Dziennik Ustaw Nr 130 — 8744 — Poz. 1193 1193 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie sposobu zg∏aszania oraz oznakowania przeszkód lotniczych Na podstawie art. 92

ust. 1, podlegajà wszystkie sta∏e lub tymczasowe obiekty budowlane o wysokoÊci 50 m i wi´cej. ——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165). §

1. Oznakowanie przeszkód lotniczych znakami przeszkodowymi powinno byç widoczne z ka˝dej strony, z której mo˝e zbli˝aç si´ statek powietrzny, oraz powinno wskazywaç po∏o˝enie, ogólny kszta∏t i rozmiary przeszkody lotniczej. §
2. Je˝eli lotnisko jest u˝ytkowane wy∏àcznie w porze dziennej, w warunkach widzialnoÊci okreÊlonych dla danego lotniska, przeszkody lotnicze w jego otoczeniu mogà byç wyposa˝one tylko w dzienne znaki przeszkodowe. §
3. W przypadku nieu˝ytkowania lotniska w d∏u˝szych okresach czasu, przeszkody lotnicze w jego otoczeniu mogà byç w tych okresach niewyposa˝one w znaki przeszkodowe. Mo˝liwoÊç taka powinna byç w formie pisemnej zaakceptowana przez zarzàdzajàcego lotniskiem, z okreÊleniem terminów wy∏àczenia Êwiate∏ przeszkodowych i powtórnego ich uruchomienia. §
4. Ze wzgl´du na uwarunkowanie terenu lub charakterystyk´ obiektu w otoczeniu lotniska, dopuszcza si´ oznakowanie tylko tej cz´Êci obiektu, która stanowi przeszkod´ lotniczà. §
5. Przeszkoda lotnicza pozostajàca w cieniu istniejàcej przeszkody lotniczej mo˝e byç pozbawiona ca∏kowicie lub cz´Êciowo oznakowania. §
6. W przypadku przeszkody lotniczej otoczonej zwartà zabudowà lub lasem, wysokoÊç jej mo˝na przyjmowaç od uÊrednionego górnego poziomu obiektów zabudowy lub górnego poziomu lasu. §
8. Ustalenia rodzaju oznakowania danej przeszkody lotniczej lub rezygnacji z trwa∏ego lub tymczasowego jej oznakowania dokonuje Prezes, z zastrze˝

