Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie ograniczeń w obrocie krajowym substancjami kontrolowanymi wyprodukowanymi lub

Dziennik Ustaw Nr 205 — 12762 — Poz. 1731, 1732 i 1733 1731 USTAWA z dnia 30 paêdziernika 2002 r. o zmianie ustawy o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001—

1. Art.
2. W ustawie z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001—2006 (Dz. U. Nr 76, poz. 804, Nr 85, poz. 925 i Nr 154, poz. 1802) w art. 7: 1) w ust. 1 skreÊla si´ zdanie drugie; 2) ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie: „
3. Wydatki bud˝etowe, o których mowa w ust. 1, obejmujà równie˝ wydatki obronne ujmowane w innych, poza Obronà narodowà, cz´Êciach bud˝etu paƒstwa.
4. Udzia∏ wydatków majàtkowych w wielkoÊciach, o których mowa w ust. 1, wyniesie co najmniej 13,3% w 2003 r. i co najmniej 20% w 2006 r.”. Art.
5. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2003 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski 1732 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie gatunków zwierzàt chronionych wyrzàdzajàcych szkody, za które odpowiada Skarb Paƒstwa. Na podstawie art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 16 paêdziernika 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1189 i Nr 145, poz. 1623 oraz z 2002 r. Nr 130, poz. 1112) zarzàdza si´, co nast´puje: §
6. Skarb Paƒstwa odpowiada za szkody wyrzàdzone przez wilka (Canis lupus), obj´tego ochronà gatunkowà Êcis∏à na podstawie art. 27c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 16 paêdziernika 1991 r. o ochronie przyrody. §
7. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 10 wrzeÊnia 1997 r. w sprawie gatunków zwierzàt chronionych wyrzàdzajàcych szkody, za które odpowiada Skarb Paƒstwa (Dz. U. Nr 109, poz. 706). §
8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Prezes Rady Ministrów: L. Miller 1733 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie ograniczeƒ w obrocie krajowym substancjami kontrolowanymi wyprodukowanymi lub przywiezionymi z zagranicy oraz ich wykorzystywaniu w dzia∏alnoÊci gospodarczej. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o post´powaniu z substancjami zubo˝ajàcymi warstw´ ozonowà (Dz. U. Nr 52, poz. 537 i Nr 100, poz. 1085) zarzàdza si´, co nast´puje: ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 97, poz. 867). §
10. Z dniem 1 stycznia 2005 r. zakazuje si´ wprowadzania do obrotu krajowego bromometanu (bromku metylu), a z dniem 1 stycznia 2006 r. zakazuje si´ jego stosowania, z zastrze˝eniem ust.
12. Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie dotyczà bromometanu (bromku metylu): 1) wprowadzanego do obrotu z przeznaczeniem na eksport do paƒstw b´dàcych stronami Poprawek kopenhaskich do Protoko∏u montrealskiego Dziennik Ustaw Nr 205 — 12763 — w sprawie substancji zubo˝ajàcych warstw´ ozonowà, sporzàdzonego w Montrealu dnia 16 wrzeÊnia 1987 r. (Dz. U. z 1992 r. Nr 98, poz. 490 i 491), zwanego dalej „Protoko∏em Montrealskim”; 2) wykorzystywanego jako substrat do produkcji innych substancji, odmiennych w strukturze chemicznej; 3) wykorzystywanego do prac laboratoryjnych i analitycznych; 4) wykorzystywanego do zabiegów przedwysy∏kowych i kwarantannowych; 5) wykorzystywanego jako substancja nieodzownego zu˝ycia lub w celu zastosowania krytycznego; 6) przeznaczonego do zniszczenia. §
14. Zakazuje si´ wprowadzania do obrotu krajowego i wykorzystywania w dzia∏alnoÊci gospodarczej substancji kontrolowanych, wymienionych w za∏àcznikach nr 1, 2 i 4 do ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o post´powaniu z substancjami zubo˝ajàcymi warstw´ ozonowà, zwanej dalej „ustawà”, w tym zawartych w wyrobach nowych i u˝ywanych wyprodukowanych w kraju lub za granicà, z zastrze˝eniem ust. 2 i §
16. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy substancji: 1) spe∏niajàcych warunki dla uznania za substancj´ nieodzownego zu˝ycia lub zastosowania krytycznego; 2) wykorzystywanych jako substraty do produkcji innych substancji, odmiennych w strukturze chemicznej; 3) wykorzystywanych jako czynniki u∏atwiajàce niektóre procesy chemiczne; 4) wykorzystywanych do prac laboratoryjnych i analitycznych; 5) pochodzàcych z odzysku i poddanych wst´pnemu oczyszczeniu lub regeneracji, przeznaczonych do naprawy i obs∏ugi istniejàcych urzàdzeƒ i instalacji ch∏odniczych i klimatyzacyjnych, pomp ciep∏a oraz urzàdzeƒ i instalacji gaÊniczych — do dnia 31 grudnia 2003 r., chyba ˝e substancje te spe∏niajà warunki okreÊlone w pkt 1; 6) wykorzystywanych do istniejàcych zastosowaƒ w wojsku, dla których stwierdzono, z punktu widzenia technicznego i ekonomicznego, brak dost´pu do alternatywnych substancji lub technologii lub w przypadku, gdy takie substancje lub technologie nie mogà zostaç zastosowane — do dnia 31 grudnia 2008 r.; 7) wykorzystywanych w hermetycznych urzàdzeniach, zaprojektowanych do implantacji w ludzkim ciele w celu aplikowania ÊciÊle okreÊlonych dawek lekarstw — do dnia 31 grudnia 2004 r.; 8) przeznaczonych do zniszczenia; 9) przeznaczonych na eksport do paƒstw b´dàcych stronami Protoko∏u Montrealskiego, w których taki zakaz nie obowiàzuje — do dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Poz. 1733 §
18. Z dniem 1 stycznia 2004 r. zakazuje si´ wprowadzania do obrotu krajowego i wykorzystywania w dzia∏alnoÊci gospodarczej substancji kontrolowanych, wymienionych w za∏àczniku nr 3 do ustawy, w tym zawartych w wyrobach nowych i u˝ywanych wyprodukowanych w kraju lub za granicà, z zastrze˝eniem ust. 2—
20. Z dniem 1 lipca 2003 r. zakazuje si´ wprowadzania do obrotu krajowego substancji kontrolowanych, o których mowa w ust. 1, zawartych w: 1) piankach, prepolimerach do produkcji pianek oraz wyrobach zawierajàcych pianki, z wyjàtkiem sztywnych pianek izolacyjnych, prepolimerów do produkcji tych pianek oraz wyrobów zawierajàcych te pianki, dla których zakaz b´dzie obowiàzywa∏ z dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej; 2) rozpuszczalnikach i wyrobach zawierajàcych rozpuszczalniki; 3) aerozolach lub przeznaczonych do produkcji aerozoli.
21. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy substancji kontrolowanych: 1) wykorzystywanych jako substraty do produkcji innych substancji odmiennych w strukturze chemicznej; 2) wykorzystywanych jako czynniki u∏atwiajàce niektóre procesy chemiczne; 3) wykorzystywanych do prac laboratoryjnych i analitycznych; 4) spe∏niajàcych warunki dla uznania za substancj´ nieodzownego zu˝ycia lub zastosowania krytycznego; 5) przeznaczonych do precyzyjnego czyszczenia elementów urzàdzeƒ elektrycznych i elektronicznych oraz elementów innych urzàdzeƒ, stosowanych w przestrzeni powietrznej — do dnia 31 grudnia 2008 r.; 6) przeznaczonych do naprawy i obs∏ugi istniejàcych urzàdzeƒ i instalacji ch∏odniczych i klimatyzacyjnych oraz pomp ciep∏a — do dnia 31 grudnia 2009 r., z wyjàtkiem pozostajàcych w u˝ytkowaniu, które po tej dacie mogà byç naprawiane i obs∏ugiwane przy wykorzystaniu substancji pochodzàcych z odzysku, poddanych wst´pnemu oczyszczeniu lub regeneracji, jednak nie d∏u˝ej ni˝ do dnia 31 grudnia 2014 r.; 7) przeznaczonych na eksport do paƒstw b´dàcych stronami Protoko∏u Montrealskiego, w których taki zakaz nie obowiàzuje; 8) wykorzystywanych do produkcji wyrobów przeznaczonych na eksport do paƒstw b´dàcych stronami Protoko∏u Montrealskiego, w których taki zakaz nie obowiàzuje; 9) przeznaczonych do zniszczenia.
