stycznia 1990 r. Danià 22 stycznia 1990 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 16 marca 1990 r. Poz. 583 (tak˝e dla Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru, Guernsey, Hong Kongu, Wyspy Man, Jersey, Wysp Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich oraz Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze) Niemcami 23 marca 1990 r. Czechos∏owacjà 2 kwietnia 1990 r. Niderlandami 16 kwietnia 1990 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 18 maja 1991 r.) Szwecjà 17 kwietnia 1990 r. Portugalià 14 paêdziernika 1991 r. Cyprem 18 stycznia 1993 r. Hiszpanià 28 sierpnia 1994 r. Szwajcarià 13 stycznia 1995 r. W∏ochami 25 maja 1996 r. Australià 26 lipca 1997 r. Estonià 26 lipca 1997 r. ¸otwà 26 lipca 1997 r. Polskà 26 lipca 1997 r. Wenezuelà 26 lipca 1997 r. Francjà 28 sierpnia 1998 r. Singapurem 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Australii dnia 22 grudnia 1992 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Australià a: Luksemburgiem 9 lutego 1993 r. Niderlandami 14 lutego 1993 r. (dla Królestwa w Europie) (dla Aruby: 19 lipca 1993 r.) Francjà 27 marca 1993 r. Danià 12 kwietnia 1993 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 20 kwietnia 1993 r. (tak˝e dla obszaru administracyjnego Guernsey, obszaru administracyjnego Jersey, Wyspy Man, Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru, Hong Kongu oraz Wysp Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich) Cyprem 19 czerwca 1993 r. Niemcami 3 lipca 1993 r. Finlandià 23 lipca 1993 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 22 sierpnia 1993 r. Szwecjà 1 marca 1994 r. Norwegià 18 czerwca 1994 r. Hiszpanià 28 sierpnia 1994 r. Szwajcarià 13 stycznia 1995 r. W∏ochami 16 stycznia 1996 r. ¸otwà 20 stycznia 1996 r. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3040 — Wenezuelà 20 stycznia 1996 r. S∏owacjà 20 maja 1996 r. Estonià 10 stycznia 1997 r. Polskà 10 stycznia 1997 r. Izraelem 11 marca 1997 r. Republikà Czeskà 31 maja 1997 r. Argentynà 21 lipca 1997 r. Singapurem 25 lipca 1997 r. Meksykiem 26 lipca 1997 r. Barbadosem 21 paêdziernika 1997 r. Republikà Po∏udniowej Afryki 17 stycznia 1998 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Wenezueli dnia 31 grudnia 1993 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Wenezuelà a: Luksemburgiem 22 marca 1994 r. Cyprem 29 kwietnia 1994 r. Francjà 17 maja 1994 r. Norwegià 28 maja 1994 r. Niderlandami 18 czerwca 1994 r. (dla Królestwa w Europie i dla Aruby) Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 15 sierpnia 1994 r. (dla wszystkich terytoriów, za które Zjednoczone Królestwo odpowiada w stosunkach mi´dzynarodowych i na które zosta∏o rozszerzone stosowanie konwencji) Szwecjà 3 wrzeÊnia 1994 r. Niemcami 21 paêdziernika 1994 r. Danià 27 listopada 1994 r. Hiszpanià 6 lutego 1995 r. Finlandià 11 marca 1995 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 24 paêdziernika 1995 r. W∏ochami 16 stycznia 1996 r. Australià 20 stycznia 1996 r. Izraelem 19 marca 1996 r. S∏owacjà 20 maja 1996 r. Meksykiem 26 lipca 1997 r. Republikà Czeskà 13 stycznia 1998 r. Szwajcarià 11 lipca 1998 r. Singapurem 6 lutego 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do ¸otwy dnia 27 maja 1995 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy ¸otwà a: Luksemburgiem 15 lipca 1995 r. Finlandià 21 sierpnia 1995 r. Poz. 583 Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 12 wrzeÊnia 1995 r. Niemcami 17 listopada 1995 r. W∏ochami 16 stycznia 1996 r. Australià 20 stycznia 1996 r. Norwegià 27 stycznia 1996 r. Izraelem 27 lutego 1996 r. S∏owacjà 20 maja 1996 r. Danià 22 czerwca 1996 r. Niderlandami 16 sierpnia 1996 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Szwecjà 