Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia w pa

Dziennik Ustaw Nr 185 — 11802 — Poz. 1537 i 1538 1537 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 28 maja 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Umowy mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej i Rzàdem Federacji Rosyjskiej o wspó∏pracy w dziedzinie zapobiegania awariom przemys∏owym, kl´skom ˝ywio∏owym i likwidacji ich skutków, sporzàdzonej w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e Umowa mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej i Rzàdem Federacji Rosyjskiej o wspó∏pracy w dziedzinie zapobiegania awariom przemys∏owym, kl´skom ˝ywio∏owym i likwidacji ich skutków, sporzàdzona w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r., zosta∏a ratyfikowana przez Prezy- denta Rzeczypospolitej Polskiej dnia 24 kwietnia 2002 r. Zgodnie z art. 21 powy˝szej umowy wesz∏a ona w ˝ycie w dniu 22 maja 2002 r. Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz 1538 KONWENCJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH w sprawie zwalczania pustynnienia w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, zw∏aszcza w Afryce, sporzàdzona w Pary˝u dnia 17 czerwca 1994 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: W dniu 17 czerwca 1994 r. zosta∏a sporzàdzona w Pary˝u Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, zw∏aszcza w Afryce, w nast´pujàcym brzmieniu: Przek∏ad KONWENCJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH w sprawie zwalczania pustynnienia w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, zw∏aszcza w Afryce Strony niniejszej konwencji, potwierdzajàc, ˝e istoty ludzkie na obszarach zagro˝onych lub doÊwiadczonych suszami sà w centrum zainteresowania dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz, uznajàc, ˝e pustynnienie i susze sà problemami o wymiarze globalnym, gdy˝ wywierajà wp∏yw na wszystkie regiony Êwiata, i ˝e konieczne sà wspólne dzia∏ania spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej w celu zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz, bioràc pod uwag´ wielkà liczb´ paƒstw rozwijajàcych si´, a zw∏aszcza paƒstw najmniej rozwini´tych wÊród paƒstw dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, oraz szczególnie tragiczne konsekwencje tych zjawisk w Afryce, odzwierciedlajàc naglàce zaniepokojenie spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej, w tym paƒstw i organizacji mi´dzynarodowych, szkodliwymi skutkami pustynnienia i susz, bioràc równie˝ pod uwag´, ˝e pustynnienie powodowane jest przez z∏o˝one oddzia∏ywania pomi´dzy czynnikami fizycznymi, biologicznymi, politycznymi, spo∏ecznymi, kulturowymi i gospodarczymi, Êwiadome, ˝e suche, pó∏suche i okresowo suche obszary stanowià znacznà cz´Êç powierzchni làdów Ziemi oraz ˝e sà one Êrodowiskiem ˝ycia i êród∏em utrzymania dla wielkiej cz´Êci jej ludnoÊci, rozwa˝ajàc wp∏yw handlu i odnoÊnych aspektów mi´dzynarodowych stosunków ekonomicznych na mo˝liwoÊci odpowiedniego zwalczania pustynnienia przez kraje dotkni´te, Dziennik Ustaw Nr 185 — 11803 — Êwiadome, ˝e zrównowa˝ony wzrost gospodarczy, rozwój spo∏eczny i likwidacja ubóstwa sà priorytetami w dotkni´tych paƒstwach rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, i ˝e sà one niezb´dne dla osiàgni´cia celów trwa∏ego rozwoju, majàc na uwadze, ˝e pustynnienie i susze, przez ich zwiàzek z wa˝nymi problemami spo∏ecznymi, takimi jak ubóstwo, z∏y stan zdrowia, z∏e od˝ywianie, niemo˝noÊç zapewnienia ˝ywnoÊci, oraz problemami wynikajàcymi z migracji, przesiedlania osób i dynamiki demograficznej majà wp∏yw na zrównowa˝ony rozwój, doceniajàc znaczenie dotychczasowych staraƒ i doÊwiadczeƒ paƒstw i organizacji mi´dzynarodowych w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, a zw∏aszcza w realizacji Planu Dzia∏aƒ dla Zwalczania Pustynnienia, który zosta∏ przyj´ty na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie pustynnienia w 1977 r., Poz. 1538 uznajàc dalej wag´ dostarczania dotkni´tym paƒstwom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce, skutecznych Êrodków, mi´dzy innymi znacznych zasobów finansowych, w tym nowych i dodatkowych funduszy, oraz dost´pu do technologii, bez których b´dzie im trudno w pe∏ni realizowaç zobowiàzania wynikajàce z niniejszej konwencji, wyra˝ajàc zaniepokojenie wp∏ywem pustynnienia i susz na dotkni´te paƒstwa w centralnej Azji i po∏udniowym Kaukazie, podkreÊlajàc wa˝nà rol´ kobiet w regionach dotkni´tych pustynnieniem i/lub suszà, zw∏aszcza na obszarach wiejskich w paƒstwach rozwijajàcych si´, oraz znaczenie zapewnienia pe∏nego udzia∏u m´˝czyzn i kobiet na wszystkich poziomach programów zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, podkreÊlajàc szczególnà rol´ organizacji pozarzàdowych i innych wi´kszych grup w programach zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, Êwiadome, ˝e pomimo dotychczasowych wysi∏ków w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz nie nastàpi∏ post´p na miar´ oczekiwaƒ i ˝e konieczne jest nowe i bardziej skuteczne podejÊcie na wszystkich poziomach, w ramach zrównowa˝onego rozwoju, majàc na uwadze zwiàzki mi´dzy pustynnieniem a innymi problemami ekologicznymi o wymiarze globalnym, przed którymi stojà spo∏ecznoÊç mi´dzynarodowa i wspólnoty narodowe, uznajàc wag´ i stosownoÊç decyzji przyj´tych na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Êrodowiska i rozwoju, szczególnie Agendy 21 i jej rozdzia∏u 12, który stanowi podstaw´ dla zwalczania pustynnienia. majàc równie˝ na uwadze sposób, w jaki zwalczanie pustynnienia mo˝e przyczyniç si´ do osiàgni´cia celów Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej i innych odpowiednich konwencji ekologicznych, potwierdzajàc, w tym Êwietle, zobowiàzania paƒstw rozwini´tych zawarte w ust´pie 13 rozdzia∏u 33 Agendy 21, powo∏ujàc si´ na rezolucj´ 47/188 Zgromadzenia Ogólnego, a zw∏aszcza na priorytet przyznany w niej Afryce, oraz na wszystkie inne stosowne rezolucje, decyzje i programy Narodów Zjednoczonych dotyczàce pustynnienia i suszy oraz na odpowiednie deklaracje Paƒstw afrykaƒskich i Paƒstw z innych regionów, wierzàc, ˝e strategie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz b´dà najbardziej efektywne, gdy zostanà oparte na rozsàdnych, systematycznych obserwacjach i Êcis∏ej wiedzy naukowej oraz jeÊli b´dà stale aktualizowane, uznajàc pilnà koniecznoÊç poprawy efektywnoÊci i koordynacji wspó∏pracy mi´dzynarodowej w celu u∏atwienia wdra˝ania krajowych planów i priorytetów, potwierdzajàc Deklaracj´ z Rio w sprawie Êrodowiska i rozwoju, która stwierdza, w Zasadzie 2, ˝e paƒstwa majà, zgodnie z Kartà Narodów Zjednoczonych i zasadami prawa mi´dzynarodowego, suwerenne prawo do eksploatacji w∏asnych zasobów zgodnie z ich w∏asnà politykà ochrony Êrodowiska i rozwoju oraz ˝e ponoszà odpowiedzialnoÊç za zagwarantowanie, aby dzia∏alnoÊç lub kontrola w obr´bie ich w∏asnej jurysdykcji nie powodowa∏y szkód w Êrodowisku innych paƒstw lub obszarów wykraczajàcych poza granice ich narodowej jurysdykcji. zdecydowane podjàç odpowiednie dzia∏ania w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz dla dobra obecnych i przysz∏ych pokoleƒ, uznajàc, ˝e rzàdy krajowe odgrywajà kluczowà rol´ w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzeniu skutków susz oraz ˝e post´p w tym zakresie zale˝y od lokalnej realizacji programów dzia∏aƒ na obszarach dotkni´tych, Stosowane terminy uznajàc równie˝ znaczenie i koniecznoÊç wspó∏pracy mi´dzynarodowej i partnerstwa w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, uzgodni∏y, co nast´puje: CZ¢Âå I WPROWADZENIE Artyku∏ 1 W rozumieniu niniejszej konwencji: (

a)„pustynnienie” oznacza degradacj´ ziemi na suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarach wynikajàcà z ró˝nych czynników, w tym zmiennoÊci klimatu i dzia∏alnoÊci cz∏owieka; Dziennik Ustaw Nr 185 — 11804 — (
b)„zwalczanie pustynnienia” obejmuje dzia∏ania b´dàce cz´Êcià zintegrowanego rozwoju ziemi na suchych pó∏suchych i okresowo suchych obszarach dla zrównowa˝onego rozwoju, których celem jest: (
i)zapobieganie i/lub zmniejszenie degradacji ziemi; (
ii)rekultywacja cz´Êciowo zdegradowanej ziemi i (iii) odzyskiwanie ziemi zamienionej w pustyni´; (
c)„susza” oznacza naturalnie wyst´pujàce zjawisko, które istnieje, kiedy poziom opadów utrzymuje si´ znacznie poni˝ej normalnie notowanych poziomów, powodujàc powa˝ne zaburzenia równowagi hydrologicznej, które szkodliwie wp∏ywa na system produkcji zasobów ziemi; (
d)„∏agodzenie skutków susz” oznacza dzia∏ania zwiàzane z przewidywaniem susz i zmierzajàce do zwi´kszenia odpornoÊci spo∏eczeƒstwa i systemów naturalnych na susz´, co wià˝e si´ ze zwalczaniem pustynnienia; (
e)„ziemia” oznacza ziemski system bioprodukcyjny, obejmujàcy gleb´, roÊlinnoÊç, inne biocenozy oraz systemy ekologiczne i procesy hydrologiczne, które dzia∏ajà w ramach tego systemu; (
f)„degradacja ziemi” oznacza zmniejszenie lub utrat´, na obszarach suchych, pó∏suchych i okresowo suchych, biologicznej lub ekonomicznej produktywnoÊci oraz kompleksowoÊci ziem uprawnych nawadnianych deszczem, irygowanych, terenów wypasu, pastwisk, lasów i ziemi zalesionej, w wyniku u˝ytkowania ziemi, procesów lub kombinacji procesów, w tym procesów powstajàcych w wyniku dzia∏alnoÊci ludzkiej i modeli zamieszkiwania, takich jak: (
i)erozja gleby spowodowana przez wiatr i/lub wod´; (
ii)pogorszenie fizycznych, chemicznych, biologicznych lub ekonomicznych w∏aÊciwoÊci gleby oraz (iii) d∏ugotrwa∏a utrata naturalnej roÊlinnoÊci. (
g)„suche, pó∏suche lub okresowo suche obszary” oznacza obszary, inne ni˝ regiony polarne i oko∏opolarne, na których stosunek rocznych opadów do potencjalnego parowania zawiera si´ w zakresie od 0,05 do 0,65; (
h)„obszary dotkni´te” oznacza obszary suche, pó∏suche i/lub okresowo suche dotkni´te lub zagro˝one pustynnieniem; (
i)„paƒstwa dotkni´te” oznacza paƒstwa, których ziemie obejmujà, w ca∏oÊci lub cz´Êci, obszary dotkni´te; (
j)„regionalna organizacja integracji gospodarczej” oznacza organizacj´ utworzonà przez suwerenne paƒstwa na danym obszarze, która ma kompetencje odnoszàce si´ do spraw regulowanych przez niniejszà konwencj´ i która zosta∏a odpowiednio upowa˝niona, zgodnie z jej wewn´trznymi procedurami, do podpisania, ratyfikowania, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do niniejszej konwencji; Poz. 1538 (
k)„rozwini´te Paƒstwa-Strony” oznacza paƒstwa rozwini´te b´dàce Stronami i regionalne organizacje integracji gospodarczej utworzone przez kraje rozwini´te. Artyku∏ 2 Cel 1. Celem niniejszej konwencji jest zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, szczególnie w Afryce, poprzez efektywne dzia∏ania na wszystkich poziomach, wspierane przez wspó∏prac´ mi´dzynarodowà i partnerskie organizacje w ramach zintegrowanego podejÊcia, zgodnego z Agendà 21, w celu przyczynienia si´ do osiàgni´cia trwa∏ego rozwoju na obszarach dotkni´tych. 2. Osiàgni´cie tego celu b´dzie wymagaç d∏ugoterminowych, zintegrowanych strategii, które na obszarach dotkni´tych b´dà si´ jednoczeÊnie skupiaç na poprawie produktywnoÊci ziemi oraz na odnowie, ochronie i stabilnej gospodarce ziemià i zasobami wodnymi, co doprowadzi do poprawy warunków ˝ycia, szczególnie dla miejscowej spo∏ecznoÊci. Artyku∏ 3 Zasady 1. Dla osiàgni´cia celu niniejszej konwencji i realizacji jej postanowieƒ Strony b´dà si´ kierowa∏y, mi´dzy innymi, nast´pujàcymi zasadami: (
a)Strony powinny zapewniç, ˝e decyzje dotyczàce opracowywania i realizacji programów zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz b´dà podejmowane przy udziale ludnoÊci i miejscowego spo∏eczeƒstwa oraz ˝e na wy˝szych poziomach wytworzone zostanà sprzyjajàce warunki, w celu u∏atwienia dzia∏ania na poziomach krajowych i lokalnych; (
b)Strony powinny, w duchu mi´dzynarodowej solidarnoÊci i partnerstwa, ulepszaç wspó∏prac´ i koordynacj´ na poziomach subregionalnych, regionalnych i mi´dzynarodowych i w lepszy sposób koncentrowaç zasoby finansowe, organizacyjne, techniczne i ludzkie tam, gdzie sà one potrzebne; (
c)Strony powinny rozwijaç, w duchu partnerstwa, wspó∏prac´ na wszelkich szczeblach mi´dzy rzàdami, spo∏ecznoÊciami, organizacjami pozarzàdowymi i u˝ytkownikami ziemi, w celu lepszego zrozumienia natury oraz wartoÊci ziemi i niedostatecznych zasobów wody na obszarach dotkni´tych, oraz pracy dla ich zrównowa˝onego u˝ytkowania, oraz (
d)Strony b´dà w pe∏ni uwzgl´dniaç specyficzne potrzeby i okolicznoÊci dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, a zw∏aszcza najmniej rozwini´tych spoÊród nich. Dziennik Ustaw Nr 185 — 11805 — CZ¢Âå II POSTANOWIENIA OGÓLNE Poz. 1538 (
a)przyznaç nale˝ny priorytet w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzeniu skutków suszy oraz przeznaczyç na to odpowiednie Êrodki zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami i warunkami; Artyku∏ 4 Zobowiàzania ogólne 1. Strony b´dà realizowaç indywidualnie lub wspólnie zobowiàzania wynikajàce z niniejszej konwencji, wykorzystujàc odpowiednio istniejàce lub przysz∏e dwustronne i wielostronne porozumienia lub ich kombinacje, podkreÊlajàc potrzeb´ koordynowania dzia∏aƒ i opracowania spójnej, d∏ugoterminowej strategii na wszystkich poziomach. 2. W dà˝eniu do osiàgni´cia celu niniejszej konwencji Strony: (
a)przyjmà zintegrowane podejÊcie obejmujàce aspekty fizyczne, biologiczne i spo∏eczno-ekonomiczne procesów pustynnienia i suszy; (
b)poÊwi´cà nale˝ytà uwag´, w ramach odpowiednich organów mi´dzynarodowych i regionalnych, sytuacji dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´ w odniesieniu do mi´dzynarodowego handlu, porozumieƒ marketingowych i d∏ugów w celu utworzenia mi´dzynarodowego Êrodowiska ekonomicznego sprzyjajàcego promocji trwa∏ego rozwoju; (
c)w∏àczà strategie likwidacji ubóstwa do dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz; (
d)b´dà popieraç wspó∏prac´ mi´dzy dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami w zakresie ochrony Êrodowiska i zachowania zasobów ziemi i wody, jako zwiàzanymi z problemem pustynnienia i susz; (
e)b´dà umacniaç wspó∏prac´ subregionalnà, regionalnà i mi´dzynarodowà; (
f)b´dà wspó∏pracowaç z odpowiednimi organizacjami mi´dzyrzàdowymi; (
g)o ile uznajà za w∏aÊciwe, wyznaczà mechanizmy instytucjonalne, majàc na uwadze potrzeb´ unikania dublowania oraz (
h)b´dà popieraç korzystanie z istniejàcych dwustronnych i wielostronnych mechanizmów i porozumieƒ finansowych mobilizujàcych i kierunkujàcych znaczne Êrodki finansowe dla dotkni´tych Paƒstw-Stron, w celu zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz. 3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ majà prawo do pomocy w realizacji konwencji. Artyku∏ 5 Zobowiàzania dotkni´tych Paƒstw-Stron 1. Poza zobowiàzaniami wynikajàcymi z artyku∏u 4 dotkni´te Paƒstwa-Strony podejmujà si´: (
b)opracowaç strategie i priorytety zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz w ramach planów i/lub polityki zrównowa˝onego rozwoju; (
c)zajàç si´ podstawowymi przyczynami pustynnienia i zwróciç szczególnà uwag´ na czynniki spo∏eczne i gospodarcze przyczyniajàce si´ do post´powania procesu pustynnienia; (
d)podnosiç ÊwiadomoÊç spo∏ecznà, u∏atwiaç, z pomocà organizacji pozarzàdowych, udzia∏ miejscowej ludnoÊci, szczególnie kobiet i m∏odzie˝y, w dzia∏aniach majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz oraz (
