Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych.

Dziennik Ustaw Nr 70 — 4235 — Poz. 821 821 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie paƒstwowego systemu odniesieƒ przestrzennych. Na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. — Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1991 r. Nr 103, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) zarzàdza si´, co nast´puje: §

1. Rozporzàdzenie okreÊla parametry techniczne i warunki stosowania paƒstwowego systemu odniesieƒ przestrzennych. §
3. Paƒstwowy system odniesieƒ przestrzennych stosuje si´ w pracach geodezyjnych i kartograficznych oraz w systemach informacji o terenie, wykonywanych do celów gospodarczych.
4. W pracach geodezyjnych, kartograficznych i w systemach informacji o terenie, wykonywanych do celów obronnych, dopuszcza si´ stosowanie systemu odniesieƒ przestrzennych, wynikajàcego z mi´dzynarodowych umów wojskowych. §
5. Paƒstwowy system odniesieƒ przestrzennych tworzà: 2) uk∏ad wysokoÊci, w którym wyznacza si´ wysokoÊci punktów wzgl´dem przyj´tego poziomu powierzchni odniesienia, stosowany w pracach geodezyjnych i kartograficznych, okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, 3) uk∏ad wspó∏rz´dnych p∏askich prostokàtnych, oznaczony symbolem „2000”, stosowany w pracach geodezyjnych i kartograficznych, zwiàzanych z wykonywaniem mapy zasadniczej, okreÊlony w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, 4) uk∏ad wspó∏rz´dnych p∏askich prostokàtnych, oznaczony symbolem „1992”, stosowany w mapach urz´dowych o skali mapy 1:10 000 i skalach mniejszych, okreÊlony w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia. §
6. Uk∏ad wspó∏rz´dnych p∏askich prostokàtnych, oznaczony symbolem „1965”, oraz lokalne uk∏ady wspó∏rz´dnych mogà byç stosowane do dnia 31 grudnia 2009 r. §
7. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia. 1) geodezyjny uk∏ad odniesienia, okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, Prezes Rady Ministrów: w z. J. Steinhoff Za∏àczniki do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. (poz. 821) Za∏àcznik nr 1 GEODEZYJNY UK¸AD ODNIESIENIA
8. Geodezyjny uk∏ad odniesienia, zwany dalej „EUREF-89”, jest rozszerzeniem europejskiego uk∏adu odniesienia ETRF na obszar Polski, w wyniku kampanii pomiarowej EUREF-POL 92, której rezultaty zosta∏y zatwierdzone przez Podkomisj´ dla Europejskiego Uk∏adu Odniesienia (EUREF) Mi´dzynarodowej Asocjacji Geodezji w 1994 r.
9. W EUREF-89 stosuje si´ Geodezyjny System Odniesienia 1980 (GRS 80), przyj´ty na XVII Zgromadzeniu Generalnym Mi´dzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki (MUGG) w Canberze, w grudniu 1979 r.
10. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, sà dost´pne w G∏ównym Urz´dzie Geodezji i Kartografii. Za∏àcznik nr 2 UK¸AD WYSOKOÂCI
11. Uk∏ad wysokoÊci tworzà wartoÊci geopotencjalne podzielone przez przeci´tne wartoÊci przyspieszenia normalnego si∏y ci´˝koÊci, zwane dalej „wysokoÊciami normalnymi”, odniesione do Êredniego poziomu Morza Ba∏tyckiego w Zatoce Fiƒskiej, wyznaczonego dla mareografu w Kronsz- tadzie ko∏o Sankt Petersburga (Federacja Rosyjska).
12. WysokoÊci normalne okreÊla si´ z pomiarów geodezyjnych nawiàzanych do punktów podstawowej osnowy geodezyjnej kraju. Dziennik Ustaw Nr 70 — 4236 — Poz. 821 Za∏àcznik nr 3 UK¸AD WSPÓ¸RZ¢DNYCH P¸ASKICH PROSTOKÑTNYCH „2000”
13. Uk∏ad wspó∏rz´dnych p∏askich prostokàtnych „2000” jest utworzony na podstawie matematycznie jednoznacznego przyporzàdkowania punktów powierzchni Ziemi odpowiednim punktom na p∏aszczyênie wed∏ug teorii odwzorowania kartograficznego Gaussa-Krügera.
