← Polska

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r. w sprawie ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej prz

Dziennik Ustaw Nr 140 — 11182 — Poz. 1571 1571 Sygn. akt III SW 138-139/01 UCHWA¸A SÑDU NAJWY˚SZEGO z dnia 5 grudnia 2001 r. w sprawie wa˝noÊci wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych dnia 23 wrzeÊnia 2001 r. Sàd Najwy˝szy w sk∏adzie ca∏ej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych: przewodniczàcy, Prezes Sàdu Najwy˝szego: Walerian Sanetra, s´dziowie Sàdu Najwy˝szego: Krystyna Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska, Józef Iwulski, Kazimierz JaÊkowski, Andrzej Kijowski, Roman Kuczyƒski, Jerzy Kuêniar, Jerzy KwaÊniewski, Zbigniew Myszka, Teresa Romer, Jadwiga Skibiƒska-Adamowicz, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel, protokolanci: Eliza Maniewska, Monika Nieznaƒska z udzia∏em Zast´pcy Prokuratora Generalnego Ryszarda A. Stefaƒskiego i Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji Wyborczej Ferdynanda Rymarza, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 5 grudnia 2001 r. mia∏ na uwadze, co nast´puje: I

  1. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. — Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499 ze zm.) Sàd Najwy˝szy w sk∏adzie ca∏ej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Paƒstwowà Komisj´ Wyborczà oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o wa˝noÊci wyborów oraz o wa˝noÊci wyboru pos∏a lub senatora, przeciwko któremu wniesiono protest.
  2. Sprawozdanie Paƒstwowej Komisji Wyborczej z wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 23 wrzeÊnia 2001 r. informuje o ich prawid∏owym przebiegu w 41 okr´gowych komisjach wyborczych do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, 40 okr´gowych komisjach wyborczych do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej i 24.827 obwodowych komisjach wyborczych oraz o nielicznych, drobnych przypadkach naruszenia prawa wyborczego. W konkluzji Paƒstwowa Komisja Wyborcza uzna∏a, ˝e nie by∏o takich naruszeƒ prawa wyborczego, które mog∏yby wywrzeç wp∏yw na wyniki g∏osowania i wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.
  3. Sàd Najwy˝szy w sk∏adach 3-osobowych wyda∏ 108 postanowieƒ w sprawach z protestów wyborczych (obejmujàcych tak˝e 8 spraw po∏àczonych z innymi do wspólnego rozpoznania i rozstrzygni´cia). Wy∏àcznie wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej dotyczy∏o 41 spraw, 2 sprawy dotyczy∏y wy∏àcznie wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, a w wi´kszoÊci (w 65 sprawach) rozpoznano protesty zawierajàce zarzuty odnoszàce si´ jednoczeÊnie do wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. W odniesieniu do 7 protestów Sàd Najwy˝szy wyda∏ opini´, ˝e sà one uzasadnione, lecz stwierdzone naruszenia prawa nie mia∏y wp∏ywu na wynik wyborów. Cztery zasadne protesty dotyczy∏y wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. W dwóch sprawach wyborcy udowodnili, ˝e mimo i˝ jeszcze nie g∏osowali, to w spisie wyborców przy ich nazwiskach widnia∏y ju˝ podpisy, skutkiem czego obwodowe komisje wyborcze nie wyda∏y im kart do g∏osowania. Dwie pozosta∏e sprawy dotyczy∏y ustalania wyników g∏osowania przez okr´gowe komisje wyborcze. W jednej z nich do tych czynnoÊci bezpodstawnie nie zosta∏ dopuszczony pe∏nomocnik wyborczy, który wyznaczy∏ do tej komisji m´˝a zaufania, obserwujàcego jej prac´. Druga sprawa dotyczy∏a uniemo˝liwienia m´˝owi zaufania porównania kilku wybranych protoko∏ów g∏osowania w obwodach z wydrukami komputerowymi. Dwa z uzasadnionych protestów dotyczy∏y wy∏àcznie wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. W jednej sprawie Sàd Najwy˝szy uzna∏ za uzasadniony protest kandydatki na pos∏a, gdy˝ na liÊcie wyborczej oraz w obwieszczeniu okr´gowej komisji wyborczej o zarejestrowaniu tej listy b∏´dnie zaznaczono przy jej nazwisku, ˝e jest bezrobotna. W drugiej sprawie ustalono naruszenie zakazu agitacji wyborczej w lokalu wyborczym. Jeden protest dotyczy∏ wy∏àcznie wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Sàd Najwy˝szy stwierdzi∏ naruszenie w jednej komisji obwodowej przepisów art. 153 i 158 w zwiàzku z art. 190 Ordynacji wyborczej polegajàce na b∏´dnym informowaniu wyborców przez cz∏onków tej komisji o rezygnacji jednego z kandydatów na senatora, a tak˝e naruszenie art. 203 ust. 1 pkt 4 tej ustawy przez nieuznanie g∏osów wa˝nie oddanych na tego kandydata. Protestów nieuzasadnionych wp∏yn´∏o 16, w tym 6 odnoszàcych si´ jednoczeÊnie do wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Opinie o bezzasadnoÊci tych protestów mia∏y podstawy w ustaleniu przez Sàd Najwy˝szy stanu faktycznego odmiennego ni˝ przedstawiony w proteÊcie wzgl´dnie w wadliwym rozumieniu przepisów prawa wyborczego przez wnoszàcego protest. Ta druga okolicznoÊç by∏a przyczynà uznania bezzasadnoÊci — mi´dzy innymi — protestu kwestionujàcego prawid∏owoÊç cz´Êci IV lit. B pkt 1 za∏àcznika do uchwa∏y Paƒstwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 sierpnia 2001 r. w sprawie wytycznych dla obwodowych komisji wyborczych, dotyczàcych zadaƒ i trybu pracy w przygotowaniu i przeprowadzeniu g∏osowania w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, zarzàdzonych na dzieƒ 23 wrzeÊnia 2001 r. (Monitor Polski Nr 29, poz. 496 ze zm.). Zdaniem wnoszàcego protest na pod- Dziennik Ustaw Nr 140 — 11183 — stawie tych wytycznych komisje obwodowe — z naruszeniem art. 160 i 161 Ordynacji wyborczej — kwalifikowa∏y jako niewa˝ne g∏osy wyborców w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, którzy na tej samej liÊcie okr´gowej postawili znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego lub wi´cej kandydatów, a nadto zamieÊcili inne znaki lub zamazania w kratkach obok nazwisk innych kandydatów. Uznajàc bezzasadnoÊç tego zarzutu, Sàd Najwy˝szy stwierdzi∏, ˝e kratka z lewej strony obok nazwiska kandydata na pos∏a jest szczególnym miejscem karty do g∏osowania. Umieszczenie w niej jakiegokolwiek innego zaznaczenia ni˝ znak „x” powoduje, ˝e g∏os jest niewa˝ny. Bez dalszego biegu Sàd Najwy˝szy pozostawi∏ 84 protesty, jako ˝e nie spe∏nia∏y one wymagaƒ przewidzianych Ordynacjà wyborczà. Wi´kszoÊç z nich

