← Polska

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży między przedsiębiorca

Dziennik Ustaw Nr 96 — 6314 — §

  1. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 28 wrzeÊnia 1993 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Szefa Obrony Cywilnej Kraju, szefów obrony cywilnej województw i gmin oraz zasad i trybu kierowania, a tak˝e koordynowania przez nich przygotowaƒ i realizacji przedsi´wzi´ç obrony cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 420). Poz. 850 i 851 §
  2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Prezes Rady Ministrów: L. Miller 851 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owych warunków zawierania i wykonywania umów sprzeda˝y mi´dzy przedsi´biorcami a konsumentami. Na podstawie art. 5551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny zarzàdza si´, co nast´puje: biorstwa, poza jego lokalem albo przy wykorzystaniu Êrodków porozumiewania si´ na odleg∏oÊç. Rozdzia∏ 1
  3. Sprzedawca jest obowiàzany zapewniç w∏aÊciwe do rodzaju towaru i miejsca sprzeda˝y warunki techniczno-organizacyjne umo˝liwiajàce konsumentowi wybór towaru oraz zademonstrowanie jego jakoÊci i kompletnoÊci, jak te˝ cech u˝ytkowych towaru (w szczególnoÊci sposobu uruchomienia jego mechanizmów i podstawowych zespo∏ów). Przepisy ogólne §
  4. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owe warunki zawierania i wykonywania, w zakresie dzia∏alnoÊci przedsi´biorstwa, umów sprzeda˝y rzeczy ruchomych z udzia∏em konsumentów, zwane dalej „warunkami sprzeda˝y”, oraz zasady i tryb post´powania w tych sprawach. §
  5. Oceny dzia∏aƒ przedsi´biorców w zakresie warunków sprzeda˝y dokonuje si´, bioràc pod uwag´ treÊç umowy, okolicznoÊci jej zawarcia oraz inne elementy pozostajàce w zwiàzku z zawartà umowà.
  6. Za sprzeczne z dobrymi obyczajami uznaje si´ dzia∏ania przedsi´biorców w szczególnoÊci polegajàce na: 1) wprowadzajàcym w b∏àd oznaczaniu towarów, 2) udzielaniu nieprawdziwych informacji o w∏aÊciwoÊciach rzeczy ruchomych, zwanych dalej „towarami”, 3) udzielaniu nieprawdziwych informacji o dost´pie do us∏ug serwisowych. §
  7. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do umów sprzeda˝y leków, dzie∏ sztuki i przedmiotów majàcych wartoÊç muzealnà, przedmiotów kolekcjonerskich, gazet i czasopism, amunicji myÊliwskiej i sportowej oraz papierów wartoÊciowych.
  8. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do sprzeda˝y egzekucyjnej oraz sprzeda˝y dokonywanej w post´powaniu upad∏oÊciowym albo innym post´powaniu sàdowym. Rozdzia∏ 2 Zawarcie umowy sprzeda˝y §
  9. Umowa sprzeda˝y rzeczy ruchomych z udzia∏em konsumenta mo˝e byç zawarta w lokalu przedsi´- §
  10. W przypadku sprzeda˝y ratalnej, wysy∏kowej, na zamówienie, na przedp∏aty, wed∏ug wzoru lub na prób´ oraz sprzeda˝y za cen´ powy˝ej dwóch tysi´cy z∏otych, sprzedawca jest obowiàzany potwierdziç na piÊmie istotne postanowienia umowy.
  11. W pozosta∏ych przypadkach sprzedawca jest obowiàzany wydaç na ˝àdanie konsumenta dokument stwierdzajàcy zawarcie umowy, opatrzony nazwà i adresem sprzedawcy, datà sprzeda˝y oraz nazwà i cenà towaru. §
  12. Sprzedawca mo˝e wprowadziç do sprzeda˝y towar niepe∏nowartoÊciowy, je˝eli towar ten z powodów okreÊlonych w przepisach szczególnych albo w decyzji w∏aÊciwego organu nie podlega wy∏àczeniu z obrotu.
