Obsah (10)

§ 30 § 46 § 95 § 13 § 9 § 17 § 54 § 80 § 93 § 122

Dziennik Ustaw Nr 160 — 11018 — Poz. 1549 1549 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego realizujàcego zasady ochrony lotnictwa Na

§ 30ust.

2 pkt 2 i § 40 ust. 2 pkt 2 za∏àcznika do rozporzàdzenia, stosuje si´ od dnia 1 stycznia 2004 r. § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Prezes Rady Ministrów: L. Miller Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2003 r. (poz. 1549) KRAJOWY PROGRAM OCHRONY LOTNICTWA CYWILNEGO REALIZUJÑCY ZASADY OCHRONY LOTNICTWA Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne § 1. Ilekroç w Krajowym Programie Ochrony Lotnictwa Cywilnego, zwanym dalej „Krajowym Programem”, jest mowa o: 1) ustawie — rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112); 2) organach administracji publicznej — rozumie si´ przez to ministrów w∏aÊciwych do spraw: transportu, administracji publicznej, zagranicznych, finansów publicznych, gospodarki, rolnictwa, rozwoju wsi, Êrodowiska, Ministra Obrony Narodowej, ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych oraz podleg∏e i nadzorowane przez niego s∏u˝by, a tak˝e Prezesa Urz´du Lotnictwa Cywilnego, Prezesa Paƒstwowej Agencji Atomistyki, Szefa Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego, Szefa Agencji Wywiadu i w∏aÊciwego wojewod´; 3) podmiocie prowadzàcym lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà — rozumie si´ przez to podmiot, który uzyska∏ certyfikat na podstawie ustawy; 4) badaniu systemu ochrony — rozumie si´ przez to prowadzenie badania w przypadku:

a)aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym,
b)niew∏aÊciwego funkcjonowania Êrodków ochrony oraz norm lub zalecanych praktyk wynikajàcych z przepisów mi´dzynarodowych; 5) baga˝u bez w∏aÊciciela — rozumie si´ przez to baga˝ przyj´ty do transportu drogà lotniczà jako baga˝ rejestrowany, którego w∏aÊciciel nie znajduje si´ na pok∏adzie statku powietrznego; 6) baga˝u kabinowym — rozumie si´ przez to baga˝ b´dàcy w∏asnoÊcià pasa˝era, umieszczony w kabinie pasa˝erskiej statku powietrznego; 7) baga˝u niezidentyfikowanym — rozumie si´ przez to baga˝, który nie zosta∏ odebrany przez pasa˝era lub jest pozostawiony bez opieki w porcie lotniczym; 8) baga˝u rejestrowanym — rozumie si´ przez to przedmioty, b´dàce w∏asnoÊcià pasa˝era, przekazane przewoênikowi lotniczemu do przewozu za pokwitowaniem, znajdujàce si´ w luku baga˝owym statku powietrznego; 9) cz∏onku za∏ogi statku powietrznego — rozumie si´ przez to osob´ wykonujàcà prace na pok∏adzie statku powietrznego podczas odbywania przez niego lotu; 10) inspekcji ochrony — rozumie si´ przez to dzia∏ania, zgodne z planem kontroli, majàce na celu okreÊlenie, czy stosowane metody, Êrodki i procedury sà zgodne z Krajowym Programem; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11019 — 11) kontenerze baga˝owym — rozumie si´ przez to pojemnik, w którym sk∏aduje si´ baga˝ w celu przewiezienia go statkiem powietrznym; 12) kontroli bezpieczeƒstwa — rozumie si´ przez to zespó∏ dzia∏aƒ, metod i Êrodków podejmowanych przez s∏u˝by ochrony w celu zapewnienia, ˝e na pok∏ad statku powietrznego oraz do stref zastrze˝onych lotniska nie przedostanà si´ przedmioty, urzàdzenia lub materia∏y niebezpieczne, które mogà byç u˝yte do pope∏nienia aktu bezprawnej ingerencji; 13) kontroli dost´pu — rozumie si´ przez to zespó∏ dzia∏aƒ, metod i Êrodków podejmowanych zgodnie z przepisami przez s∏u˝b´ ochrony w celu zapewnienia, ˝e osoby nieuprawnione nie dostanà si´ do wyznaczonych obszarów lotniska; 14) lotnisku wspó∏u˝ytkowanym — rozumie si´ przez to lotnisko wojskowe albo lotnisko zarzàdzane przez ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych lub s∏u˝by jemu podleg∏e, udost´pnione do u˝ytkowania lotnictwu cywilnemu; 15) materia∏ach niebezpiecznych — rozumie si´ przez to przedmioty lub substancje stanowiàce podczas transportu drogà lotniczà zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa, w tym zdrowia lub mienia, zgodnie z przepisami mi´dzynarodowymi,

art. 3 ustawy; 16) miejscu obs∏ugi statku powietrznego — rozumie si´ przez to cz´Êç terenu w granicach lotniska wraz z urzàdzeniami przeznaczonymi do obs∏ugi naziemnej statku powietrznego, na który sk∏adajà si´ w szczególnoÊci p∏yta lotniska, hangary, budynki i drogi dojazdowe; 17) obszarze obs∏ugi towarowej — rozumie si´ przez to teren w granicach lotniska wraz z urzàdzeniami przeznaczonymi do za∏adunku i wy∏adunku towarów, w szczególnoÊci p∏yt´ lotniska, hangary, budynki i drogi dojazdowe; 18) ocenie systemu ochrony — rozumie si´ przez to dzia∏ania kontrolne majàce na celu okreÊlenie stopnia i zakresu zgodnoÊci stosowanych metod i Êrodków z metodami i Êrodkami okreÊlonymi w Krajowym Programie; 19) ochronie lotnictwa cywilnego — rozumie si´ przez to dzia∏ania, metody i Êrodki podejmowane zgodnie z przepisami przez s∏u˝b´ ochrony w celu zapewnienia bezpieczeƒstwa transportu lotniczego; Poz. 1549 22) pasa˝erze lub baga˝u transferowym — rozumie si´ przez to pasa˝era albo baga˝ odbywajàcych podró˝ ró˝nymi lotami, z przesiadkà w porcie lotniczym z jednego lotu na drugi; 23) pasa˝erze tranzytowym — rozumie si´ przez to pasa˝era odlatujàcego z portu lotniczego, po krótkim postoju statku powietrznego, tym samym statkiem, którym przyby∏; 24) p∏ycie postojowej — rozumie si´ przez to cz´Êç terenu lotniska przeznaczonà do postoju statku powietrznego w celu za∏adowania lub wy∏adowania pasa˝erów lub towarów, a tak˝e tankowania, parkowania lub obs∏ugi tego statku; 25) przesy∏ce towarowej — rozumie si´ przez to towar i przedmiot transportowany na pok∏adzie statku powietrznego, w tym przesy∏ki kurierskie bez kuriera i ekspresowe, z wyjàtkiem uszkodzonego baga˝u lub poczty; 26) rejonie operacji lotniczych — rozumie si´ przez to teren wewn´trzny lotniska, wraz z budynkami, do którego dost´p jest kontrolowany; teren ten obejmuje p∏yt´ manewrowà lotniska, drogi startowe i ko∏owania, p∏yty postojowe statków powietrznych, drogi i rejony techniczne wraz z terenem do nich przyleg∏ym; 27) locie wysokiego ryzyka — rozumie si´ przez to lot zagro˝ony prawdopodobieƒstwem wystàpienia aktu bezprawnej ingerencji, w celu zapobie˝enia któremu wprowadza si´ dodatkowe dzia∏ania, metody i Êrodki ochrony na lotnisku oraz w czasie trwania lotu; 28) sortowni baga˝u — rozumie si´ przez to miejsce, w którym dokonuje si´ rozdzia∏u baga˝u na poszczególne loty; 29) strefie ogólnodost´pnej — rozumie si´ przez to teren lotniska i jego budynki, do których dost´p nie wymaga posiadania karty identyfikacyjnej (przepustki); 30) strefie sterylnej — rozumie si´ przez to t´ cz´Êç strefy zastrze˝onej lotniska, do której dost´p osób lub przedmiotów wymaga poddania si´ kontroli bezpieczeƒstwa i posiadania dokumentów uprawniajàcych do przebywania w tej strefie; 31) strefie zastrze˝onej — rozumie si´ przez to teren lotniska, do którego dost´p ze wzgl´dów bezpieczeƒstwa majà wy∏àcznie uprawnione osoby; 20) s∏u˝bie ochrony — rozumie si´ przez to Stra˝ Granicznà, Policj´ oraz s∏u˝b´ ochrony lotniska; 32) testach systemu ochrony — rozumie si´ przez to pozorowany akt bezprawnej ingerencji podejmowany w celu zweryfikowania efektywnoÊci dzia∏aƒ, metod i Êrodków ochrony podj´tych zgodnie z programem; 21) odprawie biletowo-baga˝owej — rozumie si´ przez to zespó∏ czynnoÊci wykonywanych przez obs∏ug´ naziemnà pasa˝erów i baga˝u, majàcych na celu dopuszczenie pasa˝era i jego baga˝u na wybrany lot; 33) wyposa˝eniu bezpieczeƒstwa — rozumie si´ przez to urzàdzenia i sprz´t specjalistyczny przeznaczony do u˝ycia przez s∏u˝b´ ochrony w celu zapobie˝enia aktom bezprawnej ingerencji, ograniczenia lub likwidacji ich skutków; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11020 — 34) sytuacji kryzysowej — rozumie si´ przez to zagro˝enie bezpieczeƒstwa aktem bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym polegajàcym na:

a)u˝yciu przemocy przeciwko osobie znajdujàcej si´ na pok∏adzie statku powietrznego b´dàcego w trakcie lotu, je˝eli akt ten mo˝e zagroziç bezpieczeƒstwu tego statku,
b)zniszczeniu statku powietrznego znajdujàcego si´ w trakcie lotu lub spowodowaniu jego uszkodzeƒ, które uniemo˝liwiajà lot lub mogà stanowiç zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa tego statku w trakcie lotu,
c)umieszczeniu na pok∏adzie statku powietrznego urzàdzenia lub substancji, które mogà zniszczyç statek powietrzny lub spowodowaç jego uszkodzenia, mogàce uniemo˝liwiç jego lot lub stanowiç zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa tego statku w trakcie lotu,
d)porwaniu statku powietrznego z za∏ogà i pasa˝erami na pok∏adzie lub bez nich lub innego aparatu latajàcego w celu u˝ycia ich jako Êrodków ataku terrorystycznego z powietrza,
e)zniszczeniu lub uszkodzeniu urzàdzeƒ naziemnych lub pok∏adowych, zak∏óceniu ich dzia∏ania, w przypadku gdy stanowi to zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa statku powietrznego,
f)Êwiadomym przekazaniu fa∏szywej informacji, które powoduje nara˝enie bezpieczeƒstwa statku powietrznego w czasie lotu,
g)bezprawnym i celowym u˝yciu urzàdzeƒ, materia∏ów niebezpiecznych lub broni: — podczas pope∏niania aktu przemocy skierowanego przeciwko osobie na lotnisku lub obs∏ugujàcej lotnictwo cywilne, który powoduje lub mo˝e spowodowaç powa˝ne jej zranienie lub Êmierç, Poz. 1549 konywaniu zadaƒ zwiàzanych z przygotowaniem i realizacjà programu; 2) minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych w zakresie wykonywania, przez podleg∏e mu i nadzorowane przez niego s∏u˝by, obowiàzków polegajàcych na:
a)przekazywaniu Prezesowi ULC informacji o zagro˝eniu aktami bezprawnej ingerencji w transporcie lotniczym,
b)obserwacji przylatujàcych i odlatujàcych pasa˝erów w celu wykrycia osób mogàcych stanowiç zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa transportu lotniczego,
c)planowaniu dzia∏aƒ w sytuacjach kryzysowych w transporcie lotniczym, majàcych na celu przeciwdzia∏anie aktom bezprawnej ingerencji,
d)udziale w prowadzeniu negocjacji w przypadku wzi´cia zak∏adników, rozbrajaniu ∏adunków wybuchowych na lotniskach lub na pok∏adach statków powietrznych,
e)udziale w zabezpieczeniu statku powietrznego b´dàcego przedmiotem aktu bezprawnej ingerencji oraz zapewnieniu rozwiàzania przy u˝yciu dost´pnych Êrodków, w tym si∏y, po wyczerpaniu innych metod zmierzajàcych do likwidacji zagro˝enia,
f)szkoleniu podleg∏ych s∏u˝b w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji; 3) Minister Obrony Narodowej w zakresie ochrony fizycznej terenów lotniska i obiektów wojskowych oraz wspó∏dzia∏ania z zarzàdzajàcym lotniskiem u˝ytku publicznego w zakresie ochrony fizycznej obiektów i terenów udost´pnionych mu do u˝ytkowania; powa˝ne 4) minister w∏aÊciwy do spraw zagranicznych w zakresie okreÊlonym w § 101 pkt 4; — powodujàcym zniszczenie lub powa˝ne uszkodzenie statku powietrznego nieb´dàcego w trakcie lotu i znajdujàcego si´ na lotnisku, 5) minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych w zakresie: — powodujàcym zniszczenie lub uszkodzenie urzàdzeƒ na lotnisku, — powodujàcym lotniska; zak∏ócenie funkcjonowania 35) terminalu pasa˝erskim lub towarowym — rozumie si´ przez to miejsce obs∏ugi pasa˝erów, baga˝u, przesy∏ek towarowych lub poczty. § 2. 1. Za dzia∏ania podejmowane w ramach Krajowego Programu odpowiadajà: 1) minister w∏aÊciwy do spraw transportu w zakresie:
a)koordynacji zadaƒ realizowanych przez Rad´ Ochrony i U∏atwieƒ Lotnictwa Cywilnego, zwanà dalej „Radà”,
b)nadzoru nad Prezesem Urz´du Lotnictwa Cywilnego, zwanym dalej „Prezesem ULC”, przy wy-
a)kontroli stref celnych na lotniskach, polegajàcych na zwróceniu, podczas wykonywania kontroli celnej, uwagi na towary i zjawiska, które mogà stanowiç zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa transportu lotniczego,
b)wspó∏pracy s∏u˝by celnej ze s∏u˝bà ochrony w celu ochrony lotniczego przejÊcia granicznego polegajàcej na informowaniu tej s∏u˝by o ujawnieniu podczas kontroli celnej towarów i zjawisk, które mogà stanowiç zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa transportu lotniczego; 6) minister w∏aÊciwy do spraw rolnictwa, przy u˝yciu podleg∏ych mu jednostek, w zakresie dzia∏aƒ zapobiegawczych majàcych na celu uniemo˝liwienie przedostania si´ w stref´ lotniczego przejÊcia granicznego Êrodków spo˝ywczych lub organizmów szkodliwych dla ˝ycia lub zdrowia cz∏owieka; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11021 — 7) Prezes ULC w zakresie:
a)inicjowania polityki paƒstwa w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego,
b)ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji zgodnie z Krajowym Programem,
c)utrzymywania wspó∏pracy z Radà w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji,
d)upowszechniania mi´dzynarodowych norm, zasad oraz procedur ochrony lotnictwa cywilnego i stosowanie ich w praktyce,
e)sprawowania nadzoru nad dzia∏alnoÊcià przewoêników lotniczych, zarzàdzajàcych lotniskami oraz innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà, w zakresie zapewnienia ochrony i bezpieczeƒstwa transportu lotniczego,
f)sprawowania nadzoru nad zarzàdzajàcym lotniskiem w zakresie zapewnienia w∏aÊciwego wyposa˝enia s∏u˝b ochrony na lotniskach cywilnych w celu realizacji zadaƒ wynikajàcych z Krajowego Programu,
g)utrzymywania wspó∏pracy z organami administracji publicznej w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego,
h)wydawania wià˝àcych zaleceƒ dotyczàcych procedur ochrony lotnictwa cywilnego dla podmiotów tworzàcych system ochrony lotnisk, przewoêników lotniczych oraz innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà, w zakresie okreÊlonym w Krajowym Programie,
i)sprawowania nadzoru nad przeprowadzaniem kontroli lotnisk, przewoêników lotniczych oraz innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà, w zakresie ochrony lotnictwa,
j)sprawowanie nadzoru nad realizacjà programów naprawczych, przygotowywanych przez zarzàdzajàcych lotniskami, przewoêników lotniczych oraz inne podmioty prowadzàce lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà, w wyniku zaleceƒ pokontrolnych inspektorów Urz´du Lotnictwa Cywilnego,
k)ustalania, w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych, listy przedmiotów,

§ 46ust.

