Konwencja o różnorodności biologicznej, sporządzona w Rio de Janeiro d

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 6 listopada 2002 r. Nr 184 TREÂå: Poz.: UMOWA MI¢DZYNARODOWA 1532 — Konwencja o ró˝norodnoÊci biologicznej, sporzàdzona w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .11713 1533 — OÊwiadczenie rzàdowe z dnia 8 maja 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej, sporzàdzonej w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. .11756 1532 KONWENCJA o ró˝norodnoÊci biologicznej, sporzàdzona w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: W dniu 5 czerwca 1992 r. zosta∏a sporzàdzona w Rio de Janeiro Konwencja o ró˝norodnoÊci biologicznej, w nast´pujàcym brzmieniu: stwierdzajàc, ˝e ochrona ró˝norodnoÊci biologicznej jest wspólnà sprawà ludzkoÊci, Przek∏ad Konwencja o ró˝norodnoÊci biologicznej Preambu∏a Strony niniejszej konwencji, Êwiadome istotnego znaczenia ró˝norodnoÊci biologicznej oraz ekologicznych, genetycznych, spo∏ecznych, ekonomicznych, naukowych, edukacyjnych, kulturowych, rekreacyjnych i estetycznych wartoÊci ró˝norodnoÊci biologicznej i jej elementów, Êwiadome równie˝ znaczenia ró˝norodnoÊci biologicznej dla ewolucji oraz dla funkcjonowania systemów podtrzymujàcych ˝ycie w biosferze, potwierdzajàc, ˝e paƒstwa majà suwerenne prawa do w∏asnych zasobów biologicznych, potwierdzajàc równie˝, ˝e paƒstwa sà odpowiedzialne za ochron´ swojej ró˝norodnoÊci biologicznej oraz za zrównowa˝one u˝ytkowanie w∏asnych zasobów biologicznych, zaniepokojone faktem, ˝e niektóre dzia∏ania ludzkie w istotny sposób zmniejszajà ró˝norodnoÊç biologicznà, Êwiadome powszechnej niedostatecznej iloÊci informacji i wiedzy dotyczàcej ró˝norodnoÊci biologicznej oraz pilnej potrzeby rozwijania naukowych, technicznych oraz instytucjonalnych mo˝liwoÊci w celu zro- Dziennik Ustaw Nr 184 — 11714 — zumienia podstaw tego zagadnienia, umo˝liwiajàcego planowanie i realizowanie odpowiednich dzia∏aƒ, stwierdzajàc koniecznoÊç przewidywania, zapobiegania oraz zwalczania pierwotnych przyczyn znacznego zmniejszania si´ lub utraty ró˝norodnoÊci biologicznej, stwierdzajàc tak˝e, ˝e w przypadku groêby znacznego zmniejszania lub utraty ró˝norodnoÊci biologicznej brak pe∏nej wiarygodnoÊci naukowej danych nie powinien byç powodem opóênienia podejmowania dzia∏aƒ majàcych na celu unikni´cie lub zmniejszanie tej groêby, stwierdzajàc ponadto, ˝e podstawowym wymogiem dla ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej jest ochrona ekosystemów i naturalnych Êrodowisk in-situ oraz utrzymanie i restytucja zdolnych do ˝ycia populacji gatunków w ich naturalnych Êrodowiskach; stwierdzajàc ponadto, ˝e dzia∏ania ex-situ, podejmowane zw∏aszcza na obszarze kraju pochodzenia danych gatunków odgrywajà tak˝e znaczàcà rol´, uznajàc Êcis∏à i tradycyjnà zale˝noÊç od zasobów biologicznych wielu tubylczych i lokalnych spo∏ecznoÊci prowadzàcych tradycyjny tryb ˝ycia oraz potrzeb´ sprawiedliwego podzia∏u korzyÊci wynikajàcych z wykorzystania tradycyjnej wiedzy, innowacji i praktyk zwiàzanych z ochronà ró˝norodnoÊci biologicznej oraz zrównowa˝onego u˝ytkowania jej elementów, uznajàc tak˝e donios∏à rol´, jakà odgrywajà kobiety w ochronie i zrównowa˝onym u˝ytkowaniu ró˝norodnoÊci biologicznej oraz potwierdzajàc potrzeb´ pe∏nego udzia∏u kobiet na wszystkich szczeblach procesu podejmowania i wdra˝ania decyzji dotyczàcych ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej, podkreÊlajàc znaczenie oraz potrzeb´ wspierania mi´dzynarodowej, regionalnej i globalnej wspó∏pracy pomi´dzy paƒstwami i organizacjami mi´dzyrzàdowymi oraz pozarzàdowymi na rzecz ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej i zrównowa˝onego u˝ytkowania jej elementów, przyznajàc, ˝e zapewnienie nowych i dodatkowych Êrodków finansowych oraz odpowiedniego dost´pu do w∏aÊciwych technologii mo˝e zasadniczo zmieniç zró˝nicowanie Êwiatowych mo˝liwoÊci przeciwdzia∏ania utracie ró˝norodnoÊci biologicznej, przyznajàc ponadto, ˝e niezb´dne sà przepisy szczególne na rzecz paƒstw rozwijajàcych si´, w tym zapewnienie nowych i dodatkowych Êrodków finansowych oraz odpowiedniego dost´pu do w∏aÊciwych technologii, Poz. 1532 Êwiadome faktu, ˝e ochrona oraz zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej majà kluczowe znaczenie dla wy˝ywienia i zaspokojenia zdrowotnych oraz innych potrzeb wzrastajàcej populacji ludzkiej na Êwiecie i ˝e w tym celu niezb´dny jest dost´p i podzia∏ zasobów genetycznych i technologicznych, uznajàc, ˝e ochrona i zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej umocni przyjazne stosunki pomi´dzy paƒstwami i przyczyni si´ do pokoju na Êwiecie, pragnàc wzmocniç i uzupe∏niç istniejàce mi´dzynarodowe porozumienia dotyczàce ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej i zrównowa˝onego u˝ytkowania jej elementów oraz zdecydowane chroniç i u˝ytkowaç w zrównowa˝ony sposób ró˝norodnoÊç biologicznà w interesie obecnych i przysz∏ych pokoleƒ, uzgodni∏y, co nast´puje: Artyku∏ 1 Cele Celami niniejszej konwencji, realizowanymi zgodnie z jej odpowiednimi postanowieniami, jest ochrona ró˝norodnoÊci biologicznej, zrównowa˝one u˝ytkowanie jej elementów oraz uczciwy i sprawiedliwy podzia∏ korzyÊci wynikajàcych z wykorzystywania zasobów genetycznych, w tym przez odpowiedni dost´p do zasobów genetycznych i odpowiedni transfer w∏aÊciwych technologii, z uwzgl´dnieniem wszystkich praw do tych zasobów i technologii, a tak˝e odpowiednie finansowanie. Artyku∏ 2 Definicje Dla celów niniejszej konwencji: „Ró˝norodnoÊç biologiczna” — oznacza zró˝nicowanie wszystkich ˝ywych organizmów pochodzàcych, inter alia, z ekosystemów làdowych, morskich i innych wodnych ekosystemów oraz zespo∏ów ekologicznych, których sà one cz´Êcià. Dotyczy to ró˝norodnoÊci w obr´bie gatunku, pomi´dzy gatunkami oraz ekosystemami. „Zasoby biologiczne” — obejmujà zasoby genetyczne, organizmy i ich cz´Êci, populacje i jakiekolwiek inne ˝ywe elementy ekosystemu, które faktycznie lub potencjalnie mogà byç wykorzystywane lub stanowiç mogà wartoÊç dla ludzkoÊci. uznajàc, w tym wzgl´dzie, specyficzne warunki paƒstw najs∏abiej rozwini´tych oraz ma∏ych paƒstw wyspiarskich, ,,Biotechnologia” — oznacza ka˝de rozwiàzanie technologiczne, które wykorzystuje systemy biologiczne, ˝ywe organizmy lub ich pochodne do wytworzenia lub modyfikowania produktów lub procesów. przyznajàc, ˝e istnieje potrzeba znacznych inwestycji na rzecz zachowania ró˝norodnoÊci biologicznej oraz ˝e oczekuje si´, i˝ inwestycje te przyniosà wiele ekologicznych, ekonomicznych i spo∏ecznych korzyÊci, „Kraj pochodzenia zasobów genetycznych” — oznacza kraj, który posiada te zasoby genetyczne w warunkach in-situ. uznajàc, ˝e rozwój gospodarczy i spo∏eczny oraz likwidacja ubóstwa sà g∏ównymi i podstawowymi priorytetami paƒstw rozwijajàcych si´, „Kraj dostarczajàcy zasoby genetyczne” — oznacza kraj dostarczajàcy zasoby genetyczne ze êróde∏ in-situ, zarówno populacji gatunków dzikich, jak i udomowio- Dziennik Ustaw Nr 184 — 11715 — nych, lub ze êróde∏ ex-situ, które mogà, ale nie muszà pochodziç z tego kraju. „Udomowione lub hodowlane gatunki” — oznaczajà gatunki, na których proces ewolucyjny wywiera∏ wp∏yw cz∏owiek w celu zaspokojenia swoich potrzeb. „Ekosystem” — oznacza dynamiczne zgrupowanie roÊlin, zwierzàt, mikroorganizmów oraz ich nieo˝ywione Êrodowisko wspólnie tworzàce jednostk´ funkcjonalnà. „Ochrona ex-situ” — oznacza ochron´ sk∏adników ró˝norodnoÊci biologicznej poza ich naturalnymi siedliskami. „Materia∏ genetyczny” — oznacza jakikolwiek materia∏ roÊlinny, zwierz´cy, mikrobiologiczny lub innego pochodzenia, zawierajàcy funkcjonalne jednostki dziedzicznoÊci. „Zasoby genetyczne” — oznaczajà materia∏ genetyczny posiadajàcy faktycznà lub potencjalnà wartoÊç. „Siedlisko” — oznacza miejsce lub typ miejsca, w którym organizm lub populacja wyst´puje w sposób naturalny. „Warunki in-situ” — oznaczajà warunki, w których zasoby genetyczne wyst´pujà w ekosystemach lub naturalnych siedliskach, a w przypadku gatunków udomowionych lub hodowlanych, w otoczeniu, w którym rozwin´∏y swoje charakterystyczne w∏aÊciwoÊci. „Ochrona in-situ” — oznacza ochron´ ekosystemów i naturalnych siedlisk oraz utrzymanie i restytucj´ zdolnych do ˝ycia populacji gatunków w ich naturalnym Êrodowisku, a w przypadku gatunków udomowionych lub hodowlanych, w Êrodowisku, w którym rozwin´∏y swoje charakterystyczne w∏aÊciwoÊci. „Obszar chroniony” — oznacza obszar okreÊlony geograficznie, który jest wyznaczony, obj´ty odpowiednimi regulacjami i zarzàdzany dla osiàgni´cia okreÊlonych celów zwiàzanych z ochronà. „Regionalna organizacja integracji gospodarczej” — oznacza organizacj´ utworzonà przez suwerenne paƒstwa danego regionu, które przekaza∏y jej kompetencje w sprawach obj´tych niniejszà konwencjà i odpowiednio upowa˝ni∏y jà, zgodnie z ich wewn´trznymi procedurami, do podpisania, ratyfikowania, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do niniejszej konwencji. „Zrównowa˝one u˝ytkowanie” — oznacza u˝ytkowanie elementów ró˝norodnoÊci biologicznej w taki sposób i z takà intensywnoÊcià, ˝eby nie prowadzi∏o ono do jej zmniejszenia w d∏ugim czasie i tym samym pozwoli∏o utrzymaç jej potencja∏ w stanie odpowiadajàcym potrzebom i aspiracjom obecnych oraz przysz∏ych pokoleƒ. „Technologia” — obejmuje biotechnologi´. Artyku∏ 3 Zasady Zgodnie z Kartà Narodów Zjednoczonych oraz zasadami prawa mi´dzynarodowego, paƒstwa majà suwerenne prawo wykorzystywania swoich w∏asnych zasobów zgodnie z w∏asnà politykà w zakresie Êrodowiska oraz ponoszà odpowiedzialnoÊç za zapewnienie, ˝e Poz. 1532 dzia∏alnoÊç w ramach ich jurysdykcji lub kontroli nie powoduje szkody w Êrodowisku innych paƒstw lub na obszarach znajdujàcych si´ poza jurysdykcjà krajowà. Artyku∏ 4 Zakres jurysdykcji Z zastrze˝eniem praw innych paƒstw i je˝eli niniejsza konwencja w wyraêny sposób nie przewiduje inaczej, postanowienia niniejszej konwencji majà zastosowanie dla ka˝dej Umawiajàcej si´ Strony: (

