← Polska

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.

Obsah (5)§ 1§ 4§ 19§ 26§ 30

Dziennik Ustaw Nr 72 — 5391 — Poz. 751 i 752 751 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie op∏at zwiàzanych z zaszeregowaniem obiektu hotelarskiego. Na podstawie art. 44a

§ 1, do wniosku o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego do okre

Êlonego rodzaju i kategorii do∏àcza si´ dowód wniesienia op∏aty, w wysokoÊci okreÊlonej w § 2. 3. W razie dokonywania ponownej oceny spe∏niania przez obiekt hotelarski wymagaƒ okreÊlonych dla danego rodzaju i kategorii obiektu, w toku prowadzonego z urz´du post´powania w przedmiocie zmiany jego zaszeregowania, przedsi´biorca wnosi op∏at´, w wysokoÊci okreÊlonej w § 2, w terminie wyznaczonym przez organ prowadzàcy post´powanie. § 4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. 5) 50% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny domów wycieczkowych, Minister Gospodarki: J. Steinhoff 752 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek. Na podstawie art. 21 ust. 4 i art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 578) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) wykaz miast, w których wykonywanie zadaƒ przewodnika turystycznego wymaga posiadania uprawnieƒ przewodnika miejskiego, 2) warunki, jakim powinien odpowiadaç wniosek o:

  1. a)nadanie uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek,
  2. b)upowa˝nienie do przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek, Dziennik Ustaw Nr 72 — 5392 — 3) wysokoÊç op∏at za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, sprawdzenie znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek oraz wysokoÊç wynagrodzenia egzaminatorów, 4) miasta i obszary, na których organizatorzy turystyki majà obowiàzek zapewnienia udzia∏u przewodnika turystycznego, 5) programy szkolenia i zasady egzaminowania kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, Poz. 752 3) wskazanie, czy upowa˝nienie ma mieç charakter sta∏y, czy jednorazowy, 4) oÊwiadczenie, czy szkolenie b´dzie przeprowadzone w ramach prowadzonej dzia∏alnoÊci gospodarczej, 5) wskazanie kierownika szkolenia lub innej osoby upowa˝nionej do wyst´powania wobec wojewody w sprawach zwiàzanych ze szkoleniem, 6) informacj´ o dotychczasowych szkoleniach prowadzonych przez wnioskodawc´, je˝eli wnioskodawca prowadzi∏ uprzednio szkolenia, 7) opis warunków szkolenia, w tym wskazanie miejsca odbywania wyk∏adów i zaj´ç praktycznych, a tak˝e okreÊlenie miejsca przechowywania dokumentacji szkolenia i archiwum wydanych dokumentów. 6) warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, zakres terytorialny uprawnieƒ przewodników górskich i stopieƒ trudnoÊci tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadajàcych uprawnienia odpowiedniej klasy, si´: 7) sk∏ad, sposób powo∏ywania i odwo∏ywania cz∏onków komisji egzaminacyjnych dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, 1) szczegó∏owe programy szkolenia, zgodne z odpowiednimi wymaganiami programów,

§ 4

, 8) sk∏ad i zasady dzia∏ania komisji egzaminacyjnych j´zyków obcych oraz wzory Êwiadectw wydawanych przez te komisje, 2) wykaz kadry wyk∏adowców i instruktorów realizujàcych zaj´cia obj´te programem szkolenia, z udokumentowaniem ich kwalifikacji w formie:

  1. a)odpisu dyplomu ukoƒczenia studiów wy˝szych, w zakresie problematyki szkolenia przewidzianej do prowadzenia przez wyk∏adowc´,
  2. b)zaÊwiadczenia o posiadaniu praktyki uzasadniajàcej powierzenie obowiàzków instruktora w ramach zaj´ç praktycznych, wydanego przez jednostk´ powierzajàcà zainteresowanemu wykonywanie zadaƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek lub przez stowarzyszenie zrzeszajàce przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, 9) wzory dokumentów potwierdzajàcych posiadanie uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek. § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) warunkach zimowych — nale˝y przez to rozumieç wyst´powanie lokalnych zalodzeƒ, g∏´bokiego lub Êwie˝ego Êniegu oraz ujemnych temperatur, 2) warunkach letnich — nale˝y przez to rozumieç stan, w którym nie wyst´pujà ∏àcznie co najmniej dwa czynniki atmosferyczne,

pkt 1. Rozdzia∏ 2 Szkolenia dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek § 3. 1. Upowa˝nienie do przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek wydaje na wniosek zainteresowanego podmiotu, zwanego dalej „wnioskodawcà”, wojewoda w∏aÊciwy dla miejsca odbywania szkolenia. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wskazanie jednostki organizacyjnej lub osoby ubiegajàcej si´ o upowa˝nienie, 2) okreÊlenie zakresu szkolenia, które wnioskodawca zamierza prowadziç, w tym wskazanie:

