Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie oceny poziomów substancji w powietrzu.

Dziennik Ustaw Nr 87 — 5824 — Poz. 798 798 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie oceny poziomów substancji w powietrzu. Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 i Nr 115, poz. 1229 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) sposoby, metody i zakres dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu, w tym:

1. a)zakresy wymaganych pomiarów, z podzia∏em na pomiary ciàg∏e oraz okresowe w zale˝noÊci od podzia∏u na strefy,
2. b)przypadki, gdy ocena jakoÊci powietrza mo˝e byç dokonywana w oparciu o kombinacje metod pomiarowych i modelowania oraz wy∏àcznie w oparciu o metody modelowania lub inne metody szacowania w zale˝noÊci od podzia∏u na strefy, 2) górne i dolne progi oszacowania dla substancji o ustalonych poziomach dopuszczalnych, dopuszczalnà cz´stoÊç przekraczania progów oszacowania oraz sposób okreÊlania cz´stoÊci przekraczania progów oszacowania, 3) minimalnà liczb´ sta∏ych punktów pomiarowych przy prowadzeniu pomiarów:
3. a)poziomów substancji w powietrzu wprowadzanych w sposób niezorganizowany lub z ma∏ych instalacji,
4. b)poziomów substancji w powietrzu wprowadzanych z du˝ych instalacji,
5. c)poziomów substancji w powietrzu ze wzgl´du na ochron´ roÊlin, 4) kryteria lokalizacji punktów poboru próbek substancji przy prowadzeniu pomiarów z uwagi na:
6. a)ochron´ zdrowia ludzi,
7. b)ochron´ roÊlin,
8. c)oddzia∏ywanie transportu, 5) sposób wyboru punktów pomiarowych, 6) metodyki referencyjne modelowania jakoÊci powietrza. § 2. 1. Oceny poziomu substancji w powietrzu dokonuje si´ na podstawie okreÊlonych w rozporzàdzeniu sposobów i metod. 2. Sposoby i metody dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu oraz zakres dokonywania tej oceny okreÊla § 3 i 4. § 3. 1. Oceny poziomu substancji w powietrzu w strefach, o których mowa w art. 89 ust. 1 i art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska, dokonuje si´ w odniesieniu do dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu powi´kszonych o margines tolerancji, dopuszczonych poziomów substancji w powietrzu okreÊlonych dla terenu kraju ze wzgl´du na zdrowie ludzi oraz ze wzgl´du na ochron´ roÊlin, a tak˝e w odniesieniu do alarmowych poziomów niektórych substancji. 2. W przypadku oceny poziomu substancji w powietrzu ze wzgl´du na ochron´ zdrowia ludzi wykorzystuje si´ w szczególnoÊci wyniki pomiarów z punktów poboru próbek substancji spe∏niajàcych kryteria lokalizacji okreÊlone w § 9 ust. 1. 3. W przypadku oceny poziomu substancji w powietrzu ze wzgl´du na ochron´ roÊlin wykorzystuje si´ w szczególnoÊci wyniki pomiarów z punktów poboru próbek substancji spe∏niajàcych kryteria lokalizacji okreÊlone w § 9 ust. 2. 4. Oceny poziomu substancji w powietrzu dla obszarów ochrony uzdrowiskowej oraz parków narodowych dokonuje si´ w odniesieniu do dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu okreÊlonych dla tych obszarów, wykorzystujàc wyniki pomiarów z punktów poboru próbek substancji spe∏niajàcych kryteria lokalizacji, okreÊlone odpowiednio w § 9 ust. 1 i ust. 2. § 4. 