Dziennik Ustaw Nr 56 — 4103 — Poz. 508 508 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY z dnia 8 kwietnia 2002 r. w sprawie spo∏ecznej opieki nad zabytkami. Na podstawie art. 71 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o o

ust. 1, po uzyskaniu pozytywnej opinii w∏aÊciwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

1. Opinia, o której mowa w ust. 2, powinna potwierdzaç w szczególnoÊci posiadanie przez wnioskodawc´ wiedzy w zakresie ochrony zabytków niezb´dnà do sprawowania funkcji opiekuna.
2. Zarzàd powiatu zawiadamia opiekuna o wpisaniu go na list´ spo∏ecznej opieki nad zabytkami, przesy∏ajàc odpis zawiadomienia do wiadomoÊci w∏aÊcicielowi i u˝ytkownikowi zabytku oraz w∏aÊciwemu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków. §
4. Zarzàd powiatu na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków cofa opiekunowi uprawnienia, je˝eli opiekun nie wype∏nia nale˝ycie swoich obowiàzków.
5. Zarzàd powiatu cofa opiekunowi uprawnienia, je˝eli opiekun przesta∏ spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 2 ust.
7. Na wniosek opiekuna zarzàd powiatu cofa nadane mu uprawnienia.
8. W wypadkach,

ust. 1—3, zarzàd powiatu skreÊla opiekuna z listy spo∏ecznej opieki nad zabytkami i zawiadamia o tym w∏aÊciciela i u˝ytkownika zabytku oraz w∏aÊciwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. §

2. Osobie fizycznej, b´dàcej opiekunem, zarzàd powiatu wydaje legitymacj´ opiekuna, która zawiera zdj´cie opiekuna, jego imi´, nazwisko i miejsce zamieszkania, wskazanie zabytku lub grupy zabytków powierzonych opiece, dat´ wydania legitymacji oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska, a tak˝e stanowiska s∏u˝bowego osoby uprawnionej do wydania legitymacji.
3. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio do opiekunów,

§ 2ust. 4. 3. Osobie prawnej, b´dàcej opiekunem, zarzàd powiatu wydaje za

Êwiadczenie, które zawiera informacj´ o nadaniu uprawnieƒ opiekuna, jej nazw´ i siedzib´, wskazanie zabytku lub grupy zabytków powierzonych opiece, dat´ wydania zaÊwiadczenia oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska, a tak˝e stanowiska s∏u˝bowego osoby upowa˝nionej do wydania zaÊwiadczenia. §

2. Opiekun: 1) zawiadamia zarzàd powiatu i wojewódzkiego konserwatora zabytków o zagro˝eniach mogàcych powstaç lub powsta∏ych dla zabytku, 2) wyst´puje do wojewódzkiego konserwatora zabytków o zastosowanie Êrodków zmierzajàcych do usuni´cia zagro˝enia dla zabytku.
3. Opiekun mo˝e: 1) uczestniczyç w kontrolach stanu zachowania zabytku i jego ogl´dzinach przeprowadzanych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków, 2) korzystaç z dokumentacji zabytku prowadzonej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków, 3) udzielaç ustnych pouczeƒ osobie naruszajàcej przepisy dotyczàce ochrony zabytków, 4) popularyzowaç wiedz´ o historycznym, naukowym lub artystycznym znaczeniu zabytku, 5) zwracaç si´ o pomoc do funkcjonariuszy Policji i stra˝y gminnej (stra˝y miejskiej) przy wykonywaniu swoich obowiàzków. Dziennik Ustaw Nr 56 — 4104 — Poz. 508 i 509 §
5. W swojej dzia∏alnoÊci opiekun stosuje si´ do wskazaƒ wojewódzkiego konserwatora zabytków. oraz diety w wysokoÊci i na zasadach okreÊlonych w przepisach dotyczàcych zasad oraz wysokoÊci nale˝noÊci przys∏ugujàcych pracownikom z tytu∏u podró˝y s∏u˝bowej na obszarze kraju, ze Êrodków finansowych odpowiednio zarzàdu powiatu lub wojewódzkiego konserwatora zabytków.
6. Opiekun sk∏ada raz w roku zarzàdowi powiatu i wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków sprawozdanie ze swojej dzia∏alnoÊci. §
7. Traci moc zarzàdzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 26 stycznia 1963 r. w sprawie spo∏ecznej opieki nad zabytkami (Monitor Polski Nr 17, poz. 97). §
9. Opiekun sprawuje swojà funkcj´ nieodp∏atnie. §
10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.
11. W wypadku odbycia podró˝y na zlecenie zarzàdu powiatu lub wojewódzkiego konserwatora zabytków opiekunowi przys∏uguje zwrot kosztów tej podró˝y Minister Kultury: A. Celiƒski
12. Zadania,

ust. 1 i 2, opiekun wykonuje w stosunku do zabytku lub grupy zabytków powierzonych jego opiece. 509 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 10 kwietnia 2002 r. w sprawie wymagaƒ, jakie powinny byç spe∏niane dla zatwierdzenia poszczególnych kategorii przejÊç granicznych, na których b´dzie dokonywana weterynaryjna kontrola graniczna. Na podstawie art. 14 ust. 14 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt, badaniu zwierzàt rzeênych i mi´sa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752 oraz z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438) zarzàdza si´, co nast´puje: 1) pomieszczenia dla pracowników granicznego inspektoratu weterynarii, w tym szatnie, toalety, ∏azienki z prysznicem oraz pomieszczenie na archiwum, §

1. Rozporzàdzenie okreÊla wymagania, jakie powinny byç spe∏niane dla zatwierdzania nast´pujàcych kategorii przejÊç granicznych: 3) pomieszczenia do przechowywania partii towaru, z której pobrano próbki do badania, 1) dla produktów wymagajàcych przechowywania w obni˝onej temperaturze, przeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (HC-T), 4) laboratorium wyposa˝one w sprz´t umo˝liwiajàcy wykonanie podstawowych badaƒ kontrolowanych towarów, 2) dla produktów niewymagajàcych przechowywania w obni˝onej temperaturze, przeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (HC-NT), 5) wydzielone miejsca lub pomieszczenia przeznaczone do oczyszczania i odka˝ania. 3) dla produktów wymagajàcych przechowywania w obni˝onej temperaturze, nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (NHC-T), 4) dla produktów niewymagajàcych przechowywania w obni˝onej temperaturze, nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (NHC-NT), 5) dla zwierzàt kopytnych (U), 6) dla zwierzàt koniowatych przywo˝onych lub przewo˝onych na okres do 90 dni (E), 7) dla pozosta∏ych zwierzàt (O). §
3. W punktach kontroli granicznej, znajdujàcych si´ na przejÊciach granicznych,

§ 1

pkt 1—4, nale˝y zapewniç: 2) pomieszczenia wraz z urzàdzeniami zapewniajàcymi higieniczny wy∏adunek i za∏adunek towarów, 2. W punktach kontroli granicznej, znajdujàcych si´ na przejÊciach granicznych,

§ 1

pkt 1 i 3, nale˝y zapewniç ch∏odnie dla partii towaru, z których pobrano próbki do badaƒ.

1. Pomieszczenia i ch∏odnie przeznaczone do przechowywania produktów nale˝y tak zlokalizowaç, aby przechowywane w nich produkty przeznaczone do spo˝ycia przez ludzi nie styka∏y si´ z przechowywanymi produktami nieprzeznaczonymi do spo˝ycia przez ludzi. §
3. Na przejÊciach granicznych,

§ 1

pkt 5—7, nale˝y zapewniç specjalny pas ruchu przeznaczony wy∏àcznie do transportu ˝ywych zwierzàt.