a)w przypadku elementów ró˝norodnoÊci biologicznej — na obszarze znajdujàcym si´ w granicach krajowej jurysdykcji, oraz (
b)w przypadku procesów i dzia∏aƒ, niezale˝nie od tego, gdzie wystàpià ich skutki, prowadzonych pod jej jurysdykcjà lub kontrolà, na obszarach obj´tych jej jurysdykcjà krajowà lub le˝àcych poza jej granicami. Artyku∏ 5 Wspó∏praca Ka˝da z Umawiajàcych si´ Stron, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeby, wspó∏pracuje z innymi Umawiajàcymi si´ Stronami, bezpoÊrednio lub w razie potrzeby przez kompetentne organizacje mi´dzynarodowe, w zakresie obszarów znajdujàcych si´ poza jurysdykcjà krajowà oraz w innych sprawach b´dàcych przedmiotem ich wspólnego zainteresowania na rzecz ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej i zrównowa˝onego u˝ytkowania jej elementów. Artyku∏ 6 Ogólne dzia∏ania na rzecz ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, zgodnie ze swoimi szczególnymi warunkami i mo˝liwoÊciami: (
a)opracowuje krajowe strategie, plany lub programy dotyczàce ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej bàdê dostosowuje w tym celu istniejàce strategie, plany lub programy, które odzwierciedlajà, inter alia, dzia∏ania przewidziane w niniejszej konwencji, w∏aÊciwe dla danej Umawiajàcej si´ Strony, oraz (
b)w∏àcza, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeby, ochron´ i zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej do odpowiednich sektorowych i mi´dzysektorowych planów, programów i polityk. Artyku∏ 7 Identyfikacja i monitoring Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeby, w szczególnoÊci dla celów artyku∏ów od 8 do 10: (
a)identyfikuje elementy ró˝norodnoÊci biologicznej istotne dla jej ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania, z uwzgl´dnieniem przyk∏adowej listy kategorii wymienionych w za∏àczniku I; Dziennik Ustaw Nr 184 — 11716 — (
b)monitoruje, poprzez pobieranie próbek lub innymi metodami, elementy ró˝norodnoÊci biologicznej zidentyfikowane stosownie do litery (a), z uwzgl´dnieniem tych elementów, które wymagajà pilnych dzia∏aƒ ochronnych oraz majà najwi´kszà potencjalnà wartoÊç dla zrównowa˝onego u˝ytkowania; (
c)identyfikuje procesy i kategorie dzia∏aƒ, które majà lub mogà mieç znaczny negatywny wp∏yw na ochron´ i zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej, oraz monitoruje ich skutki przez pobieranie próbek lub za pomocà innych technik, oraz (
d)gromadzi i opracowuje, za pomocà ka˝dego systemu, wyniki identyfikacji i monitoringu uzyskane stosownie do liter (a), (
b)i (c). Artyku∏ 8 Ochrona in-situ Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeb: (
a)ustanawia system obszarów chronionych lub obszarów, na których muszà byç podj´te specjalne dzia∏ania w celu ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej; (
b)opracowuje w miar´ potrzeby zalecenia dotyczàce wyznaczania, ustanawiania i zarzàdzania obszarami chronionymi lub obszarami, na których nale˝y podjàç szczególne dzia∏ania w celu ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej; (
c)obejmuje odpowiednimi regulacjami i zarzàdza zasobami biologicznymi wa˝nymi dla zachowania ró˝norodnoÊci biologicznej zarówno na obszarach obj´tych ochronà, jak i poza ich granicami, majàc na wzgl´dzie zapewnienie ochrony tych zasobów i zrównowa˝one ich u˝ytkowanie; (
d)wspiera ochron´ ekosystemów i naturalnych siedlisk oraz utrzymanie zdolnych do ˝ycia populacji gatunków w ich naturalnym otoczeniu; (
e)wspiera z punktu widzenia Êrodowiska racjonalny i zrównowa˝ony rozwój na obszarach sàsiadujàcych z obszarami chronionymi, majàc na uwadze wzmocnienie ochrony tych obszarów; (
f)odtwarza i przywraca do stanu poprzedniego ekosystemy, które uleg∏y degradacji, oraz popiera restytucj´ zagro˝onych gatunków, inter alia, poprzez opracowanie i wprowadzenie w ˝ycie odpowiednich planów lub innych strategii zarzàdzania; (
g)ustanawia lub utrzymuje Êrodki umo˝liwiajàce regulowanie, zarzàdzanie lub kontrol´ ryzyka zwiàzanego z u˝ytkowaniem i uwalnianiem ˝ywych, zmodyfikowanych biotechnologicznie organizmów, które mogà negatywnie oddzia∏ywaç na Êrodowisko i wp∏ywaç na ochron´ oraz zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej, bioràc tak˝e pod uwag´ zagro˝enia dla ludzkiego zdrowia; (
h)zapobiega wprowadzaniu, kontroluje lub t´pi te obce gatunki, które zagra˝ajà ekosystemom, siedliskom lub gatunkom; (
i)dà˝y do zapewnienia niezb´dnych warunków umo˝liwiajàcych zharmonizowanie stosowanych praktyk u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej Poz. 1532 z zasadami jej ochrony i zrównowa˝onym u˝ytkowaniem jej elementów; (
j)stosownie do swojego ustawodawstwa krajowego respektuje, chroni i utrzymuje wiedz´, innowacje oraz praktyki stosowane przez tubylcze i lokalne spo∏ecznoÊci, prowadzàce tradycyjny tryb ˝ycia sprzyjajàcy ochronie i zrównowa˝onemu u˝ytkowaniu ró˝norodnoÊci biologicznej oraz wspiera ich szersze stosowanie za zgodà i przy udziale osób, które dysponujà takà wiedzà, stosujà innowacje i praktyki, oraz zach´ca do równego podzia∏u korzyÊci p∏ynàcych z wykorzystania tej wiedzy, innowacji i praktyk; (
k)opracowuje lub utrzymuje niezb´dne regulacje prawne i/ lub inne przepisy dotyczàce ochrony zagro˝onych gatunków i populacji; (
l)reguluje lub zarzàdza odpowiednimi procesami i kategoriami dzia∏aƒ w przypadku, gdy stosownie do artyku∏u 7 zostanie stwierdzony istotny negatywny wp∏yw na ró˝norodnoÊç biologicznà; (
m)wspó∏pracuje przy zapewnianiu finansowej i innej pomocy na rzecz ochrony in-situ okreÊlonej powy˝ej w literach (
a)do (l), w szczególnoÊci dla paƒstw rozwijajàcych si´. Artyku∏ 9 Ochrona ex-situ Umawiajàca si´ Strona, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeb, przede wszystkim w celu rozszerzenia dzia∏aƒ in-situ: (
a)podejmuje dzia∏ania dla ochrony ex-situ elementów ró˝norodnoÊci biologicznej, najlepiej w kraju pochodzenia takich elementów; (
b)ustanawia i utrzymuje Êrodki u∏atwiajàce ochron´ ex situ oraz dla badaƒ nad roÊlinami, zwierz´tami i mikroorganizmami, najlepiej w kraju pochodzenia zasobów genetycznych; (
c)przyjmuje Êrodki majàce na celu restytucj´ i odtworzenie zagro˝onych gatunków oraz ich ponowne wprowadzenie do ich naturalnych siedlisk przy zachowaniu odpowiednich warunków; (
d)reguluje i kieruje pozyskiwaniem zasobów biologicznych z naturalnych siedlisk dla ochrony ex-situ w taki sposób, aby nie zagra˝a∏o ono ekosystemom i populacjom gatunków in-situ, z wyjàtkiem sytuacji, w których specjalne tymczasowe dzia∏ania ex-situ sà niezb´dne zgodnie z literà (c); (
e)wspó∏pracuje przy zapewnieniu finansowej i innej pomocy dla ochrony ex-situ okreÊlonej powy˝ej w literach od (
a)do (
d)oraz przy ustanowieniu i utrzymaniu Êrodków u∏atwiajàcych ochron´ ex-situ w krajach rozwijajàcych si´. Artyku∏ 10 Zrównowa˝one u˝ytkowanie elementów ró˝norodnoÊci biologicznej Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeb: (
a)w∏àcza problematyk´ ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania zasobów biologicznych w proces podejmowania decyzji na szczeblu krajowym; Dziennik Ustaw Nr 184 — 11717 — (
b)stosuje Êrodki dotyczàce wykorzystania zasobów biologicznych w celu unikni´cia lub zmniejszenia negatywnego wp∏ywu na ró˝norodnoÊç biologicznà; (
c)chroni i zach´ca do zwyczajowego wykorzystywania zasobów biologicznych, zgodnie z tradycyjnymi praktykami kulturowymi, które odpowiadajà wymogom ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania; (
d)udziela pomocy spo∏ecznoÊciom lokalnym w opracowywaniu i stosowaniu dzia∏aƒ naprawczych na obszarach zdegradowanych, gdzie ró˝norodnoÊç biologiczna zosta∏a zmniejszona, oraz (
