Dziennik Ustaw Nr 112 — 8533 — 3. Sàdem w∏aÊciwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest sàd rejonowy w∏aÊciwy ze wzgl´du na siedzib´ podmiotu, który odmówi∏ udost´pnienia informacji publicznej. Art. 23. Kto, wbrew cià˝àcemu na nim obowiàzkowi, nie udost´pnia informacji publicznej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolnoÊci albo pozbawienia wolnoÊci do roku. Rozdzia∏ 3 Przepisy o zmianie przepisów obowiàzujàcych, przepisy przejÊciowe i koƒcowe Art. 24. W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. — Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 187, z 1990 r. Nr 29, poz. 173, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 90, poz. 999) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) dodaje si´ art. 3a w brzmieniu: „Art. 3a. W zakresie prawa dost´pu prasy do informacji publicznej stosuje si´ przepisy ustawy z dnia 6 wrzeÊnia 2001 r. o dost´pie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198).”; 2) w art. 4:
- a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Przedsi´biorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedzia∏ajàce w celu osiàgni´cia zysku sà obowiàzane do udzielenia prasie informacji o swojej dzia∏alnoÊci, o ile na podstawie odr´bnych przepisów informacja nie jest obj´ta tajemnicà lub nie narusza prawa do prywatnoÊci.”,
- b)skreÊla si´ ust. 2, Poz. 1198 i 1199
- c)w ust. 3 wyrazy „Na ˝àdanie redaktora naczelnego” zast´puje si´ wyrazami „W przypadku odmowy udzielenia informacji, na ˝àdanie redaktora naczelnego,”
- d)skreÊla si´ ust. 5 i 6; 3) w art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Rada Ministrów, w drodze rozporzàdzenia, okreÊla organizacj´ i zadania rzeczników prasowych w urz´dach organów administracji rzàdowej.” Art. 25. 1. Do spraw z zakresu dost´pu do informacji publicznej, niezakoƒczonych w dniu wejÊcia w ˝ycie ustawy ostatecznym albo prawomocnym rozstrzygni´ciem, stosuje si´ przepisy niniejszej ustawy. 2. Podmioty sà obowiàzane w sprawach, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy, udost´pniç informacj´ publicznà albo wydaç decyzj´ o odmowie udost´pnienia informacji. Art. 26. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjàtkiem przepisu art. 8 ust. 3, który odnoÊnie do na∏o˝onego obowiàzku udost´pniania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji publicznych w zakresie, o którym mowa w: 1) art. 6 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit.
- e)oraz pkt 4 lit.
- a)tiret drugie, lit.
- c)i
- d)— wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 24 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy, 2) art. 6 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. a)—
- d)i lit.
- f)— wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 18 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy, 3) art. 6 ust. 1 pkt 5 — wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 36 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski 1199 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 25 wrzeÊnia 2001 r. w sprawie wyjaÊnieƒ do regu∏ pochodzenia towarów. Na podstawie art. 202 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. — Kodeks celny zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Og∏asza si´ wyjaÊnienia do regu∏ pochodzenia towarów zawartych w Protokole nr 4 do Uk∏adu Europejskiego ustanawiajàcego stowarzyszenie mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich paƒstwami cz∏onkowskimi, z drugiej strony, sporzàdzonego w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38, z 1995 r. Nr 63, poz. 324 i 326, z 1997 r. Nr 104, poz. 662 oraz Monitor Polski z 1997 r. Nr 10, poz. 74, Dz. U. z 1999 r. Nr 30, poz. 288 i Nr 57, poz. 616, z 2000 r. Nr 21, poz. 263 oraz z 2001 r. Nr 64, poz. 645), stanowiàce za∏àcznik do rozporzàdzenia. § 2. WyjaÊnienia, o których mowa w § 1, stosuje si´ odpowiednio do regu∏ pochodzenia towarów zawartych w: 1) Protokole nr 7 do Ârodkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA) zawartej przez Republik´ Czeskà, Republik´ W´gierskà, Republik´ S∏o- Dziennik Ustaw Nr 112 — 8534 — Poz. 1199 wackà i Rzeczpospolità Polskà, sporzàdzonej w Krakowie dnia 21 grudnia 1992 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 129, poz. 637, z 1996 r. Nr 158, poz. 809, z 1999 r. Nr 79, poz. 892 oraz z 2000 r. Nr 21, poz. 264 i Nr 58, poz. 683), 4) Protokole nr 3 do Umowy o wolnym handlu mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a Republikà Litewskà, sporzàdzonej w Warszawie dnia 27 czerwca 1996 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 158, poz. 807 i z 1998 r. Nr 105, poz. 657), 2) Protokole B do Umowy mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a paƒstwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), sporzàdzonej w Genewie dnia 10 grudnia 1992 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 129, poz. 639 i z 2001 r. Nr 58, poz. 604—607), 5) Protokole 3 do Umowy o wolnym handlu mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a Republikà Tureckà, sporzàdzonej w Ankarze dnia 4 paêdziernika 1999 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 57, poz. 680). 3) Protokole nr 3 do Umowy o wolnym handlu mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a Republikà ¸otewskà, sporzàdzonej w Warszawie dnia 28 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 42, poz. 241), § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Finansów: w z. J. Rudowski Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Finansów z dnia 25 wrzeÊnia 2001 r. (poz. 1199) WYJAÂNIENIA DO REGU¸ POCHODZENIA TOWARÓW ZAWARTYCH W PROTOKOLE NR 4 DO UK¸ADU EUROPEJSKIEGO USTANAWIAJÑCEGO STOWARZYSZENIE MI¢DZY RZECZÑPOSPOLITÑ POLSKÑ, Z JEDNEJ STRONY, A WSPÓLNOTAMI EUROPEJSKIMI I ICH PA¡STWAMI CZ¸ONKOWSKIMI, Z DRUGIEJ STRONY 1. Artyku∏ 1 (
- f)— Cena ex-works Cena ex-works produktu obejmuje: — wartoÊç wszystkich dostarczonych materia∏ów u˝ytych w produkcji, — wszystkie koszty (koszty materia∏ów oraz pozosta∏e koszty) faktycznie ponoszone przez producenta. Na przyk∏ad cena ex-works nagranych kaset wideo, p∏yt gramofonowych, dysków, noÊników oprogramowania komputerowego oraz pozosta∏ych takich produktów zawierajàcych element praw w∏asnoÊci intelektualnej obejmuje w mo˝liwie pe∏nym zakresie wszystkie koszty dotyczàce wykorzystywania praw w∏asnoÊci intelektualnej do wytworzenia towaru, poniesione przez producenta, nawet gdy posiadacz takich praw posiada siedzib´ lub sta∏e miejsce zamieszkania w kraju wytworzenia. Nie uwzgl´dnia si´ obni˝ek ceny handlowej (np. za dokonanie natychmiastowej p∏atnoÊci czy za dostaw´ w du˝ych iloÊciach). 