13 paêdziernika 1996 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 11 paêdziernika 1996 r. Cyprem 16 marca 1997 r. Singapurem 4 maja 1997 r. Hiszpanià 25 maja 1997 r. Meksykiem 26 lipca 1997 r. Republikà Po∏udniowej Afryki 19 paêdziernika 1997 r. Republikà Czeskà 13 stycznia 1998 r. Szwajcarià 11 lipca 1998 r. Francjà 7 marca 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Estonii dnia 2 kwietnia 1996 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Estonià a: Luksemburgiem 18 czerwca 1996 r. Danià 22 czerwca 1996 r. S∏owacjà 25 czerwca 1996 r. Izraelem 30 czerwca 1996 r. W∏ochami 6 lipca 1996 r. Finlandià 5 sierpnia 1996 r. Niderlandami 16 sierpnia 1996 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Niemcami 31 sierpnia 1996 r. Stanami Zjednoczonymi Ameryki 11 listopada 1996 r. Norwegià 20 grudnia 1996 r. Australià 10 stycznia 1997 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 21 lutego 1997 r. (tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych: Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Channel, Obszarów Suwerennej Bazy na Cyprze, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru, Hong Kongu i Wyspy Man) Cyprem 16 marca 1997 r. Szwecjà 13 kwietnia 1997 r. Singapurem 4 maja 1997 r. Hiszpanià 25 maja 1997 r. Meksykiem 26 lipca 1997 r. Dziennik Ustaw Nr 50 Republikà Czeskà Szwajcarià — 3041 — 13 stycznia 1998 r. 11 lipca 1998 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Republiki Po∏udniowej Afryki dnia 6 wrzeÊnia 1997 r. Poz. 583 4. Ponadto podaje si´ do wiadomoÊci, ˝e podczas sk∏adania dokumentów ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do konwencji z∏o˝one zosta∏y przez nast´pujàce paƒstwa podane ni˝ej oÊwiadczenia i zastrze˝enia: AUSTRALIA WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Republikà Po∏udniowej Afryki a: ¸otwà 19 paêdziernika 1997 r. Niderlandami 24 paêdziernika 1997 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Izraelem 9 listopada 1997 r. Finlandià 28 listopada 1997 r. S∏owacjà 13 grudnia 1997 r. Niemcami 12 stycznia 1998 r. Australià 17 stycznia 1998 r. Republikà Czeskà 13 stycznia 1998 r. Szwecjà 24 stycznia 1998 r. Polskà 10 lutego 1998 r. Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 8 marca 1998 r. (tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych: Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Channel, Obszarów Suwerennej Bazy na Cyprze, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru i Wyspy Man) Portugalià 7 lipca 1998 r. Szwajcarià 11 lipca 1998 r. Specjalnym Regionem Administracyjnym Hong Kong 24 listopada 1998 r. Francjà 7 marca 1999 r. Danià 5 wrzeÊnia 1999 r. Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Chin dnia 6 lutego 1998 r. WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Chinami a: Niderlandami 7 kwietnia 1998 r. (dla Królestwa w Europie i Aruby) Luksemburgiem 11 kwietnia 1998 r. Republikà Czeskà 28 kwietnia 1998 r. Izraelem 12 maja 1998 r. Polskà 5 czerwca 1998 r. Finlandià 23 czerwca 1998 r. Niemcami 6 lipca 1998 r. W∏ochami 16 sierpnia 1998 r. S∏owacjà 4 wrzeÊnia 1998 r. Francjà 7 marca 1999 r. Danià 5 wrzeÊnia 1999 r. Hiszpanià 18 wrzeÊnia 1999 r. Finlandià 18 wrzeÊnia 1999 r. Zastrze˝enie i oÊwiadczenia: Rzàd Australii, po rozwa˝eniu postanowieƒ wymienionej konwencji, niniejszym przyst´puje do niej, dla i w imieniu Australii, z nast´pujàcym zastrze˝eniem: Rzàd Australii oÊwiadcza niniejszym, dla i w imieniu Australii, ˝e: zgodnie z artyku∏em 33 Australia wy∏àcza stosowanie artyku∏u 4 ust´p 2; zgodnie z artyku∏em 2 organem centralnym jest Sekretariat przy Prokuratorze Generalnym Australii (the Secretary to the Attorney — General’s Department of the Commonwealth of Australia); zgodnie z artyku∏em 8 