  13. Za towar niepe∏nowartoÊciowy uznaje si´ towar nadajàcy si´ do u˝ytkowania w ograniczonym zakresie, oznaczony w sposób widoczny jako niepe∏nowartoÊciowy. §
  14. Towar przeznaczony do sprzeda˝y na sztuki, w kompletach (zestawach) lub jednostkach zawierajàcych okreÊlonà iloÊç, mas´ albo obj´toÊç (w opakowaniu jednostkowym fabrycznym) powinien byç oznaczony przez wskazanie, w szczególnoÊci nast´pujàcych informacji: 1) nazwy towaru, 2) okreÊlenia producenta i kraju pochodzenia towaru, 3) parametrów energoch∏onnoÊci, Dziennik Ustaw Nr 96 — 6315 — 4) znaku bezpieczeƒstwa wymaganego przez przepisy o certyfikacji, 5) informacji o dopuszczeniu towaru do obrotu w Polsce (homologacji).
  15. Towar niepe∏nowartoÊciowy, poza oznaczeniami, o których mowa w ust. 1, powinien byç zaopatrzony w dodatkowà informacj´ wymieniajàcà cechy decydujàce o obni˝eniu jego jakoÊci (wartoÊci u˝ytkowej), które stanowià podstaw´ obni˝enia ceny.
  16. Obok ceny obni˝onej na towarze niepe∏nowartoÊciowym powinna byç wyraênie przekreÊlona znakiem „x” cena takiego samego towaru pe∏nowartoÊciowego.
  17. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny byç sformu∏owane w j´zyku polskim, w sposób jasny i zrozumia∏y oraz niewprowadzajàcy konsumenta w b∏àd.
  18. Wymagania dotyczàce znakowania towarów okreÊlajà odr´bne przepisy. §
  19. Sprzedawca jest obowiàzany podaç do wiadomoÊci kupujàcego cen´ oferowanego towaru oraz jego cen´ jednostkowà (cen´ za jednostk´ miary). Przy sprzeda˝y towaru oferowanego luzem jest wymagane podanie jedynie ceny jednostkowej.
  20. Je˝eli konsument z∏o˝y∏ oÊwiadczenie o przyj´ciu oferty, o której mowa w ust. 1, sprzedawca nie mo˝e ˝àdaç ceny wy˝szej ni˝ uwidoczniona na towarze.
  21. Szczegó∏owe zasady uwidaczniania cen towarów oraz sposób oznaczania cenà towarów przeznaczonych do sprzeda˝y okreÊlajà przepisy odr´bne. Rozdzia∏ 3 Wykonanie umowy sprzeda˝y §
  22. Sprzedawca jest obowiàzany: 1) udzieliç konsumentowi oraz do∏àczyç do towaru informacje, o których mowa w § 7; w przypadku gdy towar nie jest sprzedawany w opakowaniu jednostkowym lub w zestawie, obowiàzek udzielenia informacji mo˝e ograniczaç si´ do nazwy towaru i jego g∏ównej cechy u˝ytkowej oraz wskazania producenta lub importera i kraju pochodzenia towaru; informacja powinna byç umieszczona na towarze lub wywieszce znajdujàcej si´ w pobli˝u tego towaru, 2) wydaç konsumentowi, wraz z towarem, wszystkie elementy jego wyposa˝enia, jak równie˝ wymagane dla danego towaru i sporzàdzone w j´zyku polskim instrukcje obs∏ugi, konserwacji, informacj´ o w∏aÊciwoÊciach u˝ytkowych, dane niezb´dne do prawid∏owego korzystania z towaru i inne dokumenty wymagane przez odr´bne przepisy.
  23. Je˝eli z charakteru towaru bàdê stosowanego powszechnie sposobu jego sprzeda˝y wynika, ˝e mo˝e byç on wydany bez opakowania, opisu lub instrukcji obs∏ugi, towar ten mo˝e byç sprzedawany bez zachowania tych wymogów. Poz. 851 §
  24. Towar dostarczony przez przedsi´biorc´ w jednostkowym zamkni´tym opakowaniu fabrycznym, który ze wzgl´du na swój charakter nie wymaga sprawdzenia cech u˝ytkowych, powinien byç sprzedawany bez naruszenia tego opakowania.
