Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodl

Dziennik Ustaw Nr 217 — 13614 —

1. c)organizacjach, instytucjach lub s∏u˝bach poÊredniczàcych w Êwiadczeniu us∏ug pocztowych osobom niepe∏nosprawnym. 2. Stanowiska, o których mowa w ust. 1 pkt 1, znakuje si´ wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku do rozporzàdzenia. Poz. 1832 i 1833 § 2. Traci moc rozporzàdzenie Ministra ¸àcznoÊci z dnia 21 paêdziernika 1996 r. w sprawie okreÊlenia zakresu dost´pu osób niepe∏nosprawnych do Êwiadczonych us∏ug pocztowych lub telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 127, poz. 598). § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2003 r. 3. Nadawcze skrzynki pocztowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2, umieszcza si´ w szczególnoÊci w placówkach lub na nieruchomoÊciach u˝ytkowanych przez te placówki. Minister Infrastruktury: M. Pol Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 grudnia 2002 r. (poz. 1832) WZÓR OZNAKOWANIA STANOWISK PRZYSTOSOWANYCH DO OBS¸UGI OSÓB NIEPE¸NOSPRAWNYCH Wzór znaku graficznego stosowanego do oznakowania stanowisk przystosowanych do obs∏ugi osób niepe∏nosprawnych w placówkach Êwiadczàcych us∏ugi pocztowe o charakterze powszechnym zgodnie z PN-T-85001:1999 1833 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ i nat´˝eƒ czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy. Na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. 1. Ustala si´ wartoÊci najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ chemicznych i py∏owych czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy, okreÊlone w wykazie stanowiàcym za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. 2. Ustala si´ wartoÊci najwy˝szych dopuszczalnych nat´˝eƒ fizycznych czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy, okreÊlone w wykazie stanowiàcym za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13615 — Poz. 1833 3. Dawki graniczne promieniowania jonizujàcego i wskaêniki pochodne okreÊlajàce zagro˝enie promieniowaniem jonizujàcym okreÊlajà odr´bne przepisy. nie zdrowia lub ˝ycia pracownika nie mo˝e byç w Êrodowisku pracy przekroczona w ˝adnym momencie. § 2. WartoÊci, o których mowa w § 1 ust. 1, okreÊlajà najwy˝sze dopuszczalne st´˝enia czynników szkodliwych dla zdrowia, ustalone jako: § 3. WartoÊci, o których mowa w § 1 ust. 2, okreÊlajà najwy˝sze dopuszczalne nat´˝enia fizycznego czynnika szkodliwego dla zdrowia — ustalone jako wartoÊç Êrednia nat´˝enia, którego oddzia∏ywanie na pracownika w ciàgu 8-godzinnego dobowego i przeci´tnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, okreÊlonego w Kodeksie pracy, przez okres jego aktywnoÊci zawodowej nie powinno spowodowaç ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przysz∏ych pokoleƒ. 1) najwy˝sze dopuszczalne st´˝enie (NDS) — wartoÊç Êrednia wa˝ona st´˝enia, którego oddzia∏ywanie na pracownika w ciàgu 8-godzinnego dobowego i przeci´tnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, okreÊlonego w Kodeksie pracy, przez okres jego aktywnoÊci zawodowej nie powinno spowodowaç ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przysz∏ych pokoleƒ; 2) najwy˝sze dopuszczalne st´˝enie chwilowe (NDSCh) — wartoÊç Êrednia st´˝enia, które nie powinno spowodowaç ujemnych zmian w stanie zdrowia pracownika, je˝eli wyst´puje w Êrodowisku pracy nie d∏u˝ej ni˝ 15 minut i nie cz´Êciej ni˝ 2 razy w czasie zmiany roboczej, w odst´pie czasu nie krótszym ni˝ 1 godzina; 3) najwy˝sze dopuszczalne st´˝enie pu∏apowe (NDSP) — wartoÊç st´˝enia, która ze wzgl´du na zagro˝e- § 4. