Dziennik Ustaw Nr 157 — 12964 — § 10. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest uszkodzenie cia∏a cz∏owieka, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej jest obowiàzany, z zachowaniem bezpieczeƒstwa w∏asnego i innych osób oraz bez zb´dnej zw∏oki, udzieliç jej pierwszej pomocy, a nast´pnie spowodowaç udzielenie pomocy lekarskiej. Poz. 1836 i 1837 3) dane osoby, wobec której u˝yto broni palnej, 4) szczegó∏owe powody i rodzaj u˝ytej broni palnej, 5) opis post´powania poprzedzajàcego u˝ycie broni palnej, 6) skutki u˝ycia broni palnej, § 11. 1. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie: 7) w razie potrzeby okreÊlenie sposobu realizacji przepisów § 9 i 11, 1) o ile to mo˝liwe: 9) dane ustalonych Êwiadków zdarzenia, 8) inne wa˝ne okolicznoÊci zdarzenia,
- a)zabezpiecza na miejscu zdarzenia Êlady i dowody oraz nie dopuszcza osób postronnych, 10) podpis ˝o∏nierza sporzàdzajàcego meldunek.
- b)podejmuje inne czynnoÊci niecierpiàce zw∏oki, aby nie dopuÊciç do zatarcia Êladów i dowodów zdarzenia, 3. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie zawiadamia w∏aÊciwego miejscowo prokuratora wojskowego.
- c)podejmuje dzia∏ania zmierzajàce do ustalenia Êwiadków zdarzenia, 2) melduje o zdarzeniu oficerowi dy˝urnemu jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej podejmuje niezb´dne czynnoÊci zabezpieczajàce Êlady i dowody przed ich utratà, zniekszta∏ceniem lub zniszczeniem. § 12. 1. U˝ycie broni palnej dokumentuje si´ w ksià˝ce dowódcy patrolu, nakazie konwojowania albo meldunku o doprowadzeniu zatrzymanego oraz w pisemnym meldunku sk∏adanym komendantowi jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej. 4. O ka˝dym przypadku u˝ycia broni palnej sk∏ada si´ meldunek w systemie s∏u˝b dy˝urnych. 5. Ka˝dorazowo zasadnoÊç u˝ycia broni palnej wyjaÊnia komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej, a o jego wynikach sk∏ada pisemny meldunek prze∏o˝onemu. 2. Pisemny meldunek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç w szczególnoÊci: § 13. W zakresie uregulowanym w rozporzàdzeniu traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 1995 r. w sprawie szczegó∏owych przypadków oraz warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego, a tak˝e szczegó∏owych warunków i sposobu post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 5, poz. 35). 1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza oraz nazw´ jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej, § 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2002 r. Prezes Rady Ministrów: L. Miller 2) czas i miejsce u˝ycia broni palnej, 1837 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej. Na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) warunki i sposoby u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej przy wykonywaniu zadaƒ ustawowych, 2) sposób dokumentowania u˝ycia tych Êrodków. § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „ustawie”, rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych. § 3. Zastosowanie Êrodków przymusu bezpoÊredniego mo˝e mieç miejsce wobec osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, uniemo˝liwiajàcych wykony- Dziennik Ustaw Nr 157 — 12965 — wanie czynnoÊci s∏u˝bowych, okreÊlonych w art. 17 ust. 1 ustawy. § 4. 