ust. 2 i

2. Ustalenia rodzaju oznakowania danej przeszkody lotniczej lub rezygnacji z trwa∏ego lub tymczasowego jej oznakowania w otoczeniu lotniska lotnictwa paƒstwowego dokonuje w∏aÊciwy organ nadzoru nad lotnictwem wojskowym.
3. W przypadku wspó∏u˝ytkowania przez lotnictwo cywilne lotniska lotnictwa paƒstwowego lub przez lotnictwo paƒstwowe lotniska lotnictwa cywilnego, ustalenia rodzaju oznakowania danej przeszkody lotniczej dokonuje Prezes albo w∏aÊciwy organ nadzoru nad lotnictwem wojskowym, w zale˝noÊci od tego, kto zosta∏ wskazany, zgodnie z art. 60 ust. 3 ustawy, jako zarzàdzajàcy danym lotniskiem. Dziennik Ustaw Nr 130 — 8745 — Rozdzia∏ 2 Poz. 1193 o tym fakcie Prezesa i w∏aÊciwy organ nadzoru nad lotnictwem wojskowym. Zg∏aszanie informacji o przeszkodach lotniczych §
5. Posiadacz nieruchomoÊci, na której znajduje si´ przeszkoda lotnicza, zg∏asza Prezesowi i w∏aÊciwemu organowi nadzoru nad lotnictwem wojskowym informacje o przeszkodzie lotniczej na piÊmie lub za poÊrednictwem poczty elektronicznej.
6. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny zawieraç: 1) okreÊlenie danych posiadacza przeszkody lotniczej, jego adres, numer telefonu, numer faksu; 2) okreÊlenie rodzaju przeszkody lotniczej, w szczególnoÊci: komin, budynek, maszt; 3) lokalizacj´ przeszkody lotniczej, okreÊlonà nazwà miejscowoÊci oraz za pomocà wspó∏rz´dnych wed∏ug Âwiatowego Systemu Geodezyjnego WGS-84, z dok∏adnoÊcià do 1/10 sekundy w przypadku przeszkody lotniczej w otoczeniu lotniska oraz do 1 sekundy poza otoczeniem lotniska; 4) map´ w skali 1:50 000 lub 1:100 000 w przypadku przeszkody lotniczej poza otoczeniem lotniska i w skali 1:25 000 lub dok∏adniejszej w przypadku przeszkody lotniczej w otoczeniu lotniska, z zaznaczeniem lokalizacji tej przeszkody; 5) wysokoÊç przeszkody lotniczej powy˝ej poziomu terenu, z dok∏adnoÊcià do trzech metrów poza otoczeniem lotniska oraz do pó∏ metra w otoczeniu lotniska; 6) wysokoÊç wzniesienia terenu w miejscu zlokalizowania przeszkody lotniczej, w odniesieniu do poziomu morza, z dok∏adnoÊcià do jednego metra poza otoczeniem lotniska i pó∏ metra w otoczeniu lotniska; 7) opis oznakowania dziennego lub nocnego; 8) przewidywany termin ukoƒczenia budowy przeszkody lotniczej o wysokoÊci do 100 m powy˝ej poziomu terenu; 9) przewidywane terminy osiàgni´cia wysokoÊci 100 m powy˝ej poziomu terenu i wysokoÊci ca∏kowitej, przy czym informacje te mogà byç zg∏aszane sukcesywnie; 10) opis tymczasowego oznakowania przeszkodowego, je˝eli zosta∏o ono zastosowane; 11) potwierdzenie wykonania sta∏ego oznakowania przeszkodowego. §
7. W przypadku stwierdzenia awarii Êwiate∏ przeszkodowych, posiadacz nieruchomoÊci, na której znajduje si´ przeszkoda lotnicza, powinien niezw∏ocznie usunàç awari´, a je˝eli nie jest to mo˝liwe, niezw∏ocznie powiadomiç o tym Prezesa, w∏aÊciwy organ nadzoru nad lotnictwem wojskowym oraz paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym. §
8. Bie˝àce informacje o przeszkodach lotniczych Prezes przekazuje paƒstwowemu organowi zarzàdzania ruchem lotniczym w terminie nie d∏u˝szym ni˝ dziesi´ç dni roboczych od dnia ich otrzymania. §
9. Paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym publikuje otrzymane informacje o przeszkodach lotniczych w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych. Rozdzia∏ 3 Sposoby dziennego oznakowania przeszkodowego §
10. Przeszkoda lotnicza, której rzut na dowolnà p∏aszczyzn´ pionowà wynosi poni˝ej 1,5 m w obu wymiarach, powinna byç oznakowana jednym kolorem, pomaraƒczowym lub czerwonym, a w przypadku zlewania si´ tych kolorów z t∏em, innym kolorem kontrastujàcym z t∏em. §
12. Przeszkoda lotnicza o wymiarach 1,5 m lub wi´cej i powierzchniach, których rzut na dowolnà p∏aszczyzn´ pionowà wykazuje proporcje wymiarów pionowego i poziomego lub poziomego i pionowego jak jeden do siedmiu, a wi´kszy wymiar wynosi 10,5 m lub wi´cej, powinna byç oznakowana pasami pomaraƒczowym i bia∏ym lub czerwonym i bia∏ym, na przemian, prostopad∏ymi do d∏u˝szego wymiaru przeszkody lotniczej.
13. SzerokoÊci pasów skrajnych oznakowania przeszkodowego powinny byç jednakowe, nieprzekraczajàce 30 m, przy czym przeszkody lotnicze o d∏u˝szych wymiarach od 10,5 m do 210 m powinny mieç siedem pasów.
14. Pasy skrajne oznakowania przeszkodowego nie mogà byç koloru bia∏ego.
15. Sposoby oznakowania przeszkodowego przedstawia rysunek nr 1, 2 i 4 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. §
16. Informacje, o których mowa w § 10 ust. 2 pkt 8 i 9, sà przekazywane z co najmniej dwumiesi´cznym wyprzedzeniem terminów, których dotyczà. §
18. Przeszkoda lotnicza o jednolitych z wyglàdu powierzchniach, których rzut na dowolnà p∏aszczyzn´ pionowà osiàga lub przekracza 4,5 m w obu wymiarach, powinna mieç znaki w formie szachownicy pól w kolorach pomaraƒczowym i bia∏ym albo czerwonym i bia∏ym, na przemian, z zastrze˝

§ 17. § 12. W przypadku likwidacji przeszkody lotniczej posiadacz nieruchomo

Êci, na której znajduje si´ przeszkoda lotnicza, powinien niezw∏ocznie powiadomiç