1 oraz § 49, przy uwzgl´dnieniu przepisów mi´dzynarodowych oraz obowiàzujàcych w tym zakresie zaleceƒ s∏u˝b odpowiedzialnych za ochron´ lotnictwa; 8) Prezes Paƒstwowej Agencji Atomistyki w zakresie okreÊlonym w § 101 pkt 6; 9) Szef Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego w zakresie gromadzenia i przekazywania ministrowi w∏aÊciwemu do spraw transportu informacji o stanie zagro˝enia aktami bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym; Poz. 1549 10) Szef Agencji Wywiadu w zakresie gromadzenia i przekazywania ministrowi w∏aÊciwemu do spraw transportu informacji o stanie zagro˝enia aktami bezprawnej ingerencji w mi´dzynarodowym lotnictwie cywilnym; 11) w∏aÊciwy wojewoda w § 101 pkt 5; w zakresie okreÊlonym 12) zarzàdzajàcy lotniskiem w zakresie:

a)wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za ochron´ lotniska i szkolenia w tym zakresie osób zatrudnionych na lotnisku,
b)koordynacji dzia∏aƒ i wspó∏dzia∏ania ze Stra˝à Granicznà i Policjà majàcych na celu realizacj´ ochrony lotnictwa cywilnego w sposób okreÊlony w Krajowym Programie i programie ochrony lotniska,
c)zapewnienia organom administracji lotnictwa cywilnego warunków do wykonywania obowiàzków s∏u˝bowych,
d)opracowania, w porozumieniu ze Stra˝à Granicznà, Policjà i S∏u˝bà Celnà oraz podmiotami prowadzàcymi lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà na lotnisku, programu ochrony lotniska,
e)wprowadzenia do stosowania i aktualizacji programu ochrony lotniska po jego zatwierdzeniu przez Prezesa ULC,
f)zorganizowania dzia∏aƒ majàcych na celu ochron´ lotniska przed aktami bezprawnej ingerencji i nadzoru nad tymi dzia∏aniami, zwanymi dalej „systemem ochrony lotniska”,
g)kierowania dzia∏alnoÊcià zespo∏u ochrony lotniska okreÊlonà w jego regulaminie,
h)okreÊlenia potrzeb ochrony lotnictwa przy projektowaniu i budowie nowych obiektów i urzàdzeƒ lotniska oraz modernizacji istniejàcych,
i)zapewnienia technicznych i finansowych Êrodków do realizacji zadaƒ ochrony lotnictwa cywilnego,
j)przekazywania Prezesowi ULC informacji,

§ 95ust.

k)zapewnienia podmiotom korzystajàcym z lotniska ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji,
l)opracowania i wprowadzenia do stosowania instrukcji przepustkowej dla osób i pojazdów oraz nadzoru nad jej realizacjà,
m)wyznaczenia, w porozumieniu z Policjà i Stra˝à Granicznà, przejÊç ze strefy ogólnodost´pnej do zastrze˝onej oraz zapewnienia ich ochrony,
n)organizowania, przy wspó∏dzia∏aniu Stra˝y Granicznej i Policji, kontroli wewn´trznych systemu ochrony lotniska oraz sporzàdzania z nich protoko∏ów,
o)przesy∏ania protoko∏ów z kontroli wewn´trznych systemu ochrony lotniska Prezesowi ULC, Dziennik Ustaw Nr 160 — 11022 —
p)opracowania i przesy∏ania Prezesowi ULC rocznych sprawozdaƒ ze stanu ochrony lotniska,
q)wydawania zarzàdzeƒ i poleceƒ porzàdkowych odnoszàcych si´ do wszystkich osób znajdujàcych si´ na terenie lotniska w celu realizacji ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji,
r)analizy zagro˝eƒ bezpieczeƒstwa w porcie lotniczym i przygotowywania dzia∏aƒ zmierzajàcych do likwidacji lub ograniczenia skutków tych zagro˝eƒ; 13) przewoênik lotniczy w zakresie:
a)wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za organizacj´ ochrony przewozów przed aktami bezprawnej ingerencji,
b)opracowania, w porozumieniu ze Stra˝à Granicznà, Policjà i S∏u˝bà Celnà, programu ochrony przewoênika lotniczego,
c)wprowadzenia do stosowania i aktualizacji programu ochrony przewoênika lotniczego po zatwierdzeniu przez Prezesa ULC,
d)przekazywania Prezesowi ULC informacji,

§ 95ust.

e)organizowania, przy wspó∏dzia∏aniu Stra˝y Granicznej i Policji, kontroli wewn´trznych systemu ochrony przewozów oraz sporzàdzania z nich protoko∏ów, Poz. 1549
c)szkolenia osób zatrudnionych pod kàtem znajomoÊci systemu ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji,
d)przekazywania informacji o porwanym statku powietrznym w polskiej przestrzeni powietrznej Prezesowi ULC, paƒstwom cz∏onkowskim Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego oraz zarzàdzajàcemu lotniskiem, do którego zmierza zagro˝ony statek powietrzny. 2. Przepisów ust.1 pkt 14 lit. a i b nie stosuje si´ do podmiotów wykonujàcych dzia∏alnoÊç, o której mowa w art. 160 ust. 3 pkt 2 i 6 ustawy. § 3. Dzia∏ania podejmowane w skali ogólnokrajowej w ramach programu sà realizowane przy wspó∏dzia∏aniu Rady, o której mowa w art. 19 ustawy, a w przypadku indywidualnych lotnisk — zespo∏u ochrony lotniska. § 4. 1. Na lotniskach u˝ytku publicznego, a w zale˝noÊci od potrzeb tak˝e na innych lotniskach, dzia∏ajà zespo∏y ochrony lotniska, zwane dalej „zespo∏ami”. 2. W sk∏ad zespo∏u wchodzi zarzàdzajàcy lotniskiem lub osoba, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 lit. a, jako przewodniczàcy zespo∏u, oraz po jednym przedstawicielu: 1) s∏u˝by ochrony lotniska; 2) Policji;
f)przesy∏ania protoko∏ów z kontroli wewn´trznych systemu ochrony przewozów Prezesowi ULC, 3) Stra˝y Granicznej — na lotniskach, w których znajdujà si´ lotnicze przejÊcia graniczne;
g)opracowania i przesy∏ania Prezesowi ULC rocznych sprawozdaƒ ze stanu ochrony przewozów; 4) S∏u˝by Celnej; 14) inne podmioty prowadzàce lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà w zakresie:
a)wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za ochron´ podmiotu przed aktami bezprawnej ingerencji,
b)opracowania, w porozumieniu z zarzàdzajàcym lotniskiem oraz ze Stra˝à Granicznà, Policjà i S∏u˝bà Celnà, programu ochrony podmiotu,
c)szkolenia osób zatrudnionych pod kàtem znajomoÊci systemu ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji,
d)kontroli obszaru, na którym prowadzà lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà, oraz stosowania si´ do wymogów okreÊlonych w programie ochrony lotniska; 15) paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym, zwany dalej „organem zarzàdzania”, w zakresie:
a)wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za ochron´ organu zarzàdzania przed aktami bezprawnej ingerencji,
b)opracowania, w porozumieniu z zarzàdzajàcym lotniskiem oraz ze Stra˝à Granicznà, Policjà i S∏u˝bà Celnà, programu ochrony organu zarzàdzania, 5) s∏u˝by ochrony przeciwpo˝arowej; 6) przewoêników lotniczych dzia∏ajàcych na lotnisku; 7) innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà na danym lotnisku; 8) jednostek ratownictwa medycznego; 9) w∏aÊciwego wojewody. 3. Przewodniczàcy zespo∏u z w∏asnej inicjatywy lub na wniosek innego cz∏onka zespo∏u mo˝e zaprosiç do udzia∏u w pracach tego zespo∏u tak˝e inne osoby. 4. Z posiedzenia zespo∏u sporzàdza si´ protokó∏, którego kopi´ przesy∏a si´ Prezesowi ULC. 5. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia obs∏ug´ finansowà i technicznà zespo∏u. § 5. Do zadaƒ zespo∏u, o którym mowa w § 4 ust. 1, nale˝y w szczególnoÊci: 1) opracowanie projektów zarzàdzeƒ i poleceƒ porzàdkowych w zakresie ochrony lotniska przed aktami bezprawnej ingerencji; 2) wyra˝anie opinii i zg∏aszanie wniosków do projektu programu ochrony lotniska oraz jego uzgadnianie; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11023 — 3) ocena stopnia zagro˝enia lotniska aktami bezprawnej ingerencji oraz podejmowanie dzia∏aƒ majàcych na celu przeciwdzia∏anie tym aktom. Rozdzia∏ 2 Metody i Êrodki ochrony lotnictwa cywilnego na lotniskach § 6. Zarzàdzajàcy lotniskiem uzyskuje opini´ Prezesa ULC o planie systemu ochrony terminali pasa˝erskich, towarowych oraz innych obiektów znajdujàcych si´ w sàsiedztwie strefy zastrze˝onej lotniska, przed rozpocz´ciem ich budowy lub rozbudowy, w tym w szczególnoÊci w zakresie: 1) dzia∏aƒ majàcych na celu ochron´ pasa˝erów, baga˝u kabinowego i rejestrowanego, w tym ich identyfikacji; 2) dzia∏aƒ majàcych na celu ochron´ ∏adunków, przesy∏ek towarowych i kurierskich, poczty i zaopatrzenia pok∏adowego; 3) sposobu dokonywania kontroli dost´pu do stref zastrze˝onych; 4) wykorzystania sprz´tu specjalistycznego. § 7. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem wyznacza, po zasi´gni´ciu opinii Prezesa ULC i w uzgodnieniu z Policjà i Stra˝à Granicznà, strefy zastrze˝one lotniska oraz strefy sterylne. 2. Strefy zastrze˝one,

ust. 1, zarzàdzajàcy lotniskiem okreÊla w programie ochrony lotniska.

Strefami zastrze˝onymi znajdujàcymi si´ poza terenem lotniska sà miejsca lokalizacji: 1) radaru; Poz. 1549
Dost´p do strefy zastrze˝onej jest kontrolowany przy wykorzystaniu urzàdzeƒ elektronicznych i zastosowaniu systemu kart identyfikacyjnych uprawniajàcych do wst´pu do tej strefy, zwanego dalej „systemem przepustkowym”.
Karty identyfikacyjne, zwane dalej „przepustkami”, uprawniajàce do wst´pu do stref zastrze˝onej i ogólnodost´pnej lotniska, wydaje si´ w sposób okreÊlony przez zarzàdzajàcego lotniskiem w instrukcji przepustkowej lotniska.
Zarzàdzajàcy lotniskiem wydaje przepustki i nadzoruje, we wspó∏dzia∏aniu ze Stra˝à Granicznà i Policjà, prawid∏owoÊç funkcjonowania systemu przepustkowego.
Zarzàdzajàcy lotniskiem, w porozumieniu ze Stra˝à Granicznà i Policjà, ustala system patrolowania stref zastrze˝onych lotniska, ogrodzenia zewn´trznego i obszarów do niego przyleg∏ych. §
Prawo dost´pu do stref zastrze˝onych, przeznaczonych do dokonywania czynnoÊci zwiàzanych z odprawà pasa˝erskà przed wejÊciem na pok∏ad statku powietrznego, majà: 1) pasa˝erowie posiadajàcy wa˝ne dokumenty podró˝y, w tym karty pok∏adowe wydane przez przewoênika zawierajàce nazwisko odprawionego pasa˝era, oraz dokumenty potwierdzajàce ich to˝samoÊç wydane przez paƒstwo, z którego ci pasa˝erowie pochodzà, wraz z wizami, o ile sà wymagane; 2) osoby posiadajàce przepustki,

§ 13

; 3) upowa˝nieni przez Prezesa ULC pracownicy Urz´du Lotnictwa Cywilnego, zwani dalej „pracownikami ULC”, w zakresie okreÊlonym w upowa˝nieniu. §

Zarzàdzajàcy lotniskiem: 2) lotniczych urzàdzeƒ naziemnych, w tym w szczególnoÊci systemu làdowania wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów (ILS), radiolatarni ogólnokierunkowej VHF (VOR), radiolatarni bezkierunkowej (NDB); 1) zapewnia utrzymanie w dobrym stanie technicznym barier oddzielajàcych stref´ zastrze˝onà od ogólnodost´pnej; 3) anteny radiowej wysokiej cz´stotliwoÊci; 2) okreÊla, w porozumieniu z Policjà i Stra˝à Granicznà, miejsca przejÊcia ze strefy ogólnodost´pnej do zastrze˝onej; 4) generatorów pràdu; 5) stacji meteorologicznej; 6) magazynów paliw; 7) pomieszczeƒ producentów zaopatrzenia pok∏adowego; 8) magazynów ∏adunków przeznaczonych do przewozu lotniczego. §
Strefa zastrze˝ona jest chroniona przed dost´pem osób nieupowa˝nionych przy zastosowaniu osobowych i technicznych Êrodków ochrony.
Stref´ zastrze˝onà oddziela si´ od miejsc ogólnodost´pnych przy u˝yciu barier technicznych, które sà kontrolowane przez s∏u˝by ochrony. 3) zapewnia ochron´ miejsc przejÊcia ze strefy ogólnodost´pnej do zastrze˝onej przed dost´pem osób innych ni˝ te,

§ 9

, oraz przedostaniem si´ przedmiotów mogàcych stanowiç zagro˝enie dla transportu lotniczego. §

Pomieszczenia, w których wytwarza si´ przepustki dla osób lub pojazdów, oraz urzàdzenia wykorzystywane do tego celu lokalizuje si´ na terenie lotniska, zabezpieczajàc je przed dost´pem osób nieupowa˝nionych. §
Zarzàdzajàcy lotniskiem wyznacza osob´ odpowiedzialnà za wydawanie przepustek i nadzór nad prawid∏owym funkcjonowaniem systemu przepustkowego. Dziennik Ustaw Nr 160 — 11024 — Poz. 1549 §
Przepustki wydaje si´ dla osób i pojazdów jako przepustki:
Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy funkcjonariuszy Stra˝y Granicznej, Policji i S∏u˝by Celnej. 1) sta∏e;
Posiadacz przepustki, w czasie przebywania na terenie lotniska w zwiàzku z wykonywaniem obowiàzków s∏u˝bowych, nosi jà na widocznym miejscu. 2) tymczasowe; 3) jednorazowe.
Przepustki dla osób wydaje si´ do stref zastrze˝onej i ogólnodost´pnej lotniska. §
Ka˝da osoba poruszajàca si´ po terenie lotniska powinna posiadaç wa˝nà przepustk´.
Sta∏e i tymczasowe przepustki do strefy zastrze˝onej i ogólnodost´pnej lotniska sà wydawane przez osob´, o której mowa w § 12, na pisemny wniosek osoby zainteresowanej.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, potwierdza: 1) w przypadku osoby ubiegajàcej si´ o zatrudnienie na lotnisku — pracodawca, u którego ubiega si´ o zatrudnienie ta osoba; 2) w przypadku funkcjonariuszy Policji, Stra˝y Granicznej i S∏u˝by Celnej oraz osób podejmujàcych prac´ w tych s∏u˝bach — prze∏o˝ony.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest poddawany sprawdzeniu przez: 1) zarzàdzajàcego lotniskiem — pod wzgl´dem zgodnoÊci wskazanych w nim stref dost´pu z miejscem wykonywania obowiàzków s∏u˝bowych; 2) Stra˝ Granicznà — pod wzgl´dem oceny, czy ubiegajàcy si´ o przepustk´ spe∏nia wymagania konieczne do wykonywania czynnoÊci s∏u˝bowych w strefie zastrze˝onej lotniska.
W przypadku osoby ubiegajàcej si´ o przepustk´ jednorazowà osoba, o której mowa w § 12, sprawdza dokument to˝samoÊci osoby ubiegajàcej si´ o t´ przepustk´ i potwierdza cel wizyty. §
Przed wydaniem przepustki sta∏ej lub tymczasowej do strefy zastrze˝onej i ogólnodost´pnej lotniska osob´ ubiegajàcà si´ o jej wydanie szkoli si´ w zakresie ochrony lotniska przed aktami bezprawnej ingerencji. Szkolenie to powtarza si´ co dwa lata. §
Przepustka dla osoby zawiera co najmniej: 1) imi´ i nazwisko posiadacza; 2) fotografi´ posiadacza; 3) jej numer; 4) dat´ jej wa˝noÊci; 5) oznaczenie, przy u˝yciu kolorów lub liter, obszarów i stref lotniska, do których jej posiadacz ma dost´p; 6) zabezpieczenie uniemo˝liwiajàce jej podrobienie. §
Ka˝dy pojazd poruszajàcy si´ po terenie lotniska powinien posiadaç wa˝nà przepustk´.
Przepustk´ dla pojazdu wydaje si´ wy∏àcznie w przypadku, gdy jego wjazd na teren strefy zastrze˝onej lotniska jest niezb´dny.
Wymóg, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy pojazdów: 1) bioràcych udzia∏ w akcji ratowniczej na terenie lotniska; 2) Policji, Stra˝y Granicznej, Biura Ochrony Rzàdu w szczególnie uzasadnionych przypadkach w trakcie realizacji czynnoÊci s∏u˝bowych, pod warunkiem zapewnienia asysty przez s∏u˝b´ ochrony.
Przepustka, o której mowa w ust. 1, zawiera co najmniej nast´pujàce dane: 1) numer rejestracyjny pojazdu; 2) imi´ i nazwisko lub nazw´ u˝ytkownika pojazdu; 3) dat´ jej wa˝noÊci; 4) oznaczenie, do wjazdu na teren których stref zastrze˝onych przepustka uprawnia; 5) oznaczenie bram wjazdu i wyjazdu; 6) zabezpieczenie uniemo˝liwiajàce jej podrobienie.
Przepustk´, o której mowa w ust. 1, w czasie przebywania na terenie lotniska umieszcza si´ w pojeêdzie na widocznym miejscu. §
Posiadacz pojazdu wyposa˝onego w przepustk´, o której mowa w § 17 ust. 1, zapewnia: 1) ˝e osoba kierujàca pojazdem b´dzie: a) posiadaç kwalifikacje dostosowane do jego kategorii, b) posiadaç kwalifikacje do prowadzenia pojazdu w strefie operacyjnej lotniska potwierdzone zdanym egzaminem, c) przestrzegaç wymagaƒ bezpieczeƒstwa w strefie operacyjnej lotniska, d) posiadaç przepustk´, o której mowa w § 13; 2) ˝e pojazd ten b´dzie sprawny technicznie. §
Zarzàdzajàcy lotniskiem w instrukcji przepustkowej okreÊla: 1) warunki i tryb wyst´powania o uzyskanie przepustki; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11025 — 2) tryb przyznawania przepustki; 3) sposób u˝ytkowania przepustki; 4) sposób post´powania w przypadku naruszenia postanowieƒ tej instrukcji; 5) przypadki,

§ 17ust.

3 pkt

Poz. 1549 dzenia zagra˝ajàce bezpieczeƒstwu w transporcie lotniczym. §
Po zakoƒczeniu lotu wysokiego ryzyka przewoênik sprawdza, czy na pok∏adzie statku powietrznego nie pozosta∏y przedmioty, które nie stanowià wyposa˝enia tego statku. 1) przewoênik lotniczy — w czasie od przyj´cia statku powietrznego przed wylotem do przekazania go s∏u˝bom naziemnym lotniska docelowego; §
W przypadku zagro˝enia w czasie postoju statku powietrznego aktem bezprawnej ingerencji podejmuje si´, okreÊlone w programie ochrony lotniska, dzia∏ania zgodne z planem post´powania w sytuacjach kryzysowych. 2) s∏u˝by naziemne lotniska we wspó∏dzia∏aniu z Policjà i Stra˝à Granicznà — w pozosta∏ym czasie.
O dzia∏aniach,

ust. 1, zarzàdzajàcy lotniskiem informuje przewoênika. §

W czasie postoju statku powietrznego jego drzwi zamyka si´, a wyposa˝enie, za pomocà którego mo˝na uzyskaç dost´p na jego pok∏ad, odsuwa si´.
S∏u˝ba ochrony przeprowadza kontrol´ bezpieczeƒstwa statku powietrznego, a w szczególnoÊci jego przeszukanie zgodnie z listami kontrolnymi.
Wymagaƒ,

ust. 1, nie stosuje si´ w przypadku prowadzenia na pok∏adzie statku powietrznego lub w jego sàsiedztwie prac zwiàzanych z obs∏ugà technicznà tego statku lub jego przygotowaniem do lotu. §

Zarzàdzajàcy lotniskiem oraz organ zarzàdzania sà obowiàzani zapewniç ochron´ lotniczych urzàdzeƒ naziemnych przy u˝yciu barier technicznych, które sà kontrolowane przez s∏u˝b´ ochrony. §
Ochron´ statku powietrznego zapewniajà:
Przepisy dotyczàce kontroli celnej i granicznej Êrodka przewozowego stosuje si´ odpowiednio. §
Przed przygotowaniem statku powietrznego do lotu przewoênik przeprowadza kontrol´ majàcà na celu sprawdzenie, czy na pok∏adzie tego statku nie znajdujà si´ przedmioty niebezpieczne lub osoby nieupowa˝nione.
Zarzàdzajàcy lotniskiem w porozumieniu z organem zarzàdzania opracowuje, stanowiàcy cz´Êç programu ochrony lotniska, plan ochrony znajdujàcych si´ poza terenem lotniska urzàdzeƒ,

ust. 1: 1) dla obiektów wpisanych do ewidencji prowadzonej przez wojewod´ — w sposób okreÊlony w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 114, poz. 740, z póên. zm.1)); §

