Dziennik Ustaw Nr 92 — 6051 — Poz. 819 819 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie dokumentacji mierniczo-geologicznej. Na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 4 luteg

ust. 1, mogà byç uzupe∏niane przez mierniczego górniczego i geologa górniczego o treÊci specjalne, nieb´dàce treÊcià mapy zasadniczej, niezb´dne do bezpiecznego prowadzenia ruchu zak∏adu górniczego. §

2. Wymagania dotyczàce wykonywania prac geodezyjnych dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia.
3. Wymagania dotyczàce sposobu sporzàdzania dokumentacji kartograficznej i przedstawiania treÊci na mapach górniczych okreÊlajà odr´bne przepisy oraz Polskie Normy. §
5. W sk∏ad dokumentów kartograficznych,

§ 2

ust.1 pkt 1, wchodzà: 1) w podziemnych zak∏adach górniczych: 2) szkice sztygarskie.

1. a)mapy podstawowe i przeglàdowe: wyrobisk górniczych, przekrojów geologicznych oraz profili otworów wiertniczych i wyrobisk górniczych, 2. Nie jest wymagane posiadanie dokumentów pomiarowych i obliczeniowych b´dàcych podstawà sporzàdzania i uzupe∏niania map sytuacyjno-wysokoÊciowych pozyskiwanych z paƒstwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
2. b)mapy specjalne: terenów przemys∏owych i obiektów budowlanych zak∏adu górniczego, ewidencji gruntów zak∏adu górniczego oraz mapy niezb´dne do bezpiecznego prowadzenia ruchu zak∏adu górniczego, 3. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, powinna byç sporzàdzana przed rozpocz´ciem robót zwiàzanych z budowà zak∏adu górniczego oraz uzupe∏niana w trakcie budowy zak∏adu górniczego, w procesie eksploatacji z∏o˝a, a tak˝e podczas likwidacji zak∏adu górniczego.
3. c)przeglàdowe mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu górniczego, 2) w odkrywkowych zak∏adach górniczych:
4. a)mapy podstawowe i przeglàdowe,

pkt 1 lit. a), Dziennik Ustaw Nr 92 — 6052 — Poz. 819 b) mapy specjalne: terenów przemys∏owych i obiektów budowlanych zak∏adu górniczego i ewidencji gruntów w granicach obszaru górniczego, 2) wykaz i pokrycie terenu górniczego sekcjami map podstawowych i przeglàdowych,

§ 6

, c) przeglàdowe mapy,

pkt 1 lit. c), 3) terminy aktualizacji poszczególnych rodzajów map górniczych, 3) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny sta∏e otworami wiertniczymi metodà podziemnego wytapiania lub ∏ugowania:

1. a)mapy podstawowe i przeglàdowe: przekrojów geologicznych i profili otworów wiertniczych,
2. b)mapy specjalne: terenów przemys∏owych i obiektów budowlanych zak∏adu górniczego, ewidencji gruntów w granicach obszaru górniczego, otworów wiertniczych i wydobycia kopaliny,
3. c)przeglàdowe mapy,

pkt 1 lit. c), 4) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny p∏ynne lub gazowe otworami wiertniczymi lub z innych uj´ç:

1. a)mapy podstawowe: profili otworów wiertniczych i uj´ç eksploatacyjnych,
2. b)mapy przeglàdowe: przekrojów geologicznych oraz profili otworów wiertniczych i uj´ç eksploatacyjnych,
3. c)mapy specjalne: terenów przemys∏owych zak∏adu górniczego i ewidencji gruntów zak∏adu górniczego,
4. d)przeglàdowe mapy,

pkt 1 lit. c). 2. Mapy,

ust. 1, mogà byç sporzàdzone na wspólnych podk∏adach mapowych: 4) g∏ówne linie przekrojów geologicznych, 5) informacje dotyczàce wa˝niejszych wydarzeƒ w historii zak∏adu górniczego, 6) wykaz stosowanych na mapach nienormowanych oznaczeƒ umownych. §

2. W∏aÊciwy organ nadzoru górniczego, je˝eli jest to niezb´dne dla zapewnienia bezpieczeƒstwa ruchu zak∏adu górniczego, potrzeb ratownictwa górniczego, gospodarki z∏o˝ami kopalin w procesie ich wydobywania, ochrony Êrodowiska i obiektów budowlanych, budowy i likwidacji zak∏adu górniczego oraz rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów po zakoƒczonej dzia∏alnoÊci górniczej, mo˝e nakazaç sporzàdzenie odpowiednich dokumentów mierniczo-geologicznych.
3. Przedsi´biorca mo˝e, za zgodà organu nadzoru górniczego, sporzàdzaç innà ni˝ wymienionà w § 2 ust. 1 dokumentacj´ mierniczo-geologicznà, w tym mapy specjalne. §
5. Dokumenty kartograficzne,

§ 2ust.

1 pkt 1, powinny byç sporzàdzane w nast´pujàcych skalach: 1) od 1 : 500 do 1 : 2 000 — mapy podstawowe, 1) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny podstawowe, z zachowaniem wymaganej dok∏adnoÊci i czytelnoÊci, je˝eli nie wp∏ynie to na pogorszenie stanu bezpieczeƒstwa ruchu zak∏adu górniczego — za zgodà w∏aÊciwego organu nadzoru górniczego, 2) od 1 : 500 do 1 : 25 000 — mapy przeglàdowe, 2) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny pospolite — w sposób ustalony przez mierniczego górniczego. 5) od 1 : 100 do 1 : 25 000 — przekroje geologiczne. 3. Rodzaje dokumentacji kartograficznej, jakà powinien posiadaç podmiot prowadzàcy okreÊlone roboty podziemne z zastosowaniem techniki górniczej,

art. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. — Prawo geologiczne i górnicze, ustala w∏aÊciwy organ nadzoru górniczego, uwzgl´dniajàc warunki naturalne, górniczo-techniczne, Êrodowiskowe oraz wymagania budowlane. §

2. Przedsi´biorca wydobywajàcy kopalin´ podstawowà powinien posiadaç kart´ tytu∏owà map górniczych i na bie˝àco jà uzupe∏niaç.
3. W karcie tytu∏owej, o której mowa w ust. 1, okreÊla si´: 1) granice obszaru górniczego i terenu górniczego na podk∏adzie mapy sytuacyjno-wysokoÊciowej powierzchni, 3) od 1 : 500 do 1 : 25 000 — mapy specjalne, 4) od 1 : 50 do 1 : 2 000 — profile otworów wiertniczych i wyrobisk górniczych,
4. W∏aÊciwy organ nadzoru górniczego, na wniosek przedsi´biorcy, ustala w granicach okreÊlonych w ust. 1 skal´ map,

§ 6. 3.

Skala, w jakiej odwzorowuje si´ sytuacj´ powierzchni, wyrobisk górniczych oraz sytuacj´ geologicznà, powinna zapewniaç wymaganà, dla realizacji zadaƒ i obowiàzków przedsi´biorcy, dok∏adnoÊç i czytelnoÊç map górniczych. § 10. 1. Dokumenty pomiarowe, obliczeniowe i kartograficzne,

§ 2ust. 1 pkt 1, mogà byç sporzàdzane i przechowywane w formie numerycznej na no

Ênikach elektronicznych pod warunkiem odpowiedniego zabezpieczenia zbiorów informacji przed zniszczeniem, dost´pem osób nieupowa˝nionych, a tak˝e przed uszkodzeniem bàdê fa∏szowaniem danych, w sposób pozwalajàcy na sporzàdzenie dokumentacji tekstowej i graficznej w formie klasycznej, z zastrze˝eniem ust.

1. Dziennik Ustaw Nr 92 — 6053 —
2. Mapy podstawowe wyrobisk górniczych mogà byç, za zgodà w∏aÊciwego organu nadzoru górniczego, sporzàdzane i przechowywane w formie numerycznej, pod warunkiem spe∏nienia wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu, odr´bnych przepisach oraz w Polskich Normach. §
4. Przedsi´biorca powinien uzupe∏niaç mapy,

§ 6ust.

