Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 sierpnia 2003 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakładowego funduszu re

Dziennik Ustaw Nr 142 — 9608 — Poz. 1383 1383 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 1 sierpnia 2003 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie zak∏adowego funduszu rehabilitacji osób niepe∏nosprawnych Na podstawie art. 33 ust. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i spo∏ecznej oraz zatrudnianiu osób niepe∏nosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie zak∏adowego funduszu rehabilitacji osób niepe∏nosprawnych (Dz. U. z 1999 r. Nr 3, poz. 22) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla rodzaje wydatków, szczegó∏owe zasady wykorzystania Êrodków zak∏adowego funduszu rehabilitacji osób niepe∏nosprawnych oraz tryb ustalania zak∏adowego regulaminu wykorzystania tych Êrodków, a tak˝e zasady tworzenia i finansowania indywidualnych programów rehabilitacji oraz udzielania pomocy niepracujàcym osobom niepe∏nosprawnym by∏ym pracownikom zak∏adu pracy chronionej, zwanego dalej „zak∏adem”.”; 2) w § 2:

1. a)w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie: „
2. b)sfinansowanie robót budowlanych w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, dotyczàcych obiektów budowlanych uj´tych w ewidencji bilansowej zak∏adu, majàcych na celu popraw´ warunków pracy i rehabilitacji osób niepe∏nosprawnych, proporcjonalnie do przewidywanej liczby stanowisk pracy osób niepe∏nosprawnych w tym obiekcie, pod warunkiem utrzymania w nim przewidywanego poziomu zatrudnienia osób niepe∏nosprawnych przez okres co najmniej trzech lat od dnia odbioru obiektu budowlanego.”, ——————— 1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zabezpieczenie spo∏eczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 5 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i Nr 111, poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39, poz. 459, Nr 100, poz. 1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792 i 1800, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79 i Nr 90, poz. 844.
3. b)po pkt 12 dodaje si´ pkt 12a w brzmieniu: „12a) indywidualne programy rehabilitacji, zwane dalej „programami rehabilitacji”, majàce na celu zmniejszenie ograniczeƒ zawodowych wynikajàcych z rodzaju i stopnia niepe∏nosprawnoÊci, w ramach których sà finansowane w szczególnoÊci koszty:
4. a)doradztwa zawodowego w zakresie mo˝liwoÊci szkolenia, przekwalifikowania i dokszta∏cania,
5. b)specjalistycznych badaƒ lekarskich oraz psychologicznych dla celów doradztwa zawodowego,
6. c)szkolenia, przekwalifikowania oraz dokszta∏cania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych,
7. d)wynagrodzenia: — osoby sprawujàcej opiek´ nad uczestnikiem programu rehabilitacji, — cz∏onków komisji rehabilitacyjnej, w cz´Êci nieobj´tej finansowaniem ze Êrodków funduszu rehabilitacji na podstawie innych przepisów rozporzàdzenia lub Êrodków Paƒstwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepe∏nosprawnych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i spo∏ecznej oraz zatrudnianiu osób niepe∏nosprawnych,