P∏yt´ postojowà oÊwietla si´ w sposób zapewniajàcy s∏u˝bom ochrony lotniska nadzór nad statkiem powietrznym. 2) dla pozosta∏ych lotniczych urzàdzeƒ naziemnych — w sposób okreÊlony w programie ochrony lotniska. §
Statek powietrzny stojàcy na p∏ycie postojowej jest chroniony przed: §
Do obiektów o szczególnym znaczeniu dla prowadzenia dzia∏alnoÊci przez lotnisko zalicza si´: 1) umieszczeniem na jego pok∏adzie broni, ∏adunku wybuchowego lub innych przedmiotów mogàcych stanowiç zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa transportu lotniczego; 1) wie˝´ kontroli ruchu lotniczego; 2) dost´pem, na jego pok∏ad lub w bezpoÊrednie otoczenie, osób nieupowa˝nionych. §
S∏u˝ba ochrony lotniska wykonuje obowiàzki w zakresie: 1) kontroli przepustek osób majàcych dost´p do statku powietrznego; 2) kontroli wnoszonych przedmiotów osobistych, narz´dzi i Êrodków czystoÊci, majàcej na celu sprawdzenie, czy nie sà w nich przenoszone broƒ lub materia∏y wybuchowe; 3) uj´cia i przekazania Policji lub Stra˝y Granicznej osób, które umieÊci∏y lub usi∏owa∏y umieÊciç na pok∏adzie statku powietrznego broƒ, materia∏y lub urzàdzenia wybuchowe oraz substancje lub urzà- 2) lotnicze urzàdzenia naziemne; 3) generatory energetyczne; 4) magazyny paliw i smarów; 5) bocznice kolejowe; 6) uj´cia wody; 7) p∏yty postojowe statków powietrznych; 8) hangary.
Obiekty wymienione w ust. 1 sà chronione przy zastosowaniu osobowych i technicznych Êrodków ochrony. ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 29, poz. 357, z 2001 r. Nr 4, poz. 23, Nr 27, poz. 298 i Nr 123, poz. 1353 oraz z 2002 r. Nr 71, poz. 656 i Nr 74, poz.
Dziennik Ustaw Nr 160 — 11026 — Poz. 1549
Na wypadek uszkodzenia tych obiektów w wyniku aktu bezprawnej ingerencji tworzy si´ plany awaryjne. szone do nich przedmioty sà poddawane kontroli bezpieczeƒstwa w sposób okreÊlony w §
Rozdzia∏ 3 §
Pasa˝er niepe∏nosprawny jest poddawany kontroli bezpieczeƒstwa w sposób okreÊlony w §
Metody i Êrodki ochrony pasa˝erów i baga˝u kabinowego §
Pasa˝erów odlatujàcych, w tym pasa˝erów transferowych i tranzytowych, oraz ich baga˝ kabinowy, poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa przed wejÊciem na pok∏ad statku powietrznego lub do pomieszczeƒ znajdujàcych si´ w strefie sterylnej lotniska.
Kontrol´, o której mowa w ust. 1, wykonuje: 1) Stra˝ Graniczna — w ruchu mi´dzynarodowym; 2) s∏u˝ba ochrony lotniska we wspó∏dzia∏aniu z Policjà — w ruchu krajowym. §
Prezes ULC, po zasi´gni´ciu opinii ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych, mo˝e w sytuacji kryzysowej wprowadziç dodatkowe metody kontroli bezpieczeƒstwa pasa˝erów, baga˝u, ∏adunków oraz przesy∏ek pocztowych. §
Kontrol´ bezpieczeƒstwa prowadzi si´ przy u˝yciu urzàdzeƒ rentgenowskich, detektorów metali lub innego sprz´tu specjalistycznego.
Sposób wykorzystania oraz dane techniczne urzàdzeƒ, wymienionych w ust. 1, umieszcza si´ w programie ochrony lotniska i programie ochrony przewoênika lotniczego. §
Kontrol´ bezpieczeƒstwa pasa˝era prowadzi si´ zw∏aszcza poprzez: 1) kontrol´ manualnà lub 2) kontrol´ przy zastosowaniu bramki magnetycznej do wykrywania metali w po∏àczeniu z kontrolà manualnà wybranych pasa˝erów, których przejÊciu przez t´ bramk´ nie towarzyszy sygna∏ dêwi´kowy.
W przypadku gdy przejÊciu pasa˝era przez bramk´ magnetycznà towarzyszy sygna∏ dêwi´kowy, pasa˝era tego poddaje si´: 1) ponownej kontroli przy zastosowaniu bramki magnetycznej do wykrywania metalu lub 2) kontroli manualnej z wykorzystaniem r´cznego detektora metalu.
W przypadku gdy na podstawie kontroli, o której mowa w ust. 2, nie mo˝na stwierdziç, czy pasa˝er posiada materia∏y i przedmioty niebezpieczne, poddaje si´ go kontroli osobistej w wyznaczonym do tego celu miejscu, wykonywanej przez osob´ tej samej p∏ci.
Pasa˝era odmawiajàcego poddania si´ kontroli, o której mowa w ust. 3, Stra˝ Graniczna lub Policja nie wpuszcza na pok∏ad statku powietrznego. §
Osoby zatrudnione na lotnisku i inne osoby udajàce si´ do stref zastrze˝onych lotniska oraz wno-
Kontrol´ wykonuje osoba przeszkolona w tym zakresie w sposób okreÊlony w § 33 ust.
Wózek, kule inwalidzkie lub nosze osoby niepe∏nosprawnej poddaje si´ kontroli manualnej.
Pasa˝era niepe∏nosprawnego informuje si´ o sposobie przeprowadzenia kontroli. Informacj´ t´ przewoênik przekazuje pasa˝erowi niepe∏nosprawnemu, uwzgl´dniajàc czas niezb´dny do przygotowania si´ do podró˝y. §
Kontrol´ bezpieczeƒstwa pasa˝erów przeprowadza si´ w taki sposób, aby uniemo˝liwiç kontaktowanie si´ pasa˝erów skontrolowanych z pasa˝erami oczekujàcymi na kontrol´.
W przypadku gdy dosz∏o do kontaktu osób oczekujàcych na kontrol´ z osobami skontrolowanymi, podejmuje si´ nast´pujàce dzia∏ania: 1) odlatujàcych pasa˝erów i ich baga˝ poddaje si´ ponownej kontroli, w sposób okreÊlony w § 32; 2) statek powietrzny poddaje si´ ponownej kontroli bezpieczeƒstwa, je˝eli jest prawdopodobne, ˝e pasa˝erowie nieskontrolowani mogli mieç do niego dost´p; 3) stref´ sterylnà poddaje si´ sprawdzeniu przez s∏u˝b´ ochrony. §
Baga˝ kabinowy odlatujàcych pasa˝erów, w tym pasa˝erów transferowych, poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa przed jego dopuszczeniem do stref zastrze˝onych lotniska i na pok∏ad statku powietrznego.
Przedmiot umieszczony na liÊcie przedmiotów, których przewóz jest zabroniony w transporcie lotniczym, usuwa si´ z baga˝u kabinowego pasa˝era.
Pasa˝era odmawiajàcego usuni´cia z baga˝u kabinowego przedmiotu, o którym mowa w ust. 2, nie wpuszcza si´ do strefy sterylnej i na pok∏ad statku powietrznego. §
Kontrol´ bezpieczeƒstwa baga˝u kabinowego prowadzi si´ zw∏aszcza poprzez: 1) kontrol´ manualnà zawartoÊci baga˝u lub 2) przeÊwietlenie przy u˝yciu konwencjonalnego urzàdzenia rentgenowskiego w po∏àczeniu z kontrolà manualnà wybranych baga˝y przeÊwietlonych, niebudzàcych zastrze˝eƒ operatora urzàdzenia rentgenowskiego, lub 3) przeÊwietlenie przy u˝yciu urzàdzenia rentgenowskiego wysokiej rozdzielczoÊci, wyposa˝onego w oprogramowanie umo˝liwiajàce projekcj´ wirtualnych obrazów zagro˝eƒ, zwanego dalej „opcjà TIP”, w po∏àczeniu z kontrolà manualnà tych baga- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11027 — ˝y, które budzà zastrze˝enia operatora kontroli bezpieczeƒstwa, przy zastosowaniu urzàdzenia do wykrywania Êladowych iloÊci i par materia∏ów wybuchowych.
W przypadku wàtpliwoÊci operatora urzàdzenia rentgenowskiego co do zawartoÊci baga˝u baga˝ ten poddaje si´ kontroli manualnej. §
W punkcie przeprowadzania kontroli przy u˝yciu urzàdzenia rentgenowskiego zatrudnia si´ co najmniej 3 osoby.
Osoba obs∏ugujàca urzàdzenie rentgenowskie pracuje, przy ocenie obrazów na monitorze urzàdzenia rentgenowskiego, nie d∏u˝ej ni˝ 20 minut bez przerwy, a nast´pnie przez 40 minut wykonuje inne obowiàzki w punkcie kontroli bezpieczeƒstwa. Rozdzia∏ 4 Metody i Êrodki ochrony baga˝u rejestrowanego §
Baga˝ rejestrowany przed umieszczeniem go na pok∏adzie statku powietrznego poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa.
Kontrol´, o której mowa w ust. 1, wykonuje: 1) Stra˝ Graniczna — w ruchu mi´dzynarodowym; 2) s∏u˝ba ochrony lotniska we wspó∏dzia∏aniu z Policjà — w ruchu krajowym. §
Kontrol´, o której mowa w § 40 ust. 1, wykonuje si´ zw∏aszcza poprzez: 1) kontrol´ manualnà lub 2) przeÊwietlenie przy u˝yciu konwencjonalnego urzàdzenia rentgenowskiego, przy czym co najmniej 10% baga˝u przeÊwietlonego poddaje si´: a) kontroli manualnej lub b) sprawdzeniu z wykorzystaniem systemu rentgenowskiego do automatycznego wykrywania materia∏ów wybuchowych (EDS) lub uproszczonego systemu rentgenowskiego do automatycznego wykrywania materia∏ów wybuchowych (PEDS), lub systemu do wykrywania urzàdzeƒ wybuchowych (EDDS), lub c) przeÊwietleniu przy u˝yciu konwencjonalnego urzàdzenia rentgenowskiego pod dwoma ró˝nymi kàtami przez tego samego operatora w tym samym punkcie kontroli bezpieczeƒstwa, lub d) przeÊwietleniu przy u˝yciu konwencjonalnego urzàdzenia rentgenowskiego z zainstalowanà i wykorzystywanà opcjà TIP; 3) przeÊwietlenie przy u˝yciu systemu do wykrywania materia∏ów wybuchowych (EDS) lub systemu do wykrywania urzàdzeƒ wybuchowych (EDDS), lub 4) przeÊwietlenie przy u˝yciu konwencjonalnego urzàdzenia rentgenowskiego z zainstalowanà i wykorzystywanà opcjà TIP, lub Poz. 1549 5) zastosowanie urzàdzeƒ do wykrywania Êladowych iloÊci i par materia∏ów wybuchowych przy otwartym baga˝u. §
Baga˝ rejestrowany, poddany kontroli w sposób okreÊlony w § 41, chroni si´ przy zastosowaniu nast´pujàcych Êrodków: 1) przed umieszczeniem na pok∏adzie statku powietrznego przechowuje si´ go w sortowni baga˝owej lub pomieszczeniu magazynowym lotniska, do których dost´p jest strze˝ony przez s∏u˝b´ ochrony lotniska; 2) jego transport do i ze statku powietrznego odbywa si´ pod nadzorem s∏u˝by ochrony; 3) osob´ przebywajàcà bez upowa˝nienia w sortowni baga˝owej zatrzymuje si´ w celu ustalenia okolicznoÊci zdarzenia; 4) s∏u˝ba ochrony lotniska strze˝e go do czasu zwrócenia pasa˝erowi na lotnisku docelowym lub przekazania innemu przewoênikowi do prze∏adunku z jednego statku powietrznego na drugi; 5) dostarcza si´, po przyj´ciu do przewozu poza lotniskiem, na pok∏ad statku powietrznego pod nadzorem s∏u˝by ochrony lotniska; 6) w przypadkach okreÊlonych w § 44 ust. 1 pkt 1, przed umieszczeniem na pok∏adzie statku powietrznego, jest poddawany ponownej kontroli bezpieczeƒstwa; 7) dost´p do pomieszczeƒ, w których znajduje si´ baga˝ zagubiony lub niew∏aÊciwie nadany na lotnisku, jest strze˝ony przez s∏u˝b´ ochrony lotniska.
Przewoênik lotniczy sprawdza zgodnoÊç informacji zawartych w dokumencie to˝samoÊci pasa˝era z danymi zawartymi w jego karcie pok∏adowej w celu ustalenia, czy pasa˝er jest osobà odprawiajàcà baga˝ rejestrowany na dany lot. §
Przed umieszczeniem baga˝u rejestrowanego na pok∏adzie statku powietrznego sprawdza si´, czy: 1) baga˝ jest oznakowany tak, aby by∏a mo˝liwa identyfikacja jego w∏aÊciciela; 2) w∏aÊciciel baga˝u zosta∏ odprawiony na lot, którym ma byç przewieziony baga˝. §
Przewoênik wy∏adowuje z pok∏adu statku powietrznego baga˝ rejestrowany pasa˝era, który: 1) odprawi∏ si´ na dany rejs, ale nie zg∏osi∏ si´ do odlotu; 2) opuÊci∏ statek powietrzny na lotnisku docelowym, tranzytowym lub transferowym; 3) nie zosta∏ dopuszczony na dany lot: a) z powodu odmowy poddania si´ kontroli bezpieczeƒstwa, b) z przyczyn zagra˝ajàcych bezpieczeƒstwu lotu. Dziennik Ustaw Nr 160 — 11028 — Poz. 1549
Baga˝, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, poddaje si´, przed umieszczeniem w magazynie baga˝u zagubionego lub niew∏aÊciwie nadanego, ponownej kontroli bezpieczeƒstwa.
Przedmioty,

ust. 1 pkt 4, mogà byç: §

Baga˝ bez w∏aÊciciela, przed umieszczeniem w luku baga˝owym statku powietrznego, poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa przy u˝yciu: 2) oznakowane przez przewoênika lotniczego jako baga˝ rejestrowany i skierowane do luku baga˝owego w trakcie kontroli bezpieczeƒstwa pasa˝erów i baga˝u kabinowego, lub 1) urzàdzeƒ rentgenowskich do automatycznego wykrywania materia∏ów wybuchowych (EDS) lub 2) wielopoziomowego systemu do wykrywania materia∏ów wybuchowych, przy czym obrazy kontrolowanych baga˝y sà weryfikowane przez operatora urzàdzenia rentgenowskiego, lub 3) konwencjonalnego urzàdzenia rentgenowskiego, przy czym ka˝da sztuka baga˝u jest przeglàdana w tym samym punkcie kontroli pod dwoma ró˝nymi kàtami przez tego samego operatora, lub 4) kontroli manualnej przy zastosowaniu urzàdzenia do wykrywania Êladowych iloÊci i par materia∏ów wybuchowych przy otwartym baga˝u.
Przewoênik lotniczy sprawdza tak˝e histori´ baga˝u, o którym mowa w ust. 1, od przyj´cia go do transportu lotniczego do momentu odebrania na lotnisku docelowym. Rozdzia∏ 5 Przedmioty, których przewóz jest zabroniony w transporcie lotniczym §
W baga˝u kabinowym oraz w przedmiotach osobistych pasa˝era jest zabroniony przewóz kategorii przedmiotów,

art. 116 ust. 1 i 2 ustawy, a w szczególnoÊci: 1) broni palnej, jej cz´Êci sk∏adowych i amunicji oraz imitacji broni palnej; 2) materia∏ów i urzàdzeƒ wybuchowych oraz ich cz´Êci sk∏adowych, w tym równie˝ ich imitacji; 3) Êrodków i materia∏ów powodujàcych zagro˝enie chemiczne, biologiczne lub radiacyjne; 4) przedmiotów, które mogà byç u˝yte do zranienia lub unieruchomienia osoby, zniszczenia lub uszkodzenia wyposa˝enia statku powietrznego, w szczególnoÊci:

a)o ostrym koƒcu, kraw´dzi lub t´pym zakoƒczeniu bez wzgl´du na ich budow´, w tym sztyletów, no˝y zwyk∏ych, sk∏adanych lub spr´˝ynowych, toporów, szabli, maczet, pa∏ek, narz´dzi do ci´cia lub ich imitacji,
b)powszechnego u˝ytku, w tym ˝yletek, brzytew, no˝yczek, pilniczków do paznokci, ostrzy do kruszenia lodu, no˝y do ci´cia papieru, korkociàgów, pincet, czekanów, ∏aƒcuchów, ciupag góralskich. 1) umieszczone przez pasa˝era w baga˝u rejestrowanym przed odprawà biletowo-baga˝owà lub 3) przechowane na lotnisku, za op∏atà, w przeznaczonym do tego celu pomieszczeniu do czasu zg∏oszenia si´ po ich odbiór pasa˝era, lub 4) po usuni´ciu z baga˝u zniszczone na koszt przewoênika lotniczego. 3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje si´ do funkcjonariuszy Policji, Stra˝y Granicznej, Biura Ochrony Rzàdu, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego i ˝o∏nierzy Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych, posiadajàcych Êrodki przymusu bezpoÊredniego okreÊlone w odr´bnych przepisach, podczas wykonywania czynnoÊci s∏u˝bowych na pok∏adzie statku powietrznego. § 47. Przewoênik podaje informacje o liÊcie przedmiotów, których przewóz jest zabroniony w transporcie lotniczym, oraz sposobie post´powania z tymi przedmiotami do wiadomoÊci pasa˝era, umieszczajàc je w miejscach odpraw biletowo-baga˝owych, punktach kontroli bezpieczeƒstwa i na biletach lotniczych. § 48. 1. Sposób post´powania w stosunku do pasa˝era, u którego stwierdzi si´ podczas kontroli bezpieczeƒstwa baga˝u kabinowego przedmioty wymienione w § 46 ust. 1 pkt 1—3, okreÊlajà odr´bne przepisy. 2. Pasa˝era, który odmawia usuni´cia z baga˝u kabinowego lub rzeczy osobistych przedmiotów,

§ 46ust.

1 pkt 4, nie wpuszcza si´ na pok∏ad statku powietrznego. §

W baga˝u rejestrowanym jest zabroniony przewóz nast´pujàcych kategorii przedmiotów: 1) urzàdzeƒ wybuchowych wojskowych i samodzia∏owych, urzàdzeƒ detonujàcych i ich elementów, materia∏ów i substancji wybuchowych i detonujàcych oraz ∏atwo palnych; 2) materia∏ów pirotechnicznych; 3) Êrodków dra˝niàcych lub og∏uszajàcych; 4) substancji chemicznych palnych i ˝ràcych; 5) innych materia∏ów chemicznych, biologicznych lub radiacyjnych. §
Sposób post´powania z materia∏ami niebezpiecznymi ujawnionymi podczas kontroli bezpieczeƒstwa okreÊlajà odr´bne przepisy. Dziennik Ustaw Nr 160 — 11029 — Rozdzia∏ 6 Metody i Êrodki ochrony przewozu broni palnej w transporcie lotniczym §
Broƒ palnà w transporcie lotniczym przewozi si´ z zachowaniem metod i Êrodków ochrony okreÊlonych w przepisach dotyczàcych przewozu broni w Êrodkach transportu publicznego oraz w Krajowym Programie. §
Niedopuszczalny jest przewóz broni palnej w kabinie pilota oraz w miejscu dost´pnym dla pasa˝erów i cz∏onków za∏ogi. §
Pasa˝er zamierzajàcy przewieêç broƒ palnà lub amunicj´ jest obowiàzany zg∏osiç to przewoênikowi w punkcie odprawy biletowo-baga˝owej. Poz. 1549
Broƒ osób,

§ 54ust.