1, w nast´pujàcych terminach: 1) dla podziemnych zak∏adów górniczych, co najmniej raz na:

1. a)kwarta∏ — mapy podstawowe i przeglàdowe wyrobisk górniczych w kopalniach w´gla kamiennego i w kopalniach rud metali nie˝elaznych, a w pozosta∏ych zak∏adach górniczych — co najmniej raz na pó∏ roku,
2. b)trzy lata — mapy specjalne, 2) dla odkrywkowych zak∏adów górniczych, co najmniej raz na:
3. a)szeÊç miesi´cy — mapy podstawowe i przeglàdowe wyrobisk górniczych dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych w´giel brunatny i rudy siarki, a dla pozosta∏ych zak∏adów górniczych — co najmniej raz w roku,
4. b)trzy lata — mapy specjalne, 3) dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny sta∏e otworami wiertniczymi metodà podziemnego wytapiania lub ∏ugowania, co najmniej raz na:
5. a)szeÊç miesi´cy — mapy podstawowe i przeglàdowe, mapy wydobycia kopaliny oraz mapy otworów wiertniczych,
6. b)trzy lata — mapy terenów przemys∏owych zak∏adu górniczego oraz mapy ewidencji gruntów, 4) dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny p∏ynne lub gazowe otworami wiertniczymi lub z innych uj´ç, co najmniej raz:
7. a)w roku — mapy podstawowe i przeglàdowe,
8. b)raz na trzy lata — mapy specjalne, 5) dla wszystkich zak∏adów górniczych:
9. a)co najmniej raz w roku — przekroje geologiczne,
10. b)w terminie do szeÊciu miesi´cy od zakoƒczenia wiercenia — profile otworów wiertniczych,
11. c)co najmniej raz na trzy lata — przeglàdowe mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni, w zasi´gu przewidywanych wp∏ywów dzia∏alnoÊci górniczej. 2. Mapy,

§ 6ust.

1, powinny byç uzupe∏nione w okresie miesiàca po up∏ywie terminów,

ust.

1. §
3. Przedsi´biorca wydobywajàcy kopalin´ podstawowà przekazuje do Wy˝szego Urz´du Górniczego: Poz. 819 1) kart´ tytu∏owà map górniczych, mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu górniczego, mapy wyrobisk górniczych i g∏ówne przekroje geologiczne dla podziemnych i odkrywkowych zak∏adów górniczych — mapy powinny byç sporzàdzone w skalach nie mniejszych ni˝ 1 : 10 000, 2) kart´ tytu∏owà map górniczych, mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu górniczego, g∏ówne przekroje geologiczne oraz mapy specjalne wydobycia kopaliny dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny sta∏e otworami wiertniczymi metodà podziemnego wytapiania lub ∏ugowania — mapy powinny byç sporzàdzone w skalach nie mniejszych ni˝ 1 : 5 000, 3) kart´ tytu∏owà map górniczych, mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu górniczego oraz przekroje geologiczne dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny p∏ynne lub gazowe — mapy powinny byç sporzàdzone w skalach nie mniejszych ni˝ 1 : 25
5. Przedsi´biorca powinien, co najmniej raz w roku, aktualizowaç dokumenty,

ust. 1, w zakresie dotyczàcym ruchu zak∏adu górniczego. §

1. Przedsi´biorca nieodp∏atnie udost´pnia organom administracji geologicznej oraz organom nadzoru górniczego dokumentacj´ mierniczo-geologicznà, niezb´dnà do wykonywania ich zadaƒ. §
3. Przedsi´biorca lub jego nast´pca prawny przekazuje dokumentacj´ mierniczo-geologicznà zlikwidowanego zak∏adu górniczego oraz inne dokumentacje zawierajàce dane i informacje o Êrodowisku i jego ochronie do archiwum dokumentacji mierniczo-geologicznej zlikwidowanych zak∏adów górniczych w Wy˝szym Urz´dzie Górniczym.
4. CzynnoÊci zwiàzane z przekazaniem dokumentacji mierniczo-geologicznej do archiwum, o którym mowa w ust. 1, wykonuje mierniczy górniczy lub geolog górniczy.
5. Prezes Wy˝szego Urz´du Górniczego udost´pnia dokumentacj´ mierniczo-geologicznà zlikwidowanych zak∏adów górniczych na zasadach i w trybie okreÊlonym w przepisach o ochronie Êrodowiska, w szczególnoÊci dla potrzeb: 1) bezpiecznego prowadzenia ruchu w czynnych zak∏adach górniczych, 2) budowy i utrzymania systemu odwadniania w zlikwidowanych podziemnych zak∏adach górniczych, 3) planowania i zagospodarowania przestrzennego terenów pogórniczych, 4) wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 5) dochodzenia roszczeƒ z tytu∏u szkód spowodowanych ruchem zak∏adu górniczego, Dziennik Ustaw Nr 92 — 6054 — 6) przywracania terenów pogórniczych do w∏aÊciwego stanu, 7) uzdatniania terenów poeksploatacyjnych pod zabudow´, 8) zapobiegania zagro˝eniom powstajàcym w wyniku procesów i zjawisk zachodzàcych w górotworze naruszonym robotami górniczymi. Poz. 819 §
6. Traci moc zarzàdzenie Ministra Ochrony Ârodowiska, Zasobów Naturalnych i LeÊnictwa z dnia 26 sierpnia 1994r. w sprawie dokumentacji mierniczo-geologicznej (Monitor Polski Nr 48, poz. 392). §
7. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lipca 2002 r. Minister Gospodarki: w z. A. Szarawarski Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 19 czerwca 2002 r. (poz. 819) WYMAGANIA DOTYCZÑCE WYKONYWANIA PRAC GEODEZYJNYCH DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH CZ¢Âå I WYMAGANIA OGÓLNE 1.
8. Pomiary geodezyjne, dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej, wykonuje si´ przy u˝yciu sprawdzonych i zweryfikowanych przyrzàdów; przyrzàdy u˝ywane do pomiaru odleg∏oÊci powinny posiadaç aktualne Êwiadectwo komparacji. CZ¢Âå II WYKONYWANIE PRAC GEODEZYJNYCH NA POWIERZCHNI DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH ORAZ ZAK¸ADACH WYDOBYWAJÑCYCH KOPALINY OTWORAMI WIERTNICZYMI
9. Postanowienia niniejszej cz´Êci za∏àcznika stosuje si´ do: 1.
10. Podczas wykonywania pomiarów geodezyjnych powinny byç zapisane wyniki obserwacji w znormalizowanych dziennikach pomiarowych, na szkicach polowych lub na elektronicznych noÊnikach pami´ci. 1) sporzàdzania i uzupe∏niania map sytuacyjno-wysokoÊciowych powierzchni, 1.
11. Dokumentacja pomiarowa powinna zawieraç informacj´ o zastosowanych przyrzàdach pomiarowych, dat´ jej sporzàdzenia oraz imiona i nazwiska osób sporzàdzajàcych. 3) wykonywania pomiarów inwentaryzacyjnych i kontrolnych urzàdzeƒ oraz obiektów zak∏adu górniczego, pomiarów osnowy geodezyjnej dla potrzeb kopalni, pomiarów deformacji na terenach górniczych oraz wykonywania innych pomiarów na powierzchni, zwiàzanych z ruchem zak∏adu górniczego. 1.
12. Wykorzystanie elektronicznej techniki do wykonywania pomiarów, obliczeƒ i przetwarzania wyników pomiarów geodezyjnych wymaga zastosowania sprawdzonych programów oraz skontrolowania wprowadzanych danych. 2) prowadzenia geodezyjnej obs∏ugi budowy obiektów zak∏adu górniczego, 2.
13. Pomiary geodezyjne na powierzchni wykonuje si´ zgodnie z osnowà geodezyjnà okreÊlonà w paƒstwowym systemie odniesieƒ przestrzennych lub w innym systemie odniesieƒ, uzgodnionym przez przedsi´biorc´ z w∏aÊciwym organem administracji geodezyjnej i kartograficznej. 2.
14. Pomiary geodezyjne na powierzchni majàce na celu za∏o˝enie lub uzupe∏nienie osnowy geodezyjnej oraz pomiary szczegó∏ów terenowych stanowiàcych treÊç górniczych map sytuacyjno-wysokoÊciowych powierzchni wykonuje si´ zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w przepisach geodezyjnych i kartograficznych dla wykonywania tych pomiarów. 2.
15. Pomiary specjalne zwiàzane z ruchem zak∏adu górniczego powinny byç wykonywane zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych prze- 1.
16. Dokumentacj´ pomiarowà i obliczeniowà osnów geodezyjnych stanowià, w przypadku stosowania: 1) metod klasycznych — dzienniki pomiarowe, szkice oraz formularze obliczeniowe, 2) technik informatycznych — numeryczne pliki danych zawierajàce wyniki pomiarów i obliczeƒ; wyniki pomiarów i obliczeƒ wchodzà w sk∏ad dokumentacji mierniczo-geologicznej zak∏adu górniczego. 1.
17. Mierniczy górniczy potwierdza w dokumentacji mierniczo-geologicznej zgodnoÊç wykonania pomiarów geodezyjnych, prac obliczeniowych i kartograficznych z wiedzà technicznà oraz z wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu. Dziennik Ustaw Nr 92 — 6055 — pisach, w Polskich Normach oraz w normach technicznych, w projektach technicznych i w indywidualnych projektach prac geodezyjnych. Pomiary, których wykonywanie nie zosta∏o okreÊlone w odr´bnych przepisach, powinny byç wykonywane zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, metodami zapewniajàcymi dok∏adnoÊç wymaganà dla bezpiecznego prowadzenia ruchu zak∏adu górniczego. 2.
18. Dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej w zakresie budowy i rozbudowy obiektów budowlanych zak∏adu górniczego majà zastosowanie odr´bne przepisy dotyczàce rodzaju i zakresu opracowaƒ geodezyjno-kartograficznych obowiàzujàcych w budownictwie. 2.
19. Przy zak∏adaniu osnów geodezyjnych powinny byç stosowane techniki i metody pomiarowe, które zapewniajà uzyskanie wymaganych dok∏adnoÊci. 2.
20. Pozioma osnowa geodezyjna na powierzchni. 2.6.
21. Poziomà osnow´ geodezyjnà na powierzchni stanowià punkty podstawowej, szczegó∏owej i pomiarowej osnowy za∏o˝onej zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach dotyczàcymi wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych. 2.6.
22. Nowà poziomà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´, gdy rozmieszczenie istniejàcych punktów osnowy lub jej dok∏adnoÊç sà niewystarczajàce do wykonania okreÊlonej pracy geodezyjnej. 2.6.
23. Podczas zak∏adania lub uzupe∏niania osnowy geodezyjnej zak∏adu górniczego zaleca si´ stosowanie nowoczesnych przyrzàdów i technik pomiarowych, pod warunkiem zapewnienia wymaganych dok∏adnoÊci okreÊlenia wspó∏rz´dnych punktów tej osnowy. 2.
24. WysokoÊciowa osnowa geodezyjna na powierzchni. 2.7.
25. WysokoÊciowà osnow´ geodezyjnà na powierzchni stanowià punkty podstawowej, szczegó∏owej i pomiarowej osnowy, za∏o˝onej zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach dotyczàcymi wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych. 2.7.
26. Pomiary wysokoÊciowe wykonuje si´ w nawiàzaniu do istniejàcych punktów wysokoÊciowych wy˝szej lub tej samej klasy, które w wyniku odpowiednich pomiarów kontrolnych uznane zosta∏y za przydatne do nawiàzania. Poz. 819 2) dla osnowy szczegó∏owej (niwelacja techniczna lub precyzyjna): − − b) 20√ L (mm) — IV klasy, a) 8√ L (mm) — III klasy, gdzie L oznacza d∏ugoÊç odcinka niwelacji mi´dzy punktami, wyra˝onymi w kilometrach. 2.7.
27. Wymagaƒ,