s´dziowie drugiego Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç obecni przy wykonaniu wniosku, pod warunkiem wczeÊniejszego uzyskania zgody organu sàdowego wykonujàcego wniosek; zgodnie z artyku∏em 15 czynnoÊç dowodowa mo˝e byç dokonana przez przedstawiciela dyplomatycznego lub urz´dnika konsularnego tylko po uzyskaniu odpowiedniego zezwolenia, udzielonego na wniosek, przez Sekretariat Prokuratora Generalnego Australii; zgodnie z artyku∏em 16 Sekretariat Prokuratora Generalnego Australii jest w∏aÊciwym organem w rozumieniu tego artyku∏u i jest upowa˝niony do okreÊlania warunków dotyczàcych wydawania zezwoleƒ zgodnie z tym artyku∏em; zgodnie z artyku∏em 23 Australia nie b´dzie wykonywaç ˝adnych wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego); zgodnie z artyku∏em 24 Australia wyznacza Sekretarzy Sàdów Najwy˝szych Paƒstwa i Terytoriów (The Registrars of the State and Territory Supreme Courts) jako organy dodatkowe; zgodnie z artyku∏em 40 konwencj´ stosuje si´ do wszystkich terytoriów, które Australia reprezentuje w stosunkach mi´dzynarodowych. ARGENTYNA Zastrze˝enie do artyku∏u 33 ust´p 1: Republika Argentyƒska ca∏kowicie wy∏àcza stosowanie artyku∏u 4 ust´p 2, jak równie˝ rozdzia∏u II. OÊwiadczenie dotyczàce artyku∏u 23 konwencji: Republika Argentyƒska nie b´dzie wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem jest post´powanie Dziennik Ustaw Nr 50 — 3042 — znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego). Ponadto instrument ratyfikacyjny zawiera nast´pujàce oÊwiadczenie: Republika Argentyƒska nie uznaje rozszerzenia stosowania Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r., na Wyspy Malwiny, Wyspy Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich, dokonanego notà Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej z dnia 23 listopada 1979 r., i potwierdza swojà suwerennoÊç nad Wyspami Malwiny, Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich, stanowiàcymi integralnà cz´Êç jej terytorium. Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych przyjà∏ rezolucje 2065 (XX), 3160 (XXVIII), 31/49, 37/9, 38/12, 39/6, 40/21 i 41/40, w których stwierdza istnienie sporu o suwerennoÊç nad Wyspami Malwiny i nakazuje Republice Argentyƒskiej i Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej podj´cie negocjacji w celu znalezienia, jeÊli mo˝liwe, rozwiàzania sporu w sposób pokojowy i ostateczny, przy poÊrednictwie Wysokiego Komisarza Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych, który b´dzie informowa∏ Zgromadzenie Ogólne o osiàgni´tych post´pach. Ponadto Republika Argentyƒska nie uznaje rozszerzenia stosowania konwencji w stosunku do Wysp Malwiny, Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich, poczynionego w dniu 19 lipca 1986 r. przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w zwiàzku z przystàpieniem Ksi´stwa Monako do wymienionej konwencji. Odnoszàc si´ do powy˝szego oÊwiadczenia Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej dnia 18 sierpnia 1987 r. zakomunikowa∏, co nast´puje: „Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej nie ma wàtpliwoÊci co do suwerennoÊci Zjednoczonego Królestwa nad Wyspami Falklandzkimi i Po∏udniowà Georgià i Po∏udniowym Sandwich i jest w pe∏ni uprawniony do w∏àczenia tych terytoriów w zakres stosowania umów mi´dzynarodowych, których jest stronà. Tym samym Zjednoczone Królestwo nie mo˝e przyjàç do wiadomoÊci oÊwiadczenia Argentyny, które zmierza do zakwestionowania prawa Zjednoczonego Królestwa do rozszerzenia konwencji na Wyspy Falklandzkie lub Po∏udniowà Georgi´ i Po∏udniowy Sandwich, jak równie˝ nie mo˝e przyjàç, ˝e Rzàd Republiki Argentyƒskiej ma jakiekolwiek prawa w tym zakresie. Powy˝sze stosuje si´ równie˝ do odmowy uznania przez Rzàd