1. Zastosowanie Êrodków przymusu bezpoÊredniego mo˝e nastàpiç po uprzednim wezwaniu do podporzàdkowania si´ rozkazom lub poleceniom wydawanym na podstawie prawa przez ˚andarmeri´ Wojskowà i bezskutecznym uprzedzeniu o zastosowaniu tych Êrodków, w razie niepodporzàdkowania si´ tym rozkazom lub poleceniom. 2. Mo˝na odstàpiç od wymogów okreÊlonych w ust. 1, je˝eli zw∏oka: 1) w zastosowaniu Êrodków przymusu bezpoÊredniego grozi∏aby niebezpieczeƒstwem dla ˝ycia lub zdrowia ludzkiego, wolnoÊci obywateli albo uszkodzeniem mienia, 2) uniemo˝liwi∏aby uj´cie osoby podejrzanej o pope∏nienie przest´pstwa lub poszukiwanej albo umo˝liwi∏aby ucieczk´ takiej osoby. § 5. Zastosowanie Êrodków przymusu bezpoÊredniego powinno nastàpiç w taki sposób, aby osiàgni´cie podporzàdkowania si´ rozkazom lub poleceniom wydanym na podstawie prawa przez ˚andarmeri´ Wojskowà powodowa∏o mo˝liwie najmniejszà dolegliwoÊç u osoby, wobec której Êrodki te zosta∏y zastosowane. Poz. 1837 § 10. Wobec kobiet o widocznej cià˝y, osób, których wyglàd wskazuje, ˝e nie ukoƒczy∏y 13 lat, starców oraz osób o widocznym kalectwie, mo˝na stosowaç wy∏àcznie chwyty obezw∏adniajàce. § 11. 1. Si∏´ fizycznà mo˝na stosowaç w celu obezw∏adnienia osoby, odparcia czynnej napaÊci albo zmuszenia do wykonania rozkazu lub polecenia wydanego na podstawie prawa przez ˚andarmeri´ Wojskowà. 2. Stosujàc si∏´ fizycznà, nie wolno zadawaç uderzeƒ, chyba ˝e dzia∏a si´ w: 1) obronie koniecznej, 2) celu odparcia bezpoÊredniego zamachu na ˝ycie lub zdrowie ludzkie albo na mienie, 3) celu uj´cia osoby podejrzanej o pope∏nienie przest´pstwa lub poszukiwanej albo udaremnienia jej ucieczki. § 12. 1. Kajdanki mo˝na stosowaç wobec osoby skazanej, tymczasowo aresztowanej i zatrzymanej, a tak˝e doprowadzanej i konwojowanej, je˝eli zachodzi uzasadniona obawa jej ucieczki albo dokonania przez nià czynnej napaÊci lub stawiania czynnego oporu, albo te˝ je˝eli zachowuje si´ ona agresywnie. 2. Kajdanki stosuje si´ tak˝e na polecenie sàdu lub prokuratora wojskowego. § 6. Je˝eli jest to konieczne do osiàgni´cia podporzàdkowania si´ rozkazom lub poleceniom, wydanym na podstawie prawa przez ˚andarmeri´ Wojskowà, mo˝na zastosowaç jednoczeÊnie ró˝ne Êrodki przymusu bezpoÊredniego. 3. Kajdanek nie stosuje si´ wobec osób, których wyglàd wskazuje na wiek poni˝ej 17 lat, z wyjàtkiem nieletnich w wieku powy˝ej 16 lat podejrzanych o pope∏nienie przest´pstwa przeciwko ˝yciu i zdrowiu. § 7. Je˝eli osoba, wobec której zosta∏y zastosowane Êrodki przymusu bezpoÊredniego, podporzàdkowa∏a si´ rozkazom lub poleceniom wydanym na podstawie prawa przez ˚andarmeri´ Wojskowà, odst´puje si´ od stosowania tych Êrodków. 4. Kajdanki zdejmuje si´ niezw∏ocznie po wprowadzeniu osoby, wobec której je zastosowano, do uniemo˝liwiajàcych ucieczk´ pomieszczeƒ s∏u˝bowych ˚andarmerii Wojskowej lub wojskowych organów porzàdkowych, Policji, aresztu lub zak∏adu karnego albo na przes∏uchanie przez prokuratora lub na sal´ rozpraw, chyba ˝e prokurator lub sàd zarzàdzi inaczej. § 8. ˚o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej sà uprawnieni do stosowania Êrodków przymusu bezpoÊredniego, w szczególnoÊci w celu: 1) uj´cia osoby podejrzanej o pope∏nienie przest´pstwa lub wykroczenia albo poszukiwanej, a tak˝e