  25. Przy sprzeda˝y samoobs∏ugowej nale˝y udost´pniç konsumentowi nieodp∏atnie materia∏y odpowiednie do zapakowania zakupionego towaru. §
  26. Sprzedawca nie mo˝e odmówiç wydania konsumentowi oferowanego do sprzeda˝y towaru po z∏o˝eniu przez konsumenta oÊwiadczenia o przyj´ciu oferty. Konsumentowi powinien byç wydany wybrany przez niego towar, chyba ˝e ˝àdany przez konsumenta sposób wydzielenia okreÊlonej cz´Êci towaru z ca∏oÊci narusza interesy sprzedawcy. §
  27. Sprzedawca jest obowiàzany wydaç towar w iloÊci, jakoÊci i asortymencie zgodnie z umowà. §
  28. Przy wydawaniu pojazdów sprzedawca dodatkowo jest obowiàzany do sprawdzenia wszystkich podzespo∏ów majàcych wp∏yw na bezpieczeƒstwo konsumenta. Rozdzia∏ 4 OdpowiedzialnoÊç sprzedawcy za nienale˝ytà jakoÊç towaru §
  29. Do odpowiedzialnoÊci sprzedawcy za wady towaru (nienale˝ytà jakoÊç towaru) oraz uprawnieƒ konsumenta z tego tytu∏u stosuje si´ przepisy Kodeksu cywilnego o r´kojmi za wady (art. 556—576).
  30. W celu realizacji przys∏ugujàcych uprawnieƒ konsument zawiadamia sprzedawc´ o wadzie towaru pisemnie, ustnie lub przy wykorzystaniu Êrodków porozumiewania si´ na odleg∏oÊç i dostarcza sprzedawcy reklamowany towar, z zastrze˝eniem §
  31. Zawiadomienie (reklamacja), o którym mowa w ust. 2, powinno wskazywaç wad´ fizycznà towaru oraz okreÊlaç ˝àdanie konsumenta wynikajàce z r´kojmi. §
  32. Sprzedawca jest obowiàzany przyjàç i za∏atwiç reklamacj´ dotyczàcà towaru, w terminie miesiàca od dnia wykrycia wady przez konsumenta, nie póêniej jednak ni˝ w terminie roku od dnia wydania towaru, a w razie gdy dla danego towaru by∏ ustalony skrócony okres trwa∏oÊci — nie póêniej ni˝ przed up∏ywem tego okresu, chyba ˝e chodzi o wad´ powsta∏à nie w zwiàzku z up∏ywem czasu. §
  33. W przypadku gdy sprzedawca nie za∏atwia reklamacji niezw∏ocznie, powinien potwierdziç jej przyj´cie na piÊmie i poinformowaç konsumenta o sposobie jej za∏atwienia.
  34. Sprzedawca nie mo˝e odmówiç przyj´cia reklamacji, ˝àdajàc, aby konsument zg∏osi∏ jà producentowi lub dostawcy. Odmowa taka jest bezskuteczna. §
  35. Sprzedawca jest obowiàzany za∏atwiç reklamacj´ w miejscu sprzeda˝y towaru lub w innym wy- Dziennik Ustaw Nr 96 — 6316 — branym przez konsumenta punkcie handlowym sprzedawcy. §
  36. Konsument nie ma obowiàzku dostarczenia reklamowanego towaru o wadze powy˝ej 10 kg, o du˝ych rozmiarach, urzàdzeƒ oraz innych towarów wbudowanych lub zainstalowanych na sta∏e.