pkt 2.7.3, nie stosuje si´ do pomiarów nawiàzania dla pomiarów deformacji terenu, obiektów i urzàdzeƒ; przy ich wykonywaniu powinno zastosowaç si´ do wymagaƒ dok∏adnoÊciowych ustalonych w projekcie pomiarów deformacji. 2.8. Pomiary szczegó∏ów terenowych. 2.8.1. Pomiary szczegó∏ów terenowych oraz podziemnego uzbrojenia terenu powinny byç wykonywane zgodnie z poziomà i wysokoÊciowà osnowà geodezyjnà i zasadami okreÊlonymi w przepisach geodezyjnych i kartograficznych dla wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych. 2.8.2. Pomiary Êrodka otworów wiertniczych, szybów i szybików wykonuje si´ dwukrotnie. Wszystkie otwory wiertnicze, szyby i szybiki powinny mieç okreÊlone po∏o˝enie poziome Êrodka, wykonane z dok∏adnoÊcià nie mniejszà ni˝ 0,15 m, oraz okreÊlone po∏o˝enie wysokoÊciowe, wykonane z dok∏adnoÊcià nie mniejszà ni˝ 0,05 m. CZ¢Âå III WYKONYWANIE PRAC GEODEZYJNYCH DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W PODZIEMNYCH WYROBISKACH ZAK¸ADU GÓRNICZEGO 3.1. Osnowy geodezyjne w podziemnych wyrobiskach zak∏adu górniczego stanowià podstaw´ do sporzàdzania i uzupe∏niania dokumentacji mierniczo-geologicznej zak∏adu górniczego. W szczególnoÊci s∏u˝à one do: 1) dokumentowania z∏o˝a kopaliny oraz warunków jego zalegania, 2) prawid∏owego odwzorowania wyrobisk górniczych na mapach górniczych, 3) prawid∏owego i bezpiecznego realizowania projektów robót górniczych, 4) rozwiàzywania problemów przebitkowych, 5) prawid∏owej i bezpiecznej eksploatacji urzàdzeƒ wyciàgowych i transportowych. 2.7.3. PrzydatnoÊç punktów wysokoÊciowych do nawiàzania ustala si´ za pomocà kontrolnego pomiaru ró˝nicy wysokoÊci, której wartoÊç w odniesieniu do wielkoÊci okreÊlonej podczas pomiaru pierwotnego nie powinna przekraczaç: 3.1.1. Osnow´ geodezyjnà w podziemnej cz´Êci zak∏adu górniczego stanowià zbiory punktów geodezyjnych, których wspó∏rz´dne okreÊlone sà w jednolitym dla ca∏ego zak∏adu górniczego uk∏adzie wspó∏rz´dnych. 1) dla osnowy podstawowej (niwelacja precyzyjna): 3.1.2. Osnowa geodezyjna w podziemnej cz´Êci zak∏adu górniczego obejmuje: − −