udaremnienia ucieczki takiej osoby, 2) odparcia zamachu na ˝ycie lub zdrowie ludzkie, 3) odparcia zamachu na mienie, 4) zapewnienia przestrzegania dyscypliny wojskowej, 5) ochrony porzàdku publicznego na terenach i w obiektach jednostek wojskowych, 6) umo˝liwienia realizacji czynnoÊci, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9, 10 i 14 ustawy. § 9. ˚o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej mogà stosowaç wy∏àcznie te Êrodki przymusu bezpoÊredniego, które zosta∏y im s∏u˝bowo przydzielone na wyposa˝enie indywidualne lub wyposa˝enie s∏u˝by, w sk∏adzie której wykonujà odpowiednie czynnoÊci s∏u˝bowe. 5. Kajdanki zak∏ada si´ na r´ce z przodu, a osobie zachowujàcej si´ agresywnie — na r´ce z ty∏u tak, aby nie tamowa∏y obiegu krwi. § 13. 1. Pa∏k´ wielofunkcyjnà mo˝na stosowaç w przypadku: 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) pokonywania czynnego oporu, 3) przeciwdzia∏ania niszczeniu mienia. 2. Zabrania si´: 1) zadawania uderzeƒ i pchni´ç pa∏kà wielofunkcyjnà w g∏ow´, szyj´, brzuch i nieumi´Ênione oraz szczególnie wra˝liwe cz´Êci cia∏a, 2) stosowania na cz´Êci cia∏a, o których mowa w pkt 1, blokad i zak∏adania dêwigni, 3) zadawania uderzeƒ r´kojeÊcià pa∏ki wielofunkcyjnej. Dziennik Ustaw Nr 157 — 12966 — 3. Wolno zadawaç uderzenia i pchni´cia pa∏kà wielofunkcyjnà we wszystkie cz´Êci cia∏a w celu odparcia bezpoÊredniego, bezprawnego zamachu na ˝ycie i zdrowie w∏asne lub innej osoby. 4. Nie wolno stosowaç pa∏ki wielofunkcyjnej wobec osoby: 1) stawiajàcej bierny opór, chyba ˝e uprzednie zastosowanie si∏y fizycznej okaza∏o si´ bezskuteczne, Poz. 1837 3. Polecenie zastosowania chemicznych Êrodków obezw∏adniajàcych, z wyjàtkiem r´cznych miotaczy gazowych, wydajà: Komendant G∏ówny ˚andarmerii Wojskowej lub komendanci oddzia∏ów ˚andarmerii Wojskowej. § 17. Technicznymi Êrodkami obezw∏adniajàcymi sà: prowadnice, kaftany bezpieczeƒstwa, pasy i siatki obezw∏adniajàce. 2) której zastosowano kajdanki, prowadnice, kaftan bezpieczeƒstwa albo pas lub siatk´ obezw∏adniajàcà, § 18. 1. Prowadnice mo˝na stosowaç wobec osoby, co do której zachodzi uzasadniona obawa jej ucieczki. 3) przebywajàcej w pomieszczeniach s∏u˝bowych ˚andarmerii Wojskowej, Policji, s∏u˝by garnizonowej, s∏u˝by wewn´trznej jednostki wojskowej, prokuratury lub sàdu. 2. Jeden z uchwytów prowadnicy zak∏ada si´ na r´k´ osoby prowadzonej, a drugi uchwyt ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej zak∏ada sobie na r´k´ lub trzyma w r´ku. § 14. 1. Paralizator elektryczny mo˝na stosowaç w przypadku: 3. Prowadnice stosuje si´ na zasadach okreÊlonych w § 12 ust. 2—4. 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) pokonywania czynnego oporu, 3) przeciwdzia∏ania niszczeniu mienia. 2. Przy stosowaniu Êrodka, o którym mowa w ust. 1, nale˝y zachowaç ostro˝noÊç, uwzgl´dniajàc jego w∏aÊciwoÊci mogàce stanowiç zagro˝enie dla ˝ycia i zdrowia ludzkiego. § 19. 1. Kaftan bezpieczeƒstwa oraz pasy i siatka obezw∏adniajàca mogà byç stosowane wobec osoby, która swoim zachowaniem stwarza bezpoÊrednie niebezpieczeƒstwo dla ˝ycia lub zdrowia w∏asnego lub innej osoby, a tak˝e mienia, je˝eli zastosowanie innych Êrodków przymusu bezpoÊredniego jest niemo˝liwe albo okaza∏o si´ bezskuteczne. 2. Siatk´ obezw∏adniajàcà mo˝na stosowaç tak˝e: § 15. 