  1. a)czy szkolenie ma mieç charakter podstawowy, czy uzupe∏niajàcy,
  2. b)obszaru uprawnieƒ, którego ma dotyczyç szkolenie przewodników turystycznych, z podaniem zasi´gu regionu dla uprawnieƒ przewodnika terenowego innych ni˝ obszar ca∏ego województwa, 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza 3) opini´ wojewody lub wojewodów w∏aÊciwych dla obszaru uprawnieƒ przewodników turystycznych, je˝eli wojewoda, o którym mowa w ust. 1, nie jest w∏aÊciwy dla tego obszaru, 4) oÊwiadczenia osób obj´tych wykazem, o którym mowa w pkt 2, potwierdzajàce zgod´ na wspó∏prac´ z wnioskodawcà w zakresie obj´tym wnioskiem, 5) dokumenty potwierdzajàce prawo do korzystania z lokali wskazanych we wniosku jako miejsce prowadzenia zaj´ç, a tak˝e dokumenty potwierdzajàce prawo do korzystania z siedziby, w której wnioskodawca zamierza przechowywaç dokumentacj´ szkolenia i archiwum wydanych dokumentów, 6) wewn´trzny regulamin szkolenia, przedstawiany s∏uchaczom, okreÊlajàcy w szczególnoÊci warunki potwierdzania udzia∏u w zaj´ciach teoretycznych i praktycznych oraz ich zaliczenia. § 4. 1. Ustala si´ program podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych, okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. 2. Ustala si´ programy podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na: Dziennik Ustaw Nr 72 — 5393 — 1) przewodników górskich, sk∏adajàcy si´ z:
  3. a)cz´Êci ogólnej — dla wszystkich przewodników górskich, okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia,
  4. b)cz´Êci szczegó∏owej — odr´bnej dla przewodników beskidzkich, sudeckich i tatrzaƒskich, okreÊlony odpowiednio w za∏àcznikach nr 3—5 do rozporzàdzenia, 2) przewodników miejskich — okreÊlony w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia, 3) przewodników terenowych — okreÊlony w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia. 3. Ustala si´ programy uzupe∏niajàcego szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich: 1) ubiegajàcych si´ o klas´ drugà i pierwszà — okreÊlone w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia, 2) ubiegajàcych si´ o uprawnienie do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich, powy˝ej III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych i IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich — okreÊlone w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. 4. Ustala si´ program szkolenia dla kandydatów na pilotów wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia. 5. Program szkolenia podstawowego kandydatów na przewodników górskich obejmuje co najmniej 250 godzin zaj´ç, w tym po 50 godzin problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 i 2 do rozporzàdzenia oraz 150 godzin problematyki okreÊlonej odpowiednio w za∏àczniku nr 3, 4 lub 5 do rozporzàdzenia, z tym ˝e program szkolenia przewodników górskich tatrzaƒskich obejmuje dodatkowo 65 dni szkolenia praktycznego. 6. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich rozszerzajàcych posiadane uprawnienia w klasie trzeciej na kolejny obszar górski obejmuje co najmniej 100 godzin zaj´ç z problematyki okreÊlonej odpowiednio w za∏àczniku nr 3, 4 lub 5 do rozporzàdzenia. 7. Program szkolenia dla kandydatów na przewodników miejskich obejmuje co najmniej 250 godzin, w tym 50 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia i 200 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia. 8. Program szkolenia dla przewodników terenowych obejmuje co najmniej 250 godzin, w tym 50 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia i 200 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia. 9. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników terenowych poszerzajàcych zakres posiadanych uprawnieƒ obejmuje co najmniej 100 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia, z wy∏àczeniem metodyki i techniki prowadzenia wycieczek. Poz. 752 10. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich beskidzkich i sudeckich ubiegajàcych si´ o wy˝szà klas´ obejmuje co najmniej 150 godzin zaj´ç z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia. 11. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich tatrzaƒskich ubiegajàcych si´ o klas´ drugà obejmuje co najmniej 75 godzin zaj´ç teoretycznych i 25 dni szkolenia praktycznego, a dla ubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà — co najmniej 65 godzin zaj´ç teoretycznych i 28 dni szkolenia praktycznego, zgodnie z za∏àcznikiem nr 8 do rozporzàdzenia. 12. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich ubiegajàcych si´ o uprawnienie do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich obejmuje co najmniej 30 godzin szkolenia teoretycznego i 100 dni szkolenia praktycznego z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. § 5. Na podstawie programów,

§ 4

, organizator szkolenia opracowuje szczegó∏owy program szkolenia w oparciu o nast´pujàce zasady: 1) liczba godzin przewidzianych na poszczególne zagadnienia mo˝e zostaç zwi´kszona, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach mo˝na dokonaç zmiany proporcji godzin pomi´dzy poszczególnymi przedmiotami, 2) wymiar zaj´ç teoretycznych okreÊla si´ w godzinach lekcyjnych, natomiast wymiar zaj´ç praktycznych — w dniach szkolenia, przyjmujàc, ˝e jeden dzieƒ szkolenia odpowiada 8 godzinom. §