e)zach´ca do wspó∏pracy pomi´dzy swoimi organami rzàdowymi a swoim sektorem prywatnym w opracowywaniu metod sprzyjajàcych zrównowa˝onemu u˝ytkowaniu zasobów biologicznych. Artyku∏ 11 Ârodki stymulujàce Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeb, podejmuje dzia∏ania ekonomiczne i spo∏eczne, które odgrywajà rol´ Êrodków stymulujàcych dla ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania elementów ró˝norodnoÊci biologicznej. Artyku∏ 12 Badania naukowe i szkolenie Umawiajàce si´ Strony, bioràc pod uwag´ szczególne potrzeby paƒstw rozwijajàcych si´: (
a)ustanawiajà i realizujà programy naukowego i technicznego nauczania i szkolenia w zakresie dzia∏aƒ s∏u˝àcych identyfikacji, ochronie i zrównowa˝onemu u˝ytkowaniu ró˝norodnoÊci biologicznej i jej elementów, a tak˝e udzielajà pomocy w takim nauczaniu i szkoleniu, na szczególne potrzeby paƒstw rozwijajàcych si´; (
b)wspierajà i zach´cajà do prowadzenia badaƒ naukowych, które przyczyniajà si´ do ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej oraz popierajà, w szczególnoÊci w paƒstwach rozwijajàcych si´, inter alia, zgodnie z decyzjami podj´tymi przez Konferencj´ Stron na podstawie zaleceƒ Pomocniczego Organu Doradczego do Spraw Naukowych, Technicznych i Technologicznych, oraz (
c)stosownie do postanowieƒ artyku∏ów 16, 18 i 20 popierajà i wspó∏pracujà w zakresie wykorzystania post´pu naukowego osiàgni´tego w badaniach nad ró˝norodnoÊcià biologicznà dla rozwoju metod ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania zasobów biologicznych. Artyku∏ 13 Edukacja i ÊwiadomoÊç spo∏eczna Umawiajàce si´ Strony: (
a)wspierajà i zach´cajà do zrozumienia znaczenia ochrony ró˝norodnoÊci biologicznej i niezb´dnych Poz. 1532 dzia∏aƒ w zakresie jej ochrony, jak równie˝ propagowania tego zagadnienia za pomocà Êrodków masowego przekazu i programów edukacyjnych, oraz (
b)wspó∏pracujà, w miar´ potrzeby, z innymi paƒstwami i organizacjami mi´dzynarodowymi, w zakresie rozwoju programów edukacyjnych oraz kszta∏tujàcych ÊwiadomoÊç spo∏ecznà z poszanowaniem ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej. Artyku∏ 14 Ocena oddzia∏ywania i zmniejszanie negatywnych oddzia∏ywaƒ 1. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, w miar´ mo˝liwoÊci i potrzeb: (
a)wprowadza odpowiednie procedury wymagajàce wykonania oceny oddzia∏ywania na Êrodowisko proponowanych projektów, które mogà mieç istotne negatywne skutki dla ró˝norodnoÊci biologicznej, w celu unikni´cia lub zmniejszenia takich skutków, oraz tam, gdzie to jest w∏aÊciwe, pozwala na udzia∏ spo∏ecznoÊci w tych procedurach; (
b)wprowadza odpowiednie uregulowania dla zapewnienia, ˝e Êrodowiskowe konsekwencje jej programów i polityk, które mogà mieç znaczàco negatywne oddzia∏ywanie na ró˝norodnoÊç biologicznà, sà w sposób nale˝yty brane pod uwag´; (
c)popiera, na zasadzie wzajemnoÊci, notyfikowanie, wymian´ informacji oraz konsultacje na temat dzia∏aƒ w ramach jej jurysdykcji lub kontroli, które mogà mieç istotne negatywne skutki dla ró˝norodnoÊci biologicznej w innych paƒstwach lub na obszarach znajdujàcych si´ poza granicami jurysdykcji krajowej, poprzez zach´canie do zawierania, w razie potrzeby, odpowiednich dwustronnych, regionalnych lub wielostronnych porozumieƒ; (
d)w przypadku bliskiego lub powa˝nego niebezpieczeƒstwa bàdê szkody, powstajàcych pod jej jurysdykcjà lub kontrolà dla ró˝norodnoÊci biologicznej na obszarze znajdujàcym si´ pod jurysdykcjà innych paƒstw lub na obszarach poza granicami jurysdykcji krajowej, powiadamia niezw∏ocznie potencjalnie zagro˝one paƒstwa o takim niebezpieczeƒstwie lub szkodzie, a tak˝e inicjuje dzia∏anie w celu zapobie˝enia lub zmniejszenia tego niebezpieczeƒstwa lub szkody oraz (
e)popiera uregulowania krajowe umo˝liwiajàce szybkie reagowanie na dzia∏ania lub zdarzenia spowodowane zarówno przyczynami naturalnymi lub w inny sposób, które stanowià powa˝ne i bliskie niebezpieczeƒstwo dla ró˝norodnoÊci biologicznej, oraz zach´ca do wspó∏pracy mi´dzynarodowej majàcej na celu uzupe∏nienie tych uregulowaƒ krajowych oraz, w razie potrzeby, w uzgodnieniu z innymi zainteresowanymi paƒstwami lub regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej, ustanawia wspólne plany post´powania w przypadkach nadzwyczajnych. Dziennik Ustaw Nr 184 — 11718 — 2. Konferencja Stron rozpatruje, na podstawie przeprowadzonych badaƒ, kwesti´ odpowiedzialnoÊci i wyrównywania strat, w tym przywracania do stanu poprzedniego i odszkodowania za szkody wyrzàdzone ró˝norodnoÊci biologicznej, z wyjàtkiem przypadku, gdy taka odpowiedzialnoÊç jest wy∏àcznie sprawà wewn´trznà. Artyku∏ 15 Dost´p do zasobów genetycznych 1. Uznajàc suwerenne prawa paƒstw do ich zasobów naturalnych, uprawnienie do okreÊlenia dost´pu do zasobów genetycznych nale˝y do rzàdów paƒstw oraz podlega ustawodawstwu krajowemu. 2. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona dà˝y do stworzenia warunków u∏atwiajàcych innym Umawiajàcym si´ Stronom dost´p do zasobów genetycznych w celu u˝ytkowania ich w sposób racjonalny z punktu widzenia Êrodowiska oraz nie wprowadza ˝adnych ograniczeƒ, które by∏yby sprzeczne z celami niniejszej konwencji. 3. Dla celów niniejszej konwencji za zasoby genetyczne dostarczane przez Umawiajàcà si´ Stron´, o których mowa w niniejszym artykule oraz w artyku∏ach 16 i 19, uwa˝a si´ wy∏àcznie zasoby dostarczane przez Umawiajàce si´ Strony, które sà krajami pochodzenia tych zasobów, lub przez Strony, które pozyska∏y zasoby genetyczne zgodnie z niniejszà konwencjà. 4. Dost´p do zasobów genetycznych, o ile zostanie przyznany, odbywa si´ na wzajemnie uzgodnionych warunkach oraz zgodnie z postanowieniami niniejszego artyku∏u. 5. Dost´p do zasobów genetycznych wymaga uzyskania uprzedniej zgody od Umawiajàcej si´ Strony dostarczajàcej te zasoby, chyba ˝e Strona ta zdecyduje inaczej. 6. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona dà˝y do rozwijania i prowadzenia badaƒ naukowych opartych na zasobach genetycznych dostarczanych przez inne Umawiajàce si´ Strony, przy pe∏nym udziale tych Stron oraz w miar´ mo˝liwoÊci na ich terytorium. 7. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona podejmuje odpowiednie ustawodawcze, administracyjne lub polityczne dzia∏ania zgodnie z artyku∏ami 16 i 19 oraz, w razie potrzeby, poprzez mechanizm finansowy utworzony na podstawie artyku∏ów 20 i 21, majàc na celu sprawiedliwy i równy dost´p do wyników badaƒ i rozwoju oraz korzyÊci wynikajàcych z komercyjnego lub innego wykorzystania zasobów genetycznych z paƒstwem dostarczajàcym takie zasoby. Podzia∏ ten dokonywany jest na wzajemnie uzgodnionych warunkach. Artyku∏ 16 Dost´p do technologii oraz jej transfer 1. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona uznajàc, ˝e technologia obejmuje biotechnologi´ oraz ˝e zarówno dost´p do technologii, jak i jej transfer pomi´dzy Umawiajàcymi si´ Stronami stanowià podstawowe warunki osiàgni´cia celów niniejszej konwencji, zobowiàzuje si´, zgodnie z postanowieniami Poz. 1532 niniejszego artyku∏u, zapewniç i/lub u∏atwiç innym Umawiajàcym si´ Stronom dost´p i transfer tych technologii, które majà istotne znaczenie dla ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej lub wykorzystujà zasoby genetyczne i nie powodujà znacznych szkód dla Êrodowiska. 2. Dost´p do technologii oraz jej transfer, o którym mowa w ust´pie 1, do paƒstw rozwijajàcych si´ sà zapewnione i/lub u∏atwione na sprawiedliwych i jak najbardziej korzystnych warunkach, w tym na warunkach preferencyjnych lub koncesji, jeÊli Strony wyrazi∏y na to zgod´, a w razie potrzeby, zgodnie z mechanizmem finansowym utworzonym na podstawie artyku∏ów 20 i 21. W przypadku technologii b´dàcych przedmiotem patentów lub innych praw w∏asnoÊci intelektualnej taki dost´p i transfer odbywa si´ na warunkach zapewniajàcych ich odpowiednià i skutecznà ochron´, zgodnie z prawami w∏asnoÊci intelektualnej. Stosowanie niniejszego ust´pu jest zgodne z postanowieniami ust´pów 3, 4 i 5. 3. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona podejmuje odpowiednie ustawodawcze, administracyjne lub polityczne dzia∏ania gwarantujàce Umawiajàcym si´ Stronom, w szczególnoÊci paƒstwom rozwijajàcym si´, które dostarczajà zasoby genetyczne, dost´p do technologii opartych na wykorzystaniu zasobów genetycznych na wzajemnie uzgodnionych warunkach, w tym technologii chronionej patentami i innymi prawami w∏asnoÊci intelektualnej, a w razie potrzeby na podstawie postanowieƒ artyku∏ów 20 i 21 i zgodnie z prawem mi´dzynarodowym oraz stosownie do ust´pów 4 i 5; dotyczy to równie˝ transferu takiej technologii. 4. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona podejmuje odpowiednie ustawodawcze, administracyjne lub polityczne dzia∏ania, które zach´cajà sektor prywatny do u∏atwiania dost´pu do technologii, jej transferu i wspólnych przedsi´wzi´ç w zakresie rozwoju technologii, o których mowa w ust´pie 1. Dzia∏ania takie przynoszà korzyÊci zarówno instytucjom rzàdowym, jak równie˝ sektorowi prywatnemu w paƒstwach rozwijajàcych si´ i sà zgodne z ust´pami 1, 2 i 3. 5. Umawiajàce si´ Strony, uznajàc fakt, ˝e patenty oraz inne prawa w∏asnoÊci intelektualnej mogà wywieraç wp∏yw na wdra˝anie niniejszej konwencji, wspó∏pracujà ze sobà w tej dziedzinie, zgodnie z ustawodawstwem krajowym i prawem mi´dzynarodowym w celu zapewnienia, aby prawa te wspiera∏y cele niniejszej konwencji i nie by∏y sprzeczne z nimi. Artyku∏ 17 Wymiana informacji 1. Umawiajàce si´ Strony u∏atwiajà wymian´ informacji pochodzàcych z ogólnie dost´pnych êróde∏ dotyczàcych ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej z uwzgl´dnieniem szczególnych potrzeb paƒstw rozwijajàcych si´. 2. Taka wymiana informacji obejmuje wymian´ wyników badaƒ technicznych, naukowych i spo∏eczno-ekonomicznych, jak równie˝ informacji doty- Dziennik Ustaw Nr 184 — 11719 — czàcych szkoleƒ i programów badawczych, wiedzy specjalistycznej, wiedzy tradycyjnej i tubylczej jako takich oraz w po∏àczeniu z technologiami, o których mowa w artykule 16 ust´p 1. Tam, gdzie jest to mo˝liwe, dotyczy to tak˝e rozpowszechniania tych informacji. Artyku∏ 18 Wspó∏praca techniczna i naukowa 1. Umawiajàce si´ Strony wspierajà mi´dzynarodowà wspó∏prac´ technicznà i naukowà w dziedzinie ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej, w razie potrzeby, przez odpowiednie instytucje mi´dzynarodowe i paƒstwowe. 2. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona wspiera wspó∏prac´ technicznà i naukowà z innymi Umawiajàcymi si´ Stronami, w szczególnoÊci z krajami rozwijajàcymi si´, przy wdra˝aniu niniejszej konwencji, inter alia, poprzez opracowywanie i wdra˝anie narodowych polityk. Popierajàc takà wspó∏prac´, szczególnà uwag´ nale˝y zwróciç na rozwijanie i umacnianie krajowych mo˝liwoÊci przez rozwój zasobów ludzkich oraz tworzenie instytucji. 3. Konferencja Stron na swoim pierwszym posiedzeniu okreÊla sposób funkcjonowania mechanizmu wymiany informacji majàcego na celu wspomaganie i u∏atwianie wspó∏pracy technicznej i naukowej. 4. Umawiajàce si´ Strony, zgodnie z krajowym ustawodawstwem i politykà, promujà i rozwijajà metody wspó∏pracy w zakresie rozwoju i wykorzystania technologii, w tym technologii tubylczych i tradycyjnych, stosownie do celów niniejszej konwencji. W tym celu Umawiajàce si´ Strony promujà tak˝e wspó∏prac´ w zakresie szkolenia personelu i wymiany specjalistów. 5. Umawiajàce si´ Strony, na podstawie wzajemnego porozumienia, popierajà tworzenie wspólnych programów badawczych oraz wspólnych przedsi´wzi´ç majàcych na celu rozwój technologii s∏u˝àcych realizacji celów niniejszej konwencji. Artyku∏ 19 Przenoszenie biotechnologii oraz podzia∏ korzyÊci 1. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona podejmuje odpowiednie ustawodawcze, administracyjne lub polityczne dzia∏ania w celu zapewnienia efektywnego udzia∏u w badaniach biotechnologicznych tych Umawiajàcych si´ Stron, szczególnie paƒstw rozwijajàcych si´, które dostarczajà zasoby genetyczne do tych badaƒ. Tam, gdzie to jest mo˝liwe, badania prowadzone sà na terytorium tych Umawiajàcych si´ Stron. 2. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona podejmuje wszelkie mo˝liwe dzia∏ania w celu promowania i udzielania priorytetowego dost´pu Umawiajàcym si´ Stronom, szczególnie paƒstwom rozwijajàcym si´, do wyników i korzyÊci p∏ynàcych z biotechnologii opartych na wykorzystaniu zasobów genetycznych dostarczanych przez te Umawiajàce si´ Stro- Poz. 1532 ny. Taki dost´p oparty jest na sprawiedliwych i s∏usznych zasadach oraz odbywa si´ na wzajemnie uzgodnionych warunkach. 3. Strony rozwa˝ajà potrzeb´ sporzàdzenia oraz za∏o˝enia protoko∏u okreÊlajàcego odpowiednie procedury, a zw∏aszcza dotyczàce uzyskiwania uprzedniej zgody w sprawie bezpiecznego przemieszczania, przekazywania i wykorzystania wszystkich ˝ywych organizmów zmodyfikowanych w rezultacie biotechnologii, które mogà wywieraç negatywny wp∏yw na ochron´ i zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej. 4. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, bezpoÊrednio lub za poÊrednictwem osoby fizycznej lub prawnej podlegajàcej jej jurysdykcji i dostarczajàcej organizmy, o których mowa w ust´pie 3, udziela Umawiajàcej si´ Stronie, do której organizmy te majà byç wprowadzone, wszelkich dost´pnych informacji dotyczàcych u˝ytkowania i przepisów bezpieczeƒstwa wymaganych przez t´ Umawiajàcà si´ Stron´ przekazujàcà te organizmy, jak równie˝ wszelkich dost´pnych informacji o potencjalnym negatywnym oddzia∏ywaniu tych organizmów. Artyku∏ 20 Ârodki finansowe 1. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona zobowiàzuje si´, w miar´ swoich mo˝liwoÊci i zgodnie ze swoimi przyj´tymi narodowymi planami, priorytetami oraz programami tej Strony, zapewniç pomoc finansowà oraz stosowaç bodêce stymulujàce krajowe dzia∏ania, które prowadzà do osiàgni´cia celów niniejszej konwencji. 2. Strony b´dàce paƒstwami rozwini´tymi zapewniajà nowe i dodatkowe Êrodki finansowe umo˝liwiajàce Stronom b´dàcym paƒstwami rozwijajàcymi si´ ca∏kowite pokrycie uzgodnionych kosztów, jakie b´dà one ponosiç w zwiàzku z podj´ciem dzia∏aƒ, do których zobowiàzuje niniejsza konwencja oraz które umo˝liwiajà uzyskanie korzyÊci z realizacji jej postanowieƒ. Koszty te sà uzgadniane mi´dzy Stronà b´dàcà paƒstwem rozwijajàcym si´ a strukturà instytucjonalnà, o której mowa w artykule 21, zgodnie z politykà, strategià, priorytetami programowymi i kryteriami uprawniajàcymi oraz wskaênikowà listà przyrostu kosztów ustalanych przez Konferencj´ Stron. Pozosta∏e Strony, w tym paƒstwa znajdujàce si´ w procesie transformacji gospodarczej, mogà dobrowolnie przyjmowaç na siebie zobowiàzania Stron b´dàcych paƒstwami rozwini´tymi. Dla celów niniejszego artyku∏u Konferencja Stron na swoim pierwszym posiedzeniu ustala list´ Stron b´dàcych paƒstwami rozwini´tymi oraz innych Stron, które dobrowolnie przyjmujà zobowiàzania Stron b´dàcych paƒstwami rozwini´tymi. Konferencja Stron przeprowadza okresowy przeglàd tej listy i w miar´ potrzeby dokona jej korekty. Zach´ca si´ inne paƒstwa i inne êród∏a do sk∏adania dobrowolnych dotacji. Przy wdra˝aniu tych zobowiàzaƒ nale˝y uwzgl´dniaç potrzeb´ odpowiedniego poziomu finansowania, terminowoÊci wp∏at zgodnie z ustaleniami oraz koniecznoÊç sprawiedliwego podzia∏u obcià˝eƒ, jakie z tego ty- Dziennik Ustaw Nr 184 — 11720 — tu∏u ponoszà Strony dostarczajàce Êrodki finansowe i znajdujàce si´ na liÊcie. 3. Strony b´dàce paƒstwami rozwini´tymi mogà tak˝e dostarczaç, a Strony b´dàce paƒstwami rozwijajàcymi si´ mogà wykorzystaç Êrodki finansowe przeznaczone na wdra˝anie niniejszej konwencji poprzez dwustronne, regionalne i inne wielostronne sposoby. 4. Zakres, w jakim Strony b´dàce paƒstwami rozwijajàcymi si´ skutecznie wype∏niajà swoje zobowiàzania wynikajàce z niniejszej konwencji, zale˝y od efektywnoÊci realizacji wdra˝ania przez Strony b´dàce paƒstwami rozwini´tymi swoich zobowiàzaƒ dotyczàcych Êrodków finansowych i transferu technologii, ustanowionych w niniejszej konwencji, jak równie˝ od uwzgl´dnienia faktu, ˝e rozwój gospodarczy i spo∏eczny oraz likwidacja ubóstwa sà g∏ównymi i nadrz´dnymi priorytetami Stron b´dàcych paƒstwami rozwijajàcymi si´. 5. Strony, podejmujàc dzia∏ania zwiàzane z finansowaniem i transferem technologii, biorà w pe∏ni pod uwag´ specyficzne potrzeby i szczególnà sytuacj´ paƒstw najs∏abiej rozwini´tych. 6. Umawiajàce si´ Strony biorà równie˝ pod uwag´ szczególne warunki zwiàzane z rozmieszczeniem i umiejscowieniem ró˝norodnoÊci biologicznej na terytoriach Stron b´dàcych paƒstwami rozwijajàcymi si´, w szczególnoÊci ma∏ych paƒstw wyspiarskich. 