2. Artyku∏ 3 i 4 — Kumulacja Zasadà jest, i˝ pochodzenie produktu koƒcowego b´dzie okreÊlane przez „ostatnià obróbk´ lub przetworzenie”, z zastrze˝eniem ˝e przeprowadzone czynnoÊci wykraczajà poza zakres czynnoÊci okreÊlonych w artykule 7. Je˝eli w kraju ostatecznego wytworzenia materia∏y pochodzàce z jednego lub z kilku krajów nie sà przedmiotem obróbki lub przetworzenia wykraczajàcego poza minimalne czynnoÊci, pochodzenie produktu koƒcowego zostanie przyznane krajowi, który przyczyni∏ si´ w najwi´kszym stopniu do jego wartoÊci. W tym celu wartoÊç dodana w kraju ostatecznego wytworzenia jest porównywalna z wartoÊcià materia∏ów pochodzàcych z ka˝dego z pozosta∏ych krajów. Je˝eli w kraju wywozu nie przeprowadza si´ ˝adnej obróbki lub przetworzenia, materia∏y lub produkty zachowujà swoje pochodzenie w przypadku wywozu do jednego z zainteresowanych krajów. Nast´pujàce przyk∏ady wyjaÊniajà, w jaki sposób okreÊla si´ pochodzenie wed∏ug trzech punktów artyku∏u 3 i 4: PRZYK¸ADY 1) Przyk∏ad okreÊlenia pochodzenia w drodze przeprowadzonej ostatniej obróbki lub przetworzenia Tkanina (pozycja HS 5112 otrzymana z nieczesanej i niegr´plowanej owczej we∏
- ny)pochodzàca ze Wspólnoty jest przywo˝ona do Republiki Czeskiej; podszewka jest zrobiona z ci´tego w∏ókna syntetycznego obj´tego pozycjà HS 5513 (wg obecnej nomenklatury PCN — odcinkowego w∏ókna syntetycznego), pochodzi z W´gier. W Republice Czeskiej szyte sà m´skie ubrania (pozycja HS 6203). Ostatnia obróbka lub przetworzenie sà przeprowadzane w Republice Czeskiej. Obróbka lub przetworzenie (w tym szycie ubraƒ) wykracza poza czynnoÊci okreÊlone w artykule 7. Zatem ubrania otrzymujà pochodzenie czeskie. 2) Przyk∏ad okreÊlenia pochodzenia w przypadku, gdy ostatnia obróbka lub przetworzenie nie wykraczajà poza minimalne czynnoÊci; nale˝y odnieÊç si´ do najwy˝szej wartoÊci materia∏ów wykorzystywanych podczas wytwarzania Ró˝ne cz´Êci zestawu, pochodzàce z dwóch krajów, sà pakowane w S∏owenii. Spodnie i spód- Dziennik Ustaw Nr 112 — 8535 — nice pochodzàce z Polski posiadajà wartoÊç 180 euro; marynarka pochodzàca ze Wspólnoty ma wartoÊç 100 euro. CzynnoÊç minimalna (pakowanie) przeprowadzana w S∏owenii kosztuje 2 euro. Przedsi´biorca wykorzystuje torby plastikowe z Ukrainy o wartoÊci 0,5 euro. Cena ex-works produktu koƒcowego wynosi 330 euro. CzynnoÊç przeprowadzana w S∏owenii jest czynnoÊcià minimalnà, dlatego wartoÊç dodana w S∏owenii musi byç porównana, w celu przyznania pochodzenia, z wartoÊciami celnymi pozosta∏ych wykorzystywanych materia∏ów: WartoÊç dodana w S∏owenii (która obejmuje 2 euro za czynnoÊç oraz 0,5 euro za torb´) = 330 euro (cena ex-works) – (minus) 280 euro (180+100) = 50 euro = s∏oweƒska „wartoÊç dodana”. Polska wartoÊç
(180)jest wy˝sza ni˝ wartoÊç dodana w S∏owenii
(50)oraz wartoÊci wszystkich pozosta∏ych wykorzystywanych materia∏ów pochodzàcych
(100). W ten sposób produkt koƒcowy b´dzie mia∏ pochodzenie polskie. 3) Przyk∏ad dotyczàcy produktów, które sà wywo˝one bez poddawania ich dodatkowej obróbce lub przetworzeniu Dywan pochodzàcy ze Wspólnoty jest wywo˝ony do Republiki S∏owackiej, a nast´pnie, bez poddawania go dalszym czynnoÊciom, jest przywo˝ony po 2 latach do Polski. Dywan nie zmieni∏ pochodzenia i w chwili przywozu do Polski nadal posiada pochodzenie wspólnotowe. 