1. Oceny poziomu substancji w powietrzu w strefach, w których poziom substancji przekracza górny próg oszacowania, dokonuje si´ na podstawie pomiarów ciàg∏ych rozumianych jako pomiary automatyczne lub jako pomiary manualne prowadzone w sposób systematyczny, odpowiednio do metodyk referencyjnych, o których mowa w § 13, w sta∏ych punktach pomiarowych, z zastrze˝eniem § 7 ust. 1. Dla ocen tych mo˝na dodatkowo wykorzystaç metody modelowania. 2. Oceny poziomu substancji w powietrzu w strefach, w których poziom substancji nie przekracza górnego progu oszacowania, dokonuje si´ na podstawie kombinacji pomiarów w sta∏ych punktach pomiarowych i metod modelowania lub innych technik szacowania, w szczególnoÊci pomiarów okresowych i szacunków obiektywnych na podstawie analizy emisji, z zastrze˝eniem ust. 4. 3. Oceny poziomu substancji w powietrzu w strefach, w których poziom substancji nie przekracza dolnego progu oszacowania, mo˝na dokonaç wy∏àcznie na podstawie metodyk modelowania lub innych technik szacowania, w szczególnoÊci pomiarów okreso- Dziennik Ustaw Nr 87 — 5825 — Poz. 798 wych i szacunków obiektywnych na podstawie analizy emisji, z zastrze˝eniem ust. 4. lizowany w miejscu najwi´kszego oddzia∏ywania instalacji. 4. Oceny poziomu dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i ozonu na terenie aglomeracji o liczbie mieszkaƒców wi´kszej ni˝ 250 tys., zwanej dalej aglomeracjà, dokonuje si´ na podstawie pomiarów ciàg∏ych w sta∏ych punktach pomiarowych. 3. Minimalna liczba sta∏ych punktów pomiarowych przy prowadzeniu pomiarów poziomów tlenków azotu i dwutlenku siarki w powietrzu ze wzgl´du na ochron´ roÊlin wynosi: § 5. 1. Górne i dolne progi oszacowania dla benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, ozonu, py∏u PM10 (py∏ o Êrednicy aerodynamicznej ziaren do 10 µm) i tlenku w´gla oraz dopuszczalne cz´stoÊci ich przekraczania, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. 2. Próg oszacowania uznaje si´ za dotrzymany: 1) w przypadku benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, py∏u PM10 i tlenku w´gla, je˝eli podczas pi´ciu poprzednich lat by∏ on przekraczany co najwy˝ej w dwóch odr´bnych latach, 2) w przypadku ozonu, je˝eli podczas pi´ciu poprzednich lat by∏ on przekraczany co najwy˝ej w jednym roku. 3. W przypadku braku danych pomiarowych z okresu poprzednich pi´ciu lat, do okreÊlenia dotrzymania progu oszacowania, o którym mowa w ust. 2, wykorzystuje si´ dane z krótszego okresu pomiarowego, je˝eli pomiary by∏y prowadzone w czasie i w miejscach o najwy˝szych poziomach substancji w powietrzu, w po∏àczeniu z wynikami inwentaryzacji emisji i modelowania. § 6. 1. Minimalnà liczb´ sta∏ych punktów pomiarowych przy prowadzeniu pomiarów benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, py∏u PM10 i tlenku w´gla w powietrzu w strefach, w których substancje te wprowadzane sà w sposób niezorganizowany lub z ma∏ych instalacji rozumianych jako wymagajàce pozwolenia instalacje zaliczane do przedsi´wzi´ç mogàcych znaczàco oddzia∏ywaç na Êrodowisko, dla których raport o oddzia∏ywaniu na Êrodowisko mo˝e byç wymagany, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. Je˝eli w strefie substancje te wprowadzane sà tak˝e z du˝ych instalacji rozumianych jako instalacje mogàce znaczàco oddzia∏ywaç na Êrodowisko, dla których wymagany jest raport o oddzia∏ywaniu na Êrodowisko, przynajmniej jeden punkt pomiarowy powinien byç zlokalizowany w miejscu najwi´kszego oddzia∏ywania tych instalacji. 