Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i sposobu postępowania przy użyciu broni palnej przez żołnierzy Żandarmerii

Dziennik Ustaw Nr 157 — 12963 — Poz. 1836 1865 — Ministra Ârodowiska z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokoÊci nale˝nej op∏aty produktowej . . . . . . . . . . . . 13128 1866 — Ministra Ârodowiska z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ, jakim powinny odpowiadaç projekty zagospodarowania z∏ó˝ . . . . . . . 13130 1836 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i sposobu post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej. Na podstawie art. 43 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) warunki u˝ycia broni palnej przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej przy wykonywaniu zadaƒ, 2) sposób dokumentowania u˝ycia broni palnej. § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „ustawie”, rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych. § 3. ˚o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej sà uprawnieni do u˝ycia broni palnej w stosunku do osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, na zasadach, o których mowa w art. 43 ust. 1—3 ustawy. § 4. Przez u˝ycie broni palnej rozumie si´ oddanie strza∏u w kierunku osoby w celu jej obezw∏adnienia, po wyczerpaniu trybu post´powania okreÊlonego w § 9. § 5. ˚o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej mogà u˝yç wy∏àcznie broni palnej, która zosta∏a im s∏u˝bowo przydzielona. § 6. Broni palnej nie u˝ywa si´ w przypadkach okreÊlonych w art. 43 ust. 1 pkt 6, 7 i 9 ustawy w stosunku do kobiet o widocznej cià˝y, osób, których wyglàd wskazuje, ˝e nie ukoƒczy∏y 13 lat, starców oraz osób o widocznym kalectwie. § 7. Osob´ zatrzymanà, tymczasowo aresztowanà lub odbywajàcà kar´ pozbawienia wolnoÊci uprzedza si´ o mo˝liwoÊci u˝ycia wobec niej broni palnej w razie podj´cia przez nià próby ucieczki lub innego zachowania uprawniajàcego do jej u˝ycia. § 8. U˝ycie broni palnej w strefie nadgranicznej nie powinno powodowaç ostrzelania terytorium paƒstwa sàsiedniego. § 9. 1. Przed u˝yciem broni palnej ˝o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej majà obowiàzek: 1) po uprzednim okrzyku „˚ANDARMERIA WOJSKOWA” wezwaç osob´ do zachowania si´ zgodnego z prawem, a w szczególnoÊci do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narz´dzia, zaniechania ucieczki, odstàpienia od bezprawnych dzia∏aƒ lub u˝ycia przemocy, 2) w razie niepodporzàdkowania si´ wezwaniom okreÊlonym w pkt 1, zagroziç u˝yciem broni palnej, wzywajàc „STÓJ—BO STRZELAM”, 3) w razie bezskutecznoÊci wezwaƒ okreÊlonych w pkt 1 i 2 — oddajà strza∏ ostrzegawczy w gór´. 2. Przepisów ust. 1 pkt 1 mo˝na nie stosowaç, je˝eli z okolicznoÊci zdarzenia wynika, ˝e osoba, wobec której broƒ palna ma byç u˝yta, pos∏uguje si´ bronià palnà lub innym niebezpiecznym narz´dziem. 3. Przepisów ust. 1 mo˝na nie stosowaç, je˝eli zw∏oka w u˝yciu broni palnej grozi∏aby bezpoÊrednim niebezpieczeƒstwem dla ˝ycia lub zdrowia ludzkiego albo wolnoÊci obywateli. 4. Przepisów ust. 1 nie stosuje si´ w czasie prowadzenia bezpoÊredniego poÊcigu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 6 lub 7 ustawy, je˝eli osoba, wobec której broƒ palna ma byç u˝yta, u˝y∏a broni palnej lub ucieka pojazdem. 5. U˝ycie broni palnej w sytuacjach, o których mowa w ust. 2—4, musi byç poprzedzone okrzykiem „˚ANDARMERIA WOJSKOWA”. Dziennik Ustaw Nr 157 — 12964 — § 10. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest uszkodzenie cia∏a cz∏owieka, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej jest obowiàzany, z zachowaniem bezpieczeƒstwa w∏asnego i innych osób oraz bez zb´dnej zw∏oki, udzieliç jej pierwszej pomocy, a nast´pnie spowodowaç udzielenie pomocy lekarskiej. Poz. 1836 i 1837 3) dane osoby, wobec której u˝yto broni palnej, 4) szczegó∏owe powody i rodzaj u˝ytej broni palnej, 5) opis post´powania poprzedzajàcego u˝ycie broni palnej, 6) skutki u˝ycia broni palnej, § 11. 1. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie: 7) w razie potrzeby okreÊlenie sposobu realizacji przepisów § 9 i 11, 1) o ile to mo˝liwe: 9) dane ustalonych Êwiadków zdarzenia, 8) inne wa˝ne okolicznoÊci zdarzenia,

1. a)zabezpiecza na miejscu zdarzenia Êlady i dowody oraz nie dopuszcza osób postronnych, 10) podpis ˝o∏nierza sporzàdzajàcego meldunek.
2. b)podejmuje inne czynnoÊci niecierpiàce zw∏oki, aby nie dopuÊciç do zatarcia Êladów i dowodów zdarzenia, 3. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie zawiadamia w∏aÊciwego miejscowo prokuratora wojskowego.
3. c)podejmuje dzia∏ania zmierzajàce do ustalenia Êwiadków zdarzenia, 2) melduje o zdarzeniu oficerowi dy˝urnemu jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej podejmuje niezb´dne czynnoÊci zabezpieczajàce Êlady i dowody przed ich utratà, zniekszta∏ceniem lub zniszczeniem. § 12. 1. U˝ycie broni palnej dokumentuje si´ w ksià˝ce dowódcy patrolu, nakazie konwojowania albo meldunku o doprowadzeniu zatrzymanego oraz w pisemnym meldunku sk∏adanym komendantowi jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej. 4. O ka˝dym przypadku u˝ycia broni palnej sk∏ada si´ meldunek w systemie s∏u˝b dy˝urnych. 5. Ka˝dorazowo zasadnoÊç u˝ycia broni palnej wyjaÊnia komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej, a o jego wynikach sk∏ada pisemny meldunek prze∏o˝onemu. 2. Pisemny meldunek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç w szczególnoÊci: § 13. W zakresie uregulowanym w rozporzàdzeniu traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 1995 r. w sprawie szczegó∏owych przypadków oraz warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego, a tak˝e szczegó∏owych warunków i sposobu post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 5, poz. 35). 1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza oraz nazw´ jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej, § 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2002 r. Prezes Rady Ministrów: L. Miller 2) czas i miejsce u˝ycia broni palnej, 1837 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej. Na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) warunki i sposoby u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej przy wykonywaniu zadaƒ ustawowych, 2) sposób dokumentowania u˝ycia tych Êrodków. § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „ustawie”, rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych. § 3. Zastosowanie Êrodków przymusu bezpoÊredniego mo˝e mieç miejsce wobec osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, uniemo˝liwiajàcych wykony-