Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów oraz stężeń substancji, które powodują, że urobek jest zanieczyszczon

Dziennik Ustaw Nr 55 — 4063 — Poz. 497 i 498

1. e)gruntów przeznaczonych do zalesienia,
2. a)gospodarki wodno-Êciekowej,
3. f)zagro˝eƒ wewn´trznych i zewn´trznych dla Êrodowiska przyrodniczego, w szczególnoÊci pochodzenia antropogenicznego,
4. b)kszta∏towania bilansu wodnego na obszarze parku krajobrazowego,
5. c)propozycji eliminacji lub ograniczania êróde∏ zagro˝eƒ dla Êrodowiska, 9) sporzàdzenie map tematycznych, w zakresie:
6. d)propozycji wskazaƒ odpowiedniego dzia∏ania dla prowadzenia racjonalnej gospodarki rolnej, leÊnej i rybackiej,
7. a)zasi´gów ekosystemów,
8. b)miejsc wyst´powania zagro˝eƒ wewn´trznych i zewn´trznych,
9. e)propozycji wskazaƒ terenów zdegradowanych do rekultywacji i odtwarzania ekosystemów,
10. c)wyst´powania siedlisk przyrodniczych, siedlisk gatunków roÊlin dziko wyst´pujàcych i siedlisk gatunków zwierzàt dziko wyst´pujàcych, podlegajàcych ochronie,
11. f)propozycji zagospodarowania terenów zieleni i zadrzewieƒ,
12. g)propozycji wskazaƒ gruntów do zalesieƒ,
13. d)rozmieszczenia chronionych gatunków roÊlin i zwierzàt,
14. h)propozycji wskazaƒ miejsc lokalizacji obiektów infrastruktury turystycznej i edukacyjnej.
15. e)infrastruktury technicznej, turystycznej i edukacyjnej. § 3. Plan ochrony zawiera opis: § 4. Plan ochrony sk∏ada si´ z: 1) opisów wyszczególnionych w § 3, 1) sposobów u˝ytkowania gleb, 2) opisu zawierajàcego:
16. a)wskazanie podstawy prawnej dzia∏ania i nazwy parku krajobrazowego, 2) zagadnieƒ gospodarki wodno-Êciekowej, regulacji stosunków wodnych i u˝ytkowania ekosystemów wodnych,
17. b)dane dotyczàce powierzchni, po∏o˝enia, granic, stanu Êrodowiska, infrastruktury technicznej, 3) sposobów ochrony ekosystemów leÊnych przed szkodliwym dzia∏aniem czynników antropogenicznych,
18. c)dane dotyczàce form w∏asnoÊci gruntów,
19. d)dane demograficzne dotyczàce ludnoÊci zamieszkujàcej na obszarze parku krajobrazowego, 4) sposobów ochrony làdowych ekosystemów nieleÊnych,
20. e)istniejàce i projektowane formy ochrony przyrody na obszarze parku krajobrazowego, 5) sposobów ochrony gatunków zwierzàt dziko wyst´pujàcych oraz ich siedlisk, z wyszczególnieniem sposobów ochrony, restytucji oraz regulacji liczebnoÊci populacji tych gatunków,
21. f)charakterystyk´ gleb, ekosystemów, siedlisk przyrodniczych, gatunków roÊlin dziko wyst´pujàcych i gatunków zwierzàt dziko wyst´pujàcych oraz ich siedlisk, a tak˝e krajobrazów i wartoÊci kulturowych, 6) sposobów ochrony gatunków roÊlin dziko wyst´pujàcych oraz ich siedlisk, z wyszczególnieniem sposobów ochrony oraz restytucji,
22. g)zadania ochronne oraz sposoby ich wykonania, 7) utrzymania lub przywracania utraconych wartoÊci kulturowych, 3) mapy parku krajobrazowego, uwzgl´dniajàcej ekosystemy, sieç dróg, nazwy miejscowoÊci. 8) ochrony walorów krajobrazowych, w szczególnoÊci widokowych i przyrodniczo-krajobrazowych, § 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. 9) ustaleƒ do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w zakresie: Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski 498 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA z dnia 16 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów oraz st´˝eƒ substancji, które powodujà, ˝e urobek jest zanieczyszczony. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 i z 2002 r. Nr 41, poz. 365) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. 1. OkreÊla si´ rodzaje oraz st´˝enia substancji, które powodujà, ˝e urobek pochodzàcy z pog∏´biania akwenów morskich w zwiàzku z utrzymaniem infra- Dziennik Ustaw Nr 55 — 4064 — struktury zapewniajàcej dost´p do portów, a tak˝e z pog∏´biania zbiorników wodnych, stawów, cieków naturalnych, kana∏ów i rowów w zwiàzku z utrzymaniem i regulacjà wód jest zanieczyszczony. 2. Rodzaje oraz st´˝enia substancji, o których mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia. Poz. 498 § 2. Urobek jest zanieczyszczony, gdy st´˝enie co najmniej jednej z substancji osiàgn´∏o wartoÊç wyszczególnionà w za∏àczniku do rozporzàdzenia. § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2003 r. Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 16 kwietnia 2002 r. (poz. 498) RODZAJE ORAZ ST¢˚ENIA SUBSTANCJI, KTÓRE POWODUJÑ, ˚E UROBEK POCHODZÑCY Z POG¸¢BIANIA AKWENÓW MORSKICH W ZWIÑZKU Z UTRZYMANIEM INFRASTRUKTURY ZAPEWNIAJÑCEJ DOST¢P DO PORTÓW, A TAK˚E Z POG¸¢BIANIA ZBIORNIKÓW WODNYCH, STAWÓW, CIEKÓW NATURALNYCH, KANA¸ÓW I ROWÓW W ZWIÑZKU Z UTRZYMANIEM I REGULACJÑ WÓD JEST ZANIECZYSZCZONY 1. Metalea, b 1) Arsen — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 30 mg/kg suchej masy 2) Chrom — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 200 mg/kg suchej masy 3) Cynk — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1000 mg/kg suchej masy 4) Kadm — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 7,5 mg/kg suchej masy 5) Miedê — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 150 mg/kg suchej masy 6) Nikiel — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 75 mg/kg suchej masy 7) O∏ów — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 200 mg/kg suchej masy 8) Rt´ç — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1 mg/kg suchej masy 2. Zwiàzki organicznec 1) WielopierÊcieniowe w´glowodory aromatyczne (WWA)d
23. a)Benzo(a)antracen — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,5 mg/kg suchej masy
24. b)Benzo(b)fluoranten — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,5 mg/kg suchej masy
25. c)Benzo(k)fluoranten — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,5 mg/kg suchej masy
26. d)Benzo(ghi)perylen — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,0 mg/kg suchej masy
27. e)Benzo(a)piren — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,0 mg/kg suchej masy
28. f)Dibenzo(a,h)antracen — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,0 mg/kg suchej masy
29. g)Indeno(1,2,3-c,d)ipren — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 1,0 mg/kg suchej masy 2) Polichlorowane bifenyle (PCB)e Suma kongenerów PCB 28, 52, 101, 118, 138, 153 i 180 suchej masy. — w st´˝eniu równym lub wy˝szym od 0,3 mg/kg ———————————— ObjaÊnienia: a Pobieranie i przygotowywanie próbki reprezentatywnej do oznaczania metali: Dla prac czerpalnych na torach wodnych, w zbiornikach wodnych, ciekach naturalnych, kana∏ach i rowach przy g∏´bokoÊci czerpania do 1 m i w basenach portowych przy g∏´bokoÊci czerpania do 0,5 m próby pobraç chwytakiem. Dla wi´kszych g∏´bokoÊci czerpania pobraç próby rdzeniowe. Wymagana liczba punktów pobrania prób zale˝y od przewidywanej obj´toÊci prac czerpalnych: — do 25 000 m3 urobku — 25 000—100 000 m3 urobku —3 punkty poboru próbek, — 4— 6 punktów poboru próbek, Dziennik Ustaw Nr 55 — 4065 — — 100 000—500 000 m3 urobku — 7—15 punktów poboru próbek, — 500 000—2 000 000 m3 urobku — 16—30 punktów poboru próbek, Poz. 498 i 499 — powy˝ej 2 000 000 m3 urobku — dalszych 10 punktów poboru próbek na ka˝dy 1 mln m3. Reprezentatywnà próbk´ w iloÊci równej lub wi´kszej ni˝ 1 kg nale˝y wysuszyç w temperaturze pokojowej do sta∏ej masy, przesiaç przez sito nylonowe 2 mm. St´˝enie substancji oznaczaç we frakcji urobku o uziarnieniu <2 mm — w celu wyeliminowania