e)zapewniç sprzyjajàce warunki przez wzmocnienie, gdy to konieczne, odpowiedniego istniejàcego prawa i, jeÊli takiego nie ma, ustanowienie nowych praw, d∏ugoterminowych polityk i programów dzia∏aƒ. Artyku∏ 6 Zobowiàzania rozwini´tych Paƒstw-Stron 1. Poza ogólnymi zobowiàzaniami wynikajàcymi z artyku∏u 4 rozwini´te Paƒstwa-Strony podejmujà si´: (
a)aktywnie wspieraç, jak uzgodniono, indywidualnie lub wspólnie, wysi∏ki dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, oraz paƒstw najmniej rozwini´tych, majàce na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz; (
b)zapewniç znaczne Êrodki finansowe i inne formy wsparcia w celu pomocy dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce, w skutecznym opracowaniu i realizacji w∏asnych d∏ugoterminowych planów i strategii zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz; (
c)promowaç mobilizacj´ nowych i dodatkowych funduszy, zgodnie z artyku∏em 20 ust´p 2(b); (
d)zach´caç do mobilizacji funduszy z sektora prywatnego i innych êróde∏ pozarzàdowych oraz (
e)promowaç i u∏atwiaç dost´p dotkni´tych Paƒstw-Stron, zw∏aszcza Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, do odpowiedniej technologii, wiedzy i know-how. Artyku∏ 7 Priorytet dla Afryki Realizujàc niniejszà konwencj´ Strony przyznajà priorytet dotkni´tym afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom, w Êwietle szczególnej sytuacji w tym regionie, nie zaniedbujàc przy tym dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´ innych regionów. Dziennik Ustaw Nr 185 — 11806 — Artyku∏ 8 Zwiàzek z innymi konwencjami Strony b´dà zach´caç do koordynacji dzia∏aƒ prowadzonych w ramach niniejszej konwencji oraz innych odnoÊnych porozumieƒ mi´dzynarodowych, o ile sà ich Stronami, a zw∏aszcza ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i Konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej, w celu osiàgni´cia maksymalnych korzyÊci z dzia∏aƒ prowadzonych w ramach ka˝dego z porozumieƒ, unikajàc jednoczeÊnie ich dublowania. Strony b´dà zach´caç do prowadzenia wspólnych programów, zw∏aszcza w dziedzinie badaƒ naukowych, szkolenia, systematycznych obserwacji, zbierania i wymiany informacji, w takim stopniu, w jakim dzia∏ania te mogà przyczyniç si´ do osiàgni´cia celów odnoÊnych porozumieƒ. 2. Postanowienia niniejszej konwencji nie majà wp∏ywu na zobowiàzania jakiejkolwiek Strony wynikajàce z dwustronnych, regionalnych lub mi´dzynarodowych porozumieƒ, które zawar∏a przed wejÊciem dla niej w ˝ycie niniejszej konwencji. CZ¢Âå III PROGRAMY DZIA¸A¡, WSPÓ¸PRACA NAUKOWA I TECHNICZNA ORAZ ÂRODKI WSPIERAJÑCE Sekcja 1 Programy dzia∏aƒ Artyku∏ 9 PodejÊcie podstawowe 1. Wype∏niajàc zobowiàzania wynikajàce z artyku∏u 5, dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ i inne dotkni´te Paƒstwa-Strony, w ramach swoich regionalnych za∏àczników realizacyjnych lub w inny sposób, które zawiadomi∏y na piÊmie Sta∏y Sekretariat o zamiarze przygotowania krajowego programu dzia∏aƒ, odpowiednio przygotujà, podadzà do publicznej wiadomoÊci i wdro˝à krajowe programy dzia∏aƒ jako centralny element strategii zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, bazujàc i wykorzystujàc, w miar´ mo˝liwoÊci, odpowiednie istniejàce i pomyÊlnie zrealizowane programy i plany oraz subregionalne i regionalne programy dzia∏aƒ. Programy te b´dà stale aktualizowane w procesie realizacji na bazie doÊwiadczeƒ wynikajàcych z dzia∏aƒ w terenie, jak równie˝ na podstawie wyników badaƒ naukowych. Przygotowanie krajowych programów dzia∏aƒ powinno byç ÊciÊle powiàzane z innymi wysi∏kami zmierzajàcymi do sformu∏owania krajowych polityk trwa∏ego rozwoju. 2. Przy zapewnianiu przez Paƒstwa-Strony rozwini´te ró˝nych rodzajów pomocy w ramach postanowieƒ zawartych w artykule 6 nale˝y przyznaç priorytet wspieraniu, jak uzgodniono, krajowych, subregionalnych i regionalnych programów dzia∏aƒ w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, bezpoÊrednio lub przez odpowiednie organizacje wielostronne lub na oba sposoby. Poz. 1538 3. Strony b´dà zach´caç organy, fundusze i programy systemu Narodów Zjednoczonych i inne stosowne organizacje mi´dzyrzàdowe, uczelnie, Êrodowiska naukowe i organizacje pozarzàdowe, które mogà wspó∏pracowaç, zgodnie ze swoimi mandatami i mo˝liwoÊciami, do wsparcia opracowywania i wdra˝ania programów dzia∏aƒ i ich nast´pstw. Artyku∏ 10 Krajowe programy dzia∏aƒ 1. Celem krajowych programów dzia∏aƒ jest identyfikacja czynników przyczyniajàcych si´ do pustynnienia i praktycznych dzia∏aƒ koniecznych do zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków suszy. 2. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà wyszczególniaç odpowiednio rol´ rzàdu, miejscowego spo∏eczeƒstwa i u˝ytkowników ziemi oraz dost´pne i potrzebne zasoby. Programy te, mi´dzy innymi: (
a)b´dà zawieraç d∏ugoterminowe strategie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, po∏o˝à nacisk na wdra˝anie i b´dà zintegrowane z krajowymi kierunkami polityki trwa∏ego rozwoju; (
b)umo˝liwià dokonywanie modyfikacji w odpowiedzi na zmieniajàce si´ warunki i b´dà wystarczajàco elastyczne na poziomie lokalnym, aby poradziç sobie z ró˝nymi warunkami spo∏eczno-ekonomicznymi, biologicznymi i geofizycznymi; (
c)zwrócà szczególnà uwag´ na wdra˝anie dzia∏aƒ zapobiegawczych dla obszarów, które jeszcze nie sà zdegradowane albo które sà zdegradowane jedynie w niewielkim stopniu; (
d)wzmocnià krajowe mo˝liwoÊci w zakresie klimatologii, meteorologii i hydrologii oraz Êrodki s∏u˝àce wczesnemu ostrzeganiu przed suszà; (
e)b´dà promowaç kierunki polityki i wzmacniaç ramy instytucjonalne rozwijajàce wspó∏prac´ i koordynacj´, w duchu partnerstwa, mi´dzy spo∏ecznoÊciami udzielajàcymi pomocy i organami rzàdowymi wszystkich szczebli oraz ludnoÊcià miejscowà i grupami wspólnotowymi oraz u∏atwià dost´p ludnoÊci miejscowej do odpowiedniej informacji i technologii; (
f)zapewnià efektywny udzia∏ na poziomach lokalnych, krajowych i regionalnych organizacji pozarzàdowych i ludnoÊci miejscowej, zarówno kobiet, jak i m´˝czyzn, zw∏aszcza u˝ytkowników zasobów, w tym farmerów i pasterzy, oraz reprezentujàcych ich organizacji w planowaniu kierunków polityki, podejmowaniu decyzji, realizacji i przeglàdzie krajowych programów dzia∏aƒ oraz (
g)b´dà wymagaç regularnego przeglàdu ich realizacji i raportów o ich wdra˝aniu. 3. Krajowe programy dzia∏aƒ mogà obejmowaç, mi´dzy innymi, kilka lub wszystkie z nast´pujàcych Êrodków s∏u˝àcych przygotowaniu do suszy i ∏agodzeniu jej skutków: (
a)ustanowienie i/lub wzmocnienie, gdzie to konieczne, systemu wczesnego ostrzegania, w tym lokal- Dziennik Ustaw Nr 185 — 11807 — nych i krajowych urzàdzeƒ oraz wspólnych systemów na poziomie subregionalnym i regionalnym, oraz mechanizmów pomocy osobom przesiedlonym z powodu problemów ekologicznych; (
b)wzmocnienie przygotowaƒ do susz i zarzàdzania, w tym planowanie na wypadek nadzwyczajnych zagro˝eƒ zwiàzanych z suszà na poziomach lokalnych, krajowych, subregionalnych i regionalnych, z uwzgl´dnieniem sezonowych i rocznych prognoz klimatu; (
c)ustanowienie i/lub wzmocnienie, gdzie to konieczne, systemu zabezpieczania ˝ywnoÊci, w tym urzàdzeƒ do przechowywania i handlu, zw∏aszcza na obszarach wiejskich; (
d)utworzenie projektów alternatywnych Êrodków utrzymania, które mogà zapewniç dochody na terenach szczególnie zagro˝onych suszami, oraz (
e)opracowanie jednolitych programów irygacji dla upraw i hodowli zwierzàt. 4. Uwzgl´dniajàc warunki i wymagania specyficzne dla ka˝dego dotkni´tego Paƒstwa-Strony, krajowe programy dzia∏aƒ obejmà, odpowiednio, mi´dzy innymi przedsi´wzi´cia w niektórych lub wszystkich obszarach priorytetowych odnoszàcych si´ do zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz na dotkni´tych obszarach oraz do ludnoÊci tych obszarów: popieranie alternatywnych Êrodków utrzymania i popraw´ krajowego Êrodowiska gospodarczego w celu umocnienia programów majàcych na celu zwalczanie ubóstwa i zapewnienie ˝ywnoÊci; dynamik´ demograficznà, zrównowa˝onà gospodark´ zasobami naturalnymi; praktyki rolnicze przyjazne dla Êrodowiska; rozwój i efektywne wykorzystanie ró˝nych êróde∏ energii; ramy instytucjonalne i prawne; popraw´ mo˝liwoÊci oceny i systematycznych obserwacji, w tym s∏u˝b hydrologicznych i meteorologicznych, oraz rozwijanie potencja∏u, edukacji i ÊwiadomoÊci spo∏ecznej. Artyku∏ 11 Subregionalne i regionalne programy dzia∏aƒ Dotkni´te Paƒstwa-Strony b´dà si´ odpowiednio konsultowaç i wspó∏pracowaç przy przygotowaniu, zgodnie z odpowiednimi regionalnymi za∏àcznikami realizacyjnymi, subregionalnych i/lub regionalnych programów dzia∏aƒ w celu zharmonizowania, uzupe∏nienia i zwi´kszenia skutecznoÊci programów krajowych. Postanowienia artyku∏u 10 b´dà stosowaç si´ mutatis mutandis do programów subregionalnych i regionalnych. Wspó∏praca taka mo˝e obejmowaç uzgodnione wspólne programy zrównowa˝onej gospodarki transgranicznymi zasobami naturalnymi, wspó∏prac´ naukowà i technicznà oraz wzmocnienie odpowiednich instytucji. Artyku∏ 12 Wspó∏praca mi´dzynarodowa Dotkni´te Paƒstwa-Strony, w porozumieniu z innymi Stronami i spo∏ecznoÊcià mi´dzynarodowà, powin- Poz. 1538 ny wspó∏pracowaç, aby zapewniç poparcie ze strony przyjaznego Êrodowiska mi´dzynarodowego dla realizacji niniejszej konwencji. Wspó∏praca taka powinna równie˝ obejmowaç transfer technologii, jak równie˝ badania naukowe i rozwój, gromadzenie i rozpowszechnianie informacji oraz Êrodki finansowe. Artyku∏ 13 Wsparcie opracowywania i realizacji programów dzia∏aƒ 1. Przedsi´wzi´cia wspierajàce programy dzia∏aƒ zgodnie z artyku∏em 9 obejmujà, mi´dzy innymi: (
a)wspó∏prac´ finansowà dla zapewnienia przewidywalnoÊci programów dzia∏aƒ, pozwalajàcà na niezb´dne planowanie d∏ugoterminowe; (
b)opracowanie i wykorzystywanie mechanizmów wspó∏pracy, które umo˝liwiajà lepsze wsparcie na poziomie lokalnym, w tym dzia∏aƒ organizacji pozarzàdowych, w celu popierania, gdzie stosowne, powtarzania pomyÊlnie zrealizowanych dzia∏aƒ programów pilotowych; (
c)zwi´kszonà elastycznoÊç w planowaniu projektów, finansowaniu i realizacji zgodnie z eksperymentalnym, powtarzajàcym si´ podejÊciem wskazanym dla dzia∏aƒ z uczestnictwem miejscowej spo∏ecznoÊci oraz (
d)odpowiednie procedury administracyjne i bud˝etowe zwi´kszajàce skutecznoÊç wspó∏pracy i programów wspierajàcych. 2. Przy zapewnianiu wsparcia dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´ zostanie przyznany priorytet afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom i najmniej rozwini´tym Paƒstwom-Stronom. Artyku∏ 14 Koordynacja w trakcie opracowywania i realizacji programów dzia∏aƒ 1. Strony b´dà ÊciÊle wspó∏pracowaç, bezpoÊrednio i przez odpowiednie organizacje mi´dzyrzàdowe, przy opracowywaniu i realizacji programów dzia∏aƒ. 2. Strony opracujà mechanizmy operacyjne, zw∏aszcza na poziomie krajowym i terenowym, w celu zapewnienia mo˝liwie najlepszej koordynacji mi´dzy Paƒstwami-Stronami rozwini´tymi, rozwijajàcymi si´ oraz odpowiednimi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi w celu unikni´cia dublowania, zharmonizowania interwencji i uzgodnieƒ oraz maksymalizowania oddzia∏ywania pomocy. W Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´ priorytet zostanie przyznany koordynacji dzia∏aƒ zwiàzanych ze wspó∏pracà mi´dzynarodowà w celu maksymalnie efektywnego wykorzystania Êrodków, zapewnienia pomocy odpowiadajàcej potrzebom i u∏atwienia realizacji krajowych programów dzia∏aƒ i priorytetów w ramach niniejszej konwencji. Dziennik Ustaw Nr 185 — 11808 — Artyku∏ 15 Regionalne za∏àczniki realizacyjne Elementy w∏àczane do programów dzia∏aƒ b´dà wybierane i dostosowywane do czynników spo∏eczno-ekonomicznych, geograficznych i klimatycznych w∏aÊciwych dla dotkni´tego Paƒstwa-Strony lub regionu oraz do poziomu ich rozwoju. Wytyczne do przygotowania programów dzia∏aƒ, ich dok∏adne ukierunkowanie i zawartoÊç dla poszczególnych subregionów i regionów sà podane w regionalnych za∏àcznikach realizacyjnych. Sekcja 2 Wspó∏praca naukowa i techniczna Artyku∏ 16 Gromadzenie, analiza i wymiana informacji Strony zgadzajà si´, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami, integrowaç i koordynowaç gromadzenie, analiz´ i wymian´ odnoÊnych krótkoterminowych i d∏ugoterminowych danych i informacji dla zapewnienia systematycznych obserwacji degradacji ziemi na dotkni´tych obszarach oraz lepszego zrozumienia i oceny procesów i skutków susz i pustynnienia. Umo˝liwi to, mi´dzy innymi, wczesne ostrzeganie i zaplanowanie z wyprzedzeniem okresów szkodliwych wahaƒ klimatu, w sposób nadajàcy si´ do praktycznego stosowania przez u˝ytkowników na wszystkich poziomach, a zw∏aszcza przez ludnoÊç miejscowà. W tym Strony powinny, odpowiednio: (
a)u∏atwiaç i wzmacniaç funkcjonowanie globalnej sieci instytucji i urzàdzeƒ s∏u˝àcych gromadzeniu, analizie i wymianie informacji, jak równie˝ systematycznym obserwacjom na wszystkich poziomach, które mi´dzy innymi: (
i)b´dà stara∏y si´ stosowaç kompatybilne normy i systemy; (
ii)obejmà odpowiednie dane i stacje, w tym na odosobnionych obszarach; (iii) b´dà wykorzystywaç i rozpowszechniaç nowoczesnà technologi´ gromadzenia, przekazywania i oceny danych o degradacji ziemi oraz (
iv)powià˝à ÊciÊlej krajowe, subregionalne i regionalne centra danych i informacji z globalnymi êród∏ami informacji, (
b)zapewniaç, ˝e gromadzenie, analiza i wymiana informacji odpowiada potrzebom miejscowych spo∏eczeƒstw i decydentów, w zakresie rozwiàzywania szczególnych problemów oraz ˝e miejscowe spo∏ecznoÊci sà zaanga˝owane w te dzia∏ania; (
c)wspieraç i dalej rozwijaç dwustronne i wielostronne programy i projekty, których celem jest zdefiniowanie, przeprowadzenie, ocena i finansowanie gromadzenia, analizy i wymiany danych i informacji, w tym, mi´dzy innymi, zintegrowanych zesta- Poz. 1538 wów wskaêników fizycznych, biologicznych, spo∏ecznych i ekonomicznych; (
d)w pe∏ni wykorzystywaç wiedz´ kompetentnych mi´dzyrzàdowych i pozarzàdowych organizacji, zw∏aszcza dla rozpowszechnienia odpowiednich informacji i doÊwiadczeƒ mi´dzy grupami docelowymi w ró˝nych regionach; (
e)przywiàzywaç nale˝ytà wag´ do gromadzenia, analizy i wymiany danych spo∏eczno-ekonomicznych i ich integracji z danymi fizycznymi i biologicznymi; (
f)wymieniaç informacje ze wszystkich publicznie dost´pnych êróde∏ zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz i uczynià je w pe∏ni, w sposób otwarty i szybki, dost´pnymi oraz (
g)zgodnie ze swoimi krajowymi prawami i/lub politykà b´dà wymieniaç informacje na temat wiedzy miejscowej i tradycyjnej, zapewniajàc jej odpowiednià ochron´ i zapewniajàc odpowiednie dochody z zysków z niej osiàgni´tych dla zainteresowanej ludnoÊci miejscowej, w oparciu o s∏uszne podstawy i na wzajemnie uzgodnionych warunkach. Artyku∏ 17 Badania naukowe i rozwój 1. Strony podejmujà si´, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami, promowaç wspó∏prac´ technicznà i naukowà w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz przez w∏aÊciwe instytucje krajowe, subregionalne, regionalne i mi´dzynarodowe. W tym celu b´dà wspieraç dzia∏ania badawcze, które: (
a)przyczyniajà si´ do poszerzenia wiedzy o procesach prowadzàcych do wyst´powania pustynnienia i susz oraz o oddzia∏ywaniu i rozró˝nianiu czynników je wywo∏ujàcych, naturalnych, jak i spowodowanych dzia∏alnoÊcià cz∏owieka, w celu zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, osiàgania lepszej produktywnoÊci oraz zrównowa˝onego u˝ytkowania i gospodarki zasobami; (