22. Substancje, o których mowa w za∏àczniku nr 1 grupa II do ustawy, zawarte w instalacjach lub urzàdze- Dziennik Ustaw Nr 205 — 12764 — Poz. 1733 i 1734 niach gaÊniczych stosowanych w obszarach, okreÊlonych w rozporzàdzeniu Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie listy obszarów zagro˝onych po˝arem lub wybuchem, w których zastosowanie substancji kontrolowanych nale˝y uznaç za zastosowanie krytyczne (Dz. U. Nr 100, poz. 914), mogà byç zastàpione substancjami, o których mowa w ust. 1, je˝eli: nia w instalacjach i urzàdzeniach gaÊniczych substancji wymienionych w za∏àczniku nr 1 grupa II do ustawy, z zastrze˝eniem przepisów rozporzàdzenia, o którym mowa w § 3 ust.
23. 1) mo˝liwe jest ich ca∏kowite zastàpienie;
24. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy substancji kontrolowanych spe∏niajàcych warunki dla uznania za substancj´ nieodzownego zu˝ycia lub zastosowania krytycznego. 2) odzyskane substancje zostanà poddane zniszczeniu; 3) 70% kosztów niszczenia tych substancji pokryje dostawca substancji, o których mowa w ust.
25. §
27. Z dniem 1 lipca 2003 r. zakazuje si´ wprowadzania do obrotu substancji kontrolowanych w pojemnikach jednorazowych, z zastrze˝eniem ust.
28. §
29. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. §
30. Z dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej zakazuje si´ wykorzystywa- Minister Gospodarki: J. Piechota 1734 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie trybu przeprowadzania egzaminów i zasad wynagradzania cz∏onków komisji egzaminacyjnej oraz cz∏onków komisji dokonujàcych oceny oÊrodków szkoleniowych. Na podstawie art. 25 pkt 5 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeƒstwie morskim (Dz. U. Nr 109, poz. 1156) zarzàdza si´, co nast´puje: §
31. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) tryb przeprowadzania egzaminów osób ubiegajàcych si´ o dyplomy i Êwiadectwa uprawniajàce do zajmowania odpowiednich stanowisk na statkach morskich o polskiej przynale˝noÊci; 2) zasady wynagradzania cz∏onków komisji egzaminacyjnej dzia∏ajàcej przy dyrektorze urz´du morskiego; 3) zasady wynagradzania cz∏onków komisji powo∏anych dla dokonania oceny oÊrodków szkolàcych kandydatów na cz∏onków za∏óg statków morskich. §
32. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) „ustawie” — nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeƒstwie morskim; 2) „komisji egzaminacyjnej” — nale˝y przez to rozumieç komisj´ egzaminacyjnà, o której mowa w art. 19 ust. 8 ustawy. §
34. Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzaminy na sesjach egzaminacyjnych. ——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302)
35. Regulamin pracy komisji egzaminacyjnej okreÊlajà odr´bne przepisy. §
37. Terminy i miejsca egzaminów w danej sesji egzaminacyjnej wyznacza przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej w uzgodnieniu z dyrektorem urz´du morskiego, przy którym dzia∏a komisja egzaminacyjna, z uwzgl´dnieniem terminów szkoleƒ prowadzonych przez oÊrodki szkoleniowe, o których mowa w art. 19 ust. 6 ustawy.
38. Informacj´ o terminach i miejscach egzaminów przypadajàcych w danym kwartale podaje si´ do publicznej wiadomoÊci poprzez wywieszenie wykazu w siedzibie urz´du morskiego w miesiàcu poprzedzajàcym ten kwarta∏. §
39. Na pisemny wniosek obcokrajowca o przeprowadzenie egzaminu w j´zyku angielskim przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej wskazuje termin lub miejsce egzaminu. §
41. Do egzaminu mo˝e przystàpiç osoba, która odby∏a szkolenia i posiada praktyk´ p∏ywania, wymagane do uzyskania odpowiedniego dyplomu albo Êwiadectwa, które okreÊlone sà w przepisach w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy, z zastrze˝eniem ust.
43. Za spe∏niajàcà warunki w zakresie praktyki p∏ywania, o której mowa w ust. 1, uwa˝a si´ osob´, która posiada co najmniej 3/4 wymaganej praktyki p∏ywania.