Obsah (11)

§ 10§ 7§ 13§ 9§ 35§ 16§ 12§ 11§ 4§ 42§ 47

Dziennik Ustaw Nr 83 — 6054 — Poz. 905 905 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 6 sierpnia 2001 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów. Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 5

ust. 2, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

1. SpecjalnoÊci, w których lekarz posiadajàcy odpowiednià specjalizacj´ II stopnia lub specjalizacj´ w zakresie medycyny rodzinnej mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty w okreÊlonej szczegó∏owej dziedzinie medycyny albo lekarz posiadajàcy tytu∏ specjalisty w odpowiedniej podstawowej dziedzinie medycyny mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty w okreÊlonej szczegó∏owej dziedzinie medycyny, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.
2. Program specjalizacji opracowuje zespó∏ ekspertów powo∏any przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, który po zaopiniowaniu przez Naczelnà Rad´ Lekarskà i zredagowaniu przez Centrum Medyczne Kszta∏cenia Podyplomowego, zwane dalej „Centrum”, zatwierdza minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia. Poz. 905
3. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje zespó∏ ekspertów,

ust. 7, spoÊród lekarzy posiadajàcych specjalizacj´ w dziedzinie medycyny, dla której ma byç opracowany program specjalizacji, lub w dziedzinach pokrewnych, w szczególnoÊci spoÊród osób zg∏oszonych przez stowarzyszenie dzia∏ajàce pod nazwà „Specjalistyczne lekarskie towarzystwo naukowe”, zwane dalej „towarzystwem naukowym”, Centrum oraz Naczelnà Rad´ Lekarskà. 9. Na przewodniczàcego zespo∏u ekspertów,

ust. 7, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny, dla której ma byç opracowany program specjalizacji. 10. Centrum podaje do wiadomoÊci zatwierdzone programy specjalizacji, w formie publikacji i informacji na stronie internetowej Centrum. § 5. Lekarz w tym samym czasie mo˝e odbywaç tylko jednà specjalizacj´. § 6. 1. Specjalizacja mo˝e byç prowadzona przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza, po uzyskaniu przez te jednostki wpisu na list´ prowadzonà przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, zwane dalej „jednostkami organizacyjnymi”, je˝eli odpowiadajà nast´pujàcym warunkom: 1) sà jednostkami, których dzia∏alnoÊç odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji, albo majà w swojej strukturze organizacyjnej oddzia∏y szpitalne lub inne komórki organizacyjne o profilu odpowiadajàcym prowadzonej specjalizacji, a je˝eli majà prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie:

1. a)medycyna rodzinna: — regionalny oÊrodek kszta∏cenia lekarza rodzinnego albo — oÊrodek kszta∏cenia lekarza rodzinnego,
2. b)zdrowie publiczne — oÊrodek kszta∏cenia lekarzy w zakresie zdrowia publicznego, 2) sà szpitalami klinicznymi oraz majà zawarte umowy o prowadzenie odpowiedniej specjalizacji z w∏aÊciwymi jednostkami organizacyjnymi szkó∏ wy˝szych lub jednostkami badawczo-rozwojowymi, je˝eli majà prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie: farmakologia kliniczna, immunologia kliniczna, medycyna sàdowa, mikrobiologia lekarska i patomorfologia, 3) zapewniajà warunki organizacyjne umo˝liwiajàce realizacj´ programu specjalizacji okreÊlonej liczbie lekarzy, 4) powo∏a∏y komisje sprawujàce nadzór lub zapewniajà pe∏nienie nadzoru w ramach istniejàcej struktury organizacyjnej:
3. a)w przypadku szpitali — nad jakoÊcià dzia∏alnoÊci dydaktycznej i leczniczej, a w szczególnoÊci nad: — kszta∏ceniem podyplomowym lekarzy, lekarzy stomatologów, Dziennik Ustaw Nr 83 — 6058 — — analizà skutecznoÊci leczenia, — analizà przyczyn zgonów, — zaka˝eniami szpitalnymi,
4. b)w przypadku innych jednostek organizacyjnych — nad jakoÊcià dzia∏alnoÊci dydaktycznej w zakresie kszta∏cenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy stomatologów, 5) zatrudniajà lub posiadajà pe∏niàcych s∏u˝b´ na stanowisku s∏u˝bowym w oddzia∏ach szpitalnych lub w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1 — co najmniej dwóch lekarzy z tytu∏em specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej, a w przypadku jednostek organizacyjnych lub komórek organizacyjnych realizujàcych specjalizacj´ w dziedzinach stomatologii, z wyjàtkiem chirurgii szcz´kowo-twarzowej — co najmniej jednego lekarza z tytu∏em specjalisty w odpowiedniej dziedzinie stomatologii, 6) zapewniajà:
5. a)pe∏nienie obowiàzków kierowników specjalizacji przez lekarzy: — posiadajàcych specjalizacj´ lub tytu∏ specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej prowadzàcych indywidualne specjalistyczne praktyki lekarza rodzinnego lub udzielajàcych Êwiadczeƒ zdrowotnych w ramach grupowej praktyki lekarskiej albo — zatrudnionych w zak∏adach opieki zdrowotnej w poradniach lekarza rodzinnego lub poradniach udzielajàcych Êwiadczeƒ zdrowotnych w zakresie kompetencji lekarza rodzinnego,
6. b)prowadzenie szkolenia specjalizacyjnego przez lekarzy posiadajàcych II stopieƒ specjalizacji lub tytu∏ specjalisty w dziedzinach medycyny okreÊlonych programem specjalizacji w zakresie medycyny rodzinnej, zatrudnionych w poradniach specjalistycznych zak∏adów opieki zdrowotnej lub prowadzàcych indywidualnà specjalistycznà praktyk´ lekarskà w tej dziedzinie medycyny, je˝eli sà jednostkami organizacyjnymi posiadajàcymi w swojej strukturze oÊrodek kszta∏cenia lekarza rodzinnego, 7) zapewniajà pe∏nienie obowiàzków kierownika specjalizacji przez lekarzy posiadajàcych II stopieƒ specjalizacji w zakresie higieny i epidemiologii, organizacji ochrony zdrowia lub medycyny spo∏ecznej, je˝eli sà jednostkami organizacyjnymi posiadajàcymi w swojej strukturze oÊrodek kszta∏cenia lekarzy w zakresie zdrowia publicznego, 8) majà w swojej strukturze organizacyjnej oddzia∏ anestezjologii i intensywnej terapii, je˝eli sà szpitalami i majà prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie medycyny, w której wykonywane sà zabiegi operacyjne lub inne zabiegi lub procedury medyczne wykonywane w znieczuleniu ogólnym, albo je˝eli wymóg ten jest okreÊlony jako niezb´dny do realizacji programu w danej specjalizacji, Poz. 905 9) posiadajà sprz´t i aparatur´ medycznà niezb´dne do realizacji zadaƒ okreÊlonych programem specjalizacji, 10) udzielajà Êwiadczeƒ zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim zakresie i liczbie, umo˝liwiajàcych zrealizowanie programu specjalizacji okreÊlonej liczbie lekarzy, 11) posiadajà odpowiedni sprz´t dydaktyczny i posiadajà albo zapewniajà baz´ dydaktycznà, 12) udzielajà ca∏odobowych Êwiadczeƒ zdrowotnych osobom hospitalizowanym i niewymagajàcym hospitalizacji, w stanach zagro˝enia zdrowia i ˝ycia oraz w innych przypadkach niecierpiàcych zw∏oki, je˝eli sà zak∏adami opieki zdrowotnej i majà prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie medycyny wymagajàcej pe∏nienia dy˝urów medycznych, 13) zapewniajà lekarzom odbywajàcym specjalizacj´ pe∏nienie dy˝urów medycznych w liczbie okreÊlonej programem danej specjalizacji, 14) majà zawarte porozumienie z podmiotami, o których mowa w ust. 2, w celu umo˝liwienia zrealizowania przez lekarza sta˝y kierunkowych okreÊlonych programem specjalizacji, których realizacji nie mogà zapewniç w ramach swojej struktury organizacyjnej, 15) uzyska∏y opini´ konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny o spe∏nieniu warunków, o których mowa w pkt 1 —13. 2. Sta˝e kierunkowe mogà byç prowadzone przez jednostki organizacyjne wpisane na list´, o której mowa w ust. 1, albo przez inne jednostki organizacyjne lub osoby fizyczne, po uzyskaniu wpisu na list´ podmiotów prowadzàcych sta˝ kierunkowy, prowadzonà przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia. 3. Informacj´ zawierajàcà dane i opini´ okreÊlone w ust. 1 oraz dane o podmiotach, o których mowa w ust. 2, jednostka organizacyjna przedstawia ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia, który na podstawie opinii powo∏anego przez siebie zespo∏u ekspertów dokonuje wpisu na list´, o której mowa w ust. 1, i okreÊla maksymalnà liczb´ miejsc szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogàcych odbywaç danà specjalizacj´ w komórce organizacyjnej wchodzàcej w jej sk∏ad. 4. W sk∏ad zespo∏u ekspertów,

ust. 3, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje pi´ciu lekarzy specjalistów w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej — trzech spoÊród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny oraz po jednym przez towarzystwo naukowe oraz przez Naczelnà Rad´ Lekarskà; przewodniczàcym zespo∏u jest lekarz zaproponowany przez konsultanta krajowego.

1. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia wpisuje na list´ podmiotów prowadzàcych sta˝ kierunkowy: Dziennik Ustaw Nr 83 — 6059 — 1) jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, 2) inne jednostki organizacyjne — po przedstawieniu przez nie danych i opinii, o których mowa w ust. 1 pkt 1—13 i 15, 3) osoby fizyczne — po przedstawieniu przez nie danych i opinii, o których mowa w ust. 1 pkt 9—11 i 15, oraz okreÊla maksymalnà liczb´ miejsc szkoleniowych dla lekarzy odbywajàcych sta˝ kierunkowy w tych podmiotach; przepisy ust. 3 i 4 stosuje si´ odpowiednio.
2. Listy, o których mowa w ust. 1 i 2, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia podaje do wiadomoÊci w formie informacji na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia w terminie do dnia 1 kwietnia i do dnia 1 listopada ka˝dego roku.
3. Kursy szkoleniowe obj´te programem danej specjalizacji mogà byç prowadzone przez jednostki organizacyjne lub osoby fizyczne, o których mowa w art. 19 ust.1 ustawy o zawodzie lekarza.
4. Centrum podaje do wiadomoÊci, w terminie do dnia 31 grudnia ka˝dego roku, w formie informacji na stronie internetowej Centrum, list´ podmiotów prowadzàcych okreÊlonego rodzaju kurs szkoleniowy obj´ty programem specjalizacji. §
6. Lekarz odbywa specjalizacj´ na podstawie umowy o prac´ zawartej z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà specjalizacj´ na czas okreÊlony w celu doskonalenia zawodowego, obejmujàcego realizacj´ programu specjalizacji, zwanej dalej „rezydenturà”.
7. Lekarz, który nie zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w trybie,

ust. 1, mo˝e odbywaç specjalizacj´ w ramach: 1) umowy o prac´, zawartej na czas nieokreÊlony lub okreÊlony okresem trwania specjalizacji z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà specjalizacj´, 2) p∏atnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas trwania okreÊlonej specjalizacji na podstawie odr´bnych przepisów, 3) poszerzenia, o program specjalizacji, zaj´ç programowych studiów doktoranckich prowadzonych przez uprawniony podmiot, w którego sk∏ad wchodzi komórka organizacyjna prowadzàca specjalizacj´, i udzielonego urlopu szkoleniowego lub urlopu bezp∏atnego, je˝eli uczestnik studiów doktoranckich pozostaje w stosunku pracy, a po ich ukoƒczeniu w trybie okreÊlonym w pkt 1, 2 lub 4, 4) umowy o prac´, zawartej na czas nieokreÊlony, z jednostkà organizacyjnà innà ni˝ wymienione w § 6 ust. 1, zapewniajàcà realizacj´ cz´Êci programu specjalizacji w zakresie form, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. c), d) i f), i w ramach p∏atnych urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezb´dny do zrealizowania pozosta∏ej cz´- Poz. 905 Êci programu specjalizacji w jednostce organizacyjnej prowadzàcej specjalizacj´ lub odpowiednio prowadzàcej sta˝ kierunkowy. 3. Lekarz, uczestnik dziennych studiów doktoranckich, który otrzymuje na czas trwania tych studiów stypendium,

§ 10ust.

2 rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów naukowych (Dz. U. Nr 58, poz. 249, z 1993 r. Nr 5, poz. 26 oraz z 1997 r. Nr 101, poz. 632 i Nr 128, poz. 840), nie mo˝e odbywaç specjalizacji w ramach rezydentury.

1. Lekarz cudzoziemiec zamierzajàcy wykonywaç lub wykonujàcy zawód na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wy∏àcznie w celu odbycia szkolenia podyplomowego lub uzyskania stopnia naukowego, posiadajàcy wiz´ pobytowà lub zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, po uzyskaniu zgody ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, mo˝e odbywaç specjalizacj´ na zasadach okreÊlonych w przepisach o odbywaniu studiów i uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby nieb´dàce obywatelami polskimi oraz o zasadach odp∏atnoÊci za te studia i szkolenia.
2. Lekarz cudzoziemiec posiadajàcy prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przyznane na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza odbywa specjalizacj´ na zasadach obowiàzujàcych obywateli polskich. §
4. Lekarz odbywa specjalizacj´ przez ca∏y okres jej trwania w czasie równym czasowi pracy lekarza zatrudnionego w zak∏adzie opieki zdrowotnej,

art. 32g ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zak∏adach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45). 2. Lekarzowi pe∏niàcemu dy˝ur medyczny w ramach realizacji programu danej specjalizacji przys∏uguje wynagrodzenie: 1) na podstawie umowy o prac´, je˝eli lekarz odbywa specjalizacj´ odpowiednio w trybie,

§ 7ust.1 oraz ust. 2 pkt 1 i 4, albo 2) na podstawie umowy o pe∏nienie dy˝urów, w okre

Êlonej liczbie, z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà specjalizacj´ lub sta˝ kierunkowy, je˝eli lekarz odbywa specjalizacj´ odpowiednio w trybie,

§ 7ust.

2 pkt 2 i 3, albo na zasadach, o których mowa w § 7 ust. 4, albo odbywa sta˝ szkoleniowy lub kierunkowy w tej jednostce w ramach urlopu szkoleniowego. §

2. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, o których mowa w § 7 ust. 2 albo 4, nie mo˝e Dziennik Ustaw Nr 83 — 6060 — byç przed∏u˝ony wi´cej ni˝ o dwa lata, z zastrze˝eniem ust.
4. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, o których mowa w § 7 ust. 2, mo˝e byç dodatkowo przed∏u˝ony o okres udzielonego lekarzowi przez pracodawc´ urlopu wychowawczego na zasadach okreÊlonych w odr´bnych przepisach, nie d∏u˝szy jednak ni˝ rok. §
6. Umowa o prac´ w ramach rezydentury zawierana jest na podstawie skierowania,

§ 13ust.

2. Okres, na jaki zawierana jest umowa o prac´ w ramach rezydentury, odpowiada okresowi trwania specjalizacji.
3. Okres trwania specjalizacji w ramach rezydentury ulega przed∏u˝eniu o czas: 1) niezdolnoÊci do pracy d∏u˝szej ni˝ 30 dni w ciàgu roku kalendarzowego, w przypadkach przewidzianych w art. 92 § 1 Kodeksu pracy, 2) urlopu macierzyƒskiego, 3) urlopu bezp∏atnego udzielonego przez pracodawc´ na czas nie d∏u˝szy ni˝ 3 miesiàce.
4. Przed∏u˝enie okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury ∏àcznie nie mo˝e byç d∏u˝sze ni˝ o rok, z zastrze˝eniem ust.
6. Okres trwania specjalizacji w ramach rezydentury mo˝e ulec dodatkowo przed∏u˝eniu o czas udzielonego przez pracodawc´ urlopu wychowawczego na zasadach okreÊlonych w odr´bnych przepisach, nie d∏u˝szy ni˝ rok.
7. W przypadku przed∏u˝enia okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury,

ust. 3 i 5, jednostka organizacyjna prowadzàca specjalizacj´ zawiera z lekarzem umow´ o prac´ na czas okreÊlony, odpowiadajàcy sumie okresów przed∏u˝ajàcych specjalizacj´.

1. Umowa o prac´ w ramach rezydentury zawierana jest odpowiednio z dniem 1 lutego i 1 lipca ka˝dego roku, z zastrze˝eniem § 13 ust.
3. W przypadku rozwiàzania umowy o prac´ w ramach rezydentury przed ukoƒczeniem specjalizacji, lekarz powinien kontynuowaç odbywanie tej specjalizacji w trybie okreÊlonym w § 7 ust. 2, z zastrze˝eniem § 19 ust. 1 pkt 1, 2 i
5. Lekarz, z którym rozwiàzano umow´ w ramach rezydentury, z przyczyn zawinionych przez niego, który nie kontynuuje odbywania specjalizacji lub nie ukoƒczy jej w terminie,

§ 9, zwraca koszty szkolenia specjalizacyjnego w wysoko

Êci ustalonej przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia w decyzji administracyjnej. Poz. 905

1. WysokoÊç kosztów, o których mowa w ust. 9, powinna odpowiadaç wysokoÊci Êrodków finansowych wydatkowanych ze Êrodków przekazanych przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia jednostce organizacyjnej na odbywanie przez lekarza specjalizacji w ramach rezydentury.
2. Lekarz, który odbywa specjalizacj´ w ramach rezydentury, nie mo˝e ubiegaç si´ w tym czasie o odbywanie innej specjalizacji w tym trybie.
3. Lekarz, który uzyska∏ tytu∏ specjalisty w podstawowej lub szczegó∏owej dziedzinie medycyny w ramach rezydentury, nie mo˝e ubiegaç si´ ponownie o odbywanie innej specjalizacji, odpowiednio w podstawowej lub szczegó∏owej dziedzinie medycyny, w tym trybie. §
5. Lekarz mo˝e rozpoczàç specjalizacj´ w wybranej specjalnoÊci, je˝eli posiada prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza stomatologa na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i zosta∏ zakwalifikowany do jej odbywania w wyniku post´powania kwalifikacyjnego, a w przypadku lekarza cudzoziemca,

§ 7ust. 4, je˝eli uzyska∏ zgod´ ministra w∏a

Êciwego do spraw zdrowia na odbywanie danej specjalizacji oraz posiada prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza stomatologa na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, przyznane na podstawie art. 7 ust. 1a ustawy o zawodzie lekarza, z zastrze˝eniem § 34 ust.

2. W celu przystàpienia do post´powania kwalifikacyjnego lekarz sk∏ada wniosek o rozpocz´cie specjalizacji w danej specjalnoÊci do dzia∏ajàcej na podstawie odr´bnych przepisów jednostki organizacyjnej podleg∏ej wojewodzie — wojewódzkiego centrum zdrowia publicznego, zwanego dalej „wojewódzkim oÊrodkiem”, na którego obszarze dzia∏ania ma zamiar odbywaç specjalizacj´, w terminie do dnia 1 maja albo do dnia 1 grudnia ka˝dego roku.
3. W celu uzyskania zgody, o której mowa w § 7 ust. 4, lekarz cudzoziemiec sk∏ada wniosek do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, w terminach okreÊlonych w ust.
5. Lekarz pozostajàcy w stosunku pracy, zamierzajàcy odbywaç specjalizacj´ w innym trybie ni˝ rezydentura, mo˝e wystàpiç z wnioskiem,

ust. 2, po uzyskaniu zgody pracodawcy na odbywanie specjalizacji w okreÊlonym trybie, z zastrze˝eniem ust.

2. Lekarz b´dàcy uczestnikiem studiów doktoranckich mo˝e wystàpiç z wnioskiem,

ust. 2, po uzyskaniu zgody kierownika studiów doktoranckich, a je˝eli pozostaje w stosunku pracy — równie˝ pracodawcy na odbywanie specjalizacji w trybie,

§ 7ust.

2 pkt

2. Lekarz cudzoziemiec mo˝e wystàpiç z wnioskiem,

ust. 3, po uzyskaniu zgody kierownika w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej na odbywanie specjalizacji w ramach posiadanych przez nià Dziennik Ustaw Nr 83 — 6061 — wolnych miejsc szkoleniowych w tej dziedzinie medycyny.