b)odpowiadajà dobrze zdefiniowanym celom, dotyczà specyficznych potrzeb miejscowej ludnoÊci i prowadzà do znalezienia i zastosowania rozwiàzaƒ poprawiajàcych standard ˝ycia ludzi na terenach dotkni´tych; (
c)chronià, integrujà, uwypuklajà i umacniajà tradycyjnà i miejscowà wiedz´, know-how i praktyki, zapewniajàc, zgodnie z krajowym prawem lub/i politykà, ˝e w∏aÊciciele tej wiedzy odniosà bezpoÊrednie korzyÊci, na sprawiedliwych podstawach i wzajemnie uzgodnionych warunkach, z komercyjnego wykorzystania tej wiedzy lub rozwoju technicznego opartego na niej; (
d)rozwijajà i umacniajà krajowe, subregionalne i regionalne mo˝liwoÊci badawcze w dotkni´tych Paƒ- Dziennik Ustaw Nr 185 — 11809 — stwach-Stronach, zw∏aszcza w Afryce, w tym rozwijajà miejscowe zdolnoÊci i umacniajà odpowiednie mo˝liwoÊci, szczególnie w paƒstwach o s∏abej bazie badawczej, ze szczególnym uwzgl´dnieniem badaƒ wielodyscyplinarnych i spo∏eczno-ekonomicznych zwiàzanych z udzia∏em spo∏eczeƒstwa; (
e)uwzgl´dniajà, odpowiednio, zwiàzek mi´dzy ubóstwem, migracjà spowodowanà przyczynami ekologicznymi a pustynnieniem; (
f)wspierajà prowadzenie wspólnych programów badawczych mi´dzy krajowymi, subregionalnymi, regionalnymi i mi´dzynarodowymi organizacjami badawczymi w sektorze publicznym i prywatnym, w celu rozwoju ulepszonych, dost´pnych i przyst´pnych technologii dla zrównowa˝onego rozwoju, poprzez efektywny udzia∏ miejscowej ludnoÊci i wspólnot, oraz (
g)zwi´kszajà dost´pnoÊç zasobów wodnych na dotkni´tych terenach, mi´dzy innymi, metodà zasiewania chmur. 2. Programy dzia∏aƒ powinny zawieraç priorytety badawcze dla poszczególnych regionów i subregionów, odzwierciedlajàce ró˝ne warunki lokalne. Konferencja Stron b´dzie przeglàdaç okresowo priorytety badawcze, kierujàc si´ radami Komitetu do spraw Nauki i Techniki. Artyku∏ 18 Transfer, nabywanie, adaptacja i opracowywanie technologii 1. Strony podejmujà si´ zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami i krajowym prawem i/lub politykà, finansowaç i/lub u∏atwiaç finansowanie transferu, nabywania, adaptacji i opracowywania przyjaznych dla Êrodowiska, wartoÊciowych gospodarczo i akceptowanych przez spo∏eczeƒstwo technologii dotyczàcych zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz, w celu przyczynienia si´ do zrównowa˝onego rozwoju na dotkni´tych obszarach. Wspó∏praca taka b´dzie prowadzona, odpowiednio dwustronnie lub wielostronnie, z pe∏nym wykorzystaniem ekspertyz mi´dzyrzàdowych i pozarzàdowych organizacji. Strony w szczególnoÊci: (
a)b´dà w pe∏ni wykorzystywaç odpowiednie istniejàce krajowe, subregionalne, regionalne i mi´dzynarodowe systemy informacyjne i punkty udost´pniajàce informacje dla rozpowszechniania informacji o dost´pnych technologiach, ich êród∏ach, zagro˝eniu dla Êrodowiska i ogólnych warunkach, na jakich informacje te mo˝na nabyç; (
b)u∏atwià, zw∏aszcza dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´, na korzystnych warunkach, uwzgl´dniajàc potrzeb´ ochrony praw w∏asnoÊci intelektualnej, dost´p do technologii najbardziej odpowiednich do praktycznego stosowania dla szczególnych potrzeb miejscowej ludnoÊci, zwracajàc szczególnà uwag´ na oddzia∏ywanie tej tech- Poz. 1538 nologii na spo∏eczeƒstwo, kultur´, gospodark´ i Êrodowisko; (
c)u∏atwià wspó∏prac´ technicznà mi´dzy dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami rozwijajàcymi si´ poprzez pomoc finansowà lub inne w∏aÊciwe Êrodki; (
d)rozszerzà wspó∏prac´ technicznà z dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami rozwijajàcymi si´, w∏àczajàc, odpowiednio, joint ventures szczególnie w sektorach, które wspierajà alternatywne sposoby uzyskiwania Êrodków utrzymania, oraz (
e)podejmà odpowiednie kroki, aby stworzyç wewn´trzne warunki rynkowe i zach´ty finansowe lub inne, sprzyjajàce rozwojowi, transferowi, nabywaniu i adaptacji odpowiednich technologii, wiedzy, know-how i praktyk, w tym równie˝ przedsi´wzi´cia w celu zapewnienia odpowiedniej i skutecznej ochrony w∏asnoÊci praw intelektualnych. 2. Strony, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami i krajowym prawem i/lub politykà, b´dà chroniç, promowaç i u˝ytkowaç w szczególnoÊci odpowiednie tradycyjne i lokalne technologie, wiedz´, know-how i praktyki, i w tym celu zobowiàzujà si´: (
a)prowadziç inwentaryzacje takich technologii, wiedzy, know-how i praktyk oraz ich potencjalnych wykorzystaƒ z udzia∏em miejscowej ludnoÊci, rozpowszechniaç takie informacje, odpowiednio we wspó∏pracy z w∏aÊciwymi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi; (
b)zapewniç w∏aÊciwà ochron´ tym technologiom, wiedzy, know-how i praktykom, a tak˝e bezpoÊrednie korzyÊci dla miejscowej ludnoÊci z komercyjnego zastosowania lub rozwoju technicznego opartego na nich, na sprawiedliwych podstawach i zgodnie z wzajemnymi porozumieniami; (
c)zach´caç i aktywnie wspieraç ulepszanie i upowszechnianie technologii, wiedzy, know-how i praktyk lub opracowanie nowych technologii opartych na nich oraz (
d)u∏atwiaç, odpowiednio, adaptacje technologii, wiedzy, know-how i praktyk do szerokiego zastosowania i odpowiednio zintegrujà je z nowoczesnymi technologiami. Sekcja 3 Ârodki wspierajàce Artyku∏ 19 Rozwój potencja∏u, edukacja i ÊwiadomoÊç spo∏eczna 1. Strony uznajà znaczenie rozwijania potencja∏u — to znaczy tworzenia instytucji, szkoleƒ i rozwoju odpowiednich mo˝liwoÊci lokalnych i krajowych — dla dzia∏aƒ zwalczajàcych pustynnienie i ∏agodzàcych skutki susz. Strony b´dà odpowiednio promowaç rozwijanie potencja∏u poprzez: Dziennik Ustaw Nr 185 — 11810 — (
a)pe∏ny udzia∏ na wszystkich szczeblach ludnoÊci miejscowej, zw∏aszcza na poziomie lokalnym, szczególne kobiet i m∏odzie˝y, we wspó∏pracy z organizacjami pozarzàdowymi i lokalnymi; (
b)wzmocnienie szkolenia i mo˝liwoÊci badawczych na poziomie krajowym w zakresie pustynnienia i suszy; (
c)utworzenie i/lub wzmocnienie s∏u˝b wspierajàcych i terenowych w celu rozpowszechniania odpowiednich metod technologicznych i technik w sposób bardziej efektywny oraz przez szkolenie agentów terenowych i cz∏onków wiejskich organizacji w dzia∏aniach zwiàzanych z udzia∏em spo∏eczeƒstwa dla ochrony i trwa∏ego u˝ytkowania zasobów naturalnych; (
d)popieranie wykorzystywania i rozpowszechniania wiedzy, know-how i praktyk miejscowej ludnoÊci w programach wspó∏pracy technicznej, tam gdzie jest to mo˝liwe; (
e)przystosowanie, tam gdzie jest to konieczne, w∏aÊciwych przyjaznych dla Êrodowiska technologii i tradycyjnych metod rolniczych i pasterskich, do wspó∏czesnych warunków spo∏eczno-gospodarczych; (
f)zapewnienie odpowiedniego szkolenia i technologii u˝ytkowania alternatywnych êróde∏ energii, a zw∏aszcza odnawialnych êróde∏ energii, majàcych na celu szczególnie zmniejszenie uzale˝nienia od drewna jako paliwa; (
g)wspó∏prac´, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami, w celu zwi´kszenia mo˝liwoÊci opracowywania i realizacji, przez dotkni´te Paƒstwa-Strony, programów w zakresie zbierania informacji, ich analizy i wymiany wed∏ug artyku∏u 16; (
h)innowacyjne sposoby promocji alternatywnych êróde∏ utrzymania, w tym szkolenie w zakresie nowych umiej´tnoÊci; (
i)szkolenie decydentów, kierowników i pracowników, którzy sà odpowiedzialni za gromadzenie i analiz´ danych do rozpowszechniania i wykorzystywania informacji wczesnego ostrzegania o warunkach suszy i warunkach produkcji ˝ywnoÊci; (
j)skuteczniejsze dzia∏anie istniejàcych krajowych instytucji i struktur prawnych oraz, tam gdzie jest to konieczne, przez stworzenie nowych równoczeÊnie ze wzmacnianiem planowania i zarzàdzania strategicznego oraz (
k)programy wymiany delegacji, w celu lepszego rozwijania potencja∏u w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach przez d∏ugoterminowy, wzajemnie oddzia∏ywajàcy proces uczenia i studiowania. 2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ b´dà prowadziç, we wspó∏pracy z innymi Stronami i kompetentnymi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi, odpowiednio, interdyscyplinarny przeglàd Poz. 1538 dost´pnych mo˝liwoÊci i Êrodków na poziomie lokalnym i krajowym oraz potencjalnych mo˝liwoÊci ich wzmocnienia. 3. Strony b´dà wspó∏pracowaç ze sobà, przez kompetentne organizacje mi´dzyrzàdowe, jak równie˝ pozarzàdowe, przy realizacji i wspieraniu programów zwi´kszania ÊwiadomoÊci spo∏ecznej i programów edukacyjnych w paƒstwach dotkni´tych oraz innych, aby promowaç zrozumienie przyczyn i skutków pustynnienia i susz oraz znaczenia osiàgni´cia celu niniejszej konwencji. W tym celu Strony podejmujà si´: (
a)organizowaç kampanie, których celem b´dzie zwi´kszenie spo∏ecznej ÊwiadomoÊci; (
b)zapewniaç sta∏y dost´p spo∏eczeƒstwa do odpowiednich informacji oraz szeroki udzia∏ spo∏eczeƒstwa w dzia∏aniach edukacyjnych i zwi´kszajàcych ÊwiadomoÊç; (
c)zach´caç do tworzenia stowarzyszeƒ przyczyniajàcych si´ do podnoszenia ÊwiadomoÊci spo∏ecznej; (
d)opracowywaç i wymieniaç materia∏y edukacyjne i s∏u˝àce podniesieniu ÊwiadomoÊci spo∏ecznej, tam gdzie to mo˝liwe, w j´zykach miejscowych, wymieniaç i wspieraç ekspertów w celu szkolenia pracowników dotkni´tego Paƒstwa-Strony rozwijajàcej si´, w zakresie prowadzenia programów edukacyjnych i zwi´kszajàcych ÊwiadomoÊç spo∏ecznà, i b´dà w pe∏ni wykorzystywaç odpowiednie materia∏y edukacyjne dost´pne w kompetentnych organach mi´dzynarodowych; (
e)dokonywaç oceny potrzeb edukacyjnych na terenach dotkni´tych, opracowaç odpowiednie programy szkolne i rozszerzyç, wed∏ug potrzeb, programy edukacyjne i oÊwiatowe dla doros∏ych oraz zwi´kszyç mo˝liwoÊci dla wszystkich, a zw∏aszcza dla dziewczàt i kobiet, w zakresie identyfikacji, ochrony zasobów naturalnych, zrównowa˝onego ich u˝ytkowania i gospodarki nimi na obszarach dotkni´tych, oraz (
f)opracowywaç interdyscyplinarne programy integrujàce ÊwiadomoÊç zagro˝enia pustynnieniem i suszà do systemów edukacyjnych i do nieformalnych, zaocznych praktycznych programów edukacyjnych dla doros∏ych. 4. Konferencja Stron ustanowi i/lub umocni sieci regionalnych oÊrodków edukacyjnych i szkoleniowych w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz. Sieci te powinny byç koordynowane przez instytucj´ utworzonà lub wyznaczonà do tego celu dla szkolenia pracowników naukowych, technicznych i kadr kierowniczych oraz wzmocnienia istniejàcych instytucji odpowiedzialnych za szkolenie i edukacj´ w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach, odpowiednio, dla zharmonizowania programów i organizacji wymiany doÊwiadczeƒ mi´dzy nimi. Sieci te b´dà wspó∏pracowaç ÊciÊle z odpowiednimi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi w celu unikni´cia dublowania dzia∏aƒ. Dziennik Ustaw Nr 185 — 11811 — Artyku∏ 20 Ârodki finansowe 1. Majàc na uwadze zasadnicze znaczenie, jakie ma finansowanie dla osiàgni´cia celu niniejszej konwencji, Strony, uwzgl´dniajàc swoje mo˝liwoÊci, b´dà podejmowaç wszelkie wysi∏ki dla zapewnienia odpowiednich Êrodków finansowych dla programów zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz. 2. W zwiàzku z powy˝szym Paƒstwa-Strony rozwini´te, przyznajàc priorytet dotkni´tym Paƒstwom-Stronom afrykaƒskim, nie zaniedbujàc dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´ w innych regionach, zgodnie z artyku∏em 7 podejmujà si´: (
a)zmobilizowaç znaczne Êrodki finansowe, w tym dotacje i kredyty na warunkach ulgowych, w celu wsparcia realizacji programów zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz; (
b)promowaç mobilizacj´ odpowiednich, przewidywalnych i terminowych Êrodków finansowych, w tym nowego i dodatkowego finansowania z Globalnego Funduszu Ekologicznego uzgodnionych kosztów dodatkowych dzia∏aƒ dotyczàcych pustynnienia, które sà zwiàzane z jego czterema obszarami aktywnoÊci, zgodnie z odnoÊnymi postanowieniami Instrumentu ustanawiajàcego Globalny Fundusz Ekologiczny; (
c)u∏atwiaç przez wspó∏prac´ mi´dzynarodowà transfer technologii, wiedzy i know-how oraz (
d)badaç, we wspó∏pracy z dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami rozwijajàcymi si´, innowacyjne metody i bodêce mobilizujàce i kanalizujàce Êrodki, w tym fundacje, organizacje pozarzàdowe i inne podmioty sektora prywatnego, zw∏aszcza ekokonwersj´ d∏ugów i inne innowacyjne dzia∏ania zwi´kszajàce finansowanie poprzez redukcj´ zewn´trznego obcià˝enia d∏ugami dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce. 3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´, uwzgl´dniajàc swoje mo˝liwoÊci, podejmà si´ mobilizacji odpowiednich Êrodków finansowych dla realizacji krajowych programów dzia∏aƒ. 4. Mobilizujàc Êrodki finansowe, Strony b´dà stara∏y si´ w pe∏ni wykorzystywaç i stale podnosiç jakoÊç krajowych, dwustronnych i wielostronnych êróde∏ i mechanizmów finansowania, wykorzystujàc konsorcja, wspólne programy i finansowanie równoleg∏e oraz b´dà stara∏y si´ zaanga˝owaç êród∏a i mechanizmy finansowe sektora prywatnego, w tym organizacje pozarzàdowe. W tym celu Strony b´dà w pe∏ni wykorzystywaç mechanizm operacyjny stosownie do artyku∏u 14. 5. W celu zmobilizowania zasobów finansowych potrzebnych w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´ na zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz Strony: (
a)zracjonalizujà i umocnià gospodark´ za pomocà Êrodków ju˝ przeznaczonych na zwalczanie pu- Poz. 1538 stynnienia i ∏agodzenie skutków susz, wykorzystujàc je w sposób bardziej skuteczny i wydajny, oceniajàc ich dobre i z∏e strony, usuwajàc przeszkody dla ich efektywnego wykorzystania oraz, gdy to b´dzie konieczne, dostosowujàc programy w Êwietle zintegrowanego d∏ugoterminowego podejÊcia przyj´tego zgodnie z niniejszà konwencjà; (
b)przyznajà nale˝yty priorytet i poÊwi´cà uwag´ w ramach organów zarzàdzajàcych wielostronnymi instytucjami finansowymi, organizacjami i funduszami, w tym regionalnymi bankami i funduszami rozwoju, wspieraniu dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, w przedsi´wzi´ciach przyÊpieszajàcych realizacj´ konwencji, szczególnie programów dzia∏aƒ, które podejmujà w ramach regionalnych za∏àczników realizacyjnych, oraz (
c)przebadajà, w jaki sposób mo˝na wzmocniç wspó∏prac´ regionalnà i subregionalnà dla wsparcia dzia∏aƒ podejmowanych na poziomie krajowym. 6. Inne Strony zach´ca si´ do dostarczania, na zasadzie dobrowolnoÊci, wiedzy, know-how i technik zwiàzanych z pustynnieniem i/lub Êrodków finansowych dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´. 7. Pe∏nej realizacji zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji przez dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´, zw∏aszcza w Afryce, w du˝ym stopniu pomo˝e wype∏nienie przez Paƒstwa-Strony rozwini´te ich zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji, a w szczególnoÊci zobowiàzaƒ dotyczàcych Êrodków finansowych i transferu technologii. Wype∏niajàc swoje zobowiàzania, Paƒstwa-Strony rozwini´te powinny w pe∏ni uwzgl´dniç to, ˝e g∏ównymi priorytetami w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, sà rozwój gospodarczy i spo∏eczny oraz likwidacja ubóstwa. Artyku∏ 21 Mechanizmy finansowe 1. Konferencja Stron b´dzie promowaç dost´pnoÊç mechanizmów finansowych i b´dzie zach´caç te mechanizmy, aby stara∏y si´ maksymalizowaç dost´pnoÊç funduszy na realizacj´ konwencji dla dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, szczególnie w Afryce. W tym celu Konferencja Stron rozwa˝y przyj´cie, mi´dzy innymi, kierunków i polityk, które: (