1. Wymiary pól naro˝nikowych oznakowania przeszkodowego powinny byç jednakowe i wynosiç od 1,5 m do 3,0 m. Dziennik Ustaw Nr 130 — 8746 — Poz. 1193
2. Pola naro˝nikowe oznakowania przeszkodowego nie mogà byç koloru bia∏ego.
3. Ogólnà charakterystyk´ Êwiate∏ przeszkodowych okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.
4. Sposoby oznakowania przeszkodowego przedstawia rysunek nr 2 i 3 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. §
5. Na kominach b´dàcych przeszkodami lotniczymi górne Êwiat∏a przeszkodowe powinny byç umieszczone w odleg∏oÊci od 1,5 m do 3,0 m poni˝ej poziomu wylotu spalin. §
7. Przeszkoda lotnicza o konstrukcji mieszanej mo˝e byç oznakowana w sposób okreÊlony odpowiednio w § 17 lub 18, zale˝nie od jej w∏aÊciwoÊci.
8. Sposoby oznakowania przeszkodowego przedstawia rysunek nr 2 i 3 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. §
10. Przeszkoda lotnicza wyst´pujàca jako napowietrzny kabel lub lina albo ich zespó∏ powinna byç oznakowana poprzez umieszczenie kul o jednolitych kolorach: pomaraƒczowym i bia∏ym albo czerwonym i bia∏ym, na przemian.
11. Ârednica kuli wynosi co najmniej 0,6 m.
12. Odleg∏oÊci mi´dzy sàsiednimi kulami lub kulà a konstrukcjà noÊnà kabla lub liny nie powinny przekroczyç: 1) 30 m przy Êrednicy kuli 0,6 m; 2) 35 m przy Êrednicy kuli 0,8 m; 3) 40 m przy Êrednicy kuli co najmniej 1,3 m.
13. W przypadku zespo∏u kabli lub lin, zamocowanych na tych samych konstrukcjach, kule montuje si´ na najwy˝ej umieszczonym kablu lub linie. §
14. Elektrownie wiatrowe b´dàce przeszkodami lotniczymi powinny mieç zewn´trzne koƒce Êmigie∏ pomalowane kolorem pomaraƒczowym lub czerwonym na d∏ugoÊci 1/3 ∏opaty Êmig∏a. §
16. W przypadku braku mo˝liwoÊci sta∏ego oznakowania przeszkody lotniczej w trakcie jej powstawania, dopuszcza si´ jej oznakowanie tymczasowe za pomocà tablic lub flag.
17. Tablice lub flagi nie mogà stwarzaç dodatkowego niebezpieczeƒstwa w ruchu statków powietrznych.
18. Tablice lub flagi powinny byç koloru pomaraƒczowego albo czerwonego i bia∏ego oraz mieç kszta∏t zbli˝ony do kwadratu o powierzchni co najmniej 4 m
20. Na przeszkodach lotniczych o zaprojektowanych wysokoÊciach 45 m lub wi´cej tablice lub flagi powinny byç umieszczone na poziomach zmian kolorów sta∏ych znaków dziennych, jednakowe kolory na poszczególnych poziomach, ze zmianà koloru na sàsiednich poziomach. Rozdzia∏ 4 Sposoby oznakowania nocnego §
22. Przeszkoda lotnicza powinna byç oznakowana Êwiat∏ami przeszkodowymi. Âwiat∏a powinny wskazywaç po∏o˝enie, rozmiary oraz ogólny kszta∏t przeszkody lotniczej. §
24. Przeszkody lotnicze o ograniczonej mobilnoÊci, w szczególnoÊci ˝urawie budowlane, powinny byç oznaczone czerwonymi Êwiat∏ami sta∏ymi.
25. IntensywnoÊç Êwiate∏ przeszkodowych, o których mowa w ust. 1, powinna zapewniaç ich wyraêne dostrzeganie, z uwzgl´dnieniem wyst´pujàcych Êwiate∏ sàsiednich, i nie mo˝e byç mniejsza ni˝ intensywnoÊç Êwiate∏ niskiej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ A. §
27. Pojedyncza przeszkoda lotnicza, której rzut na dowolnà p∏aszczyzn´ pionowà w obu wymiarach nie przekracza 45 m, powinna byç oznakowana na najwy˝szym poziomie Êwiat∏ami przeszkodowymi niskiej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ A lub typ B.
28. W przypadku przeszkody lotniczej o rozmiarach poziomych przekraczajàcych 45 m, Êwiat∏a niskiej intensywnoÊci powinny byç umieszczone w miejscach wskazujàcych jej rozmiary, w odleg∏oÊciach od siebie nieprzekraczajàcych 45 m.
29. Âwiat∏a niskiej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ A stosuje si´ w szczególnoÊci w miejscach, gdzie Êwiat∏a oznaczone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B mog∏yby okazaç si´ zbyt intensywne dla za∏óg statków powietrznych lub dla otoczenia.
30. Âwiat∏a niskiej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B sà stosowane w szczególnoÊci na tle wyst´pujàcych Êwiate∏ innych ni˝ lotnicze.
31. Âwiat∏a niskiej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B sà stosowane razem ze Êwiat∏ami Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B. §
33. Przeszkody lotnicze o wysokoÊci od 45 m do wysokoÊci mniejszej ni˝ 150 m oznakowuje si´ Êwiat∏ami przeszkodowymi Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ C, z zastrze˝