2, przewozi si´ na pok∏adzie statku powietrznego bez naboju w komorze nabojowej i w stanie zabezpieczonym. §

Broƒ palnà i amunicj´ przyj´te do przewozu na lotnisku odlotu zwraca si´ pasa˝erowi na lotnisku docelowym po przekroczeniu przez niego granicy strefy zastrze˝onej lotniska.
Broƒ palnà i amunicj´ zatrzymanà na lotnisku przechowuje si´ w pomieszczeniach, do których dost´p jest strze˝ony przez s∏u˝b´ ochrony lotniska. §
Sposób post´powania z bronià przyj´tà do przewozu oraz przekazania jej w∏aÊcicielowi na lotnisku docelowym okreÊla przewoênik lotniczy w swoim programie ochrony, ustalonym w porozumieniu z zarzàdzajàcym lotniskiem. §
Policja, Stra˝ Graniczna lub S∏u˝ba Celna: 1) sprawdza, czy pasa˝er, o którym mowa w § 53, posiada wymagane pozwolenie na broƒ, a w ruchu mi´dzynarodowym równie˝ zgod´ na jej przewóz, wydanà przez organ Policji, lub zaÊwiadczenie wydane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej; 2) sprawdza, czy przewo˝ona broƒ jest roz∏adowana i zabezpieczona.
Przepisów ust. 1 nie stosuje si´ w odniesieniu do ˝o∏nierzy Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych i funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego, Agencji Wywiadu, Policji, Stra˝y Granicznej oraz Biura Ochrony Rzàdu podczas wykonywania czynnoÊci s∏u˝bowych. Rozdzia∏ 7 Metody i Êrodki ochrony przewozu ∏adunków, przesy∏ek kurierskich i ekspresowych oraz poczty §
¸adunki, przesy∏ki kurierskie i ekspresowe oraz poczta, zwane dalej „∏adunkiem”, przed umieszczeniem na pok∏adzie statku powietrznego poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa.
Od kontroli bezpieczeƒstwa mo˝na odstàpiç w przypadku: 1) ∏adunków transferowych, poddanych kontroli bezpieczeƒstwa na lotnisku wylotu;
W przypadku przewo˝enia broni przez osoby uprawnione do jej posiadania na pok∏adzie statku powietrznego,

ust. 2, przewoênik: 2) zw∏ok ludzkich; 1) zapoznaje t´ osob´, przed wejÊciem na pok∏ad statku powietrznego, z przepisami dotyczàcymi przewozu broni; 4) krwi i produktów krwiopochodnych, organów przeznaczonych do przeszczepów, produktów leczniczych; 2) informuje dowódc´ statku powietrznego o liczbie osób posiadajàcych broƒ, które znajdujà si´ na pok∏adzie, oraz zajmowanych przez nich miejscach; 5) przesy∏ek wartoÊciowych, poddanych wczeÊniej kontroli bezpieczeƒstwa; 3) nie podaje tym osobom alkoholu w czasie lotu. 6) materia∏ów radioaktywnych; § 55. 1. Broƒ palnà oraz amunicj´ do tej broni przewozi si´ w luku baga˝owym, do którego pasa˝er nie ma dost´pu w czasie lotu. 7) przesy∏ek pocztowych, kontrolowanych w sposób okreÊlony w odr´bnych przepisach. 2. Przed umieszczeniem w luku baga˝owym broni, o której mowa w ust. 1, wykonuje si´ nast´pujàce czynnoÊci: 3) ˝ywych zwierzàt; § 59. 1. Kontrola, o której mowa w § 58 ust. 1, polega na sprawdzeniu, czy ∏adunek nie zawiera broni, materia∏ów wybuchowych oraz przedmiotów i urzàdzeƒ niebezpiecznych, przy zastosowaniu: 1) posiadacz broni, pod nadzorem Stra˝y Granicznej lub Policji, roz∏adowuje broƒ w wyznaczonym do tego celu miejscu; 1) kontroli manualnej; 2) Stra˝ Graniczna lub Policja sprawdza, czy dodatkowa amunicja jest fabrycznie zapakowana. 3) komory symulacyjnej; 3. W luku baga˝owym broƒ krótkà wraz z amunicjà umieszcza si´ w pojemniku zamykanym na klucz i przytwierdzonym na sta∏e do jego pod∏o˝a. 2) urzàdzenia rentgenowskiego, 4) wykrywaczy Êladowych iloÊci i par materia∏ów wybuchowych; 5) specjalnie szkolonych psów. Dziennik Ustaw Nr 160 — 11030 — Poz. 1549 2. Kontrol´ wykonuje si´ przy zastosowaniu jednego lub kilku rodzajów kontroli wymienionych w ust. 1. renem lotniska lub na granicy strefy zastrze˝onej i ogólnodost´pnej, 3. Je˝eli ze wzgl´du na charakter ∏adunku nie mo˝na wykonaç kontroli w sposób, o którym mowa w ust. 1, ∏adunek ten przetrzymuje si´ przez 24 godziny w wyznaczonym do tego celu miejscu.

b)w zamykanych pojazdach — w przypadku prowadzenia dzia∏alnoÊci na terenie strefy zastrze˝onej. § 60. Przyj´te do przewozu ∏adunki na terenie lotniska sà transportowane pod nadzorem s∏u˝by ochrony lotniska. Rozdzia∏ 8 Metody i Êrodki ochrony przewozu poczty s∏u˝bowej i materia∏ów przewoênika § 61. Poczt´ s∏u˝bowà i materia∏y przewoênika lotniczego, zwane dalej „przesy∏kami”, przed umieszczeniem na pok∏adzie statku powietrznego poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa okreÊlonej w § 59 ust.1 i 2. § 62. Transport przesy∏ek, poddanych kontroli bezpieczeƒstwa, na pok∏ad statku powietrznego odbywa si´ pod nadzorem s∏u˝by ochrony lotniska. Rozdzia∏ 9 Metody i Êrodki ochrony towarów dost´pnych na lotnisku i zaopatrzenia pok∏adowego § 63. Zaopatrzenie pok∏adowe, a tak˝e towary dostarczane do sklepów, restauracji i barów znajdujàcych si´ w strefie zastrze˝onej lotniska, zwane dalej „towarami”, sà poddawane wyrywkowej kontroli bezpieczeƒstwa. § 64. Podmiot prowadzàcy lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà przed podj´ciem dzia∏alnoÊci w zakresie dostaw zaopatrzenia pok∏adowego przedstawia Prezesowi ULC do zatwierdzenia program ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji. § 65. W celu realizacji kontroli bezpieczeƒstwa podmiot, o którym mowa w § 64, stosuje nast´pujàce dzia∏ania: 1) powo∏uje osob´ odpowiedzialnà za nadzór nad ochronà prowadzonej dzia∏alnoÊci przed aktami bezprawnej ingerencji; 2) szkoli zatrudniane osoby w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji; § 66. 1. Zaopatrzenie pok∏adowe dostarczone na pok∏ad statku powietrznego jest sprawdzane przez za∏og´ statku powietrznego. 2. Sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1, polega na: 1) kontroli zabezpieczeƒ umieszczonych na opakowaniach zaopatrzenia pok∏adowego; 2) porównaniu, czy numery znajdujàce si´ na zabezpieczeniach zaopatrzenia pok∏adowego sà zgodne z dokumentami do nich za∏àczonymi. Rozdzia∏ 10 Metody i Êrodki ochrony dzia∏alnoÊci zwiàzanej ze sprzàtaniem pok∏adów statków powietrznych § 67. Podmiot prowadzàcy lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà przed podj´ciem dzia∏alnoÊci w zakresie sprzàtania pok∏adów statków powietrznych przedstawia Prezesowi ULC do zatwierdzenia, uzgodniony z zarzàdzajàcym lotniskiem, program ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji. § 68. 1. Podmiot gospodarczy prowadzàcy lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà w zakresie sprzàtania pok∏adów statków powietrznych chroni t´ dzia∏alnoÊç przed wykorzystaniem jej w celu przeprowadzenia aktu bezprawnej ingerencji. 2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, chroni prowadzonà dzia∏alnoÊç, stosujàc dzia∏ania wymienione w § 65 pkt 1—4. 3. Materia∏y s∏u˝àce do sprzàtania pok∏adów statków powietrznych poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa przed wprowadzeniem na teren strefy zastrze˝onej. Rozdzia∏ 11 Metody i Êrodki ochrony lotnictwa stosowane wobec cz∏onków misji dyplomatycznych i urz´dów konsularnych oraz osób zrównanych z nimi na podstawie porozumieƒ mi´dzynarodowych 3) zapewnia, ˝e osoby majàce dost´p do stref zastrze˝onych lotniska przestrzegajà zaleceƒ w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji wydanych przez zarzàdzajàcego lotniskiem; § 69. 1. Cz∏onkowie misji dyplomatycznych i urz´dów konsularnych oraz osoby zrównane z nimi na podstawie porozumieƒ mi´dzynarodowych, zwani dalej „dyplomatami”, sà poddawani kontroli bezpieczeƒstwa w sposób okreÊlony w § 33. 4) wprowadza system kontroli dost´pu do obiektów, w których prowadzi dzia∏alnoÊç; 2. Kontroli bezpieczeƒstwa nie poddaje si´ cz∏onków delegacji oficjalnych, wymienionych na potwierdzonych listach zaproszonych goÊci, sk∏adajàcych wizyty na zaproszenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów, Sejmu, Senatu oraz cz∏onków Rady Ministrów. 5) przewozi towary pod nadzorem:
a)w zamykanych i plombowanych pojazdach — w przypadku prowadzenia dzia∏alnoÊci poza te- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11031 — Poz. 1549 § 70. 1. Baga˝ kabinowy i rejestrowany dyplomatów jest poddawany kontroli bezpieczeƒstwa w sposób okreÊlony w § 38 i 41. § 74. 1. Pasa˝era niebezpiecznego wprowadza si´ na pok∏ad statku powietrznego przed innymi pasa˝erami. 2. Nie poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa przesy∏ek stanowiàcych poczt´ dyplomatycznà. 2. Pasa˝era niebezpiecznego wyprowadza si´ na lotnisku docelowym po opuszczeniu pok∏adu statku powietrznego przez innych pasa˝erów. 3. W przypadku podejrzenia, ˝e zawartoÊç przesy∏ki stanowiàcej poczt´ dyplomatycznà zagra˝a bezpieczeƒstwu statku powietrznego, odmawia si´ jej przewozu. Rozdzia∏ 12 Metody i Êrodki ochrony stosowane wobec pasa˝erów niebezpiecznych § 71. 1. Policja lub Stra˝ Graniczna zawiadamia, na piÊmie, przewoênika lotniczego o zamiarze przewozu osoby zatrzymanej lub tymczasowo aresztowanej, skazanej, wydalanej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub której odmówiono prawa wjazdu na to terytorium, zwanej dalej „pasa˝erem niebezpiecznym”. 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, mo˝e byç dokonane dost´pnymi Êrodkami ∏àcznoÊci, w formie innej ni˝ pisemna. Zawiadomienie takie wymaga potwierdzenia na piÊmie niezw∏ocznie po ustaniu okolicznoÊci uniemo˝liwiajàcych jego dokonania w formie pisemnej. 3. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera nast´pujàce informacje: 1) dane osobowe pasa˝era niebezpiecznego; 2) powód przewozu; 3) rodzaj ochrony; § 75. 1. Na pok∏adzie statku powietrznego wobec pasa˝era niebezpiecznego stosuje si´, w szczególnoÊci, nast´pujàce Êrodki ochrony: 1) umieszcza si´ z dala od wyjÊç awaryjnych; 2) nie podaje si´ alkoholu; 3) eskorcie pasa˝era niebezpiecznego zapewnia si´ sta∏y kontakt z za∏ogà statku powietrznego. 2. O przewozie pasa˝era niebezpiecznego nie informuje si´ innych pasa˝erów. Rozdzia∏ 13 Wymagania bezpieczeƒstwa wobec sprz´tu stosowanego do ochrony lotnictwa cywilnego § 76. Wymagania bezpieczeƒstwa wobec sprz´tu stosowanego do ochrony lotnictwa cywilnego sà okreÊlone w za∏àczniku do Krajowego Programu. § 77. Prezes ULC, w porozumieniu z Komendantami G∏ównymi Stra˝y Granicznej i Policji, zapewnia nadzór nad spe∏nianiem wymagaƒ bezpieczeƒstwa przez sprz´t stosowany do ochrony lotnictwa cywilnego. § 78. Sprz´t, o którym mowa w § 76, obs∏ugujà osoby posiadajàce udokumentowane przeszkolenie w tym zakresie. Rozdzia∏ 14 4) o ryzyku zwiàzanym z transportem. 4. Dane osobowe pasa˝era niebezpiecznego,

ust. 3, ze wzgl´du na wa˝ny interes bezpieczeƒstwa podlegajà szczególnej ochronie. 5. Przewoênik lotniczy przekazuje informacje,

ust. 3, na lotnisko docelowe w sposób okreÊlony w programie ochrony przewoênika lotniczego. §

Przewoênik dopuszcza pasa˝era niebezpiecznego do przewozu, je˝eli w czasie lotu nie zagra˝a on bezpieczeƒstwu innych pasa˝erów.
Przewoênik mo˝e uzale˝niç dopuszczenie pasa˝era niebezpiecznego do przewozu od zapewnienia przez Policj´ lub Stra˝ Granicznà Êrodków ochrony wobec tego pasa˝era. §
Przed wejÊciem na pok∏ad statku powietrznego pasa˝er niebezpieczny i jego baga˝ sà poddawani kontroli bezpieczeƒstwa, w sposób okreÊlony w § 33, 38 i
Metody i Êrodki ochrony statków powietrznych lotnictwa ogólnego §
Zarzàdzajàcy lotniskiem wyznacza na p∏ycie lotniska miejsca postoju statków powietrznych wykonujàcych przewozy inne ni˝ okreÊlone w art. 2 pkt 14 i 15 ustawy, zwanych dalej „statkami lotnictwa ogólnego”, oddalone od p∏yt postojowych statków powietrznych przeznaczonych do regularnego transportu lotniczego. §
Osoba podró˝ujàca statkiem lotnictwa ogólnego po poddaniu si´ kontroli bezpieczeƒstwa przebywa w miejscu uniemo˝liwiajàcym jej kontaktowanie si´ z pasa˝erami korzystajàcymi z przewozów,

art. 2 pkt 14 i 15 ustawy. 2. Kontrola bezpieczeƒstwa i obs∏uga osób,

ust. 1, jest przeprowadzana w oddzielnym terminalu.

W przypadku gdy lotnisko nie posiada oddzielnego terminalu, osoby te: Dziennik Ustaw Nr 160 — 11032 — Poz. 1549 1) przechodzà wydzielonà cz´Êcià terminalu pasa˝erskiego pod nadzorem s∏u˝by ochrony lotniska;
Kontrol´ bezpieczeƒstwa przeprowadza s∏u˝ba ochrony. 2) przy przechodzeniu do strefy sterylnej sà poddawane kontroli bezpieczeƒstwa. §
Na kartach pok∏adowych oraz przywieszkach baga˝owych zaznacza si´, ˝e odprawa zosta∏a dokonana poza lotniskiem. §
Osoby,

§ 80ust.

1, przewozi si´ lub doprowadza do i ze statku powietrznego pod nadzorem s∏u˝by ochrony. Rozdzia∏ 15 Metody i Êrodki ochrony odprawy poza lotniskiem § 82. 1. Odprawy biletowo-baga˝owe za∏ogi statku powietrznego, pasa˝erów oraz ich baga˝u mo˝na dokonaç poza terenem lotniska po: § 87. Baga˝ rejestrowany odprawiony i poddany kontroli bezpieczeƒstwa poza lotniskiem przechowuje si´ w wyznaczonym do tego celu miejscu strze˝onym przed dost´pem osób nieupowa˝nionych. § 88. 1. Baga˝, o którym mowa w § 87, przewozi na lotnisko przewoênik lotniczy pod nadzorem s∏u˝by ochrony. 1) uzyskaniu zgody Prezesa ULC wydanej w porozumieniu z: 2. Przed za∏adowaniem baga˝u do pojazdu przeznaczonego do jego transportu przewoênik lotniczy lub s∏u˝ba ochrony dokonuje kontroli bezpieczeƒstwa tego pojazdu.

a)Komendantem G∏ównym Stra˝y Granicznej oraz dyrektorem w∏aÊciwej miejscowo izby celnej — w ruchu mi´dzynarodowym, 3. Po za∏adowaniu baga˝u osoba wyznaczona przez przewoênika lotniczego zamyka i plombuje pojazd.
b)w∏aÊciwym miejscowo komendantem wojewódzkim Policji — w ruchu krajowym; 2) przeprowadzeniu kontroli miejsca odprawy przez pracowników Urz´du Lotnictwa Cywilnego i s∏u˝b´ ochrony. 2. Kontrol´, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadza si´ raz w roku. § 83. Przewoênik lotniczy, który po spe∏nieniu warunków okreÊlonych w § 82 ust. 1 prowadzi odpraw´ biletowo-baga˝owà poza terenem lotniska, zapewnia ochron´ dokumentów wykorzystywanych przy tej odprawie. § 84. 1. Odprawa biletowo-baga˝owa poza lotniskiem obejmuje sprawdzenie to˝samoÊci pasa˝era oraz uzyskanie informacji o sposobie zapakowania i zawartoÊci baga˝u rejestrowanego. 2. Przewoênik lotniczy opracowuje list´ pytaƒ kontrolnych, niezb´dnych do uzyskania informacji o sposobie zapakowania i zawartoÊci baga˝u rejestrowanego. List´ pytaƒ kontrolnych przewoênik lotniczy umieszcza w programie ochrony przewoênika lotniczego. § 85. 1. Je˝eli pasa˝er odmawia odpowiedzi na pytania dotyczàce sposobu zapakowania i zawartoÊci baga˝u rejestrowego lub jego odpowiedzi budzà wàtpliwoÊci, stosuje si´ nast´pujàce Êrodki bezpieczeƒstwa: 1) baga˝ rejestrowany pasa˝era poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa w miejscu odprawy pasa˝erskiej lub 2) baga˝ rejestrowany pasa˝era poddaje si´ kontroli bezpieczeƒstwa na lotnisku, lub 3) pasa˝era i jego baga˝ rejestrowany odprawia si´ na lotnisku. § 89. 1. Na lotnisku baga˝ rejestrowany dostarcza si´ osobie b´dàcej przedstawicielem przewoênika lub obs∏ugi naziemnej. 2. Osoba, o której mowa w ust. 1, dokonuje sprawdzenia stanu zabezpieczenia pojazdu. 3. W przypadku naruszenia zabezpieczenia pojazdu, przed umieszczeniem baga˝u na pok∏adzie statku powietrznego, dokonuje si´ jego ponownej kontroli bezpieczeƒstwa. Rozdzia∏ 16 Program kontroli jakoÊci w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego § 90. Prezes ULC opracowuje i realizuje program kontroli jakoÊci w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, zwany dalej „krajowym programem kontroli”, w porozumieniu z: 1) ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych w odniesieniu do podleg∏ych mu s∏u˝b oraz lotnisk wspó∏u˝ytkowanych; 2) Ministrem Obrony Narodowej w odniesieniu do podleg∏ych mu lotnisk wspó∏u˝ytkowanych. § 91. Celem programu kontroli jest: 1) sprawdzenie, czy Krajowy Program jest wdra˝any przez zarzàdzajàcych lotniskami, przewoêników lotniczych oraz podmioty prowadzàce lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà; 2) sprawdzenie skutecznoÊci stosowanych metod i Êrodków ochrony lotnictwa cywilnego; 3) wskazanie metod i Êrodków dzia∏ania zapewniajàcych zwi´kszenie skutecznoÊci systemu ochrony lotnictwa cywilnego i usuni´cie stwierdzonych w tym systemie braków; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11033 — 4) wskazanie zmian niezb´dnych w Krajowym Programie. § 92. Program kontroli jest realizowany poprzez: 1) przeglàdy; 2) inspekcje; 3) testy; 4) çwiczenia. § 93. 1. Inspekcje, przeglàdy, testy i çwiczenia na lotniskach, u przewoêników lotniczych oraz innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà przeprowadzajà pracownicy Urz´du Lotnictwa Cywilnego. 2. Inspekcje, przeglàdy, testy i çwiczenia w zakresie czynnoÊci realizowanych przez Stra˝ Granicznà i Policj´ na lotnisku przeprowadzajà osoby wyznaczone przez Komendantów G∏ównych Stra˝y Granicznej i Policji, dzia∏ajàce w porozumieniu z pracownikami Urz´du Lotnictwa Cywilnego. 3. CzynnoÊci,

ust. 1, na lotniskach wspó∏u˝ytkowanych wykonujà osoby upowa˝nione przez Prezesa ULC, dzia∏ajàc w porozumieniu ze s∏u˝bami podleg∏ymi Ministrowi Obrony Narodowej. Poz. 1549