7. Nale˝y równie˝ wziàç pod uwag´ szczególnà sytuacj´ paƒstw rozwijajàcych si´, w∏àcznie z tymi, których Êrodowisko jest szczególnie podatne na zagro˝enia, a wi´c takie, które posiadajà strefy suche i pó∏suche oraz obszary nadbrze˝ne i górzyste. Artyku∏ 21 Mechanizm finansowy 1. Dla celów niniejszej konwencji tworzy si´ mechanizm zapewnienia Êrodków finansowych Stronom b´dàcym paƒstwami rozwijajàcymi si´. Mechanizm ten oparty jest na zasadzie dotacji lub koncesji, których podstawowe elementy okreÊla niniejszy artyku∏. Dla celów niniejszej konwencji mechanizm ten jest podporzàdkowany Konferencji Stron, która nim zarzàdza i nadzoruje jego funkcjonowanie. Operacje w zakresie tego mechanizmu prowadzone sà w ramach struktury instytucjonalnej, którà okreÊla Konferencja Stron na swoim pierwszym posiedzeniu. Dla celów niniejszej konwencji Konferencja Stron okreÊla polityk´, strategi´, priorytety programowe i kryteria uprawniajàce do dost´pu i wykorzystania tych Êrodków. Operacje finansowe powinny byç prowadzone w sposób zapewniajàcy odpowiedni poziom finansowania z zachowaniem terminowoÊci wp∏at, o których mowa w artykule 20. WysokoÊç Êrodków finansowych powinna byç stosowna do potrzeb ustalanych okresowo przez Konferencj´ Stron, bioràc pod uwag´ koniecznoÊç sprawiedliwego podzia∏u obcià˝eƒ mi´dzy Strony dostarczajàce Êrodki finansowe i znajdujàce si´ na liÊcie, o której mowa w artykule 20 ust´p 2. Strony b´dàce paƒstwami rozwini´tymi mogà równie˝ przekazywaç Êrodki finansowe na zasadzie dobrowolnych dotacji. Dotacje takie mogà tak˝e pochodziç z innych êróde∏. Mechanizm dzia∏a w oparciu o demokratyczny i jawny system zarzàdzania. Poz. 1532 2. Stosownie do celów niniejszej konwencji Konferencja Stron na swoim pierwszym posiedzeniu ustala polityk´, strategi´ oraz priorytety programowe, jak równie˝ szczegó∏owe kryteria i wskazówki okreÊlajàce dost´p do Êrodków finansowych i ich wykorzystywanie, w∏àcznie z monitorowaniem i regularnà ocenà tego wykorzystywania. Konferencja Stron podejmuje decyzje dotyczàce uregulowaƒ zmierzajàcych do realizacji postanowieƒ ust´pu 1 po konsultacji z instytucjà, w której ramach funkcjonuje mechanizm finansowy. 3. Konferencja Stron dokonuje oceny skutecznoÊci mechanizmu finansowego utworzonego zgodnie z niniejszym artyku∏em, w tym kryteriów i wskazówek, o których mowa w ust´pie 2, nie wczeÊniej ni˝ po up∏ywie dwóch lat od wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji, a nast´pnie w regularnych odst´pach czasu. Na podstawie takiej oceny Konferencja Stron podejmuje, w razie koniecznoÊci, odpowiednie dzia∏ania w celu poprawy skutecznoÊci mechanizmu finansowego. 4. Umawiajàce si´ Strony rozwa˝ajà mo˝liwoÊç umocnienia istniejàcych instytucji finansowych w celu zapewnienia Êrodków finansowych dla ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej. Artyku∏ 22 Stosunek do innych konwencji mi´dzynarodowych 1. Postanowienia niniejszej konwencji nie majà wp∏ywu na prawa i zobowiàzania ˝adnej z Umawiajàcych si´ Stron, wynikajàce z jakiegokolwiek obowiàzujàcego porozumienia mi´dzynarodowego, z wyjàtkiem przypadku, gdy wykonywanie tych praw i zobowiàzaƒ powodowa∏oby powa˝nà szkod´ lub zagro˝enie dla ró˝norodnoÊci biologicznej. 2. Umawiajàce si´ Strony stosujà niniejszà konwencj´ w odniesieniu do Êrodowiska morskiego zgodnie z prawami i zobowiàzaniami paƒstw przewidzianymi w prawie morza. Artyku∏ 23 Konferencja Stron 1. Niniejszym ustanawia si´ Konferencj´ Stron. Pierwsze posiedzenie Konferencji Stron zostaje zwo∏ane przez Dyrektora Wykonawczego Programu Ârodowiskowego Narodów Zjednoczonych, nie póêniej ni˝ w ciàgu jednego roku po wejÊciu w ˝ycie niniejszej konwencji. Nast´pnie zwyczajne posiedzenia Konferencji Stron odbywajà si´ w regularnych odst´pach czasu, które ustala Konferencja na swoim pierwszym posiedzeniu. 2. Nadzwyczajne posiedzenia Konferencji Stron odbywajà si´ w terminie, w jakim Konferencja uzna to za konieczne, lub na pisemny wniosek którejkolwiek ze Stron, pod warunkiem ˝e w ciàgu 6 miesi´cy od powiadomienia Stron o tym wniosku przez Sekretariat co najmniej jedna trzecia Stron wyrazi swe poparcie dla tego wniosku. 3. Konferencja Stron w drodze konsensusu uzgadnia i przyjmuje swój regulamin oraz regulamin ka˝dego organu pomocniczego, który mo˝e utworzyç, jak równie˝ przepisy finansowe regulujàce finanso- Dziennik Ustaw Nr 184 — 11721 — wanie Sekretariatu. Konferencja na ka˝dym swoim posiedzeniu przyjmuje bud˝et na okres finansowy do nast´pnego posiedzenia zwyczajnego. 4. Konferencja Stron dokonuje przeglàdu wykonywania niniejszej konwencji i w tym celu: (
a)okreÊla form´ oraz harmonogram przekazywania informacji, które majà byç przed∏o˝one zgodnie z artyku∏em 26, i rozpatruje te informacje, jak równie˝ sprawozdania przedk∏adane przez organy pomocnicze; (
b)rozpatruje rekomendacje naukowe, techniczne i technologiczne dotyczàce ró˝norodnoÊci biologicznej przedstawiane zgodnie z artyku∏em 25; (
c)rozwa˝a i przyjmuje, w razie koniecznoÊci, protoko∏y zgodnie z artyku∏em 28; (
d)rozwa˝a i przyjmuje, stosownie do potrzeb, zgodnie z artyku∏em 29 i 30, poprawki do niniejszej konwencji oraz jej za∏àczników; (
e)rozwa˝a poprawki do ka˝dego protoko∏u lub jego za∏àczników i zaleca ich przyj´cie Stronom tego protoko∏u, je˝eli tak zostanie zdecydowane; (
f)rozwa˝a i przyjmuje, stosownie do potrzeb, zgodnie z artyku∏em 30, dodatkowe za∏àczniki do niniejszej konwencji; (
g)ustanawia organy pomocnicze, szczególnie w celu doradztwa naukowego i technicznego, których ustanowienie uzna za konieczne dla realizacji niniejszej konwencji; (
h)poprzez Sekretariat nawiàzuje kontakty z organami wykonawczymi konwencji zajmujàcymi si´ sprawami obj´tymi niniejszà konwencjà w celu ustanowienia z nimi odpowiednich form wspó∏pracy oraz (
i)rozwa˝a i podejmuje wszelkie inne dodatkowe dzia∏ania, które mogà byç niezb´dne dla osiàgni´cia celów niniejszej konwencji, bioràc pod uwag´ doÊwiadczenie nabyte podczas jej stosowania. 5. Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowane agencje oraz Mi´dzynarodowa Agencja Energii Atomowej, jak równie˝ ka˝de paƒstwo nieb´dàce Stronà niniejszej konwencji mogà byç reprezentowane na posiedzeniach Konferencji Stron w charakterze obserwatorów. Jakikolwiek inny organ lub agencja, zarówno rzàdowa, jak i pozarzàdowa, zwiàzana z ochronà i zrównowa˝onym u˝ytkowaniem ró˝norodnoÊci biologicznej, która poinformuje Sekretariat o swojej woli uczestniczenia w charakterze obserwatora na posiedzeniu Konferencji Stron, mo˝e zostaç dopuszczona do udzia∏u w tym posiedzeniu, o ile nie sprzeciwi si´ temu jedna trzecia Stron. Dopuszczenie i uczestnictwo obserwatorów jest okreÊlone regulaminem przyj´tym przez Konferencj´ Stron. Artyku∏ 24 Sekretariat 1. Niniejszym zostaje powo∏any Sekretariat. Jego funkcje sà nast´pujàce: (
a)organizowanie oraz obs∏uga posiedzeƒ Konferencji Stron przewidzianych w artykule 23; Poz. 1532 (
b)sprawowanie funkcji powierzonych mu w którymkolwiek protokole; (
c)przygotowywanie sprawozdaƒ dotyczàcych sprawowania swoich funkcji przewidzianych w niniejszej konwencji oraz przedstawianie ich Konferencji Stron; (
d)wspó∏dzia∏anie z innymi odpowiednimi organami mi´dzynarodowymi, a w szczególnoÊci zawieranie takich porozumieƒ administracyjnych i kontraktów, jakie mogà byç niezb´dne dla skutecznego wype∏niania jego funkcji, oraz (
e)wykonywanie innych zadaƒ, jakie mo˝e okreÊliç Konferencja Stron. 2. Na swoim pierwszym zwyczajnym posiedzeniu Konferencja Stron powierza funkcje Sekretariatu jednej spoÊród istniejàcych kompetentnych organizacji mi´dzynarodowych, które wyrazi∏y gotowoÊç pe∏nienia funkcji Sekretariatu zgodnie z niniejszà konwencjà. Artyku∏ 25 Organ pomocniczy do spraw doradztwa naukowego, technicznego i technologicznego 1. Niniejszym tworzy si´ organ pomocniczy dla zapewnienia doradztwa naukowego, technicznego i technologicznego, którego zadaniem jest udzielanie Konferencji Stron oraz, w razie potrzeby, jej organom pomocniczym, we w∏aÊciwym czasie, doradztwa w zakresie wdra˝ania niniejszej konwencji. Organ ten jest otwarty dla uczestnictwa wszystkich Stron i posiada charakter interdyscyplinarny. Sk∏ada si´ on z kompetentnych w odpowiednich dziedzinach przedstawicieli rzàdów. Organ ten regularnie zdaje Konferencji Stron sprawozdanie z wszystkich przejawów swojej pracy. 2. Organ ten, dzia∏ajàcy pod kierownictwem i zgodnie z wytycznymi Konferencji Stron oraz na jej polecenie: (
a)dokonuje naukowej i technicznej oceny stanu ró˝norodnoÊci biologicznej; (
b)przygotowuje naukowe i techniczne oceny skutecznoÊci ró˝nego rodzaju dzia∏aƒ podejmowanych zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji; (
c)wskazuje innowacyjne, skuteczne i najnowsze osiàgni´cia technologiczne oraz metody dotyczàce ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej oraz doradza w zakresie sposobów i Êrodków popierania rozwoju i/lub transferu technologii; (
d)udziela porad w zakresie programów naukowych i mi´dzynarodowej wspó∏pracy dotyczàcych badaƒ i rozwoju zwiàzanego z ochronà i zrównowa˝onym u˝ytkowaniem ró˝norodnoÊci biologicznej oraz (
