← Polska

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Rządu do Spraw Organizacji Światowej Wystawy EXPO 2010 we

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Nr 3 Warszawa, dnia 15 stycznia 2002 r. TREÂå: Poz.: ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW 27 — z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Organizacji Âwiatowej Wystawy EXPO 2010 we Wroc∏awiu . . . . . . . . . 117 ROZPORZÑDZENIA: 28 — Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleƒ na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki . . . . . . . . . . . . . 118 29 — Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie umundurowania policjantów . . . . . . . . . . . . . . . . 119 27 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Organizacji Âwiatowej Wystawy EXPO 2010 we Wroc∏awiu. Na podstawie art. 10 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 154, poz. 1799 i 1800) zarzàdza si´, co nast´puje: §

  1. Ustanawia si´ Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Organizacji Âwiatowej Wystawy EXPO 2010 we Wroc∏awiu, zwanego dalej „Pe∏nomocnikiem”.
  2. Pe∏nomocnikiem jest Wojewoda DolnoÊlàski. §
  3. Do zadaƒ Pe∏nomocnika nale˝y: 1) inicjowanie, koordynacja i realizacja dzia∏aƒ majàcych na celu przyznanie Polsce i miastu Wroc∏aw prawa do organizacji Âwiatowej Wystawy EXPO w 2010 r., zwanej dalej „Wystawà”, w tym przygotowanie niezb´dnych informacji, analiz i opracowaƒ wymaganych w procedurze aplikacji o prawo organizacji Wystawy, okreÊlonych przez Mi´dzynarodowe Biuro Wystaw z siedzibà w Pary˝u, 2) reprezentowanie Polski w kontaktach z Mi´dzynarodowym Biurem Wystaw z siedzibà w Pary˝u, w zakresie okreÊlonym w pkt
  4. Zadania okreÊlone w ust. 1 Pe∏nomocnik realizuje w szczególnoÊci przez: 1) nadzór nad przygotowaniem i realizacjà dzia∏aƒ prowadzonych przez podmioty, w stosunku do których Pe∏nomocnik wykonuje funkcj´ koordynacyjnà, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2) wspó∏dzia∏anie z organizacjami rzàdowymi i pozarzàdowymi oraz innymi podmiotami uczestniczàcymi w dzia∏aniach majàcych na celu uzyskanie prawa organizacji Wystawy. §
  5. Pe∏nomocnik przedstawia Prezesowi Rady Ministrów analizy, oceny i wnioski zwiàzane z realizacjà powierzonych mu zadaƒ oraz okresowe sprawozdania z dzia∏alnoÊci. Dziennik Ustaw Nr 3 — 118 — Poz. 27 i 28
  6. Pe∏nomocnik informuje Prezesa Rady Ministrów o zagro˝eniach w realizacji zadaƒ, o których mowa w §
  7. §
  8. Wydatki zwiàzane z dzia∏alnoÊcià Pe∏nomocnika sà pokrywane z bud˝etu paƒstwa w cz´Êci, której dysponentem jest Wojewoda DolnoÊlàski. §
  9. Organy administracji rzàdowej sà obowiàzane do wspó∏dzia∏ania i udzielania pomocy Pe∏nomocnikowi w realizacji zadaƒ. §
  10. Pe∏nomocnik dzia∏a do czasu ustalenia przez Mi´dzynarodowe Biuro Wystaw z siedzibà w Pary˝u lokalizacji Wystawy. §
  11. Pe∏nomocnik mo˝e powo∏ywaç zespo∏y o charakterze opiniodawczo-doradczym, a tak˝e zlecaç przeprowadzanie ekspertyz. §
  12. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia. §
  13. Obs∏ug´ merytorycznà, organizacyjno-prawnà, technicznà i kancelaryjno-biurowà zapewnia Pe∏nomocnikowi DolnoÊlàski Urzàd Wojewódzki. Prezes Rady Ministrów: w z. M. Pol 28 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ I SPORTU z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleƒ na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki. Na podstawie art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1320 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 i Nr 144, poz. 1615) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  14. Uczeƒ realizujàcy indywidualny program nauki kszta∏ci si´ w zakresie jednego, kilku lub wszystkich obowiàzujàcych zaj´ç edukacyjnych, przewidzianych w szkolnym planie nauczania dla danej klasy, wed∏ug programu dostosowanego do jego uzdolnieƒ, zainteresowaƒ i mo˝liwoÊci edukacyjnych. §
  15. Uczeƒ realizujàcy indywidualny tok nauki kszta∏ci si´ wed∏ug systemu innego ni˝ udzia∏ w obowiàzkowych zaj´ciach edukacyjnych, w zakresie jednego, kilku lub wszystkich obowiàzujàcych zaj´ç edukacyjnych, przewidzianych w szkolnym planie nauczania dla danej klasy.
  16. Uczeƒ obj´ty indywidualnym tokiem nauki mo˝e realizowaç w ciàgu jednego roku szkolnego program nauczania z zakresu dwóch lub wi´cej klas i mo˝e byç klasyfikowany i promowany w czasie ca∏ego roku szkolnego.
  17. Indywidualny tok nauki mo˝e byç realizowany wed∏ug programu nauczania obj´tego szkolnym zesta- wem programów nauczania lub indywidualnego programu nauki, o którym mowa w §
  18. §
  19. Uczeƒ mo˝e realizowaç indywidualny program lub tok nauki na ka˝dym etapie edukacyjnym i w ka˝dym typie szko∏y. §
  20. Zezwolenie na indywidualny program lub tok nauki mo˝e byç udzielone po up∏ywie co najmniej jednego roku nauki, a w uzasadnionych przypadkach — po Êródrocznej klasyfikacji ucznia.
  21. Z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki mogà wystàpiç: 1) uczeƒ — z tym ˝e uczeƒ niepe∏noletni za zgodà rodziców (prawnych opiekunów), 2) rodzice (prawni opiekunowie) niepe∏noletniego ucznia, 3) wychowawca klasy lub nauczyciel prowadzàcy zaj´cia edukacyjne, których dotyczy wniosek — za zgodà rodziców (prawnych opiekunów) albo pe∏noletniego ucznia.
  22. Wniosek sk∏ada si´ do dyrektora szko∏y za poÊrednictwem wychowawcy klasy.
  23. Wychowawca klasy do∏àcza do wniosku opini´ o predyspozycjach, mo˝liwoÊciach i oczekiwaniach ucznia. Opinia powinna tak˝e zawieraç informacj´ o dotychczasowych osiàgni´ciach ucznia.

Orzecznictwo do tego przepisu (1)

III CZP 40/03 §/Art 2002/27

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.