Decyzj´ o wprowadzeniu warty ochronnej podejmuje Prezes ULC w uzgodnieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych.
Warunki, sposób przebywania i poruszania si´ wart ochronnych na lotnisku Rzeczypospolitej Polskiej wprowadzonych przez obcego przewoênika na pok∏adzie swojego statku powietrznego okreÊla umowa mi´dzynarodowa o komunikacji lotniczej. §
Wart´ ochronnà mogà pe∏niç osoby uzbrojone, które odby∏y szkolenie w zakresie znajomoÊci pok∏adu statku powietrznego, skutków u˝ycia broni palnej na pok∏adzie statku powietrznego oraz sposobów unieszkodliwiania osoby niebezpiecznej bez u˝ycia broni palnej.
Osoby wchodzàce w sk∏ad warty ochronnej, podczas wykonywania obowiàzków na pok∏adzie statku powietrznego, podlegajà dowódcy tego statku, w zakresie okreÊlonym w art. 115 ustawy. §
Koszty zwiàzane ze szkoleniem osób wchodzàcych w sk∏ad warty ochronnej oraz ich wyposa˝eniem sà pokrywane z cz´Êci bud˝etu paƒstwa, której dysponentem jest minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych. Rozdzia∏ 18
Inspekcje, przeglàdy i testy przeprowadza si´ z urz´du lub na wniosek. Metody i Êrodki przeciwdzia∏ania sytuacjom kryzysowym §
Z przeprowadzonych czynnoÊci,

§ 93ust.

1, sporzàdza si´ protokó∏. §

W celu przeciwdzia∏ania sytuacjom kryzysowym podmioty wchodzàce w sk∏ad systemu ochrony lotnictwa cywilnego przygotowujà plan przeciwdzia∏ania tym sytuacjom oraz organizujà szkolenia w tym zakresie. Rozdzia∏ 17 Ocena zagro˝enia i obieg informacji w systemie ochrony lotnictwa cywilnego §
Oceny stopnia zagro˝enia aktami bezprawnej ingerencji na terenie Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje Prezes ULC.
Zarzàdzajàcy lotniskami i przewoênicy lotniczy przekazujà Prezesowi ULC wszelkie informacje zwiàzane z zagro˝eniem aktami bezprawnej ingerencji. §
Prezes ULC okreÊla, na podstawie oceny stopnia zagro˝enia, loty wysokiego ryzyka oraz metody i Êrodki, które powinny byç podj´te w celu przeciwdzia∏ania aktom bezprawnej ingerencji.
Prezes ULC, na wniosek obcego paƒstwa, które uzna∏o lot za lot wysokiego ryzyka, wprowadza dodatkowe metody i Êrodki, na zasadach okreÊlonych w Krajowym Programie, w celu przeciwdzia∏ania aktom bezprawnej ingerencji na lotnisku, z którego lub do którego odbywa si´ ten lot. §
Na pok∏ad statku powietrznego odbywajàcego lot wysokiego ryzyka wprowadza si´ wart´ ochronnà, sk∏adajàcà si´ z osób wchodzàcych w sk∏ad s∏u˝b podleg∏ych lub nadzorowanych przez ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych. §
W przypadku wystàpienia sytuacji kryzysowej: 1) Prezes ULC w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych koordynuje dzia∏ania zmierzajàce do rozwiàzania tej sytuacji; 2) minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych dostarcza informacji w tym zakresie oraz zapewnia udzia∏ podleg∏ych mu i nadzorowanych przez niego s∏u˝b; 3) Minister Obrony Narodowej — na lotnisku wspó∏u˝ytkowanym — poprzez podleg∏e mu s∏u˝by udziela pomocy w organizowaniu wspó∏dzia∏ania do rozwiàzania tej sytuacji; 4) minister w∏aÊciwy do spraw zagranicznych informuje rzàdy paƒstw, których dotyczy ta sytuacja, oraz utrzymuje kontakt z ich przedstawicielstwami dyplomatycznymi na terenie Rzeczypospolitej Polskiej; 5) zapewnia si´ podj´cie medycznych dzia∏aƒ ratowniczych, na zasadach okreÊlonych w ustawie z dnia 25 lipca 2001 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 113, poz. 1207, z póên. zm.2)); ——————— 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1801, z 2002 r. Nr 241, poz. 2073 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 124, poz.
Dziennik Ustaw Nr 160 — 11034 — 6) Prezes Paƒstwowej Agencji Atomistyki dokonuje oceny stopnia zagro˝enia zwiàzanego z zagro˝eniem radiacyjnym. Poz. 1549 a) s∏u˝by ochrony, b) S∏u˝by Celnej, c) lotniskowego organu s∏u˝b ruchu lotniczego, §
Zarzàdzajàcy lotniskiem opracowuje, w uzgodnieniu z Policjà i Stra˝à Granicznà oraz w porozumieniu ze wspó∏u˝ytkownikami lotniska, plan przeciwdzia∏ania sytuacji kryzysowej. Plan ten stanowi cz´Êç programu ochrony lotniska. §
Plan przeciwdzia∏ania sytuacji kryzysowej uwzgl´dnia warunki i tryb wspó∏pracy oraz koordynacji dzia∏aƒ poszczególnych podmiotów wchodzàcych w sk∏ad systemu ochrony lotniska, sposób reagowania na zagro˝enia, sposoby post´powania w sytuacji zagro˝enia oraz informowania o zagro˝eniu osób odpowiedzialnych za system ochrony lotniska. §
Zarzàdzajàcy lotniskiem u˝ytku publicznego organizuje i zapewnia wyposa˝enie sta∏ego centrum koordynacji antykryzysowej, zwanego dalej „centrum”, przeznaczonego do kierowania dzia∏aniami majàcymi na celu rozwiàzanie zaistnia∏ej sytuacji kryzysowej. d) jednostek ochrony przeciwpo˝arowej okreÊlonych w programie ochrony lotniska, e) s∏u˝b medycznych i sanitarnych okreÊlonych w programie ochrony lotniska, f) przewoênika i innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà.
Sztab wspó∏dzia∏a z organami administracji rzàdowej oraz organem zarzàdzania w zakresie przeciwdzia∏ania aktom bezprawnej ingerencji oraz ich skutkom.
Wewn´trznà organizacj´ i sposób funkcjonowania sztabu i centrum okreÊla program ochrony lotniska. §
Przewoênik lotniczy, w porozumieniu z innymi u˝ytkownikami lotniska podstawowego dla jego dzia∏alnoÊci, opracowuje plany post´powania w przypadku zaistnienia sytuacji kryzysowej.
W celu realizacji zadaƒ centrum przygotowuje
Plany,

ust. 1, stanowià cz´Êç programu ochrony przewoênika lotniczego. si´: 1) pomieszczenia do pracy sztabu, socjalne i dla negocjatora; 2) miejsca do pracy t∏umaczy. 3. Pomieszczenia i miejsca,

ust. 2, wyposa˝a si´ w: 1) niezb´dne Êrodki ∏àcznoÊci przewodowej i bezprzewodowej; 2) mapy i plany lotniska oraz otaczajàcego go terenu; 3) informacje o lotach z danego lotniska; 4) sprz´t radiowo-telewizyjny; 5) plany wn´trz wszystkich typów statków powietrznych; 6) kopie programu ochrony lotniska i programów ochrony przewoêników lotniczych prowadzàcych na nim dzia∏alnoÊç; 7) spis telefonów wewn´trznych i zewn´trznych. §

Zarzàdzajàcy lotniskiem, w przypadku wystàpienia sytuacji kryzysowej, zwo∏uje sztab kryzysowy, zwany dalej „sztabem”, który prowadzi dzia∏ania w centrum.
W sk∏ad sztabu wchodzà: 1) zarzàdzajàcy lotniskiem lub wyznaczona przez niego osoba odpowiedzialna za ochron´ lotniska; 2) przedstawiciele:
Plany opracowuje si´ przy uwzgl´dnieniu: 1) warunków i trybu wspó∏pracy oraz sposobu koordynacji dzia∏aƒ poszczególnych podmiotów wchodzàcych w sk∏ad systemu ochrony lotniska; 2) sposobu reagowania na sytuacj´ kryzysowà; 3) metod i Êrodków rozwiàzywania sytuacji kryzysowej; 4) sposobów informowania o sytuacji kryzysowej podmiotów wchodzàcych w sk∏ad systemu ochrony lotniska. §
Przewoênik lotniczy, w swojej siedzibie, organizuje i zapewnia wyposa˝enie centrum koordynacji kryzysowej, przeznaczonego do kierowania dzia∏aniami majàcymi na celu rozwiàzanie sytuacji kryzysowej. §
Osoba kierujàca sztabem, o którym mowa w § 105, w uzgodnieniu ze s∏u˝bami wchodzàcymi w sk∏ad systemu ochrony lotniska, ustala, na podstawie uzyskanych informacji, sposób post´powania w sytuacji kryzysowej.
Sposób post´powania, o którym mowa w ust. 1, obejmuje dzia∏ania przewidziane w programie ochrony lotniska.
Sposób u˝ycia i dzia∏ania si∏ Policji uczestniczàcych w rozwiàzywaniu sytuacji kryzysowej ustala, w uzgodnieniu z osobà, o której mowa w ust. 1, funkcjonariusz Policji dowodzàcy tymi si∏ami. Dziennik Ustaw Nr 160 — 11035 — Rozdzia∏ 19 Warunki i tryb przekazywania informacji o sytuacji kryzysowej §
Po uzyskaniu informacji o akcie bezprawnej ingerencji zaistnia∏ym na lotnisku lub pok∏adzie statku powietrznego: 1) Prezes ULC — powiadamia ministra w∏aÊciwego do spraw transportu; 2) zarzàdzajàcy lotniskiem — zwo∏uje sztab; 3) s∏u˝ba ochrony — podejmuje dzia∏ania okreÊlone w programie ochrony lotniska. §
Dowódca statku powietrznego zagro˝onego aktem bezprawnej ingerencji przekazuje wszelkimi dost´pnymi Êrodkami ∏àcznoÊci informacje o zagro˝eniu lotniskowym organom s∏u˝b ruchu lotniczego. §
Lotniskowy organ s∏u˝b ruchu lotniczego, który otrzyma∏ informacj´ o akcie bezprawnej ingerencji na pok∏adzie statku powietrznego znajdujàcego si´ w locie, przekazuje t´ informacj´ do organu zarzàdzania.
Organ zarzàdzania: 1) przekazuje informacj´ s∏u˝bom ochrony lotniska, do którego statek powietrzny kieruje si´, z zastrze˝eniem § 112; 2) przekazuje informacj´ paƒstwom, nad terytorium których odbywa si´ lub b´dzie si´ odbywa∏ ten lot; 3) przekazuje informacj´ s∏u˝bom systemu obrony powietrznej; 4) podejmuje dzia∏ania majàce na celu bezpieczne zakoƒczenie tego lotu. §
W przypadku gdy lotniskowy organ s∏u˝b ruchu lotniczego, który otrzyma∏ informacj´ o akcie bezprawnej ingerencji, o którym mowa w § 111 ust. 1, dzia∏a na lotnisku, na które kieruje si´ zagro˝ony statek powietrzny, informacj´ t´ organ ten przekazuje bezpoÊrednio s∏u˝bom ochrony tego lotniska. Rozdzia∏ 20 Sposób informowania o sytuacji kryzysowej §
Prezes ULC w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw zagranicznych przekazuje informacj´ o akcie bezprawnej ingerencji do: 1) paƒstwa rejestracji statku powietrznego; 2) paƒstwa przewoênika lotniczego; 3) paƒstwa, którego obywatele zostali poszkodowani lub zatrzymani w wyniku zdarzenia; 4) paƒstw, których obywatele znajdujà si´ na pok∏adzie statku powietrznego. Poz. 1549 §
Przewoênik lotniczy i zarzàdzajàcy lotniskiem przekazujà Prezesowi ULC informacj´ o sytuacji kryzysowej, zawierajàcà opis zdarzenia i podj´tych dzia∏aƒ, w terminie 15 dni od zaistnienia zdarzenia. §
Prezes ULC przesy∏a do Organizacji Mi´dzynarodowego Lotnictwa Cywilnego: 1) raport wst´pny, w jednym z oficjalnych j´zyków tej organizacji — w terminie 30 dni od dnia wystàpienia aktu bezprawnej ingerencji; 2) raport koƒcowy, w jednym z oficjalnych j´zyków tej organizacji — w terminie 60 dni od dnia wystàpienia aktu bezprawnej ingerencji. §
Osoba kierujàca sztabem lub osoba przez niego upowa˝niona udzielajà informacji o akcie bezprawnej ingerencji Êrodkom masowego przekazu. Rozdzia∏ 21 Aktualizacja programów ochrony lotniska, przewoênika lotniczego oraz podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà §
Programy ochrony lotniska, przewoênika lotniczego, innych podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà oraz organu zarzàdzania sà aktualizowane przy uwzgl´dnieniu istniejàcego zagro˝enia, jednak nie rzadziej ni˝ raz na dwa lata.
Programy,

ust. 1, Prezes ULC ocenia, pod kàtem przewidzianych w nich metod i Êrodków ochrony, nie rzadziej ni˝ raz w roku. Rozdzia∏ 22 Wspó∏praca mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a innymi paƒstwami cz∏onkowskimi Organizacji Mi´dzynarodowego Lotnictwa Cywilnego §

Za wspó∏prac´ z paƒstwami cz∏onkowskimi Organizacji Mi´dzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w zakresie ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji oraz przeciwdzia∏ania tym aktom odpowiada Prezes ULC.
Wspó∏praca, o której mowa w ust. 1, polega w szczególnoÊci na: 1) powiadamianiu o zagro˝eniu aktami bezprawnej ingerencji i koordynowaniu dzia∏aƒ w celu przeciwdzia∏ania tym aktom; 2) uczestniczeniu w testach systemów ochrony; 3) udost´pnianiu informacji o sprz´cie i urzàdzeniach s∏u˝àcych ochronie przed aktami bezprawnej ingerencji; 4) wskazaniu organów w∏adzy upowa˝nionych do przekazania i odebrania informacji o zagro˝eniu. §
Prezes ULC udost´pnia na piÊmie Krajowy Program na proÊb´ paƒstwa cz∏onkowskiego Organizacji Mi´dzynarodowego Lotnictwa Cywilnego. Dziennik Ustaw Nr 160 — 11036 — Rozdzia∏ 23 Program szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego §
Prezes ULC nadzoruje realizacj´ programu szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, zwanego dalej „krajowym programem szkolenia”, opracowanego w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych.
Minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych nadzoruje krajowy program szkolenia w stosunku do podleg∏ej mu s∏u˝by ochrony oraz lotnisk wspó∏u˝ytkowanych, a Minister Obrony Narodowej — w stosunku do osób podleg∏ych na lotniskach wspó∏u˝ytkowanych.
Prezes ULC nadzoruje realizacj´ krajowego programu szkolenia w stosunku do pracowników zatrudnionych przez obcych przewoêników lotniczych wykonujàcych dzia∏alnoÊç na lotniskach. §
Celem krajowego programu szkolenia jest zaznajomienie osób zatrudnionych w lotnictwie cywilnym z: 1) mi´dzynarodowymi standardami ochrony lotnictwa cywilnego w normalnych warunkach i w sytuacji kryzysowej; 2) metodami i Êrodkami ochrony lotnictwa cywilnego okreÊlonymi w Krajowym Programie. §
Krajowy program szkolenia obejmuje w szczególnoÊci nast´pujàce osoby: 1) cz∏onków za∏óg statków powietrznych; 2) pracujàce na lotnisku; 3) pe∏niàce s∏u˝b´ na lotniskach; 4) zatrudnione poza terenem lotniska przez podmioty prowadzàce lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà. §
Krajowy program szkolenia okreÊla zakres, tryb, cz´stotliwoÊç i formy szkoleƒ, zasady kontroli jakoÊci prowadzonych szkoleƒ oraz wymagane kwalifikacje osób szkolàcych, a tak˝e sposób sprawdzania wiedzy i umiej´tnoÊci zdobytych w wyniku szkolenia. §
Krajowy program szkolenia obejmuje nast´pujàce rodzaje szkoleƒ: 1) podstawowe; 2) okresowe; Poz. 1549
Ze wzgl´du na zakres zadaƒ,

ust. 1, program szkolenia obejmuje nast´pujàce kategorie osób: 1) kategoria 1 — osoby kierujàce ochronà lotnictwa cywilnego oraz cz∏onków sztabów kryzysowych; 2) kategoria 2 — audytorów ochrony lotnictwa; 3) kategoria 3 — instruktorów ochrony lotnictwa; 4) kategoria 4 — pracowników s∏u˝by ochrony lotnictwa; 5) kategoria 5 — pozosta∏ych pracowników ochrony lotnictwa; 6) kategoria 6 — cz∏onków za∏óg statków powietrznych; 7) kategoria 7 — pracowników obs∏ugi naziemnej przewoênika lotniczego; 8) kategoria 8 — inne osoby zatrudnione przez przewoênika lotniczego lub zarzàdzajàcego lotniskiem; 9) kategoria 9 — pracowników firm obs∏ugujàcych lotniczy transport ∏adunków, przesy∏ek kurierskich i poczty; 10) kategoria 10 — pracowników podmiotów prowadzàcych lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà w zakresie zaopatrzenia pok∏adowego; 11) kategoria 11 — kontrolerów ruchu lotniczego; 12) kategoria 12 — funkcjonariuszy i pracowników cywilnych Stra˝y Granicznej i Policji zatrudnionych na lotnisku; 13) kategoria 13 — operatorów urzàdzeƒ rentgenowskich s∏u˝àcych do wykonywania kontroli bezpieczeƒstwa osób i baga˝u; 14) kategoria 14 — funkcjonariuszy S∏u˝by Celnej; 15) kategoria 15 — ˝o∏nierzy i pracowników cywilnych Ministerstwa Obrony Narodowej wykonujàcych obowiàzki na lotniskach wspó∏u˝ytkowanych; 16) kategoria 16 — inne podmioty prowadzàce lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà. § 126. 1. Szkolenie podstawowe osób wymienionych w § 125 przeprowadza si´ przed podj´ciem przez nie pracy w lotnictwie cywilnym. 2. Szkolenie okresowe w zakresie podstawowym prowadzi si´ z cz´stotliwoÊcià zale˝nà od kategorii osób szkolonych oraz w zale˝noÊci od potrzeb, przy czym: 3) doskonalàce; 1) dla cz∏onków za∏óg statków powietrznych — nie rzadziej ni˝ raz na 2 lata; 4) specjalistyczne. 2) dla pozosta∏ych osób — nie rzadziej ni˝ raz na 3 lata. § 125. 1. Zakres szkolenia dostosowuje si´ do zadaƒ wykonywanych przez osoby,

§ 122. § 127.