a)u∏atwià dostarczenie koniecznych funduszy na dzia∏ania zgodne z odpowiednimi postanowieniami konwencji na poziomach krajowym, subregionalnym, regionalnym i globalnym; (
b)sprzyjajà podejÊciom, mechanizmom i porozumieniom finansowania z wielu êróde∏, ich ocenie zgodnie z artyku∏em 20; (
c)b´dà regularnie dostarczaç zainteresowanym Stronom i odpowiednim mi´dzyrzàdowym i pozarzàdowym organizacjom informacje o dost´pnych Dziennik Ustaw Nr 185 — 11812 — êród∏ach finansowania i modelach finansowania w celu u∏atwienia koordynacji mi´dzy nimi; (
d)u∏atwià ustanowienie, tam gdzie b´dzie to w∏aÊciwe, mechanizmów, takich jak krajowe fundusze pustynnienia, w tym równie˝ mechanizmu anga˝ujàcego organizacje pozarzàdowe, dla kierowania Êrodków finansowych w sposób szybki i sprawny do poziomów lokalnych w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´ oraz Poz. 1538 wym informacje o dost´pnych êród∏ach funduszy i modelach finansowania w celu u∏atwienia koordynacji mi´dzy nimi; oraz (
d)b´dzie zdawaç sprawozdanie ze swojej dzia∏alnoÊci Konferencji Stron, poczàwszy od jej drugiej zwyczajnej sesji. (
e)wzmocnià istniejàce fundusze i mechanizmy finansowe na poziomach subregionalnych i regionalnych, zw∏aszcza w Afryce, aby wspiera∏y efektywniej realizacj´ konwencji. 6. Konferencja Stron na swojej pierwszej sesji zawrze odpowiednie porozumienie z organizacjà, która przyjmie Mechanizm Globalny w celu administracyjnej obs∏ugi tego mechanizmu, korzystajàc w miar´ mo˝liwoÊci z istniejàcych zasobów bud˝etowych i ludzkich. 2. Konferencja Stron b´dzie zach´caç do dostarczania przez ró˝ne mechanizmy w systemie Narodów Zjednoczonych oraz przez multilateralne instytucje finansowe wsparcia na poziomach krajowych, subregionalnych i regionalnych dzia∏aƒ umo˝liwiajàcych Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´ wype∏nienie ich zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji. 7. Konferencja Stron na swojej trzeciej zwyk∏ej sesji dokona przeglàdu polityki, postanowieƒ operacyjnych i dzia∏ania Mechanizmu Globalnego, odpowiedzialnego przed nià zgodnie z ust´pem 4, uwzgl´dniajàc postanowienia artyku∏u 7. Na podstawie tego przeglàdu Konferencja Stron rozwa˝y i podejmie odpowiednie dzia∏ania. 3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ b´dà wykorzystywaç i, gdzie to b´dzie konieczne, b´dà ustanawiaç lub/i wzmacniaç krajowe mechanizmy koordynacyjne zintegrowane z krajowymi programami rozwoju, które zapewnià efektywne wykorzystanie wszystkich dost´pnych Êrodków finansowych. B´dà równie˝ wykorzystywaç procesy anga˝ujàce organizacje pozarzàdowe, grupy lokalne i sektor prywatny do zbierania funduszy, opracowywania i realizacji programów i zapewniania dost´pu do funduszy na poziomie lokalnym. Dzia∏ania te mogà byç wzmocnione przez poprawionà koordynacj´ i elastyczne programowanie ze strony udzielajàcych pomocy. CZ¢Âå IV 4. W celu zwi´kszenia efektywnoÊci i skutecznoÊci istniejàcych mechanizmów finansowych ustanawia si´ niniejszym Globalny Mechanizm promocji dzia∏aƒ prowadzàcych do mobilizacji i ukierunkowania znacznych zasobów finansowych, w tym transferu technologii, na zasadzie subwencji i/lub warunkach ulgowych lub innych, do dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´. Globalny Mechanizm b´dzie funkcjonowa∏ pod przewodnictwem Konferencji Stron, b´dzie jej podlega∏ i b´dzie przed nià odpowiedzialny. 5. Konferencja Stron na swojej pierwszej zwyk∏ej sesji okreÊli organizacj´, która przyjmie Mechanizm Globalny. Konferencja Stron i organizacja ta uzgodnià warunki Mechanizmu Globalnego w celu zapewnienia, mi´dzy innymi, ˝e Mechanizm: (
a)ustali i zredaguje spis odpowiednich dwustronnych i wielostronnych programów wspó∏pracy dost´pnych dla realizacji konwencji; (
b)b´dzie, na ˝yczenie, s∏u˝y∏ radà Stronom w zakresie innowacyjnych metod finansowania, êróde∏ pomocy finansowej, poprawy koordynacji i wspó∏pracy dzia∏aƒ na poziomie krajowym; (
c)dostarczy zainteresowanym Stronom i odpowiednim organizacjom mi´dzyrzàdowym i pozarzàdo- INSTYTUCJE Artyku∏ 22 Konferencja Stron 1. Niniejszym ustanawia si´ Konferencj´ Stron. 2. Konferencja Stron jest najwy˝szym organem niniejszej konwencji. W ramach swoich uprawnieƒ b´dzie ona podejmowaç decyzje konieczne do promowania efektywnej realizacji konwencji. W szczególnoÊci: (
a)b´dzie regularnie dokonywaç przeglàdu realizacji konwencji i funkcjonowania jej instytucjonalnych organizacji w Êwietle doÊwiadczeƒ nabytych na poziomach krajowych, subregionalnych, regionalnych i mi´dzynarodowych i na podstawie rozwoju wiedzy naukowej i technicznej; (
b)b´dzie promowaç i u∏atwiaç wymian´ informacji o Êrodkach podj´tych przez Strony i okreÊli form´ i terminarz przekazywania informacji, które majà byç dostarczone stosownie do artyku∏u 26, b´dzie przeglàdaç raporty i przygotowywaç zalecenia ich dotyczàce; (
c)ustanowi takie organy pomocnicze, jakie b´dà konieczne dla realizacji konwencji; (
d)b´dzie przeglàdaç raporty dostarczane przez jej organy pomocnicze i b´dzie im przekazywaç wytyczne; (
e)uzgodni i przyjmie na zasadzie konsensusu w∏asne zasady proceduralne i finansowe oraz zasady dla organów pomocniczych; (
f)b´dzie przyjmowaç poprawki do konwencji zgodnie z artyku∏ami 30 i 31; Dziennik Ustaw Nr 185 — 11813 — (
g)b´dzie zatwierdzaç bud˝et i program swojej dzia∏alnoÊci, w tym równie˝ bud˝et organów pomocniczych, oraz podejmie niezb´dne ustalenia dla ich sfinansowania; (
h)b´dzie odpowiednio nawiàzywaç wspó∏prac´ z kompetentnymi organami lub agencjami zarówno mi´dzynarodowymi, jak i krajowymi, mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi, oraz b´dzie wykorzystywaç us∏ugi i informacje przez nie dostarczane; (
i)b´dzie promowaç i wzmacniaç kontakty z innymi odpowiednimi konwencjami, jednoczeÊnie starajàc si´ unikaç dublowania dzia∏aƒ, oraz (
j)b´dzie spe∏niaç inne funkcje konieczne do osiàgni´cia celu konwencji. 3. Konferencja Stron na swojej pierwszej sesji przyjmie w drodze konsensusu zasady proceduralne, obejmujàce procedury podejmowania decyzji w sprawach nieobj´tych procedurami podejmowania decyzji przewidzianymi w konwencji. Procedury te mogà obejmowaç okreÊlenie wi´kszoÊci g∏osów wymaganych dla podj´cia poszczególnych decyzji. 4. Pierwsza sesja Konferencji Stron b´dzie zwo∏ana przez tymczasowy sekretariat wymieniony w artykule 35 i powinna odbyç si´ nie póêniej ni˝ w ciàgu roku po wejÊciu w ˝ycie konwencji. Sesje zwyczajne druga, trzecia i czwarta powinny odbyç si´ co roku, a nast´pnie sesje zwyczajne powinny odbywaç si´ co dwa lata, o ile Konferencja Stron nie zadecyduje inaczej. 5. Nadzwyczajne sesje Konferencji Stron b´dà odbywaç si´ wtedy, gdy zadecyduje o tym Konferencja Stron na swojej zwyk∏ej sesji lub na pisemne ˝àdanie jakiejkolwiek Strony, pod warunkiem ˝e w ciàgu trzech miesi´cy od poinformowania Stron o tym ˝àdaniu przez Sta∏y Sekretariat poprze je co najmniej jedna trzecia Stron. 6. Na ka˝dej zwyczajnej sesji Konferencja Stron wybierze Biuro. Struktura i funkcje Biura b´dà okreÊlone w zasadach proceduralnych. Przy wyznaczaniu Biura nale˝y uwzgl´dniç koniecznoÊç zapewnienia sprawiedliwego rozk∏adu geograficznego i odpowiedniej reprezentacji dotkni´tych Paƒstw-Stron, zw∏aszcza afrykaƒskich. 7. Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowane agendy i ka˝de z paƒstw cz∏onkowskich tych organizacji lub paƒstwa wyst´pujàce w nich jako obserwator, które nie sà Stronami niniejszej konwencji, mogà byç reprezentowane na sesjach Konferencji Stron w charakterze obserwatora. Ka˝dy organ lub agenda, narodowa czy mi´dzynarodowa, rzàdowa lub pozarzàdowa, kompetentna w dziedzinach obj´tych konwencjà, która poinformowa∏a Sta∏y Sekretariat o swoim ˝yczeniu udzia∏u w sesji Konferencji Stron w charakterze obserwatora, mo˝e byç dopuszczona, o ile jedna trzecia z obecnych Stron nie wyrazi sprzeciwu. Dopuszczenie i udzia∏ obserwatorów zostanà okreÊlone w zasadach proceduralnych, które zatwierdzi Konferencja Stron. Poz. 1538 8. Konferencja Stron mo˝e poprosiç kompetentne krajowe i mi´dzynarodowe organizacje posiadajàce odpowiednià wiedz´ o dostarczenie jej informacji odnoÊnie do ust´pu (
g)artyku∏u 16, ust´pu 1(
c)artyku∏u 17 i ust´pu 2(
b)artyku∏u 18. Artyku∏ 23 Sta∏y Sekretariat 1. Niniejszym powo∏uje si´ Sta∏y Sekretariat. 2. Sta∏y Sekretariat b´dzie wykonywa∏ nast´pujàce funkcje: (
a)organizowanie sesji Konferencji Stron i jej organów pomocniczych ustanowionych w ramach niniejszej konwencji oraz b´dzie im zapewnia∏ odpowiednià obs∏ug´; (
b)opracowywanie i przekazywanie raportów do niego dostarczanych; (
c)u∏atwianie, na ich wniosek, pomocy dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce, w zakresie opracowywanie i przekazywania informacji wymaganych w ramach konwencji; (
d)koordynacja dzia∏aƒ z sekretariatami innych odpowiednich organów mi´dzynarodowych i konwencji; (
e)przyst´powanie, pod kierownictwem Konferencji Stron, do takich administracyjnych i kontraktowych porozumieƒ, jakie mogà byç wymagane dla efektywnego wype∏niania jego funkcji; (
f)przygotowywanie sprawozdaƒ z wykonywania swoich funkcji w ramach konwencji i przedstawianie ich Konferencji Stron oraz (
g)wykonywanie innych funkcji sekretariatu, które mogà byç okreÊlone przez Konferencj´ Stron. 3. Konferencja Stron na swoje pierwszej sesji wyznaczy Sta∏y Sekretariat i dokona przygotowaƒ do jego funkcjonowania. Artyku∏ 24 Komitet Naukowo-Techniczny 1. Niniejszym ustanawia si´ Komitet Naukowo-Techniczny jako organ pomocniczy Konferencji Stron w celu zapewnienia jej informacji i doradztwa w sprawach naukowych i technicznych zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz. Komitet b´dzie obradowa∏ w po∏àczeniu ze zwyczajnymi sesjami Konferencji Stron. Komitet b´dzie wielodyscyplinarny i otwarty dla wszystkich Stron. W jego sk∏ad b´dà wchodziç przedstawiciele rzàdów, kompetentni w odpowiednich dziedzinach wiedzy. Konferencja Stron zadecyduje na swojej pierwszej sesji o warunkach funkcjonowania Komitetu. 2. Konferencja Stron sporzàdzi i b´dzie utrzymywaç list´ niezale˝nych ekspertów o doÊwiadczeniu i wiedzy w odpowiednich dziedzinach. Lista b´dzie Dziennik Ustaw Nr 185 — 11814 — Poz. 1538 oparta na nominacjach otrzymanych na piÊmie od Stron, z uwzgl´dnieniem potrzeby wielodyscyplinarnego podejÊcia i szerokiej reprezentacji geograficznej. 3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony, wdra˝ajàce programy zgodnie z artyku∏ami od 9 do 15, dostarczà szczegó∏owe opisy tych programów i ich realizacji. 3. Konferencja Stron mo˝e, gdy uzna to za konieczne, wyznaczyç zespó∏ ad hoc, aby dostarczy∏ jej, poprzez Komitet, informacji i porad w zakresie szczegó∏owych kwestii odnoÊnie do stanu wiedzy w dziedzinach nauki i technologii zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz. W sk∏ad tych zespo∏ów b´dà wchodziç eksperci wybrani z listy, z uwzgl´dnieniem potrzeby wielodyscyplinarnego podejÊcia i szerokiej reprezentacji geograficznej. Eksperci b´dà mieli zaplecze naukowe i doÊwiadczenie terenowe, b´dà oni wyznaczeni przez Konferencj´ Stron na podstawie rekomendacji Komitetu. Konferencja Stron podejmie decyzj´ w sprawie warunków dzia∏ania i trybu pracy tych zespo∏ów. 4. Jakakolwiek grupa dotkni´tych Paƒstw-Stron mo˝e przedstawiç wspólny komunikat dotyczàcy dzia∏aƒ podj´tych na poziomie subregionalnym i/lub regionalnym w ramach programów dzia∏aƒ. 5. Paƒstwa-Strony rozwini´te b´dà zdawaç sprawozdanie z dzia∏aƒ podj´tych w celu pomocy w przygotowaniu i realizacji programów dzia∏aƒ, w∏àczajàc w nie informacje o Êrodkach finansowych, które dostarczy∏y lub dostarczajà w ramach konwencji. 6. Informacje przekazywane zgodnie z ust´pami od 1 do 4 b´dà jak najszybciej przes∏ane, przez Sta∏y Sekretariat, Konferencji Stron i do odpowiednich organów pomocniczych. Artyku∏ 25 Sieci instytucji, agencji i organów 1. Komitet Naukowo-Techniczny, pod nadzorem Konferencji Stron, opracuje warunki przeprowadzenia przeglàdu i oceny istniejàcych odpowiednich sieci, instytucji, agencji i organów, które pragnà zostaç w∏àczone do sieci. Sieç b´dzie wspieraç realizacj´ konwencji. 2. Na podstawie wyników przeglàdu i oceny dokonanej zgodnie z ust´pem 1 Komitet Naukowo-Techniczny zaleci Konferencji Stron sposoby i Êrodki, które u∏atwià i umocnià sieç jednostek na poziomie lokalnym, krajowym i innych, w celu zapewnienia, ˝e b´dà zaspokojone potrzeby tematyczne opisane w artyku∏ach 16 do 19. 3. Bioràc pod uwag´ te zalecenia, Konferencja Stron: (
a)wska˝e krajowe, subregionalne, regionalne i mi´dzynarodowe jednostki, które sà najw∏aÊciwsze do w∏àczenia do sieci i zaleci dla nich procedury operacyjne i ramy czasowe, oraz (
b)wska˝e jednostki, które sà najbardziej zdatne do u∏atwiania i umacniania takich sieci na wszystkich poziomach. CZ¢Âå V PROCEDURY Artyku∏ 26 Przedstawianie informacji 1. Ka˝da Strona b´dzie przedstawiaç Konferencji Stron do rozwa˝enia na zwyczajnych sesjach, za poÊrednictwem Sta∏ego Sekretariatu, sprawozdania z dzia∏aƒ, jakie podj´∏a dla realizacji Konwencji. Konferencja Stron okreÊli harmonogram przedstawiania takich raportów i ich format. 2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony dostarczà opis strategii ustanowionych zgodnie z artyku∏em 5 oraz wszelkie informacje zwiàzane z ich wdra˝aniem. 7. Konferencja Stron u∏atwi dostarczanie dotkni´tym paƒstwom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce, na ich proÊb´, pomocy technicznej i finansowej w opracowywaniu i przekazywaniu informacji zgodnie z niniejszym artyku∏em, jak równie˝ przy okreÊlaniu potrzeb technicznych i finansowych zwiàzanych z programami dzia∏aƒ. Artyku∏ 27 Dzia∏ania zwiàzane z rozwiàzywaniem problemów dotyczàcych realizacji konwencji Konferencja Stron rozwa˝y i przyjmie procedury i mechanizmy instytucjonalne rozwiàzywania problemów, jakie mogà wyniknàç w zwiàzku z realizacjà konwencji. Artyku∏ 28 Rozstrzyganie sporów 1. Spory mi´dzy Stronami dotyczàce interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji Strony b´dà rozwiàzywaç w drodze negocjacji lub w inny wybrany przez siebie pokojowy sposób. 2. Podczas ratyfikacji, przyjmowania, zatwierdzania lub przyst´powania do konwencji lub kiedykolwiek póêniej Strona nieb´dàca regionalnà organizacjà integracji gospodarczej mo˝e oÊwiadczyç depozytariuszowi, w formie pisemnej, ˝e w razie jakiegokolwiek sporu, dotyczàcego interpretacji lub stosowania konwencji, uznaje jeden lub oba z nast´pujàcych Êrodków rozwiàzywania sporów jako przymusowe w stosunku do jakiejkolwiek Strony podejmujàcej takie samo zobowiàzanie: (
a)zastosowanie arbitra˝u zgodnie z procedurami przyj´tymi przez Konferencj´ Stron w za∏àczniku w najkrótszym realnie terminie; (