1. Wodne Êrodki obezw∏adniajàce mo˝na stosowaç w przypadku: 1) w poÊcigu za osobà podejrzanà o pope∏nienie przest´pstwa lub poszukiwanà, 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) w celu udaremnienia ucieczki osoby skazanej, tymczasowo aresztowanej, zatrzymanej, doprowadzonej lub konwojowanej. 2) pokonywania czynnego lub biernego oporu, 3) przeciwdzia∏ania niszczeniu mienia. 2. Przy stosowaniu wodnych Êrodków obezw∏adniajàcych ma zastosowanie odpowiednio przepis § 14 ust. 2. 3. Zastosowanie kaftana bezpieczeƒstwa oraz pasów i siatki obezw∏adniajàcej nast´puje na rozkaz komendanta lub oficera dy˝urnego jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej. 3. Rozkaz zastosowania wodnych Êrodków obezw∏adniajàcych wydajà: Komendant G∏ówny ˚andarmerii Wojskowej lub komendanci oddzia∏ów ˚andarmerii Wojskowej. 4. Je˝eli czas stosowania kaftana bezpieczeƒstwa wynosi wi´cej ni˝ dwie godziny, nie rzadziej ni˝ co godzin´ luzuje si´ taÊmy r´kawów kaftana w celu umo˝liwienia prawid∏owego obiegu krwi. § 16. 1. Chemiczne Êrodki obezw∏adniajàce mogà byç stosowane w przypadku: 5. Odst´puje si´ od stosowania kaftana bezpieczeƒstwa, je˝eli lekarz po zbadaniu osoby, wobec której go zastosowano, tego za˝àda. 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) pokonywania czynnego lub biernego oporu, 3) poÊcigu za osobà uzbrojonà lub u˝ywajàcà innego niebezpiecznego narz´dzia, podejrzanà o pope∏nienie przest´pstwa lub poszukiwanà, 4) udaremniania ucieczki osoby skazanej, tymczasowo aresztowanej, zatrzymanej, doprowadzanej lub konwojowanej, 5) przeciwdzia∏ania niszczeniu mienia. 2. Przy stosowaniu chemicznych Êrodków obezw∏adniajàcych ma zastosowanie odpowiednio przepis § 14 ust. 2. § 20. 1. Kolczatka drogowa i inne urzàdzenia techniczne umo˝liwiajàce zatrzymanie pojazdu, o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy, mogà byç stosowane do zatrzymania pojazdu prowadzonego przez osob´, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, która nie zatrzyma∏a si´ mimo odpowiedniego sygna∏u: 1) gdy istnieje uzasadnione podejrzenie pope∏nienia przez nià przest´pstwa albo przewo˝enia przez nià tym pojazdem osoby podejrzanej o pope∏nienie przest´pstwa lub przedmiotów pochodzàcych z przest´pstwa lub 2) gdy jej zachowanie wskazuje, ˝e jest w stanie po u˝yciu alkoholu lub podobnie dzia∏ajàcego Êrodka. Dziennik Ustaw Nr 157 — 12967 — 2. Kolczatki drogowej nie stosuje si´ do zatrzymania pojazdów jednoÊladowych. 3. Zastosowanie kolczatki drogowej i innych przeszkód umo˝liwiajàcych zatrzymanie pojazdu nast´puje na rozkaz komendanta lub oficera dy˝urnego jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej i w porozumieniu z Policjà. 4. Zastosowanie kolczatki drogowej lub innej przeszkody umo˝liwiajàcej zatrzymanie pojazdu nale˝y poprzedziç: 1) sygna∏em zatrzymania podanym przez ˝o∏nierza ˚andarmerii Wojskowej w sposób zrozumia∏y i widoczny dla kierowcy zatrzymywanego pojazdu, 2) wstrzymaniem ruchu drogowego w obu kierunkach w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 100 m od kolczatki lub innej przeszkody, w czasie zbli˝ania si´ zatrzymywanego pojazdu. 5. U˝ycie kolczatki drogowej lub innej przeszkody umo˝liwiajàcej zatrzymanie pojazdu mo˝e byç poprzedzone próbà zablokowania drogi zatrzymywanemu kierowcy oznakowanym pojazdem ˚andarmerii Wojskowej. 