  2. Osoby ubiegajàce si´ o nadanie uprawnieƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek sk∏adajà wniosek do wojewody w∏aÊciwego dla ich miejsca zameldowania na pobyt sta∏y.
  3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) imi´ i nazwisko oraz nazwisko rodowe osoby okreÊlonej w ust. 1, 2) imiona rodziców, 3) dat´ i miejsce urodzenia, 4) wykszta∏cenie (rodzaj szko∏y Êredniej lub wy˝szej i rok ukoƒczenia), 5) miejsce zameldowania na pobyt sta∏y oraz adres do korespondencji, w razie pobytu poza sta∏ym miejscem zameldowania, 6) ostatnie miejsce zameldowania na pobyt sta∏y w innym województwie, 7) wskazanie rodzaju i zakresu uprawnieƒ, o które ubiega si´ osoba okreÊlona w ust.
  5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza si´: 1) odpis Êwiadectwa lub dyplomu stwierdzajàcego posiadanie wykszta∏cenia Êredniego lub wy˝szego, 2) 3 fotografie, 3) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia prowadzonego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ Dziennik Ustaw Nr 72 — 5394 — uprawnionà do szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek oraz o odbyciu praktyki, 4) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà komisjà egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek, 5) Êwiadectwo lekarskie, potwierdzajàce stan zdrowia umo˝liwiajàcy wykonywanie funkcji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek w zakresie obj´tym wnioskiem, wystawione w trybie i zakresie okreÊlonym przepisami o badaniach lekarskich pracowników, 6) oÊwiadczenie o niekaralnoÊci za przest´pstwa umyÊlne lub inne, pope∏nione w zwiàzku z wykonywaniem funkcji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.
  6. Osoby ubiegajàce si´ o uzyskanie wy˝szej klasy przewodnika górskiego lub o rozszerzenie zakresu posiadanych uprawnieƒ do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àczajà: 1) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia uzupe∏niajàcego, prowadzonego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ uprawnionà do szkolenia przewodników turystycznych, 2) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà komisjà egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych, 3) zaÊwiadczenie o prowadzeniu wycieczek przez okres wymagany dla uzyskania wy˝szej klasy uprawnieƒ, wydane przez jednostk´ powierzajàcà tej osobie prowadzenie wycieczek.
  7. Na wniosek osoby przedstawiajàcej dokumenty potwierdzajàce znajomoÊç j´zyka obcego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych, zwanej dalej „ustawà”, wojewoda poÊwiadcza znajomoÊç j´zyka obcego w legitymacji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek. Rozdzia∏ 3 Uprawnienia przewodników turystycznych i pilotów wycieczek §
  9. Warunkiem uzyskania uprawnienia przewodnika górskiego klasy trzeciej jest wykazanie si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami w zakresie okreÊlonym programem szkolenia, niezb´dnymi do: 1) prowadzenia wycieczek górskich pieszych w warunkach letnich wszystkimi szlakami oznakowanymi na okreÊlonym obszarze górskim, zwanym dalej „obszarem uprawnieƒ”, oraz szlakami okreÊlonymi w programach szkolenia, w warunkach zimowych, 2) prowadzenia wycieczek autokarowych wszystkimi drogami na obszarze uprawnieƒ.
  10. Przewodnik górski klasy trzeciej, ubiegajàcy si´ o uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy drugiej na danym obszarze, powinien, oprócz wyma- Poz. 752 gaƒ okreÊlonych w ust. 1, spe∏niaç nast´pujàce warunki: 1) posiadaç co najmniej dwuletni sta˝ przewodnika górskiego klasy trzeciej, 2) prowadziç wycieczki co najmniej przez 30 dni, a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni, 3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami z zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie szkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ drugà na tym obszarze.
  11. Przewodnik górski klasy drugiej, ubiegajàcy si´ o uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy pierwszej na danym obszarze, powinien, oprócz wymagaƒ okreÊlonych w ust. 1 i 2, spe∏niaç nast´pujàce warunki: 1) posiadaç co najmniej trzyletni sta˝ przewodnika górskiego klasy drugiej, 2) prowadziç w klasie drugiej wycieczki w warunkach letnich i zimowych co najmniej przez 50 dni, a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni, 3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami z zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie szkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ pierwszà na tym obszarze.
  12. Kandydaci na przewodników górskich, niezale˝nie od warunków okreÊlonych w ust. 1—3, powinni posiadaç umiej´tnoÊci odpowiedniego zachowania si´ z grupà turystycznà w terenie nieoznakowanym, w warunkach zagro˝eƒ wyst´pujàcych w górach. §
  14. Uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego nadaje si´ na jeden lub wi´cej nast´pujàcych obszarów górskich: 1) zachodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Beskid Âlàski, Beskid Ma∏y, Beskid Makowski i Beskid ˚ywiecki do Prze∏´czy Sieniawskiej, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego oraz Orawà, 2) wschodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Beskid Wyspowy, Gorce, Beskid Sàdecki, od Prze∏´czy Sieniawskiej do Prze∏´czy Tylickiej, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego, a tak˝e Podhale, Pieniny, Spisz i Oraw´, 3) Beskidów Wschodnich, obejmujàcy Bieszczady i Beskid Niski od Prze∏´czy Tylickiej do Prze∏´czy U˝ockiej, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego.
  15. Uprawnienia przewodnika górskiego tatrzaƒskiego nadaje si´ na obszar Tatr oraz obszar Podtatrza obejmujàcego Spisz, Oraw´, Podhale i Pieniny.
  16. Uprawnienia przewodnika górskiego sudeckiego nadaje si´ na obszar Sudetów, obejmujàcy Karkonosze i Pogórze Karkonoskie, Góry i Pogórze Izerskie, Góry i Pogórze Kaczawskie, Rudawy Janowickie oraz Kotlin´ Jeleniogórskà, Kotlin´ Kamiennogórskà, Góry Kamienne, Góry i Pogórze Wa∏brzyskie, Góry Sowie, Góry Bardzkie, Góry Sto∏owe, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Masyw Ânie˝nika, Góry Bialskie, Góry Z∏ote, Dziennik Ustaw Nr 72 — 5395 — Góry Opawskie i Kotlin´ K∏odzkà, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Przedgórza Sudeckiego. §
  18. Ustala si´ nast´pujàce stopnie trudnoÊci tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich odpowiedniej klasy: 1) przewodnik górski klasy trzeciej jest uprawniony do prowadzenia pieszych wycieczek górskich w warunkach letnich szlakami oznakowanymi, pieszych wycieczek w warunkach zimowych szlakami okreÊlonymi w programach szkolenia, a tak˝e wycieczek autokarowych, 2) przewodnik górski klasy drugiej jest uprawniony do prowadzenia: a) pieszych wycieczek górskich wszystkimi szlakami turystycznymi w warunkach letnich oraz szlakami oznakowanymi w warunkach zimowych, b) wycieczek autokarowych, c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do III stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i do II stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych, 3) przewodnik górski klasy pierwszej jest uprawniony do prowadzenia: a) wycieczek górskich w warunkach letnich i zimowych wszystkimi szlakami turystycznymi na obszarze uprawnieƒ, b) wycieczek autokarowych, c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i do III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych.
  19. Stopieƒ trudnoÊci tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadajàcych uprawnienia odpowiedniej klasy okreÊlajà szczegó∏owe programy szkolenia specjalistycznego i uzupe∏niajàcego okreÊlone w za∏àcznikach nr 3—5 i 8 do rozporzàdzenia.
  20. Prowadzenie wycieczek górskich w Tatrach powy˝ej IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i powy˝ej III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych wymaga uprawnieƒ przewodnika górskiego tatrzaƒskiego i dodatkowego szkolenia uzupe∏niajàcego, okreÊlonego w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. §
  21. Ustanawia si´ wykaz miast, w których do oprowadzania wycieczek sà wymagane uprawnienia przewodnika miejskiego: 1) Gdaƒsk, Gdynia, Sopot (∏àcznie), 2) Katowice z GórnoÊlàskim Okr´giem Przemys∏owym (∏àcznie), 3) Kraków, 4) Lublin, 5) ¸ódê, 6) Poznaƒ, 7) Szczecin, 8) Toruƒ, Poz. 752 9) Warszawa, 10) Wroc∏aw. §
  22. Uprawnienia przewodników miejskich obejmujà tak˝e oprowadzanie po obiektach i obszarach znajdujàcych si´ w strefie podmiejskiej, je˝eli te obiekty i obszary sà zwiàzane z historià, kulturà lub gospodarkà miasta oraz obj´te sà programem szkolenia przewodników miejskich. §
  23. Organizator turystyki jest obowiàzany, w obs∏udze grupy turystów, do zapewnienia udzia∏u: 1) przewodnika miejskiego — dla miast wymienionych w § 10, je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie miasta lub wybranych obiektów na jego obszarze, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik, 2) przewodnika górskiego — na obszarach górskich okreÊlonych w § 8, je˝eli program imprezy przewiduje wycieczki piesze poza obszarem miejscowoÊci, 3) przewodnika terenowego lub przewodnika miejskiego w przypadkach,