1. b)4√ L (
2. mm)— II klasy,
3. a)2√ L (
4. mm)— I klasy, 1) osnow´ poziomà, 2) osnow´ wysokoÊciowà. Dziennik Ustaw Nr 92 — 6056 — 3.1.3. Pozioma i wysokoÊciowa osnowa geodezyjna, ze wzgl´du na jej przeznaczenie i wymagania dok∏adnoÊciowe, sk∏ada si´ z osnowy: podstawowej, szczegó∏owej i pomiarowej. 3.1.4. Struktur´ podziemnej osnowy geodezyjnej, lokalizacj´ punktów i sposób ich stabilizacji oraz szczegó∏owy sposób wykonywania pomiarów ustala mierniczy górniczy, bioràc pod uwag´ model i struktur´ zak∏adu górniczego, przewidywane wykonywanie robót górniczych oraz wymagania dok∏adnoÊciowe okreÊlone w rozporzàdzeniu. 3.2. Osnowa geodezyjna w podziemnych wyrobiskach zak∏adu górniczego. 3.2.1. Podstawowà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´ w celu orientacji wyrobisk górniczych oraz nawiàzania osnowy szczegó∏owej i pomiarowej. Podstawowà podziemnà osnow´ geodezyjnà nawiàzuje si´ do punktów osnowy podstawowej i szczegó∏owej na powierzchni. W przypadkach uzasadnionych warunkami górniczymi dopuszcza si´ nawiàzanie podstawowej osnowy danego poziomu do punktów podstawowej osnowy innego poziomu. 3.2.2. Szczegó∏owà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´ w korytarzowych wyrobiskach udost´pniajàcych o d∏ugim okresie utrzymywania. Szczegó∏owà osnow´ nawiàzuje si´ do punktów osnowy podstawowej. 3.2.3. Pomiarowà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´ w wyrobiskach przygotowawczych i eksploatacyjnych o krótkim okresie utrzymywania. Osnow´ pomiarowà nawiàzuje si´ do punktów osnowy szczegó∏owej lub podstawowej. 3.2.4. Dok∏adnoÊç podziemnej osnowy geodezyjnej charakteryzujà, w zale˝noÊci od potrzeb, wielkoÊci b∏´dów Êrednich: po∏o˝enia punktu, wysokoÊci punktu i azymutu boku, okreÊlonych wzgl´dem punktów osnowy geodezyjnej, przyjmowanych za bezb∏´dne. 3.2.5. Stabilizacj´ punktów geodezyjnych: 1) osnowy podstawowej — wykonuje si´ w sposób trwa∏y w górotworze lub w obudowie wyrobisk, w miejscach przewidywanych nawiàzaƒ osnowy szczegó∏owej, 3.3. Poz. 819 Pozioma osnowa podstawowa w wyrobiskach górniczych. 3.3.1. Poziomà osnow´ podstawowà stanowià niezale˝ne grupy punktów zlokalizowane w pobli˝u wyrobisk udost´pniajàcych dany poziom oraz zbiory punktów tworzàcych ciàgi poligonowe mi´dzy tymi wyrobiskami. 3.3.2. Pomiar osnowy podstawowej powinien byç prowadzony zgodnie ze sporzàdzonym przez mierniczego górniczego projektem zawierajàcym wst´pnà analiz´ dok∏adnoÊci oraz uzasadnienie wyboru metody pomiaru. 3.3.3. Poziomà osnow´ podstawowà charakteryzuje Êredni b∏àd: 1) po∏o˝enia punktu — MP ≤ 0,15 m, 2) azymutu boku — MA ≤ 45cc. 3.3.4. Nawiàzanie pomiarów podstawowej osnowy poziomej (orientacja pozioma) powinno byç wykonane do punktów osnowy geodezyjnej na powierzchni metodà orientacji wliczeniowej lub giroskopowej. 3.3.5. Podczas nawiàzania pomiarów do osnowy podstawowej na innym poziomie powinny byç wykorzystane te punkty, dla których ró˝nica wielkoÊci kàta oraz d∏ugoÊci mi´dzy pomiarem pierwotnym i kontrolnym spe∏nia warunek okreÊlony wzorem: Dβ ≤ 50cc − Dl ≤ 2,5* √ I (mm), gdzie I oznacza d∏ugoÊç boku nawiàzania, wyra˝onà w metrach. 3.3.6. Orientacj´ poziomà wykonuje si´ dwukrotnie, w sposób niezale˝ny. 3.3.7. Pomiar orientacji poziomej wykonany dwukrotnie, w sposób niezale˝ny uznaje si´ za poprawny, je˝eli ró˝nica dwukrotnego wyznaczenia azymutu boku nie przekracza 120cc. 2) osnowy szczegó∏owej — wykonuje si´ w sposób trwa∏y, je˝eli jest to technicznie mo˝liwe, 3.3.8. Pomiary kàtów, d∏ugoÊci i giroazymutów na powierzchni oraz na orientowanym poziomie wykonuje si´ dwukrotnie, w sposób niezale˝ny, stosujàc przy pomiarze kàtów podwójne centrowanie instrumentu. 3) osnowy pomiarowej — mo˝na wykonywaç w sposób nietrwa∏y, stosujàc metod´ punktów chwilowych (straconych). 3.3.9. W przypadku gdy pozwalajà warunki górnicze, d∏ugoÊci boków osnowy podstawowej powinny byç wi´ksze od 100 m. 3.2.6. Numeracja punktów osnowy geodezyjnej zak∏adu górniczego powinna byç ujednolicona. Punkty osnowy powinny byç oznaczone w sposób umo˝liwiajàcy ich jednoznacznà identyfikacj´. 3.3.10. Ró˝nice wartoÊci uzyskanych z dwukrotnego pomiaru kàtów, azymutów i d∏ugoÊci powinny spe∏niaç warunek: 3.2.7. W przypadku zniszczenia bàdê stwierdzenia nieprzydatnoÊci do nawiàzania okreÊlonej cz´Êci osnowy wykonuje si´ powtórny pomiar. Dopuszcza si´ nawiàzanie nowej osnowy metodà wliczenia mi´dzy pozosta∏ymi punktami osnowy kopalnianej. 1) dβ ≤ 50cc, 2) dA ≤ 120cc, − 3) dl ≤ 1,5 * √ I (mm), gdzie I oznacza d∏ugoÊç boku, wyra˝onà w metrach. Dziennik Ustaw Nr 92 — 6057 — Poz. 819 3.3.11. D∏ugoÊci ciàgów poligonowych osnowy podstawowej nie powinny przekraczaç: w sposób niezale˝ny, stosujàc przy pomiarze kàtów podwójne centrowanie instrumentu. 1) 8 km — dla ciàgu wliczeniowego z pomierzonym w Êrodku giroazymutem, 3.4.5. Szczegó∏owà osnow´ poziomà zaleca si´ wykonywaç metodà poligonizacji. Za∏o˝enie nowej osnowy szczegó∏owej w celu realizacji zadaƒ przebitkowych powinno byç poprzedzone sporzàdzeniem projektu osnowy geodezyjnej oraz wst´pnà analizà dok∏adnoÊci. 2) 3 km — dla ciàgu wiszàcego z pomierzonym giroazymutem na ostatnim boku. 3.3.12. Obliczenie wspó∏rz´dnych podstawowej osnowy poziomej wykonuje si´ wraz z wyrównaniem spostrze˝eƒ metodà Êcis∏à oraz ocenà dok∏adnoÊci po wyrównaniu. 3.3.13. Wyniki z pomiarów osnowy podstawowej powinny byç zestawione w operat zawierajàcy: 1) projekt osnowy, 3.4.6. Zaleca si´ rozmieszczenie punktów osnowy szczegó∏owej w taki sposób, aby wzajemne odleg∏oÊci mi´dzy nimi by∏y wi´ksze od 40 m. 3.4.7. Ró˝nice wartoÊci uzyskanych z dwukrotnego pomiaru kàta, azymutu i d∏ugoÊci powinny spe∏niaç warunek: 2) sprawozdanie z pomiarów, 1) dβ ≤ 75cc, 3) opis lokalizacji trwale zastabilizowanych punktów, 2) dA ≤ 120cc, − 3) dl ≤ 2,0* √ I (mm), 4) dokumentacj´ pomiarowà i obliczeniowà, 5) wykaz wspó∏rz´dnych punktów i azymutów boków osnowy, wraz ze Êrednimi b∏´dami ich wyznaczenia, 6) map´ osnowy podstawowej. 3.3.14. W przypadku powstania dodatkowych mo˝liwoÊci nawiàzania podziemnej osnowy podstawowej przeprowadza si´ pomiar uzupe∏niajàcy i ponownie wyrównuje t´ osnow´. 3.3.15. W przypadku ponownego wyrównania osnowy podstawowej, nawiàzanà do niej osnow´ szczegó∏owà przelicza si´, je˝eli ró˝nice wspó∏rz´dnych punktów i azymutu boków nawiàzania przekraczajà wartoÊci podwójnego b∏´du Êredniego ich wyznaczenia. 3.4. Pozioma osnowa szczegó∏owa w wyrobiskach górniczych. gdzie l oznacza d∏ugoÊç boku, wyra˝onà w metrach. 3.4.8. D∏ugoÊci ciàgów jednostronnie nawiàzanych (wiszàcych), w których kàty i odleg∏oÊci mierzone sà z wymaganà dok∏adnoÊcià, nie powinny byç d∏u˝sze ni˝ 2,5 km. 3.4.9. Obliczenie wspó∏rz´dnych punktów osnowy szczegó∏owej powinno byç wykonywane z wyrównaniem spostrze˝eƒ i ocenà dok∏adnoÊci po wyrównaniu, uwzgl´dniajàc b∏´dnoÊç elementów nawiàzania punktów osnowy podstawowej. 3.4.10. Wyrównanie pojedynczych ciàgów poligonowych przy dwustronnym nawiàzaniu do punktów osnowy szczegó∏owej lub podstawowej mo˝na przeprowadziç metodà przybli˝onà. Pomiar poligonowy uznaje si´ za poprawny, je˝eli: 1) odchy∏ka − kàtowa nie przekracza wartoÊci 80cc * √ n 3.4.1. Szczegó∏owà osnow´ poziomà charakteryzuje b∏àd Êredni: — gdzie „n” oznacza iloÊç pomierzonych kàtów, 1) po∏o˝enia punktów — Mp ≤ 0,30 m, 2) odchy∏ka − liniowa nie przekracza wartoÊci 10* √ L (