1. Lekarz ubiegajàcy si´ o odbywanie specjalizacji w ramach rezydentury mo˝e byç w danym terminie dopuszczony do post´powania kwalifikacyjnego tylko w jednej dziedzinie medycyny i tylko w jednym wojewódzkim oÊrodku.
2. Lekarz we wniosku,

ust. 2, mo˝e wskazaç jednostk´ organizacyjnà i komórk´ wchodzàcà w jej sk∏ad, która prowadzi∏aby jego specjalizacj´, spoÊród jednostek organizacyjnych majàcych wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny oraz przed∏o˝yç wst´pnà akceptacj´ kierownika tej jednostki do odbywania w niej specjalizacji.

1. Wzór wniosków, o których mowa w ust. 2 i 3, okreÊlajà za∏àczniki nr 3 i 4 do rozporzàdzenia. §
3. Post´powanie kwalifikacyjne przeprowadza wojewódzki oÊrodek dwa razy do roku w terminach: od dnia 1 maja do dnia 15 czerwca i od dnia 1 grudnia do dnia 31 stycznia.
4. Post´powanie kwalifikacyjne obejmuje ocen´ formalnà wniosku o rozpocz´cie specjalizacji oraz post´powanie konkursowe.
5. Post´powanie konkursowe obejmuje i uwzgl´dnia: 1) w przypadku lekarza, który wyst´puje o rozpocz´cie specjalizacji w podstawowej dziedzinie medycyny: a) w ramach rezydentury albo w innym trybie, je˝eli nie posiada specjalizacji I lub II stopnia bàdê tytu∏u specjalisty — rozmow´ kwalifikacyjnà oraz: — wynik paƒstwowego egzaminu koƒczàcego sta˝ podyplomowy lekarza lub lekarza stomatologa albo — wynik egzaminu testowego, obejmujàcego zakres paƒstwowego egzaminu koƒczàcego sta˝ podyplomowy, przeprowadzanego przez Krajowà Rad´ Egzaminów Lekarskich w terminie bezpoÊrednio poprzedzajàcym termin post´powania kwalifikacyjnego, je˝eli lekarz ukoƒczy∏ sta˝ podyplomowy lub praktyk´ przygotowawczà lekarsko-dentystycznà przed wejÊciem w ˝ycie wymogu,

art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o zawodzie lekarza, albo sk∏ada wniosek w okresie d∏u˝szym ni˝ 5 lat od daty z∏o˝enia egzaminu paƒstwowego koƒczàcego sta˝ podyplomowy, b) w innym trybie ni˝ rezydentura, je˝eli posiada I lub II stopieƒ specjalizacji albo tytu∏ specjalisty — rozmow´ kwalifikacyjnà oraz: — wynik egzaminu w zakresie specjalizacji I stopnia lub II stopnia — w przypadku lekarza posiadajàcego I stopieƒ lub II stopieƒ odpowiedniej specjalizacji, — wynik egzaminu paƒstwowego koƒczàcego specjalizacj´ lub egzaminu w zakresie specjalizacji II stopnia — w przypadku lekarza posia- Poz. 905 dajàcego tytu∏ specjalisty w innej podstawowej dziedzinie medycyny lub innà specjalizacj´ II stopnia, 2) w przypadku lekarza, który wyst´puje o rozpocz´cie specjalizacji w szczegó∏owych dziedzinach medycyny — rozmow´ kwalifikacyjnà, udokumentowanie osiàgni´ç zawodowych lekarza oraz egzamin testowy. 4. Wynik post´powania kwalifikacyjnego jest sumà liczby punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej, oceny udokumentowanych osiàgni´ç zawodowych i egzaminu, w nast´pujàcej proporcji: 1) maksymalna liczba punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej stanowi 15%, a liczba punktów z egzaminu stanowi 85% ogólnej, mo˝liwej do uzyskania, liczby punktów, w przypadku post´powania kwalifikacyjnego w podstawowych dziedzinach medycyny, z zastrze˝eniem pkt 2, 2) maksymalna liczba punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej stanowi 75%, a liczba punktów uzyskanych z oceny egzaminu stanowi 25% ogólnej, mo˝liwej do uzyskania, liczby punktów, w przypadku lekarza,

ust. 3 pkt 1 lit. b), 3) maksymalna liczba punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej stanowi 20%, liczba punktów uzyskanych z oceny udokumentowanych osiàgni´ç zawodowych stanowi 10%, a liczba punktów z egzaminu testowego stanowi 70% ogólnej, mo˝liwej do uzyskania, liczby punktów, w przypadku post´powania kwalifikacyjnego w szczegó∏owych dziedzinach medycyny.

1. W przypadku uzyskania przez dwóch lub wi´cej lekarzy jednakowej liczby punktów kwalifikujàcych ich do ostatniego w kolejnoÊci miejsca lub miejsc szkoleniowych, post´powanie konkursowe obejmuje dodatkowà rozmow´ kwalifikacyjnà.
2. Lekarz mo˝e byç zakwalifikowany do odbywania specjalizacji: 1) w podstawowej dziedzinie medycyny, je˝eli w post´powaniu kwalifikacyjnym uzyska co najmniej 55% ogólnej, mo˝liwej do uzyskania liczby punktów, w tym co najmniej 56% mo˝liwej do uzyskania liczby punktów z egzaminu testowego, 2) w szczegó∏owej dziedzinie medycyny, je˝eli w post´powaniu kwalifikacyjnym uzyska co najmniej 60% ogólnej, mo˝liwej do uzyskania liczby punktów, w tym co najmniej 56% mo˝liwej do uzyskania liczby punktów z egzaminu testowego.
3. Lekarz posiadajàcy jednoczeÊnie prawo wykonywania zawodu lekarza i prawo wykonywania zawodu lekarza stomatologa, który z∏o˝y∏ wniosek o rozpocz´cie specjalizacji w dziedzinie chirurgia szcz´kowo-twarzowa, przyst´puje do post´powania konkursowego przeprowadzanego w tej dziedzinie medycyny dla osób posiadajàcych prawo wykonywania zawodu lekarza. Dziennik Ustaw Nr 83 — 6062 —
4. Lekarz, który nie zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w ramach rezydentury w danej dziedzinie medycyny, mo˝e wskazaç inny tryb odbywania specjalizacji w ramach wolnych miejsc szkoleniowych, ustalonych przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na obszarze województwa, dla tego post´powania kwalifikacyjnego, je˝eli uzyskana przez niego liczba punktów kwalifikuje go do tego miejsca oraz je˝eli spe∏nia warunki okreÊlone w § 11 ust. 4 albo
6. Egzamin testowy,

ust. 3 pkt 2 i w § 40, sk∏adany jest w formie testu, jednolitego w ca∏ym kraju, ustalanego dla ka˝dego post´powania kwalifikacyjnego, z zastrze˝eniem ust. 10. 10. Egzamin testowy,

ust. 3 pkt 2, jest ustalany: 1) odr´bnie dla post´powania konkursowego w dziedzinach medycyny:

1. a)audiologia i foniatria, chirurgia naczyniowa, chirurgia onkologiczna, chirurgia plastyczna,
2. b)kardiologia dzieci´ca, neonatologia, neurologia dzieci´ca, onkologia i hematologia dzieci´ca, zwane dalej „szczegó∏owymi pediatrycznymi dziedzinami medycyny”,
3. c)psychiatria dzieci i m∏odzie˝y,
4. d)transplantologia kliniczna,
5. e)innych wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 2, zwanych dalej „szczegó∏owymi zachowawczymi dziedzinami medycyny”, lub 2) odr´bnie dla ka˝dej dziedziny medycyny wymienionej w § 1 ust. 1 pkt 2. 11. Test opracowuje i ustala Krajowa Rada Egzaminów Lekarskich po zasi´gni´ciu opinii konsultantów krajowych w∏aÊciwych ze wzgl´du na merytoryczny zakres testu. 12. Test powinien byç opracowany w sposób dotyczàcy informacji niejawnych, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz.136 i Nr 39, poz. 462 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298 i Nr 56, poz. 580). 13. W zale˝noÊci od liczby wnioskodawców post´powanie kwalifikacyjne przeprowadza komisja albo komisje powo∏ywane i odwo∏ywane przez w∏aÊciwego wojewod´. 14. Wojewódzki oÊrodek kieruje wnioskodawc´ do odpowiedniej komisji, o której mowa w ust. 13, na podstawie losowania przeprowadzonego w jego obecnoÊci. 15. W sk∏ad komisji wchodzà lekarze specjaliÊci z dziedziny medycyny obj´tej post´powaniem kwalifikacyjnym lub — w uzasadnionych przypadkach — z pokrewnych dziedzin medycyny, a w szczególnoÊci: Poz. 905 — konsultant wojewódzki albo jego przedstawiciel, jako przewodniczàcy komisji, — przedstawiciel okr´gowej rady lekarskiej, — przedstawiciel w∏aÊciwego towarzystwa naukowego. § 13. 1. Na podstawie przeprowadzonego post´powania kwalifikacyjnego oraz uwzgl´dniajàc liczby miejsc szkoleniowych, o których mowa w § 32 ust. 3, komisja sporzàdza listy lekarzy zakwalifikowanych do odbywania okreÊlonej specjalizacji w ramach rezydentury oraz w innym trybie i przedstawia je wojewodzie do zatwierdzenia. 2. Zatwierdzone listy, o których mowa w ust. 1, po wprowadzeniu kodu w miejsce danych osobowych lekarza, udost´pnia si´ do wglàdu w siedzibie wojewódzkiego oÊrodka. 3. Wojewódzki oÊrodek kieruje lekarza do odbywania specjalizacji w wybranej przez niego jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny, uwzgl´dniajàc w kolejnoÊci: wynik post´powania kwalifikacyjnego, uzyskanie rezydentury, miejsce zatrudnienia, wst´pnà akceptacj´ kierownika jednostki organizacyjnej. 4. Je˝eli w wyniku post´powania kwalifikacyjnego do odbywania specjalizacji w danej dziedzinie medycyny zakwalifikowa∏o si´ co najmniej dwóch lekarzy posiadajàcych I stopieƒ specjalizacji, deklarujàcych we wniosku jej odbywanie w trybie okreÊlonym w § 7 ust. 2 pkt 4, wojewódzki oÊrodek mo˝e skierowaç do jednostki organizacyjnej, na jedno wolne miejsce szkoleniowe, tych lekarzy w liczbie umo˝liwiajàcej realizacj´ programu specjalizacji, ustalonej przez kierownika komórki organizacyjnej, na podstawie harmonogramu ich szkolenia opracowanego przez kierownika lub kierowników specjalizacji w porozumieniu z konsultantem wojewódzkim. 5. Lekarzowi, który zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji, lekarzowi,

§ 35ust.