3. Artyku∏ 10 — Regu∏a pochodzenia dla kompletów Regu∏a pochodzenia dla kompletów ma zastosowanie tylko do kompletów w rozumieniu 3 Ogólnej Regu∏y Interpretacji Systemu Zharmonizowanego. Zgodnie z tym przepisem ka˝dy produkt wchodzàcy w sk∏ad kompletu, z wyjàtkiem produktów o wartoÊci nieprzewy˝szajàcej 15% wartoÊci ca∏kowitej kompletu, musi spe∏niaç kryteria pochodzenia dla pozycji, w której wyrób zosta∏by zaklasyfikowany, gdyby stanowi∏ oddzielny produkt niew∏àczony do kompletu, niezale˝nie od pozycji, w której jest klasyfikowany ca∏y komplet zgodnie z zapisami wymienionej powy˝ej Ogólnej Regu∏y. Te postanowienia b´dà stosowane, nawet je˝eli 15% tolerancja jest stosowana dla tego produktu, który zgodnie z zapisami wymienionej powy˝ej Ogólnej Regu∏y okreÊla klasyfikacj´ ca∏ego kompletu. 4. Artyku∏ 15 — Zwrot w przypadku b∏´dów Zwrot lub umorzenie nale˝noÊci celnych mo˝e mieç miejsce tylko w przypadku, gdy dowód pochodzenia zosta∏ êle wystawiony lub sporzàdzony, je˝eli zosta∏y spe∏nione nast´pujàce warunki: Poz. 1199 (
- a)êle wystawiony lub sporzàdzony dowód pochodzenia zosta∏ zwrócony w∏adzom kraju wywozu albo zosta∏o sporzàdzone pisemne oÊwiadczenie przez w∏adze kraju przywozu, ˝e nie zosta∏y lub nie zostanà udzielone ˝adne preferencje; (
- b)u˝yte podczas wytwarzania produkty b´dà uprawniaç do zwrotu lub umorzenia nale˝noÊci celnych zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami, je˝eli dowód pochodzenia nie zosta∏ wykorzystany do ubiegania si´ o preferencje; (
- c)okres zezwalajàcy na dokonanie zwrotu nie zosta∏ przekroczony i zosta∏y spe∏nione warunki okreÊlone w ustawodawstwie krajowym danego paƒstwa odnoszàce si´ do zwrotu. 5. Artyku∏ 16 — Dokumentowanie u˝ywanych towarów Dowody pochodzenia, o których mowa w art. 16 Protoko∏u, mogà byç wystawiane równie˝ na u˝ywane lub jakiekolwiek inne towary w przypadku, gdy normalnie stosowane dokumenty potwierdzajàce nie sà ju˝ dost´pne ze wzgl´du na znaczny up∏yw czasu mi´dzy datà produkcji lub przywozu z jednej strony a datà wywozu z drugiej strony, z zastrze˝eniem ˝e: (
- a)data produkcji lub przywozu towarów jest sprzed okresu wymaganego zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem kraju wywozu do przechowywania dokumentacji przez firmy handlowe; (
- b)towary mo˝na uwa˝aç za pochodzàce na podstawie innych dowodów, takich jak oÊwiadczenia producenta lub jakiegokolwiek innego przedsi´biorstwa handlowego, orzeczenia ekspertów, oznakowaƒ na towarze lub jego opisu itd.; (
- c)nie ma ˝adnych wskazówek, ˝e towary nie spe∏niajà wymogów regu∏ pochodzenia. 6. Artyku∏ 16 (i 24) — Przedk∏adanie dowodów pochodzenia w przypadku elektronicznego przesy∏ania zg∏oszeƒ przywozowych W przypadkach, w których zg∏oszenia przywozowe sà przesy∏ane drogà elektronicznà do w∏adz celnych paƒstwa przywozu, od tych w∏adz zale˝y podj´cie decyzji, w ramach i zgodnie z przepisami ustawodawstwa celnego obowiàzujàcymi w paƒstwie przywozu, kiedy i w jakim zakresie sà przedk∏adane dokumenty stanowiàce dowód statusu pochodzenia. 7. Artyku∏ 17 — Opis towarów w Êwiadectwie przewozowym EUR.1 Przypadki towarów pochodzàcych z jednego lub kilku krajów lub obszarów. Je˝eli produkty obj´te Êwiadectwem przewozowym pochodzà z wi´cej ni˝ jednego kraju lub obszaru: — pole 4 (kraj, grupa krajów lub obszar, w którym produkty sà uwa˝ane za pochodzàce) powinno zawieraç uwag´ „patrz pole 8” oraz — pole 8 (liczba porzàdkowa; znaki i numery; iloÊç i rodzaj opakowaƒ; opis towarów) dla ka˝dej po- Dziennik Ustaw Nr 112 — 8536 — zycji w tym polu powinno wskazywaç nazw´ lub oficjalny skrót ka˝dego kraju*. Przypadki du˝ych przesy∏ek. Je˝eli na Êwiadectwie przewozowym EUR.1 pole przeznaczone do opisu towarów nie jest wystarczajàce do zestawienia koniecznych informacji identyfikujàcych towar, zw∏aszcza w przypadku du˝ych przesy∏ek, eksporter mo˝e sporzàdziç specyfikacj´ towaru, do którego odnosi si´ Êwiadectwo, na za∏àczonych fakturach tych towarów oraz, w razie potrzeby, na dodatkowych dokumentach handlowych, pod warunkiem ˝e: (