6. W przypadku blokowania drogi oznakowanym pojazdem ˚andarmerii Wojskowej, mo˝na odstàpiç od wstrzymania ruchu drogowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 2. § 21. 1. Pies s∏u˝bowy mo˝e byç wykorzystany w przypadku: 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) pokonywania czynnego oporu, 3) poÊcigu za osobà podejrzanà o pope∏nienie przest´pstwa lub poszukiwanà, 4) udaremniania ucieczki osoby zatrzymanej, doprowadzanej lub konwojowanej. 2. Pies s∏u˝bowy powinien mieç na∏o˝ony kaganiec. Nie dotyczy to psa s∏u˝bowego specjalnie wytresowanego do dzia∏ania bez kagaƒca. Poz. 1837 4) udaremnienia ucieczki osoby skazanej, tymczasowo aresztowanej, zatrzymanej, doprowadzanej lub konwojowanej, 5) przeciwdzia∏ania niszczeniu mienia. 2. Przy stosowaniu Êrodków, o których mowa w ust. 1, nale˝y zachowaç ostro˝noÊç, uwzgl´dniajàc ich w∏aÊciwoÊci mogàce stanowiç zagro˝enie dla ˝ycia lub zdrowia ludzkiego, w tym osób trzecich. § 23. 1. Pociski niepenetracyjne mogà byç wy∏àcznie pociskami gumowymi miotanymi z broni palnej g∏adkolufowej albo broni alarmowej lub sygna∏owej. 2. Pociski niepenetracyjne mo˝na stosowaç w przypadku: 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) odpierania gwa∏townego zamachu na mienie, 3) odpierania bezpoÊredniego bezprawnego zamachu przeciwko ˝yciu lub zdrowiu ludzkiemu albo w poÊcigu za sprawcà takiego zamachu, 4) zbiorowego zak∏ócenia porzàdku publicznego. 3. Pociski niepenetracyjne mogà byç stosowane w budynkach w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1—3. 4. Pociski niepenetracyjne stosuje si´: 1) oddajàc strza∏ ostrzegawczy (salw´ ostrzegawczà) w gór´, 2) celujàc w dolnà cz´Êç cia∏a, do wysokoÊci pasa osoby. 5. Polecenie zastosowania pocisków niepenetracyjnych wydajà: Komendant G∏ówny ˚andarmerii Wojskowej, komendanci oddzia∏ów ˚andarmerii Wojskowej lub osoby przez nich upowa˝nione. § 24. 1. Je˝eli wskutek zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego nastàpi∏o zranienie osoby, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej jest obowiàzany natychmiast udzieliç tej osobie pierwszej pomocy, a w razie potrzeby zapewniç pomoc lekarskà. 3. Pies s∏u˝bowy niewytresowany do dzia∏ania bez kagaƒca mo˝e byç wykorzystany bez kagaƒca tylko do odpierania czynnej napaÊci albo gdy jest u˝ywany do czynnoÊci s∏u˝bowych podejmowanych wobec osób, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 6 lub 7 ustawy. 2. Pomoc lekarskà zapewnia si´ zawsze kobiecie ci´˝arnej, wobec której u˝yto Êrodka przymusu. § 22. 1. Broƒ gazowa i r´czne miotacze gazu mogà byç stosowane w przypadku: 1) o ile to mo˝liwe: 1) odpierania czynnej napaÊci, 2) pokonywania czynnego oporu, 3) poÊcigu za osobà uzbrojonà lub u˝ywajàcà innego niebezpiecznego narz´dzia, podejrzanà o pope∏nienie przest´pstwa lub poszukiwanà, § 25. 1. Je˝eli nast´pstwem zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego jest uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie:
- a)zabezpiecza na miejscu zdarzenia Êlady i dowody oraz nie dopuszcza osób postronnych,
- b)podejmuje inne czynnoÊci niecierpiàce zw∏oki, aby nie dopuÊciç do zatarcia Êladów i dowodów zdarzenia,