b)przed∏o˝enie sporu Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci. 3. Strona b´dàca regionalnà organizacjà integracji gospodarczej mo˝e z∏o˝yç oÊwiadczenie z podobnym Dziennik Ustaw Nr 185 — 11815 — skutkiem w stosunku do arbitra˝u zgodnie z procedurami, o których mowa w ust´pie 2 (a). 4. OÊwiadczenie z∏o˝one zgodnie z ust´pem 2 b´dzie pozostawaç w mocy do czasu jego wygaÊni´cia zgodnie z warunkami lub straci moc po trzech miesiàcach od chwili z∏o˝enia depozytariuszowi pisemnego zawiadomienia o jego odwo∏aniu. 5. WygaÊni´cie oÊwiadczenia, zawiadomienia o odwo∏aniu oÊwiadczenia lub nowe oÊwiadczenie nie mo˝e w ˝aden sposób naruszaç post´powania toczàcego si´ przed trybuna∏em arbitra˝owym lub Mi´dzynarodowym Trybuna∏em SprawiedliwoÊci, o ile strony sporu nie uzgodnià inaczej. Poz. 1538 4. Dokumenty ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia w odniesieniu do poprawki b´dà z∏o˝one depozytariuszowi. Poprawka przyj´ta zgodnie z ust´pem 3 wejdzie w ˝ycie dla Stron, które jà zatwierdzi∏y dziewi´çdziesiàtego dnia od dnia otrzymania przez depozytariusza dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia przez co najmniej dwie trzecie Stron konwencji b´dàcych Stronami w chwili przyj´cia poprawki. 5. Poprawka wejdzie w ˝ycie dla ka˝dej innej Strony dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia depozytariuszowi przez t´ Stron´ dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do danej poprawki. 6. Je˝eli strony sporu nie zatwierdzà tej samej albo ˝adnej procedury zgodnie z ust´pem 2 i je˝eli nie b´dà w stanie rozstrzygnàç sporu w ciàgu dwunastu miesi´cy od zawiadomienia jednej Strony przez drugà o zaistnieniu sporu mi´dzy nimi, spór zostanie przekazany do pojednania na ˝àdanie którejkolwiek strony sporu, zgodnie z procedurami przyj´tymi przez Konferencj´ Stron w za∏àczniku, w najkrótszym realnie terminie. 6. W rozumieniu artyku∏u 31 „Strony obecne i g∏osujàce” oznacza Strony obecne i oddajàce g∏os za lub przeciw. Artyku∏ 29 1. Ka˝dy dodatkowy za∏àcznik do konwencji i jakakolwiek poprawka do za∏àcznika b´dà proponowane i przyjmowane zgodnie z procedurà przyjmowania poprawek do konwencji okreÊlonà w artykule 30, pod warunkiem ˝e przy przyjmowaniu dodatkowego regionalnego za∏àcznika realizacyjnego lub poprawki do takiego za∏àcznika wi´kszoÊç, o której mowa w tym artykule, obejmuje wi´kszoÊç dwóch trzecich g∏osów Stron tego regionu obecnych i g∏osujàcych. Przyj´cie poprawki do za∏àcznika b´dzie przez depozytariusza podane do wiadomoÊci wszystkim Stronom. Status za∏àczników 1. Za∏àczniki stanowià integralnà cz´Êç konwencji i, o ile nie jest wyraênie powiedziane inaczej, odniesienie si´ do konwencji stanowi równie˝ odniesienie si´ do jej za∏àczników. 2. Strony b´dà interpretowaç postanowienia za∏àczników w sposób zgodny ze swoimi prawami i obowiàzkami wynikajàcymi z artyku∏ów niniejszej konwencji. Artyku∏ 30 Poprawki do konwencji 1. Ka˝da Strona mo˝e zaproponowaç poprawki do niniejszej konwencji. 2. Poprawki do konwencji b´dà przyjmowane na zwyczajnych sesjach Konferencji Stron. Tekst ka˝dej proponowanej poprawki b´dzie podany do wiadomoÊci Stron przez Sta∏y Sekretariat przynajmniej szeÊç miesi´cy przed sesjà, na której zostanie zaproponowane jej przyj´cie. Sta∏y Sekretariat przeka˝e równie˝ tekst proponowanej poprawki sygnatariuszom konwencji. 3. Strony b´dà podejmowaç wszelkie wysi∏ki, aby osiàgnàç porozumienie w sprawie ka˝dej proponowanej poprawki do konwencji w drodze konsensusu. Je˝eli wszelkie starania osiàgni´cia konsensusu zostanà wyczerpane, a porozumienie nie zostanie osiàgni´te, poprawka b´dzie wówczas przyj´ta w g∏osowaniu wi´kszoÊcià dwóch trzecich g∏osów Stron obecnych i g∏osujàcych na sesji. Przyj´ta poprawka zostanie podana do wiadomoÊci przez Sta∏y Sekretariat depozytariuszowi, który przeka˝e jà wszystkim Stronom do ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. Artyku∏ 31 Przyjmowanie za∏àczników i dokonywanie w nich poprawek 2. Za∏àcznik inny ni˝ dodatkowy regionalny za∏àcznik realizacyjny lub poprawka do za∏àcznika inna ni˝ poprawka do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego, przyj´te zgodnie z ust´pem 1, wejdà w ˝ycie dla wszystkich Stron konwencji szeÊç miesi´cy od dnia powiadomienia Stron przez depozytariusza o przyj´ciu tego za∏àcznika lub poprawki, z wyjàtkiem tych Stron, które w tym czasie zawiadomi∏y depozytariusza na piÊmie o nieprzyj´ciu tego aneksu lub poprawki. Dla Stron, które wycofajà swojà notyfikacj´ o nieprzyj´ciu, taki za∏àcznik lub poprawka wejdzie w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia od dnia otrzymania przez depozytariusza wycofania takiego zawiadomienia. 3. Dodatkowy regionalny za∏àcznik realizacyjny lub poprawka do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego, która zosta∏a przyj´ta zgodnie z ust´pem 1, wejdzie w ˝ycie dla wszystkich Stron konwencji szeÊç miesi´cy od dnia powiadomienia przez depozytariusza stron o przyj´ciu takiego za∏àcznika lub poprawki, z wyjàtkiem: (
a)jakiejkolwiek Strony, która zawiadomi∏a depozytariusza na piÊmie, w ciàgu szeÊciu miesi´cy, o nieprzyj´ciu dodatkowego regionalnego za∏àcznika realizacyjnego lub poprawki do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego; w tym przypadku taki za∏àcznik lub poprawka wejdzie w ˝ycie dla Stron, Dziennik Ustaw Nr 185 — 11816 — które wycofa∏y swoje zawiadomienie o nieprzyj´ciu dziewi´çdziesiàtego dnia od daty otrzymania przez depozytariusza wycofania takiego zawiadomienia oraz (
b)jakiejkolwiek Strony, która z∏o˝y∏a oÊwiadczenie w odniesieniu do dodatkowych regionalnych za∏àczników realizacyjnych lub poprawek do regionalnych za∏àczników realizacyjnych zgodnie z ust´pem 4 artyku∏u 34; w takim przypadku dany za∏àcznik lub poprawka wejdà w ˝ycie dla tej Strony dziewi´çdziesiàtego dnia po dniu z∏o˝enia depozytariuszowi dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia w odniesieniu do tego za∏àcznika lub poprawki. 4. Je˝eli przyj´cie za∏àcznika lub poprawki do za∏àcznika pociàga za sobà poprawk´ do konwencji, za∏àcznik ten lub poprawka do za∏àcznika nie wejdzie w ˝ycie do czasu wejÊcia w ˝ycie poprawki do konwencji. Artyku∏ 32 Prawo do g∏osowania 1. Ka˝da Strona Konwencji dysponuje jednym g∏osem, z wyjàtkiem przewidzianym w ust´pie 2. 2. Regionalne organizacje integracji gospodarczej w sprawach podlegajàcych ich kompetencji b´dà rozporzàdzaç prawem do g∏osowania liczbà g∏osów równà liczbie paƒstw cz∏onkowskich b´dàcych Stronami konwencji. Organizacja taka nie b´dzie wykorzystywaç swego prawa do g∏osowania, jeÊli którekolwiek z jej paƒstw cz∏onkowskich wykorzysta swe prawo do g∏osowania i odwrotnie. CZ¢Âå VI POSTANOWIENIA KO¡COWE Poz. 1538 kacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia zostanà z∏o˝one depozytariuszowi. 2. Ka˝da regionalna organizacja integracji gospodarczej, która staje si´ Stronà konwencji w sytuacji, gdy ˝adne z jej paƒstw cz∏onkowskich nie jest Stronà konwencji, b´dzie zwiàzana wszystkimi zobowiàzaniami okreÊlonymi w konwencji. Je˝eli jedno lub wi´cej paƒstw cz∏onkowskich takiej organizacji jest równie˝ Stronà konwencji, organizacja ta i jej paƒstwa cz∏onkowskie zadecydujà o swojej odpowiedzialnoÊci za wype∏nianie zobowiàzaƒ konwencji. W takich przypadkach organizacja i jej paƒstwa cz∏onkowskie nie b´dà upowa˝nione do równoczesnego korzystania z praw wynikajàcych z konwencji. 3. W dokumentach ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia regionalne organizacje integracji gospodarczej przedstawià zakres swych kompetencji w odniesieniu do spraw, których dotyczy konwencja. Organizacje te poinformujà niezw∏ocznie depozytariusza, który z kolei powiadomi Strony o ka˝dej istotnej zmianie zakresu ich kompetencji. 4. W swoim dokumencie ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia ka˝da Strona mo˝e oÊwiadczyç, ˝e w odniesieniu do niej ka˝dy dodatkowy regionalny za∏àcznik realizacyjny lub ka˝da poprawka do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego wejdzie w ˝ycie jedynie po z∏o˝eniu dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do takiego za∏àcznika lub poprawki. Artyku∏ 35 Postanowienia przejÊciowe Do czasu odbycia si´ pierwszej sesji Konferencji Stron funkcje sekretariatu, o których mowa w artykule 23, b´dà pe∏nione tymczasowo przez sekretariat powo∏any przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych rezolucjà numer 47/188 z dnia 22 grudnia 1992 r. Artyku∏ 33 Artyku∏ 36 Podpisanie WejÊcie w ˝ycie Niniejsza konwencja b´dzie otwarta do podpisania w Pary˝u w dniach 14 i 15 paêdziernika 1994 r. dla paƒstw cz∏onkowskich Narodów Zjednoczonych lub jakiejkolwiek ich wyspecjalizowanej agendy lub b´dàcych Stronami Statutu Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci oraz dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej. Nast´pnie pozostanie otwarta do podpisania w siedzibie Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia 13 paêdziernika 1995 r. Artyku∏ 34 Ratyfikacja, przyj´cie, zatwierdzenie i przystàpienie 1. Konwencja podlega ratyfikacji, przyj´ciu, zatwierdzeniu lub przystàpieniu przez paƒstwa i przez regionalne organizacje integracji gospodarczej. B´dzie otwarta do przystàpienia od dnia nast´pujàcego po dniu zamkni´cia jej do podpisania. Dokumenty ratyfi- 1. Konwencja wejdzie w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia od dnia z∏o˝enia pi´çdziesiàtego dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. 2. Dla ka˝dego paƒstwa lub regionalnej organizacji integracji gospodarczej, która ratyfikuje, przyjmie, zatwierdzi lub przystàpi do konwencji po z∏o˝eniu pi´çdziesiàtego dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, konwencja wejdzie w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia po dniu z∏o˝enia przez to paƒstwo lub regionalnà organizacj´ integracji gospodarczej dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. 3. Dla celów ust´pu 1 i 2 ˝aden dokument z∏o˝ony przez regionalnà organizacj´ integracji gospodarczej nie b´dzie uwa˝any za dodatkowy do z∏o˝onych przez paƒstwa cz∏onkowskie tej organizacji. Dziennik Ustaw Nr 185 — 11817 — Poz. 1538 Artyku∏ 37 Artyku∏ 39 Zastrze˝enia Depozytariusz Do niniejszej konwencji nie mo˝na sk∏adaç ˝adnych zastrze˝eƒ. Depozytariuszem konwencji b´dzie Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych. Artyku∏ 38 Artyku∏ 40 Wypowiedzenie Teksty autentyczne 1. Ka˝da ze Stron mo˝e wypowiedzieç konwencj´ w jakimkolwiek czasie po up∏ywie trzech lat od dnia wejÊcia konwencji w ˝ycie dla tej Strony, w drodze z∏o˝enia depozytariuszowi pisemnej notyfikacji. Orygina∏ niniejszej konwencji, której teksty w j´zykach arabskim, chiƒskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpaƒskim sà jednakowo autentyczne, b´dzie z∏o˝ony u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. 2. Ka˝de takie wypowiedzenie wejdzie w ˝ycie po up∏ywie jednego roku od dnia otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o wypowiedzeniu lub takiego póêniejszego dnia, jaki zosta∏ okreÊlony w zawiadomieniu. Na dowód czego ni˝ej podpisani, b´dàc nale˝ycie do tego upe∏nomocnieni, podpisali niniejszà konwencj´. Sporzàdzono w Pary˝u dnia 17 czerwca roku tysiàc dziewi´çset dziewi´çdziesiàtego czwartego. Za∏àcznik I REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA AFRYKI Artyku∏ 1 Zakres Za∏àcznik niniejszy stosuje si´ do Afryki, w odniesieniu do ka˝dej Strony i zgodnie z konwencjà, a w szczególnoÊci z jej artyku∏em 7, w celu zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz w jej suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarach. Artyku∏ 2 Cel Celem niniejszego za∏àcznika, na szczeblach krajowych, subregionalnych i regionalnych w Afryce i w Êwietle jej szczególnych warunków, jest: (
a)wskazanie Êrodków i uzgodnieƒ, z uwzgl´dnieniem natury i procesów pomocy dostarczanej przez Paƒstwa-Strony rozwini´te, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami konwencji; (
b)zapewnienie skutecznej i praktycznej realizacji konwencji w specjalnych warunkach w Afryce oraz (
c)promocja procesów i dzia∏aƒ zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków susz na suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarach Afryki. (
a)wysoki udzia∏ suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarów; (
b)znacznà liczb´ paƒstw i ludnoÊci, na które negatywny wp∏yw wywiera pustynnienie i cz´sto powtarzajàce si´ dotkliwe susze; (
c)du˝à liczb´ paƒstw dotkni´tych, nieposiadajàcych dost´pu do morza; (
d)rozprzestrzenione ubóstwo przewa˝ajàce w wi´kszoÊci paƒstw dotkni´tych, spoÊród których wiele nale˝y do grupy paƒstw najmniej rozwini´tych, i ich potrzeb´ znacznej zewn´trznej pomocy w formie dotacji i kredytów na warunkach ulgowych, w celu realizacji ich celów rozwojowych; (
e)trudne warunki spo∏eczno-ekonomiczne, zaostrzone pogarszajàcymi si´ i zmiennymi warunkami handlu, zewn´trznym zad∏u˝eniem i politycznà niestabilnoÊcià, co powoduje regionalne i mi´dzynarodowe migracje; (
f)powa˝ne uzale˝nienie ludnoÊci od zasobów naturalnych jako Êrodków utrzymania, które po∏àczone ze skutkami trendów i czynników demograficznych, s∏abà bazà technicznà i niezrównowa˝onymi praktykami produkcyjnymi przyczynia si´ do powa˝nej degradacji zasobów; Szczególne warunki w regionie afrykaƒskim (
g)niedostateczne struktury instytucjonalne i prawne, s∏aba infrastruktura i niedostateczne mo˝liwoÊci naukowe, techniczne i edukacyjne prowadzàce do powa˝nego zapotrzebowania na dzia∏ania zwiàzane z tworzeniem potencja∏u oraz Wype∏niajàc zobowiàzania wynikajàce z konwencji, Strony przy realizacji niniejszego za∏àcznika przyjmà podstawowe podejÊcie, które uwzgl´dnia nast´pujàce szczególne warunki w Afryce: (
h)centralnà rol´ dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz w krajowych priorytetach rozwojowych dotkni´tych paƒstw afrykaƒskich. Artyku∏ 3 Dziennik Ustaw Nr 185 — 11818 — Artyku∏ 4 Zobowiàzania i obowiàzki afrykaƒskich Paƒstw-Stron 1. Zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami afrykaƒskie Paƒstwa-Strony: (
a)przyjmà zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków susz jako centralnà strategi´ dzia∏aƒ zmierzajàcych do likwidacji ubóstwa; (
b)b´dà promowaç wspó∏prac´ i integracj´ regionalnà, w duchu solidarnoÊci i partnerstwa opartym na wspólnych interesach, w zakresie programów i dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków susz; (
c)usprawnià i wzmocnià istniejàce instytucje zajmujàce si´ problemami pustynnienia i susz i zaanga˝ujà inne istniejàce instytucje, aby podnieÊç ich efektywnoÊç i zapewniç skuteczniejsze wykorzystanie Êrodków; (
d)b´dà promowaç wymian´ informacji i odpowiedniej technologii, wiedzy, know-how i praktyk mi´dzy nimi oraz (
e)opracujà, na wypadek nadzwyczajnych wydarzeƒ, plany ∏agodzenia skutków susz na terenach zdegradowanych przez pustynnienie i/lub susze. 2. Zgodnie z ogólnymi i szczegó∏owymi zobowiàzaniami wymienionymi w artykule 4 i 5 konwencji dotkni´te Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà dà˝yç do: (
a)przeznaczenia odpowiednich Êrodków finansowych z krajowych bud˝etów, zgodnie ze swoimi warunkami i mo˝liwoÊciami, i odzwierciedlajàc nowy priorytet, jaki Afryka przyzna∏a zjawisku pustynnienia i/lub susz; (
b)podtrzymywania i umacniania trwajàcych obecnie reform, kierunku wi´kszej decentralizacji w∏asnoÊci zasobów, jak równie˝ zwi´kszà udzia∏ lokalnej ludnoÊci i wspólnot, oraz (
c)wskazania i mobilizacji nowych i dodatkowych krajowych Êrodków finansowych i powi´kszania, na zasadzie priorytetu, istniejàcych krajowych mo˝liwoÊci i warunków dla mobilizacji krajowych Êrodków finansowych. Artyku∏ 5 Zobowiàzania i obowiàzki Paƒstw-Stron rozwini´tych 1. Wype∏niajàc swoje zobowiàzania wynikajàce z artyku∏ów 4, 6 i 7 konwencji, Paƒstwa-Strony rozwini´te przyznajà priorytet dotkni´tym Paƒstwom-Stronom afrykaƒskim i w tym kontekÊcie b´dà: (
a)pomagaç im zwalczaç pustynnienie i/lub ∏agodziç skutki susz poprzez, mi´dzy innymi, zapewnianie i/lub u∏atwianie dost´pu do Êrodków finansowych i innych, promowanie, finansowanie i/lub u∏atwianie finansowania transferu technologii i know- Poz. 1538 -how, wed∏ug wzajemnych uzgodnieƒ i zgodnie z krajowymi politykami, z uwzgl´dnieniem przyj´cia przez nie likwidacji ubóstwa jako g∏ównej strategii; (
b)w dalszym ciàgu przeznaczaç znaczne Êrodki i/lub zwi´kszone Êrodki na zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków susz oraz (
c)pomagaç im w zwi´kszaniu umiej´tnoÊci, aby umo˝liwiç popraw´ struktur instytucjonalnych, mo˝liwoÊci naukowych i technicznych, zbierania i analizy informacji, badaƒ i rozwoju dla celów zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz. 2. Inne Paƒstwa-Strony mogà dostarczaç, na zasadzie dobrowolnoÊci, technologie, wiedz´ i know-how zwiàzane z pustynnieniem i/lub Êrodki finansowe dotkni´tym Paƒstwom-Stronom afrykaƒskim. Transfer technologii, know-how i techniki b´dzie u∏atwiony przez wspó∏prac´ mi´dzynarodowà. Artyku∏ 6 Ramy planowania strategicznego dla trwa∏ego rozwoju 1. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà centralnà i integralnà cz´Êcià szerszego procesu formu∏owania krajowych polityk trwa∏ego rozwoju dotkni´tych afrykaƒskich Paƒstw-Stron konwencji. 2. Zostanie rozpocz´ty proces konsultacji i udzia∏u, anga˝ujàcy odpowiednie szczeble rzàdu, ludnoÊci miejscowej, gmin i organizacji pozarzàdowych dla dostarczenia wytycznych dotyczàcych strategii z elastycznym planowaniem, w celu maksymalnego udzia∏u ludnoÊci miejscowej i gmin. Na proÊb´ dotkni´tego afrykaƒskiego Paƒstwa-Strony w proces ten mogà byç w∏àczone dwustronne i wielostronne agencje pomocy. Artyku∏ 7 Terminarz przygotowania programów dzia∏aƒ Do czasu wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji Paƒstwa-Strony afrykaƒskie, we wspó∏pracy z innymi cz∏onkami spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej, b´dà odpowiednio, w mo˝liwym zakresie, tymczasowo stosowaç postanowienia konwencji odnoszàce si´ do przygotowania krajowych, subregionalnych i regionalnych programów dzia∏aƒ. Artyku∏ 8 ZawartoÊç krajowych programów dzia∏aƒ 1. Zgodnie z artyku∏em 10 konwencji ogólna strategia krajowych programów dzia∏aƒ powinna zwracaç szczególnà uwag´ na zintegrowane, lokalne programy rozwoju dla dotkni´tych obszarów, oparte na mechanizmie uczestnictwa i integracji strategii likwidacji ubóstwa z dzia∏aniami majàcymi na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz. Programy b´dà Dziennik Ustaw Nr 185 — 11819 — mia∏y na celu wzmocnienie mo˝liwoÊci lokalnych w∏adz i zapewnienie aktywnego udzia∏u miejscowej ludnoÊci, wspólnot i grup, z naciskiem na edukacj´ i szkolenie, mobilizacj´ organizacji pozarzàdowych o udowodnionych kompetencjach i wzmacnianie zdecentralizowanych struktur rzàdowych. 2. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà mia∏y, odpowiednio, nast´pujàce ogólne cechy: (
a)wykorzystanie przy opracowywaniu i wdra˝aniu krajowych programów dzia∏aƒ wczeÊniejszych doÊwiadczeƒ w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzeniu skutków susz, z uwzgl´dnieniem warunków spo∏ecznych, ekonomicznych i ekologicznych; (
b)okreÊlenie czynników przyczyniajàcych si´ do pustynnienia i/lub suszy oraz Êrodków i mo˝liwoÊci dost´pnych i potrzebnych, ustalanie odpowiednich polityk i Êrodków instytucjonalnych i innych, koniecznych do zwalczania tych zjawisk i/lub ∏agodzenia ich skutków, oraz Poz. 1538 — pokrywà roÊlinnà i dzikà przyrodà; — lasami; — zasobami wodnymi oraz — ró˝norodnoÊcià biologicznà; (
ii)szkolenia w zakresie kampanii zwi´kszania ÊwiadomoÊci spo∏ecznej i edukacji ekologicznej, upowszechnianie wiedzy o technikach zwiàzanych ze zrównowa˝onà gospodarkà zasobami naturalnymi oraz (iii) zapewnienie rozwoju i efektywnego u˝ytkowania ró˝nych êróde∏ energii, promowanie alternatywnych êróde∏ energii, zw∏aszcza energii s∏onecznej, energii wiatru i biogazu oraz szczególna organizacja transferu, pozyskiwania i adaptacji odpowiednich technologii w celu z∏agodzenia presji na wra˝liwe zasoby naturalne; (
c)Êrodki poprawy organizacji instytucjonalnej: (
c)wzrost udzia∏u miejscowej ludnoÊci i wspólnot, w tym kobiet, farmerów i pasterzy, i przydzielenie im wi´kszej odpowiedzialnoÊci za gospodark´. (
i)zdefiniowanie roli i odpowiedzialnoÊci rzàdu centralnego i w∏adz lokalnych w ramach polityki planowania u˝ytkowania ziemi; 3. Krajowe programy dzia∏aƒ równie˝ b´dà odpowiednio zawieraç: (
ii)popieranie polityki aktywnej decentralizacji, przekazanie odpowiedzialnoÊci za zarzàdzanie i decyzje w∏adzom lokalnym, popieranie inicjatyw i przyj´cia odpowiedzialnoÊci przez lokalne wspólnoty, utworzenie struktur lokalnych; (
a)Êrodki poprawy Êrodowiska ekonomicznego w celu likwidacji ubóstwa: (
i)rosnàce dochody i mo˝liwoÊci zatrudnienia, szczególnie dla najbiedniejszych cz∏onków spo∏eczeƒstwa, przez: — rozwój rynków dla produktów rolnych i hodowlanych; (iii) odpowiednie dostosowanie struktur instytucjonalnych i przepisów dotyczàcych gospodarki zasobami naturalnymi w celu zapewnienia bezpieczeƒstwa w∏asnoÊci ziemi miejscowej ludnoÊci; — stworzenie instrumentów finansowych odpowiednich dla miejscowych potrzeb; (
d)dzia∏ania w celu zwi´kszenia wiedzy o pustynnieniu: — zach´canie do zró˝nicowania w rolnictwie i tworzenie przedsi´biorstw rolniczych oraz — rozwijanie dzia∏aƒ ekonomicznych typu pararolniczego i pozarolniczego; (
ii)poprawa d∏ugoterminowych perspektyw gospodarek wiejskich przez stworzenie: — zach´t dla inwestycji produkcyjnych oraz dost´pu do Êrodków produkcyjnych oraz — polityki cenowej i podatkowej oraz praktyk komercyjnych promujàcych wzrost; (iii) zdefiniowanie i stosowanie polityki ludnoÊciowej i migracyjnej redukujàcej presj´ ludnoÊci na ziemi´ oraz (
iv)popieranie stosowania upraw odpornych na susz´ i stosowanie zintegrowanych systemów rolniczych dla suchych ziem celem zabezpieczenia ˝ywnoÊci; (
b)Êrodki dla ochrony zasobów naturalnych: (
i)zapewnienie zintegrowanej i zrównowa˝onej gospodarki zasobami naturalnymi, w tym: — ziemiami rolnymi i pastwiskami; (
i)promowanie badaƒ oraz gromadzenia, przetwarzania i wymiany informacji o naukowych, technicznych i spo∏eczno-ekonomicznych aspektach pustynnienia; (
ii)poprawa krajowych mo˝liwoÊci w zakresie badaƒ naukowych i gromadzenia, przetwarzania, wymiany i analizy informacji dla lepszego zrozumienia i prze∏o˝enia wyników analiz na poj´cia operacyjne; (iii) popieranie Êrednio- i d∏ugoterminowych studiów na temat: — spo∏eczno-ekonomicznych i kulturowych trendów na obszarach dotkni´tych; — iloÊciowych i jakoÊciowych trendów w zasobach naturalnych oraz — wzajemnych oddzia∏ywaƒ mi´dzy klimatem i pustynnieniem, oraz (
e)dzia∏ania w zakresie monitoringu i oceny skutków susz: (
i)opracowanie strategii oceniania wp∏ywu naturalnej zmiennoÊci klimatu na regionalne susze Dziennik Ustaw Nr 185 — 11820 — i pustynnienie i/lub wykorzystywania prognoz zmiennoÊci klimatu w skalach czasowych sezonowych lub rocznych w dzia∏aniach ∏agodzàcych skutki susz; Poz. 1538 Artyku∏ 10 Struktury organizacyjne subregionalnych programów dzia∏aƒ (
ii)poprawa mo˝liwoÊci wczesnego ostrzegania i reagowania, efektywna gospodarka pomocà ˝ywnoÊciowà na wypadek nadzwyczajnych zagro˝eƒ, poprawa systemu magazynowania i dystrybucji ˝ywnoÊci, metody ochrony byd∏a, roboty publiczne i alternatywne Êrodki utrzymania dla obszarów, na których cz´sto wyst´pujà susze oraz 1. Zgodnie z artyku∏em 4 konwencji afrykaƒskie Paƒstwa-Strony b´dà wspó∏pracowaç przy przygotowaniu i wdra˝aniu subregionalnych programów dzia∏aƒ dla Afryki centralnej, wschodniej, pó∏nocnej, po∏udniowej i zachodniej i w tym zakresie mogà przekazywaç nast´pujàce uprawnienia do odpowiednich subregionalnych organizacji mi´dzyrzàdowych: (iii) monitoring i ocena degradacji ekologicznej dla zapewnienia wiarygodnych i aktualnych informacji o procesach i dynamice degradacji zasobów w celu u∏atwienia lepszego formu∏owania polityki i dzia∏aƒ. (
b)pomoc w przygotowaniu i wdra˝aniu krajowych programów dzia∏aƒ; Artyku∏ 9 (
a)dzia∏anie jako punkty kontaktowe dla przygotowaƒ i koordynacji subregionalnych programów dzia∏aƒ; (
c)u∏atwianie wymiany informacji, doÊwiadczeƒ i know-how, jak równie˝ s∏u˝enie radà w zakresie przeglàdu krajowego prawa oraz Przygotowanie krajowych programów dzia∏aƒ oraz wskaêniki realizacji i oceny (
d)inne uprawnienia zwiàzane z realizacjà subregionalnych programów dzia∏aƒ. Ka˝de dotkni´te afrykaƒskie Paƒstwo-Strona konwencji wyznaczy w∏aÊciwy organ koordynacyjny, który b´dzie funkcjonowa∏ jako katalizator przy przygotowaniu, wykonywaniu i ocenie krajowego programu dzia∏aƒ. Powy˝szy organ koordynacyjny, w Êwietle artyku∏u 3 i gdy to b´dzie odpowiednie: 2. Specjalistyczne instytucje subregionalne, na ˝yczenie, mogà udzielaç wsparcia i/lub mo˝na im powierzyç odpowiedzialnoÊç za koordynacj´ dzia∏aƒ w ich odpowiednich zakresach kompetencji. (
a)b´dzie dokonywa∏ okreÊlenia i przeglàdu dzia∏aƒ, poczynajàc od procesu konsultacyjnego na poziomie lokalnym, anga˝ujàcego miejscowà ludnoÊç i wspólnoty przy wspó∏pracy lokalnych w∏adz administracyjnych, Paƒstw-Stron rozwini´tych, mi´dzyrzàdowych i pozarzàdowych organizacji, na podstawie wst´pnych konsultacji zainteresowanych na poziomie krajowym; ZawartoÊç i przygotowanie subregionalnych programów dzia∏aƒ (
b)wska˝e i zanalizuje ograniczenia, potrzeby i luki wp∏ywajàce na rozwój i zrównowa˝one u˝ytkowanie ziemi i zarekomenduje praktyczne dzia∏ania w celu unikni´cia dublowania i pe∏nego wykorzystania odpowiednich trwajàcych dzia∏aƒ oraz b´dzie popieraç wdra˝anie wyników; (
c)b´dzie u∏atwia∏, opracowywa∏ i sformu∏uje prace projektowe w oparciu o wzajemnie oddzia∏ywajàce, elastyczne podejÊcia w celu zapewnienia aktywnego udzia∏u ludnoÊci na dotkni´tych obszarach, minimalizacji negatywnego wp∏ywu tych dzia∏aƒ oraz identyfikacji i uszeregowania wed∏ug wa˝noÊci zapotrzebowania na pomoc finansowà i wspó∏prac´ technicznà; (
d)ustanowi stosowne, iloÊciowe i ∏atwe do zweryfikowania wskaêniki, aby zapewniç ocen´ i oszacowanie krajowych programów dzia∏aƒ, co obejmuje dzia∏ania w krótkich, Êrednich i d∏ugich okresach oraz wdra˝anie tych programów oraz (
e)przygotuje raporty z post´pu we wdra˝aniu krajowych programów dzia∏aƒ. Artyku∏ 11 Subregionalne programy dzia∏aƒ b´dà koncentrowaç si´ na sprawach, które lepiej rozwiàzywane sà na szczeblu subregionalnym. Odpowiednio ustanowià one mechanizm gospodarki wspólnymi zasobami naturalnymi. Taki mechanizm b´dzie skutecznie rozwiàzywa∏ problemy transgraniczne towarzyszàce pustynnieniu i suszom i zapewni wsparcie harmonijnemu wdra˝aniu krajowych programów dzia∏aƒ. Obszary priorytetowe dla subregionalnych programów dzia∏aƒ b´dà koncentrowaç si´ na: (
a)wspólnych programach zrównowa˝onej gospodarki transgranicznymi zasobami naturalnymi przez, odpowiednio, mechanizmy dwustronne i wielostronne; (
b)koordynacji programów rozwijania alternatywnych êróde∏ energii; (
c)wspó∏pracy w zwalczaniu szkodników i chorób roÊlin i zwierzàt; (
d)rozwoju potencja∏u, dzia∏aniach edukacyjnych i zwi´kszajàcych ÊwiadomoÊç spo∏ecznà, które sà lepiej przeprowadzane lub wspierane na szczeblu subregionalnym; (
e)wspó∏pracy naukowej i technicznej, szczególnie w dziedzinie klimatologii, meteorologii i hydrologii, w tym sieci gromadzenia i oceny danych, dzieleniu si´ informacjami i na monitoringu projektów, Dziennik Ustaw Nr 185 — 11821 — koordynacji i ustalaniu priorytetów badaƒ naukowych i dzia∏aƒ rozwojowych; (
f)systemie wczesnego ostrzegania i wspólnym planowaniu ∏agodzenia skutków susz, w tym dzia∏aƒ rozwiàzujàcych problemy wynikajàce z migracji spowodowanych kwestiami ekologicznymi; (
g)poszukiwaniu sposobów dzielenia si´ doÊwiadczeniami, zw∏aszcza w odniesieniu do udzia∏u ludnoÊci miejscowej i wspólnot, oraz tworzeniu Êrodowiska sprzyjajàcego ulepszonemu zarzàdzaniu u˝ytkowaniem ziemià i stosowaniu odpowiednich technologii; (
h)zwi´kszaniu mo˝liwoÊci organizacji subregionalnych w zakresie koordynacji i zapewniania us∏ug technicznych, ustanowieniu, reorientacji i wzmocnieniu subregionalnych oÊrodków i instytucji oraz (
i)opracowaniu polityki w zakresie dziedzin, takich jak handel, które oddzia∏ujà na dotkni´te obszary i ludnoÊç, w tym polityki koordynacji regionalnych systemów marketingu i wspólnej infrastruktury. Artyku∏ 12 Struktury organizacyjne regionalnych programów dzia∏aƒ 1. Zgodnie z artyku∏em 11 konwencji afrykaƒskie Paƒstwa-Strony konwencji wspólnie okreÊlà procedury przygotowania i wdra˝ania regionalnych programów dzia∏aƒ. 2. Strony mogà udzieliç odpowiedniego wsparcia odnoÊnym afrykaƒskim regionalnym instytucjom i organizacjom, aby umo˝liwiç pomoc afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom w wype∏nianiu zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji. Artyku∏ 13 ZawartoÊç regionalnych programów dzia∏aƒ Regionalny program dzia∏aƒ obejmuje przedsi´wzi´cia zwiàzane ze zwalczaniem pustynnienia i/lub ∏agodzeniem skutków susz w nast´pujàcych obszarach priorytetowych: (
a)rozwój regionalnej wspó∏pracy i koordynacji subregionalnych programów dzia∏aƒ dla uzyskania regionalnego konsensusu w zakresie kluczowych kwestii, w tym na drodze regularnych konsultacji organizacji subregionalnych; (
b)promowanie rozwoju potencja∏u w zakresie dzia∏aƒ, które sà lepiej realizowane na szczeblu regionalnym; (
c)szukanie wspólnie z mi´dzynarodowà spo∏ecznoÊcià rozwiàzaƒ globalnych problemów gospodarczych i spo∏ecznych, które majà wp∏yw na dotkni´te obszary, uwzgl´dniajàc ust´p 2(
b)artyku∏u 4 konwencji; (
d)promowanie wymiany informacji o odpowiednich technikach, know-how i odnoÊnym doÊwiad- Poz. 1538 czeniu mi´dzy dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami w Afryce i jej podregionach oraz innymi dotkni´tymi terenami; popieranie wspó∏pracy naukowej i technicznej w zakresie klimatologii, meteorologii, hydrologii, rozwoju zasobów wodnych i alternatywnych êróde∏ energii; koordynacja subregionalnych i regionalnych prac badawczych; okreÊlenie regionalnych priorytetów w zakresie badaƒ i rozwoju; (
e)koordynacja sieci systematycznych obserwacji i oceny oraz wymiany informacji, jak równie˝ ich w∏àczenie do sieci o zasi´gu Êwiatowym oraz (
f)wspó∏praca i wzmocnienie subregionalnych i regionalnych systemów wczesnego ostrzegania i planów na wypadek zagro˝enia suszà. Artyku∏ 14 Ârodki finansowe 1. Zgodnie z artyku∏em 20 konwencji oraz ust´pem 2 artyku∏u 4 dotkni´te afrykaƒskie Paƒstwa-Strony b´dà stara∏y si´ zapewniç makroekonomiczne struktury sprzyjajàce mobilizacji Êrodków finansowych oraz opracujà polityk´ i ustanowià procedury kierowania Êrodków, w sposób skuteczniejszy, do lokalnych programów rozwoju, równie˝, odpowiednio, przez organizacje pozarzàdowe. 2. Zgodnie z ust´pami 4 i 5 artyku∏u 21 konwencji Strony zgadzajà si´ utworzyç spis êróde∏ finansowania na szczeblach krajowych, subregionalnych, regionalnych i mi´dzynarodowych w celu zapewnienia racjonalnego wykorzystania istniejàcych Êrodków i zidentyfikowania luk w alokacji Êrodków oraz u∏atwienia realizacji programów dzia∏aƒ. Spis b´dzie regularnie przeglàdany i uaktualniany. 3. Zgodnie z artyku∏em 7 konwencji rozwini´te Paƒstwa-Strony b´dà w dalszym ciàgu przeznaczaç znaczne Êrodki i/lub wi´ksze Êrodki, jak równie˝ inne formy pomocy dla dotkni´tych Paƒstw-Stron afrykaƒskich, na bazie partnerskich porozumieƒ i ustaleƒ, o których mowa w artykule 18, zwracajàc, mi´dzy innymi, nale˝ytà uwag´ na sprawy zwiàzane z zad∏u˝eniem, handlem mi´dzynarodowym i organizacjà handlu, zgodnie z ust´pem 2(