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ i nat´˝eƒ czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy (Dz. U. Nr 79, poz. 513 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 36). § 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 6 miesi´cy od dnia og∏oszenia. Minister Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner Dziennik Ustaw Nr 217 — 13616 — Poz. 1833 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 29 listopada 2002 r. (poz. 1833) Za∏àcznik nr 1 WYKAZ WARTOÂCI NAJWY˚SZYCH DOPUSZCZALNYCH ST¢˚E¡ CHEMICZNYCH I PY¸OWYCH CZYNNIKÓW SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA W ÂRODOWISKU PRACY Dziennik Ustaw Nr 217 — 13617 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13618 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13619 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13620 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13621 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13622 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13623 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13624 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13625 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13626 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13627 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13628 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13629 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13630 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13631 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13632 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13633 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13634 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13635 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13636 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13637 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13638 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13639 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13640 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13641 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13642 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13643 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13644 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13645 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13646 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13647 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13648 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13649 — Poz. 1833 Za∏àcznik nr 2 WYKAZ WARTOÂCI NAJWY˚SZYCH DOPUSZCZALNYCH NAT¢˚E¡ FIZYCZNYCH CZYNNIKÓW SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA W ÂRODOWISKU PRACY A. Ha∏as, ha∏as infradêwi´kowy i ha∏as ultradêwi´kowy 1. Ha∏as 1.1. Ha∏as w Êrodowisku pracy jest charakteryzowany przez: — poziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy i odpowiadajàcà mu ekspozycj´ dziennà lub po- ziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do tygodnia pracy i odpowiadajàcà mu ekspozycj´ tygodniowà (wyjàtkowo w przypadku ha∏asu oddzia∏ujàcego na organizm cz∏owieka w sposób nierównomierny w poszczególnych dniach w tygodniu), — maksymalny poziom dêwi´ku A, — szczytowy poziom dêwi´ku C. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13650 — 1.2. Dopuszczalne ze wzgl´du na ochron´ s∏uchu wartoÊci ha∏asu obowiàzujà jednoczeÊnie i nie mogà przekraczaç wartoÊci podanych w pkt 1.3—1.5. 1.3. Poziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy nie mo˝e przekraczaç 85 dB, a odpowiadajàca mu ekspozycja dzienna nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 3,64 ⋅ 103 Pa2 ⋅ s lub poziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do tygodnia pracy nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 85 dB, a odpowiadajàca mu ekspozycja tygodniowa nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 18,2 ⋅ 103 Pa2 ⋅ s. Poz. 1833 nomierny w poszczególnych dniach w tygodniu), — szczytowy nieskorygowany poziom ciÊnienia akustycznego. 2.2. Równowa˝ny poziom ciÊnienia akustycznego skorygowany charakterystykà cz´stotliwoÊciowà G odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub tygodnia pracy nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 102 dB. 2.3. Szczytowy nieskorygowany poziom ciÊnienia akustycznego nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 145 dB. 1.4. Maksymalny poziom dêwi´ku A nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 115 dB. 2.4. WartoÊci podane w pkt 2.2 i 2.3 obowiàzujà jednoczeÊnie. 1.5. Szczytowy poziom dêwi´ku C nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 135 dB. 2.5. Podane wy˝ej wartoÊci stosuje si´, je˝eli inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych. 1.6. W przypadku gdy ze wzgl´dów technicznych nie ma mo˝liwoÊci zmniejszenia ha∏asu poni˝ej wartoÊci okreÊlonych w pkt 1.3—1.5, pracownicy sà obowiàzani stosowaç ochronniki s∏uchu dobrane do wielkoÊci charakteryzujàcych ha∏as. Strefy pracy wymagajàce stosowania ochronników s∏uchu nale˝y oznakowaç i odgrodziç, a dost´p do nich ograniczyç. 2.6. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà odpowiednie Polskie Normy. 1.7. WartoÊci podane w pkt 1.3—1.5 stosuje si´, je˝eli inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych. 1.8. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy. 2. Ha∏as infradêwi´kowy 2.1. Ha∏as infradêwi´kowy na stanowiskach pracy jest charakteryzowany przez: — równowa˝ny poziom ciÊnienia akustycznego skorygowany charakterystykà cz´stotliwoÊciowà G odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub równowa˝ny poziom ciÊnienia akustycznego skorygowany charakterystykà cz´stotliwoÊciowà G odniesiony do tygodnia pracy (wyjàtkowo w przypadku oddzia∏ywania ha∏asu infradêwi´kowego na organizm cz∏owieka w sposób nierów- 3. H a∏as ultradêwi´kowy 3.1. Ha∏as ultradêwi´kowy na stanowiskach pracy jest charakteryzowany przez: — równowa˝ne poziomy ciÊnienia akustycznego w pasmach tercjowych o cz´stotliwoÊciach Êrodkowych od 10 do 40 kHz odniesione do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub równowa˝ne poziomy ciÊnienia akustycznego w pasmach tercjowych o cz´stotliwoÊciach Êrodkowych od 10 do 40 kHz odniesione do tygodnia pracy (wyjàtkowo w przypadku oddzia∏ywania ha∏asu ultradêwi´kowego na organizm cz∏owieka w sposób nierównomierny w poszczególnych dniach w tygodniu), — maksymalne poziomy ciÊnienia akustycznego w pasmach tercjowych o cz´stotliwoÊciach Êrodkowych od 10 do 40 kHz. 3.2. Równowa˝ne poziomy ciÊnienia akustycznego na stanowiskach pracy, odniesione do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub tygodnia pracy, oraz maksymalny poziom ciÊnienia akustycznego nie mogà przekraczaç wartoÊci podanych w tabeli 1. Tabela 1 3.3. WartoÊci podane w tabeli 1 obowiàzujà jednoczeÊnie. 