- c)podejmuje dzia∏ania zmierzajàce do ustalenia Êwiadków zdarzenia, Dziennik Ustaw Nr 157 — 12968 — Poz. 1837 i 1838 2) melduje o zdarzeniu oficerowi dy˝urnemu jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej. 8) inne wa˝ne okolicznoÊci zdarzenia, 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej podejmuje niezb´dne dalsze czynnoÊci zabezpieczajàce Êlady i dowody przed ich utratà, zniekszta∏ceniem lub zniszczeniem. 10) podpis ˝o∏nierza sporzàdzajàcego meldunek. § 26. 1. Zastosowanie Êrodka przymusu bezpoÊredniego ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej dokumentuje w ksià˝ce dowódcy patrolu, nakazie konwojowania albo meldunku o doprowadzeniu zatrzymanego oraz w pisemnym meldunku sk∏adanym prze∏o˝onemu. 2. Pisemny meldunek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç w szczególnoÊci: 1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza oraz nazw´ jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej, 2) czas i miejsce zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego, 3) dane osoby, wobec której zastosowano Êrodek przymusu bezpoÊredniego, 4) szczegó∏owe powody i rodzaj zastosowanego Êrodka przymusu bezpoÊredniego, 5) opis post´powania poprzedzajàcego zastosowanie Êrodka przymusu bezpoÊredniego, 6) skutki zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego, 9) dane ustalonych Êwiadków zdarzenia, 3. Je˝eli nast´pstwem zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego jest uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie zawiadamia w∏aÊciwego miejscowo prokuratora wojskowego. 4. O ka˝dym przypadku u˝ycia Êrodka przymusu bezpoÊredniego sk∏ada si´ meldunek w systemie s∏u˝b dy˝urnych. 5. Ka˝dorazowo komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej wyjaÊnia zasadnoÊç zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego, a o wynikach wyjaÊnieƒ pisemnie melduje prze∏o˝onemu. § 27. W zakresie uregulowanym w rozporzàdzeniu traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 1995 r. w sprawie szczegó∏owych przypadków oraz warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego, a tak˝e szczegó∏owych warunków i sposobu post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 5, poz. 35). § 28. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2002 r. 7) w razie potrzeby okreÊlenie sposobu realizacji przepisów § 4 i 25, Prezes Rady Ministrów: L. Miller 1838 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego oraz broni palnej przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych. Na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 3) sposób dokumentowania u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego i broni palnej. § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „ustawie”, rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych. 1) warunki i sposoby u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych, § 3. ˚o∏nierze wojskowych organów porzàdkowych realizujà uprawnienia, o których mowa w art. 51 ust. 1 ustawy, wobec osób, o których mowa w art. 46 ust. 2 i 3 albo art. 48 ust. 2 i 3 ustawy. 2) warunki i sposoby post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych, § 4. 1. ˚o∏nierze wojskowych organów porzàdkowych, z zastrze˝eniem § 16 ust. 3, § 17 ust. 3 i § 24 ust. 5, sà uprawnieni do: