Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących sprzętu dozymetrycznego.

Dziennik Ustaw Nr 239 — 15558 — 42) P∏ock Poz. 2030, 2031 i 2032 woj. mazowieckie 43) Radom woj. mazowieckie 44) Siedlce woj. mazowieckie 45) Wroc∏aw woj. dolnoÊlàskie 46) Jelenia Góra woj. dolnoÊlàskie 47) Legnica woj. dolnoÊlàskie 48) Wa∏brzych woj. dolnoÊlàskie 2. Placówki specjalistyczne: 1) Centralne Laboratorium Ochrony Radiologicznej w Warszawie 2) Instytut Fizyki Jàdrowej im. H. Niewodniczaƒskiego w Krakowie, Laboratorium Badaƒ Ska˝eƒ Radioaktywnych 3) Paƒstwowy Zak∏ad Higieny w Warszawie, Zak∏ad Ochrony Radiologicznej i Radiobiologii 4) Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Wydzia∏ Fizyki i Techniki Jàdrowej 5) G∏ówny Instytut Górnictwa w Katowicach, Laboratorium Radiometrii 6) Instytut Energii Atomowej im. A. So∏tana w Otwocku-Âwierku, S∏u˝ba Ochrony Radiologicznej 7) Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie 8) Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii w Warszawie, Zak∏ad Ochrony Radiologicznej i Radiologii 9) Wojskowy Instytut Chemii i Radiometrii w Warszawie, Zak∏ad Pomiarów Dozymetrycznych i Sprz´tu Radiometrycznego 2031 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN). Na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 100, poz. 1080) zarzàdza si´, co nast´puje: § 2. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. Nr 151, poz. 1701). § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2003 r. § 1. Wprowadza si´ Polskà Scalonà Nomenklatur´ Towarowà Handlu Zagranicznego (PCN), stanowiàcà za∏àcznik do rozporzàdzenia. Prezes Rady Ministrów: L. Miller (Polska Scalona Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego (PCN) stanowi oddzielny za∏àcznik do niniejszego numeru) 2032 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie wymagaƒ dotyczàcych sprz´tu dozymetrycznego. Na podstawie art. 28 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145) zarzàdza si´, co nast´puje: Dziennik Ustaw Nr 239 — 15559 — § 1. Ustala si´ wymagania dotyczàce sprz´tu dozymetrycznego, które sà okreÊlone w za∏àczniku do rozporzàdzenia. Poz. 2032 § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2003 r.1) Prezes Rady Ministrów: L. Miller ——————— 1) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone zarzàdzeniem Prezesa Paƒstwowej Agencji Atomistyki z dnia 25 stycznia 1988 r. w sprawie wymagaƒ, jakim powinien odpowiadaç sprz´t dozymetryczny stosowany w ochronie radiologicznej, oraz wymagaƒ dotyczàcych ewidencjonowania wyników pomiarów dozymetrycznych (M.P. Nr 6, poz. 59), które traci moc z dniem 31 grudnia 2002 r. na podstawie art. 137 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145). Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. (poz. 2032) WYMAGANIA DOTYCZÑCE SPRZ¢TU DOZYMETRYCZNEGO I. Wymagania dotyczàce sprz´tu dozymetrycznego stosowanego w warunkach normalnych 1. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego1, w∏aÊciwego dla danego rodzaju promieniowania jonizujàcego, umo˝liwiajà wyznaczenie: 1) indywidualnego równowa˝nika dawki2 — za pomocà dawkomierza indywidualnego; 2) przestrzennego równowa˝nika dawki3 lub kierunkowego równowa˝nika dawki4 — za pomocà dawkomierza Êrodowiskowego. 2. Dawkomierz indywidualny umo˝liwia oszacowanie dawki promieniowania jonizujàcego otrzymanej przez osob´ noszàcà dawkomierz. z ogó∏u ludnoÊci umo˝liwiajà wyznaczenie przestrzennego równowa˝nika dawki w Êrodowisku naturalnym co najmniej w przedziale od 1 mikrosiwerta (µSv) do 100 mSv lub mocy tego równowa˝nika co najmniej w przedziale od 0,1 mikrosiwerta na godzin´ (µSv/