3.4. WartoÊci podane w tabeli 1 stosuje si´, je˝eli inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13651 — 3.5. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy. B. Drgania dzia∏ajàce na organizm cz∏owieka przez koƒczyny górne i drgania o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka 1. Drgania dzia∏ajàce na organizm cz∏owieka przez koƒczyny górne 1.1. Drgania dzia∏ajàce na organizm cz∏owieka przez koƒczyny górne sà charakteryzowane przez sum´ wektorowà skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y, Z. 1.2. WartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 2,8 m/s2, przy 8-godzinnym dzia∏aniu drgaƒ na organizm cz∏owieka. 1.3. Dla ekspozycji trwajàcych 30 minut i krócej maksymalna dopuszczalna wartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 11,2 m/s2. 1.4. WartoÊci podane w pkt 1.2 i 1.3 stosuje si´, je˝eli inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych. 1.5. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy. 2. Drgania o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka Poz. 1833 2.1. Drgania o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka sà charakteryzowane przez sum´ wektorowà skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z . 2.2. WartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 0,8 m/s2 przy 8-godzinnym dzia∏aniu drgaƒ na organizm cz∏owieka. 2.3. Dla ekspozycji trwajàcych 30 minut i krócej maksymalna dopuszczalna wartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 3,2 m/s2. 2.4. WartoÊci podane w pkt 2.2 i 2.3 stosuje si´, je˝eli inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych. 2.5. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy. C. Mikroklimat 1. M ikroklimat goràcy 1.1. Mikroklimat goràcy na stanowiskach pracy jest charakteryzowany przez wskaênik obcià˝enia termicznego WBGT w °C. 1.2. Dopuszczalne wartoÊci wskaênika obcià˝enia termicznego WBGT, umo˝liwiajàce realizacj´ podstawowych funkcji przez pracownika na danym stanowisku pracy, nie mogà przekraczaç wartoÊci podanych w tabeli 2. Tabela 2 *) Poziom metabolizmu organizmu pracownika w czasie wykonywania czynnoÊci roboczych wzrasta wraz z ci´˝koÊcià pracy. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13652 — 1.3. W przypadku stanowisk pracy chronionej wartoÊci podane w tabeli 2 nale˝y obni˝yç zgodnie z zaleceniami lekarza lub innymi przepisami szczegó∏owymi. 2. M ikroklimat zimny Poz. 1833 2.1. Miejscowe dzia∏anie zimnego Êrodowiska termicznego nale˝y oceniaç za pomocà wskaênika si∏y ch∏odzàcej powietrza WCI. 2.2. Dozwolony czas ekspozycji umo˝liwiajàcy realizacj´ podstawowych funkcji przez pracownika na danym stanowisku pracy nale˝y przyjàç zgodnie z wartoÊciami podanymi w tabeli 3. Tabela 3 D. Promieniowanie optyczne 1. Promieniowanie podczerwone (nielaserowe) 1.1. Zagro˝enie pracowników promieniowaniem podczerwonym rozpatruje si´ z punktu widzenia mo˝liwoÊci uszkodzenia termicznego skóry oraz siatkówki, soczewki i rogówki oka. 1.5. Oceny zagro˝enia termicznego siatkówki dokonuje si´ dla zakresu promieniowania 380—1400 nm na podstawie pomiarów wartoÊci skutecznych luminancji energetycznej êród∏a. 1.6. Najwy˝szà dopuszczalnà wartoÊç skutecznà luminancji energetycznej êród∏a okreÊla zale˝noÊç: 1.2. Zagro˝enie uszkodzeniem termicznym skóry charakteryzowane jest przez wartoÊci bezwzgl´dne napromienienia w ca∏ym istotnym zakresie d∏ugoÊci fal. 1.3. Maksymalne jednorazowe napromienienie skóry N, wyznaczone zgodnie z pkt 1.4, dla jednorazowej ekspozycji krótszej ni˝ 10 s nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej zale˝noÊcià: N = 20 000 ⋅ t1/4 J ⋅ m–2 JeÊli czas jednorazowej ekspozycji przekracza 10 s, nale˝y stosowaç wskaênik obcià˝enia termicznego WBGT. 1.4. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy. gdzie: Lλ — g´stoÊç widmowa luminancji energetycznej, Rλ — wzgl´dna skutecznoÊç widmowa wywo∏ywania termicznych uszkodzeƒ siatkówki, ∆λ — szerokoÊç pasma promieniowania, α — wymiar kàtowy êród∏a promieniowania, t — czas jednorazowej ekspozycji, który mo˝e przyjmowaç wartoÊç z przedzia∏u 10 µs—10s. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13653 — W przypadku jednorazowej ekspozycji d∏u˝szej ni˝ 10 s wartoÊç skutecznej luminancji energetycznej jest sta∏a i równa wartoÊci dla t = 10 s. 1.7. W przypadku ekspozycji oczu przez czas d∏u˝szy ni˝ 10 sekund napromieniowanie êróde∏ emitujàcych g∏ównie IR-A (780—1400 nm), skuteczna luminancja energetyczna êród∏a nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej zale˝noÊcià: W przypadku bardzo du˝ych êróde∏ promieniowania, gdy ich wymiar kàtowy α przekracza 100 mrad, nale˝y przyjàç wartoÊç jak dla kàta 100 mrad. 1.8. Rozk∏ad widmowy wartoÊci skutecznych zagro˝enia termicznego siatkówki oka Rλ okreÊla Polska Norma. 1.9. W celu ochrony przed termicznym uszkodzeniem (oparzeniem) rogówki oraz w celu ograniczenia ryzyka powstania zaçmy, maksymalne bezwzgl´dne nat´˝enie napromieniania oczu E promieniowaniem podczerwonym wynosi:
2. a)dla zakresu widmowego 780—3000 nm i czasów ekspozycji t ≥ 1000 s E = 100 [W ⋅ m–2] przy czym w przypadku niskiej temperatury otoczenia powy˝sze wartoÊci mogà ulec podwy˝szeniu do 400 W/m2, gdy temperatura powietrza wynosi 0°C, i do oko∏o 300 W/m2, gdy temperatura powietrza wynosi 10°C w sytuacji, gdy êród∏a podczerwieni stosuje si´ do ogrzewania pomieszczeƒ,
3. b)dla ca∏ego zakresu podczerwieni i czasów ekspozycji t < 1000 s E = 18 000 t–3/4 [W ⋅ m–2] 2. Poz. 1833 Promieniowanie nadfioletowe (nielaserowe) 2.1. Zagro˝enie pracowników promieniowaniem nadfioletowym charakteryzowane jest przez wartoÊci skuteczne napromienienia oka i skóry. 2.2. Najwy˝sza dopuszczalna wartoÊç skuteczna napromienienia oka i skóry w ciàgu dobowego wymiaru czasu pracy, bez wzgl´du na d∏ugoÊç jego trwania, wynosi 30 J ⋅ m–2. 2.3. Dodatkowo, najwy˝sze dopuszczalne ca∏kowite (nieselektywne) napromienienia oka promieniowaniem pasma 315—400 nm wynosi 10 000 J ⋅ m–2 w ciàgu dobowego wymiaru czasu pracy. 2.4. WartoÊç skutecznà napromienienia oka i skóry promieniowaniem nadfioletowym nale˝y mierzyç wed∏ug rozk∏adu widmowego skutecznoÊci Sλ, okreÊlonego w Polskiej Normie. 3. Promieni owanie widzialne (nielaserowe) 3.1. Zagro˝enia pracowników promieniowaniem widzialnym rozpatruje si´ z punktu widzenia mo˝liwoÊci uszkodzenia fotochemicznego i termicznego siatkówki oka. 3.2. Zagro˝enie uszkodzeniem fotochemicznym jest charakteryzowane przez wartoÊci skuteczne luminancji energetycznej êród∏a, nat´˝enia napromienienia i czas ekspozycji. 3.3. Zagro˝enie uszkodzeniem termicznym siatkówki oka jest charakteryzowane przez wartoÊç skutecznà luminacji energetycznej êród∏a. 3.4. Dopuszczalne wartoÊci ekspozycji oka na promieniowanie widzialne okreÊla tabela 4. Tabela 4 *) Gdy α przekracza 100 mrad, nale˝y przyjàç wartoÊç jak dla kàta 100 mrad. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13654 — Gdzie: Les — skuteczna luminacja energetyczna êród∏a, Ns — napromienienie skuteczne, Ees — skuteczne nat´˝enie napromienienia, Lλ — g´stoÊç widmowa luminancji energetycznej, Eλ — g´stoÊç widmowa nat´˝enia napromienienia, Bλ — wzgl´dna skutecznoÊç widmowa wywo∏ywania fotochemicznych uszkodzeƒ siatkówki, Rλ — wzgl´dna skutecznoÊç widmowa wywo∏ywania termicznych uszkodzeƒ siatkówki, ∆λ — szerokoÊç pasma promieniowania, α — wymiar kàtowy êród∏a promieniowania, t — ∏àczny czas trwania ekspozycji w odniesieniu do dobowego wymiaru czasu pracy bez wzgl´du na d∏ugoÊç jego trwania, ti — czas jednorazowej ekspozycji. 3.5. Rozk∏ad widmowy wartoÊci skutecznych zagro˝enia fotochemicznego Bλ oraz termicznego Rλ siatkówki oka oraz definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà odpowiednie Polskie Normy. 4. Promieniowanie laserowe 4.1. Oddzia∏ywanie promieniowania laserowego na organizm cz∏owieka jest zale˝ne przede wszystkim od d∏ugoÊci fali promieniowania, czasu i rodzaju ekspozycji, rodzaju eksponowanej tkanki, wielkoÊci napromienienia i luminancji energetycznej zintegrowanej. Poz. 1833 4.2. Maksymalne dopuszczalne ekspozycje MDE oka na promieniowanie laserowe êróde∏ punktowych okreÊla tabela 5, a maksymalne dopuszczalne ekspozycje oka na promieniowanie laserowe êróde∏ rozciàg∏ych okreÊla tabela 6. 4.3. Maksymalne dopuszczalne ekspozycje skóry na promieniowanie laserowe okreÊla tabela 7. 4.4. W przypadku êróde∏ laserowych emitujàcych promieniowanie impulsowe powtarzalne lub promieniowanie zmodulowane maksymalnà dopuszczalnà ekspozycj´ oka i skóry okreÊlajà nast´pujàce warunki:
4. a)ekspozycja na dowolny pojedynczy impuls w ciàgu impulsów nie powinna przekraczaç wartoÊci dozwolonych dla pojedynczego impulsu, podanych w tabelach 5, 6 i 7,
5. b)Êrednia ekspozycja dla ciàgu impulsów o czasie trwania T nie powinna przekraczaç wartoÊci dozwolonych dla ekspozycji o czasie trwania T, podanych w tabelach 5, 6 i 7,
6. c)dla promieniowania laserowego o d∏ugoÊci fali zawartej w przedziale 400—1400 nm powinien byç spe∏niony dodatkowo nast´pujàcy warunek: maksymalna dozwolona ekspozycja na dowolny pojedynczy impuls z ciàgu impulsów MDEimp nie powinna przekraczaç wartoÊci MDE miarodajnej dla pojedynczego impulsu podanej w tabelach 5, 6 i 7, pomno˝onej przez liczb´ impulsów N dzia∏ajàcych na oczy lub skór´, podniesionà do pot´gi minus 1/4: MDEimp = MDE ⋅ (N)–1/4 Tabela 5 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13655 — Poz. 1833 Tabela 6 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13656 — Poz. 1833 Tabela 7 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13657 — Poz. 1833 Dziennik Ustaw Nr 217 — 13658 — Poz. 1833 Wspó∏czynniki korekcyjne C1—C4 i punkty czasowe T1 i T2 stosowane w tabelach 5—7 WartoÊci kàta granicznego αmin Uwaga Dla 1050 nm ≤ λ ≤ 1400 i dla t < 5 ⋅ 10–5s, αmin nale˝y zwi´kszyç 1,4 razy. E. Pola i promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu cz´stotliwoÊci 0 Hz—300 GHz 1. Pola i promieniowanie elektromagnetyczne na stanowiskach pracy charakteryzowane sà jednoczeÊnie przez nast´pujàce wielkoÊci normatywne: — widmo cz´stotliwoÊci, f w Hz, — nat´˝enie pola magnetycznego o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka (w zakresie cz´stotliwoÊci od 0 Hz do 3 GHz), H w A/m, — nat´˝enie pola elektrycznego o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka (w zakresie cz´stotliwoÊci od 0 Hz do 300 GHz), E w V/m, — nat´˝enie pola