8. e)dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikajàcych z rodzaju i stopnia niepe∏nosprawnoÊci,”; 3) dotychczasowà treÊç § 3 oznacza si´ jako ust. 1 i dodaje si´ ust. 2 i 3 w brzmieniu: „2. Wniosek o przyznanie pomocy indywidualnej powinien zawieraç: 1) dane osobowe pracownika, 2) dat´ podj´cia zatrudnienia oraz rodzaj zawartej umowy o prac´, 3) zajmowane stanowisko, 4) cel, form´ i kwot´ wnioskowanej pomocy, 5) uzasadnienie udzielenia pomocy, 6) informacje o formie, wysokoÊci i przeznaczeniu dotychczas udzielonej pomocy, 7) oÊwiadczenie o dochodzie i liczbie cz∏onków rodziny pozostajàcych we wspólnym gospodarstwie domowym. 3. WysokoÊç przyznawanej pomocy indywidualnej, o której mowa w § 2 pkt 12, uzale˝nia si´ od Dziennik Ustaw Nr 142 — 9609 — Poz. 1383 i 1384 5. Program rehabilitacji opracowuje komisja rehabilitacyjna z udzia∏em osoby niepe∏nosprawnej, która b´dzie realizowa∏a ten program. sytuacji materialnej i losowej osoby niepe∏nosprawnej.”; 4) po § 4 dodaje si´ § 4a w brzmieniu: „§ 4a. 1. Programy rehabilitacji sà skierowane do pracowników niepe∏nosprawnych, a w szczególnoÊci do osób, które: 6. Program powinien zawieraç indywidualnà ocen´ psychofizycznych mo˝liwoÊci i zdolnoÊci osoby niepe∏nosprawnej oraz okreÊlaç: 1) posiadajà najni˝sze kwalifikacje, 1) stanowisko pracy i wymagane umiej´tnoÊci niezb´dne do: 2) z uwagi na niepe∏nosprawnoÊç majà utrudnione samodzielne wykonywanie pracy,
9. a)kontynuowania pracy na tym stanowisku lub 3) utraci∏y zdolnoÊç do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku,
10. b)podj´cia pracy na innym stanowisku, 2) zakres dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikajàcych z rodzaju i stopnia niepe∏nosprawnoÊci, 4) zmieniajà kwalifikacje zawodowe ze wzgl´du na takà koniecznoÊç. 2. Pracodawca powo∏uje komisj´ rehabilitacyjnà, w sk∏ad której wchodzà: 3) harmonogram dzia∏aƒ rehabilitacyjnych, 4) terminy oceny post´pów w rehabilitacji, 1) lekarz Êwiadczàcy us∏ugi zdrowotne na rzecz zak∏adu pracy chronionej, 5) osoby odpowiedzialne za realizacj´ programu. 2) przedstawiciel s∏u˝b rehabilitacyjnych, 7. Komisja rehabilitacyjna dokonuje oceny efektów rehabilitacyjnych uczestnika programu, a je˝eli zachodzi potrzeba, modyfikuje program rehabilitacji lub okreÊla mo˝liwoÊci i formy dalszej rehabilitacji.”. 3) doradca zawodowy lub instruktor zawodu. 3. SpoÊród cz∏onków komisji rehabilitacyjnej pracodawca powo∏uje przewodniczàcego. 4. W razie koniecznoÊci uzasadnionej specyfikà przewidywanych dzia∏aƒ rehabilitacyjnych, które majà zostaç okreÊlone w programie rehabilitacji, w sk∏ad komisji rehabilitacyjnej mo˝e zostaç powo∏any psycholog. § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner 1384 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 8 sierpnia 2003 r. w sprawie ustanowienia op∏aty celnej dodatkowej w zwiàzku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny gazowych urzàdzeƒ przep∏ywowych do podgrzewania wody Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz. U. Nr 43, poz. 477, z póên. zm.2)) w zwiàzku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 wrzeÊnia 2002 r. o administrowaniu obrotem towarami z zagranicà, o zmianie ustawy — Kodeks celny oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1572) zarzàdza si´, co nast´puje: ——————— 1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 123, poz. 1352 oraz z 2002 r. Nr 125, poz. 1063, Nr 153, poz. 1271 i Nr 188, poz. 1572. § 1. 1. Ustanawia si´ ostateczny Êrodek ochronny w formie op∏aty celnej dodatkowej na przywóz na polski obszar celny gazowych urzàdzeƒ przep∏ywowych do podgrzewania wody, klasyfikowanych w Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) wed∏ug kodu 8419 11 00 0. 2. Okres stosowania op∏aty celnej dodatkowej, stawk´ op∏aty celnej dodatkowej oraz wielkoÊç przywozu towaru, która nie jest obj´ta tà op∏atà, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. 3. WysokoÊç op∏aty celnej dodatkowej ustala si´ jako iloczyn wartoÊci celnej towaru — okreÊlonej zgodnie z przepisami prawa celnego — oraz stawki okreÊlonej w procentach w stosunku do tej wartoÊci.