e)udziela odpowiedzi na pytania w sprawach naukowych, technicznych, technologicznych i metodologicznych, z którymi mo˝e zwróciç si´ Konferencja Stron lub jej organy pomocnicze. 3. Funkcje, zakres dzia∏ania, organizacja oraz dzia∏alnoÊç tego organu mogà zostaç dok∏adniej okreÊlone przez Konferencj´ Stron. Dziennik Ustaw Nr 184 — 11722 — Artyku∏ 26 Sprawozdania Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, w odst´pach czasu okreÊlonych przez Konferencj´ Stron, przedk∏ada Konferencji Stron sprawozdania dotyczàce podejmowanych przez nià dzia∏aƒ w celu wdro˝enia postanowieƒ niniejszej konwencji oraz ich skutecznoÊci w osiàganiu celów niniejszej konwencji. Artyku∏ 27 Rozstrzyganie sporów 1. W razie sporu pomi´dzy Umawiajàcymi si´ Stronami dotyczàcego interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji zainteresowane Strony dà˝à do rozstrzygni´cia go w drodze negocjacji. 2. Je˝eli zainteresowane Strony nie mogà osiàgnàç porozumienia w drodze negocjacji, mogà wspólnie zwróciç si´ do strony trzeciej o dobre us∏ugi lub mediacje. 3. Przy ratyfikacji, przyj´ciu, zatwierdzeniu lub przystàpieniu do niniejszej konwencji lub w jakimkolwiek póêniejszym terminie paƒstwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej mo˝e z∏o˝yç depozytariuszowi pisemne oÊwiadczenie, ˝e w przypadku sporu nierozstrzygni´tego zgodnie z ust´pem 1 lub 2 przyjmuje jako obowiàzkowy jeden lub obydwa z nast´pujàcych sposobów rozstrzygania sporów: (
a)arbitra˝, zgodnie z procedurà okreÊlonà w cz´Êci 1 za∏àcznika II; (
b)oddanie sporu do rozstrzygni´cia Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci. 4. Je˝eli strony sporu nie przyjmà, zgodnie z ust´pem 3, tej samej lub ˝adnej innej procedury, spór ten zostanie poddany post´powaniu pojednawczemu, zgodnie z cz´Êcià 2 za∏àcznika II, chyba ˝e Strony uzgodnià inaczej. 5. Postanowienia niniejszego artyku∏u stosuje si´ do ka˝dego protoko∏u, z wyjàtkiem protoko∏u, w którym zosta∏o postanowione inaczej. Artyku∏ 28 Przyj´cie protoko∏ów 1. Umawiajàce si´ Strony wspó∏pracujà przy sporzàdzaniu i przyj´ciu protoko∏ów do niniejszej konwencji. 2. Protoko∏y sà przyjmowane na posiedzeniu Konferencji Stron. 3. Tekst proponowanego protoko∏u zostaje przekazany przez Sekretariat Umawiajàcym si´ Stronom co najmniej 6 miesi´cy przed posiedzeniem Konferencji Stron. Artyku∏ 29 Poprawki do konwencji lub protoko∏ów 1. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona mo˝e proponowaç poprawki do niniejszej konwencji. Poprawki do któregokolwiek z protoko∏ów mo˝e proponowaç ka˝da ze Stron tego protoko∏u. Poz. 1532 2. Poprawki do niniejszej konwencji sà przyjmowane na posiedzeniu Konferencji Stron. Poprawki do protoko∏ów sà przyjmowane na posiedzeniu Stron danego protoko∏u. Tekst ka˝dej proponowanej poprawki do niniejszej konwencji lub do protoko∏u, z wyjàtkiem protoko∏u, w którym zosta∏o postanowione inaczej, Sekretariat przedstawia Stronom Konwencji lub danego protoko∏u co najmniej 6 miesi´cy przed posiedzeniem, na którym poprawka ta ma byç przyj´ta. O proponowanych poprawkach Sekretariat informuje równie˝ sygnatariuszy niniejszej konwencji. 3. Strony dok∏adajà wszelkich staraƒ, aby osiàgnàç porozumienie w sprawie proponowanych poprawek do niniejszej konwencji lub protoko∏u w drodze konsensusu. Je˝eli mimo wszelkich staraƒ porozumienie nie zostanie osiàgni´te w drodze konsensusu, poprawka ostatecznie zostaje przyj´ta wi´kszoÊcià dwóch trzecich g∏osów Stron niniejszej konwencji lub odpowiedniego protoko∏u, obecnych na posiedzeniu i g∏osujàcych, a nast´pnie zostaje przedstawiona przez depozytariusza wszystkim Stronom do ratyfikacji, przyj´cia lub zatwierdzenia. 4. O ratyfikacji, przyj´ciu lub zatwierdzeniu poprawek depozytariusz jest powiadamiany pisemnie. Poprawki przyj´te zgodnie z ust´pem 3 wchodzà w ˝ycie w stosunku do Stron, które je przyj´∏y, dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia dokumentów ratyfikacyjnych, przyj´cia lub zatwierdzenia przez co najmniej dwie trzecie Umawiajàcych si´ Stron niniejszej konwencji lub danego protoko∏u, z wyjàtkiem protoko∏u, w którym postanowiono inaczej. Nast´pnie poprawki wchodzà w ˝ycie dla ka˝dej innej Umawiajàcej si´ Strony dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia przez danà Stron´ dokumentu ratyfikacyjnego, przyj´cia lub zatwierdzenia tych poprawek. 5. Dla celów niniejszego artyku∏u okreÊlenie „Strony obecne i g∏osujàce” oznacza Strony obecne i g∏osujàce „za” lub „przeciw”. Artyku∏ 30 Przyj´cie za∏àczników i poprawek do nich 1. Za∏àczniki do niniejszej konwencji lub do któregokolwiek protoko∏u stanowià integralnà cz´Êç konwencji lub takiego protoko∏u, je˝eli wyraênie nie zosta∏o przewidziane inaczej. Odes∏anie do niniejszej konwencji lub jej protoko∏ów stanowi jednoczeÊnie odes∏anie do ich za∏àczników. Za∏àczniki te ograniczone sà do spraw proceduralnych, naukowych, technicznych i administracyjnych. 2. Je˝eli dany protokó∏ nie przewiduje inaczej co do swoich za∏àczników, nast´pujàca procedura jest stosowana do proponowania, przyjmowania i wejÊcia w ˝ycie dodatkowych za∏àczników do niniejszej konwencji lub za∏àczników do któregokolwiek protoko∏u: (
a)za∏àczniki do niniejszej konwencji lub do któregokolwiek protoko∏u sà proponowane i przyjmowane zgodnie z procedurà okreÊlonà w artykule 29; (
b)którakolwiek ze Stron, która nie mo˝e zatwierdziç dodatkowego za∏àcznika do niniejszej konwencji lub za∏àczników do protoko∏u, którego Dziennik Ustaw Nr 184 — 11723 — Poz. 1532 jest Stronà, notyfikuje to na piÊmie depozytariuszowi w ciàgu jednego roku od daty powiadomienia przez depozytariusza o przyj´ciu tego za∏àcznika. Depozytariusz niezw∏ocznie powiadamia wszystkie Strony o otrzymaniu takiej notyfikacji. Strona mo˝e w ka˝dym czasie wycofaç swój poprzedni sprzeciw i wówczas za∏àczniki wchodzà w ˝ycie w stosunku do danej Strony zgodnie z postanowieniami litery (c); (
c)po up∏ywie jednego roku od daty powiadomienia przez depozytariusza o przyj´ciu za∏àcznik wchodzi w ˝ycie w stosunku do wszystkich Stron niniejszej konwencji lub danego protoko∏u, które nie z∏o˝y∏y notyfikacji zgodnie z postanowieniami litery (b). 3. Proponowanie, przyjmowanie i wejÊcie w ˝ycie poprawek do za∏àczników do niniejszej konwencji lub do któregokolwiek z protoko∏ów odbywa si´ zgodnie z tà samà procedurà, co proponowanie, przyjmowanie i wejÊcie w ˝ycie za∏àczników do niniejszej konwencji lub za∏àczników do któregokolwiek z protoko∏ów. 4. Je˝eli dodatkowy za∏àcznik lub poprawka do za∏àcznika sà zwiàzane z poprawkà do niniejszej konwencji lub do któregokolwiek z protoko∏ów, to dodatkowy za∏àcznik lub poprawka nie wchodzà w ˝ycie do czasu wejÊcia w ˝ycie poprawki do niniejszej konwencji lub danego protoko∏u. organizacji integracji gospodarczej od dnia 5 czerwca 1992 r. do dnia 14 czerwca 1992 r. oraz w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku od dnia 15 czerwca 1992 r. do dnia 4 czerwca 1993 r. Artyku∏ 31 3. W swoich dokumentach ratyfikacyjnych, przyj´cia lub zatwierdzenia, organizacje, o których mowa w ust´pie 1, wskazujà zakres swoich kompetencji w sprawach obj´tych konwencjà lub danym protoko∏em. Organizacje te powiadamiajà tak˝e depozytariusza o wszelkich zmianach co do zakresu swoich kompetencji. Prawo do g∏osowania 1. Z wyjàtkiem przypadku, o którym mowa w ust´pie 2, ka˝da Umawiajàca si´ Strona niniejszej konwencji lub któregokolwiek protoko∏u posiada jeden g∏os. 2. Regionalne organizacje integracji gospodarczej w sprawach nale˝àcych do ich kompetencji korzystajà z prawa g∏osu z liczbà g∏osów równà liczbie ich paƒstw cz∏onkowskich, które sà Umawiajàcymi si´ Stronami niniejszej konwencji lub danego protoko∏u. Organizacje takie nie korzystajà ze swojego prawa do g∏osowania, je˝eli ich paƒstwa cz∏onkowskie korzystajà ze swego prawa i vice versa. Artyku∏ 32 Zwiàzek mi´dzy niniejszà konwencjà a jej protoko∏ami 1. Paƒstwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej nie mo˝e staç si´ Stronà protoko∏u, je˝eli nie jest lub nie staje si´ w tym samym czasie Umawiajàcà si´ Stronà niniejszej konwencji. 2. Decyzje podejmowane na podstawie któregokolwiek protoko∏u sà podejmowane tylko przez Strony tego protoko∏u. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona, która nie ratyfikowa∏a, nie przyj´∏a lub nie zatwierdzi∏a danego protoko∏u, mo˝e uczestniczyç w posiedzeniu Stron tego protoko∏u w charakterze obserwatora. Artyku∏ 33 Podpisanie Niniejsza konwencja jest otwarta do podpisu w Rio de Janeiro dla wszystkich paƒstw oraz regionalnych Artyku∏ 34 Ratyfikacja, przyj´cie lub zatwierdzenie 1. Niniejsza konwencja oraz ka˝dy protokó∏ do niej podlegajà ratyfikacji, przyj´ciu lub zatwierdzeniu przez paƒstwa oraz przez regionalne organizacje integracji gospodarczej. Dokumenty ratyfikacyjne, przyj´cia lub zatwierdzenia sà sk∏adane u depozytariusza. 