1, i lekarzowi cudzoziemcowi,

§ 7ust. 4, wojewódzki o

Êrodek wydaje skierowanie do odbywania specjalizacji w okreÊlonej jednostce organizacyjnej ze wskazaniem trybu i okresu jej odbywania, a tak˝e kart´ szkolenia specjalizacyjnego, wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, i indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych, wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia, oraz program specjalizacji. 6. Wojewódzki oÊrodek jest obowiàzany skierowaç lekarza do odbycia specjalizacji w okresie nie d∏u˝szym ni˝ 6 miesi´cy, natomiast w przypadku rezydentury — w okresie nie d∏u˝szym ni˝ 15 dni, a w uzasadnionych przypadkach — w okresie nie d∏u˝szym ni˝ 3 miesiàce, od terminu zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego. 7. Jednostka organizacyjna posiadajàca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny jest Dziennik Ustaw Nr 83 — 6063 — obowiàzana umo˝liwiç odbywanie specjalizacji lekarzowi skierowanemu do jej odbywania w tej jednostce. 8. Lekarz odbywajàcy specjalizacj´, w szczególnie uzasadnionym przypadku albo w przypadku likwidacji jednostki organizacyjnej, w której odbywa specjalizacj´, bàdê skreÊlenia jej z listy, o której mowa w § 6 ust. 1, jest kierowany przez wojewódzki oÊrodek, w pierwszej kolejnoÊci, do kontynuowania specjalizacji w innej jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc szkoleniowych. 9. W sytuacji, kiedy jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 8, znajduje si´ na obszarze innego województwa, zmiana miejsca szkolenia nast´puje po wyra˝eniu zgody przez wojewódzki oÊrodek oraz konsultanta wojewódzkiego województwa, na którego obszarze lekarz ma kontynuowaç odbywanie specjalizacji. § 14. 1. Wojewódzki oÊrodek prowadzi rejestr lekarzy i lekarzy stomatologów odbywajàcych specjalizacj´ na obszarze danego województwa, zwany dalej „rejestrem”. 2. Rejestr prowadzony jest w systemie ewidencyjno-informatycznym, wed∏ug ni˝ej okreÊlonego uk∏adu danych: 1) numer wpisu do rejestru sk∏adajàcy si´ z ciàgu kolejnych znaków:

1. a)dwucyfrowego symbolu województwa, b´dàcego pierwszym cz∏onem identyfikatora jednostek podzia∏u terytorialnego okreÊlonego rozporzàdzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegó∏owych zasad prowadzenia, stosowania i udost´pniania krajowego rejestru urz´dowego podzia∏u terytorialnego kraju oraz zwiàzanych z tym obowiàzków organów administracji rzàdowej i jednostek samorzàdu terytorialnego (Dz. U. Nr 157, poz. 1031, z 2000 r. Nr 13, poz. 161 i z 2001 r. Nr 12, poz. 100),
2. b)czterocyfrowego kodu specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji w okreÊlonych dziedzinach medycyny, stanowiàcego za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia,
3. c)jednocyfrowego oznaczenia zawodu lekarza, lekarza stomatologa: 1 — dla lekarza, 2 — dla lekarza stomatologa, 3 — dla lekarza posiadajàcego jednoczeÊnie tytu∏ zawodowy lekarza i lekarza stomatologa,
4. d)siedmiocyfrowego numeru prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza stomatologa, 2) imi´ (imiona) i nazwisko lekarza, 3) nazwisko rodowe, 4) obywatelstwo, 5) data i miejsce urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca, Poz. 905 6) numer PESEL, 7) numer rejestracyjny lekarza w okr´gowej izbie lekarskiej, 8) numer seryjny i data wystawienia dokumentu „Prawo wykonywania zawodu lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza stomatologa”, 9) posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania, 10) data i wynik zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego, 11) numer i data decyzji ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia w sprawie wyra˝enia zgody na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca, 12) tryb odbywania specjalizacji lub zasady finansowania specjalizacji odbywanej przez lekarza cudzoziemca, 13) data i numer skierowania do odbywania specjalizacji, 14) numer karty szkolenia specjalizacyjnego oraz indeksu zabiegów i procedur medycznych, 15) nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej, w której odbywana jest specjalizacja, 16) imi´ i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadane specjalizacje, stanowisko, 17) data rozpocz´cia i zakoƒczenia szkolenia specjalizacyjnego, 18) data przed∏u˝enia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki szkolenie to zosta∏o przed∏u˝one, 19) data i wynik egzaminu paƒstwowego, 20) adnotacje dotyczàce przeniesienia si´ lekarza w celu odbywania specjalizacji z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia, nazwa jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywa∏ dotychczas specjalizacj´, tryb odbywania specjalizacji, nazwisko i imi´ dotychczasowego kierownika specjalizacji, dotychczasowy okres trwania specjalizacji, 21) adnotacje dotyczàce wykreÊlenia lekarza z rejestru. § 15. O rozpocz´ciu przez lekarza specjalizacji wojewódzki oÊrodek powiadamia okr´gowà izb´ lekarskà, której lekarz jest cz∏onkiem, a w przypadku lekarza,

§ 7ust. 4, tak˝e ministra w∏a

Êciwego do spraw zdrowia. §

2. Kierownikiem specjalizacji jest lekarz specjalista w dziedzinie medycyny b´dàcej przedmiotem specjalizacji, a w uzasadnionych przypadkach — w pokrewnej dziedzinie medycyny.
3. Lekarz odbywa specjalizacj´ pod kierunkiem wybranego przez siebie lekarza, spoÊród lekarzy zatrudnionych lub pe∏niàcych s∏u˝b´ na stanowisku s∏u˝bowym w danej jednostce organizacyjnej albo spoÊród Dziennik Ustaw Nr 83 — 6064 — lekarzy, o których mowa w § 6 ust.1 pkt 6 i 7, wyznaczonych przez kierownika tej jednostki — w porozumieniu z konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie medycyny lub odpowiednio z w∏aÊciwym konsultantem powo∏anym do realizacji zadaƒ zwiàzanych z obronnoÊcià kraju, zwanego dalej „kierownikiem specjalizacji” — za jego zgodà.
4. Lekarz odbywa sta˝ kierunkowy: 1) pod kierunkiem lekarza specjalisty w danej dziedzinie medycyny, a w uzasadnionych przypadkach — w pokrewnej dziedzinie medycyny, wyznaczonego przez kierownika jednostki organizacyjnej, w której odbywa sta˝ kierunkowy, w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem,

ust. 2, i kierownikiem specjalizacji, albo 2) pod kierunkiem osoby fizycznej, o której mowa w § 6 ust. 2, wskazanej przez kierownika specjalizacji w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem,

ust.

2. Kierownik specjalizacji oraz lekarz specjalista kierujàcy sta˝em kierunkowym mogà prowadziç jednoczeÊnie specjalizacj´ nie wi´cej ni˝ trzech lekarzy, a w przypadku specjalizacji z zakresu stomatologii, z wyjàtkiem chirurgii szcz´kowo-twarzowej, nie wi´cej ni˝ dwóch lekarzy.
3. Kierownik specjalizacji jednoczeÊnie mo˝e dodatkowo kierowaç sta˝em kierunkowym nie wi´cej ni˝ dwóch lekarzy, a w przypadku specjalizacji z zakresu stomatologii, z wyjàtkiem chirurgii szcz´kowo-twarzowej, nie wi´cej ni˝ jednego lekarza. §
5. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalenie szczegó∏owego planu odbywania specjalizacji, w tym za ustalenie miejsc odbywania sta˝y kierunkowych, w sposób zapewniajàcy realizacj´ programu specjalizacji.
6. Do obowiàzków kierownika specjalizacji nale˝y w szczególnoÊci: 1) sprawowanie nadzoru nad realizacjà planu odbywania specjalizacji, 2) ustalanie lekarzowi, który odbywa specjalizacj´ w trybie,

§ 7ust.

2 pkt 4, zakresu oraz terminów realizacji szczegó∏owego programu specjalizacji w jednostce organizacyjnej prowadzàcej specjalizacj´, w porozumieniu z konsultantem,

§ 16ust.

2, 3) wyznaczenie lekarzowi pacjentów do prowadzenia, konsultowanie i ocenianie proponowanych przez niego badaƒ diagnostycznych i ich interpretacji, rozpoznania choroby, sposobu leczenia, rokowania i zaleceƒ dla pacjenta, 4) bezpoÊredni nadzór nad wykonywaniem przez lekarza zabiegów diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych, obj´tych programem specjalizacji, do czasu nabycia przez lekarza umiej´tnoÊci samodzielnego ich wykonywania, Poz. 905 5) bezpoÊredni udzia∏ w wykonywanym przez lekarza zabiegu operacyjnym albo stosowanej metodzie leczenia lub diagnostyki stwarzajàcej podwy˝szone ryzyko dla pacjenta, do czasu nabycia przez lekarza umiej´tnoÊci samodzielnego ich wykonywania lub stosowania, 6) ustalanie harmonogramu dy˝urów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. f), w tym decydowanie o dopuszczeniu lekarza do samodzielnego pe∏nienia dy˝uru, 7) ocenianie przygotowanych przez lekarza opracowaƒ teoretycznych obj´tych programem specjalizacji, pracy poglàdowej lub oryginalnej, 8) wyst´powanie do pracodawcy lekarza odbywajàcego specjalizacj´ lub odpowiednio kierownika studium doktoranckiego z wnioskiem o udzielenie mu urlopu szkoleniowego albo odpowiednio o zwolnienie go z obowiàzku uczestniczenia w zaj´ciach programowych w ramach studiów doktoranckich, w celu odbycia sta˝y kierunkowych i kursów okreÊlonych w programie specjalizacji, 9) kierowanie do odbycia sta˝y kierunkowych w innych jednostkach organizacyjnych albo prowadzonych przez osoby fizyczne, o których mowa w § 6 ust. 2, 10) kierowanie lekarza na kursy szkoleniowe, 11) przeprowadzanie sprawdzianów z nabytych przez lekarza umiej´tnoÊci praktycznych, 12) przeprowadzanie kolokwiów i sprawdzianów przewidzianych w programie specjalizacji, 13) potwierdzanie uczestniczenia w wykonywaniu oraz wykonywania okreÊlonych zabiegów i procedur medycznych, w liczbie ustalonej w programie specjalizacji, w indeksie wykonanych zabiegów i procedur medycznych, 14) wystawianie opinii zawodowej, w tym dotyczàcej uzdolnieƒ i predyspozycji zawodowych, umiej´tnoÊci manualnych, stosunku do pacjentów i wspó∏pracowników, zdolnoÊci organizacyjnych i umiej´tnoÊci pracy w zespole, 15) wnioskowanie do wojewódzkiego oÊrodka o przerwanie kontynuowania specjalizacji przez lekarza, który nie realizuje lub nie mo˝e realizowaç programu specjalizacji, 16) potwierdzanie odbycia szkolenia zgodnie z programem specjalizacji w karcie szkolenia specjalizacyjnego. 3. Kierownik specjalizacji mo˝e wystàpiç z wnioskiem do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, po uzyskaniu opinii konsultanta krajowego, o uznanie lekarzowi odbywajàcemu specjalizacj´ odbytych przez niego za granicà lub w kraju sta˝y kierunkowych lub kursów szkoleniowych za równowa˝ne ze zrealizowaniem elementów okreÊlonych w programie danej specjalizacji, je˝eli okres od dnia ich ukoƒczenia nie jest Dziennik Ustaw Nr 83 — 6065 — d∏u˝szy ni˝ 5 lat, oraz o skrócenie okresu odbywania tej specjalizacji. Poz. 905 2) w przypadku przerwania szkolenia specjalizacyjnego lekarza, na wniosek,

