DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 19 sierpnia 2002 r. Nr 132 TREÂå: Poz.: ROZPORZÑDZENIA RADY MINISTRÓW: 1115 — z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczeg

ust. 1, nie stosuje si´, je˝eli zg∏oszenie podejrzenia choroby zawodowej zosta∏o dokonane przez lekarza lub lekarza stomatologa w formie kopii skierowania,

§ 3ust. 4. § 5. 1. W∏a

Êciwym do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania jest lekarz spe∏niajàcy wymagania kwalifikacyjne okreÊlone w przepisach w sprawie specjalizacji lekarskich niezb´dnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 i

2. Jednostkami orzeczniczymi I stopnia sà: 1) poradnie i oddzia∏y chorób zawodowych wojewódzkich oÊrodków medycyny pracy; 2) katedry, poradnie i kliniki chorób zawodowych akademii medycznych; 3) przychodnie i oddzia∏y chorób zakaênych poziomu wojewódzkiego — w zakresie chorób zawodowych zakaênych i inwazyjnych; 4) jednostki organizacyjne zak∏adów opieki zdrowotnej, w których nastàpi∏a hospitalizacja — w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystàpienia ostrych objawów choroby. Dziennik Ustaw Nr 132 — 8347 —
3. Jednostkami orzeczniczymi II stopnia: 1) od orzeczeƒ wydanych przez lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, sà przychodnie, oddzia∏y i kliniki chorób zawodowych jednostek badawczo-rozwojowych w dziedzinie medycyny pracy; 2) od orzeczeƒ wydanych przez lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 pkt 3, sà katedry, poradnie i kliniki chorób zakaênych i inwazyjnych akademii medycznych, a w odniesieniu do gruêlicy tak˝e jednostki badawczo-rozwojowe prowadzàce rozpoznawanie i leczenie gruêlicy.
4. W∏aÊciwoÊç jednostki orzeczniczej I stopnia ustala si´ zgodnie z kryteriami okreÊlonymi w § 3 ust. 3, a w przypadku gdy pracownik zamieszkuje w innym województwie, ni˝ by∏a wykonywana praca powodujàca zagro˝enie zawodowe, w∏aÊciwoÊç jednostki orzeczniczej I stopnia ustala si´ wed∏ug aktualnego miejsca zamieszkania pracownika. §
6. Lekarz,

§ 5ust.

1, wydaje orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej na podstawie wyników przeprowadzonych badaƒ lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny nara˝enia zawodowego.

1. Je˝eli zakres informacji zawartych w dokumentacji, o której mowa w ust. 1, jest niewystarczajàcy do wydania orzeczenia lekarskiego, lekarz wyst´puje o ich uzupe∏nienie do: 1) pracodawcy — w zakresie obejmujàcym przebieg oraz organizacj´ pracy zawodowej pracownika, w tym prac´ w godzinach nadliczbowych, dane o nara˝eniu zawodowym, obejmujàce tak˝e wyniki pomiarów czynników szkodliwych wykonanych na stanowiskach pracy, na których pracownik by∏ zatrudniony, stosowane przez pracownika Êrodki ochrony indywidualnej, a w przypadku nara˝enia pracownika na czynniki o dzia∏aniu uczulajàcym (alergenów) — tak˝e o przekazanie próbki substancji, w iloÊci niezb´dnej do przeprowadzenia badaƒ diagnostycznych; 2) lekarza sprawujàcego profilaktycznà opiek´ zdrowotnà nad pracownikiem, którego dotyczy podejrzenie choroby zawodowej — w zakresie dokonania uzupe∏niajàcej oceny nara˝enia zawodowego oraz o udost´pnienie dokumentacji medycznej pracownika wraz z wynikami przeprowadzonych badaƒ profilaktycznych; 3) lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub innego lekarza prowadzàcego leczenie tego pracownika — o udost´pnienie dokumentacji medycznej w zakresie niezb´dnym do rozpoznania choroby zawodowej; 4) w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego — w zakresie oceny nara˝enia zawodowego, Poz. 1115 zw∏aszcza na podstawie dokumentacji archiwalnej oraz informacji udost´pnianej na jego wniosek przez odpowiednie jednostki organizacyjne Paƒstwowej Inspekcji Sanitarnej i s∏u˝by medycyny pracy w odniesieniu do zak∏adów pracy, które uleg∏y likwidacji; 5) pracownika — w zakresie uzupe∏nienia wywiadu zawodowego przeprowadzonego przez lekarza praktykujàcego indywidualnie lub zatrudnionego w zak∏adzie opieki zdrowotnej albo w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego wydajàcego skierowanie na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej.
2. Orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej przesy∏a si´ w∏aÊciwemu paƒstwowemu inspektorowi sanitarnemu, zainteresowanemu pracownikowi oraz osobie zg∏aszajàcej podejrzenie choroby zawodowej, a w przypadku gdy orzeczenie lekarskie zosta∏o wydane przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej II stopnia — równie˝ jednostce orzeczniczej I stopnia. §
4. Pracownik, który nie zgadza si´ z treÊcià orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, mo˝e wystàpiç z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostk´ orzeczniczà II stopnia. Wniosek o ponowne badanie sk∏ada si´ w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia lekarskiego za poÊrednictwem jednostki orzeczniczej I stopnia, zatrudniajàcej lekarza, gdy wyda∏ orzeczenie.
5. W przypadku wystàpienia pracownika z wnioskiem o ponowne badanie, jednostka orzecznicza powiadamia o tym w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego.
6. Orzeczenie wydane w wyniku ponownego badania jest ostateczne. §
8. W∏aÊciwy paƒstwowy inspektor sanitarny wydaje decyzj´ o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzj´ o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materia∏u dowodowego, a w szczególnoÊci danych zawartych w orzeczeniu lekarskim,

