Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu

Dziennik Ustaw Nr 1 — 36 — Poz. 11 i 12 2. Policjant jest obowiàzany okazaç komisji odszkodowawczej uszkodzone przedmioty osobistego u˝ytku w celu ustalenia stopnia ich zu˝ycia i uszkodzenia oraz przedstawiç inne dowody b´dàce w jego posiadaniu, umo˝liwiajàce ustalenie rozmiaru poniesionej szkody. § 7. Organ odszkodowawczy wydaje niezw∏ocznie decyzj´ w sprawie odszkodowania, która zawiera: 3. Z przeprowadzonych czynnoÊci komisja odszkodowawcza sporzàdza protokó∏. 3) rozstrzygni´cie o prawie do odszkodowania, z okreÊleniem wysokoÊci w przypadku jego przyznania; 4. Do protoko∏u za∏àcza si´ opini´ rzeczoznawcy, je˝eli jej zasi´gni´cie by∏o niezb´dne do oceny stopnia zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotów osobistego u˝ytku lub z uwagi na okolicznoÊci towarzyszàce powstaniu szkody. 4) uzasadnienie, które w szczególnoÊci powinno zawieraç fakty i przyczyny, z powodu których odmawia si´ przyznania odszkodowania; § 5. 1. Komisja odszkodowawcza zapoznaje policjanta z treÊcià protoko∏u, do którego mo˝e on zg∏osiç na piÊmie uwagi i wnioski w terminie 3 dni od dnia jego przedstawienia. 6) podpis, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska s∏u˝bowego osoby upowa˝nionej do wydania decyzji. 1) oznaczenie organu odszkodowawczego; 2) podstaw´ prawnà, na której zosta∏a wydana; 5) pouczenie o Êrodkach odwo∏awczych; § 8. Organem odszkodowawczym jest: 2. Komisja odszkodowawcza ustosunkowuje si´ w terminie 7 dni do zg∏oszonych uwag i wniosków oraz w razie potrzeby uzupe∏nia sporzàdzony protokó∏. 1) minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych — w stosunku do Komendanta G∏ównego Policji i jego zast´pców oraz policjantów oddelegowanych do s∏u˝by w Ministerstwie Spraw Wewn´trznych i Administracji; 3. Protokó∏ z przeprowadzonych czynnoÊci wraz z aktami sprawy komisja odszkodowawcza przedk∏ada organowi odszkodowawczemu. 2) Komendant G∏ówny Policji — w stosunku do komendantów wojewódzkich (sto∏ecznego) Policji i ich zast´pców, Komendanta Wy˝szej Szko∏y Policji i komendantów szkó∏ policyjnych oraz ich zast´pców; § 6. 1. Odszkodowanie za utracone lub zniszczone przedmioty osobistego u˝ytku ustala si´ wed∏ug ceny zakupu takiego samego przedmiotu z dnia, w którym wydano decyzj´ w sprawie odszkodowania za szkod´ poniesionà w tych przedmiotach, z uwzgl´dnieniem stopnia ich zu˝ycia. 2. Je˝eli nie jest mo˝liwe ustalenie ceny zakupu takiego samego przedmiotu, jego wartoÊç ustala si´ wed∏ug ceny zakupu przedmiotu tego samego rodzaju o identycznych lub zbli˝onych parametrach. 3. Odszkodowanie za uszkodzone przedmioty osobistego u˝ytku ustala si´ jako równowartoÊç kosztów przywrócenia ich do stanu sprzed zaistnienia szkody. Je˝eli stopieƒ uszkodzenia jest znaczny lub koszty naprawy przekracza∏yby wartoÊç uszkodzonego przedmiotu, odszkodowanie ustala si´ w sposób okreÊlony w ust. 1 i 2. 3) prze∏o˝ony policjanta w∏aÊciwy w sprawach mianowania go na stanowiska s∏u˝bowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk — w stosunku do policjantów niewymienionych w pkt 1 i 2. § 9. Odszkodowanie wyp∏aca jednostka organizacyjna Policji, w której policjant w chwili powstania szkody pozostawa∏ na zaopatrzeniu finansowym, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o odszkodowaniu. § 10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji: K. Janik 12 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1) z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie wartoÊci odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu Na podstawie art. 222 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62, ——————— poz. 627 i Nr 115, poz. 1229 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957) zarzàdza si´, co nast´puje: 1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766). § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) wartoÊci odniesienia, wyra˝one jako poziomy substancji w powietrzu, zró˝nicowane dla: Dziennik Ustaw Nr 1 — 37 — Poz. 12

1. a)terenu kraju, z wy∏àczeniem obszarów parków narodowych i obszarów ochrony uzdrowiskowej, stancji niewymienionych w za∏àcznikach nr 2 i 3 do rozporzàdzenia okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.
2. b)obszarów parków narodowych, § 3. WartoÊci odniesienia dla substancji w powietrzu ustala si´ w warunkach — temperatura 293 K i ciÊnienie 101,3 kPa.