ust.1 pkt 5,

1. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e uznaç sta˝e i szkolenia, o których mowa w ust. 3, za równowa˝ne ze zrealizowaniem cz´Êci programu specjalizacji i skróciç lekarzowi czas odbywania specjalizacji, jednak o okres nie d∏u˝szy ni˝ 1/3 okresu jej trwania. 3) w przypadku stwierdzenia up∏ywu okresu czasu, w którym lekarz zobowiàzany by∏ ukoƒczyç specjalizacj´. §
3. Do zadaƒ lekarza prowadzàcego sta˝ kierunkowy albo osoby fizycznej, o której mowa w § 6 ust. 2, nale˝y:
4. O skreÊleniu lekarza z rejestru wojewódzki oÊrodek niezw∏ocznie powiadamia tego lekarza, kierownika specjalizacji i w∏aÊciwà okr´gowà rad´ lekarskà, a w przypadku lekarza,

§ 7ust. 4, równie˝ ministra w∏a

Êciwego do spraw zdrowia. 1) ustalanie szczegó∏owego planu sta˝u kierunkowego, 2) realizacja zadaƒ okreÊlonych w § 17 ust. 2 pkt 3—7 i 11—14 oraz innych zadaƒ okreÊlonych programem danej specjalizacji w ramach sta˝u kierunkowego, §

1. Karta szkolenia specjalizacyjnego z wymaganymi wpisami oraz indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych z potwierdzeniami i zaliczeniami stanowi dowód odbycia specjalizacji. 3) potwierdzenie odbycia sta˝u kierunkowego zgodnie z programem specjalizacji. §
3. Lekarz przed przystàpieniem do egzaminu paƒstwowego sk∏ada do w∏aÊciwego wojewódzkiego oÊrodka nast´pujàce dokumenty:
4. Do zadaƒ jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej prowadzàcej kurs szkoleniowy nale˝y: 1) wniosek o przystàpienie do egzaminu paƒstwowego, 1) zapewnienie zrealizowania szczegó∏owego programu kursu przez wszystkich uczestników, 2) kart´ szkolenia specjalizacyjnego oraz indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych, 2) przeprowadzenie sprawdzianu z zakresu wiedzy teoretycznej i umiej´tnoÊci praktycznych obj´tych programem kursu, 3) potwierdzenie odbycia i zaliczenia kursu szkoleniowego. §
6. Lekarz nie mo˝e realizowaç lub kontynuowaç szkolenia specjalizacyjnego w przypadku: 1) zawieszenia lekarza w prawie wykonywania zawodu, 2) ograniczenia lekarza w wykonywaniu okreÊlonych czynnoÊci medycznych, 3) niepodj´cia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesi´cy od dnia skierowania go do odbycia specjalizacji przez wojewódzki oÊrodek, 4) zaprzestania przez lekarza odbywania specjalizacji, 5) przerwania szkolenia specjalizacyjnego lekarza, na wniosek kierownika specjalizacji po uzyskaniu opinii konsultanta wojewódzkiego i w∏aÊciwej okr´gowej izby lekarskiej, 6) up∏ywu okresu, w którym lekarz by∏ zobowiàzany ukoƒczyç specjalizacj´.
7. W∏aÊciwy podmiot jest obowiàzany do powiadomienia wojewódzkiego oÊrodka o zaistnieniu okolicznoÊci, o których mowa w ust.1 pkt 1—
9. Kierownik wojewódzkiego oÊrodka skreÊla lekarza z rejestru: 1) w przypadkach wymienionych w ust.1 pkt 1—4, po otrzymaniu powiadomienia,

ust. 2, 3) opini´, o której mowa w § 17 ust. 2 pkt

2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, lekarz mo˝e z∏o˝yç do dnia 31 lipca albo do dnia 31 grudnia, w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 12 miesi´cy od dnia zakoƒczenia zaliczenia szkolenia specjalizacyjnego przez kierownika specjalizacji.
3. Wojewódzki oÊrodek po stwierdzeniu, ˝e dokumenty, o których mowa w ust. 1, spe∏niajà warunki formalne, przekazuje je, w ciàgu 14 dni, ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia i zawiadamia o tym lekarza. §
5. Egzamin paƒstwowy dla ka˝dej specjalnoÊci jest sk∏adany w formie egzaminu praktycznego, egzaminu testowego i egzaminu ustnego, obejmujàcych program specjalizacji w kolejnoÊci ustalonej w tym programie.
6. Test oraz egzamin ustny i praktyczny, o których mowa w ust.1, opracowuje i ustala Krajowa Rada Egzaminów Lekarskich w porozumieniu z w∏aÊciwym krajowym konsultantem oraz z w∏aÊciwym towarzystwem naukowym, odr´bnie dla ka˝dej specjalnoÊci oraz na ka˝dà sesj´ egzaminacyjnà.
7. Test opracowuje si´ w sposób dotyczàcy informacji niejawnych, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych. §
9. Egzamin paƒstwowy dla danej specjalnoÊci organizuje minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Krajowà Radà Egzaminów Lekarskich, po uzyskaniu opinii w∏aÊciwego konsultanta krajowego. Dziennik Ustaw Nr 83 — 6066 —
10. Egzamin paƒstwowy jest przeprowadzany przez komisj´ egzaminacyjnà, zwanà dalej „Komisjà”, z zastrze˝eniem § 37 ust.
12. Cz∏onków Komisji i jej przewodniczàcego powo∏uje i odwo∏uje minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia spoÊród osób zaproponowanych przez Krajowà Rad´ Egzaminów Lekarskich, w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem krajowym, w∏aÊciwym towarzystwem naukowym oraz z Naczelnà Radà Lekarskà.
13. W sk∏ad Komisji wchodzà, w liczbie ustalonej przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, lekarze specjaliÊci w dziedzinie medycyny obj´tej egzaminem paƒstwowym lub, w uzasadnionych przypadkach, w pokrewnej dziedzinie medycyny, a w szczególnoÊci: 1) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta krajowego, 2) co najmniej 2 przedstawicieli w∏aÊciwego towarzystwa naukowego dla dziedziny medycyny obj´tej egzaminem paƒstwowym, 3) przedstawiciel lub przedstawiciele Naczelnej Rady Lekarskiej lub przedstawiciele okr´gowych rad lekarskich, 4) przedstawiciel lub przedstawiciele Krajowej Rady Egzaminów Lekarskich. §
14. Do zadaƒ Komisji nale˝y: 1) podejmowanie decyzji o dopuszczeniu lekarza do egzaminu paƒstwowego, 2) ustalenie listy lekarzy dopuszczonych do egzaminu paƒstwowego w danym terminie, 3) ustalanie miejsca i terminów egzaminów: praktycznego, testowego i ustnego oraz ich przeprowadzanie, 4) dokonywanie oceny egzaminów praktycznego i ustnego, Poz. 905
15. Egzamin testowy dla danej specjalnoÊci odbywa si´ jednoczeÊnie w ca∏ym kraju w terminie ustalonym przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na wniosek Krajowej Rady Egzaminów Lekarskich.
16. W zale˝noÊci od liczby lekarzy przyst´pujàcych do egzaminu praktycznego lub ustnego egzaminy przeprowadza Komisja albo wydzielone, spoÊród jej cz∏onków, zespo∏y egzaminacyjne.
17. W sk∏ad Komisji i zespo∏ów egzaminacyjnych nie mo˝e byç powo∏ana osoba, która jest ma∏˝onkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia w∏àcznie lekarza, który sk∏ada egzamin albo pozostaje wobec niego w takim stosunku prawnym lub faktycznym, ˝e mo˝e to budziç uzasadnione wàtpliwoÊci co do jej bezstronnoÊci.
18. W czasie sk∏adania przez lekarza egzaminu praktycznego lub ustnego mo˝e byç obecny kierownik specjalizacji jako obserwator.
19. Lekarz powinien byç powiadomiony przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia o miejscach i terminach egzaminu paƒstwowego, nie póêniej ni˝ 30 dni przed datà jego rozpocz´cia. §
21. W przypadku gdy lekarz nie przystàpi do egzaminu testowego w wyznaczonym terminie, mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia z wnioskiem o przystàpienie do tego egzaminu w nast´pnej sesji egzaminacyjnej.
22. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio, gdy lekarz nie przystàpi∏ do egzaminu praktycznego i ustnego. §
24. W razie negatywnego wyniku egzaminu testowego, praktycznego lub ustnego lekarz mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia z wnioskiem o przystàpienie do egzaminu paƒstwowego w nast´pnej sesji egzaminacyjnej. 5) przekazanie Krajowej Radzie Egzaminów Lekarskich kart testowych po przeprowadzeniu egzaminu testowego, z zachowaniem tajnoÊci procedury,
25. W razie ponownego negatywnego wyniku egzaminu testowego lub ustnego lekarz mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia o wyra˝enie zgody na przystàpienie do egzaminu paƒstwowego w trzecim terminie, który jest terminem ostatecznym. 6) przekazanie Krajowej Radzie Egzaminów Lekarskich ocen z egzaminów praktycznego i ustnego oraz innej dokumentacji zwiàzanej z przeprowadzonym egzaminem paƒstwowym. §
27. Lekarz uzyskuje tytu∏ specjalisty w okreÊlonej dziedzinie medycyny po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego i z∏o˝eniu egzaminu paƒstwowego z wynikiem pozytywnym. §
29. Egzamin paƒstwowy odbywa si´ dwa razy w roku: w sesji wiosennej — od 1 marca do 30 kwietnia i w sesji jesiennej — od 1 paêdziernika do 30 listopada, z zastrze˝eniem ust.
31. Lekarzowi,

ust. 1, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, na podstawie wniosku przed∏o˝onego przez Krajowà Rad´ Egzaminów Lekarskich, wydaje dyplom, którego wzór stanowi za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia, i przekazuje jego kopi´ do w∏aÊciwej okr´gowej izby lekarskiej i w∏aÊciwego wojewódzkiego oÊrodka.