w § 11, w parkach narodowych, krajobrazowych i rezerwatach udost´pnianych do ruchu turystycznego, je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie tych miejsc, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik, a tak˝e na obszarach, na których obowiàzujà przepisy porzàdkowe prawa miejscowego w zakresie ochrony zdrowia lub ˝ycia. Rozdzia∏ 4 Post´powanie egzaminacyjne §

  2. Komisj´ egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych oraz komisj´ egzaminacyjnà dla pilotów wycieczek, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”, powo∏uje si´ w sk∏adzie: 1) przewodniczàcy, 2) zast´pca przewodniczàcego, 3) cz∏onkowie w liczbie co najmniej 4 osób.
  3. Kandydaci do komisji egzaminacyjnych powinni spe∏niaç nast´pujàce kryteria: 1) posiadaç wykszta∏cenie wy˝sze w zakresie obj´tym problematykà szkolenia lub 2) posiadaç odpowiednio uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz wykazaç si´ pi´cioletnià czynnà dzia∏alnoÊcià odpowiednio jako przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek.
  4. W sk∏ad komisji egzaminacyjnych mogà byç powo∏ywane osoby, które utraci∏y uprawnienia z przyczyn od nich niezale˝nych, a posiadajà przynajmniej dziesi´cioletnià praktyk´ jako przewodnicy turystyczni lub piloci wycieczek.
  5. Sekretarzem komisji jest pracownik urz´du wojewódzkiego odpowiedzialny za sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu. Dziennik Ustaw Nr 72 — 5396 — §
  7. Cz∏onek komisji egzaminacyjnych mo˝e zostaç odwo∏any w ka˝dym czasie: 1) na w∏asny wniosek, 2) na wniosek przewodniczàcego komisji, w razie nieusprawiedliwionego niewykonywania przez niego obowiàzków lub ra˝àco niedba∏ego ich wykonywania, 3) w razie utraty uprawnieƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, z zastrze˝eniem § 13 ust.
  9. W razie odwo∏ania z przyczyn okreÊlonych w ust. 1 cz∏onka komisji wskazanego przez stowarzyszenie zrzeszajàce przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek wojewoda wyst´puje do tego stowarzyszenia o wskazanie innych kandydatów.
  10. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej i jego zast´pca mogà zostaç odwo∏ani z przyczyn okreÊlonych w ust. 1 pkt 1 i
  11. §
  13. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnych, w celu przeprowadzenia egzaminu dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, powo∏ujà zespo∏y egzaminacyjne.
  14. W sk∏ad zespo∏u wchodzi trzech egzaminatorów, w tym przewodniczàcy zespo∏u.
  15. W pracach zespo∏u egzaminacyjnego uczestniczy tak˝e sekretarz komisji, odpowiedzialny za prawid∏owe sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.
  16. Do zespo∏u egzaminacyjnego nie powo∏uje si´ egzaminatora, który uczestniczy∏ w szkoleniu osób egzaminowanych jako organizator, kierownik szkolenia lub wyk∏adowca.
  17. Na wniosek jednostki organizacyjnej lub osoby prowadzàcej szkolenie przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek, z∏o˝ony do sekretarza komisji, przewodniczàcy komisji wyznacza termin egzaminu oraz podaje go do wiadomoÊci tym podmiotom nie póêniej ni˝ 30 dni od dnia z∏o˝enia wniosku.
  18. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnych oraz zespo∏ów egzaminacyjnych nale˝y: 1) przygotowanie tematów i testów egzaminu pisemnego, 2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustnego, 3) okreÊlenie zadaƒ do realizacji w ramach cz´Êci praktycznej egzaminu, 4) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen, Poz. 752 1) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia i odbyciu zaj´ç praktycznych zgodnie z treÊcià upowa˝nienia wojewody dla organizatora szkolenia, 2) dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej.
  19. Egzamin jest przeprowadzany, je˝eli do egzaminu zosta∏o dopuszczonych co najmniej 15 kandydatów. §
  21. Cz´Êç pisemnà egzaminu przeprowadza si´ w wydzielonej sali, w warunkach umo˝liwiajàcych egzaminowanym samodzielnà prac´.
  22. Przed wejÊciem na sal´ egzaminacyjnà osoba przyst´pujàca do egzaminu jest obowiàzana okazaç dowód osobisty lub paszport.
  23. Osoba sprawujàca nadzór nad prawid∏owym przebiegiem egzaminu mo˝e wykluczyç z egzaminu osob´, która podczas egzaminu korzysta∏a z cudzej pomocy, pos∏ugiwa∏a si´ niedozwolonymi materia∏ami pomocniczymi, pomaga∏a innym uczestnikom egzaminu lub w inny sposób zak∏óca∏a przebieg egzaminu.
  24. Podczas egzaminu zdajàcy mo˝e opuÊciç sal´ egzaminacyjnà po uzyskaniu zgody osoby sprawujàcej nadzór nad prawid∏owym przebiegiem egzaminu. Przed opuszczeniem sali zdajàcy przekazuje prac´ sekretarzowi zespo∏u egzaminacyjnego. §
  26. Egzamin dla kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek sk∏ada si´ z dwóch cz´Êci: 1) teoretycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla których programy szkolenia przewidujà zaj´cia teoretyczne, 2) praktycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla których programy szkolenia przewidujà zaj´cia praktyczne, realizowanej w terenie.
  27. Cz´Êç teoretyczna egzaminu jest przeprowadzana w formie pisemnej i ustnej.
  28. Prace pisemne sà oznaczane kodem.
  29. Cz´Êç pisemna egzaminu trwa 45 minut i polega na rozwiàzaniu testu sk∏adajàcego si´ z 30 pytaƒ.
  30. Ka˝de pytanie testowe jest oceniane w nast´pujàcy sposób: 1) odpowiedê prawid∏owa — dwa punkty, 2) odpowiedê nieprawid∏owa lub brak odpowiedzi — zero punktów. 5) wydanie Êwiadectw,

§ 19ust.