2. Ka˝da organizacja, o której mowa w ust´pie 1, która staje si´ Stronà niniejszej konwencji lub protoko∏u, a której ˝adne paƒstwo cz∏onkowskie nie jest Umawiajàcà si´ Stronà, jest zwiàzana zobowiàzaniami wynikajàcymi odpowiednio z konwencji lub protoko∏u. W przypadku takich organizacji, których jedno lub wi´cej paƒstw cz∏onkowskich jest Umawiajàcà si´ Stronà niniejszej konwencji lub protoko∏u, organizacja ta i jej paƒstwa cz∏onkowskie podejmujà decyzj´ w sprawie odpowiedzialnoÊci za realizacj´ zobowiàzaƒ wynikajàcych dla nich odpowiednio z niniejszej konwencji lub protoko∏u. W takich przypadkach organizacja i jej paƒstwa cz∏onkowskie nie mogà równoczeÊnie korzystaç ze swoich praw wynikajàcych z konwencji lub danego protoko∏u. Artyku∏ 35 Przystàpienie 1. Niniejsza konwencja i ka˝dy protokó∏ do niej sà otwarte do przystàpienia przez paƒstwa i regionalne organizacje integracji gospodarczej od dnia, w którym konwencja lub te protoko∏y przesta∏y byç otwarte do podpisu. Dokumenty przystàpienia sà sk∏adane u depozytariusza. 2. W swoich dokumentach przystàpienia organizacje, o których mowa w ust´pie 1, okreÊlajà zakres swoich kompetencji w sprawach obj´tych konwencjà lub danym protoko∏em. Organizacje te powiadamiajà tak˝e depozytariusza o wszystkich istotnych zmianach co do zakresu swoich kompetencji. 3. Postanowienia artyku∏u 34 ust´p 2 stosuje si´ do regionalnych organizacji integracji gospodarczej, które przyst´pujà do niniejszej konwencji lub któregokolwiek protoko∏u. Artyku∏ 36 WejÊcie w ˝ycie 1. Niniejsza konwencja wchodzi w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia trzydziestego dokumentu ratyfikacyjnego, zatwierdzenia lub przystàpienia. Dziennik Ustaw Nr 184 — 11724 — Poz. 1532 2. Ka˝dy z protoko∏ów wchodzi w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia takiej liczby dokumentów ratyfikacyjnych, zatwierdzenia lub przystàpienia, jaka zosta∏a okreÊlona w tym protokole. 3. Uwa˝a si´, ˝e ka˝da ze Stron wycofujàca si´ z niniejszej konwencji wycofuje si´ równie˝ z ka˝dego protoko∏u, którego jest stronà. 3. Dla ka˝dej Umawiajàcej si´ Strony, która ratyfikuje, przyjmie lub zatwierdzi niniejszà konwencj´ bàdê do niej przystàpi po z∏o˝eniu trzydziestego dokumentu ratyfikacyjnego, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, niniejsza konwencja wchodzi w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia przez t´ Stron´ jej dokumentu ratyfikacyjnego, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. Tymczasowe porozumienie finansowe 4. Ka˝dy protokó∏, jeÊli nie przewidziano w nim inaczej, wchodzi w ˝ycie dla Umawiajàcej si´ Strony, która go ratyfikuje, przyjmie lub zatwierdzi bàdê przystàpi do niego po jego wejÊciu w ˝ycie zgodnie z ust´pem 2, dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia przez Umawiajàcà si´ Stron´ jej dokumentu ratyfikacyjnego, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia bàdê te˝ dnia, w którym niniejsza konwencja wchodzi w ˝ycie dla danej Umawiajàcej si´ Strony, w zale˝noÊci od tego, która data jest póêniejsza. 5. Dla celów okreÊlonych w ust´pie 1 i 2 dokument z∏o˝ony przez regionalnà organizacj´ integracji gospodarczej nie jest traktowany jako dodatkowy do dokumentów z∏o˝onych przez Paƒstwa cz∏onkowskie tej organizacji. Artyku∏ 39 Je˝eli Fundusz na rzecz Globalnego Ârodowiska Programu Odbudowy i Rozwoju Narodów Zjednoczonych, Programu Ârodowiska Narodów Zjednoczonych oraz Mi´dzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju zostanie poddany ca∏kowitej restrukturyzacji zgodnie z wymaganiami artyku∏u 21, staje si´ tymczasowà strukturà instytucjonalnà, wspomnianà w artykule 21, w okresie od daty wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji do pierwszego posiedzenia Konferencji Stron lub do czasu, kiedy Konferencja Stron zdecyduje, jaka struktura instytucjonalna zostanie przyj´ta zgodnie z artyku∏em 21. Artyku∏ 40 Tymczasowe porozumienia dotyczàce Sekretariatu Sekretariat powo∏any przez Dyrektora Wykonawczego Programu Ârodowiskowego Narodów Zjednoczonych staje si´ Sekretariatem, o którym mowa w artykule 24 ust´p 2, tymczasowo, w okresie od daty wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji do pierwszego posiedzenia Konferencji Stron. Artyku∏ 41 Artyku∏ 37 Depozytariusz Zastrze˝enia Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych pe∏ni funkcje depozytariusza niniejszej konwencji i któregokolwiek z protoko∏ów. Do niniejszej konwencji nie mogà byç zg∏aszane ˝adne zastrze˝enia. Artyku∏ 38 Wycofanie 1. Ka˝da Umawiajàca si´ Strona mo˝e wycofaç si´ z niniejszej konwencji, przesy∏ajàc depozytariuszowi pisemne powiadomienie w ka˝dym czasie po up∏ywie dwóch lat od daty wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji w stosunku do tej Strony. 2. Wycofanie si´ nabiera mocy po up∏ywie roku od daty otrzymania przez depozytariusza takiego powiadomienia lub w terminie póêniejszym, okreÊlonym w powiadomieniu o wycofaniu si´. Artyku∏ 42 Teksty autentyczne Orygina∏ niniejszej konwencji, której teksty w j´zykach angielskim, arabskim, chiƒskim, francuskim, hiszpaƒskim i rosyjskim sà jednakowo autentyczne, zostaje z∏o˝ony u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. Na dowód czego ni˝ej podpisani, nale˝ycie w tym celu upowa˝nieni, podpisali niniejszà konwencj´. Sporzàdzono w Rio de Janeiro dnia piàtego czerwca tysiàc dziewi´çset dziewi´çdziesiàtego drugiego roku. Dziennik Ustaw Nr 184 — 11725 — Poz. 1532 ZA¸ÑCZNIK I IDENTYFIKACJA I MONITORING 1. Ekosystemy i siedliska: charakteryzujàce si´ wysokà ró˝norodnoÊcià, du˝à liczbà gatunków endemicznych lub zagro˝onych, lub te˝ te, które cechuje pierwotnoÊç przyrody; niezb´dne dla gatunków migrujàcych; majàce istotne znaczenie spo∏eczne, ekonomiczne, kulturowe lub naukowe; bàdê reprezentatywne, rzadkie lub zwiàzane z kluczowymi procesami ewolucyjnymi lub innymi procesami biologicznymi. 2. Gatunki i Êrodowiska, które: sà zagro˝one; sà dzikimi krewnymi gatunków udomowionych lub hodowlanych; przedstawiajà wartoÊç dla medycyny, rolnictwa lub innà wartoÊç ekonomicznà; majà znaczenie spo∏eczne, naukowe lub kulturowe; bàdê majà znaczenie dla badaƒ w dziedzinie ochrony i zrównowa˝onego u˝ytkowania ró˝norodnoÊci biologicznej, takie jak gatunki wskaênikowe; oraz 3. Opisane genomy i geny majàce znaczenie spo∏eczne, naukowe i gospodarcze. ZA¸ÑCZNIK II CZ¢Âå 1 ARBITRA˚ Artyku∏ 1 Strona wyst´pujàca z roszczeniem powiadamia Sekretariat, ˝e strony kierujà spór do arbitra˝u zgodnie z artyku∏em 27. Powiadomienie powinno okreÊlaç przedmiot arbitra˝u i wskazywaç w szczególnoÊci te artyku∏y konwencji lub protoko∏u, których interpretacja lub zastosowanie stanowià przedmiot sporu. Je˝eli strony nie osiàgnà zgody co do przedmiotu sporu, zanim przewodniczàcy trybuna∏u zostanie wyznaczony, trybuna∏ arbitra˝owy okreÊli przedmiot sporu. Sekretariat przekazuje informacj´ otrzymanà w ten sposób wszystkim Umawiajàcym si´ Stronom konwencji lub danego protoko∏u. Artyku∏ 2 1. W sporach pomi´dzy dwiema stronami trybuna∏ arbitra˝owy sk∏ada si´ z trzech cz∏onków. Ka˝da ze stron sporu powo∏uje arbitra, a dwóch arbitrów powo∏anych w ten sposób wyznaczy, za obopólnà zgodà, trzeciego, który b´dzie pe∏ni∏ funkcj´ przewodniczàcego trybuna∏u. Przewodniczàcy trybuna∏u nie mo˝e byç obywatelem jednej ze stron sporu ani posiadaç sta∏ego miejsca zamieszkania na terytorium jednej ze stron, ani byç zatrudniony przez któràkolwiek z nich, ani te˝ wczeÊniej nie mo˝e zajmowaç si´ danà sprawà w innym charakterze. 2. W sporach pomi´dzy wi´cej ni˝ dwiema stronami strony posiadajàce wspólny interes w sporze powo∏ajà wspólnie jednego arbitra. 2. Je˝eli jedna ze stron sporu nie powo∏a arbitra w ciàgu dwóch miesi´cy od otrzymania wniosku, druga strona mo˝e poinformowaç o tym fakcie Sekretarza Generalnego, który wyznacza go w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. Artyku∏ 4 Trybuna∏ arbitra˝owy podejmuje decyzje zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, odpowiednimi protoko∏ami oraz zgodnie z prawem mi´dzynarodowym. Artyku∏ 5 Je˝eli strony sporu nie uzgodnià inaczej, trybuna∏ arbitra˝owy ustala w∏asne zasady post´powania. Artyku∏ 6 Trybuna∏ arbitra˝owy mo˝e, na wniosek jednej ze stron sporu, zaleciç niezb´dne tymczasowe Êrodki zabezpieczajàce. Artyku∏ 7 Strony sporu u∏atwiajà prac´ trybuna∏u arbitra˝owego, a w szczególnoÊci wykorzystujàc wszystkie Êrodki, którymi dysponujà: (
a)przekazujà mu wszystkie odpowiednie dokumenty, informacje i materia∏y oraz (