5. mm)2) azymutu boków — MA ≤ 100cc. 3.4.2. Nawiàzanie osnowy szczegó∏owej powinno byç wykonane do punktów osnowy podstawowej lub szczegó∏owej po skontrolowaniu ich sta∏oÊci. 3.4.3. Za przydatne do nawiàzania osnowy szczegó∏owej uznaje si´ te punkty osnowy podstawowej lub szczegó∏owej, dla których ró˝nica mi´dzy aktualnym i pierwotnym pomiarem (lub danymi wyliczonymi ze wspó∏rz´dnych) spe∏nia warunek: 1) dla pomiarów kàtowych — Dβ ≤ 75cc, − 2) dla pomiarów d∏ugoÊci — Dl ≤ 2,5* √ I (mm), gdzie l oznacza d∏ugoÊç boku, wyra˝onà w metrach. 3.4.4. Pomiary elementów poziomej osnowy szczegó∏owej powinny byç wykonywane dwukrotnie — gdzie L oznacza sum´ d∏ugoÊci boków poligonowych wyra˝onà w metrach. 3.4.11. W przypadku gdy osnowa szczegó∏owa zosta∏a rozbudowana o dodatkowe ciàgi, wp∏ywajàce w sposób istotny na jej dok∏adnoÊç, powtórnie wyrównuje si´ t´ osnow´ w ca∏oÊci, w nawiàzaniu do punktów osnowy podstawowej. 3.4.12. W przypadku ponownego wyrównania osnowy szczegó∏owej, o przeliczeniu nawiàzanych do niej ciàgów osnowy pomiarowej decyduje mierniczy górniczy. 3.5. Pozioma osnowa pomiarowa w wyrobiskach górniczych. 3.5.1. Pomiarowà osnow´ poziomà charakteryzuje b∏àd Êredni: Dziennik Ustaw Nr 92 — 6058 — 1) po∏o˝enia punktów — MP ≤ 0,50 m, 2) azymutu boków — MA osnowy podstawowej na powierzchni terenu lub znaki wysokoÊciowe podstawowej osnowy podziemnej, których wysokoÊci zosta∏y okreÊlone w wyniku wczeÊniej przeprowadzonych pomiarów; sta∏oÊç tych znaków powinna byç sprawdzona pomiarem kontrolnym. ≤ 500cc. 3.5.2. Pomiarowà osnow´ poziomà tworzà pojedyncze ciàgi poligonowe nawiàzane do punktów osnowy szczegó∏owej lub podstawowej. 3.5.3. Za przydatne do nawiàzania osnowy pomiarowej uznaje si´ punkty, dla których ró˝nica mi´dzy aktualnym i pierwotnym pomiarem (lub danymi obliczonymi ze wspó∏rz´dnych) spe∏nia warunek: 1) dla pomiarów kàtowych — Dβ ≤ 400cc, 2) dla pomiarów odleg∏oÊci — Dl ≤ 40 mm. 3.5.4. Pomiary kàtów wierzcho∏kowych lub kàtów kierunkowych w osnowie pomiarowej mogà byç wykonywane jeden raz. Kàt na stanowisku powinien byç mierzony instrumentem o dok∏adnoÊci odczytu nie mniejszej ni˝ 100cc. 3.5.5. Pomiar odleg∏oÊci boków wykonuje si´ dwukrotnie. Ró˝nica dwukrotnego pomiaru d∏ugoÊci boku powinna spe∏niaç warunek: Poz. 819 3.6.4. Orientacj´ wysokoÊciowà wykonuje si´ dwukrotnie w sposób niezale˝ny. 3.6.5. Na ka˝dym orientowanym poziomie powinny byç zak∏adane po dwa znaki wysokoÊciowe, zastabilizowane w górotworze lub w obudowie wyrobisk w pobli˝u szybu oraz co najmniej jeden znak kontrolny, w odleg∏oÊci oko∏o 50 m od tych znaków. 3.6.6. Orientacj´ wysokoÊciowà przez wyrobiska pochy∏e wykonuje si´ metodà niwelacji geometrycznej lub niwelacji trygonometrycznej. Do pomiaru metodà bezpoÊrednià przez wyrobiska pionowe powinny byç u˝ywane przyrzàdy skomparowane. 3.5.6. D∏ugoÊç ciàgu poligonowego w osnowie pomiarowej nie powinna przekraczaç: 3.6.7. Do pomierzonej ró˝nicy wysokoÊci wprowadza si´ niezb´dne poprawki wynikajàce z zastosowanej metody, sta∏e instrumentalne oraz poprawki eliminujàce wp∏yw czynników zewn´trznych. 1) 0,5 km — dla ciàgu wiszàcego mierzonego jednokrotnie, 3.6.8. Wyniki orientacji wysokoÊciowej powinny byç zestawione w operat zawierajàcy: dl ≤ 20 mm. 2) 1,0 km — dla ciàgu wiszàcego mierzonego dwukrotnie, 1) sprawozdanie techniczne, 2) opis lokalizacji znaków wysokoÊciowych, 3) 1,5 km — dla ciàgu dwustronnie nawiàzanego. 3) dokumentacj´ pomiarowo-obliczeniowà, 3.5.7. W przypadku zak∏adania ciàgów d∏u˝szych ni˝ okreÊlone w pkt 3.5.6 powinien byç opracowany projekt pomiaru zapewniajàcy uzyskanie wymaganej dok∏adnoÊci po∏o˝enia punktów w ciàgu. 3.5.8. Wyrównanie ciàgów osnowy pomiarowej mo˝e byç wykonywane metodà przybli˝onà. Pomiar uznaje si´ za poprawny, je˝eli odchy∏ka liniowa − ciàgu nie przekracza wartoÊci 20* √ L (mm), gdzie L oznacza d∏ugoÊç ciàgu, wyra˝onà w metrach. 3.6. Podstawowa osnowa wysokoÊciowa w wyrobiskach górniczych. 3.6.1. Podstawowà osnow´ wysokoÊciowà stanowià punkty wysokoÊciowe w podziemnych wyrobiskach zak∏adu górniczego, których rz´dna wysokoÊciowa wyznaczona zosta∏a w nawiàzaniu do orientacji wysokoÊciowej w uk∏adzie odniesienia obowiàzujàcym na powierzchni. 3.6.2. Orientacja wysokoÊciowa polega na przeniesieniu wysokoÊci przez wyrobisko pionowe lub nachylone z powierzchni terenu na poziom wyrobisk górniczych lub na kilka poziomów równoczeÊnie, i poziomu wyrobisk górniczych zorientowanych wzgl´dem uk∏adu odniesienia na powierzchni, na ni˝sze lub wy˝sze poziomy wyrobisk górniczych. 3.6.3. Do nawiàzania pomiarów orientacyjnych powinny byç wykorzystane znaki wysokoÊciowe 4) wykaz wysokoÊci znaków wraz z ocenà ich b∏´dnoÊci, 5) map´ usytuowania znaków wysokoÊciowych. 3.6.9. Orientacj´ wysokoÊciowà wykonuje si´ z dok∏adnoÊcià zapewniajàcà wyznaczenie wysokoÊci punktu na orientowanym poziomie wzgl´dem punktu nawiàzania z b∏´dem Êrednim okreÊlonym wzorem: MH ≤ 5+0,02 * H (mm), gdzie H oznacza g∏´bokoÊç orientowanego poziomu, wyra˝onà w metrach. 3.6.10. Ró˝nica wysokoÊci okreÊlonych z wykonanych dwóch niezale˝nych pomiarów przeniesienia wysokoÊci powinna spe∏niaç warunek okreÊlony wzorem: dH ≤ 15+0,06 * H (mm), gdzie H oznacza g∏´bokoÊç orientowanego poziomu, wyra˝onà w metrach. 3.7. Szczegó∏owe i pomiarowe osnowy wysokoÊciowe. 3.7.1. Szczegó∏owa i pomiarowa osnowa wysokoÊciowa stanowi podstaw´ dla okreÊlenia po∏o˝enia wyrobisk górniczych i elementów geolo- Dziennik Ustaw Nr 92 — 6059 — gicznych w p∏aszczyênie pionowej oraz do realizacji projektów prowadzenia robót górniczych. Êci, mi´dzy znakami osnowy szczegó∏owej, nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej wzorem: − D∆h ≤ 30∗ √ L (mm), 3.7.2. Szczegó∏owa osnowa wysokoÊciowa powinna byç zak∏adana w podstawowych wyrobiskach chodnikowych zak∏adu górniczego. 3.7.3. Pomiarowà osnow´ wysokoÊciowà zak∏ada si´ w drugorz´dnych wyrobiskach chodnikowych oraz w wyrobiskach eksploatacyjnych. Poz. 819 gdzie L oznacza odleg∏oÊç mi´dzy znakami, wyra˝onà w kilometrach. 3.9. Niwelacja trygonometryczna. 3.7.4. WysokoÊci punktów szczegó∏owej i pomiarowej osnowy wyznacza si´ metodà niwelacji geometrycznej lub niwelacji trygonometrycznej. 3.9.1. Metod´ niwelacji trygonometrycznej mo˝na stosowaç w osnowach szczegó∏owych zak∏adanych w wyrobiskach pochy∏ych oraz przy realizacji wysokoÊciowej osnowy pomiarowej. 3.7.5. Znaki wysokoÊciowej osnowy szczegó∏owej powinny byç stabilizowane w sposób trwa∏y; stanowià je specjalne znaki wysokoÊciowe (repery) oraz punkty poziomej osnowy podstawowej i szczegó∏owej. 3.9.2. Niwelacj´ trygonometrycznà nawiàzuje si´ co najmniej do dwóch znaków po uprzednim sprawdzeniu ich sta∏oÊci. Odchy∏ka przyrostów wysokoÊci mi´dzy tymi znakami z pomiaru i obliczeƒ nie mo˝e przekraczaç: 1) w osnowach−szczegó∏owych — D∆h ≤ 100∗ √ L (mm), 3.7.6. WysokoÊciowà osnow´ pomiarowà stanowià punkty poziomej osnowy pomiarowej oraz inne znaki wysokoÊciowe. 2) w osnowach−pomiarowych — D∆h ≤ 200∗ √ L (mm), 3.7.7. Osnow´ wysokoÊciowà charakteryzujà Êrednie b∏´dy wyznaczenia wysokoÊci punktów (reperów), wynoszàce: 1) dla osnowy szczegó∏owej — MH ≤ 0,10 m, 2) dla osnowy pomiarowej — MH ≤ 0,20 m. 3.7.8. Dla potrzeb wykonania dokumentacji mierniczo-geologicznej powinien byç sporzàdzany i uzupe∏niany wykaz wysokoÊci znaków niwelacyjnych, zawierajàcy: gdzie L oznacza odleg∏oÊç punktów nawiàzania, wyra˝onà w kilometrach. 3.9.3. Niwelacj´ trygonometrycznà osnowy szczegó∏owej wykonuje si´ dwukrotnie, w sposób niezale˝ny. Odchy∏ka mi´dzy sumà przyrostów wysokoÊci z obu pomiarów nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej wzorem: − D∆h ≤ 100∗ √ L (mm), gdzie L oznacza d∏ugoÊç ciàgu niwelacyjnego, wyra˝onà w kilometrach. 1) numer znaku, 2) dat´ pomiaru, 3) wysokoÊç znaku, 4) opis miejsca i sposobu utrwalenia znaku, 5) informacje o wp∏ywach eksploatacji górniczej, 3.8. 3.10. Pomiary realizacyjne i inwentaryzacyjne. 3.10.1. Pomiary realizacyjne wykonuje si´ w celu: 1) prowadzenia wyrobisk górniczych, 6) map´ usytuowania znaków. 2) budowy obiektów i urzàdzeƒ w wyrobiskach górniczych, Niwelacja geometryczna. 3) obs∏ugi wierceƒ, 3.8.1. Pomiary osnowy wysokoÊciowej metodà niwelacji geometrycznej stosuje si´ w wyrobiskach poziomych i o ma∏ym nachyleniu. 3.8.2. Ciàgi niwelacyjne powinny nawiàzywaç do co najmniej dwóch znaków wysokoÊciowych, po uprzednim sprawdzeniu ich sta∏oÊci. Odchy∏ka ró˝nic wysokoÊci pomierzonych i obliczonych nie powinna przekraczaç: 4) obs∏ugi drà˝enia oraz zbrojenia szybów i szybików, 5) monta˝u wie˝ szybowych i urzàdzeƒ wyciàgowych, 1) dla osnowy−podstawowej — D∆h ≤ 15∗ √ L(mm), 3.10.2. Pomiary realizacyjne wykonywane na potrzeby prowadzenia wyrobisk górniczych powinny umo˝liwiç ich wykonanie, zgodnie z planem ruchu zak∏adu górniczego. Podstaw´ dla wykonania pomiarów realizacyjnych stanowi pozioma i wysokoÊciowa osnowa geodezyjna. Pomiary te obejmujà: 2) dla osnowy−szczegó∏owej — D∆h ≤ 30∗ √ L (mm), 1) wykonywanie pomiarów dla celów przebitkowych, gdzie L oznacza odleg∏oÊç mi´dzy punktami nawiàzania, wyra˝onà w kilometrach. 2) zadawanie i kontrolowanie kierunków dla wyrobisk górniczych. 3.8.3. Niwelacj´ geometrycznà wykonuje si´ dwukrotnie, tam i z powrotem. Ró˝nica w okreÊleniu sumy przyrostów dla tych pomiarów wysoko- 3.10.3. Podczas wykonywania pomiarów dla celów przebitkowych powinny byç spe∏nione nast´pujàce wymagania: Dziennik Ustaw Nr 92 — 6060 — 1) prace miernicze dla realizacji przebitek powinny zapewniç prowadzenie robót górniczych w taki sposób, aby w ich wyniku zapewnione zosta∏o poprawne po∏àczenie wyrobisk górniczych, 2) tolerancje zbicia wyrobisk górniczych powinny byç uzgodnione z kierownikiem ruchu zak∏adu górniczego, 3) przed przystàpieniem do pomiarów powinna byç przeprowadzona wst´pna analiza dok∏adnoÊci, na podstawie projektu górniczego i warunków technicznych, w celu ustalenia metod pomiarowych zapewniajàcych wymaganà dok∏adnoÊç zbicia, 4) dla robót przebitkowych wyrobisk podstawowych opracowuje si´ mierniczy projekt zbicia, 5) prace przebitkowe na zbicie powinny byç prowadzone na podstawie osnowy geodezyjnej ∏àczàcej najkrótszà drogà wyrobiska; obliczenia tej osnowy mogà byç, w razie potrzeby, wykonane w uk∏adzie lokalnym. 3.10.4. Po wykonaniu przebitki powinno si´: 1) powiàzaç pomiarami osnow´ geodezyjnà, 2) wyrównaç osnow´ sytuacyjnà i wysokoÊciowà, 3) ustaliç rzeczywistà dok∏adnoÊç zbicia. 3.11. Zadawanie kierunków dla wyrobisk górniczych. 3.11.1. Zadawanie kierunków dla wyrobisk górniczych wykonuje si´ w celu ich realizacji, zgodnie z projektem górniczym. 3.11.2. Utrwalenie znaków (urzàdzeƒ) wyznaczajàcych kierunek wyrobiska powinno byç wykonane tak, aby zapewnia∏o mo˝liwoÊç bie˝àcej kontroli sta∏oÊci tego kierunku. 3.11.3. W przypadku drà˝enia wyrobisk z wykorzystaniem maszyn górniczych powinien byç sporzàdzony projekt sterowania i kontroli kierunku ruchu tych maszyn. 3.12. Budowa obiektów i urzàdzeƒ w wyrobiskach górniczych. 3.12.1. Dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej w zakresie wykonywania prac zwiàzanych z budowà obiektów i monta˝em urzàdzeƒ w wyrobiskach górniczych mo˝na zak∏adaç lokalne osnowy realizacyjne dostosowane do geometrii obiektów oraz do specyfiki robót budowlano-monta˝owych. 3.12.2. Dok∏adnoÊç pomiarów realizacyjnych dostosowuje si´ indywidualnie do tolerancji okreÊlonych w projekcie technicznym obiektu, w normie technicznej lub uzgodni z wykonawcà obiektu. 3.13. Obs∏uga wierceƒ. 3.13.1. Pomiary realizacyjne przy obs∏udze wierceƒ majà na celu wyznaczenie w wyrobisku Êrodka Poz. 819 otworu wiertniczego oraz nadanie kierunku pionowego i poziomego osi otworu, zgodnie z projektem wiercenia. 3.13.2. W przypadku gdy projektowane wiercenie ma na celu po∏àczenie istniejàcych wyrobisk górniczych, obs∏uga takiego wiercenia wymaga uprzedniego rozwiàzania zadania przebitkowego. 3.13.3. Tolerancje dok∏adnoÊciowe dla wyznaczenia Êrodka otworu wiertniczego oraz jego kierunku zale˝à od przeznaczenia otworu, jego d∏ugoÊci i stosowanej technologii; wiercenie powinno byç uzgodnione ze zlecajàcym wiercenia. 3.14. Obs∏uga drà˝enia szybów i szybików. 3.14.1. Geodezyjna obs∏uga drà˝enia szybów (szybików) ma na celu zapewnienie poprawnej realizacji projektu technicznego budowy tych obiektów. 3.14.2. G∏ówne osie szybu powinny byç zastabilizowane na powierzchni terenu w sposób trwa∏y, wieloznakowo i odtwarzane w przypadkach uszkodzenia. 3.14.3. G∏ówne osie szybu powiny byç przenoszone w g∏àb szybu, w miar´ potrzeb, wykonujàc trwa∏à stabilizacj´ znaków osiowych na klamrach utwierdzonych w obudowie szybu. 3.14.4. Tolerancje dok∏adnoÊciowe przy geodezyjnej obs∏udze budowy szybu lub szybiku ustala si´ na podstawie wymagaƒ realizacyjnego projektu technicznego. 3.15. Obs∏uga monta˝u urzàdzeƒ wyciàgowych. 3.15.1. Geodezyjne pomiary realizacyjne przy monta˝u urzàdzeƒ wyciàgowych obejmujà: 1) monta˝ i ustawianie wie˝ szybowych, 2) ustawianie maszyny wyciàgowej, 3) monta˝ prowadników naczyƒ wyciàgowych. 3.15.2. Podstawà pomiarów,