- a)numery faktur sà wskazane w polu 10 Êwiadectwa przewozowego EUR.1; (
- b)faktury oraz dodatkowe dokumenty handlowe, je˝eli dokonano na nich specyfikacji towarów, sà trwale do∏àczone do Êwiadectwa przed ich okazaniem w urz´dzie celnym oraz (
- c)w∏adze celne postawi∏y piecz´ç na fakturze i dodatkowych dokumentach handlowych, do∏àczajàc je formalnie do Êwiadectw. Tam, gdzie to ma zastosowanie, nazwy lub oficjalne skróty krajów pochodzenia, które opisano w poprzedniej uwadze dotyczàcej pola 8, powinny byç wskazane na fakturach oraz na dodatkowych dokumentach handlowych, je˝eli dokonano na nich specyfikacji towarów. 8. Artyku∏ 17 — Towary wywo˝one przez agencj´ celnà Mo˝na zezwoliç, aby agencja celna pe∏ni∏a funkcj´ upowa˝nionego przedstawiciela osoby b´dàcej w∏aÊcicielem towaru lub posiadajàcej podobne prawa do dysponowania nim, nawet w przypadkach, gdy osoba ta nie ma siedziby w kraju wywozu, tak d∏ugo jak agencja celna jest w stanie udowodniç status pochodzenia towaru. —————— * Istniejà nast´pujàce kody ISO-alfa-2 oraz ISO-alfa-3 dla ka˝dego z krajów: — Andora AD AND — Bu∏garia BG BGR — Szwajcaria CH CHE — Republika Czeska CZ CZE — Estonia EE EST — W´gry HU HUN — Islandia IS ISL — Litwa LT LTU — ¸otwa LV LVA — Norwegia NO NOR — Polska PL POL — Rumunia RO ROM — S∏owenia SI SVN — Republika S∏owacka SK SVK — San Marino SM SMR — Turcja TR TUR Nie istnieje kod ISO-alfa dla Wspólnoty, lecz mogà byç akceptowane nast´pujàce oznaczenia: EEC, EC, CEE, CE oraz inne u˝ywane w j´zykach paƒstw Wspólnoty (np. EG, EWG, EU). Poz. 1199 9. Artyku∏ 18 — Przyczyny techniczne nieprzyj´cia Êwiadectwa przewozowego Âwiadectwo przewozowe EUR.1 mo˝e nie byç przyj´te z „powodów technicznych”, je˝eli nie zosta∏o sporzàdzone w okreÊlony sposób. Poni˝ej przedstawiono przypadki, w nast´pstwie których mo˝e zaistnieç koniecznoÊç przed∏o˝enia retrospektywnie potwierdzonego Êwiadectwa: — Êwiadectwo przewozowe EUR.1 zosta∏o sporzàdzone na formularzu innym ni˝ zalecany (np. bez wzoru giloszujàcego w tle, ró˝niàcym si´ znacznie wymiarami lub kolorem od ustalonego wzoru, bez numeru seryjnego, niewydrukowanym w jednym z urz´dowo zalecanych j´zyków); — jedno z obowiàzkowych do wype∏nienia pól nie zosta∏o wype∏nione (np. pole 4 na formularzu EUR.1); — Êwiadectwo przewozowe EUR.1 nie zosta∏o ostemplowane i podpisane (tj. w polu 11); — Êwiadectwo przewozowe EUR.1 zosta∏o potwierdzone przez nieupowa˝nione w∏adze; — u˝yto piecz´ci, która nie zosta∏a jeszcze oficjalnie zg∏oszona; — istnieje przypuszczenie, ˝e przed∏o˝one Êwiadectwo przewozowe EUR.1 nie jest orygina∏em, a kopià lub fotokopià; — wpis w polu 2 lub 5 dotyczy kraju, który nie jest obj´ty kumulacjà, o której mowa w art. 3 i 4 Protoko∏u (np. Izrael lub Kuba). Dzia∏ania, jakie nale˝y podjàç: Dokument powinien byç oznaczony jako „DOKUMENT NIEZAAKCEPTOWANY”, z podaniem powodu(ów), a nast´pnie zwrócony importerowi w celu umo˝liwienia mu otrzymania nowego dokumentu wystawionego retrospektywnie. W∏adze celne mogà jednak˝e zatrzymaç fotokopi´ nieprzyj´tego dokumentu dla celów powtórnej weryfikacji lub je˝eli istnieje podejrzenie pope∏nienia przest´pstwa. 10. Artyku∏ 21 — Praktyczne stosowanie postanowieƒ dotyczàcych deklaracji na fakturze Stosuje si´ nast´pujàce wskazówki: (