Szkolenie doskonalàce i specjalistyczne przeprowadza si´ dla osób wykonujàcych w szczegól- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11037 — noÊci zadania zwiàzane z rozpoznaniem pirotechnicznym oraz substancji i materia∏ów niebezpiecznych w celu przygotowania do dzia∏aƒ antykryzysowych na wszystkich szczeblach kierowniczych i wybranych stanowiskach wykonawczych. § 128. 1. Zarzàdzajàcy lotniskami, s∏u˝ba ochrony, przewoênicy lotniczy oraz inne podmioty prowadzàce lotniczà dzia∏alnoÊç gospodarczà organizujà i przeprowadzajà szkolenia zgodnie z krajowym programem szkolenia. 2. Podmioty,

ust.1, opracowujà plany szkolenia, przy uwzgl´dnieniu: 1) rodzajów szkoleƒ w zale˝noÊci od kategorii pracowników; 2) liczby osób wymagajàcych danego typu szkolenia; 3) kwalifikacji osób prowadzàcych szkolenie; 4) miejsca przeprowadzenia szkolenia; 5) Êrodków technicznych niezb´dnych do zorganizowania szkolenia, 6) zagadnieƒ obj´tych wczeÊniejszym szkoleniem — w przypadku szkoleƒ odÊwie˝ajàcych. 3. Podmioty,

ust. 1, gromadzà z przeprowadzonych szkoleƒ dokumentacj´ zawierajàcà w szczególnoÊci: 1) jej tematyk´ i zakres; 2) list´ uczestników; 3) czas trwania; 4) potwierdzenie ukoƒczenia szkolenia. §

Prezes ULC, w ramach nadzoru sprawowanego nad realizacjà krajowego programu szkolenia, Poz. 1549 zleca wykonanie kontroli u organizatora szkolenia w celu oceny: 1) sposobu i poziomu przekazywania wiedzy; 2) wyposa˝enia technicznego, przy u˝yciu którego odbywa si´ szkolenie; 3) kwalifikacji osób prowadzàcych szkolenia; 4) wyników szkolenia pod kàtem uzyskanej wiedzy i zdobytych umiej´tnoÊci.
Minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych i Minister Obrony Narodowej podejmujà dzia∏ania,

ust. 1, w stosunku do podleg∏ych im jednostek. Rozdzia∏ 24 Finansowanie ochrony lotnictwa cywilnego § 130. 1. Koszty zwiàzane z ochronà lotnictwa cywilnego sà finansowane z cz´Êci bud˝etu paƒstwa, której dysponentami sà minister w∏aÊciwy do spraw transportu, minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych i Minister Obrony Narodowej, oraz ze Êrodków finansowych zarzàdzajàcych lotniskami cywilnymi, przewoêników lotniczych, a tak˝e Êrodków finansowych i rzeczowych przekazanych na ten cel przez krajowe i zagraniczne osoby fizyczne i prawne. 2. Poza Êrodkami wymienionymi w ust. 1, system ochrony lotnictwa cywilnego jest finansowany z: 1) cz´Êci op∏at za bilety lotnicze i op∏at pobieranych za wykonywane operacje lotnicze, które przeznacza si´ na udoskonalenie systemu ochrony lotnictwa; 2) cz´Êci op∏at za dodatkowe Êrodki ochrony realizowane przez zarzàdzajàcych lotniskami na rzecz przewoêników lotniczych. Za∏àcznik do Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego WYMAGANIA BEZPIECZE¡STWA WOBEC SPRZ¢TU STOSOWANEGO DO OCHRONY LOTNICTWA CYWILNEGO I. SPRZ¢T S¸U˚ÑCY DO WYKRYWANIA METALU Do tej kategorii zalicza si´ sprz´t wykorzystujàcy dzia∏anie pola elektromagnetycznego, przeznaczonego do wykrywania, na ciele osoby, broni i innych przedmiotów metalowych, które mogà byç u˝yte do pope∏nienia aktu bezprawnej ingerencji skierowanego przeciwko lotnictwu cywilnemu. W celu przeprowadzenia kontroli bezpieczeƒstwa osób u˝ywa si´ wykrywaczy metalu: — podczas przechodzenia osób przez struktur´ o kszta∏cie bramki (stacjonarny detektor metalu, zwany dalej „WTMD”), lub — w czasie, gdy osoby zatrzymujà si´ w punkcie kontroli, aby poddaç si´ kontroli bezpieczeƒstwa wykonywanej przez operatora pos∏ugujàcego si´ urzàdzeniem r´cznym (r´czny detektor metalu, zwany dalej „HHMD”). 1. Stacjonarny wykrywacz metalu (WTMD) A. Wymagania funkcjonalne: 1) zdolnoÊç do wykrywania, po uprzednim okreÊleniu rodzaju przedmiotów, które powinien wykrywaç:

a)niezawodnie i w sposób nieprzerwany wykrywa metale ˝elazne i nie˝elazne,
b)lokalizacja, ustawienie, orientacja oraz szybkoÊç przemieszczania si´ przedmiotu metalo- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11038 — wego nie powinny mieç wp∏ywu na jego zdolnoÊç wykrywania,
c)pole elektromagnetyczne wewnàtrz WTMD powinno byç mo˝liwie najbardziej jednorodne; 2) odró˝nianie — WTMD powinien posiadaç zdolnoÊç odró˝niania ró˝nych metali i ich stopów; 3) sygna∏y alarmowe WTMD powinien byç wyposa˝ony zarówno w alarm dêwi´kowy, jak i wizualny. Sygna∏ alarmowy powinien si´ odezwaç przed lub w chwili opuszczenia urzàdzenia przez osob´. Czas trwania sygna∏u alarmowego powinien byç regulowany. Alarm dêwi´kowy Alarm dêwi´kowy mo˝na regulowaç pod wzgl´dem tonu i g∏oÊnoÊci tak, aby by∏ s∏yszalny dla operatora w warunkach, w których wype∏nia on swoje obowiàzki. Alarm wizualny Alarm wizualny powinien byç wyraênie widoczny dla operatora. Alarm wizualny powinien dostarczaç informacji o iloÊci wykrytego metalu. Alarm dodatkowy Powinna istnieç mo˝liwoÊç zaprogramowania alarmu dotyczàcego konkretnego procentu osób nieprzenoszàcych przedmiotów metalowych. Alarm dodatkowy powinien wysy∏aç inny sygna∏ dêwi´kowy ni˝ alarm dêwi´kowy. Lokalizacja zagro˝enia WTMD powinien posiadaç mo˝liwoÊç wskazywania lokalizacji metalu, który wywo∏a∏ alarm. Mo˝liwoÊç zdalnej regulacji sygna∏u alarmowego WTMD powinien posiadaç mo˝liwoÊç regulacji sygna∏u alarmowego z okreÊlonej odleg∏oÊci; 4) wymagania dotyczàce obs∏ugi WTMD powinien byç ∏atwy w obs∏udze, przy zachowaniu wyraênych wskaêników alarmujàcych i sygnalizujàcych wystàpienie awarii. Po w∏àczeniu WTMD powinien dokonywaç sprawdzenia (autotestu) bez koniecznoÊci dokonywania przez operatora jakichkolwiek regulacji. Producent powinien dostarczyç firmowych testerów. Cz´stotliwoÊç i metody testowania powinny byç okreÊlone przez w∏aÊciwe w∏adze. 5) ustawienie czu∏oÊci WTMD:
a)powinna istnieç mo˝liwoÊç dostosowania czu∏oÊci WTMD do poziomu zagro˝enia,
b)regulacji ustawieƒ WTMD powinna dokonywaç wy∏àcznie osoba uprawniona, Poz. 1549
c)w przypadku gdy dzia∏anie WTMD ma byç regulowane lub zachowane przy pomocy zdalnego sterowania lub za poÊrednictwem sieci komputerowej, stosuje si´ Êrodki zapewniajàce ochron´ przed dost´pem osób nieuprawnionych; 6) kontrola ze strony operatora — operator wykonuje wy∏àcznie funkcje polegajàce na w∏àczaniu i wy∏àczaniu WTMD. 7) autokontrola WTMD dokonuje sta∏ej autokontroli tych parametrów, które powodujà alarm, wymagajàcy potwierdzenia przez operatora w razie wykrycia awarii. Automatyczna rekalibracja nie mo˝e zak∏óciç u˝ytkowania systemu. JeÊli kontrola lub rekalibracja wypad∏a negatywnie, sygna∏ wizualny powiadamia operatora o awarii albo wskazuje operatorowi, na czym polega awaria. WTMD nieprzerwanie dokonuje autokorekty najwa˝niejszych parametrów; 8) odpornoÊç na zak∏ócenia Sprz´t stosowany w punktach kontroli bezpieczeƒstwa w porcie lotniczym, a w szczególnoÊci telefony komórkowe i sprz´t radiowy, nie powinien powodowaç zak∏óceƒ w dzia∏aniu WTMD. WTMD nie powinien zak∏ócaç funkcjonowania sprz´tu w porcie lotniczym ani sprz´tu ochrony lotnictwa. WTMD powinien spe∏niaç wymagania przepisów EMC/EMI; 9) dane statystyczne WTMD powinien gromadziç dane statystyczne dotyczàce:
a)czasu dzia∏ania,
b)iloÊci skontrolowanych pasa˝erów,
c)iloÊci alarmów, zarówno wizualnych i dêwi´kowych, jak te˝ dodatkowych; 10) lokalizacja Producent powinien dostarczyç informacji dotyczàcych miejsca lokalizacji WTMD. B. Wymagania mechaniczne i elektryczne WTMD jest urzàdzeniem niezale˝nym, które powinno byç zamocowane do pod∏o˝a lub Êciany, zbudowanym z powierzchni g∏adkich, a w przypadku pod∏ogi zapewniajàcych swobodne i bezpieczne przejÊcie, o konstrukcji uniemo˝liwiajàcej jego uszkodzenie lub przewrócenie. 1) wymiary wewn´trzne Wymiary wewn´trzne powinny byç dostosowane do potrzeb kontroli bezpieczeƒstwa osób, tj.:
a)szerokoÊç — min. 70 cm,
b)wysokoÊç — min. 200 cm,
c)g∏´bokoÊç — maks. 65 cm; Dziennik Ustaw Nr 160 — 11039 — 2) wymiary zewn´trzne — powinny umo˝liwiaç usytuowanie WTMD w infrastrukturze portu lotniczego; 3) podatnoÊç na wibracje WTMD powinien byç odporny na wibracje mechaniczne; 4) wymagania dotyczàce Êrodowiska WTMD powinien byç wodoodporny, przy czym materia∏y, z których jest zbudowany, powinny gwarantowaç ∏atwe utrzymanie go w czystoÊci. WTMD powinien byç odporny na dzia∏anie wysokiej temperatury, kurzu i innych czynników zewn´trznych; 5) wymagania trycznego dotyczàce zasilania elek- WTMD powinien byç dostosowany do miejscowego êród∏a zasilania i dzia∏aç prawid∏owo przy wahaniach napi´cia i nat´˝enia w granicach ±10%. C. Wymagania dotyczàce higieny i bezpieczeƒstwa WTMD powinien spe∏niaç wymagania okreÊlone w przepisach dotyczàcych bezpieczeƒstwa i higieny pracy. 1) bezpieczeƒstwo mechaniczne WTMD powinien byç zbudowany i wyposa˝ony w sposób gwarantujàcy bezpieczeƒstwo osób korzystajàcych z tego urzàdzenia, a w szczególnoÊci nie powinien mieç:
a)elementów gro˝àcych potkni´ciem si´, takich jak rampy czy okablowanie zewn´trzne,
b)ostrych kantów czy wypuk∏oÊci, które mog∏yby spowodowaç zranienie osoby lub uszkodzenie jej odzie˝y; Poz. 1549 2) bezpieczeƒstwo elektryczne Budowa WTMD powinna gwarantowaç brak zagro˝enia pora˝eniem elektrycznym podczas funkcjonowania urzàdzenia; 3) niezak∏ócanie dzia∏ania urzàdzeƒ technicznych medycznych WTMD nie powinien zak∏ócaç dzia∏ania technicznych urzàdzeƒ medycznych, takich jak aparaty s∏uchowe, rozruszniki serca, defibrylatory. Producent jest obowiàzany dostarczyç wyniki badaƒ w tym zakresie; 4) niezak∏ócanie urzàdzeƒ elektronicznych WTMD nie powinien oddzia∏ywaç na urzàdzenia elektryczne lub elektroniczne oraz na materia∏y magnetyczne. D. Konserwacja i serwis Budowa WTMD powinna zapewniaç jego ∏atwà konserwacj´. WTMD powinien byç wyposa˝ony w system zasilania przy u˝yciu baterii, w∏àczajàcy si´ samoczynnie na wypadek braku dop∏ywu pràdu, oraz w sygnalizacj´ poziomu wyczerpania baterii. Producent jest obowiàzany dostarczyç instrukcj´ dotyczàcà instalacji, obs∏ugi, konserwacji, usuwania awarii, w tym list´ podstawowych cz´Êci zamiennych, oraz kart´ gwarancyjnà. E. Sposób sprawdzania (testowania) WTMD 1) protokó∏ testowy Dziennik Ustaw Nr 160 — 11040 — Poz. 1549 Dziennik Ustaw Nr 160 — 11041 — Poz. 1549 2) fazy testowania Kryteria testowania uj´te sà w sekcji zatytu∏owanej „Wymagania”. Aby znaleêç cel i porównywalny wynik, nale˝y przeprowadziç test w dwóch fazach:
a)test laboratoryjny Powierzchnia wewnàtrz WTMD jest wydzielona w sekcjach w sposób nast´pujàcy: Nast´pujàce przedmioty poddawane sà testowi w ka˝dej sekcji z okreÊlonà pr´dkoÊcià: Dziennik Ustaw Nr 160 — 11042 — Poz. 1549 ZdolnoÊç wykrywania mierzy si´ i klasyfikuje w sposób nast´pujàcy: I PD = 100 % II PD = 75 % III PD = 50 % IV PD = 0 Nast´pujàcy diagram ilustruje jednolitoÊç pola magnetycznego: 10 cm I II III IV
b)test u˝ytkownika Przedmiot testu E F G H WielkoĞü masy metalu/stopu Lokalizacja Orientacja PrĊdkoĞü (chód) PrĊdkoĞü (rzut) Faászywy alarm (FA) Dziennik Ustaw Nr 160 — 11043 — 2. R´czny wykrywacz metalu (HHMD) A. Wymagania funkcjonalne 1) zdolnoÊç do wykrywania HHMD powinien niezawodnie wykrywaç metale ˝elazne i nie˝elazne z odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 50 mm. OkreÊla si´ list´ przedmiotów, jakie powinien wykrywaç HHMD; 2) sygna∏y alarmowe HHMD powinien posiadaç gniazdko do pod∏àczenia s∏uchawek i byç wyposa˝ony zarówno w alarm dêwi´kowy, jak i wizualny, przy czym:
a)sygna∏ alarmowy powinien odzywaç si´ niezw∏ocznie i mieç mo˝liwoÊç regulacji pod wzgl´dem tonu i g∏oÊnoÊci,
b)alarm powinien informowaç o iloÊci wykrytego metalu; 3) sygnalizacja wyczerpania si´ baterii HHMD powinien posiadaç wizualnà lub dêwi´kowà sygnalizacj´ poziomu wyczerpania baterii. Poz. 1549 a w szczególnoÊci sprz´tu s∏u˝àcego ochronie lotnictwa. C. Wymagania mechaniczne i elektryczne HHMD powinien byç urzàdzeniem kompaktowym, mieç powierzchnie g∏adkie, bez kantów i zaczepów. Jego wielkoÊç powinna gwarantowaç ∏atwà obs∏ug´. HHMD powinien byç wyposa˝ony w uchwyt do za∏o˝enia na nadgarstek, pasek lub kabur´. 1) test na upuszczanie HHMD powinien funkcjonowaç prawid∏owo po 4 upadkach na beton, w ró˝nej pozycji, z wysokoÊci co najmniej 1,5 m; 2) wymagania dotyczàce Êrodowiska HHMD powinien byç wodoodporny, odporny na dzia∏anie wysokiej temperatury, kurz i wilgoç. D. Wymagania dotyczàce bezpieczeƒstwa i higieny HHMD powinien spe∏niaç wymagania okreÊlone w przepisach dotyczàcych bezpieczeƒstwa i higieny pracy. 1) bezpieczeƒstwo elektryczne B. Wymagania dotyczàce obs∏ugi HHMD powinien byç ∏atwy w obs∏udze oraz posiadaç wyraêne wskaêniki alarmujàce lub sygnalizujàce wystàpienie awarii. HHMD powinien mieç mo˝liwoÊç automatycznej kalibracji. 1) ustawienie czu∏oÊci — nie powinno byç mo˝liwoÊci regulowania czu∏oÊci przez operatora; 2) kontrola ze strony operatora — operator wykonuje wy∏àcznie funkcje polegajàce na w∏àczaniu i wy∏àczaniu HHMD; 3) odpornoÊç na zak∏ócenia Sprz´t stosowany w punktach kontroli bezpieczeƒstwa w porcie lotniczym, w tym telefony komórkowe i sprz´t radiowy, nie powinien powodowaç zak∏óceƒ w dzia∏aniu HHMD. HHMD nie powinien powodowaç zak∏óceƒ w funkcjonowaniu sprz´tu w porcie lotniczym, Budowa HHMD powinna zabezpieczaç przed pora˝eniem pràdem elektrycznym podczas funkcjonowania urzàdzenia; 2) niezak∏ócanie medycznych technicznych urzàdzeƒ HHMD nie powinien zak∏ócaç dzia∏ania technicznych urzàdzeƒ medycznych, takich jak aparaty s∏uchowe, rozruszniki serca czy defibrylatory. Producent jest obowiàzany dostarczyç wyniki badaƒ w tym zakresie; 3) niezak∏ócanie urzàdzeƒ elektronicznych HHMD nie powinien oddzia∏ywaç na urzàdzenia elektryczne lub elektroniczne oraz na materia∏y magnetyczne. E. Obs∏uga techniczna HHMD powinien byç urzàdzeniem bezobs∏ugowym. II. SPRZ¢T DZIA¸AJÑCY PRZY WYKORZYSTANIU PROMIENIOWANIA RENTGENOWSKIEGO Wymagania dotyczàce sprz´tu dzia∏ajàcego przy wykorzystaniu promieniowania rentgenowskiego powinny byç stosowane do wszystkich urzàdzeƒ powodujàcych powstanie obrazu, którego interpretacja jest zadaniem operatora. Dotyczy to zarówno konwencjonalnych urzàdzeƒ przeÊwietlajàcych, jak i EDS czy EDDS. 1. Urzàdzenia rentgenowskie (X-RAY) A. Wymagania dotyczàce jakoÊci obrazów JakoÊç obrazów powinna byç badana zgodnie z pi´cioma kryteriami: 1) rozdzielczoÊç pojedynczego drutu (SWR) — definiuje zdolnoÊç urzàdzenia przeÊwietlajàcego do wyÊwietlenia obrazu pojedynczego, cienkiego drutu. — test 1 (SWR): rozdzielczoÊç powinna umo˝liwiaç operatorowi obserwowanie na monitorze nieizolowanego drutu miedzianego o Êrednicy 0,2450 mm, nawini´tego na pleksiglas; 2) u˝yteczna penetracja (UP) — definiuje poziom szczegó∏ów, które powinny byç widoczne w ukryciu za materia∏em o znanej gruboÊci. — test 2 (UP): operator powinien byç w stanie zobaczyç nieizolowany miedziany drut grubo- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11044 — Êci 0,5105 mm ukryty za aluminium o gruboÊci 5/16 cala; 3) rozdzielczoÊç przestrzenna (SR) — definiuje zdolnoÊç urzàdzenia przeÊwietlajàcego do odró˝niania i wyÊwietlania obiektów po∏o˝onych blisko siebie. — test 3 (SR): operator powinien byç w stanie zobaczyç skrawki arkusza blachy miedzianej o gruboÊci 2,0 mm; 4) penetracja prosta (SP) — definiuje gruboÊç metalu, który urzàdzenie jest w stanie spenetrowaç, jak równie˝ zdolnoÊç urzàdzenia do tworzenia obrazów cienkiego metalu. — test 4a (SP obraz cienkiego metalu): operator powinien byç w stanie zobaczyç przedmiot stalowy o gruboÊci 0,10 mm, — test 4b (SP odró˝nianie grubych metali): operator powinien byç w stanie zobaczyç p∏yt´ o∏owianà ukrytà za stalà o gruboÊci 14 mm; 5) odró˝nianie materia∏ów (MD) — definiuje zdolnoÊç urzàdzenia przeÊwietlajàcego do odró˝niania materia∏ów o ró˝nej liczbie atomowej, w szczególnoÊci pozwalajàc na odró˝nienie substancji organicznych od nieorganicznych. — test 5 (MD) — sól i cukier powinny byç oznaczone ró˝nymi kolorami. Spe∏nianie przez sprz´t wymienionych 5 kryteriów powinno zostaç poddane ocenie w oparciu o Standardowy Zestaw Testowy (STP), którego rysunki techniczne oraz okreÊlenie materia∏ów i wymiarów producent dostarcza u˝ytkownikowi.
a)rozdzielczoÊç pojedynczego drutu (SWR) Oprócz drutu miedzianego o gruboÊci 30 AWG, STP ma obejmowaç drut o gruboÊci od 24 AWG (0,5105
mm)do 36 AWG (0,1270 mm); 24, 30, 32 i 36. Druty powinny byç roz∏o˝one w uk∏adach sinusoidalnych,
b)u˝yteczna penetracja (UP) STP powinien uwzgl´dniç p∏yt´ aluminiowà o ró˝nej gruboÊci (5/16, 7/16 i 9/16 cala), za którà znajdowa∏yby si´ sinusoidalne uk∏ady nieizolowanego drutu miedzianego o ró˝nej Êrednicy (od 24 do 36 AWG),
c)rozdzielczoÊç przestrzenna (SR) Oprócz siatek z∏o˝onych z pasków o gruboÊci 0,2 mm, STP powinien uwzgl´dniaç inne paski: o rozmiarach 1,0 mm i 1,5 mm. Powinny byç u˝ywane paski blachy miedzianej u∏o˝one wzgl´dem siebie pod kàtem prostym, aby sprawdziç rozdzielczoÊç poziomà i pionowà,
d)penetracja prosta (SP) W celu sprawdzenia obrazu cienkiego metalu powinno u˝ywaç si´ stalowych blaszek. Oprócz blaszek o rozmiarach 0,10 mm, STP powinien uwzgl´dniaç dwa inne rodzaje blaszek: 0,05 mm oraz 0,15 mm. Poz. 1549 W przypadku testu na rozró˝nianie materia∏ów o du˝ej g´stoÊci powinno u˝ywaç si´ stalowej blaszki w kszta∏cie schodków. Jej gruboÊç powinna si´ wahaç od 14 mm do 30 mm, a schodki powinny byç o wysokoÊci 2 mm,
e)odró˝nianie materia∏ów (MD) STP powinien zawieraç kapsu∏ki z próbkami soli i cukru. B. Testowanie przy u˝yciu STP 1. Typy testów STP mo˝na u˝ywaç do przeprowadzenia trzech ró˝nych typów testów: 1) testu wst´pnego, którego celem jest:
a)skierowanie wysi∏ków zwiàzanych z badaniami podczas wst´pnej fazy opracowywania urzàdzeƒ,
b)dokonanie porównania urzàdzeƒ podczas zakupu,
c)sprawdzenie dzia∏ania urzàdzenia w porównaniu ze specyfikacjami; 2) testu podstawowego, którego celem jest szybkie i proste sprawdzenie, czy sprz´t funkcjonuje w∏aÊciwie; 3) testu okresowego sprawdzajàcego, którego celem jest zmierzenie wszelkich ró˝nic w dzia∏aniu podczas ca∏ego okresu funkcjonowania urzàdzenia. 2. Cz´stotliwoÊç wykonywania testów i osoby upowa˝nione do ich wykonywania 1) test podstawowy STP powinno si´ przeprowadziç jako szybki, rutynowy test, stosowany codziennie przez operatora przed rozpocz´ciem u˝ytkowania urzàdzenia w celu upewnienia si´, ˝e powstaje obraz wystarczajàco dobrej jakoÊci i ˝e sprz´t funkcjonuje w∏aÊciwie. Potwierdzenie przeprowadzenia testu powinno byç odnotowane w ksià˝ce rejestracyjnej i potwierdzone podpisem osoby wykonujàcej ten test; 2) test kontroli jakoÊci dzia∏ania — ustala si´ cz´stotliwoÊç przeprowadzania tego testu, np. nie rzadziej ni˝ raz w miesiàcu. Szczegó∏owe wyniki otrzymane w ramach STP powinny byç odnotowywane w formularzu rejestracji znajdujàcego si´ w niniejszym za∏àczniku. Powinno si´ prowadziç ewidencj´ wyników tego testu przez ca∏y okres u˝ytkowania urzàdzenia; 3) osoby upowa˝nione do wykonywania testów Testy kontroli jakoÊci dzia∏ania powinny byç przeprowadzane przez osoby specjalnie przeszkolone, przy czym dzia∏anie urzàdzenia przeÊwietlajàcego powinno, w zale˝noÊci od potrzeb, byç przedmiotem szkoleƒ wst´pnych i przypominajàcych dla prze∏o˝onych lub operatorów. Osoby wykonujàce kontrol´ powinny informowaç o zmianach w dzia∏aniu urzà- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11045 — dzenia lub wàtpliwoÊciach dotyczàcych jakoÊci obrazu. 3. Procedury dotyczàce testów kontroli jakoÊci dzia∏ania Ró˝nice w wynikach testów mogà byç spowodowane przez:
a)ró˝nice w jakoÊci dzia∏ania pomi´dzy poszczególnymi egzemplarzami danego modelu urzàdzenia przeÊwietlajàcego,
b)rodzaj wymagaƒ dotyczàcych jakoÊci obrazów, który zale˝y od zdolnoÊci operatora do zaobserwowania np. drutu,
c)trudnoÊci w odtworzeniu warunków testowych (np. po∏o˝enia testowanej walizki na taÊmociàgu). Wyniki mogà ró˝niç si´ w przypadku ró˝nych egzemplarzy tego samego modelu. Ponadto, poniewa˝ wyniki testów zale˝à zarówno od operatora, jak i warunków, w jakich zostajà przeprowadzone, mogà si´ one ró˝niç równie˝ w przypadku tego samego urzàdzenia. 1) warunki przeprowadzenia testu:
a)testowana walizka (STP) powinna byç umieszczona w dowolnym miejscu na taÊmie, aby otrzymaç optymalny obraz. Miejsce po∏o˝enia STP powinno si´ odnotowaç w formularzu rejestracji. Ka˝dy rutynowy test powinien byç przeprowadzony przy zachowaniu tego samego po∏o˝enia przedmiotu na taÊmie,
b)testowana walizka powinna si´ przesuwaç na taÊmie tak, aby by∏a zwrócona swà najd∏u˝szà cz´Êcià równolegle do kierunku ruchu taÊmy,
c)test powinien byç powtarzany tyle razy, aby operator by∏ przekonany, ˝e osiàgnà∏ obraz optymalnej jakoÊci, przy uwzgl´dnieniu wszystkich cech obrazu, takich jak kolor, powi´kszenie, zaznaczenie kraw´dzi; 2) wymagania dotyczàce projektu systemu:
a)wszystkie cz´Êci urzàdzenia przeÊwietlajàcego powinny odpowiadaç wymaganiom przepisów dotyczàcych bezpieczeƒstwa i higieny pracy,
b)urzàdzenie nie powinno oddzia∏ywaç na materia∏y fotograficzne, magnetyczne noÊniki informacji i przyrzàdy pó∏przewodnikowe,
c)urzàdzenie powinno wytwarzaç pe∏ny obraz ka˝dego przedmiotu mieszczàcego si´ w tunelu,
d)odkszta∏cenia powinny byç ograniczone do minimum,
e)urzàdzenie powinno pokazywaç przynajmniej 256 odcieni szaroÊci,
f)taÊma przekaênikowa powinna byç oznakowana, aby wskazywaç, gdzie nale˝y k∏aÊç przedmiot w celu otrzymania optymalnego obrazu, Poz. 1549
g)urzàdzenie powinno wyÊwietlaç grupy odcieni szaroÊci, tj. wykonywaç skanowanie mniejszego zasi´gu,
h)obraz ka˝dego przedmiotu umieszczonego na taÊmie powinien pojawiaç si´ na ekranie przynajmniej przez 5 sekund, przy czym operator powinien mieç mo˝liwoÊç zatrzymania taÊmy i, w razie potrzeby, zawrócenia jej, w przypadku koniecznoÊci dok∏adniejszego zbadania zawartoÊci baga˝u,
i)system powinien w pe∏ni funkcjonowaç po up∏ywie 2 minut od w∏àczenia,
j)po ponownym uruchomieniu taÊmy po jej zatrzymaniu, urzàdzenie powinno pokazywaç pe∏ny obraz przeÊwietlanego baga˝u,
k)ka˝da wybrana opcja powinna pojawiç si´ w ciàgu 1/2 sekundy,
l)ekran monitora powinien zapewniaç operatorowi swobodnà obserwacj´ przedmiotów, tj. 14 cali lub wi´cej,
m)ekran nie powinien migotaç i powinien mieç przynajmniej 800 linii (na ogó∏ 1024 x 1024 piksele, tj. monitor o wy˝szej rozdzielczoÊci),
n)w przypadku stosowania dwóch monitorów jeden z nich powinien byç wy∏àcznie monochromatyczny,
o)urzàdzenie powinno sk∏adaç si´ z modu∏ów, aby u∏atwiç jego unowoczeÊnienie,
p)urzàdzenie powinno byç odporne na zniszczenie w przypadku zalania cieczà,
q)urzàdzenie powinno dokonywaç autodiagnostyki po w∏àczeniu zasilania,
r)urzàdzenie powinno byç zaprojektowane w taki sposób, aby umo˝liwiç swobodne przemieszczanie si´ baga˝y z paskami we wn´trzu tunelu urzàdzenia,
s)urzàdzenie powinno posiadaç zdolnoÊç przekazywania danych za poÊrednictwem sieci, w celu szkolenia komputerowego, rejestracji danych w postaci obrazów oraz rejestracji to˝samoÊci u˝ytkownika, daty, godziny itp.,