14. Obszar kraju dzieli si´ na cztery pasy po∏udnikowe o szerokoÊci 3° d∏ugoÊci geograficznej ka˝dy i o po∏udnikach osiowych: 15°, 18°, 21° i 24° d∏ugoÊci geograficznej wschodniej, ponumerowane odpowiednio numerami: 5, 6, 7 i
15. Podzia∏ obszaru kraju na pasy odwzorowania uk∏adu „2000” przedstawia rys.
17. Wspó∏czynnik zmiany skali w po∏udniku osiowym ka˝dego pasa po∏udnikowego równa si´ 0.
19. Punkt przeci´cia si´ obrazu równika z obrazem po∏udnika osiowego otrzymuje wspó∏rz´dnà x = 0, a punkty le˝àce na po∏udniku osiowym wspó∏rz´dnà y = 500 000 m. W celu jednoznacznego okreÊlenia po∏o˝enia punktu przed wspó∏rz´dnà y podaje si´ numer pasa po∏udnikowego, co dla przyk∏adu punktów le˝àcych na po∏udniku osiowym oznacza: 5 500 000 m przy po∏udniku L0 = 15° 6 500 000 m przy po∏udniku L0 = 18° 7 500 000 m przy po∏udniku L0 = 21° 8 500 000 m przy po∏udniku L0 = 24°. Podzia∏ obszaru kraju na cztery trzystopniowe pasy odwzorowania Gaussa-Krügera Dziennik Ustaw Nr 70 — 4237 — Poz. 821 i 822 Za∏àcznik nr 4 UK¸AD WSPÓ¸RZ¢DNYCH P¸ASKICH PROSTOKÑTNYCH „1992”
20. Uk∏ad wspó∏rz´dnych p∏askich prostokàtnych „1992” jest utworzony na podstawie matematycznie jednoznacznego przyporzàdkowania punktów powierzchni Ziemi odpowiednim punktom na p∏aszczyênie wed∏ug teorii odwzorowania kartograficznego Gaussa-Krügera. b) pas po∏udnikowy o szerokoÊci obejmujàcej ca∏y obszar kraju, c) wspó∏czynnik zmiany skali 0.9993 w po∏udniku osiowym, d) punkt przeci´cia si´ obrazu równika z obrazem po∏udnika osiowego otrzymuje wspó∏rz´dnà x = –5 300 000 m, a punkty le˝àce na po∏udniku osiowym wspó∏rz´dnà y = 500 000 m.
21. Uk∏ad „1992” okreÊlajà nast´pujàce parametry: a) po∏udnik osiowy L = 19° d∏ugoÊci geograficznej wschodniej, 822 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 14 lipca 2000 r. w sprawie wymagaƒ, jakim powinni odpowiadaç eksperci wchodzàcy w sk∏ad komisji egzaminacyjnych i kwalifikacyjnych dla nauczycieli ubiegajàcych si´ o awans zawodowy, oraz warunków wpisywania na list´ ekspertów i skreÊlania z niej. Na podstawie art. 9g ust. 12 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. — Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239 i Nr 22, poz. 291) zarzàdza si´, co nast´puje: §
23. Ekspertem wchodzàcym w sk∏ad komisji egzaminacyjnej lub kwalifikacyjnej dla nauczycieli ubiegajàcych si´ o awans zawodowy, zwanym dalej „ekspertem”, mo˝e byç osoba, która: 1) posiada co najmniej wykszta∏cenie wy˝sze magisterskie, 2) posiada co najmniej 7-letni sta˝ pracy pedagogicznej, psychologicznej, naukowo-dydaktycznej, dydaktycznej albo artystycznej, z zastrze˝eniem ust. 2, 3) spe∏nia warunki okreÊlone w art. 10 ust. 5 pkt 1—4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. — Karta Nauczyciela, zwanej dalej „Kartà Nauczyciela”, 4) ponadto spe∏nia jeden z warunków: a) jest nauczycielem akademickim zatrudnionym w szkole wy˝szej, kszta∏càcym nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych, o których mowa w art. 1 ust. 1 Karty Nauczyciela, c) jest nauczycielem konsultantem zatrudnionym w publicznej placówce doskonalenia nauczycieli, d) jest nauczycielem zatrudnionym na stanowisku wymagajàcym kwalifikacji pedagogicznych w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 Karty Nauczyciela, e) jest nauczycielem doradcà metodycznym, f) jest konsultantem wspó∏pracujàcym z Centrum Edukacji Artystycznej, g) jest wychowawcà, pedagogiem lub psychologiem zatrudnionym w systemie placówek poradnictwa rodzinnego i opiekuƒczo-wychowawczego, h) jest nauczycielem dyplomowanym.
24. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a)—g), bezpoÊrednio przed z∏o˝eniem wniosku o wpis na list´ ekspertów powinny posiadaç co najmniej 2-letni sta˝ pracy w okresie ostatnich 5 lat w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a)—d), f) i g), lub w charakterze doradcy metodycznego. §
26. Wpis na list´ ekspertów, zwanà dalej „listà”, zawierajàcà nast´pujàce dane: 1) imi´ i nazwisko, b) jest nauczycielem zatrudnionym w zak∏adzie kszta∏cenia nauczycieli, 2) adres do korespondencji,