1. Egzamin paƒstwowy w specjalnoÊci urologia odbywa si´ odr´bnie w cz´Êci obejmujàcej egzamin praktyczny i testowy — przeprowadzany w sesji jesiennej oraz w cz´Êci obejmujàcej egzamin ustny — przeprowadzany w sesji wiosennej, nast´pnego roku kalendarzowego, w terminach, o których mowa w ust.
2. §
4. Rejestr lekarzy posiadajàcych specjalizacj´ II stopnia oraz lekarzy, którzy uzyskali tytu∏ specjalisty w okreÊlonej dziedzinie medycyny, prowadzi Naczelna Dziennik Ustaw Nr 83 — 6067 — Rada Lekarska w ramach Centralnego Rejestru Lekarzy Rzeczypospolitej Polskiej, a w odniesieniu do obszaru województwa — w∏aÊciwa okr´gowa rada lekarska w ramach okr´gowego rejestru lekarzy.
5. Dokumentacja dotyczàca szkolenia specjalizacyjnego lekarzy oraz egzaminu paƒstwowego przechowywana jest przez w∏aÊciwy wojewódzki oÊrodek. §
6. Uznanie tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà mo˝e nastàpiç, je˝eli zosta∏y spe∏nione nast´pujàce warunki: 1) lekarz, lekarz stomatolog posiada prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, 2) okres szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicà nie odbiega od okresu okreÊlonego w programie danej specjalizacji w Rzeczypospolitej Polskiej, 3) program szkolenia specjalizacyjnego w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiej´tnoÊci praktycznych, sposób potwierdzenia nabytej wiedzy i umiej´tnoÊci odpowiada w istotnych elementach programowi specjalizacji w danej specjalnoÊci w Rzeczypospolitej Polskiej, 4) sposób i tryb z∏o˝enia egzaminu lub innej formy potwierdzenia uzyskanej wiedzy i umiej´tnoÊci odpowiada z∏o˝eniu przez lekarza egzaminu paƒstwowego w Rzeczypospolitej Polskiej. §
8. Lekarz ubiegajàcy si´ o uznanie równowa˝noÊci tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà wyst´puje z wnioskiem do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia.
9. Do wniosku nale˝y do∏àczyç: 1) odpis prawa wykonywania zawodu, 2) potwierdzenie uprawnienia do wykonywania zawodu lekarza, lekarza stomatologa w kraju, w którym uzyska∏ tytu∏ specjalisty, 3) orygina∏ dokumentu o nadaniu tytu∏u specjalisty, 4) dokument zawierajàcy dane o miejscu odbycia szkolenia specjalizacyjnego, okresie jego trwania i programie, 5) informacje o sposobie i trybie z∏o˝enia egzaminu lub innej formie potwierdzenia nabytej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych, 6) zaÊwiadczenia o miejscu, okresie trwania i rodzaju czynnoÊci zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytu∏u specjalisty.
10. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia uznaje równowa˝noÊç tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà, je˝eli na podstawie przedstawionych przez lekarza dokumentów stwierdzi, ˝e okres trwania szkolenia oraz formy nabywania wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych odpowiadajà w istotnych elementach programowi Poz. 905 specjalizacji w danej specjalnoÊci w Rzeczypospolitej Polskiej, albo odmawia uznania tego tytu∏u.
11. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia uznaje równowa˝noÊç tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà lub odmawia uznania tego tytu∏u po zasi´gni´ciu opinii ustalonego przez siebie zespo∏u ekspertów, w którego sk∏ad wchodzà lekarze posiadajàcy tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie medycyny: 1) konsultant krajowy lub jego przedstawiciel, 2) dwaj lekarze posiadajàcy tytu∏ naukowy lub stopieƒ naukowy doktora habilitowanego, 3) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej, 4) przedstawiciel w∏aÊciwego dla dziedziny medycyny, w której lekarz ubiega si´ o uznanie równowa˝noÊci tytu∏u specjalisty, towarzystwa naukowego.
12. Lekarz ubiegajàcy si´ o uznanie równowa˝noÊci tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà, na podstawie opinii zespo∏u,

ust. 4, mo˝e zostaç skierowany przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na sta˝ adaptacyjny, trwajàcy nie d∏u˝ej ni˝ 3 miesiàce, w jednostce organizacyjnej prowadzàcej specjalizacj´ w danej dziedzinie medycyny, wskazanej przez ten zespó∏, który powinien byç zakoƒczony uzyskaniem opinii zawodowej, wystawionej przez kierownika w∏aÊciwej komórki organizacyjnej tej jednostki. 6. Sta˝ adaptacyjny,

ust. 5, lekarz odbywa na podstawie umowy o prac´ ze wskazanà jednostkà organizacyjnà albo umowy o odbycie sta˝u adaptacyjnego zawartej z tà jednostkà, na warunkach okreÊlonych w umowie.

1. W sytuacji okreÊlonej w ust. 5 minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia uznaje równowa˝noÊç tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà lub odmawia uznania tego tytu∏u, bioràc pod uwag´ równie˝ opini´ zawodowà, o której mowa w ust.
3. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia uznaje lub odmawia uznania tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà za równowa˝ny z tytu∏em specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze decyzji administracyjnej. §
5. Liczb´ wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy, którzy mogà corocznie rozpoczàç specjalizacj´ w danej specjalnoÊci na obszarze województwa lub kraju, w tym liczb´ miejsc dla lekarzy posiadajàcych odpowiednià specjalizacj´ I lub I i II stopnia oraz dla lekarzy cudzoziemców, o których mowa w § 7 ust. 4, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia ustala do dnia 30 paêdziernika poprzedniego roku w oparciu o informacj´ dotyczàcà wolnych miejsc szkoleniowych, przekazanà przez wojewódzkie oÊrodki, uwzgl´dniajàc mo˝liwoÊci prowadzenia specjalizacji przez jednostki organizacyjne, a tak˝e liczb´ miejsc szkoleniowych ustalonych do dnia 15 paêdziernika przez Ministra Obrony Narodowej i ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych, z zastrze˝eniem §
6. Dziennik Ustaw Nr 83 — 6068 —
7. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, uwzgl´dniajàc dost´pnoÊç Êwiadczeƒ zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny na obszarze województwa lub kraju, po zasi´gni´ciu opinii w∏aÊciwego konsultanta wojewódzkiego, w∏aÊciwej okr´gowej rady lekarskiej i konsultanta krajowego, mo˝e ustaliç liczb´ miejsc szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny mniejszà od liczby miejsc wynikajàcej z informacji przekazanych przez wojewódzkie oÊrodki.
8. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia w ramach liczby miejsc, o których mowa w ust. 1 i 2, ustala corocznie do dnia 30 wrzeÊnia roku poprzedniego liczb´ miejsc szkoleniowych w okreÊlonych specjalnoÊciach w skali kraju oraz w poszczególnych województwach dla lekarzy, którzy b´dà mogli odbywaç specjalizacj´ w ramach rezydentury.
9. Lekarz, który odbywa specjalizacj´ w ramach rezydentury, otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie miesi´czne ustalane corocznie przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia do dnia 30 marca roku poprzedzajàcego rok, w którym lekarz rozpoczyna lub odbywa specjalizacj´, na podstawie przeci´tnego miesi´cznego wynagrodzenia w sektorze przedsi´biorstw bez wyp∏at nagród z zysku za ubieg∏y rok, og∏aszanego przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w drodze obwieszczenia do dnia 15 stycznia ka˝dego roku, w wysokoÊci nie mniejszej ni˝ 70 % tego wynagrodzenia.
10. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia zapewnia corocznie Êrodki finansowe niezb´dne do odbywania specjalizacji w ramach rezydentury przez lekarzy, którzy zostali zakwalifikowani do jej odbywania lub odbywajà jà w tym trybie, w ramach liczby miejsc szkoleniowych przez niego ustalonych, oraz przekazuje te Êrodki jednostkom organizacyjnym, które zatrudniajà tych lekarzy.
11. Ârodki finansowe niezb´dne do odbywania specjalizacji przez lekarzy w ramach rezydentury minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia przekazuje na podstawie umowy zawartej z jednostkà organizacyjnà zatrudniajàcà tych lekarzy.
12. Ârodki finansowe, o których mowa w ust. 4, nie obejmujà wynagrodzenia okreÊlonego w § 8 ust. 2 pkt
14. Ârodki finansowe przydzielone na rezydentury jednostkom organizacyjnym, o których mowa w ust. 6, powinny byç wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem, a w przypadku ich niewykorzystania niezw∏ocznie zwrócone ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia. §
16. Lekarz, który uzyska∏: 1) specjalizacj´ I stopnia w zakresie chorób wewn´trznych, chirurgii ogólnej, medycyny ogólnej, pediatrii lub po∏o˝nictwa i ginekologii, Poz. 905 2) specjalizacj´ II stopnia w zakresie chorób wewn´trznych, medycyny ogólnej lub pediatrii — mo˝e odbyç specjalizacj´ w dziedzinie medycyna rodzinna w okresie krótszym ni˝ okreÊlony w § 3 ust. 1 pkt 3 lit. b), je˝eli rozpocznie jà w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r.
17. Lekarz, który uzyska∏ specjalizacj´ II stopnia w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii, chirurgii ogólnej, chorób wewn´trznych, pediatrii lub ortopedii i traumatologii, posiadajàcy równie˝ I stopieƒ specjalizacji w zakresie chirurgii ogólnej, mo˝e odbyç specjalizacj´ w dziedzinie medycyna ratunkowa w okresie krótszym ni˝ okreÊlony w § 3 ust. 1 pkt 3 lit. f), je˝eli rozpocznie jà w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r.
18. Lekarz, który uzyska∏ specjalizacj´ II stopnia w zakresie chorób zakaênych, higieny i epidemiologii, medycyny spo∏ecznej i organizacji ochrony zdrowia, mo˝e odbyç specjalizacj´ w dziedzinie zdrowie publiczne w okresie krótszym ni˝ okreÊlony w § 3 ust. 1 pkt 3 lit. f), je˝eli rozpocznie jà w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r.
19. Lekarz,

ust. 1, zobowiàzany jest odbyç sta˝ kierunkowy w jednostce organizacyjnej, o której mowa w § 6 ust. 2, udzielajàcej Êwiadczeƒ zdrowotnych w dziedzinie medycyna rodzinna, oraz kursy szkoleniowe okreÊlone w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. b).