ust. 3 i § 30 i

2. Âwiat∏a Êredniej intensywnoÊci powinny byç umieszczone na poziomach, w miar´ mo˝liwoÊci, równo oddalonych od siebie, mi´dzy wierzcho∏kiem przeszkody lotniczej a otaczajàcym terenem. Odleg∏oÊci mi´dzy sàsiednimi poziomami Êwiate∏ nie powinny przekraczaç 52 m. Rozmieszczenie poziomów Êwiate∏ okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.
3. Przeszkoda lotnicza bardzo rozleg∏a, o ile paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym uzna to Dziennik Ustaw Nr 130 — 8747 — za niezb´dne, powinna byç oznakowana Êwiat∏ami Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B lub typ C, w zale˝noÊci od danej sytuacji topograficznej i wymagaƒ ruchu lotniczego.
4. Odleg∏oÊci mi´dzy sàsiednimi Êwiat∏ami, o których mowa w ust. 3, nie powinny przekraczaç 900 m. §
6. Przeszkod´ lotniczà o wysokoÊci 150 m i wi´cej oznakowuje si´ Êwiat∏ami Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B i Êwiat∏ami niskiej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B, na przemian, przy czym na wierzcho∏ku umieszcza si´ Êwiat∏a Êredniej intensywnoÊci, z zastrze˝

§ 30i 31. 2. Âwiat∏a powinny byç umieszczone na poziomach, w miar´ mo˝liwo

Êci, równo oddalonych od siebie, mi´dzy wierzcho∏kiem przeszkody lotniczej a otaczajàcym terenem. Odleg∏oÊci mi´dzy sàsiednimi poziomami Êwiate∏ nie powinny przekraczaç 52 m. 3. Âwiat∏a Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B na danej przeszkodzie lotniczej emitujà b∏yski jednoczeÊnie, z zastrze˝

§ 30ust. 3. § 29. Âwiat∏a Êredniej intensywno

Êci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ C stosuje si´ same, bez kombinacji z innymi Êwiat∏ami. §

2. Napowietrzne linie, w tym linie energetyczne, stanowiàce przeszkody lotnicze oznakowuje si´ Êwiat∏ami Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B, umieszczonymi na konstrukcjach je podtrzymujàcych.
3. Âwiat∏a umieszcza si´ na trzech poziomach: 1) górne, na wierzcho∏ku s∏upa; 2) dolne, na poziomie zwisu najni˝szego kabla mi´dzy s∏upami; Poz. 1193 3) poÊrednie, w po∏owie odleg∏oÊci mi´dzy poziomami górnym a dolnym.
4. B∏yski Êwiate∏ nast´pujà w kolejnoÊci: dolne — poÊrednie — górne. §
5. Elektrownie wiatrowe b´dàce przeszkodami lotniczymi oznakowuje si´ Êwiat∏em Êredniej intensywnoÊci oznaczonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia jako typ B, umieszczonym na najwy˝szym miejscu gondoli. Rozdzia∏ 5 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe §
7. W przypadku istnienia kilku przeszkód lotniczych zlokalizowanych blisko siebie, zmiana z dotychczasowego systemu oznakowania (wed∏ug PN–65/L–49002) powinna nastàpiç jednoczeÊnie.
8. W przypadku braku mo˝liwoÊci jednoczesnej zmiany oznakowania przeszkód lotniczych, o których mowa w ust. 1, zmiana z dotychczasowego systemu oznakowania (wed∏ug PN–65/L–49002) powinna nastàpiç w pierwszej kolejnoÊci na przeszkodzie wy˝szej. §
10. Posiadacz nieruchomoÊci, na której znajduje si´ obiekt b´dàcy przeszkodà w dniu wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, powinien zg∏osiç Prezesowi i w∏aÊciwemu organowi nadzoru nad lotnictwem wojskowym informacje, o których mowa w § 10 ust. 2 pkt 1—7, w terminie trzech miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.
11. Oznakowanie przeszkodowe przeszkód lotniczych istniejàcych w dniu wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, wed∏ug wymogów rozporzàdzenia powinno nastàpiç w terminie 30 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. §
12. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Infrastruktury: M. Pol Dziennik Ustaw Nr 130 — 8748 — Poz. 1193 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. (poz. 1193) Za∏àcznik nr 1 PRZYK¸ADY OZNAKOWANIA PRZESZKODOWEGO DZIENNEGO I NOCNEGO Za∏àcznik nr 2 Dziennik Ustaw Nr 130 — 8749 — Poz. 1193 Dziennik Ustaw Nr 130 — 8750 — Poz. 1193 Za∏àcznik nr 3 PRZYK¸AD OZNAKOWANIA NOCNEGO