pkt 3.15.1, jest projekt techniczny zbrojenia szybu, monta˝u wie˝y i maszyny wyciàgowej, a tolerancje dok∏adnoÊciowe okreÊlajà przepisy dotyczàce eksploatacji urzàdzeƒ wyciàgowych oraz w∏aÊciwe normy. 3.

1. Cel i zakres pomiarów inwentaryzacyjnych. 3.16.
2. Geodezyjne pomiary inwentaryzacyjne prowadzi si´ w celu: 1) geologicznego rozpoznania i dokumentowania z∏o˝a, 2) odwzorowania wyrobisk górniczych na mapach górniczych, 3) rejestracji elementów i zjawisk geologicznych w z∏o˝u i w górotworze, 4) kontroli usytuowania obiektów oraz urzàdzeƒ górniczych — maszyn i urzàdzeƒ wyciàgowych, wie˝ szybowych, kó∏ linowych, Dziennik Ustaw Nr 92 — 6061 — 5) obserwacji ruchów górotworu i ich skutków, 6) kontroli post´pu robót górniczych oraz ich zgodnoÊci z planem ruchu zak∏adu górniczego, 7) prowadzenia zadaƒ przebitkowych. 3.16.
3. Pomiary inwentaryzacyjne wykonuje si´ zgodnie z za∏o˝onà w wyrobiskach górniczych osnowà geodezyjnà. 3.16.
4. Dok∏adnoÊç pomiarów inwentaryzacyjnych dostosowuje si´ do celu pomiaru, skali map i dokumentów kartograficznych tworzonych w wyniku pomiaru oraz do zmiennoÊci przestrzennej elementów (cech z∏o˝a) b´dàcych przedmiotem pomiaru. 3.
5. 3.18.
6. Zakres szczegó∏owy, cz´stotliwoÊç, sposób i dok∏adnoÊç pomiarów elementów geologicznych dostosowuje si´ do ich zmiennoÊci oraz skali sporzàdzanych dokumentów kartograficznych; wymagania w tym zakresie ustala geolog górniczy w porozumieniu z mierniczym górniczym. 3.18.
7. Zasady opróbowania i dokumentowania z∏o˝a okreÊlajà odr´bne przepisy. 3.
8. Obserwacje ruchów górotworu i ich skutków. 3.19.
9. Obserwacje ruchów górotworu i ich skutków obejmujà pomiary: 1) konwergencji wyrobisk górniczych, 2) przemieszczeƒ w wyrobiskach górniczych, Inwentaryzacja wyrobisk górniczych. 3) deformacji powierzchni ziemi w sieciach i liniach obserwacyjnych oraz w punktach rozproszonych, 3.17.
10. Przedmiotem pomiarów inwentaryzacyjnych sà: 1) wyrobiska korytarzowe, 4) deformacji budynków i budowli, 2) wyrobiska komorowe, 5) wychyleƒ wysokich obiektów budowlanych. 3) wyrobiska wybierkowe, 3.19.
11. Pomiary deformacji powinny byç wykonywane zgodnie z projektem sporzàdzonym przez mierniczego górniczego i zatwierdzonym przez kierownika ruchu zak∏adu górniczego. 4) szyby, 5) szybiki, 6) otwory wiertnicze. 3.17.
12. Pomiary inwentaryzacyjne wyrobisk powinny byç prowadzone sukcesywnie, w miar´ wykonywania wyrobisk, w cyklach czasowych dostosowanych do obowiàzujàcych terminów uzupe∏niania map podstawowych wyrobisk górniczych. 3.17.
13. Pomiary inwentaryzacyjne mogà byç wykonywane dowolnà metodà zdj´cia szczegó∏ów w taki sposób, aby okreÊliç po∏o˝enie punktów sytuacyjnych wzgl´dem punktów osnowy geodezyjnej, z dok∏adnoÊcià nie mniejszà ni˝ M*10–4 [m], gdzie M oznacza mianownik skali mapy podstawowej wyrobisk górniczych. 3.
14. Poz. 819 Pomiary elementów i zjawisk geologicznych. 3.18.
15. Pomiary inwentaryzacyjne elementów geologicznych majà na celu: 1) odwzorowanie w dokumentacji mierniczo-geologicznej budowy, formy i sposobu zalegania z∏o˝a, 3.19.
16. Sposób prowadzenia obserwacji i badaƒ dostosowuje si´ do celu pomiarów oraz do wielkoÊci spodziewanych deformacji. 3.
17. Dzienniki i szkice dla pomiarów inwentaryzacyjnych. 3.20.
18. Wyniki pomiarów do∏owych powinny byç zapisane w dzienniku pomiarowym w sposób trwa∏y, bezpoÊrednio w miejscu wykonania pomiaru. W przypadku stosowania instrumentów z zapisem automatycznym powinien byç sporzàdzony szkic pomiaru. 3.20.
19. Zmiany treÊci zapisu w dzienniku pomiarowym dokonuje si´ wy∏àcznie przez przekreÊlenie pierwotnej treÊci zapisu w sposób umo˝liwiajàcy jej odczytanie i wpisanie nad skreÊlonà treÊcià nowego zapisu. 3.20.
20. W dzienniku pomiarowym, dla ka˝dego pomiaru, zamieszcza si´ szkic sytuacyjny oraz podaje: 1) dat´ pomiaru, 2) miejsce pomiaru, 2) charakterystyk´ cech iloÊciowych, jakoÊciowych i zjawisk zachodzàcych w górotworze, 3) u˝ywane przyrzàdy pomiarowe, 3) geometryzacj´ tektoniki górotworu, 5) ró˝nic´ wartoÊci elementów nawiàzania z pomiaru pierwotnego i kontrolnego. 4) rejestrowanie i prognozowanie zagro˝eƒ ze strony górotworu, 5) projektowanie optymalnego sposobu zagospodarowania z∏o˝a. 3.18.
21. Pomiary elementów geologicznych powinny byç prowadzone w nawiàzaniu do punktów podziemnej osnowy geodezyjnej, bezpoÊrednio po wykonaniu wyrobiska. 4) nazwisko osoby wykonujàcej pomiar, 3.20.
22. Szkic sytuacyjny, o którym mowa w pkt 3.20.3, sporzàdza si´ w skali przybli˝onej, w sposób umo˝liwiajàcy identyfikacj´ miar, stosujàc obowiàzujàce w geodezji zasady sporzàdzania szkiców polowych; dla oznaczenia szczegó∏ów na szkicu sytuacyjnym stosuje si´ znaki umowne okreÊlone w odr´bnych przepisach i w Polskich Normach. Dziennik Ustaw Nr 92 — 6062 — CZ¢Âå IV — WYKONYWANIE PRAC GEODEZYJNYCH DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W ODKRYWKOWYCH ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH I W ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH WYDOBYWAJÑCYCH KOPALINY OTWORAMI WIERTNICZYMI 4.
23. Przy wykonywaniu prac geodezyjnych na powierzchni obszaru górniczego odkrywkowych zak∏adów górniczych i zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, z wy∏àczeniem terenu wyrobisk eksploatacyjnych, stosuje si´ odpowiednio wymagania dotyczàce pomiaru okreÊlone w cz´Êci I niniejszego za∏àcznika. 4.1.
24. Dla potrzeb aktualizacji mapy sytuacyjno-wysokoÊciowej powierzchni stosuje si´ wymagania okreÊlone w odr´bnych przepisach dotyczàcych wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych. 4.1.
25. W zakresie prowadzenia pomiarów w wyrobiskach podziemnych odkrywkowych zak∏adów górniczych stosuje si´ odpowiednio wymagania okreÊlone w cz´Êci II niniejszego za∏àcznika. 4.
26. Osnowy geodezyjne. Poz. 819 4.2.
27. W wyrobiskach eksploatacyjnych i na obszarze zwa∏owisk, dok∏adnoÊç osnowy pomiarowej powinna charakteryzowaç si´ Êrednim b∏´dem po∏o˝enia punktu o wartoÊci mniejszej od 0,20 m, w odniesieniu do punktów nawiàzania. 4.2.
28. Na terenie wyrobisk eksploatacyjnych i zwa∏owisk, zale˝nie od warunków lokalnych, powinna byç zak∏adana osnowa pomiarowa, stosujàc nast´pujàce metody: 1) ciàgi sytuacyjne, 2) aerotriangulacj´, 3) techniki satelitarne GPS, 4) wci´cia kàtowe, liniowe i liniowo-kàtowe, 5) linie pomiarowe. 4.2.
29. Do zak∏adania osnowy pomiarowej mo˝na stosowaç oprócz metod wymienionych w pkt 4.2.8 inne konstrukcje geometryczne. 4.2.
30. Osnowa geodezyjna dla wykonywania pomiarów realizacyjnych powinna zapewniaç dok∏adnoÊç dostosowanà do wymogów budowy i u˝ytkowania realizowanego obiektu. 4.2.
31. Podstaw´ dla realizacji prac pomiarowych, prowadzonych na terenie odkrywkowych zak∏adów górniczych i zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, stanowi pomiarowa osnowa geodezyjna nawiàzana do osnowy szczegó∏owej lub podstawowej. 4.2.
32. Dla potrzeb wykonywania pomiarów deformacji powierzchni, osnowa powinna zapewniaç dok∏adnoÊç okreÊlonà w odr´bnych przepisach albo dok∏adnoÊç okreÊlonà w projekcie technicznym pomiarów, z uwzgl´dnieniem rodzaju i wielkoÊci przewidywanych deformacji. 4.2.
33. W zale˝noÊci od wymagaƒ technologii pomiaru, w dostosowaniu do ukszta∏towania, wielkoÊci i rozmieszczenia wyrobisk górniczych zak∏ada si´ osnowy: poziome, wysokoÊciowe i przestrzenne. 4.
34. 4.2.
35. W przypadku realizacji nowych lub rozbudowy istniejàcych zak∏adów górniczych, powinny byç zak∏adane osnowy przestrzenne z zastosowaniem nowoczesnych przyrzàdów i technologii pomiarowych. W szczególnoÊci w wielkoprzestrzenych wyrobiskach odkrywkowych mogà byç stosowane techniki pomiarów satelitarnych (GPS) oraz tachimetrii elektronicznej. 4.2.
36. Za∏o˝enie oraz pomiar podstawowej i szczegó∏owej osnowy geodezyjnej powinny byç poprzedzone projektem, zawierajàcym wst´pnà analiz´ dok∏adnoÊci wraz z okreÊleniem Êredniego b∏´du po∏o˝enia punktu osnowy. 4.2.
37. Nawiàzanie osnowy pomiarowej poprzedza si´ kontrolà sta∏oÊci punktów nawiàzania, przez pomiar elementów kontrolnych, z uwzgl´dnieniem ich dok∏adnoÊci. 4.2.
38. Za podstawowe kryterium wyboru technologii pomiaru osnowy przyjmuje si´ Êredni b∏àd po∏o˝enia punktu dla osnów poziomych i przestrzennych oraz Êredni b∏àd okreÊlenia wysokoÊci punktu dla osnów wysokoÊciowych. Pomiary inwentaryzacyjne. 4.3.
39. Pomiary sytuacyjno-wysokoÊciowe wyrobisk eksploatacyjnych i zwa∏owisk mogà byç wykonywane metodami: 1) domiarów prostokàtnych, 2) biegunowà, 3) wci´ç kàtowych, liniowych i kàtowo-liniowych, 4) tachimetrycznie, 5) fotogrametrycznie, 6) techniki pomiarów satelitarnych. 4.3.
40. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi powinny byç: 1) okreÊlone geodezyjne po∏o˝enia otworów wiertniczych badawczych, eksploatacyjnych i innych, 2) wykonane pomiary kszta∏tu pustek (komór) powstajàcych w z∏o˝u w wyniku jego eksploatacji. 4.3.
41. Wspó∏rz´dne wlotów otworów wiertniczych wyznacza si´ z dok∏adnoÊcià 0,15 m wzgl´dem punktów osnowy pomiarowej. 4.3.
42. Po∏o˝enie komór przy otworowej eksploatacji z∏ó˝ soli okreÊla si´ z uwzgl´dnieniem wyników Dziennik Ustaw Nr 92 — 6063 — pomiaru krzywizny g∏´bokich otworów ∏ugowniczych. 4.3.
43. Kszta∏t komór, przy otworowej eksploatacji kopalin sta∏ych, powinien byç mierzony sondà ultradêwi´kowà (echosondà). Obj´toÊç komory obliczonà na podstawie pomiaru porównuje si´ z obj´toÊcià wydobytej kopaliny lub z obj´toÊcià u˝ytego materia∏u podsadzkowego; dopuszczalna ró˝nica pomiaru obj´toÊci dwiema niezale˝nymi metodami nie powinna przekraczaç 5% jej wartoÊci. W przypadku braku dost´pu do wykonania pomiaru cz´Êci komory, ró˝nica ta mo˝e wynosiç do 10% obj´toÊci. 4.3.
44. Pomiar kszta∏tu komory powinien byç wykonywany od rozpocz´cia budowy komory, z uwzgl´dnieniem stadium wr´bu komory, z cz´stotliwoÊcià uzgodnionà z kierownikiem ruchu zak∏adu górniczego. Poz. 819 4.3.
45. Obliczanie obj´toÊci wybranych przestrzeni, sk∏adowisk kopaliny i zwa∏owisk odpadów powinno byç przeprowadzane w dostosowaniu do wymaganej dok∏adnoÊci obliczeƒ, przyj´tej metody pomiaru oraz kszta∏tu i stopnia zró˝nicowania mierzonej przestrzeni. Do obliczania obj´toÊci mo˝ne byç stosowana metoda modelowania numerycznego z u˝yciem elektronicznej techniki obliczeniowej. 4.3.
46. B∏àd wzgl´dny pomiaru obj´toÊci zwa∏ów i sk∏adowisk nie powinien przekraczaç dla obj´toÊci: 1) od 0 do 20 tys. m3 — 6% obj´toÊci, 2) od 20 do 50 tys. m3 — 5% obj´toÊci, 3) od 50 do 200 tys. m3 — 4% obj´toÊci, 4) od 200 do 500 tys. m3 — 3% obj´toÊci, 5) ponad 500 tys. m3 — 2% obj´toÊci. — 6064 — Szanowni Paƒstwo WYDZIA¸ WYDAWNICTW I POLIGRAFII GOSPODARSTWA POMOCNICZEGO KANCELARII PREZESA RADY MINISTRÓW uprzejmie informuje, ˝e stosownie do art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 wrzeÊnia 1994 r. o rachunkowoÊci (Dz. U. Nr 121, poz. 591 z póên. zmianami) jednostki,