Republiki Argentyƒskiej w wymienionym oÊwiadczeniu zgody Zjednoczonego Królestwa na przystàpienie do powy˝szej konwencji Ksi´stwa Monako w odniesieniu do Wysp Falklandzkich, Po∏udniowej Georgii i Po∏udniowego Sandwich.” Poz. 583 Rzàd Republiki Argentyƒskiej wyznaczy∏, jako organ w∏aÊciwy: Ministerio de Relaciones y Culto Reconquista 1088 Buenos Aires. W dniu 11 kwietnia 1988 r. Republika Argentyƒska z∏o˝y∏a nast´pujàce oÊwiadczenie: W zwiàzku ze zgodà Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej na przystàpienie Republiki Argentyƒskiej do Konwencji haskiej o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, wyra˝onej w nocie z dnia 12 lutego 1988 r., Rzàd Republiki Argentyƒskiej odrzuca roszczenie sobie prawa do jego zgody w oparciu o konwencj´ w odniesieniu do Wysp Malwinów, Po∏udniowej Georgii i Po∏udniowego Sandwich i potwierdza suwerennoÊç Republiki Argentyƒskiej nad wymienionymi wyspami, które stanowià integralnà cz´Êç jej terytorium. Dnia 6 lipca 1988 r. Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, odnoszàc si´ do powy˝szego oÊwiadczenia, zakomunikowa∏, co nast´puje: „Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej nie ma wàtpliwoÊci co do suwerennoÊci Zjednoczonego Królestwa nad Wyspami Falklandzkimi, Po∏udniowà Georgià i Po∏udniowym Sandwich oraz jest w pe∏ni uprawniony do w∏àczania tych terytoriów w zakres stosowania umów mi´dzynarodowych, których jest stronà. Tym samym Zjednoczone Królestwo nie mo˝e przyjàç do wiadomoÊci oÊwiadczenia Argentyny, które zmierza do zakwestionowania prawa Zjednoczonego Królestwa do rozszerzenia konwencji na Wyspy Falklandzkie, Po∏udniowà Georgi´ i Po∏udniowy Sandwich, jak równie˝ nie mo˝e przyjàç, ˝e Rzàd Republiki Argentyƒskiej ma jakiekolwiek prawa w tym zakresie.” BARBADOS Zgodnie z artyku∏em 2 konwencji Barbados wyznaczy∏ jako organ centralny: Rejestratora Sàdu Najwy˝szego Barbados (the Registrar of the Supreme Court of Barbados). CHINY OÊwiadczenia i zastrze˝enia: 1. Zgodnie z artyku∏em 2 konwencji Ministerstwo SprawiedliwoÊci Chiƒskiej Republiki Ludowej zosta∏o wyznaczone jako organ centralny, który b´dzie odpowiedzialny za przyjmowanie wniosków wystosowanych przez organy sàdowe innych Umawiajàcych si´ Stron i do przekazywania ich organom w∏aÊciwym do ich wykonania. 2. Zgodnie z artyku∏em 23 konwencji dotyczàcym wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trail discovery of documents” (˝àdanie ujawnie- Dziennik Ustaw Nr 50 — 3043 — nia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), wykonywane b´dà wy∏àcznie wnioski dotyczàce uzyskania dokumentów dok∏adnie wymienionych we wniosku i majàcych bezpoÊredni i bliski zwiàzek z przedmiotem post´powania. 3. W zwiàzku z artyku∏em 33 konwencji postanowienia rozdzia∏u II konwencji, z wyjàtkiem artyku∏u 15, nie b´dà stosowane. Adres organu centralnego wyznaczonego przez Chiƒskà Republik´ Ludowà w zwiàzku z artyku∏em 2 jest nast´pujàcy: „Bureau of International Judicial Assistance Ministry of Justice of People’s Republic of China 10, Chaoyangmen Nandajie, Chaoyang District Beijing 100020 China” CYPR OÊwiadczenia i zastrze˝enia z dnia 15 maja 1984 r.: Republika Cypryjska sk∏ada nast´pujàce oÊwiadczenia: 1. Zgodnie z artyku∏em 2 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci. 2. Zgodnie z artyku∏em 16 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci. 3. Zgodnie z artyku∏em 17 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci. 4. Zgodnie z artyku∏em 18 Republika Cypryjska oÊwiadcza, ˝e przedstawiciele dyplomatyczni, urz´dnicy konsularni i osoby wyznaczone do dokonania czynnoÊci dowodowych, zgodnie z artyku∏ami 16, 17 i 18, mogà wystàpiç do organu w∏aÊciwego o pomoc w uzyskaniu takiego dowodu przy u˝yciu Êrodków