  37. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, konsument wskazuje miejsce, w którym towar si´ znajduje, a przyjmujàcy reklamacj´, w uzgodnieniu z konsumentem, ustala termin ogl´dzin lub odbioru przez sprzedawc´ reklamowanego towaru; termin ten nie mo˝e byç d∏u˝szy ni˝ 7 dni od dnia zg∏oszenia reklamacji. §
  38. Je˝eli strony nie postanowi∏y inaczej, przyjmuje si´, ˝e czas niezb´dny do prawid∏owego za∏atwienia reklamacji, z zastrze˝eniem ust. 4, nie mo˝e przekroczyç 14 dni kalendarzowych od dnia dostarczenia towaru lub od dnia dokonania ogl´dzin.
  39. Je˝eli w terminie okreÊlonym w ust. 1 sprzedawca nie ustosunkuje si´ do zg∏oszonej reklamacji, uwa˝a si´, ˝e reklamacj´ uzna∏ z obowiàzkiem za∏atwienia zgodnie z ˝àdaniem konsumenta.
  40. W razie nieuwzgl´dnienia reklamacji sprzedawca powinien o tym pisemnie zawiadomiç konsumenta z podaniem uzasadnienia oraz zwróciç mu dostarczony towar.
  41. Je˝eli za∏atwienie reklamacji wymaga wydania opinii rzeczoznawcy lub badania w miejscu u˝ywania towaru, lub podj´cia innych koniecznych dzia∏aƒ, sprzedawca powinien reklamacj´ za∏atwiç w terminie niezb´dnym do wydania opinii, przeprowadzenia badania lub podj´cia innych czynnoÊci; je˝eli strony nie postanowi∏y inaczej, termin ten nie mo˝e byç d∏u˝szy ni˝ 21 dni kalendarzowych od dnia dostarczenia towaru. Poz. 851 i 852
  42. Reklamacje dotyczàce wad artyku∏ów ˝ywnoÊciowych oraz niebudzàce wàtpliwoÊci reklamacje wad artyku∏ów nie˝ywnoÊciowych, w wyniku których nast´puje obni˝enie ceny, zwrot ceny albo wymiana towaru na znajdujàcy si´ w punkcie sprzeda˝y towar wolny od wad — powinny byç za∏atwiane niezw∏ocznie. §
  43. Do wymiany za towar wadliwy mo˝e byç u˝yty przez sprzedawc´ wy∏àcznie towar fabrycznie nowy. Przepis ten nie dotyczy przypadku, gdy przedmiotem sprzeda˝y by∏a rzecz u˝ywana.
  44. Przy wymianie towaru wadliwego na fabrycznie nowy lub w razie odstàpienia przez konsumenta od umowy z powodu wad w towarze nie stosuje si´ potràcenia z ceny za skutki normalnego zu˝ycia towaru, stanowiàcego przedmiot uznanej reklamacji. §
  45. Obni˝enie ceny towaru powinno nastàpiç w takim stosunku, w jakim wartoÊç (u˝ytecznoÊç) tego towaru uleg∏a, z powodu uznanych wad, obni˝eniu w porównaniu do wartoÊci tego towaru bez wad. §
  46. Je˝eli w celu wymiany lub zwrotu towaru, jak te˝ w celu usuni´cia wady, towar zosta∏ dostarczony staraniem konsumenta, za∏atwiajàcy reklamacj´, na ˝àdanie konsumenta, zwróci mu poniesione przez niego koszty z tym zwiàzane (koszty transportu, demonta˝u, ponownego zainstalowania towaru, ubezpieczenia itp.). Rozdzia∏ 5 Przepis koƒcowy §
  47. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lipca 2002 r. Prezes Rady Ministrów: L. Miller 852 ROZPORZÑDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Nauki. Na podstawie art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116 i Nr 154, poz. 1799 i 1800) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  48. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owy zakres dzia∏ania Ministra Nauki, zwanego dalej „ministrem”.
  49. Minister kieruje nast´pujàcymi dzia∏ami administracji rzàdowej: 1) informatyzacja, 2) nauka.
  50. Minister jest dysponentem cz´Êci 27 i 28 bud˝etu paƒstwa.
  51. Obs∏ug´ ministra zapewnia Urzàd Komitetu Badaƒ Naukowych. §
  52. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lipca 2002 r. Prezes Rady Ministrów: L. Miller

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.