1. h)do 1 mSv/h. 8. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego stosowanego w sytuacji, w której moc przestrzennego lub indywidualnego równowa˝nika dawki mo˝e przekroczyç poziom 1 mSv/h, umo˝liwiajà okreÊlenie rodzaju promieniowania oraz zapewniajà sygnalizacj´ Êwietlnà lub akustycznà przekroczenia wartoÊci progowych mierzonych wielkoÊci, okreÊlonych w instrukcji obs∏ugi. 3. Dawkomierz Êrodowiskowy umo˝liwia oszacowanie dawki promieniowania jonizujàcego otrzymanej przez osob´ innà ni˝ wymienionà w ust. 2. 9. Instrukcja obs∏ugi lub dokumentacja producenta do∏àczone do sprz´tu dozymetrycznego okreÊlajà: 4. Zakres pomiarowy dawkomierza indywidualnego i Êrodowiskowego obejmuje co najmniej trzy rz´dy wielkoÊci w przedzia∏ach, o których mowa w ust. 6 i 7. 2) wielkoÊci pomiarowe; 5. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego umo˝liwiajà: 1) stosowanie go w warunkach Êrodowiskowych, transportu i zasilania, zgodnych z przeznaczeniem; 2) ∏atwe usuwanie z niego ska˝eƒ promieniotwórczych; 3) stosowanie go bez nara˝enia u˝ytkownika na urazy elektryczne i nadmiernà temperatur´. 1) rodzaj i energi´ promieniowania; 3) efektywne zakresy pomiarów; 4) charakterystyk´ energetycznà; 5) b∏àd pomiaru dla energii odniesienia; 6) punkt odniesienia dla celów wzorcowania; 7) zakresy warunków Êrodowiskowych pracy przyrzàdu. 10. Wzorcowanie sprz´tu dozymetrycznego przeprowadza si´ nie rzadziej ni˝: 1) w przypadku sprz´tu dozymetrycznego nieposiadajàcego kontrolnego êród∏a promieniotwórczego — raz na 12 miesi´cy; 6. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego przeznaczonego do oszacowania dawek dla osób zatrudnionych w warunkach nara˝enia na promieniowanie jonizujàce umo˝liwiajà wyznaczenie indywidualnego, przestrzennego lub kierunkowego równowa˝nika dawki co najmniej w przedziale od 0,1 milisiwerta (mSv) do 1 siwerta (Sv) lub mocy tych równowa˝ników co najmniej w przedziale od 0,01 milisiwerta na godzin´ (mSv/
2. h)do 1 siwerta na godzin´ (Sv/h). II. Wymagania dotyczàce sprz´tu dozymetrycznego stosowanego w sytuacji zdarzeƒ radiacyjnych 7. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego przeznaczonego do oszacowania dawek dla osób 1. Sprz´t dozymetryczny spe∏nia wymagania okreÊlone w cz´Êci I ust. 1—3, 5 i 8—10. 2) w przypadku sprz´tu dozymetrycznego posiadajàcego kontrolne êród∏o promieniotwórcze — raz na 24 miesiàce. Dziennik Ustaw Nr 239 — 15560 — zorientowanego; przy czym pole rozciàg∏e i zorientowane okreÊla si´ jako pole promieniowania, w którym fluencja oraz jej rozk∏ad przestrzenny i energetyczny sà takie same jak dla pola rozciàg∏ego, ale sama fluencja ma wyró˝niony kierunek. 2. Zakres pomiarowy dawkomierza indywidualnego i Êrodowiskowego obejmuje co najmniej trzy rz´dy wielkoÊci w przedzia∏ach, o których mowa w ust. 3. 3. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego przeznaczonego do oszacowania dawek dla osób zatrudnionych w warunkach nara˝enia na promieniowanie jonizujàce oraz dla osób z ogó∏u ludnoÊci umo˝liwiajà wyznaczenie indywidualnego równowa˝nika dawki co najmniej w przedziale od 0,1 mSv do 10 Sv lub mocy indywidualnego, przestrzennego lub kierunkowego równowa˝nika dawki co najmniej w przedziale 0,1 mSv/h do 5 Sv/h. ObjaÊnienia: 1 — Sprz´t dozymetryczny stanowià dawkomierze indywidualne oraz dawkomierze Êrodowiskowe, przeznaczone do oszacowania dawek (skutecznych (efektywnych) i równowa˝nych), pochodzàcych od zewn´trznego nara˝enia na promieniowanie jonizujàce, z wy∏àczeniem dawkomierzy wykorzystywanych do pomiarów promieniowania stosowanego w celach medycznych, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe. 2 — Indywidualny równowa˝nik dawki stanowi równowa˝nik dawki w tkance mi´kkiej, na danej g∏´bokoÊci d, w danym punkcie pod powierzchnià cia∏a. 3 — Przestrzenny równowa˝nik dawki stanowi równowa˝nik dawki w danym punkcie rzeczywistego pola promieniowania, jaki by∏by wytworzony przez odpowiednie, rozciàg∏e i zorientowane pole w kuli ICRU na danej g∏´bokoÊci d, wzd∏u˝ promienia o zwrocie przeciwnym do kierunku pola Poz. 2032 i 2033 4 — Kierunkowy równowa˝nik dawki stanowi równowa˝nik dawki w danym punkcie rzeczywistego pola promieniowania, jaki by∏by wytworzony przez odpowiednie, rozciàg∏e pole w kuli ICRU na danej g∏´bokoÊci d, wzd∏u˝ promienia o okreÊlonym kierunku, przy czym pole rozciàg∏e okreÊla si´ jako pole promieniowania, w którym fluencja oraz jej rozk∏ad kierunkowy i energetyczny majà w ca∏ym obszarze takie same wartoÊci jak w rozpatrywanym punkcie pola rzeczywistego. Równowa˝nik dawki, o którym mowa w objaÊnieniach 2—4, stanowi iloczyn dawki poch∏oni´tej promieniowania jonizujàcego wyra˝onej w grejach (Gy) w okreÊlonym punkcie tkanki i wspó∏czynnika jakoÊci tego promieniowania Q, wyra˝ony w siwertach (Sv). Danà g∏´bokoÊç d, o której mowa w objaÊnieniach 2—4, stanowi g∏´bokoÊç wynoszàca, w zale˝noÊci od przenikliwoÊci promieniowania: 10 mm dla promieniowania silnie przenikliwego, 0,07 mm dla promieniowania s∏abo przenikliwego (dla skóry) oraz 3 mm dla soczewek oczu. Kula ICRU, o której mowa w objaÊnieniach 3 i 4, oraz wspó∏czynnik jakoÊci promieniowania Q sà okreÊlone w za∏àczniku do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 2002 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizujàcego (Dz. U. Nr 111, poz. 969). 2033 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie planów post´powania awaryjnego w przypadku zdarzeƒ radiacyjnych. Na podstawie art. 87 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) krajowy plan post´powania awaryjnego; 2) wzór zak∏adowego planu post´powania awaryjnego; radiacyjnego powodujàcego zagro˝enie publiczne o zasi´gu krajowym, obejmuje dzia∏ania okreÊlone w § 3—8. § 3. 1. Prezes Paƒstwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”: 1) dokonuje identyfikacji zdarzenia radiacyjnego, zwanego dalej „zdarzeniem”, weryfikujàc pozyskanà informacj´ o zdarzeniu; 2) okreÊla przewidywany przebieg zdarzenia; 3) wzór wojewódzkiego planu post´powania awaryjnego. 3) ocenia potencjalny rozmiar i zasi´g skutków zdarzenia, w tym z punktu widzenia koniecznoÊci podj´cia dzia∏aƒ interwencyjnych; § 2. Krajowy plan post´powania awaryjnego, majàcy zastosowanie w przypadku wystàpienia zdarzenia 4) przekazuje informacj´ o zdarzeniu ministrowi w∏aÊciwemu do spraw wewn´trznych.