3. c)obszarów ochrony uzdrowiskowej; 2) warunki, w jakich ustala si´ wartoÊci odniesienia, takie jak temperatura i ciÊnienie; 3) oznaczenie numeryczne substancji pozwalajàce na jednoznacznà jej identyfikacj´; 4) okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia; 5) warunki uznawania wartoÊci odniesienia za dotrzymane; 6) referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu. § 2. 1. WartoÊci odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu dla terenu kraju, oznaczenie numeryczne tych substancji oraz okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia, z wy∏àczeniem obszarów parków narodowych i obszarów ochrony uzdrowiskowej, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. 2. WartoÊci odniesienia dla dwutlenku siarki i tlenków azotu w powietrzu na obszarach parków narodowych, oznaczenie numeryczne tych substancji oraz okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. 3. WartoÊci odniesienia dla benzenu, dwutlenku azotu i dwutlenku siarki w powietrzu na obszarach ochrony uzdrowiskowej, oznaczenie numeryczne tych substancji oraz okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. 4. Na obszarach parków narodowych i obszarach ochrony uzdrowiskowej wartoÊci odniesienia dla sub- § 4. 1. Uznaje si´, ˝e wartoÊç odniesienia substancji w powietrzu uÊredniona dla 1 godziny, okreÊlona w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, jest dotrzymana, je˝eli wartoÊç ta nie jest przekraczana wi´cej ni˝ przez 0,274% czasu w roku dla dwutlenku siarki oraz wi´cej ni˝ przez 0,2% czasu w roku dla pozosta∏ych substancji. 2. W przypadku dwutlenku siarki i dwutlenku azotu cz´stoÊç przekraczania odnosi si´ do wartoÊci odniesienia wraz z marginesem tolerancji okreÊlonym w rozporzàdzeniu Ministra Ârodowiska z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz. U. Nr 87, poz. 796). § 5. Referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia. § 6. Do spraw wszcz´tych przez dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia a niezakoƒczonych decyzjà ostatecznà stosuje si´ przepisy dotychczasowe. § 7. Uchyla si´ rozporzàdzenie Ministra Ochrony Ârodowiska, Zasobów Naturalnych i LeÊnictwa z dnia 3 wrzeÊnia 1998 r. w sprawie metod obliczania stanu zanieczyszczenia powietrza dla êróde∏ istniejàcych i projektowanych (Dz. U. Nr 122, poz. 805). § 8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lutego 2003 r. Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski Dziennik Ustaw Nr 1 — 38 — Poz. 12 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 5 grudnia 2002 r. (poz. 12) Za∏àcznik nr 1 WARTOÂCI ODNIESIENIA DLA NIEKTÓRYCH SUBSTANCJI W POWIETRZU DLA TERENU KRAJU, OZNACZENIE NUMERYCZNE TYCH SUBSTANCJI ORAZ OKRESY, DLA KTÓRYCH UÂREDNIONE SÑ WARTOÂCI ODNIESIENIA, Z WY¸ÑCZENIEM OBSZARÓW PARKÓW NARODOWYCH I OBSZARÓW OCHRONY UZDROWISKOWEJ Dziennik Ustaw Nr 1 — 39 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 40 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 41 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 42 — Poz. 12 Za∏àcznik nr 2 WARTOÂCI ODNIESIENIA DLA DWUTLENKU SIARKI I TLENKÓW AZOTU W POWIETRZU NA OBSZARACH PARKÓW NARODOWYCH, OZNACZENIE NUMERYCZNE TYCH SUBSTANCJI ORAZ OKRESY, DLA KTÓRYCH UÂREDNIONE SÑ WARTOÂCI ODNIESIENIA Za∏àcznik nr 3 WARTOÂCI ODNIESIENIA DLA BENZENU, DWUTLENKU AZOTU I DWUTLENKU SIARKI W POWIETRZU NA OBSZARACH OCHRONY UZDROWISKOWEJ, OZNACZENIE NUMERYCZNE TYCH SUBSTANCJI ORAZ OKRESY, DLA KTÓRYCH UÂREDNIONE SÑ WARTOÂCI ODNIESIENIA Dziennik Ustaw Nr 1 — 43 — Poz. 12 Za∏àcznik nr 4 REFERENCYJNE METODYKI MODELOWANIA POZIOMÓW SUBSTANCJI W POWIETRZU Dziennik Ustaw Nr 1 — 44 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 45 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 46 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 47 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 48 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 49 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 50 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 51 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 52 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 53 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 54 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 55 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 56 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 57 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 58 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 59 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 60 — Poz. 12 Dziennik Ustaw Nr 1 — 61 — Poz. 12 i 13 13 WYROK TRYBUNA¸U KONSTYTUCYJNEGO z dnia 17 grudnia 2002 r. sygn. akt U. 3/02 orzeka: Trybuna∏ Konstytucyjny w sk∏adzie: Bohdan Zdziennicki — przewodniczàcy, Jerzy St´pieƒ, Marian Zdyb — sprawozdawca, protokolant: Dorota Raczkowska, po rozpoznaniu, z udzia∏em wnioskodawcy oraz Prezesa Rady Ministrów i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 17 grudnia 2002 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodnoÊci § 3 ust. 1 pkt 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie op∏at paszportowych (Dz. U. Nr 152, poz. 725, z póên. zm.) z art. 32 Konstytucji oraz z art. 14 Konwencji o ochronie praw cz∏owieka i podstawowych wolnoÊci, § 3 ust. 1 pkt 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie op∏at paszportowych (Dz. U. Nr 152, poz. 725 oraz z 2000 r. Nr 39, poz. 453) w zakresie, w jakim pozbawia 50% ulgi z tytu∏u op∏aty paszportowej studentów nieb´dàcych studentami studiów stacjonarnych i uczniów szkó∏ innych ni˝ dzienne, jest niez godny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 14 Konwencji o ochronie praw cz∏owieka i podstawowych wolnoÊci (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 oraz z 1998 r. Nr 147, poz. 962). Bohdan Zdziennicki Jerzy St´pieƒ Marian Zdyb