  2. Warunkiem zdania cz´Êci pisemnej egzaminu jest uzyskanie co najmniej 40 punktów.
  3. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone w ust. 6 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu, o którym mowa w § 18 ust. 17, stanowià dokumentacj´ przechowywanà przez wojewod´.
  4. Do cz´Êci ustnej egzaminu dopuszcza si´ osoby, które zaliczy∏y pozytywnie cz´Êç pisemnà egzaminu. §
  6. Do egzaminu dopuszcza si´ osoby, które do siedmiu dni przed egzaminem przedstawi∏y:
  7. Cz´Êç ustna egzaminu jest przeprowadzana w terminie wyznaczonym przez przewodniczàcego komisji egzaminacyjnej. Dziennik Ustaw Nr 72 — 5397 —
  8. Cz´Êç ustna egzaminu polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania zamieszczone w wylosowanym zestawie pytaƒ.
  9. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ.
  10. Ka˝dy egzaminator ocenia odr´bnie odpowiedê na ka˝de pytanie, przyznajàc od dwóch do pi´ciu punktów za odpowiedê prawid∏owà oraz zero punktów za odpowiedê nieprawid∏owà lub za brak odpowiedzi.
  11. Cz´Êç ustnà egzaminu uwa˝a si´ za zdanà w razie uzyskania przez zdajàcego co najmniej siedmiu punktów od ka˝dego egzaminatora oraz nieuzyskania za ˝adne pytanie zera punktów od któregokolwiek z egzaminatorów. Poz. 752
  12. Do cz∏onków komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych stosuje si´ odpowiednio §
  14. Komisja do przeprowadzenia jednego egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego sk∏ada si´ z dwóch egzaminatorów, z których jeden pe∏ni funkcj´ przewodniczàcego komisji. §
  16. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych nale˝y: 1) przygotowanie tematów i testów egzaminu pisemnego, 2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustnego, 3) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen, 4) wydawanie Êwiadectw,

§ 26. 13.

Po zakoƒczeniu cz´Êci ustnej egzaminu sekretarz zespo∏u egzaminacyjnego og∏asza wyniki tej cz´Êci.