b)artyku∏u 4 konwencji. Artyku∏ 15 Mechanizm finansowy 1. Zgodnie z artyku∏em 7 konwencji podkreÊlajàcym priorytet dotkni´tych Paƒstw-Stron afrykaƒskich i dotyczàcym szczególnej sytuacji przewa˝ajàcej w tym regionie Strony zwrócà szczególnà uwag´ na realizowanie w Afryce postanowieƒ ust´pu 1(
d)i (
e)artyku∏u 21 konwencji, zw∏aszcza poprzez: (
a)u∏atwianie ustanowienia mechanizmów, takich jak krajowe fundusze przeciwdzia∏ania pustynnieniu, w celu kierowania Êrodków finansowych na poziom lokalny, oraz Dziennik Ustaw Nr 185 — 11822 — Poz. 1538 (
b)umacnianie istniejàcych funduszy i mechanizmów finansowych na poziomie subregionalnym i regionalnym. Mogà one odpowiednio w∏àczaç w ten proces inne Strony i odpowiednie organizacje mi´dzyrzàdowe i pozarzàdowe. 2. Zgodnie z artyku∏ami 20 i 21 konwencji Strony b´dàce równie˝ cz∏onkami organów zarzàdzajàcych odnoÊnych regionalnych i subregionalnych instytucji finansowych, w tym Afrykaƒskiego Banku Rozwoju i Afrykaƒskiego Funduszu Rozwoju, b´dà popieraç starania o przyznanie nale˝ytego priorytetu i uwagi dzia∏aniom instytucji przyÊpieszajàcych realizacj´ niniejszego za∏àcznika. 2. Celem tej koordynacji b´dzie zapewnienie zgodnoÊci z konwencjà wspó∏pracy finansowej i technicznej i zapewnienie niezb´dnej ciàg∏oÊci w u˝ytkowaniu i administrowaniu zasobami. 3. Strony b´dà usprawniaç, w granicach mo˝liwoÊci, procedury kierowania funduszy do dotkni´tych Paƒstw-Stron afrykaƒskich konwencji. (
a)s∏u˝yç jako forum dla negocjacji i zawierania porozumieƒ partnerskich opartych na krajowych, subregionalnych i regionalnych programach dzia∏aƒ oraz Artyku∏ 16 Pomoc techniczna i wspó∏praca Strony, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami, b´dà racjonalizowaç pomoc technicznà dla Paƒstw-Stron afrykaƒskich konwencji oraz wspó∏prac´ z tymi paƒstwami, w celu zwi´kszania efektywnoÊci projektów i programów, mi´dzy innymi poprzez: (
a)ograniczanie kosztów dzia∏aƒ wspomagajàcych, zw∏aszcza kosztów w∏asnych; w ka˝dym razie koszty takie powinny stanowiç jedynie stosunkowo niski procent ca∏kowitych kosztów projektu, aby maksymalizowaç wydajnoÊç projektu; (
b)preferowanie wykorzystania kompetentnych ekspertów krajowych lub, gdzie konieczne, kompetentnych ekspertów z subregionu i/lub regionu przy planowaniu projektu, przygotowaniu i wdra˝aniu oraz tworzeniu miejscowej wiedzy, tam gdzie jej nie ma; (
c)efektywnà gospodark´ i koordynacj´ dostarczanej pomocy technicznej oraz jej wydajne wykorzystywanie. Artyku∏ 17 Transfer, nabywanie, adaptacja i dost´p do technologii przyjaznych dla Êrodowiska Realizujàc artyku∏ 18 konwencji odnoszàcy si´ do transferu, nabywania, adaptacji i opracowywania technologii, Strony przyznajà priorytet afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom, a w razie koniecznoÊci opracujà z nimi nowe modele partnerstwa i wspó∏pracy w celu zwi´kszenia mo˝liwoÊci w dziedzinie badaƒ naukowych, rozwoju, gromadzenia i rozpowszechniania informacji, aby umo˝liwiç im realizacj´ strategii zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz. Artyku∏ 18 Porozumienia w zakresie koordynacji i partnerstwa 1. Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà koordynowaç przygotowanie, negocjacje i wdra˝anie krajowych, subregionalnych i regionalnych programów dzia∏aƒ. 3. Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà organizowaç proces konsultacji na szczeblu krajowym, subregionalnym i regionalnym. Procesy konsultacyjne mogà: (
b)okreÊlaç wk∏ad paƒstw afrykaƒskich i innych cz∏onków grup konsultacyjnych do programów i okreÊlaç priorytety i porozumienia dotyczàce wdra˝ania i wskaêników realizacji i oceny, jak równie˝ organizacj´ finansowania wdra˝ania. 4. Sta∏y Sekretariat, na ˝yczenie Paƒstw-Stron afrykaƒskich, zgodnie z artyku∏em 23 konwencji, mo˝e u∏atwiç powo∏anie takiego procesu konsultacyjnego poprzez: (
a)s∏u˝enie radà w zakresie organizacji skutecznego procesu konsultacyjnego, korzystajàc z doÊwiadczeƒ innych takich procesów; (
b)przekazywanie informacji o spotkaniach lub procesach konsultacyjnych odpowiednim dwustronnym i wielostronnym agencjom, i popieranie ich aktywnego zaanga˝owania oraz (
c)przekazywanie innych informacji, które mogà mieç znaczenie przy tworzeniu lub poprawie procesu konsultacji. 5. Subregionalne i regionalne organy koordynujàce, mi´dzy innymi, b´dà: (
a)zalecaç odpowiednie poprawki do porozumieƒ partnerskich; (
b)monitorowaç i oceniaç realizacj´ uzgodnionych subregionalnych i regionalnych programów oraz zdawaç sprawozdanie z ich realizacji oraz (
c)dà˝yç do zapewnienia skutecznej komunikacji i kooperacji mi´dzy Paƒstwami-Stronami afrykaƒskimi. 6. Udzia∏ w grupach konsultacyjnych b´dzie otwarty, odpowiednio dla rzàdów, zainteresowanych grup i udzielajàcych pomocy, stosownych organów, funduszy i programów systemu Narodów Zjednoczonych, odpowiednich organizacji subregionalnych i regionalnych oraz przedstawicieli stosownych organizacji pozarzàdowych. Uczestnicy ka˝dej grupy konsultacyjnej okreÊlà zasady jej organizacji i dzia∏ania. 7. Zgodnie z artyku∏em 14 konwencji Paƒstwa-Strony rozwini´te zach´ca si´ do rozwijania, z w∏asnej ini- Dziennik Ustaw Nr 185 — 11823 — cjatywy, nieformalnego procesu konsultacji i koordynacji mi´dzy nimi, na szczeblach krajowych, subregionalnych i regionalnych, oraz, na ˝yczenie dotkni´tego afrykaƒskiego Paƒstwa-Strony lub odpowiedniej organizacji subregionalnej lub regionalnej, do udzia∏u w krajowym, subregionalnym lub regionalnym procesie konsultacyjnym, co przyczyni si´ do oceny i reakcji na potrzeby w zakresie pomocy w celu u∏atwienia wdra˝ania. Artyku∏ 19 Ustalenia uzupe∏niajàce W zwiàzku z niniejszym za∏àcznikiem Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà prowadziç dzia∏ania zgodnie z konwencjà w nast´pujàcy sposób: Poz. 1538 (
a)na szczeblu krajowym, przez mechanizm, którego sk∏ad powinien byç ustalony przez ka˝de dotkni´te afrykaƒskie Paƒstwo-Stron´ konwencji, obejmujàcy przedstawicieli miejscowego spo∏eczeƒstwa i dzia∏ajàcy pod nadzorem krajowego organu koordynujàcego, o którym mowa w artykule 9; (
b)na szczeblu subregionalnym, przez multidyscyplinarny naukowo-techniczny komitet konsultacyjny, którego sk∏ad i zasady dzia∏ania b´dà okreÊlone przez Paƒstwa-Strony afrykaƒskie z odpowiedniego subregionu oraz (
c)na szczeblu regionalnym, przez mechanizm zdefiniowany zgodnie z odnoÊnymi postanowieniami Traktatu ustanawiajàcego Afrykaƒskà Wspólnot´ Gospodarczà i przez Afrykaƒski Doradczy Komitet Naukowo-Techniczny. Za∏àcznik II REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA AZJI Artyku∏ I Cel Celem niniejszego za∏àcznika jest zapewnienie wytycznych i zorganizowanie efektywnej realizacji konwencji w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach w regionie Azji, w Êwietle ich szczególnych warunków. Artyku∏ 2 Szczególne warunki w regionie Azji Wype∏niajàc swoje zobowiàzania wynikajàce z konwencji, Strony odpowiednio uwzgl´dnià nast´pujàce szczególne warunki, które stosuje si´ w ró˝nym stopniu do dotni´tych Paƒstw-Stron w tym regionie: (
a)wysoki udzia∏, na ich terytoriach, obszarów dotkni´tych pustynnieniem lub suszami lub na nie podatnych oraz du˝e zró˝nicowanie tych obszarów pod wzgl´dem klimatycznym, topograficznym, u˝ytkowania ziemi i systemów spo∏eczno-ekonomicznych; (
b)du˝a presja na zasoby naturalne jako êród∏o utrzymania; (
c)istnienie systemów produkcyjnych, bezpoÊrednio zwiàzanych z szeroko rozpowszechnionym ubóstwem, prowadzàcych do degradacji ziemi i dodatkowego nadwyr´˝ania niedostatecznych zasobów wodnych; (
d)znaczny wp∏yw stanu Êwiatowej gospodarki i problemów spo∏ecznych, takich jak ubóstwo, z∏y stan zdrowia i od˝ywiania, brak zabezpieczenia ˝ywnoÊciowego, migracja, uchodêstwo i dynamika demograficzna; (
e)ich zwi´kszajàce si´, lecz ciàgle niedostateczne struktury instytucjonalne i mo˝liwoÊci rozwiàzy- wania krajowych problemów zwiàzanych z pustynnieniem i suszà oraz (
f)potrzeba wspó∏pracy mi´dzynarodowej w celu dà˝enia do osiàgni´cia celów zrównowa˝onego rozwoju zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz. Artyku∏ 3 Struktury krajowych programów dzia∏aƒ 1. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà integralnà cz´Êcià szerszych krajowych polityk trwa∏ego rozwoju dotkni´tych Paƒstw-Stron z regionu. 2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony odpowiednio opracujà krajowe programy zgodnie z artyku∏ami 9 i 11 konwencji, ze szczególnym uwzgl´dnieniem ust´pu 2 (
f)artyku∏u 10. Dwustronne i wielostronne agencje wspó∏pracy mogà byç odpowiednio w∏àczane w ten proces na ˝yczenie zainteresowanego dotkni´tego Paƒstwa-Strony. Artyku∏ 4 Krajowe programy dzia∏aƒ 1. Przygotowujàc i wdra˝ajàc krajowe programy dzia∏aƒ, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, zgodnie ze swoimi warunkami i politykami, mogà odpowiednio, mi´dzy innymi:
a)wyznaczyç odpowiednie organy odpowiedzialne za przygotowanie, wspó∏prac´ i wdra˝anie programów dzia∏aƒ; (
b)w∏àczyç dotkni´tà ludnoÊç, w tym miejscowe spo∏ecznoÊci, do opracowywania, koordynacji i wdra˝ania programów dzia∏aƒ poprzez proces konsultacyjny kierowany lokalnie, przy wspó∏pracy w∏adz lokalnych i odpowiednich organizacji krajowych i pozarzàdowych; Dziennik Ustaw Nr 185 — 11824 — (
c)nadzorowaç stan Êrodowiska na dotkni´tych obszarach, aby oceniç przyczyny i konsekwencje pustynnienia i okreÊliç obszary priorytetowe dla dzia∏aƒ; (
d)oceniaç, przy udziale dotkni´tej ludnoÊci, poprzednie i obecne programy zwalczania pustynnienia i programy ∏agodzenia skutków susz, w celu opracowania strategii i zaplanowania przedsi´wzi´ç w programie dzia∏aƒ; (
e)przygotowaç programy techniczne i finansowe oparte na informacjach pochodzàcych z dzia∏aƒ, o których mowa w ust´pach (
a)do (d); (
f)opracowaç i wykorzystywaç procedury i standardy dla oceniania wdra˝ania programu dzia∏aƒ; (
g)popieraç zintegrowanà gospodark´ zlewniami, ochron´ zasobów glebowych i efektywne u˝ytkowanie zasobów wodnych; (
h)wzmacniaç i/lub ustanawiaç systemy informacji, oceny, nast´pstw i system wczesnego ostrzegania w regionach podatnych na pustynnienie i susze, uwzgl´dniajàc czynniki klimatologiczne, meteorologiczne, hydrologiczne, biologiczne i inne oraz (
i)sformu∏owaç w duchu partnerstwa odpowiednie porozumienia wspierajàce programy dzia∏aƒ, w tym zasoby finansowe i techniczne, wsz´dzie tam, gdzie wyst´puje wspó∏praca mi´dzynarodowa. 2. Zgodnie z artyku∏em 10 konwencji zasadnicza strategia krajowych programów dzia∏aƒ b´dzie zwracaç szczególnà uwag´ na zintegrowane programy rozwoju lokalnego dla dotkni´tych obszarów, powsta∏e na bazie mechanizmu uczestnictwa oraz integracji strategii likwidacji ubóstwa do dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz. Dzia∏ania sektorowe w programach dzia∏aƒ b´dà zgrupowane w obszarach priorytetowych, które biorà pod uwag´ wielkà ró˝norodnoÊç dotkni´tych obszarów w regionie, o którym mowa w artykule 2(a). Artyku∏ 5 Subregionalne i wspólne programy dzia∏aƒ 1. Zgodnie z artyku∏em 11 konwencji dotkni´te Paƒstwa-Strony w Azji mogà wzajemnie uzgadniaç konsultacje i wspó∏prac´ z innymi Stronami, odpowiednio w celu przygotowania i wdra˝ania subregionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ, w celu uzupe∏nienia lub zwi´kszenia efektywnoÊci realizacji krajowych programów dzia∏aƒ. W ka˝dym przypadku w∏aÊciwe Strony mogà wspólnie uzgodniç powierzenie subregionalnym organizacjom, bilateralnym lub krajowym, lub wyspecjalizowanym instytucjom obowiàzków zwiàzanych z przygotowaniem, koordynacjà i realizacjà programów. Takie organizacje lub instytucje mogà równie˝ dzia∏aç jako lokalne punkty kontaktowe dla promocji i koordynacji dzia∏aƒ wynikajàcych z artyku∏ów 16 do 18 konwencji. Poz. 1538 2. Przy przygotowywaniu i realizacji subregionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, mi´dzy innymi: (
a)wyznaczà, we wspó∏pracy z instytucjami krajowymi, priorytety zwiàzane ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz, które ∏atwiej bàdzie zrealizowaç za pomocà takich programów, oraz wska˝à stosowne dzia∏ania, które mog∏yby byç skutecznie przeprowadzone w ramach tych programów; (
b)b´dà oceniaç operacyjne mo˝liwoÊci i dzia∏alnoÊç odpowiednich regionalnych, subregionalnych i krajowych instytucji; (
c)b´dà oceniaç istniejàce programy zwiàzane z pustynnieniem i suszà we wszystkich lub niektórych cz´Êciach regionu lub subregionu i ich zwiàzek z krajowymi programami dzia∏aƒ oraz (
d)sformu∏ujà w duchu partnerstwa odpowiednie dwustronne lub wielostronne porozumienia wspierajàce programy, tam gdzie istnieje wspó∏praca mi´dzynarodowa, obejmujàca zasoby finansowe i techniczne. 3. Subregionalne lub wspólne programy dzia∏aƒ mogà obejmowaç uzgodnione wspólne programy zrównowa˝onej gospodarki transgranicznymi zasobami naturalnymi, odnoszàce si´ do pustynnienia, priorytety koordynacji i inne dzia∏ania w zakresie rozwoju potencja∏u, wspó∏pracy naukowo-technicznej, zw∏aszcza systemu wczesnego ostrzegania przed suszà i dzielenia si´ informacjami, oraz Êrodki s∏u˝àce wzmocnieniu stosownych subregionalnych i innych organizacji lub instytucji. Artyku∏ 6 Dzia∏ania regionalne Dzia∏ania regionalne dla uwypuklenia subregionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ mogà, mi´dzy innymi, obejmowaç dzia∏ania wzmacniajàce instytucje i mechanizmy koordynacji i wspó∏pracy na szczeblach krajowym, subregionalnym i regionalnym oraz popieranie realizacji artyku∏ów 16—19 konwencji. Dzia∏ania te mogà obejmowaç równie˝: (
a)popieranie i wzmacnianie sieci wspó∏pracy technicznej; (
b)przygotowanie inwentaryzacji technologii, wiedzy, know-how i praktyk, jak równie˝ tradycyjnych i miejscowych technologii i know-how, oraz popieranie ich rozpowczechniania i stosowania; (
c)ocen´ warunków przekazywania technologii i popieranie adaptacji i stosowania takich technologii oraz (
d)zach´canie do organizowania programów majàcych na celu poszerzenie ÊwiadomoÊci spo∏ecznej i rozwijanie potencja∏u na wszystkich poziomach, wzmacnianie szkolenia, badaƒ i rozwoju oraz budowanie systemów rozwoju zasobów ludzkich. Dziennik Ustaw Nr 185 — 11825 — Artyku∏ 7 Mechanizmy i Êrodki finansowe 1. Strony, majàc na wzgl´dzie znaczenie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz w regionie Azji, b´dà promowaç mobilizacj´ znacznych Êrodków finansowych i dost´pnoÊç mechanizmów finansowych, zgodnie z artyku∏ami 20 i 21 konwencji. 2. Zgodnie z konwencjà i na podstawie mechamizmu koordynacyjnego, o którym mowa w artykule 8, i zgodnie z krajowymi politykami rozwoju, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, indywidualnie lub wspólnie: (
a)przyjmà Êrodki dla zracjonalizowania i wzmocnienia mechanimów dostarczania funduszy przez publiczne i prywatne inwestycje, w celu osiàgni´cia okreÊlonych rezultatów w dzia∏aniach majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz; (
b)okreÊlà warunki wspó∏pracy mi´dzynarodowej dla wspierania krajowych dzia∏aƒ, zw∏aszcza finansowych, technicznych i technologicznych, oraz (
c)b´dà promowaç udzia∏ dwustronnych i/lub wielostronnych instytucji wspó∏pracy finansowej w celu zapewnienia realizacji konwencji. 3. Strony b´dà u∏atwiaç, w mo˝liwym zakresie, procedury kierowania funduszy do dotkni´tych Paƒstw-Stron regionu. Artyku∏ 8 Mechanizmy wspó∏pracy i koordynacji 1. Dotkni´te Strony, przez stosowne organy wyznaczone zgodnie z ust´pem 1(