- a)treÊç deklaracji na fakturze b´dzie zgodna z tekstem podanym w za∏àczniku IV do Protoko∏u. Je˝eli produkty obj´te deklaracjà na fakturze pochodzà z wi´cej ni˝ jednego kraju lub obszaru, w treÊci deklaracji na fakturze nale˝y wskazaç nazwy lub oficjalne skróty wszystkich tych krajów* lub odwo∏aç si´ do wyraênego zapisu na fakturze. Na fakturze lub jej odpowiedniku b´dà wskazane nazwy lub oficjalne skróty ka˝dego kraju dla ka˝dej pozycji z faktury; (
- b)oznaczenie produktów niepochodzàcych, a zatem takich, które nie sà obj´te deklaracjà na fakturze, nie powinno byç zrobione w ramach tej Dziennik Ustaw Nr 112 — 8537 — deklaracji. Jednak˝e takie oznaczenie powinno si´ pojawiç w dok∏adny sposób na fakturze, aby uniknàç wszelkich nieporozumieƒ; (
- c)dopuszcza si´ deklaracje sporzàdzone na fotokopiach faktur, pod warunkiem ˝e sà podpisane przez eksportera z zachowaniem takich samych warunków jak w przypadku orygina∏u. Nie wymaga si´, aby upowa˝nieni eksporterzy, którym zezwolono na niepodpisywanie deklaracji na fakturach, podpisywali deklaracje sporzàdzone na fotokopiach faktur; (
- d)dopuszcza si´ umieszczanie deklaracji na fakturze na odwrotnej stronie faktury; (
- e)deklaracja na fakturze mo˝e byç sporzàdzana na oddzielnej karcie druku faktury, pod warunkiem ˝e karta ta jest cz´Êcià faktury. Nie mo˝e byç u˝yty uzupe∏niajàcy formularz; (
- f)dopuszcza si´ deklaracj´ na fakturze sporzàdzonà na nalepce, która nast´pnie jest do∏àczana do faktury, pod warunkiem ˝e nie ma wàtpliwoÊci, ˝e nalepka zosta∏a przytwierdzona przez eksportera. Dla przyk∏adu piecz´ç lub podpis eksportera powinny widnieç zarówno na nalepce, jak i na fakturze. 11. Artyku∏ 21 — Podstawa wartoÊci dla wystawiania i przyjmowania deklaracji na fakturze sporzàdzonej przez ka˝dego eksportera Cena ex-works mo˝e byç u˝yta jako podstawa wartoÊci do podj´cia decyzji, gdy deklaracja na fakturze mo˝e byç zastosowana zamiast Êwiadectwa przewozowego EUR.1 w zwiàzku z limitem wartoÊci okreÊlonym w punkcie 1(
- b)artyku∏u 21. Je˝eli cena ex-works jest u˝yta jako podstawa wartoÊci, kraj przywozu przyjmie deklaracje na fakturze sporzàdzone zgodnie z wymogami wymienionymi w zdaniu poprzednim. W przypadkach, w których nie jest okreÊlona cena ex-works w zwiàzku z faktem, ˝e przesy∏ka jest dostarczana bezp∏atnie, wartoÊç celna ustalona przez w∏adze kraju przywozu jest uwa˝ana za podstaw´ limitu wartoÊci. 12. Artyku∏ 22 — Upowa˝niony eksporter OkreÊlenie „eksporter” mo˝e dotyczyç osób lub przedsi´biorstw, bez wzgl´du na to, czy sà producentami czy te˝ firmami handlowymi, pod warunkiem ˝e stosujà si´ do wszystkich innych przepisów Protoko∏u. Agencjom celnym nie mo˝na przyznaç statusu upowa˝nionego eksportera w rozumieniu Protoko∏u. Status upowa˝nionego eksportera mo˝na przyznaç tylko po przedstawieniu przez eksportera pisemnego wniosku. Podczas rozpatrywania wniosku w∏adze celne powinny zwróciç szczególnà uwag´ na nast´pujàce kwestie: — czy eksporter dokonuje regularnego wywozu towaru: raczej nie koncentrujàc si´ przy tym na iloÊci przesy∏ek lub wartoÊci towarów, w∏adze cel- Poz. 1199 ne powinny zbadaç, jak regularnie dokonuje on takich operacji, — czy eksporter w ka˝dym przypadku jest w stanie dostarczyç dowód pochodzenia