  1. Cz´Êç praktyczna egzaminu dla pilotów wycieczek, przewodników miejskich i terenowych trwa jeden dzieƒ, a dla przewodników górskich — dwa dni.
  2. Cz´Êç praktyczna egzaminu sk∏ada si´ z trzech zadaƒ.
  3. Do cz´Êci praktycznej egzaminu dopuszcza si´ osoby, które zaliczy∏y cz´Êç teoretycznà egzaminu.
  4. Protokó∏ przebiegu egzaminu obejmuje w szczególnoÊci: list´ osób, które zg∏osi∏y si´ na egzamin, oceny wystawione przez ka˝dego egzaminatora oraz uzgodnionà ocen´ ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏aszane w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestników. Protokó∏ podpisujà wszyscy cz∏onkowie zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komisji. §
  6. Osobie, która zda∏a egzamin z wynikiem pozytywnym, wydaje si´ Êwiadectwo wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.
  7. Osoba, która nie zda∏a cz´Êci pisemnej, ustnej lub praktycznej egzaminu, mo˝e wystàpiç o ponowne dopuszczenie do ka˝dej z cz´Êci egzaminu po up∏ywie 30 dni od dnia, w którym og∏oszono wyniki egzaminu. §
  8. Komisje egzaminacyjne j´zyków obcych dzia∏ajà stale, je˝eli liczba osób zg∏aszajàcych zamiar z∏o˝enia egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego w ciàgu roku kalendarzowego w danym województwie przekracza 30 osób, lub w celu przeprowadzenia jednego egzaminu. §
  10. Komisja sk∏ada si´ co najmniej z trzech egzaminatorów, w tym przewodniczàcego.
  11. Przewodniczàcy komisji mo˝e wyznaczyç zespo∏y egzaminacyjne sk∏adajàce si´ z dwóch egzaminatorów, w tym przewodniczàcego zespo∏u.
  12. W pracach komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych i jej zespo∏u egzaminacyjnego uczestniczy sekretarz komisji, którym jest pracownik urz´du wojewódzkiego. Sekretarz jest odpowiedzialny za sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.
  13. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone w ust. 1 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu, o którym mowa w § 24 ust. 11, stanowià dokumentacj´ przechowywanà przez wojewod´. §
  15. Posiedzenia komisji egzaminacyjnych j´zyków obcych odbywajà si´ w terminach podanych do publicznej wiadomoÊci, w miejscach ogólnie dost´pnych w urz´dach wojewódzkich, co najmniej 30 dni przed planowanym dniem egzaminu.
  16. Zg∏oszenia do egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego mogà sk∏adaç: 1) osoby posiadajàce uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, 2) jednostki organizacyjne lub osoby upowa˝nione do przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych i pilotów wycieczek w imieniu uczestników szkolenia.
  17. Do zg∏oszenia, o którym mowa w ust. 2, do∏àcza si´ dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej. Op∏at´ egzaminacyjnà wnosi si´ nie póêniej ni˝ siedem dni przed terminem egzaminu. §
  19. Egzamin sprawdzajàcy znajomoÊç j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy, ma na celu stwierdzenie znajomoÊci j´zyka obcego odpowiednio w mowie i piÊmie, z uwzgl´dnieniem terminologii zawodowej, w stopniu umo˝liwiajàcym wype∏nianie obowiàzków przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.
  20. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla przewodników turystycznych obejmuje w szczególnoÊci: 1) wypowiedê z zakresu wiedzy krajoznawczej na zadany temat, 2) rozmow´, obejmujàcà pytania zadawane ustnie i p∏ynne pos∏ugiwanie si´ j´zykiem obcym przy udzielaniu odpowiedzi, zarówno z zakresu wiedzy krajoznawczej, jak i praktycznych zagadnieƒ obs∏ugi turystów.
  21. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla pilotów wycieczek obejmuje w szczególnoÊci: Dziennik Ustaw Nr 72 — 5398 — 1) test pisemny z zakresu rozumienia sformu∏owaƒ handlowych, urz´dowych i krajoznawczych oraz potwierdzajàcy umiej´tnoÊç formu∏owania wypowiedzi w j´zyku obcym, 2) rozmow´ obejmujàcà pytania zadawane ustnie i p∏ynne pos∏ugiwanie si´ j´zykiem obcym przy udzielaniu odpowiedzi.
  22. Egzamin pisemny trwa 90 minut i polega na rozwiàzaniu testu sk∏adajàcego si´ z 30 pytaƒ.
  23. Egzamin ustny jest przeprowadzany w terminie wyznaczonym przez przewodniczàcego komisji egzaminacyjnej, nie wczeÊniej jednak ni˝ po zakoƒczeniu egzaminu pisemnego i podaniu jego wyników do wiadomoÊci egzaminowanych.
  24. Egzamin ustny polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania zamieszczone w wylosowanym zestawie.
  25. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ.
  26. Egzamin ustny uwa˝a si´ za zdany w razie uzyskania przez zdajàcego co najmniej czterech punktów za ka˝de pytanie.
  27. Po zakoƒczeniu egzaminu ustnego sekretarz zespo∏u egzaminacyjnego og∏asza jego wyniki.
  28. Do przeprowadzenia egzaminu stosuje si´ odpowiednio przepisy § 17 i § 18 ust. 5—7, ust. 11 oraz ust.
  30. Protokó∏ przebiegu egzaminu obejmuje w szczególnoÊci: list´ osób, które zg∏osi∏y si´ na egzamin, oceny wystawione przez ka˝dego egzaminatora oraz uzgodnionà ocen´ ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏aszane w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestników. Protokó∏ podpisujà wszyscy cz∏onkowie komisji lub zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komisji. §
  31. Osoba, która nie zda∏a egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego, mo˝e wystàpiç o ponowne dopuszczenie do egzaminu po up∏ywie 30 dni od dnia, w którym og∏oszono wyniki egzaminu. §