art. 64 ust. 1 cytowanej ustawy, a mianowicie: 1. banki oraz zak∏ady ubezpieczeƒ, 2. jednostki dzia∏ajàce na podstawie przepisów o publicznym obrocie papierami wartoÊciowymi i funduszach powierniczych oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych, 3. jednostki dzia∏ajàce na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, 4. spó∏ki akcyjne, 5. pozosta∏e jednostki, które w poprzedzajàcym roku obrotowym, za który sporzàdzono sprawozdania finansowe, spe∏ni∏y co najmniej dwa z nast´pujàcych warunków:

1. a)Êrednioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pe∏ne etaty wynios∏o co najmniej 50 osób,
2. b)suma aktywów bilansu na koniec roku obrotowego stanowi∏a równowartoÊç w walucie polskiej co najmniej 2 500 000 EURO,
3. c)przychody netto ze sprzeda˝y towarów i produktów oraz operacji finansowych za rok obrotowy stanowi∏y równowartoÊç w walucie polskiej co najmniej 5 000 000 EURO, zobowiàzane sà do og∏oszenia rocznego sprawozdania finansowego w „Monitorze Polskim B”. Kierownik jednostki, w ciàgu 15 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego, obowiàzany jest z∏o˝yç do publikacji: bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie z przep∏ywów Êrodków pieni´˝nych za rok obrotowy, opini´ bieg∏ego rewidenta, odpis uchwa∏y bàdê postanowienia organu zatwierdzajàcego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty. Nale˝noÊç za us∏ug´ zale˝na jest od obj´toÊci sprawozdania. Koszt strony og∏oszeniowej w „Monitorze Polskim B” wynosi 522,50 z∏ + VAT. Prosimy o za∏àczenie oÊwiadczenia upowa˝niajàcego do wystawienia faktury VAT bez podpisu odbiorcy. Nie przyjmujemy przedp∏at. Nale˝noÊç prosimy uiÊciç w ciàgu 14 dni od dnia otrzymania wyceny. Nasz adres: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii GP KPRM ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa tel. 0-prefix-22 694-67-36 • • • • • Egzemplarze bie˝àce oraz archiwalne mo˝na nabywaç: – w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 694-67-00, 694-60-96 — na podstawie nades∏anego zamówienia (wy∏àcznie sprzeda˝ wysy∏kowa); – w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzeda˝ wy∏àcznie za gotówk´) – ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96 – al. Szucha 2/4, tel. 629-61-73 (od 1997 r.) Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Wydzia∏u Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Dziennik Ustaw i Monitor Polski dost´pne sà w Internecie pod adresem www.gpkprm.gov.pl Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, ul. Bagatela 14, 00-585 Warszawa, tel. 622-66-56 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52, 694-64-77; fax 694-62-06, 694-64-77 Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 www.gpkprm.gov.pl e-mail: dziust@gpkprm.gov.pl '8     Z\G    ! T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 396/W/C/2002 ISSN 0867-3411 Cena brutto 8,50 z∏