1. Czas trwania specjalizacji w dziedzinie medycyna rodzinna dla lekarzy, o których mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia.
2. Czas trwania specjalizacji w dziedzinie medycyna ratunkowa dla lekarzy, o których mowa w ust. 2, okreÊla za∏àcznik nr 10 do rozporzàdzenia.
3. Czas trwania specjalizacji w dziedzinie zdrowie publiczne dla lekarzy, o których mowa w ust. 3, okreÊla za∏àcznik nr 11 do rozporzàdzenia. §
5. Lekarz, który uzyska∏ specjalizacj´ I stopnia w zakresie: chorób p∏uc, higieny i epidemiologii, neurologii dzieci´cej, psychiatrii dzieci i m∏odzie˝y, toksykologii, transfuzjologii oraz uzyska∏ tytu∏ specjalisty w odpowiedniej podstawowej dziedzinie medycyny, mo˝e odbyç specjalizacj´ w szczegó∏owej dziedzinie medycyny, odpowiednio w dziedzinie: choroby p∏uc, epidemiologia, neurologia dzieci´ca, psychiatria dzieci i m∏odzie˝y, toksykologia kliniczna, transfuzjologia, zgodnie z programem tej specjalizacji, uwzgl´dniajàcym zakres wiedzy teoretycznej i umiej´tnoÊci praktycznych nabytych na podstawie dotychczasowego szkolenia, z tym ˝e czas trwania tej specjalizacji nie mo˝e byç krótszy ni˝ rok.
6. W sytuacji, o której mowa w ust.1, lekarz mo˝e z∏o˝yç wniosek o odbycie specjalizacji, w terminie do dnia 1 grudnia 2006 r. Dziennik Ustaw Nr 83 — 6069 — §
8. Lekarz posiadajàcy stopieƒ naukowy doktora habilitowanego i majàcy odpowiedni dorobek zawodowy w dziedzinie psychiatria dzieci i m∏odzie˝y, zachowawczej lub pediatrycznej szczegó∏owej dziedzinie medycyny mo˝e zostaç skierowany na wniosek w∏aÊciwego konsultanta krajowego do odbywania tej specjalizacji bez post´powania kwalifikacyjnego.
9. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, na wniosek kierownika specjalizacji, w oparciu o opini´ powo∏anego przez siebie zespo∏u, w sk∏ad którego wchodzà: w∏aÊciwy konsultant krajowy, w∏aÊciwy konsultant wojewódzki, przedstawiciel w∏aÊciwego towarzystwa naukowego i kierownik specjalizacji, mo˝e uznaç dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza,

ust.1, za równowa˝ny ze zrealizowaniem w cz´Êci lub w ca∏oÊci szczegó∏owego programu w∏aÊciwej specjalizacji i w przypadku uznania za równowa˝ny w ca∏oÊci — podjàç decyzj´ o dopuszczeniu tego lekarza do egzaminu paƒstwowego. §

2. Je˝eli dotychczasowe przepisy nie przewidywa∏y uzyskiwania specjalizacji II stopnia lub tytu∏u specjalisty w okreÊlonej dziedzinie medycyny, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e powierzyç okreÊlone w rozporzàdzeniu obowiàzki kierownika specjalizacji w tej dziedzinie medycyny lekarzowi legitymujàcemu si´ dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie medycyny.
3. Obowiàzki, o których mowa w ust.1, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e powierzyç osobie wskazanej przez kierownika jednostki organizacyjnej, w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem wojewódzkim, po zasi´gni´ciu opinii konsultanta krajowego, na okres trwania specjalizacji.
4. Obowiàzki kierownika specjalizacji minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e powierzyç lekarzowi,

ust. 1, nie póêniej ni˝ do dnia 31 grudnia 2002 r. §

2. Je˝eli dotychczasowe przepisy nie przewidywa∏y uzyskiwania specjalizacji II stopnia lub tytu∏u specjalisty w okreÊlonej dziedzinie medycyny, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, na wniosek konsultanta krajowego, na podstawie opinii powo∏anego przez siebie zespo∏u, w sk∏ad którego wchodzà konsultant krajowy oraz dwóch lekarzy posiadajàcych stopieƒ naukowy doktora habilitowanego w dziedzinach pokrewnych, mo˝e uznaç dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza za równowa˝ny ze zrealizowaniem szczegó∏owego programu w∏aÊciwej specjalizacji i podjàç decyzj´ o dopuszczeniu tego lekarza do egzaminu paƒstwowego. Poz. 905 — dwaj lekarze posiadajàcy stopieƒ naukowy doktora habilitowanego, — przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej.
3. Dopuszczenie lekarza do egzaminu paƒstwowego w trybie,

ust.1, mo˝e nastàpiç w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r. §

1. W przypadku specjalizacji lekarza b´dàcego ˝o∏nierzem w czynnej s∏u˝bie wojskowej lub pe∏niàcego s∏u˝b´ albo lekarza zatrudnionego w zak∏adzie opieki zdrowotnej tworzonym przez Ministra Obrony Narodowej, ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o okr´gowej radzie lekarskiej lub okr´gowej izbie lekarskiej, nale˝y przez to rozumieç Wojskowà Rad´ Lekarskà lub Wojskowà Izb´ Lekarskà. §
2. Tryb uzyskania tytu∏u lekarza specjalisty b´dàcego ˝o∏nierzem w czynnej s∏u˝bie wojskowej lub pe∏niàcego s∏u˝b´ albo lekarza zatrudnionego w zak∏adzie opieki zdrowotnej tworzonym przez Ministra Obrony Narodowej albo ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych okreÊlajà odr´bne przepisy. §
3. Do czasu wejÊcia w ˝ycie wymogu,

art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o zawodzie lekarza, post´powanie konkursowe, w ramach specjalizacji, w podstawowych dziedzinach medycyny, obejmuje zamiast wyniku egzaminu koƒczàcego sta˝ podyplomowy lekarza lub lekarza stomatologa albo wyniku egzaminu testowego,

§ 12ust.

3 pkt 1 lit. a), wynik egzaminu testowego przeprowadzanego w ramach tego post´powania kwalifikacyjnego; egzamin ten powinien obejmowaç zakres programu sta˝u podyplomowego lekarza lub lekarza stomatologa, okreÊlony rozporzàdzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Spo∏ecznej z dnia 24 maja 1999 r. w sprawie sta˝u podyplomowego lekarza, lekarza stomatologa (Dz. U. Nr 54, poz. 571 i z 2000 r. Nr 81, poz. 918). §

2. Lekarz, który na podstawie dotychczasowych przepisów rozpoczà∏ specjalizacj´ w podstawowej albo w szczegó∏owej dziedzinie medycyny, odbywa jà zgodnie z programem specjalizacji oraz okresem jej trwania, okreÊlonych na podstawie dotychczasowych przepisów, z zastrze˝eniem ust. 2 oraz § 17 ust. 3 i
4. Dla przeprowadzenia egzaminu paƒstwowego,

ust. 1, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje komisj´ egzaminacyjnà spoÊród osób zaproponowanych przez Krajowà Rad´ Egzaminów Lekarskich; w sk∏ad komisji egzaminacyjnej wchodzà lekarze posiadajàcy tytu∏ specjalisty w dziedzinach pokrewnych: 2. Lekarz stomatolog, który na podstawie dotychczasowych przepisów rozpoczà∏ specjalizacj´ w dziedzinie stomatologia ogólna, mo˝e po okresie 12 miesi´cy jej odbywania i z∏o˝eniu kolokwium z zakresu dotychczas zrealizowanego programu specjalizacji u dotychczasowego kierownika specjalizacji, nie póêniej jednak ni˝ do dnia 15 czerwca 2003 r., z∏o˝yç wniosek o rozpocz´cie specjalizacji,

§ 11ust.

2, w dziedzinie: protetyka stomatologiczna, periodontologia, stomatologia dzieci´ca i stomatologia zachowawcza z endodoncjà, w ramach wolnych miejsc szkoleniowych na obszarze danego województwa, i zostaç zakwalifikowany w pierwszej kolejnoÊci do jej odbywania bez post´powania kwalifikacyjnego. — konsultant krajowy w∏aÊciwy dla danej dziedziny medycyny lub jego przedstawiciel, 3. Je˝eli lekarz, przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, z∏o˝y∏ wniosek o rozpocz´cie specjalizacji na Dziennik Ustaw Nr 83 — 6070 — podstawie dotychczasowych przepisów, mo˝e przystàpiç na podstawie tego wniosku do post´powania kwalifikacyjnego,

rozporzàdzeniu.