2. Przy prowadzeniu pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, py∏u PM10 i tlenku w´gla w powietrzu w strefach, w których substancje te wprowadzane sà z du˝ych instalacji rozumianych jako instalacje mogàce znaczàco oddzia∏ywaç na Êrodowisko, dla których wymagany jest raport o oddzia∏ywaniu na Êrodowisko, przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio, z tym ˝e przynajmniej jeden punkt pomiarowy powinien byç zloka- 1) 1 na 20 000 km2, jeÊli poziomy tych substancji w powietrzu przekraczajà górny próg oszacowania, 2) 1 na 40 000 km2, jeÊli poziomy tych substancji w powietrzu nie przekraczajà górnego progu oszacowania i sà wy˝sze od dolnego progu oszacowania. 4. Minimalna liczba sta∏ych punktów pomiarowych, o których mowa w ust. 1—3, dotyczy przypadku, gdy pomiary stanowià jedyne êród∏o informacji o jakoÊci powietrza. § 7. 1. Minimalnà liczb´ sta∏ych punktów pomiarowych przy prowadzeniu pomiarów poziomu ozonu w powietrzu, gdy pomiary stanowià jedyne êród∏o informacji, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. 2. W strefach, w których pomiary poziomów ozonu sà wymagane, prowadzi si´ równie˝ pomiary ciàg∏e poziomów dwutlenku azotu i tlenku azotu w powietrzu, ale liczba punktów pomiarowych dla prowadzenia pomiarów dwutlenku azotu i tlenku azotu mo˝e byç o po∏ow´ mniejsza ni˝ okreÊlona w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia. 3. Je˝eli w strefie jest tylko jeden sta∏y punkt pomiarowy, muszà byç równoczeÊnie prowadzone pomiary poziomów dwutlenku azotu i tlenku azotu, z wyjàtkiem stanowiska wiejskiego. § 8. Je˝eli w strefach, w których pomiary poziomów substancji w powietrzu w sta∏ych punktach pomiarowych sà wymagane, a wyniki pomiarów sà uzupe∏niane danymi z innych êróde∏, takich jak inwentaryzacje emisji, pomiary okresowe, metody modelowania, to liczba sta∏ych punktów pomiarowych mo˝e byç mniejsza ni˝ okreÊlona w § 6 i 7, ale wystarczajàca, aby przy zastosowaniu równie˝ innych metod dokonaç rzetelnej oceny poziomów substancji w powietrzu. § 9. 1. Punkty poboru próbek substancji przy prowadzeniu pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, py∏u PM10 i tlenku w´gla w powietrzu z uwagi na ochron´ zdrowia ludzi powinny byç zlokalizowane tak, aby: 1) dostarcza∏y danych z obszarów stref, o najwy˝szych poziomach substancji w powietrzu, na które ludnoÊç b´dzie nara˝ona przez okres odpowiedni do okresu uÊredniania wyników pomiarów, dla którego okreÊlono dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu, 2) dostarcza∏y danych z innych ni˝ okreÊlone w pkt 1 obszarów stref, dotyczàcych nara˝enia ogó∏u ludnoÊci, Dziennik Ustaw Nr 87 — 5826 — 3) by∏y reprezentatywne dla: m2
9. a)obszaru o powierzchni co najmniej 200 w przypadku pomiarów prowadzonych z uwagi na oddzia∏ywanie transportu,
10. b)obszaru o powierzchni kilku km2 w przypadku pomiarów t∏a miejskiego,