t)interfejs powinien byç prosty i intuicyjny,
u)oprogramowanie powinno byç wyÊwietlone w momencie uruchomienia urzàdzenia,
v)rozmiar tunelu powinien byç dostosowany do potrzeb przeprowadzenia kontroli bezpieczeƒstwa; 3) konserwacja:
a)nie nale˝y dokonywaç ˝adnych zmian, konserwacji ani napraw bez upowa˝nienia,
b)nie nale˝y dokonywaç zmian oprogramowania urzàdzenia bez uprzedniego sprawdzenia, czy nie wp∏ynie to negatywnie na obraz,
c)sk∏ad materia∏u, z którego zrobiona jest taÊma, nie powinien byç zmieniany bez Dziennik Ustaw Nr 160 — 11046 — upewnienia si´, ˝e nie spowoduje to zmiany jakoÊci obrazu,
d)w przypadku wykorzystania modemu w celach konserwacyjnych lub modyfikacyjnych urzàdzenia, dost´p do modemu powinien podlegaç kontroli i nadzorowi technicznemu; 4) funkcje operatora: Poni˝sze funkcje nale˝y uznaç jako minimum dost´pne do u˝ytku operatora:
a)urzàdzenie powinno mieç mo˝liwoÊç przynajmniej 2-krotnego zbli˝enia ka˝dej cz´Êci obrazu,
b)urzàdzenie powinno mieç mo˝liwoÊç inwersji taÊmy z nagraniem video,
c)urzàdzenie powinno byç wyposa˝one w opcj´ obrysowania kraw´dzi przedmiotów,
d)urzàdzenie powinno mieç mo˝liwoÊç wizualnego wskazywania przedmiotów, których nie mo˝e spenetrowaç,
e)urzàdzenie powinno odró˝niaç substancje organiczne od nieorganicznych, Poz. 1549
f)urzàdzenie powinno mieç mo˝liwoÊç prze∏àczania na obraz w dowolnej gamie u˝ywanych kolorów,
g)w przypadku przeÊwietlania kolejnej sztuki baga˝u, ka˝da wybrana przez operatora funkcja powinna ulec automatycznemu zresetowaniu; 5) przysz∏e potrzeby specjalistyczne:
a)system powinien posiadaç mo˝liwoÊç wyszukiwania przynamniej ostatniej sztuki przeÊwietlanego baga˝u,
b)po˝àdane jest, aby system zapewnia∏ automatyczne rozpoznanie zagro˝enia w celu u∏atwienia pracy operatora,
c)system powinien byç wyposa˝ony w opcj´ umo˝liwiajàcà przekazywanie obrazów na wtórne ekrany z pe∏nà funkcjonalnoÊcià,
d)przekazane obrazy powinny zaznaczaç êród∏o zagro˝enia w celu u∏atwienia przeszukania baga˝u przez s∏u˝b´ ochrony,
e)po˝àdane jest, aby urzàdzenie wyÊwietla∏o optymalny obraz za pierwszym razem lub za poÊrednictwem jednej z opcji. III. URZÑDZENIA S¸U˚ÑCE DO WYKRYWANIA MATERIA¸ÓW WYBUCHOWYCH ORAZ URZÑDZE¡ WYBUCHOWYCH 1. System wykrywania materia∏ów wybuchowych (EDS) A. System wykrywania materia∏ów wybuchowych, zwany dalej „EDS”, stanowi system lub kombinacj´ ró˝nych technologii, o zdolnoÊci do wykrywania, a tym samym wskazywania drogà alarmu, materia∏ów wybuchowych ukrytych w baga˝u, bez wzgl´du na to, z jakiego materia∏u wykonany jest baga˝. B. Wykrywanie nie mo˝e byç uzale˝nione od kszta∏tu, po∏o˝enia czy orientacji materia∏u wybuchowego. ObecnoÊç Êrodków, które zapobiegajà wykryciu materia∏u wybuchowego, musi byç wskazana przez alarm. C. EDS nie mo˝e stanowiç zagro˝enia dla zdrowia operatorów lub osób postronnych, zgodnie z krajowymi przepisami dotyczàcymi promieniowania jàdrowego i jonizujàcego. buchowego poprzez wykrywanie jednej lub wi´kszej iloÊci cz´Êci sk∏adowych takiego urzàdzenia ukrytych w baga˝u, bez wzgl´du na to, z jakiego materia∏u wykonany jest baga˝. B. Wykrywanie nie mo˝e byç uzale˝nione od kszta∏tu, po∏o˝enia czy orientacji ka˝dego elementu urzàdzenia wybuchowego lub konfiguracji urzàdzenia wybuchowego. ObecnoÊç Êrodków, które zapobiegajà wykryciu materia∏u wybuchowego, musi byç wskazana przez alarm. C. EDDS nie mo˝e stanowiç zagro˝enia dla zdrowia operatorów lub osób postronnych, zgodnie z krajowymi przepisami dotyczàcymi promieniowania jàdrowego i jonizujàcego. D. EDDS nie mo˝e powodowaç szkód ani istotnych zmian baga˝u lub jego zawartoÊci. D. EDS nie mo˝e powodowaç szkód ani istotnych zmian baga˝u lub jego zawartoÊci. E. EDDS mo˝e zak∏ócaç w minimalnym stopniu operacje portu lotniczego. E. EDS mo˝e zak∏ócaç w minimalnym stopniu operacje portu lotniczego. 3. Standardy dotyczàce funkcjonowania EDS i EDDS 2. System wykrywania urzàdzeƒ wybuchowych (EDDS) A. System wykrywania urzàdzeƒ wybuchowych, zwany dalej „EDDS”, to system lub kombinacja ró˝nych technologii, o zdolnoÊci do wykrywania, a tym samym wskazywania drogà alarmu, urzàdzenia wy- A. Wykrywane powinny byç przynajmniej poni˝sze typy materia∏ów wybuchowych. Podana waga stanowi minimum, jakie powinno zostaç wykryte. Ró˝ne wielkoÊci wagi stanowià przypuszczalny odpowiednik si∏y eksplozji materia∏u wybuchowego. TYP A Ag TYP B Bg Dziennik Ustaw Nr 160 — 11047 — Poz. 1549 TYP C Cg TYP D Dg tem zidentyfikowa∏ materia∏ wybuchowy i czy wzbudzony alarm zadzia∏a∏ prawid∏owo. TYP E Eg 1) poziom fa∏szywych alarmów Sà to wymagania podstawowe. Od producentów urzàdzeƒ EDS i EDDS oczekuje si´ udoskonalenia dzia∏ania systemów tak, aby mog∏y wykrywaç (F) g (typu C) lub odpowiednià wag´ innych typów. B. Materia∏ wybuchowy mo˝e mieç dowolny kszta∏t. Urzàdzenie powinno wykrywaç arkusz materia∏u wybuchowego o gruboÊci (G) mm i minimalnej wadze podanej w pkt A. Sà to wymagania podstawowe. Od producentów oczekuje si´ udoskonalenia dzia∏ania systemów tak, aby mog∏y wykrywaç materia∏ wybuchowy o gruboÊci (H) mm. C. Od producentów oczekuje si´ udoskonalenia dzia∏ania systemów tak, aby mog∏y wykrywaç dodatkowe typy materia∏ów wybuchowych i zapalajàcych. D. Prawdopodobieƒstwo wykrycia nie powinno byç mniejsze ni˝ (J)% i nie mniejsze ni˝ (K)% w przypadku ka˝dego typu materia∏u wybuchowego. Prawdopodobieƒstwo fa∏szywego alarmu nie powinno byç mniejsze ni˝ (L)%. 4. Wmagania dotyczàce jakoÊci obrazu Ka˝dy EDS/EDDS, który wytwarza obrazy interpretowane przez operatora, powinien spe∏niaç wymagania dotyczàce jakoÊci okreÊlone dla urzàdzeƒ wykorzystujàcych promieniowanie rentgenowskie. 5. Testowanie Ustalenie zdolnoÊci wykrywania i iloÊci fa∏szywych alarmów przy u˝yciu prawdziwych materia∏ów wybuchowych ukrytych w baga˝u lub sprawdzenie, czy funkcjonowanie spe∏nia minimalne wymagania, powinno byç nadrz´dnym celem przeprowadzania testów na urzàdzeniach EDS. Wyniki testów majà charakter poufny. A. Kryteria funkcjonowania Celem testowania wykrywalnoÊci jest okreÊlenie, czy EDS mo˝e skutecznie wykrywaç i odró˝niaç od innych przedmiotów znajdujàcych si´ w baga˝u ró˝ne typy, jakoÊç i kszta∏ty materia∏u wybuchowego. Prawdopodobieƒstwo wykrycia (POD) odnosi si´ do u∏amka podanej iloÊci poddanych kontroli bezpieczeƒstwa baga˝y, które zawierajà materia∏ wybuchowy, w przypadku których alarm zosta∏ wzbudzony prawid∏owo. Prawdopodobieƒstwo wyra˝a si´ w procentach. System powinien automatycznie wskazywaç obecnoÊç materia∏u wybuchowego i odró˝niaç go od innych przedmiotów znajdujàcych si´ w baga˝u. Stosownie do tego próbka testowa potwierdzi, czy sys- Celem testów wykrywajàcych fa∏szywe alarmy jest sprawdzenie, czy EDS mo˝e funkcjonowaç w normalnych warunkach. Prawdopodobieƒstwo fa∏szywego alarmu (PFA) odnosi si´ do u∏amka podanej iloÊci poddanych kontroli bezpieczeƒstwa baga˝y, które nie zawierajà materia∏u wybuchowego, a które mimo to spowodowa∏y wzbudzenie alarmu urzàdzenia. Prawdopodobieƒstwo wyra˝a si´ w procentach. Liczy si´ tylko jeden fa∏szywy alarm na jednà sztuk´ baga˝u; 2) przepustowoÊç baga˝u Celem testu przepustowoÊci jest dokonanie w realnych warunkach dzia∏ania pomiaru Êredniej przepustowoÊci baga˝u przy u˝yciu EDS. Chcàc dokonaç pomiaru Êredniej przepustowoÊci, nale˝y pos∏u˝yç si´ tymi samymi konfiguracjami i ustawieniami parametrów, jakie majà miejsce w przypadku testów POD i PFA. B. Metoda Przed testem sporzàdza si´ protokó∏ testu zawierajàcy ÊciÊle okreÊlone role i zakres odpowiedzialnoÊci, w tym w szczególnoÊci dotyczàce zasad zarzàdzania konfiguracjà urzàdzenia. W tym przypadku nale˝y równie˝ uwzgl´dniç przepisy dotyczàce zdrowia i bezpieczeƒstwa. 1) materia∏y wybuchowe Zaleca si´ przeprowadzanie testów typów i iloÊci materia∏ów wybuchowych wymienionych w wymaganiach dotyczàcych funkcjonowania EDS. W zale˝noÊci od potrzeb mo˝na sprawdziç dodatkowe materia∏y wybuchowe. We wszystkich przypadkach nale˝y odnotowaç sk∏ad chemiczny, liczb´ atomowà efektywnà (Z) i g´stoÊç (D) testowanego materia∏u wybuchowego. Próbki materia∏ów wybuchowych powinny ró˝niç si´ pod wzgl´dem kszta∏tu, rozmiaru, ci´˝aru i gruboÊci. Mogà byç ukryte jako imitacje urzàdzeƒ (radiomagnetofon) lub w oryginalnym opakowaniu. W testach EDS nale˝y uwzgl´dniç wag´ powy˝ej i poni˝ej przyj´tej wartoÊci granicznej, np. po∏owa wartoÊci granicznej i dwukrotnoÊç wartoÊci granicznej. JeÊli pojawi si´ wyraêny spadek jakoÊci wykonania przy dwukrotnej wartoÊci granicznej, nale˝y przeprowadziç testy z zastosowaniem wy˝szych wielkoÊci; 2) baga˝ u˝ywany do testów Zestaw baga˝y powinien obejmowaç mo˝liwie najbardziej zró˝nicowane pod wzgl´dem typu baga˝e. Typ baga˝u i jego zawartoÊç b´dà mia∏y wp∏yw na poziom fa∏szywych alarmów EDS, co znajduje odzwierciedlenie w ró˝nych iloÊciach alarmów w zale˝noÊci od lotu i pory roku. Nie- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11048 — które baga˝e powinny zawieraç, na przyk∏ad, ˝ywnoÊç, elektronik´, ubrania, ci´˝kie materia∏y, artyku∏y toaletowe i buty. Mo˝na zastosowaç dodatkowy rodzaj zawartoÊci w celu zbadania prawdopodobnych przyczyn fa∏szywych alarmów. Do testu PFA i przepustowoÊci EDS mo˝na u˝yç baga˝y pasa˝erów portu lotniczego. Przed u˝yciem baga˝y ich zestaw musi zostaç przeÊwietlony, aby sprawdziç i zarejestrowaç, czy substancja w baga˝u powoduje alarm. Nast´pnie baga˝e mogà zostaç u˝yte do sprawdzenia wykrywalnoÊci urzàdzenia; 3) po∏o˝enie baga˝u Funkcjonowanie EDS mo˝e zale˝eç od po∏o˝enia baga˝u na taÊmociàgu. Nale˝y zbadaç wp∏yw ró˝nych pozycji i zarejestrowaç po∏o˝enie baga˝u; 4) po∏o˝enie w baga˝u materia∏u wybuchowego Funkcjonowanie EDS mo˝e zale˝eç od po∏o˝enia materia∏u wybuchowego w baga˝u. Po∏o˝enie i pozycja materia∏u wybuchowego w baga˝u powinno byç zró˝nicowane zgodnie z planem i zostaç odnotowane; 5) zarzàdzanie konfiguracjà Zmiany w urzàdzeniu i oprogramowaniu mogà mieç wp∏yw na funkcjonowanie EDS. Istotnà rzeczà jest kontrolowanie testowanej wersji urzàdzenia i oprogramowania oraz ich rejestracja wraz z szybkoÊcià taÊmociàgu. Kopia testowanego oprogramowania powinna byç przechowywana przez instytucj´ przeprowadzajàcà test i wykorzystana podczas ka˝dego okresowego testu. Wszelkie parametry, które mog∏yby wp∏ynàç na zdolnoÊç wykrywania, powinny równie˝ zostaç zarejestrowane i sprawdzone. Zmiany dotyczàce jakichkolwiek aspektów konfiguracji mogà wymagaç ponownego rozpocz´cia próby testowej. Powinno byç jasne dla wszystkich uczestniczàcych w teÊcie, jakie post´powanie wià˝e si´ z reagowaniem na proÊb´ o zmiany w trakcie testu. Wszelkie dane odnoszàce si´ do poziomu wykrycia, poziomu fa∏szywych alarmów i przepustowoÊci muszà zostaç zebrane przy u˝yciu tej samej konfiguracji i ustawieƒ parametrów. C. Wyniki i dane statystyczne IloÊç przeprowadzonych testów powinna byç wystarczajàca dla otrzymania statystycznie istotnych wyników. Ogólnie bioràc, im wi´cej kombinacji dotyczàcych wagi, gruboÊci itd., tym wi´cej próbek niezb´dnych jest dla osiàgni´cia w∏aÊciwych rezultatów. Plan testów powinien opisywaç metod´, która b´dzie u˝ywana do analizy wyników. Wyniki koƒcowe powinny byç chronione i oznaczone klauzulà tajnoÊci. Mogà byç udost´pniane producentom w celu udoskonalenia jakoÊci produktu. Poz. 1549 6. Wytyczne operacyjne Urzàdzenia wykorzystywane do kontroli bezpieczeƒstwa baga˝u EDS lub EDDS mogà byç wolno stojàce (przypuszczalnie umieszczone w pobli˝u stanowiska odprawy biletowo-baga˝owej) bàdê te˝ wkomponowane w system pracy taÊmociàgu (prawdopodobnie umieszczone w rejonie ciàgu technologicznego odprawy baga˝
u)oraz sprz´˝one z innymi urzàdzeniami rentgenowskimi. A. Wytyczne operacyjne dla urzàdzenia wolno stojàcego 1) po∏o˝enie baga˝u:
a)stojàcy lub
b)le˝àcy p∏asko na taÊmociàgu; 2) cechy baga˝u:
a)okreÊlone przez wydajnoÊç systemu obs∏ugi baga˝u,
b)maksymalna d∏ugoÊç (wzd∏u˝ pasa) 0,9 m,
c)maksymalna wysokoÊç 0,75 m,
d)maksymalna szerokoÊç 0,3 m,
e)maksymalny ci´˝ar 60 kg,
f)minimalny ci´˝ar 3,5 kg; 3) otwór wlotowy wystarczajàco du˝y, aby zapewniç wyÊwietlenie ca∏kowitego obrazu baga˝u o maksymalnym wymiarze:
a)poziomym 1 m, wymiary zamienione w przypadku poziomej
b)pionowym przyorientacji promieniowania; najmniej 0,45 m } 4) szybkoÊç taÊmociàgu urzàdzenia:
a)∏adowanie r´czne,
b)mo˝liwa do przyj´cia wielkoÊç do 0,3 m/sek; 5) szerokoÊç taÊmociàgu urzàdzenia jest uzale˝niona od maksymalnego rozmiaru baga˝u; 6) wysokoÊç podajnika (odleg∏oÊç taÊmy urzàdzenia od pod∏o˝a):
a)zale˝na od lokalizacji,
b)zgodna z przepisami BHP; 7) maksymalna waga systemu uzale˝niona od struktury terminalu; 8) przepustowoÊç: minimum 300 sztuk baga˝y/godz. B. Wytyczne operacyjne dla systemu zintegrowanego 1) po∏o˝enie baga˝u: p∏asko na taÊmociàgu; 2) cechy baga˝u:
a)okreÊlone przez wydajnoÊç systemu obs∏ugi baga˝u,
b)maksymalna d∏ugoÊç (wzd∏u˝ pasa) 0,9 m,
c)maksymalna wysokoÊç (w poprzek pasa) 0,75 m, Dziennik Ustaw Nr 160 — 11049 —
d)maksymalna szerokoÊç (wymiar pionowy, jeÊli baga˝ le˝y p∏asko) 0,3 m,
e)maksymalny ci´˝ar 60 kg,
f)minimalny ci´˝ar 3,5 kg; 3) otwór wlotowy wystarczajàco du˝y, aby zapewniç wyÊwietlenie ca∏kowitego obrazu baga˝u o maksymalnym wymiarze: wymiary zamienione
a)poziomym 1 m, w przypadku poziomej
b)pionowym przyorientacji promieniowania; najmniej 0,45 m } 4) szybkoÊç taÊmociàgu urzàdzenia:
a)zale˝y od lokalizacji, iloÊci w godzinach szczytu oraz przestrzeni miejsca zaj´tego przez baga˝e,
b)musi wynosiç przynajmniej do 0,5 m/sek przy przepustowoÊci do 20 baga˝y na minut´ lub 1 200 na godzin´ (wi´ksze szybkoÊci proporcjonalne do przepustowoÊci); 5) szerokoÊç taÊmociàgu urzàdzenia uzale˝niona od maksymalnego rozmiaru baga˝u; 6) wysokoÊç podajnika (odleg∏oÊç taÊmy urzàdzenia od ziemi) jest dostosowywana w taki sposób, aby by∏a odpowiednia do istniejàcych taÊmociàgów (zazwyczaj 0,5 m do 0,55 m); 7) powierzchnia taÊmociàgu:
a)0,5 m do 1,2 m, w zale˝noÊci od szybkoÊci taÊmociàgu,
b)prawdopodobnie zaistnieje potrzeba sta∏ego odst´pu baga˝y (mierzona od czo∏a do czo∏a baga˝
u)min. 1,2 m,
c)istnieje równie˝ potrzeba wykrycia baga˝y, które sà: zbyt d∏ugie, ustawione obok siebie bokiem lub zbyt wysokie; 8) optymalne ustawienie baga˝u — niepo˝àdane jest centralne po∏o˝enie baga˝u do kontroli bezpieczeƒstwa. 7. Dzia∏ania w ramach testowania sprz´tu EDS A. Testowanie fa∏szywych alarmów 1) Najlepszym sposobem przeprowadzenia testu na fa∏szywy alarm jest dokonanie tego w porcie lotniczym przy u˝yciu prawdziwych baga˝y, które pochodzà od prawdziwych pasa˝erów i zosta∏y wybrane jako próbki ró˝nych typów baga˝y odprawionych w porcie lotniczym (ró˝ne lotniska docelowe, loty czarterowe, loty regularne, itd.). Minimalna liczba sztuk baga˝y zalecanych w przypadku testu wynosi 100; 2) test oceny fa∏szywych alarmów W przypadku trudnoÊci powsta∏ych podczas testowania fa∏szywych alarmów przy u˝yciu prawdziwych baga˝y, zaleca si´ przeprowadzenie Poz. 1549 krótkiego testu jakoÊci dzia∏ania sprz´tu. Test ten przeprowadza si´ przy u˝yciu testowego zestawu baga˝y i zastosowaniu procedury, która pozwala na ocen´ funkcjonowania urzàdzenia, jak przy u˝yciu prawdziwych baga˝y. Z doÊwiadczenia wynika, ˝e prawdopodobieƒstwo fa∏szywego alarmu obliczone przy u˝yciu tego rodzaju testów jest zazwyczaj mniejsze ni˝ prawdopodobieƒstwo fa∏szywego alarmu obliczone przy u˝yciu prawdziwych baga˝y. Poni˝ej przedstawiony jest sposób przeprowadzenia tego testu:
a)liczba u˝ytych baga˝y — 20 sztuk,
b)liczba prób przeprowadzonych z ka˝dym baga˝em — 5 prób z ka˝dà sztukà baga˝u w 5 ró˝nych pozycjach wybranych przypadkowo,
c)rodzaje baga˝y powinny byç typowe dla odprawianych w porcie lotniczym. Jako przyk∏ad zaleca si´ zestaw baga˝y z∏o˝ony z 5 du˝ych sztuk baga˝u z twardego materia∏u, 7 du˝ych sztuk baga˝u z mi´kkiego materia∏u, 6 toreb typu sportowego, 1 plecak, 1 pud∏o kartonowe,
d)zawartoÊç baga˝y powinna reprezentowaç ró˝norodnoÊç baga˝y odprawianych w porcie lotniczym, do których zalicza si´ w szczególnoÊci: — baga˝ zagubiony i bez w∏aÊciciela (jeÊli jeden z tych baga˝y zawiera przedmioty zazwyczaj niespotykane w baga˝ach odprawianych w porcie lotniczym, przedmioty te nale˝y usunàç), — baga˝e przygotowane przez osoby, które zosta∏y poproszone o zapakowanie takich rzeczy, jakby wybiera∏y si´ w ró˝ne miejsca,
e)istotnà rzeczà jest dopilnowanie, aby baga˝e zawiera∏y takie rzeczy, jak ubrania, artyku∏y toaletowe, ˝ywnoÊç, urzàdzenia elektroniczne itp., jak w przypadku typowych baga˝y pasa˝erów,
f)metoda informowania: — liczy si´ tylko jeden fa∏szywy alarm przypadajàcy na sztuk´ baga˝u. Prawdopodobieƒstwo fa∏szywego alarmu odnosi si´ do pewnej iloÊci danej liczby baga˝y, które wzbudzajà alarm informujàcy o obecnoÊci materia∏u wybuchowego, i wyra˝a si´ je w procentach, — konieczne jest równie˝ informowanie o otrzymanym procencie alarmów samoczynnych lub alarmów powsta∏ych w wyniku reagowania na substancj´ o zwi´kszonej g´stoÊci. B. Test na prawdopodobieƒstwo wykrycia 1) iloÊç prób przeprowadzonych z ka˝dym materia∏em wybuchowym: Ogólna iloÊç prób przeprowadzonych z ka˝dym materia∏em wybuchowym powinna byç wystar- Dziennik Ustaw Nr 160 — 11050 — czajàco du˝a, aby zapewniç niski poziom b∏´du otrzymanych wyników. Proponowana minimalna iloÊç prób wynosi 100. W ka˝dym przypadku nale˝y wziàç pod uwag´ towarzyszàcy wynikom wspó∏czynnik b∏´du, którego granic´ oblicza si´ wed∏ug poni˝szego wzoru: δ = ±100 · 1,96 · √(x/
n)(1–(x/n))/n gdzie: — δ oznacza b∏àd, — n oznacza ogólnà liczb´ prób przeprowadzonych z materia∏em wybuchowym, — x oznacza ogólnà liczb´ przypadków wykrycia. JeÊli istniejà limity czasowe przeprowadzenia testu, mo˝na przyjàç, ˝e materia∏ wybuchowy nale˝y umieÊciç w jednym baga˝u i poddaç testowi ten baga˝ dziesi´ç razy, zmieniajàc jego pozycj´ podczas wprowadzania go do tunelu EDS. Nast´pnie powtórzyç procedur´ jeszcze z 9 baga˝ami, aby otrzymaç minimalnà iloÊç 100 prób w przypadku ka˝dego materia∏u wybuchowego. Poz. 1549 2) liczba u˝ytych baga˝y: 20 sztuk (ten sam zestaw co w przypadku Testu Oceny Fa∏szywych Alarmów); 3) metoda umieszczania materia∏ów wybuchowych wewnàtrz baga˝u Na zasadzie przypadkowego wyboru ka˝dy materia∏ wybuchowy powinien zostaç przypisany do jednego baga˝u i umieszczony w jednej z 9 pozycji w jego wn´trzu (góra, dno/lewa, prawa, Êrodek). Materia∏ wybuchowy fabrycznie zapakowany powinien zostaç u∏o˝ony w pozycji wybranej przypadkowo. Pos∏ugujàc si´ cienkowarstwowym materia∏em wybuchowym, mo˝na go umieÊciç wi´cej ni˝ w jednej z 9 okreÊlonych pozycji; 4) zawartoÊç baga˝y Poza materia∏ami wybuchowymi, zawartoÊç ka˝dego baga˝u po

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego realizującego zasady ochrony lotnictwa

Dziennik Ustaw Nr 160 — 11018 — Poz. 1549 1549 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego realizujàcego zasady ochrony lotnictwa Na

§ 30ust.

§ 46ust.

§ 95ust.

§ 95ust.

§ 13

§ 9

§ 17ust.

§ 46ust.

§ 54ust.

§ 80ust.

§ 93ust.

§ 122. § 127.