  32. Osobom, które zda∏y egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego z wynikiem pozytywnym, wydaje si´ Êwiadectwo znajomoÊci j´zyka obcego w zakresie wymaganym od przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek, wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 12 do rozporzàdzenia. Rozdzia∏ 5 Op∏aty egzaminacyjne i wynagrodzenia egzaminatorów §
  34. Op∏aty egzaminacyjne za sprawdzenie kwalifikacji kandydatów na przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek oraz za sprawdzenie znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, a tak˝e wysokoÊç wynagrodzenia egzaminatorów ustala si´ jako procent najni˝szego wynagrodzenia za prac´ przys∏ugujàcego pracownikom, ustalonego zgodnie z przepisami prawa pracy, obowiàzujàcego w dniu przeprowadzenia egzaminu, zwanego Poz. 752 dalej „najni˝szym wynagrodzeniem”. Stawki op∏at i wynagrodzenia zaokràgla si´ do pe∏nych z∏otych w gór´.
  35. Op∏ata za egzamin osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, a tak˝e za egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek wynosi: 1) 15% najni˝szego wynagrodzenia — za egzamin osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia pilota wycieczek, 2) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za cz´Êç teoretycznà egzaminu osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego, 3) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za cz´Êç praktycznà egzaminu osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika miejskiego i terenowego, 4) 15% najni˝szego wynagrodzenia — za cz´Êç praktycznà egzaminu osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika górskiego, 5) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za egzamin sprawdzajàcy kwalifikacje przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, któremu zawieszono uprawnienia, 6) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek. §
  37. Op∏at´ wniesionà przez osob´, która nie przystàpi∏a do egzaminu, zwraca si´ w po∏owie wysokoÊci.
  38. Op∏aty egzaminacyjne nie obejmujà kosztów przejazdu i zakwaterowania egzaminowanego zwiàzanych z przeprowadzeniem egzaminu, które egzaminowany pokrywa we w∏asnym zakresie. §
  40. Za przeprowadzenie cz´Êci teoretycznej egzaminu dla osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego, za przeprowadzenie egzaminu dla osób ubiegajàcych si´ o uprawnienie pilota wycieczek oraz za przeprowadzenie egzaminu sprawdzajàcego egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci: 1) 3% najni˝szego wynagrodzenia — za jednego egzaminowanego, je˝eli egzaminator pe∏ni funkcj´ przewodniczàcego zespo∏u egzaminacyjnego, 2) 2% najni˝szego wynagrodzenia — za jednego egzaminowanego, dla ka˝dego z pozosta∏ych cz∏onków zespo∏u egzaminacyjnego.
  41. Za przeprowadzenie cz´Êci praktycznej egzaminu dla osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzenie równe 30% najni˝szego wynagrodzenia, za ka˝dy dzieƒ przeprowadzonego egzaminu. Wynagrodzenie obejmuje przygotowanie zadaƒ egzaminacyjnych, przeprowadzenie egzaminu i ocen´ jego wyników.
  42. Wynagrodzenie egzaminatora sprawdzajàcego znajomoÊç j´zyka obcego przez pilota wycieczek lub Dziennik Ustaw Nr 72 — 5399 — przewodnika turystycznego wynosi 3% najni˝szego wynagrodzenia za jednà osob´.
  43. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 3, obejmuje przygotowanie pytaƒ, przeprowadzenie egzaminu pisemnego i ustnego oraz ocen´ prac pisemnych.
  44. Egzaminatorowi wyp∏aca si´ 20% wynagrodzenia, okreÊlonego w ust. 1 i 3, za przygotowanie pytaƒ do egzaminu, który nie odby∏ si´ z powodu nieprzystàpienia zg∏oszonych osób. §
  46. Potwierdzeniem posiadania uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek jest legitymacja i identyfikator noszony w widocznym miejscu podczas pe∏nienia obowiàzków.
  47. Ustala si´ wzór legitymacji: 1) przewodnika miejskiego i terenowego, okreÊlony w za∏àczniku nr 13 do rozporzàdzenia, 2) przewodnika górskiego, okreÊlony w za∏àczniku nr 14 do rozporzàdzenia, 3) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 15 do rozporzàdzenia.
  48. Ustala si´ wzór identyfikatorów: 1) przewodnika turystycznego, okreÊlony w za∏àczniku nr 16 do rozporzàdzenia, 2) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 17 do rozporzàdzenia. Rozdzia∏ 6 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe §
  50. Uprawnienia przewodników sudeckich, nadane na obszar wschodni lub zachodni Sudetów, zgodnie z rozporzàdzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 1999 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 31, poz. 301), Poz. 752 podlegajà rozszerzeniu na ca∏y obszar Sudetów po odbyciu przeszkolenia uzupe∏niajàcego na zasadach okreÊlonych w § 4 ust.
  52. Uprawnienia przewodnika turystycznego górskiego tatrzaƒskiego pierwszej klasy uzyskane na podstawie rozporzàdzenia, o którym mowa w ust. 1, obejmujà prowadzenie pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do V stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i do III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych.
  53. Przewodnikom terenowym, którzy na podstawie rozporzàdzenia, o którym mowa w ust. 1, nabyli uprawnienia do oprowadzania po miastach wymienionych w § 10, wojewodowie potwierdzà to prawo w legitymacjach przewodników. §
  55. Zachowujà wa˝noÊç legitymacje przewodników turystycznych i pilotów wycieczek wydane na podstawie rozporzàdzenia, o którym mowa w § 31 ust.
  57. Identyfikatory,