11. c)podobnych lokalizacji nieznajdujàcych si´ w bezpoÊrednim sàsiedztwie. 2. Punkty poboru próbek substancji przy prowadzeniu pomiarów poziomów tlenków azotu i dwutlenku siarki w powietrzu z punktu widzenia ochrony roÊlin powinny byç: 1) zlokalizowane w odleg∏oÊci ponad 20 kilometrów od aglomeracji lub ponad 5 kilometrów od innych obszarów zabudowanych, instalacji i g∏ównych szlaków komunikacyjnych, 2) reprezentatywne dla obszaru o powierzchni co najmniej 1000 km2. 3. Punkty poboru próbek substancji przy prowadzeniu pomiarów z uwagi na oddzia∏ywanie transportu powinny byç lokalizowane tak, aby: 1) w przypadku benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, py∏u PM10 i tlenku w´gla znajdowa∏y si´ co najmniej 25 metrów od kraƒca g∏ównych skrzy˝owaƒ i co najmniej 4 metry od Êrodka najbli˝szego pasa jezdni, 2) w przypadku dwutlenku azotu i tlenku w´gla czerpnia znajdowa∏a si´ nie dalej ni˝ 5 metrów od kraw´˝nika najbli˝szej jezdni, 3) w przypadkach benzenu, o∏owiu i py∏u PM10 czerpnia znajdowa∏a si´ na linii zabudowy. 4. Kryteria lokalizacji punktów pomiarowych do oceny poziomu ozonu okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia. § 10. Wyboru punktów pomiarowych nale˝y dokonaç w taki sposób, aby: 1) przep∏yw powietrza wokó∏ czerpni nie by∏ ograniczony ˝adnymi przeszkodami, 2) czerpnia by∏a umieszczona w odleg∏oÊci kilku metrów od budynków, drzew i innych przeszkód, z tym ˝e: Poz. 798
12. a)w przypadku benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, o∏owiu, py∏u PM10 i tlenku w´gla w odleg∏oÊci przynajmniej 0,5 metra od najbli˝szego budynku, je˝eli czerpnia znajduje si´ na linii zabudowy,
13. b)w przypadku ozonu w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ dwukrotna ró˝nica wysokoÊci przeszkody i wysokoÊci umieszczenia czerpni, 3) czerpnia znajdowa∏a si´ na wysokoÊci od 1,5 metra do 4 metrów powy˝ej poziomu gruntu, z zastrze˝eniem pkt 4, 4) czerpnia mog∏a zostaç usytuowana wy˝ej (do 8 metrów), w szczególnoÊci je˝eli punkt poboru próbek ma byç reprezentatywny dla wi´kszego obszaru, 5) uniknàç ponownego zasysania przez czerpni´ powietrza odprowadzanego z punktu pomiarowego, 6) uniknàç bezpoÊredniego zasysania przez czerpni´ substancji przed ich dostatecznym wymieszaniem z powietrzem, 7) w przypadku ozonu czerpnia znajdowa∏a si´ w odleg∏oÊci wi´kszej ni˝ 10 metrów od najbli˝szej drogi i w odleg∏oÊci tym wi´kszej, im wi´ksze jest nat´˝enie ruchu drogowego. § 11. Pomiary poziomów substancji, które przyczyniajà si´ do tworzenia ozonu przyziemnego w powietrzu, obejmujàce co najmniej tlenki azotu, tlenek w´gla i lotne zwiàzki organiczne wymienione w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, prowadzi si´ w co najmniej jednym punkcie pomiarowym w kraju. § 12. Pomiary poziomu py∏u PM2,5 (py∏ o Êrednicy aerodynamicznej ziaren do 2,5 µm) w powietrzu prowadzi si´ w co najmniej jednym punkcie pomiarowym w aglomeracji. § 13. Metodyki referencyjne poboru próbek i analiz poziomów substancji oraz wymagania odnoÊnie do sposobów oceny poziomów substancji, w tym modelowania jakoÊci powietrza, okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia. § 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski Dziennik Ustaw Nr 87 — 5827 — Poz. 798 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 6 czerwca 2002 r. (poz. 798) Za∏àcznik nr 1 GÓRNE I DOLNE PROGI OSZACOWANIA DLA BENZENU, DWUTLENKU AZOTU, TLENKÓW AZOTU, DWUTLENKU SIARKI, O¸OWIU, OZONU, PY¸U PM10 I TLENKU W¢GLA ORAZ DOPUSZCZALNE CZ¢STOÂCI ICH PRZEKRACZANIA Dziennik Ustaw Nr 87 — 5828 — Poz. 798 Za∏àcznik nr 2 MINIMALNA LICZBA STA¸YCH PUNKTÓW POMIAROWYCH PRZY PROWADZENIU POMIARÓW POZIOMÓW BENZENU, DWUTLENKU AZOTU, TLENKÓW AZOTU, DWUTLENKU SIARKI, O¸OWIU, PY¸U PM10 I TLENKU W¢GLA W POWIETRZU W STREFACH, W KTÓRYCH SUBSTANCJE TE WPROWADZANE SÑ W SPOSÓB NIEZORGANIZOWANY LUB Z MA¸YCH INSTALACJI Dziennik Ustaw Nr 87 — 5829 — Poz. 798 Za∏àcznik nr 3 MINIMALNA LICZBA STA¸YCH PUNKTÓW POMIAROWYCH PRZY PROWADZENIU POMIARÓW POZIOMU OZONU W POWIETRZU, GDY POMIARY STANOWIÑ JEDYNE èRÓD¸O INFORMACJI Za∏àcznik nr 4 KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH DO OCENY POZIOMU OZONU Punkty poboru próbek przy prowadzeniu pomiarów poziomu ozonu w powietrzu z uwagi na: 1. ochron´ zdrowia ludzi:
14. a)w stanowisku miejskim powinny: — uwzl´dniaç ocen´ nara˝ania ludnoÊci na ozon, tj. byç zlokalizowane na obszarach z du˝à g´stoÊcià zaludnienia i stosunkowo wysokimi st´˝eniami ozonu, — reprezentowaç obszar kilku km2, — byç zlokalizowane z dala od wp∏ywu êróde∏ emisji lokalnych, takich jak ruch samochodowy, stacje benzynowe itp., — byç zlokalizowane w miejscach dobrze przewietrzanych, — byç zlokalizowane na obszarach z zabudowà mieszkaniowà, takich jak osiedla i na terenach handlowych w obr´bie miast (z dala od drzew); nale˝y braç pod uwag´ szerokie ulice i skwery z bardzo ograniczonym ruchem samochodów lub zamkni´te dla ruchu ulicznego, obszary otwarte, takie jak boiska, tereny sportowe i rekreacyjne; 2. ochron´ zdrowia ludzi i roÊlin:
15. a)w stanowisku podmiejskim powinny: — uwzgl´dniaç ocen´ nara˝ania ludnoÊci i roÊlin na obrze˝ach aglomeracji, tam gdzie poziomy ozonu wykazujà wartoÊci najwy˝sze, — reprezentowaç obszar kilkudziesi´ciu km2, — byç zlokalizowane w pewnej odleg∏oÊci od obszaru emisji maksymalnych, po stronie zawietrznej dla dominujàcego kierunku lub kierunków wiatru wyst´pujàcych w warunkach sprzyjajàcych do powstawania wysokich st´˝eƒ ozonu, — byç zlokalizowane w miejscach pobytu ludzi oraz wyst´powania wra˝liwych upraw lub naturalnych ekosystemów zlokalizowanych na obrze˝ach aglomeracji nara˝onych na wysokie poziomy ozonu, — byç zlokalizowane po nawietrznej stronie miasta w obszarach podmiejskich w celu okreÊlenia regionalnego t∏a st´˝eƒ ozonu;
16. b)w stanowisku wiejskim powinny: — uwzgl´dniaç ocen´ nara˝ania ludnoÊci, upraw i naturalnych ekosystemów na st´˝enia ozonu, — byç zlokalizowane na terenie niewielkich osiedli i/lub na obszarach, gdzie wyst´pujà naturalne ekosystemy, lasy lub uprawy, — byç zlokalizowane z dala od bezpoÊredniego wp∏ywu êróde∏ emisji lokalnych, takich jak zak∏ady przemys∏owe i drogi, — byç zlokalizowane na terenach otwartych, ale nie na szczytach górskich. Dziennik Ustaw Nr 87 — 5830 — Poz. 798 Za∏àcznik nr 5 SUBSTANCJE, KTÓRE PRZYCZYNIAJÑ SI¢ DO TWORZENIA OZONU PRZYZIEMNEGO W POWIETRZU Za∏àcznik nr 6 METODYKI REFERENCYJNE POBORU PRÓBEK I ANALIZ POZIOMÓW SUBSTANCJI ORAZ WYMAGANIA ODNOÂNIE DO SPOSOBÓW OCENY POZIOMÓW SUBSTANCJI, W TYM MODELOWANIA JAKOÂCI POWIETRZA Dziennik Ustaw Nr 87 — 5831 — Poz. 798 Dziennik Ustaw Nr 87 — 5832 — Poz. 798 Dziennik Ustaw i Monitor Polski dost´pne sà w Internecie pod adresem www.gpkprm.gov.pl Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, ul. Bagatela 14, 00-585 Warszawa, tel. 622-66-56 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52, 694-64-77; fax 694-62-06, 694-64-77 Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 www.gpkprm.gov.pl e-mail: dziust@gpkprm.gov.pl '8    Z\G    ! T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 383/W/C/2002 ISSN 0867-3411 Cena brutto 8,50 z∏