na towary przez niego wywo˝one; w zwiàzku z tym konieczne jest uwzgl´dnienie, czy eksporter zna aktualne regu∏y pochodzenia oraz czy jest w posiadaniu wszystkich dokumentów potwierdzajàcych pochodzenie. W przypadku producentów, w∏adze celne muszà upewniç si´, ˝e konta magazynowe pozwalajà na ustalenie pochodzenia towaru oraz ˝e w przypadku nowych przedsi´biorstw zainstalowany przez nie system pozwoli na takà identyfikacj´; w przypadku osób, które prowadzà tylko dzia∏alnoÊç handlowà, sprawdzenie powinno koncentrowaç si´ szczególnie na ich tradycyjnych obrotach handlowych, — czy w Êwietle ostatnich dokumentów wywozowych eksporter daje wystarczajàce gwarancje odnoÊnie do statusu pochodzenia towarów oraz zdolnoÊci wywiàzania si´ z wszelkich powsta∏ych zobowiàzaƒ. Po uzyskaniu upowa˝nienia eksporterzy muszà: — zobowiàzaç si´ do wystawiania deklaracji na fakturze tylko na towary, na które posiadajà wszystkie niezb´dne dowody lub dane ksi´gowe w chwili wystawienia; — przyjàç na siebie pe∏nà odpowiedzialnoÊç za sposób wykorzystywania upowa˝nienia, a zw∏aszcza za nieprawid∏owe oÊwiadczenia o pochodzeniu lub inne niew∏aÊciwe u˝ycie upowa˝nienia; — zagwarantowaç, ˝e osoba odpowiedzialna w przedsi´biorstwie za wype∏nianie deklaracji na fakturze zna i rozumie regu∏y pochodzenia; — zobowiàzaç si´ do zachowania ca∏ej dokumentacji dotyczàcej dowodów pochodzenia przez okres co najmniej trzech lat od dnia sporzàdzenia danej deklaracji na fakturze; — zobowiàzaç si´ do przedk∏adania dowodów pochodzenia w∏adzom celnym w dowolnym terminie oraz do umo˝liwiania przeprowadzania kontroli przez te w∏adze o dowolnym czasie. W∏adze celne muszà przeprowadzaç regularne kontrole upowa˝nionych eksporterów. Kontrole te muszà zapewniç sta∏e przestrzeganie stosowania upowa˝nienia i mogà byç przeprowadzane w terminach, w miar´ mo˝liwoÊci, okreÊlanych na podstawie kryteriów analizy ryzyka. W∏adze celne muszà powiadomiç Komisj´ Wspólnot Europejskich o krajowym systemie numeracji stosowanym dla celów oznaczania upowa˝nionych eksporterów. Komisja Wspólnot Europejskich przeka˝e nast´pnie te informacje w∏adzom celnym pozosta∏ych krajów. 13. Artyku∏ 25 — Importowanie partiami Importer pragnàcy skorzystaç z postanowieƒ tego artyku∏u musi poinformowaç eksportera, zanim Dziennik Ustaw Nr 112 — 8538 — Poz. 1199 pierwsza partia zostanie wys∏ana, ˝e wymagany jest jeden dowód pochodzenia na kompletny produkt. 15. Artyku∏ 32 — Okres przeznaczony na weryfikacj´ dowodów pochodzenia Mo˝liwe jest, ˝e ka˝da partia sk∏ada si´ tylko z produktów pochodzàcych. Je˝eli takim partiom towarzyszà dowody pochodzenia, to w∏adze celne kraju przywozu przyjmà te oddzielne dowody pochodzenia, wystawione na omawiane partie, zamiast jednego dowodu pochodzenia wystawionego na kompletny produkt. ˚aden kraj nie jest zobowiàzany do udzielenia odpowiedzi na wniosek o przeprowadzenie dodatkowej weryfikacji, o czym jest mowa w artykule 32, je˝eli otrzyma∏ go po trzech latach od dnia wystawienia Êwiadectwa przewozowego EUR.1 lub daty sporzàdzenia deklaracji na fakturze. 