§ 6ust. 1, oraz oceny nara˝enia zawodowego pracownika. 2. Je˝eli w∏a

Êciwy paƒstwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, ˝e materia∏ dowodowy,

ust. 1, jest niewystarczajàcy do wydania decyzji, mo˝e ˝àdaç od lekarza, który wyda∏ orzeczenie lekarskie, uzupe∏nienia orzeczenia lub wystàpiç do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkowà konsultacj´ oraz podjàç inne czynnoÊci niezb´dne do uzupe∏nienia materia∏u dowodowego. Od decyzji wydanej przez w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego przys∏uguje odwo∏anie do w∏aÊciwego paƒstwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, a od decyzji paƒstwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego — skarga do Naczelnego Sàdu Administracyjnego. Dziennik Ustaw Nr 132 — 8348 —

1. W∏aÊciwy paƒstwowy inspektor sanitarny przesy∏a decyzje, o których mowa w ust. 1: 1) zainteresowanemu pracownikowi; 2) pracodawcy lub pracodawcom zatrudniajàcym pracownika w warunkach, które mog∏y spowodowaç skutki zdrowotne uzasadniajàce post´powanie w sprawie rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej; 3) jednostce orzeczniczej zatrudniajàcej lekarza, który wyda∏ orzeczenie lekarskie; 4) w∏aÊciwemu inspektorowi pracy. §
3. W∏aÊciwy paƒstwowy inspektor sanitarny w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej sta∏a si´ ostateczna, sporzàdza kart´ stwierdzenia choroby zawodowej i przesy∏a jà do: 1) Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w ¸odzi i paƒstwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego — w przypadku gdy ostateczna sta∏a si´ decyzja wydana przez w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego; Poz. 1115 2) Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w ¸odzi — w przypadku gdy ostateczna sta∏a si´ decyzja wydana przez paƒstwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
4. Pracodawca po zakoƒczeniu post´powania majàcego na celu ustalenie uszczerbku na zdrowiu lub niezdolnoÊci do pracy w zwiàzku ze stwierdzonà chorobà zawodowà pracownika przesy∏a do Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w ¸odzi oraz do w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego zawiadomienie o skutkach choroby zawodowej. §
5. Post´powanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpocz´te przed dniem wejÊcia rozporzàdzenia w ˝ycie, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. §
6. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 i z 1989 r. Nr 61, poz. 364). §
7. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Prezes Rady Ministrów: w z. M. Pol Dziennik Ustaw Nr 132 — 8349 — Poz. 1115 Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. (poz. 1115) WYKAZ CHORÓB ZAWODOWYCH Dziennik Ustaw Nr 132 — 8350 — Poz. 1115 Dziennik Ustaw Nr 132 — 8351 — Poz. 1115 Dziennik Ustaw Nr 132 — 8352 — Poz. 1115 Dziennik Ustaw Nr 132 — 8353 — Poz. 1115 Dziennik Ustaw Nr 132 — 8354 — Poz. 1115