magnetycznego o dzia∏aniu miejscowym na koƒczyny pracownika — r´ce do ∏okci i nogi do kolan (w zakresie cz´stotliwoÊci od 0 Hz do 800 kHz), H w A/m, — wskaênik ekspozycji dla dozy rzeczywistej pola elektrycznego i dozy rzeczywistej pola magnetycznego w strefie zagro˝enia, W. 2.1. W otoczeniu êróde∏ pól elektromagnetycznych nale˝y wyznaczyç i oznakowaç, zgodnie z Polskà Normà, obszary wyst´powania silnych pól elektromagnetycznych jako zasi´g trzech stref ochronnych: — niebezpiecznej — rozumianej jako obszar, w którym przebywanie pracowników jest zabronione, — zagro˝enia — rozumianej jako obszar, w którym dopuszczone jest przebywanie pracowników zatrudnionych przy êród∏ach przez czas ograniczony zgodnie z zasadami podanymi w pkt 4, — poÊredniej — rozumianej jako obszar, w którym dopuszczone jest przebywanie pracowników zatrudnionych przy êród∏ach w ciàgu ca∏ej zmiany roboczej. — doza rzeczywista pola magnetycznego strefy zagro˝enia, o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka, DH w (A/m)2h, 2.2. Obszar poza zasi´giem stref ochronnych jest obszarem strefy bezpiecznej. — doza rzeczywista pola elektrycznego strefy zagro˝enia, o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka, DE w (V/m)2h, 3.1. Wyró˝nia si´ trzy graniczne wartoÊci nat´˝enia pola elektrycznego E0(f), E1(f), E2(
7. f)i magnetycznego H0(f), H1(f), H2(f), o ogólnym dzia∏aniu na organizm Dziennik Ustaw Nr 217 — 13659 — cz∏owieka, okreÊlone w poszczególnych zakresach cz´stotliwoÊci (tabele 8 i 9): — E0(
8. f)i H0(
9. f)— nat´˝enia pól o cz´stotliwoÊci f, rozgraniczajàce stref´ poÊrednià od strefy bezpiecznej, — E1(
10. f)i H1(
11. f)— nat´˝enia pól o cz´stotliwoÊci f, rozgraniczajàce stref´ zagro˝enia od strefy poÊredniej, — E2(
12. f)i H2(
13. f)— nat´˝enia pól o cz´stotliwoÊci f, rozgraniczajàce stref´ niebezpiecznà od strefy zagro˝enia. 3.2. Pomi´dzy wartoÊciami granicznymi obowiàzujà nast´pujàce zale˝noÊci: E2(
14. f)= 10 E1(f); E0(
15. f)= E1(f)/3; H2(
16. f)= 10 H1(f); H0(
17. f)= H1(f)/3, z wyjàtkiem pól elektrycznych o cz´stotliwoÊciach od 0 Hz do 300 Hz, dla których: E2 = 2 E1(f), a E0(
18. f)= E1(f)/2. 4. W strefie zagro˝enia ekspozycja ma spe∏niaç jednoczeÊnie nast´pujàce warunki: — DE(
19. f)< DdE(f), — DH(
20. f)< DdH(f), — W < 1, gdzie: DE(
21. f)— doza rzeczywista pola elektrycznego o cz´stotliwoÊci f, w przypadku ekspozycji quasi-stacjonarnej na pole elektryczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu E(f), które wyst´puje w czasie t, wyra˝ona wzorem: DE(
22. f)= [E(f)]2t; Poz. 1833 DH(
23. f)— doza rzeczywista pola magnetycznego o cz´stotliwoÊci f, w przypadku ekspozycji stacjonarnej na pole magnetyczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu H(f), które wyst´puje w czasie t, wyra˝ona wzorem: DH(
24. f)= [H(f)]2t; DdE(
25. f)i DdH(
26. f)— doza dopuszczalna pola elektrycznego i magnetycznego o cz´stotliwoÊci f (tabele 8 i 9); W — wskaênik ekspozycji dla dozy rzeczywistej pola elektrycznego i dozy rzeczywistej pola magnetycznego (doza pola magnetycznego dotyczy tylko zakresu cz´stotliwoÊci do 3 GHz), w przypadku ekspozycji quasi-stacjonarnej, która wyst´puje w czasie t na pole elektryczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu E(