14. Artyku∏ 32 — Odmowa preferencyjnego traktowania bez weryfikacji Dotyczy to przypadków, w których uwa˝a si´, ˝e dowód pochodzenia nie ma zastosowania mi´dzy innymi z nast´pujàcych powodów: — towary, do których odnosi si´ Êwiadectwo przewozowe EUR.1, nie podlegajà traktowaniu preferencyjnemu; — pole przeznaczone na opis towarów (pole 8 w Êwiadectwie EUR.1) nie jest wype∏nione lub odnosi si´ do towarów innych ni˝ przedstawione; — dowód pochodzenia zosta∏ wystawiony przez kraj, który nie nale˝y do systemu preferencji, nawet je˝eli towary pochodzà z kraju nale˝àcego do tego systemu (np. EUR.1 wystawiony w Izraelu na produkty pochodzàce z Polski); — jedno z obowiàzkowych do wype∏nienia pól w Êwiadectwie przewozowym EUR.1 nosi Êlady niepotwierdzonych wymazaƒ lub poprawek (np. pola opisujàce towary lub okreÊlajàce iloÊç opakowaƒ, kraj przeznaczenia lub kraj pochodzenia); — okres wa˝noÊci Êwiadectwa przewozowego EUR.1 wygas∏ z przyczyn innych ni˝ zawarte w przepisach (np. okolicznoÊci wyjàtkowe), chyba ˝e towary zosta∏y przedstawione przed wygaÊni´ciem tego okresu wa˝noÊci; — dowód pochodzenia jest wystawiony dodatkowo na towary, które by∏y uprzednio przywiezione nielegalnie; — pole 4 w Êwiadectwie przewozowym EUR.1 wskazuje nazw´ kraju nieb´dàcego stronà porozumienia, które przewiduje preferencyjne traktowanie. Dzia∏ania, jakie nale˝y podjàç: Dowód pochodzenia powinien zostaç oznaczony jako „NIESTOSOWANY” i zatrzymany przez w∏adze celne, którym zosta∏ przedstawiony, aby uniknàç wszelkich kolejnych prób jego u˝ycia. Je˝eli stosowne jest takie post´powanie, w∏adze celne kraju przywozu poinformujà bezzw∏ocznie w∏adze celne kraju wywozu o odmowie przyj´cia dokumentu. 16. Artyku∏ 32 — Uzasadnione wàtpliwoÊci Do tej kategorii, za pomocà przyk∏adów, zalicza si´ nast´pujàce przypadki: — dokument nie zosta∏ podpisany przez eksportera (z wyjàtkiem deklaracji, na podstawie faktur lub dokumentów handlowych, sporzàdzonych przez upowa˝nionych eksporterów, je˝eli przewidziano takà mo˝liwoÊç); — Êwiadectwo przewozowe EUR.1 nie zosta∏o podpisane lub oznaczone datà przez w∏adze wystawiajàce; — oznaczenia na towarach lub opakowaniach, lub pozosta∏ych dokumentach towarzyszàcych odnoszà si´ do pochodzenia innego ni˝ pochodzenie podane w Êwiadectwie przewozowym EUR.1; — informacje szczegó∏owe podane w Êwiadectwie przewozowym EUR.1 wskazujà, ˝e nie dokonano wystarczajàcej obróbki, aby przyznaç pochodzenie; — piecz´ç u˝yta w celu potwierdzenia dokumentu nie odpowiada piecz´ci zg∏oszonej oficjalnie. Dzia∏ania, jakie nale˝y podjàç: Dokument jest przesy∏any do w∏adz wystawiajàcych w celu powtórnej weryfikacji, z podaniem przyczyn przekazania wniosku o weryfikacj´. Do czasu otrzymania wyników tej weryfikacji w∏adze celne podejmà wszelkie odpowiednie kroki, jakie oka˝à si´ konieczne dla zabezpieczenia p∏atnoÊci wszelkich stosownych nale˝noÊci celnych. 17. Za∏àcznik I — uwaga wprowadzajàca 6, punkt 6.1. Regu∏a specjalna dla materia∏ów w∏ókienniczych nie obejmuje podszewek i mi´dzypodszewek. „Tkanina kieszeniowa” jest specjalnà tkaninà stosowanà wy∏àcznie do produkcji kieszeni i dlatego nie mo˝e byç uwa˝ana za normalnà podszewk´ czy mi´dzypodszewk´. Tak wi´c regu∏´ specjalnà stosuje si´ do „tkaniny kieszeniowej” (dla spodni). Regu∏´ stosuje si´ do tkaniny w kuponach, jak równie˝ do gotowych kieszeni pochodzàcych z krajów trzecich. Dziennik Ustaw Nr 112 — 8539 — Wyrazy i wyra˝enia u˝ywane w ró˝nych j´zykach 18. Artyku∏y 18.4 i 19.2 Poz. 1199 Dziennik Ustaw Nr 112 19. Za∏àcznik IV — Deklaracja na fakturze — 8540 — Poz. 1199 Dziennik Ustaw Nr 112 — 8541 — Poz. 1199 Dziennik Ustaw Nr 112 — 8542 — Poz. 1199 Dziennik Ustaw Nr 112 — 8543 — Poz. 1199 Dziennik Ustaw Nr 112 20. Artyku∏ 18 i 32 — 8544 — Poz. 1199