§ 30ust.

1, zostanà wydane do dnia 30 grudnia 2001 r.

  1. Przepis § 30 ust. 1 w zakresie dotyczàcym noszenia identyfikatora ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2002 r. §
  2. Post´powania w sprawach o potwierdzenie posiadanych w dniu 1 lipca 1998 r. uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, wszcz´te przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia i do tego dnia niezakoƒczone ostatecznà decyzjà administracyjnà, prowadzi si´ zgodnie z przepisami rozporzàdzenia, o którym mowa w § 31 ust.
  3. §
  4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki: J. Steinhoff Dziennik Ustaw Nr 72 — 5400 — Poz. 752 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2001 r. (poz. 752) Za∏àcznik nr 1 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5401 — Poz. 752 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5402 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 2 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5403 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 3 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5404 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 4 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5405 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 5 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5406 — Poz. 752 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5407 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 6 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5408 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 7 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5409 — Poz. 752 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5410 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 8 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5411 — Poz. 752 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5412 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 9 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5413 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 10 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5414 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 11 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5415 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 12 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5416 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 13 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5417 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 14 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5418 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 15 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5419 — Poz. 752 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5420 — Poz. 752 Za∏àcznik nr 16 Dziennik Ustaw Nr 72 — 5421 — Poz. 752 i 753 Za∏àcznik nr 17 753 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO z dnia 20 czerwca 2001 r. w sprawie zasad i trybu prowadzenia Paƒstwowego Rejestru Muzeów, warunków i trybu dokonywania wpisów w Rejestrze oraz okolicznoÊci, w jakich mo˝na zarzàdziç kontrol´ w celu ustalenia, czy muzeum spe∏nia nadal warunki wpisu do Rejestru. Na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  6. Paƒstwowy Rejestr Muzeów, zwany dalej „Rejestrem”, prowadzi si´ dla muzeów spe∏niajàcych warunki okreÊlone w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, zwanej dalej „ustawà”.
  7. Podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, wyst´puje do ministra w∏aÊciwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o wpisanie muzeum do Rejestru z w∏asnej inicjatywy, na wniosek dyrektora muzeum lub na wniosek kolegium doradczego dzia∏ajàcego w muzeum.
  8. Rejestr zawiera nast´pujàce rubryki: 1) rubryka pierwsza — numer rejestru, 2) rubryka druga — data wpisu, 3) rubryka trzecia — nazwa i adres muzeum, 4) rubryka czwarta — nazwa podmiotu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, i jego adres, 5) rubryka piàta — akt o utworzeniu muzeum, 6) rubryka szósta — akt o nadaniu statutu, 7) rubryka siódma — adnotacja o zmianach.
  9. Dla ka˝dego muzeum prowadzi si´ oddzielnie akta rejestrowe, obejmujàce dokumenty, które stanowià podstaw´ wpisu do Rejestru, oraz dokumenty, na podstawie których dokonuje si´ zmian w Rejestrze. §
  10. Podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, ubiegajàcy si´ o wpis muzeum do Rejestru, sk∏ada

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.