27. f)oraz pole magnetyczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu H(f), wyra˝ony wzorem: W = [DE(f)/DdE(f)] + [DH(f)/DdH(f)]. 5.1. Gdy ekspozycja o dzia∏aniu miejscowym dotyczy wy∏àcznie koƒczyn, dopuszcza si´ zwi´kszone ich nara˝enie na pola magnetyczne o nat´˝eniach 5 razy wi´kszych, od dopuszczalnych dla ca∏ego cia∏a, z równoczesnym dopuszczeniem dozy dla koƒczyn 25 razy wi´kszej od dozy dla ca∏ego cia∏a (dopuszczalne zwi´kszenie nara˝enia koƒczyn na pole magnetyczne dotyczy tylko pola magnetycznego z zakresu cz´stotliwoÊci 800 kHz). 5.2. Przebywanie pracowników w strefie niebezpiecznej jest dopuszczalne pod warunkiem stosowania odpowiednich Êrodków ochrony indywidualnej. 5.3. Dopuszczalne wartoÊci nat´˝enia pola elektrycznego E1(
28. f)na granicy strefy zagro˝enia i poÊredniej oraz doza dopuszczalna pola elektrycznego DdE(
29. f)okreÊlone sà w tabeli 8. Tabela 8 — f — cz´stotliwoÊç w jednostkach podanych w kolumnie „zakres cz´stotliwoÊci”; — wartoÊci E1(
30. f)oznaczajà nat´˝enia pól elektrycznych charakteryzowane wielkoÊciami: — wartoÊcià skutecznà nat´˝enia pola — dla cz´stotliwoÊci do 1 kHz oraz powy˝ej 3 MHz, — wartoÊcià równowa˝nà nat´˝enia pola — w zakresie cz´stotliwoÊci od 1 kHz do 3 MHz, — wartoÊcià uÊrednionà w okresie repetycji impulsów i kàcie, w którym emitowane jest promieniowanie, w przypadku promieniowania elektromagnetycznego o zmiennym okresowo rozk∏adzie przestrzennym nat´˝enia pola; — DdE(
31. f)— doza dopuszczalna pola elektrycznego o cz´stotliwoÊci f, dla ekspozycji w ciàgu ca∏ej zmiany roboczej. Dziennik Ustaw Nr 217 — 13660 — 5.4. Gdy ekspozycja dotyczy pól impulsowych, dodatkowo powinien byç spe∏niony warunek: Emax imp < 4,5 kV/m w zakresie cz´stotliwoÊci 0,1 GHz < f < 3 GHz; Emax imp < 0,43f + 3,2 kV/m w zakresie cz´stotliwoÊci 3 GHz < f < 10 GHz oraz Emax imp < 7,5 kV/m w zakresie cz´stotliwoÊci 10 GHz < f < 300 GHz, Poz. 1833 i 1834 gdzie Emax imp — maksymalna wartoÊç nat´˝enia pola w impulsie; f w GHz. 5.5. Dopuszczalne wartoÊci nat´˝enia pola magnetycznego H1(
32. f)na granicy strefy zagro˝enia i poÊredniej oraz doza dopuszczalna pola magnetycznego DdH(
33. f)okreÊlone sà w tabeli 9. Tabela 9 — f — cz´stotliwoÊç w jednostkach podanych w kolumnie „zakres cz´stotliwoÊci”; — wartoÊci H1(
34. f)oznaczajà nat´˝enia pól magnetycznych charakteryzowane wielkoÊciami: — wartoÊcià skutecznà nat´˝enia pola — dla cz´stotliwoÊci do 1 kHz oraz powy˝ej 800 kHz, — wartoÊcià równowa˝nà nat´˝enia pola — w zakresie cz´stotliwoÊci od 1 kHz do 800 kHz, — wartoÊcià uÊrednionà w okresie repetycji impulsów i kàcie bry∏owym, w którym emitowane jest promieniowanie, w przypadku promieniowania elektromagnetycznego o zmiennym okresowo rozk∏adzie przestrzennym nat´˝enia pola; — DdH(
35. f)— doza dopuszczalna pola magnetycznego o cz´stotliwoÊci f, dla ekspozycji w ciàgu ca∏ej zmiany roboczej. 6. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy. 1834 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie klasyfikacji wyrobów medycznych. Na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 126, poz. 1380 oraz z 2002 r. Nr 152, poz. 1264) zarzàdza si´, co nast´puje: nego z oddzia∏ywaniem na organizm ludzki z zastosowaniem w szczególnoÊci nast´pujàcych kryteriów: § 1. 1. Wyroby medyczne klasyfikuje si´ do klasy I, IIa, IIb, III w zale˝noÊci od potencjalnego ryzyka zwiàza- 2) czasu trwania kontaktu z cia∏em pacjenta; ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833). 1) inwazyjnoÊci; 3) miejsca organizmu, w którym wyrób medyczny jest stosowany; 4) aktywnoÊci wyrobu medycznego. 2. Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro o potencjalnie du˝ym ryzyku klasyfikuje si´ wed∏ug li-