b)w razie koniecznoÊci, umo˝liwiajà mu powo∏anie Êwiadków lub ekspertów i uzyskanie ich zeznaƒ. Artyku∏ 8 3. Ka˝dy wakat jest wype∏niany w sposób okreÊlony dla pierwotnego powo∏ania arbitra. Strony i arbitrzy zobowiàzani sà chroniç poufnoÊci wszelkich informacji, które otrzymujà jako poufne w toku post´powania przed trybuna∏em arbitra˝owym. Artyku∏ 3 Artyku∏ 9 1. Je˝eli przewodniczàcy trybuna∏u arbitra˝owego nie zostanie wyznaczony w ciàgu dwóch miesi´cy od powo∏ania drugiego arbitra, Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych, na wniosek strony, wyznacza przewodniczàcego w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. Je˝eli ze wzgl´du na szczególne okolicznoÊci sprawy trybuna∏ arbitra˝owy nie postanowi inaczej, strony sporu pokrywajà koszty trybuna∏u w równych cz´Êciach. Trybuna∏ prowadzi wykaz swoich kosztów i przedstawia stronom ich ostateczne zestawienie. Dziennik Ustaw Nr 184 — 11726 — Artyku∏ 10 Którakolwiek z Umawiajàcych si´ Stron posiadajàca interes o charakterze prawnym w przedmiocie sporu, który mo˝e byç naruszony przez podj´te decyzje w danej sprawie, mo˝e za zgodà trybuna∏u w∏àczyç si´ w tok post´powania. Artyku∏ 11 Trybuna∏ mo˝e rozpatrywaç i podejmowaç decyzje w sprawie roszczeƒ wzajemnych wynikajàcych bezpoÊrednio z przedmiotu sporu. Poz. 1532 konania ostatecznej decyzji, mo˝e byç przez ka˝dà stron´ przedstawiona do rozstrzygni´cia trybuna∏owi arbitra˝owemu, który wyda∏ t´ decyzj´. CZ¢Âå 2 POST¢POWANIE POJEDNAWCZE Artyku∏ 1 Decyzje, zarówno proceduralne, jak i merytoryczne, podejmowane sà przez trybuna∏ wi´kszoÊcià g∏osów jego cz∏onków. Komisja pojednawcza powo∏ywana jest na wniosek jednej ze stron sporu. Komisja ta sk∏ada si´, chyba ˝e strony uzgodnià inaczej, z pi´ciu cz∏onków, po dwóch wyznaczonych przez ka˝dà ze stron, oraz przewodniczàcego, wybranego wspólnie przez tych cz∏onków. Artyku∏ 13 Artyku∏ 2 Je˝eli jedna ze stron sporu nie stawi si´ przed trybuna∏em arbitra˝owym lub nie podejmie obrony swojej sprawy, druga strona mo˝e zwróciç si´ z wnioskiem do trybuna∏u o kontynuowanie post´powania i wydanie orzeczenia. NieobecnoÊç strony lub niepodj´cie obrony swojej sprawy nie stanowi przeszkody w prowadzeniu post´powania. Przed wydaniem ostatecznej decyzji trybuna∏ arbitra˝owy musi byç przekonany, ˝e roszczenie jest nale˝ycie uzasadnione pod wzgl´dem faktycznym i prawnym. W sporach pomi´dzy wi´cej ni˝ dwiema stronami strony posiadajàce ten sam interes powo∏ujà wspólnie swoich cz∏onków komisji. W przypadku gdy dwie lub wi´cej stron posiadajà odr´bne interesy lub nie mogà osiàgnàç porozumienia co do tego, czy posiadajà ten sam interes, powo∏ujà one swoich cz∏onków oddzielnie. Artyku∏ 12 Artyku∏ 14 Trybuna∏ wydaje swojà ostatecznà decyzj´ w ciàgu pi´ciu miesi´cy od daty swojego ukonstytuowania si´, chyba ˝e uzna za konieczne przed∏u˝enie tego okresu na czas nie d∏u˝szy ni˝ dalsze pi´ç miesi´cy. Artyku∏ 15 Ostateczna decyzja trybuna∏u arbitra˝owego ogranicza si´ do przedmiotu sporu i podaje podstawy, na których jest oparta. Zawiera ona nazwiska cz∏onków uczestniczàcych w jej podj´ciu oraz dat´ tej decyzji. Ka˝dy cz∏onek trybuna∏u mo˝e do∏àczyç do ostatecznej decyzji opini´ odr´bnà lub opini´ ró˝niàcà si´ od podj´tej decyzji. Artyku∏ 3 Je˝eli strony nie wyznaczà cz∏onków komisji pojednawczej w ciàgu dwóch miesi´cy od daty wniosku o utworzenie takiej komisji, Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych, jeÊli zostanie o to poproszony przez stron´, która z∏o˝y∏a taki wniosek, wyznacza tych cz∏onków w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. Artyku∏ 4 Je˝eli przewodniczàcy komisji pojednawczej nie zostanie wybrany w ciàgu dwóch miesi´cy od wyznaczenia ostatniego z cz∏onków komisji, Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych, je˝eli zostanie o to poproszony przez stron´, wyznacza przewodniczàcego komisji w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. Artyku∏ 5 Orzeczenie jest wià˝àce dla stron sporu. Nie podlega ono apelacji, chyba ˝e strony sporu uzgodni∏y uprzednio procedur´ apelacyjnà. Komisja pojednawcza podejmuje swoje decyzje wi´kszoÊcià g∏osów swoich cz∏onków. Je˝eli strony sporu nie zdecydujà inaczej, ustala ona swojà w∏asnà procedur´. Komisja przedstawia propozycj´ rozstrzygni´cia sporu, którà strony rozwa˝ajà w dobrej wierze. Artyku∏ 17 Artyku∏ 6 Jakakolwiek rozbie˝noÊç, która mo˝e powstaç mi´dzy stronami sporu co do interpretacji lub sposobu wy- Rozbie˝noÊci co do kompetencji komisji pojednawczej sà rozstrzygane przez t´ komisj´. Artyku∏ 16 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11727 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11728 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11729 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11730 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11731 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11732 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11733 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11734 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11735 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11736 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11737 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11738 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11739 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11740 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11741 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11742 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11743 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11744 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11745 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11746 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11747 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11748 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11749 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11750 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11751 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11752 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11753 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11754 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11755 — Poz. 1532 Dziennik Ustaw Nr 184 — 11756 — Poz. 1532 i 1533 Po zaznajomieniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, — b´dzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 13 grudnia 1995 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wa∏´sa L.S. Minister Spraw Zagranicznych: W. Bartoszewski 1533 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 8 maja 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej, sporzàdzonej w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 34 ust´p 1 Konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej, sporzàdzonej w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 13 grudnia 1995 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 18 stycznia 1996 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny. Zgodnie z artyku∏em 36 ust´p 1 konwencja wesz∏a w ˝ycie dnia 29 grudnia 1993 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 36 ust´p 3, dnia 19 grudnia 1996 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: 1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami konwencji w podanych ni˝ej datach: Republika Po∏udniowej Afryki 2 listopada 1995 r. Republika Albanii 5 stycznia 1994 r. Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna 14 sierpnia 1995 r. Republika Angoli 1 kwietnia 1998 r. Antigua i Barbuda 9 marca 1993 r. Królestwo Arabii Saudyjskiej 3 paêdziernika 2001 r. Republika Argentyƒska 22 listopada 1994 r. Republika Armenii 14 maja 1993 r. Australia 18 czerwca 1993 r. Republika Austrii 18 sierpnia 1994 r. Republika Azerbejd˝aƒska 3 sierpnia 2000 r. Bahamy 2 wrzeÊnia 1993 r. Paƒstwo Bahrajnu 30 sierpnia 1996 r. Ludowa Republika Bangladeszu 3 maja 1994 r. Barbados 10 grudnia 1993 r. Królestwo Belgii 22 listopada 1996 r. Belize 30 grudnia 1993 r. Republika Beninu 30 czerwca 1994 r. Bhutan 25 sierpnia 1995 r. Republika Bia∏oruÊ 8 wrzeÊnia 1993 r. Republika Boliwii 3 paêdziernika 1994 r. Republika Botswany 12 paêdziernika 1995 r. Federacyjna Republika Brazylii 28 lutego 1994 r. Republika Bu∏garii 17 kwietnia 1996 r. Burkina Faso 2 wrzeÊnia 1993 r. Republika Burundi 15 kwietnia 1997 r. Republika Chile 9 wrzeÊnia 1994 r. Chiƒska Republika Ludowa 5 stycznia 1993 r. Republika Chorwacji 7 paêdziernika 1996 r. Republika Cypryjska 10 lipca 1996 r. Republika Czadu 7 czerwca 1994 r. Republika Czeska 3 grudnia 1993 r. Królestwo Danii 21 grudnia 1993 r. Dominika 6 kwietnia 1994 r. Republika Dominikaƒska 25 listopada 1996 r. Republika D˝ibuti 1 wrzeÊnia 1994 r. Arabska Republika Egiptu 2 czerwca 1994 r. Republika Ekwadoru 23 lutego 1993 r. Paƒstwo Erytrei 21 marca 1996 r. Republika Estoƒska 27 lipca 1994 r. Federalna Demokratyczna Republika Etiopii 5 kwietnia 1994 r. Fid˝i 25 lutego 1993 r. Republika Filipin 8 paêdziernika 1993 r. Republika Finlandii 27 lipca 1994 r. Republika Francuska 1 lipca 1994 r. Republika Gaboƒska 14 marca 1997 r. Republika Gambii 10 czerwca 1994 r. Republika Ghany 29 sierpnia 1994 r. Republika Grecka 4 sierpnia 1994 r. Grenada 11 sierpnia 1994 r. Gruzja 2 czerwca 1994 r.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Konwencja o różnorodności biologicznej, sporządzona w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r.