materia∏ów nieb´dàcych sk∏adnikami urobku, takich jak: kawa∏ki z∏omu metali, kawa∏ki drewna, muszle, fragmenty ˝u˝lu, okruchy farb i lakierów, zestalone kawa∏ki smo∏y czy asfaltu itp. Z odsianej frakcji urobku <2 mm, po skwartowaniu, pobraç 100 g próbk´ analitycznà i utrzeç do ziaren <0,063 mm w moêdzierzu agatowym w celu uzyskania rozdrobnionej próbki. b Oznaczanie metali — metodà ICP — AES (spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem plazmowym) lub ASA (absorpcyjna spektrometria atomowa) po roztworzeniu rozdrobnionych próbek roztworem kwasu solnego (1+4). c Pobieranie i przygotowywane próbki reprezentatywnej do oznaczania zwiàzków organicznych: Dla prac czerpalnych na to- rach wodnych, w zbiornikach wodnych, ciekach naturalnych, kana∏ach i rowach przy g∏´bokoÊci czerpania do 1 m i w basenach portowych przy g∏´bokoÊci czerpania do 0,5 m próby pobraç chwytakiem. Dla wi´kszych g∏´bokoÊci czerpania pobraç próby rdzeniowe. Wymagana liczba punktów pobrania prób zale˝y od przewidywanej obj´toÊci prac czerpalnych: — do 25 000 m3 urobku — 3 punkty poboru próbek, — 25 000—100 000 m3 urobku — 4— 6 punktów poboru próbek, — 100 000—500 000 m3 urobku — 7—15 punktów poboru próbek, — 500 000—2 000 000 m3 urobku — 16—30 punktów poboru próbek, — powy˝ej 2 000 000 m3 urobku — dalszych 10 punktów poboru próbek na ka˝dy 1 mln m3. Reprezentatywnà próbk´ urobku w iloÊci równej lub wi´kszej od 1 kg, przeznaczonà do oznaczeƒ zwiàzków organicznych, pobraç do szklanych naczyƒ i transportowaç w ch∏odziarkach, ewentualnie w torbach ch∏odniczych, po przywiezieniu do laboratorium suszyç w liofilizatorach. d Oznaczanie wielopierÊcieniowych w´glowodorów aromatycznych — metodà GC — MSD (chromatografia gazowa z detek- torem spektrometrii masowej), metodà HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa) lub równorz´dnà w ekstraktach dichlorometanowych uzyskanych po ekstrakcji próbek dichlorometanem. e Oznaczanie polichlorowanych bifenyli — metodà GC — ECD (chromatografia gazowa z detektorem wychwytu elektronów) lub GC — MSD (chromatografia gazowa z detektorem spektrometrii masowej) w ekstraktach acetonowych uzyskanych po ekstrakcji próbek mieszaninà heksan/aceton. 499 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 15 kwietnia 2002 r. w sprawie standardów kszta∏cenia piel´gniarek i po∏o˝nych w szko∏ach wy˝szych i wy˝szych szko∏ach zawodowych. Na podstawie art. 8c ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach piel´gniarki i po∏o˝nej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602 i Nr 89, poz. 969) zarzàdza si´, co nast´puje: § 2. Ustala si´ nast´pujàce standardy kszta∏cenia w uczelni, w zakresie sposobu realizacji programu kszta∏cenia: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla standardy kszta∏cenia piel´gniarek i po∏o˝nych w szko∏ach wy˝szych i wy˝szych szko∏ach zawodowych, zwanych dalej „uczelniami”, które obejmujà wymagania w zakresie: 1) program kszta∏cenia realizowany jest zgodnie ze standardami nauczania dla kierunku studiów piel´gniarstwo oraz dla kierunku studiów po∏o˝nictwo na poziomie licencjackim i magisterskim, okreÊlonymi na podstawie odr´bnych przepisów, 1) sposobu realizacji programu kszta∏cenia, 3) bazy dydaktycznej, w tym szkolenia praktycznego, 2) programy nauczania poszczególnych przedmiotów realizowane sà wed∏ug okreÊlonych celów i treÊci kszta∏cenia, zalecanej literatury i sà ukierunkowane na zdobywanie umiej´tnoÊci zawodowych, 4) posiadania wewn´trznego systemu oceny jakoÊci kszta∏cenia. 3) realizacja programu kszta∏cenia odbywa si´ na podstawie aktualnych informacji, osiàgni´ç teorii 2) kadry prowadzàcej kszta∏cenie,