a)artyku∏u 4, i inne Strony regionu mogà, odpowiednio, ustanowiç mechanizm mi´dzy innymi dla nast´pujàcych celów: (
a)wymiany informacji, doÊwiadczenia, wiedzy i know-how; Poz. 1538 (
b)wspó∏pracy i koordynacji dzia∏aƒ, w tym dwustronnych i wielostronnych porozumieƒ na poziomach subregionalnych i regionalnych; (
c)popierania wspó∏pracy naukowej, technicznej, technologicznej i finansowej zgodnie z artyku∏ami 5, 6 i 7; (
d)okreÊlenia warunków wspó∏pracy zewn´trznej oraz (
e)dzia∏aƒ dodatkowych i oceny realizacji programów dzia∏aƒ. 2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony, przez stosowne organy wyznaczone zgodnie z ust´pem 1(
a)artyku∏u 4, i inne Strony regionu mogà równie˝, odpowiednio, przeprowadzaç konsultacje w zakresie krajowych, subregionalnych i regionalnych programów oraz je koordynowaç. Mogà one, odpowiednio, w∏àczyç do tego procesu inne Strony i odpowiednie organizacje mi´dzyrzàdowe i pozarzàdowe. Koordynacja taka, mi´dzy innymi, b´dzie stara∏a si´ zapewniç porozumienie co do mo˝liwoÊci wspó∏pracy mi´dzynarodowej zgodnie z artyku∏ami 20 i 21 konwencji, zintensyfikowaç wspó∏prac´ technicznà i kierowaç Êrodki tak, aby by∏y wykorzystywane efektywnie. 3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu b´dà odbywaç okresowo spotkania koordynacyjne, a Sta∏y Sekretariat mo˝e, na ich ˝yczenie, zgodnie z artyku∏em 23 konwencji, u∏atwiaç zwo∏ywanie takich spotkaƒ koordynacyjnych poprzez: (
a)s∏u˝enie radà w zakresie organizacji skutecznych porozumieƒ koordynacyjnych, korzystajàc z doÊwiadczeƒ innych takich porozumieƒ: (
b)dostarczanie informacji o spotkaniach koordynacyjnych odpowiednim dwustronnym i wielostronnym agencjom i zach´canie ich do aktywnego zaanga˝owania si´ oraz (
c)dostarczanie innych informacji, które mogà byç stosowne przy tworzeniu lub poprawie procesu koordynacyjnego. Za∏àcznik III REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA AMERYKI ¸ACI¡SKIEJ I KARAIBÓW Artyku∏ 1 Cel Celem niniejszego za∏àcznika jest dostarczenie ogólnych wytycznych dla realizacji konwencji w regionie Ameryki ¸aciƒskiej i Karaibów, w Êwietle jego szczególnych warunków. Artyku∏ 2 Szczególne warunki regionu Ameryki ¸aciƒskiej i Karaibów Strony, zgodnie z postanowieniami konwencji, uwzgl´dnià nast´pujàce szczególne warunki tego regionu: (
a)istnienie du˝ych obszarów, które sà wra˝liwe i by∏y szczególnie dotkni´te pustynnieniem i/lub suszà, i w których zaobserwowaç mo˝na ró˝ne w∏aÊciwoÊci, w zale˝noÊci od rejonu, w którym wyst´pujà; ten skumulowany i pog∏´biajàcy si´ proces ma negatywne skutki spo∏eczne, kulturowe, ekonomiczne i ekologiczne, tym bardziej powa˝ne, ˝e region ten posiada jedno z najwi´kszych êróde∏ ró˝norodnoÊci biologicznej na Êwiecie; (
b)cz´ste stosowanie niezrównowa˝onych praktyk rozwojowych w dotkni´tych rejonach jako wynik z∏o˝onych oddzia∏ywaƒ wzajemnych mi´dzy czynikami fizycznymi, biologicznymi, politycznymi, spo∏ecznymi, kulturowymi i ekonomicznymi, w tym Dziennik Ustaw Nr 185 — 11826 — mi´dzynarodowymi czynnikami ekonomicznymi, takimi jak zewn´trzne zad∏u˝enie, pogarszajàce si´ warunki handlu i praktyk handlowych, które majà wp∏yw na rynki produktów rolnych, leÊnych i rybnych, oraz (
c)ostry spadek produktywnoÊci ekosystemu, b´dàcy g∏ównà konsekwencjà pustynnienia i susz, przybierajàcy form´ spadku wydajnoÊci w rolnictwie, hodowli i leÊnictwie oraz straty ró˝norodnoÊci biologicznej; z socjalnego punktu widzenia jego wynikiem jest zubo˝enie, migracja, wewn´trzne ruchy ludnoÊci i pogorszenie jakoÊci ˝ycia; dlatego region b´dzie musia∏ przyjàç zintegrowane podejÊcie do problemów pustynnienia i susz poprzez popieranie modeli zrównowa˝onego rozwoju, dopasowanych do sytuacji ekologicznej, ekonomicznej i spo∏ecznej w ka˝dym paƒstwie. Artyku∏ 3 Programy dzia∏aƒ 1. Zgodnie z konwencjà, a zw∏aszcza z artyku∏ami 9, 10 i 11, i zgodnie z krajowymi politykami rozwoju dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, odpowiednio, przygotujà i wdro˝à krajowe programy dzia∏aƒ w celu zwalczania pustynnienia i w celu ∏agodzenia skutków susz jako integralnà cz´Êç swoich krajowych polityk trwa∏ego rozwoju. Programy subregionalne i regionalne mogà byç przygotowane i realizowane zgodnie z potrzebami regionu. Poz. 1538 (
f)racjonalna gospodarka i ochrona gleby oraz eksploatacja i wydajne u˝ytkowanie wody; (
g)formu∏owanie i stosowanie planów na wypadek suszy, które majà za∏agodziç jej skutki; (
h)wzmacnianie lub ustanawianie systemów informacyjnych, oceny, kontynuacyjnych i wczesnego ostrzegania w rejonach podatnych na pustynnienie i susze, uwzgl´dniajàc czynniki klimatologiczne, meteorologiczne, hydrologiczne, biologiczne, glebowe, ekonomiczne i spo∏eczne; (
i)rozwijanie ró˝nych êróde∏ energii, gospodarka nimi i ich efektywne stosowanie, w tym promocja êróde∏ alternatywnych; (
j)ochrona i zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej zgodnie z postanowieniami konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej; (
k)uwzgl´dnienie aspektów demograficznych zwiàzanych z pustynnieniem i suszà oraz (
l)ustanowienie lub wzmocnienie struktur instytucjonalnych i prawnych pozwalajàcych na stosowanie konwencji i majàcych na celu, mi´dzy innymi, decentralizacj´ struktur administracyjnych i funkcji zwiàzanych z pustynnieniem i suszà, przy udziale dotkni´tych spo∏ecznoÊci i ogó∏u spo∏eczeƒstwa. Artyku∏ 5 Wspó∏praca techniczna, naukowa i technologiczna 2. W przygotowywaniu krajowych programów dzia∏aƒ dotkni´te Paƒstwa-Strony zwrócà szczególnà uwag´ na ust´p 2(
f)artyku∏u 10 konwencji. Artyku∏ 4 ZawartoÊç krajowych programów dzia∏aƒ Majàc na uwadze swojà sytuacj´, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu mogà, podczas opracowywania swoich krajowych strategii dzia∏aƒ zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz, zgodnie z artyku∏em 5 konwencji, rozwa˝yç, mi´dzy innymi, nast´pujàce zagadnienia tematyczne: (
a)rozwijanie potencja∏u, edukacji i ÊwiadomoÊci spo∏ecznej, wspó∏pracy technicznej, naukowej i technologicznej, zasobów i mechanizmów finansowych; (
b)likwidacja ubóstwa i poprawa jakoÊci ˝ycia cz∏owieka; (
c)osiàgni´cie bezpieczeƒstwa ˝ywnoÊciowego, trwa∏y rozwój i zarzàdzanie dzia∏aniami w rolnictwie, hodowli, leÊnictwie i dzia∏aniami wielodyscyplinarnymi; (
d)zrównowa˝ona gospodarka zasobami naturalnymi, zw∏aszcza racjonalna gospodarka zlewniami, (
e)zrównowa˝ona gospodarka zasobami naturalnymi w rejonach po∏o˝onych na du˝ej wysokoÊci; Zgodnie z konwencjà, zw∏aszcza z jej artyku∏ami 16 do 18, oraz na podstawie mechanizmu koordynacyjnego, o którym mowa w artykule 7, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, indywidualnie lub wspólnie: (
a)b´dà popieraç wzmocnienie sieci wspó∏pracy technicznej i krajowych, subregionalnych i regionalnych systemów informcji oraz, odpowiednio, w∏àczenie ich do ogólnoÊwiatowych êróde∏ informacji; (
b)przygotujà spis dost´pnych technologii i know-how oraz b´dà popieraç ich rozpowszechnianie i stosowanie; (
c)b´dà popieraç stosowanie tradycyjnej technologii, know-how i praktyk zgodnie z ust´pem 2(
b)artyku∏u 18 konwencji: (
d)okreÊlà warunki transferu technologii oraz (
e)b´dà popieraç opracowanie, adaptacj´, przyj´cie i transfer odpowiednich istniejàcych i nowych technologii przyjaznych dla Êrodowiska. Artyku∏ 6 Ârodki i mechanizmy finansowe Zgodnie z konwencjà, zw∏aszcza z artyku∏ami 20 i 21, na podstawie mechanizmu koordynacyjnego, o którym mowa w artykule 7, i zgodnie ze swoimi kra- Dziennik Ustaw Nr 185 — 11827 — jowymi politykami rozwoju, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, indywidualnie lub wspólnie: (
a)przyjmà Êrodki dla racjonalizacji i wzmocnienia mechanizmu dostarczania funduszy przez publiczne lub prywatne inwestycje w celu osiàgni´cia okreÊlonych rezultatów w dzia∏aniach majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz; Poz. 1538 (
i)wymiany informacji i doÊwiadczeƒ; (
ii)koordynacji dzia∏aƒ na poziomach subregionalnych i regionalnych; (iii) popierania wspó∏pracy technicznej, naukowej, technologicznej i finansowej, (
iv)okreÊlenia potrzeb wspó∏pracy zewn´trznej oraz (
b)okreÊlà potrzeby w zakresie wspó∏pracy mi´dzynarodowej dla wsparcia dzia∏aƒ krajowych oraz (
v)dalszych dzia∏aƒ i oceny realizacji programów dzia∏aƒ. (
c)b´dà promowaç udzia∏ dwustronnych lub wielostronnych instytucji wspó∏pracy finansowej w celu zapewnienia realizacji konwencji. 2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu b´dà organizowaç okresowe spotkania koordynacyjne, a Sta∏y Sekretariat mo˝e, na ich ˝yczenie, zgodnie z artyku∏em 23 konwencji, u∏atwiç im zwo∏anie spotkaƒ koordynacyjnych poprzez: Artyku∏ 7 Struktury instytucjonalne 1. W zwiàzku z niniejszym za∏àcznikiem dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu: (
a)ustanowià lub wzmocnià krajowe punkty kontaktowe dla koordynacji dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków susz oraz (
b)ustanowià mechanizm koordynacji krajowych punktów kontaktowych dla nast´pujàcych celów: (
a)udzielanie rad w zakresie organizacji porozumieƒ efektywnej koordynacji, korzystajàc z doÊwiadczeƒ innych takich porozumieƒ; (
b)dostarczanie informacji o spotkaniach koordynacyjnych w∏aÊciwym dwustronnym i wielostronnym agencjom oraz zach´canie ich do aktywnego zaanga˝owania, oraz (
c)dostarczanie innych informacji, które mogà byç stosowne przy tworzeniu lub poprawie procesu koordynacyjnego. Za∏àcznik IV REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA PÓ¸NOCNEGO MORZA ÂRÓDZIEMNEGO Artyku∏ 1 Cel Celem niniejszego za∏àcznika jest dostarczenie wytycznych i ustaleƒ koniecznych dla skutecznej realizacji konwencji w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego, w Êwietle jego szczególnych warunków. Artyku∏ 2 Szczególne warunki w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego Szczególne warunki w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego, o których mowa w artykule 1, obejmujà: (
a)pó∏pustynne warunki klimatyczne wp∏ywajàce na du˝e obszary, sezonowe susze, bardzo du˝à zmiennoÊç opadów deszczu i nag∏e, bardzo intensywne opady deszczu; (
d)du˝e straty pokrywy leÊnej spowodowane cz´stymi po˝arami; (
e)warunki kryzysowe w tradycyjnym rolnictwie i towarzyszàce temu porzucanie ziemi i pogarszanie struktur ochrony gleby i wody; (
f)niezrównowa˝ona ekspolatacja zasobów wodnych prowadzàca do powa˝nych szkód w Êrodowisku, w tym do zanieczyszczeƒ chemicznych, zasolenia i wyczerpania warstw wodnonoÊnych oraz (
g)koncentracja aktywnoÊci gospodarczej w rejonach wybrze˝y jako wynik wzrostu miast, dzia∏alnoÊci przemys∏owej, turystyki i nawadnianego rolnictwa. Artyku∏ 3 Ramy planowania strategicznego dla zrównowa˝onego rozwoju (
b)s∏abe i ∏atwo ulegajàce erozji gleby, sk∏onne do wytwarzania powierzchniowej skorupy; 1. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà centralnà i integralnà cz´Êcià ram strategicznego planowania dla trwa∏ego rozwoju dotkni´tych Paƒstw-Stron w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego. (
c)nierówny relief o stromych zboczach i bardzo zró˝nicowanych krajobrazach; 2. Proces konsultacyjny, w którym b´dà uczestniczyç odpowiednio rzàdy, miejscowe spo∏ecznoÊci i or- Dziennik Ustaw Nr 185 — 11828 — ganizacje pozarzàdowe, b´dzie podj´ty dla zapewnienia wytycznych w zakresie strategii z elastycznym planowaniem pozwalajàcym na maksymalny udzia∏ lokaty, zgodnie z ust´pem 2(
f)artyku∏u 10 konwencji. Poz. 1538 (
c)gospodarkà i ochronà dzikiej natury i innych form ró˝norodnoÊci biologicznej; (
d)ochronà przed po˝arami lasów; (
e)promocjà alternatywnych êróde∏ utrzymania oraz Artyku∏ 4 Obowiàzek przygotowania krajowych programów dzia∏aƒ i ich terminarza Dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu pó∏nocnego Morza Âródziemnego przygotujà krajowe programy dzia∏aƒ i odpowiednio subregionalne, regionalne lub po∏àczone programy dzia∏aƒ. Przygotowanie takich programów powinno byç zakoƒczone tak szybko, jak to jest praktycznie mo˝liwe. Artyku∏ 5 Przygotowanie i realizacja krajowych programów dzia∏aƒ Przygotowujàc i realizujàc krajowe programy dzia∏aƒ, zgodnie z artyku∏ami 9 i 10 konwencji, ka˝de dotkni´te Paƒstwo-Strona z regionu, odpowiednio: (
a)wyznaczy w∏aÊciwe organy odpowiedzialne za przygotowanie, koordynacj´ i realizacj´ programu; (
b)w∏àczy dotkni´tà ludnoÊç, w tym miejscowe spo∏ecznoÊci, do opracowywania, koordynacji i wdra˝ania programu przez kierowany lokalnie proces konsultacyjny, przy wspó∏pracy w∏adz miejscowych i stosownych organizacji pozarzàdowych; (
c)b´dzie obserwowaç stan Êrodowiska w dotkni´tych rejonach, aby zbadaç przyczyny i konsekwencje pustynnienia i wyznaczyç obszary priorytetowe dla dzia∏aƒ; (
d)oceni, przy udziale dotkni´tej ludnoÊci, poprzednie i obecne programy w celu opracowania strategii i prac w programie dzia∏aƒ; (
f)badaniami, szkoleniami i podnoszeniem ÊwiadomoÊci spo∏ecznej. Artyku∏ 7 Subregionalne, regionalne i wspólne programy dzia∏aƒ 1. Dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, zgodnie z artyku∏em 11 konwencji, mogà przygotowywaç i wdra˝aç subregionalne lub regionalne programy dzia∏aƒ w celu uzupe∏nienia i zwi´kszenia efektywnoÊci krajowych programów dzia∏aƒ. Dwa lub wi´cej dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu mogà jednoczeÊnie uzgodniç przygotowanie wspólnych programów dzia∏aƒ mi´dzy sobà. 2. Postanowienia artyku∏ów 5 i 6 b´dà stosowaç si´ mutatis mutandis do przygotowania i realizacji subregionalnych, regionalnych i wspólnych programów dzia∏aƒ. Dodatkowo programy te mogà obejmowaç prowadzenie dzia∏alnoÊci badawczej i rozwojowej w odniesieniu do wybranych ekosystemów w dotkni´tych rejonach. 3. Przygotowujàc i realizujàc subregionalne, regionalne lub wspólne programy dzia∏aƒ, dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu, odpowiednio: (
a)wyznaczà, przy wspó∏pracy krajowych instytucji, krajowe cele odnoszàce si´ do pustynnienia, które mog∏yby byç lepiej zrealizowane przez takie programy i stosowne dzia∏ania, które mogà byç przez nie efektywnie prowadzone; (
b)ocenià mo˝liwoÊci operacyjne i dzia∏ania odpowiednich regionalnych, subregionalnych i krajowych instytucji oraz (
e)przygotuje programy techniczne i finansowe na podstawie informacji uzyskanych przez prace opisane w ust´pach (
a)do (
b)oraz (
c)ocenià istniejàce programy zwiàzane z pustynnieniem wÊród Stron tego regionu i ich zwiàzek z krajowymi programami dzia∏aƒ. (
f)opracuje i b´dzie stosowaç procedury i standardy monitoringu i oceny realizacji programu. Artyku∏ 8 Artyku∏ 6 Koordynacja subregionalnych, regionalnych i wspólnych programów dzia∏aƒ ZawartoÊç krajowych programów dzia∏aƒ Dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu mogà w∏àczyç do swoich programów dzia∏aƒ przedsi´wzi´cia zwiàzane z: (
a)zakresem prawnym, instytucjonalnym i administracyjnym; (
b)modelami u˝ytkowania ziemi, gospodarkà zasobami wodnymi, ochronà gleby, leÊnictwem, dzia∏alnoÊcià rolniczà i gospodarkà pastwiskami i terenami wypasu; Dotkni´te Paƒstwa-Strony, przygotowujàc subregionalny, regionalny lub wspólny program dzia∏aƒ, mogà powo∏aç komitet koordynacyjny z∏o˝ony z przedstawicieli ka˝dego zaint

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia w państwach dotkniętych poważnymi suszami i/lub pustynnieniem, zwłaszcza w Afryce, s