1. Lekarz, który zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w ramach rezydentury na podstawie post´powania kwalifikacyjnego przeprowadzonego w terminie 15 maja — 15 lipca 2001 r., mo˝e rozpoczàç odbywanie specjalizacji w tym trybie, nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 wrzeÊnia 2001 r.
2. Lekarz, który zosta∏ zakwalifikowany i skierowany do odbywania specjalizacji przed wejÊciem w ˝ycie rozporzàdzenia i nie rozpoczà∏ specjalizacji w ciàgu 6 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, traci mo˝liwoÊç rozpocz´cia specjalizacji uzyskanà na podstawie dotychczasowego post´powania kwalifikacyjnego. §
4. Lekarz posiadajàcy I stopieƒ specjalizacji, który dotychczas nie zosta∏ zakwalifikowany do odbywania w∏aÊciwej specjalizacji, mo˝e ubiegaç si´, w terminie do dnia 1 grudnia 2004 r., o skierowanie do odbycia specjalizacji i uzyskanie tytu∏u specjalisty bez post´powania kwalifikacyjnego, z zastrze˝eniem ust. 2 i
6. Lekarz,

ust. 1, mo˝e odbywaç specjalizacj´ wy∏àcznie w dziedzinie medycyny okreÊlonej w § 1 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 w specjalnoÊci, w której posiada I stopieƒ specjalizacji. 3. Lekarz,

ust. 1, mo˝e odbywaç specjalizacj´ wy∏àcznie w trybie okreÊlonym w § 7 ust. 2 pkt 1 albo

2. Liczb´ lekarzy posiadajàcych I stopieƒ specjalizacji, którzy mogà rozpoczàç specjalizacj´ w okreÊlonej dziedzinie medycyny na obszarze danego województwa bez post´powania kwalifikacyjnego, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia ustala corocznie do dnia 30 paêdziernika poprzedniego roku po zasi´gni´ciu opinii konsultanta wojewódzkiego.
3. Do lekarza,

ust. 1, stosuje si´ odpowiednio § 11 ust. 2, z zastrze˝eniem ust.

2. Wniosek o rozpocz´cie specjalizacji w okreÊlonej dziedzinie medycyny podlega formalnej ocenie przez wojewódzki oÊrodek oraz zaopiniowaniu przez konsultanta wojewódzkiego.
3. W przypadku wi´kszej liczby wniosków ni˝ ustalona liczba lekarzy, o której mowa w ust. 4, kolejnoÊç skierowania na specjalizacj´ ustala si´ w drodze losowania przeprowadzanego przez wojewódzki oÊrodek w obecnoÊci konsultanta wojewódzkiego oraz co najmniej dwóch przedstawicieli lekarzy ubiegajàcych si´ o odbycie specjalizacji.
4. List´ lekarzy przyj´tych do odbywania specjalizacji sporzàdza wojewódzki oÊrodek i po jej zatwierdzeniu przez wojewod´ udost´pnia do wglàdu w swojej siedzibie.
5. Kierownikiem specjalizacji lekarza skierowanego w trybie,

ust. 1, do odbycia specjalizacji, oprócz lekarza,

§ 16ust.

2, mo- Poz. 905 ˝e byç równie˝ lekarz specjalista w dziedzinie medycyny b´dàcej przedmiotem specjalizacji, zatrudniony lub pe∏niàcy s∏u˝b´ na stanowisku s∏u˝bowym w jednostce organizacyjnej zatrudniajàcej lekarza, innej ni˝ okreÊlona w § 6 ust. 1, je˝eli by∏a ona uprawniona do prowadzenia specjalizacji II stopnia. 10. Kierownika specjalizacji lekarza,

ust. 9, wyznacza kierownik jednostki zatrudniajàcej go w porozumieniu z odpowiednim konsultantem wojewódzkim. 11. Lekarz,

ust. 1, odbywa sta˝ specjalizacyjny zgodnie z harmonogramem realizacji indywidualnego programu odpowiedniej specjalizacji, ustalonego na podstawie programu,

§ 4ust.

2, przez kierownika specjalizacji i zatwierdzonego przez konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny. § 43. Do odbywania specjalizacji przez lekarza,

§ 42ust.

1, w zakresie nieuregulowanym w § 42, stosuje si´ odpowiednio przepisy rozporzàdzenia. §

2. Jednostki organizacyjne wpisane na list´ prowadzonà przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na podstawie dotychczasowych przepisów stajà si´ jednostkami organizacyjnymi prowadzàcymi specjalizacj´ w rozumieniu rozporzàdzenia.
3. Jednostki, o których mowa w ust. 1, obowiàzane sà spe∏niç warunki okreÊlone rozporzàdzeniem w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r.
4. Jednostki organizacyjne i osoby fizyczne prowadzàce sta˝e kierunkowe na podstawie dotychczasowych przepisów obowiàzane sà spe∏niç warunki okreÊlone rozporzàdzeniem w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r. §
5. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia zatwierdzi programy specjalizacji opracowane na podstawie rozporzàdzenia w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r. §
7. Kierownicy specjalizacji oraz lekarze prowadzàcy sta˝e kierunkowe, wyznaczeni na podstawie dotychczasowych przepisów, pe∏nià nadal swoje funkcje, je˝eli spe∏niajà wymagania okreÊlone rozporzàdzeniem.
8. Lekarze, którym minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powierzy∏ obowiàzki specjalisty na podstawie § 34 rozporzàdzenia,

§ 47, pe∏nià nadal swojà funkcj´.

§

1. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Zdrowia i Opieki Spo∏ecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. Nr 31, poz. 302 i Nr 61, poz. 676 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 84). §
2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia. Minister Zdrowia: G. Opala Dziennik Ustaw Nr 83 — 6071 — Poz. 905 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 sierpnia 2001 r. (poz. 905) Za∏àcznik nr 1 SPECJALNOÂCI, W KTÓRYCH LEKARZ POSIADAJÑCY ODPOWIEDNIÑ SPECJALIZACJ¢ I LUB I i II STOPNIA LUB TYTU¸ SPECJALISTY W ODPOWIEDNIEJ DZIEDZINIE MEDYCYNY MO˚E UZYSKAå TYTU¸ SPECJALISTY W OKREÂLONEJ PODSTAWOWEJ DZIEDZINIE MEDYCYNY PO ODBYCIU SPECJALIZACJI ZGODNIE Z PROGRAMEM,

§ 4UST.

2 ROZPORZÑDZENIA Dziennik Ustaw Nr 83 — 6072 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6073 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 2 SPECJALNOÂCI, W KTÓRYCH LEKARZ POSIADAJÑCY ODPOWIEDNIÑ SPECJALIZACJ¢ II STOPNIA LUB SPECJALIZACJ¢ W ZAKRESIE MEDYCYNY RODZINNEJ ALBO POSIADAJÑCY TYTU¸ SPECJALISTY W ODPOWIEDNIEJ PODSTAWOWEJ DZIEDZINIE MEDYCYNY MO˚E UZYSKAå TYTU¸ SPECJALISTY W OKREÂLONEJ SZCZEGÓ¸OWEJ DZIEDZINIE MEDYCYNY Dziennik Ustaw Nr 83 — 6074 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6075 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6076 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6077 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 3 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6078 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6079 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6080 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6081 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 4 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6082 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6083 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6084 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 5 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6085 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6086 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6087 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6088 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6089 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6090 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6091 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6092 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6093 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6094 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6095 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6096 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6097 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6098 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6099 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6100 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 6 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6101 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6102 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6103 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 7 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6104 — Poz. 905 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6105 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 8 Dziennik Ustaw Nr 83 — 6106 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 9 CZAS TRWANIA SPECJALIZACJI W DZIEDZINIE MEDYCYNA RODZINNA DLA LEKARZY, KTÓRZY ROZPOCZNÑ T¢ SPECJALIZACJ¢ W TERMINIE DO DNIA 31 GRUDNIA 2004 R. Dziennik Ustaw Nr 83 — 6107 — Poz. 905 Za∏àcznik nr 10 CZAS TRWANIA SPECJALIZACJI W DZIEDZINIE MEDYCYNA RATUNKOWA DLA LEKARZY, KTÓRZY ROZPOCZNÑ T¢ SPECJALIZACJ¢ W TERMINIE DO DNIA 31 GRUDNIA 2004 R. Za∏àcznik nr 11 CZAS TRWANIA SPECJALIZACJI W DZIEDZINIE ZDROWIE PUBLICZNE DLA LEKARZY, KTÓRZY ROZPOCZNÑ T¢ SPECJALIZACJ¢ W TERMINIE DO DNIA 31 GRUDNIA 2004 R. — 6108 — Szanowni Paƒstwo WYDZIA¸ WYDAWNICTW I POLIGRAFII GOSPODARSTWA POMOCNICZEGO KANCELARII PREZESA RADY MINISTRÓW uprzejmie informuje o mo˝liwoÊci zaprenumerowania na 2001 rok nast´pujàcych wydawnictw: DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 813 z∏ Cena prenumeraty nie obejmuje za∏àczników DZIENNIK URZ¢DOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ „MONITOR POLSKI” Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 192 z∏ Cena prenumeraty nie obejmuje za∏àczników DZIENNIK URZ¢DOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ „MONITOR POLSKI B” zawiera og∏oszenia sprawozdaƒ finansowych spó∏ek akcyjnych i innych podmiotów gospodarczych Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 2140 z∏ DZIENNIK URZ¢DOWY MINISTRA ZDROWIA Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 16 z∏ DZIENNIK URZ¢DOWY MINISTRA FINANSÓW Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 75 z∏ BIULETYN ZAMÓWIE¡ PUBLICZNYCH — og∏oszenia o przetargach i wynikach post´powaƒ Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 802 z∏ Cena prenumeraty za II–IV kwarta∏ (w tym 7% VAT) — 602 z∏ PRZEGLÑD LEGISLACYJNY — zawiera dokumenty i informacje o dzia∏alnoÊci Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz artyku∏y i studia dotyczàce problemów legislacji, êróde∏ prawa, procedur i technik legislacyjnych Cena rocznej prenumeraty (w tym 7% VAT) — 150 z∏ Instytucje, urz´dy i osoby fizyczne zainteresowane prenumeratà lub zakupem pojedynczych egzemplarzy proszone sà o sk∏adanie zamówieƒ: listownie pod adresem Gospodarstwo Pomocnicze Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa lub faksem pod numerem (0-22) 694-62-06 Przy zakupie pojedynczych egzemplarzy prosimy o okreÊlenie formy p∏atnoÊci: przelew lub za zaliczeniem pocztowym Egzemplarze bie˝àce i z lat ubieg∏ych oraz za∏àczniki mo˝na nabywaç: — na podstawie nades∏anego zamówienia w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa — w punktach sprzeda˝y Wydzia∏u Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Warszawie, al. Jana Chrystiana Szucha 2/4, tel. 629-61-73 i ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96 Egzemplarze archiwalne — od 1918 r. — ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96 od 1996 r. — al. Jana Chrystiana Szucha 2/4, tel. 629-61-73 Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Wydzia∏u Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Dziennik Ustaw i Monitor Polski dost´pne sà w Internecie pod adresem www.gpkprm.gov.pl Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, ul. Bagatela 14, 00-585 Warszawa, tel. 622-66-56 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; fax 694-62-06 Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 www.gpkprm.gov.pl e-mail: dziust@gpkprm.gov.pl '8      ! T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 452/W/C/2001 ISSN 0867-3411 Cena brutto 8,00 z∏