(47)by∏a przedwczesna. Przyczyny tego mo˝na upatrywaç w póêniejszym otwarciu terminu do sk∏adania protestów w wyborach parlamentarnych — to jest od dnia og∏oszenia ich wyników w Dzienniku Ustaw (art. 79 ust. 1 Ordynacji wyborczej) ni˝ w odbywajàcych si´ nieca∏y rok wczeÊniej wyborach prezydenckich — to jest od dnia podania wyników wyborów do wiadomoÊci publicznej (art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 27 wrzeÊnia 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej — Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544). Poz. 1571 i 1572 Przewodniczàcy Paƒstwowej Komisji Wyborczej wniós∏ o uznanie wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych dnia 23 wrzeÊnia 2001 r. za wa˝ne. II Sàd Najwy˝szy, po rozwa˝eniu sprawozdania Paƒstwowej Komisji Wyborczej i opinii w sprawach z protestów wyborczych, przy uwzgl´dnieniu obwieszczeƒ Paƒstwowej Komisji Wyborczej z dnia 26 wrzeÊnia 2001 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 23 wrzeÊnia 2001 r. (Dz. U. Nr 109, poz. 1186 i 1187) oraz bioràc pod uwag´ wnioski Prokuratora Generalnego i Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji Wyborczej, na podstawie art. 101 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 82 ust. 1—3 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. — Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499 ze zm.) stwierdza wa˝noÊç wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych dnia 23 wrzeÊnia 2001 r. W jednej sprawie post´powanie zosta∏o umorzone.
  1. Prokurator Generalny wniós∏ o podj´cie uchwa∏, ˝e wybory do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzone w dniu 23 wrzeÊnia 2001 r., których wyniki podane zosta∏y do publicznej wiadomoÊci w obwieszczeniach Paƒstwowej Komisji Wyborczej z dnia 26 wrzeÊnia 2001 r. opublikowanych w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 paêdziernika 2001 r. Nr 109, poz. 1186 i 1187 — sà wa˝ne. Przewodniczàcy: Walerian Sanetra Prezes Sàdu Najwy˝szego S´dziowie Sàdu Najwy˝szego: Krystyna Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska, Józef Iwulski, Kazimierz JaÊkowski, Andrzej Kijowski, Roman Kuczyƒski, Jerzy Kuêniar, Jerzy KwaÊniewski, Zbigniew Myszka, Teresa Romer, Jadwiga Skibiƒska-Adamowicz, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel 1572 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 27 listopada 2001 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Rodziny oraz Równego Statusu Kobiet i M´˝czyzn. Na podstawie art. 10 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie dzia∏ania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  2. W rozporzàdzeniu Rady Ministrów z dnia 20 paêdziernika 2001 r. w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Rodziny oraz Równego Statusu Kobiet i M´˝czyzn (Dz. U. Nr 122, poz. 1331) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) tytu∏ rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie: „w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Równego Statusu Kobiet i M´˝czyzn.”; 2) w § 1: a) w ust. 1 skreÊla si´ wyrazy „Rodziny oraz”, b) w ust. 2 wyrazy „w Ministerstwie Pracy i Polityki Spo∏ecznej” zast´puje si´ wyrazami „w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów”; 3) § 2 otrzymuje brzmienie: „§
  3. Do zadaƒ Pe∏nomocnika nale˝y w szczególnoÊci: 1) dokonywanie analiz i ocen sytuacji w zakresie statusu kobiet i m´˝czyzn oraz inicjowanie i koordynowanie dzia∏aƒ zmierzajàcych do zapewnienia równego statusu kobiet i m´˝czyzn we wszystkich dziedzinach ˝ycia spo∏ecznego, 2) opiniowanie, udzia∏ w przygotowaniu i, w miar´ potrzeby, przygotowywanie pro-

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.