przymusu, przewidzianych przez prawo wewn´trzne, pod warunkiem, ˝e wyst´pujàce Umawiajàce si´ Paƒstwo z∏o˝y∏o oÊwiadczenie o przyznaniu wzajemnych u∏atwieƒ, zgodnie z artyku∏em 18. Zgodnie z artyku∏em 18 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczony Sàd Najwy˝szy. 5. Zgodnie z artyku∏em 23 Rzàd Republiki Cypryjskiej oÊwiadcza, ˝e Repubika Cypryjska nie b´dzie wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego). Rzàd Republiki Cypryjskiej oÊwiadcza tak˝e, ˝e dla celów niniejszego oÊwiadczenia, za wnioski, których przedmiotem b´dzie post´powanie pod nazwà „pre-trial discovery of documents”, uwa˝a takie wnioski, które wymagajà od osoby:
4. a)wskazania, jakie dokumenty dotyczàce post´powania, do którego odnosi si´ wniosek, sà lub by∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà, lub
5. b)okazania innych dokumentów ni˝ wyszczególnione we wniosku jako dokumenty do okazania przed w∏a- Poz. 583 Êciwym sàdem, które znajdujà si´ lub mogà si´ znajdowaç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà. Republika Cypryjska sk∏ada nast´pujàce zastrze˝enia: 1) Zgodnie z artyku∏em 8 Republika Cypryjska oÊwiadcza, ˝e s´dziowie wyst´pujàcego organu mogà byç obecni przy wykonywaniu wniosku. 2) Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 33 Republika Cypryjska nie b´dzie przyjmowa∏a wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim. CZECHOS¸OWACJA (Republika Czeska z∏o˝y∏a oÊwiadczenie o sukcesji dnia 28 stycznia 1993 r., S∏owacja z∏o˝y∏a oÊwiadczenie o sukcesji dnia 15 marca 1993 r.) OÊwiadczenia: Czechos∏owacka Republika Socjalistyczna oÊwiadcza w sprawie artyku∏u 16 Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r., ˝e przeprowadzanie dowodów zgodnie z rozdzia∏em II mo˝e byç wykonywane bez uprzedniego zezwolenia, pod warunkiem wzajemnoÊci. Czechos∏owacka Republika Socjalistyczna oÊwiadcza w sprawie artyku∏u 18 wymienionej konwencji, ˝e przedstawiciele dyplomatyczni lub urz´dnicy konsularni, upowa˝nieni do dokonywania czynnoÊci dowodowych, majà mo˝liwoÊç domagania si´ wykonania aktu sàdowego przed odpowiednim sàdem czechos∏owackim lub notariuszem paƒstwa czechos∏owackiego, którym przekazano ten akt za poÊrednictwem Ministerstwa SprawiedliwoÊci Socjalistycznej Republiki Czech w Pradze lub Ministerstwa SprawiedliwoÊci S∏owackiej Republiki Socjalistycznej w Bratys∏awie, pod warunkiem wzajemnoÊci. Czechos∏owacka Republika Socjalistyczna oÊwiadcza, w zwiàzku z artyku∏em 40 konwencji dajàcym paƒstwom prawo do oÊwiadczania, ˝e konwencja obowiàzuje dla terytoriów, które reprezentujà w stosunkach mi´dzynarodowych, ˝e jej zdaniem utrzymywanie pewnych paƒstw w zale˝noÊci od innych jest sprzeczne z treÊcià i celami Deklaracji Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 14 grudnia 1960 r. o niepodleg∏oÊci udzielanej paƒstwom i ludom kolonialnym, g∏oszàcej koniecznoÊç szybkiej i bezwarunkowej likwidacji kolonializmu we wszystkich formach i postaciach. Notà z dnia 24 maja 1978 r. Rzàd Czechos∏owacji poinformowa∏ Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów o wyznaczeniu, zgodnie z artyku∏em 2 i 24 konwencji, Ministerstwa SprawiedliwoÊci Socjalistycznej Republiki Czeskiej i Ministerstwa SprawiedliwoÊci S∏owackiej Republiki Socjalistycznej, jako organów centralnych. Czechos∏owacja by∏a Umawiajàcà si´ Stronà do jej podzia∏u w dniu 1 stycznia 1993 r. Republika Czeska i S∏owacja z∏o˝y∏y oÊwiadczenia o sukcesji niniejszej konwencji. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3044 — Poz. 583 S∏owacja, zgodnie z artyku∏ami 2 i 8, wyznaczy∏a nast´pujàcy organ centralny: stosuje si´ do wszystkich wniosków, które wymagajà od osoby: „Ministerstvo spravodlivosti Slovenskej republiky Župné námestie 13, 813 11 Bratislava Slovak Republic fax: