Obsah (7)

§ 6§ 10§ 9§ 13§ 17§ 34§ 37

Dziennik Ustaw Nr 163 — 11282 — Poz. 1583 i 1584 numer identyfikacyjny, który sk∏ada si´ z numeru NIP i kolejnego numeru w rejestrze. osoby upowa˝nionej do zatwierdzenia dokonanej zmiany. 2. Zapis ele

rozporzàdzeniu, rozumie si´ dzia∏ania prowadzone w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji (êród∏a). §

1. ZawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, do której odnosi si´ wielkoÊç emisji substancji w przypadku jednoczesnego spalania ró˝nych paliw lub odpadów, stanowi Êrednia wa˝ona obliczona ze standardowych zawartoÊci tlenu odpowiadajàcych poszczególnym paliwom lub odpadom, przy czym wagami sà te wielkoÊci, które stanowià wagi przy obliczaniu Êrednich wa˝onych wielkoÊci emisji substancji. §
3. Nat´˝enie przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych jest wyra˝one w metrach szeÊciennych gazów odlotowych na godzin´, odniesionych do warunków umownych temperatury 273 K, ciÊnienia 101,3 kPa i gazu suchego (zawartoÊç pary wodnej nie wi´ksza ni˝ 5 g/kg gazów odlotowych), oznaczanych jako m3u/h. St´˝enie substancji w gazach odlotowych jest wyra˝one w miligramach substancji na metr szeÊcienny gazów odlotowych odniesiony do warunków umownych, oznaczanych jako mg/m3u.
4. St´˝enie substancji w gazach odlotowych sprowadza si´ do standardowej zawartoÊci tlenu w gazach odlotowych wed∏ug nast´pujàcego wzoru: 21 – O1 E1 = ––––––– • E2 21 – O2 gdzie: E1 — st´˝enie substancji w gazach odlotowych przy standardowej zawartoÊci tlenu w gazach odlotowych, E2 — st´˝enie substancji w gazach odlotowych (zmierzone lub obliczone), O1 — standardowa zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, wyra˝ona w procentach, O2 — zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, wyra˝ona w procentach (zmierzona lub obliczona). Rozdzia∏ 2 Instalacje spalania paliw §
6. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´, z zastrze˝eniem ust. 2—4, do stacjonarnych urzàdzeƒ technicznych, w których nast´puje proces spalania paliw w celu wytworzenia energii, zwanych dalej „êród∏ami”.
7. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´ do êróde∏, w których produkty spalania sà wykorzystywane bezpoÊrednio w procesach wytwórczych, w tym w szczególnoÊci do: Poz. 1584 1) êróde∏, w których produkty spalania sà wykorzystywane do ogrzewania, suszenia lub innej obróbki przedmiotów lub materia∏ów; 2) êróde∏ wtórnego spalania przeznaczonych do oczyszczania gazów odlotowych poprzez spalanie, nieeksploatowanych jako niezale˝ne êród∏a spalania paliw; 3) êróde∏ do regeneracji katalizatorów w krakowaniu katalitycznym; 4) êróde∏ do konwersji siarkowodoru w siark´; 5) reaktorów u˝ywanych w przemyÊle chemicznym; 6) êróde∏ do opalania baterii koksowniczych; 7) nagrzewnic Cowpera.
8. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´ tak˝e do instalacji nap´dzanych silnikami Diesla, silnikami benzynowymi lub gazowymi, w∏àcznie z turbinami gazowymi, z zastrze˝eniem ust.
10. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do turbin gazowych, dla których decyzje o pozwoleniu na budow´ wydano po dniu 30 czerwca 2002 r. lub które zostanà oddane do u˝ytku po dniu 27 listopada 2003 r., a do wszystkich turbin gazowych w zakresie, o którym mowa w § 13 i 14, z tym ˝e przepisów tego rozdzia∏u nie stosuje si´ do turbin gazowych na platformach wiertniczych.
11. Przepisy niniejszego rozdzia∏u, dotyczàce odprowadzania gazów odlotowych ze êróde∏ wspólnym emitorem, stosuje si´ odpowiednio do emitorów wieloprzewodowych.
12. Z zastrze˝eniem ust. 7, paliwem w rozumieniu niniejszego rozdzia∏u jest dowolna palna substancja sta∏a, ciek∏a lub gazowa, z wyjàtkiem odpadów.
13. Paliwem jest równie˝ biomasa rozumiana jako produkty sk∏adajàce si´ w ca∏oÊci lub w cz´Êci z substancji roÊlinnych pochodzàcych z rolnictwa lub leÊnictwa u˝ywane w celu odzyskania zawartej w nich energii oraz nast´pujàce odpady: 1) roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa; 2) roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego, je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´ cieplnà; 3) w∏ókniste, roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, je˝eli odpady te sà spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana; 4) korek; 5) drewno, z wyjàtkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i pow∏okami ochronnymi, które mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego z odpadów budowlanych lub z rozbiórki. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11284 — §
15. Standardy emisyjne dwutlenku siarki, tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu i py∏u, zwane dalej w niniejszym rozdziale „standardami emisyjnymi”, ze êróde∏, dla których pierwsze pozwolenie na budow´ lub odpowiednik tego pozwolenia wydano przed dniem 1 lipca 1987 r., zwanych dalej „êród∏ami istniejàcymi”, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 8—
17. Standardy emisyjne ze êróde∏, dla których pierwsze pozwolenie na budow´ wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., zwanych dalej „êród∏ami nowymi”, w przypadku gdy wniosek o wydanie pozwolenia na budow´ z∏o˝ono przed dniem 27 listopada 2002 r., a êród∏a zostanà oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 7, 8 i
19. Standardy emisyjne ze êróde∏ nowych, dla których wniosek o wydanie pozwolenia na budow´ z∏o˝ono po dniu 26 listopada 2002 r. lub które zostanà oddane do u˝ytku po dniu 27 listopada 2003 r., z turbin gazowych oraz êróde∏ istotnie zmienionych w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska po dniu 27 listopada 2003 r. okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 7, 8 i
20. §
21. Standardy emisyjne ze êróde∏ nowych o ∏àcznej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW, z których gazy odlotowe odprowadzane sà do powietrza wspólnym emitorem, stanowià standardy emisyjne,

§ 6ust.

2 i 3, odpowiadajàce ∏àcznej nominalnej mocy cieplnej tych êróde∏. § 8. Standardy emisyjne ze êród∏a powsta∏ego w wyniku rozbudowy o nominalnà moc cieplnà nie mniejszà ni˝ 50 MW, dla którego pozwolenie na rozbudow´ wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., stanowià standardy emisyjne,

§ 6ust.

2 i 3, odpowiadajàce nominalnej mocy cieplnej êród∏a po rozbudowie, z wy∏àczeniem êróde∏ wielopaliwowych,

§ 10ust.

2—

1. §
3. Standardy emisyjne ze êróde∏ istniejàcych, które oddano do u˝ytku przed dniem 29 marca 1990 r., dla których prowadzàcy takie êród∏a zobowià˝e si´ w pisemnej deklaracji z∏o˝onej w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska nie póêniej ni˝ do dnia 30 czerwca 2004 r., ˝e êród∏o b´dzie u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas jego u˝ytkowania w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, okreÊla dla tego okresu za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.
4. Prowadzàcy êród∏o, o którym mowa w ust. 1, przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin.
5. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2, dotyczàcym êród∏a o mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW, w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska niezw∏ocznie informuje ministra w∏aÊciwego do spraw Êrodowiska. Poz. 1584
6. Do czasu pracy êród∏a, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza si´ okresów rozruchu i zatrzymywania êród∏a. §
8. Z zastrze˝eniem ust. 2—4, standardy emisyjne ze êróde∏ wielopaliwowych, w których spalane sà w tym samym czasie dwa lub wi´cej paliwa, stanowi Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych,

§ 6

, ze spalania poszczególnych paliw, wa˝ona wzgl´dem mocy cieplnej ze spalania tych paliw.

1. Z zastrze˝eniem ust. 3 i 4, standardy emisyjne z wielopaliwowego êród∏a, w którym razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces, stanowi wartoÊç ustalona w sposób nast´pujàcy: 1) od dwukrotnej najwy˝szej wartoÊci standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6, ze spalania jednego z tych paliw odejmuje si´ wartoÊç najni˝szà, nast´pnie ró˝nic´ t´ mno˝y si´ przez moc cieplnà ze spalania paliwa z najwy˝szym standardem emisyjnym, a w przypadku gdy spalane sà dwa paliwa z najwy˝szym standardem emisyjnym, ró˝nic´ t´ mno˝y si´ przez wy˝szà moc cieplnà ze spalania tych dwóch paliw; 2) standard emisyjny, o którym mowa w § 6, ze spalania paliw, poza paliwem z najwy˝szym standardem emisyjnym ze êród∏a, mno˝y si´ przez moc cieplnà z ich spalania; 3) sum´ wartoÊci z pkt 1 i 2 dzieli si´ przez moc cieplnà ze spalania wszystkich paliw.
2. Standard emisyjny z wielopaliwowego êród∏a, w którym razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces, je˝eli moc cieplna ze spalania paliwa z najwy˝szym standardem wynosi co najmniej 50 % mocy cieplnej ze spalania wszystkich paliw, stanowi standard emisyjny, o którym mowa w § 6, odpowiadajàcy temu paliwu.
3. W przypadku dwutlenku siarki, pod warunkiem ˝e nie spowoduje to wzrostu wielkoÊci emisji ze êróde∏ istniejàcych, mogà byç stosowane nast´pujàce standardy emisyjne: 1) 1 000 mg/m3u, uÊrednione dla wszystkich wielopaliwowych êróde∏, w których razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces — w odniesieniu do êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust. 1 i 2; 2) 600 mg/m3u, uÊrednione dla wszystkich wielopaliwowych êróde∏, w których razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces, z wy∏àczeniem turbin gazowych — w odniesieniu do êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust.
4. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11285 — §
6. W przypadku wystàpienia ograniczeƒ w dostawach paliwa o ma∏ej zawartoÊci siarki dopuszcza si´ odst´pstwo od standardu emisyjnego dwutlenku siarki ze êród∏a w granicach do 150 % tego standardu, nie d∏u˝ej ni˝ 30 dni w roku kalendarzowym.
7. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do êróde∏: 1)

§ 9i 12 ust.

6; 2) istniejàcych o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW, w których spalane jest paliwo sta∏e i które w ciàgu roku kalendarzowego (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat) pracujà nie d∏u˝ej ni˝:

1. a)2 200 godzin — do dnia 31 grudnia 2007 r.,
2. b)2 000 godzin — od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
3. c)1 500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r.; 3) nowych, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust. 2, o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW, w których spalane jest paliwo sta∏e i które w ciàgu roku kalendarzowego (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat) pracujà nie d∏u˝ej ni˝:
4. a)2 200 godzin — przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej,
5. b)2 000 godzin — od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2015 r.,
6. c)1 500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r. 3. W przypadku wystàpienia nag∏ej przerwy w dostawie paliwa gazowego do êród∏a, w którym w normalnych warunkach u˝ytkowania spalane jest wy∏àcznie paliwo gazowe, w razie nadrz´dnej koniecznoÊci utrzymania dostaw energii, dopuszcza si´ spalanie innych paliw i odst´pstwo od standardów emisyjnych ze êród∏a, okreÊlonych dla tych paliw, w granicach do 200% tych standardów, nie d∏u˝ej ni˝ 10 dni w roku kalendarzowym. 4. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 3, prowadzàcy êród∏o informuje w ciàgu 24 godzin w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska. 5. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 3, dotyczàcym êród∏a o mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW, w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska niezw∏ocznie informuje ministra w∏aÊciwego do spraw Êrodowiska. § 12. 1. Uznaje si´ standardy emisyjne ze êróde∏ za dotrzymane, je˝eli: 1) Êrednie st´˝enie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych ze êróde∏ do powietrza wspólnym emitorem, wa˝one wzgl´dem nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych, nie przekroczy Êredniej obliczonej ze standardów emisyjnych,

§ 6, ze êróde∏ pracujàcych w tym samym czasie, wa˝onej wzgl´dem nominalnego Poz. 1584 nat´˝enia przep∏ywu obj´to

Êci gazów odlotowych z tych êróde∏; 2) do dnia 31 grudnia 2007 r. Êrednie st´˝enie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych do powietrza ze êróde∏ oddanych do u˝ytku przed dniem 29 marca 1990 r., zlokalizowanych na terenie jednego zak∏adu, wa˝one wzgl´dem nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych, nie przekroczy Êredniej obliczonej ze standardów emisyjnych,

§ 6ust. 1 i 2, ze êróde∏ pracujàcych w tym samym czasie, wa˝onej wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´to

Êci gazów odlotowych z tych êróde∏, a od dnia 1 stycznia 2008 r. warunek ten dotyczy tylko dwutlenku siarki i tylko podmiotów prowadzàcych êród∏a wymienione ze wzgl´du na dwutlenek siarki w pkt IV.1 i 4 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia i terminów tam okreÊlonych; 3) dla êróde∏, w których gazach odlotowych prowadzone sà ciàg∏e pomiary wielkoÊci emisji substancji, sà spe∏nione jednoczeÊnie, z zastrze˝eniem pkt 4, nast´pujàce warunki:

1. a)Êrednie st´˝enie substancji dla faktycznych godzin pracy êród∏a odniesione do miesiàca kalendarzowego nie przekroczy standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2,
2. b)97 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ dwutlenku siarki, 97 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ py∏u oraz 95 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ tlenków azotu obliczonych dla faktycznych godzin pracy êród∏a ka˝dego dnia kalendarzowego dla poprzednich dwóch dni kalendarzowych, liczàc od poczàtku roku, w ciàgu roku kalendarzowego nie przekroczy 110 % standardów emisyjnych,

§ 6ust. 1 i 2; 4) dla êróde∏, dla których standardy emisyjne okre

Êlone sà w § 6 ust. 3, w których gazach odlotowych prowadzone sà ciàg∏e pomiary wielkoÊci emisji substancji, sà spe∏nione jednoczeÊnie nast´pujàce warunki: a) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji dla faktycznych godzin pracy êród∏a nie przekroczà standardów emisyjnych,

§ 6ust. 3, b) 95 % Êrednich jednogodzinnych warto

Êci st´˝eƒ substancji w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie przekroczy 200 % standardów emisyjnych,

§ 6ust. 3. 2. W przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielko

Êci emisji substancji przy jednoczesnej pracy êróde∏, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje si´ standard emisyjny za dotrzymany, je˝eli spe∏nione sà warunki okreÊlone: 1) w ust. 1 pkt 3, z tym ˝e wielkoÊciami, które nie mogà byç przekroczone, sà odpowiednio Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych,

§ 6ust. 1 i 2, wa˝ona wzgl´dem nominalnego na- Dziennik Ustaw Nr 163 — 11286 — t´˝enia przep∏ywu obj´to

Êci gazów odlotowych z tych êróde∏ oraz 110 % takiej Êredniej; 2) w ust. 1 pkt 4, z tym ˝e wielkoÊciami, które nie mogà byç przekroczone, sà odpowiednio Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych,

§ 6ust. 3, wa˝ona wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´to

Êci gazów odlotowych z tych êróde∏ oraz 200 % takiej Êredniej.

1. Przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej przepis ust. 1 pkt 2 stosuje si´ odpowiednio w przypadku zastàpienia êród∏a istniejàcego êród∏em nowym.
2. Ârednie wartoÊci st´˝eƒ substancji,

ust. 1 pkt 3, oblicza si´ z jednogodzinnych Êrednich wartoÊci st´˝eƒ substancji, z tym ˝e dla nowych êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust. 2 — przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, a dla êróde∏ istniejàcych — przed dniem 1 stycznia 2008 r., w obliczeniach nie uwzgl´dnia si´ okresów: 1) pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych,

§ 13ust. 3—5; 2) osiàgania obcià˝enia êród∏a okre

Êlonego jako minimum techniczne; 3) prób rozruchowych êród∏a lub urzàdzenia ochronnego; dotyczy to tak˝e sytuacji, gdy do jednego emitora w∏àczonych jest kilka êróde∏ i jedno z nich jest uruchamiane przy normalnej pracy pozosta∏ych; 4) dochodzenia do pe∏nej zdolnoÊci produkcyjnej w okresie rozruchu; 5) wzorcowania i kalibracji urzàdzeƒ pomiarowych. 5. Ârednie wartoÊci st´˝eƒ substancji,

ust. 1 pkt 4 lit. a, a od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej równie˝ te,

ust. 1 pkt 3, oblicza si´ z jednogodzinnych Êrednich wartoÊci st´˝eƒ substancji, z tym ˝e w obliczeniach nie uwzgl´dnia si´ okresów rozruchu i zatrzymywania êród∏a oraz okresów pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych,

§ 13ust. 3—5. 6. W przypadku gdy zawarto

Êç siarki w w´glu brunatnym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2, ze êróde∏ oddanych do u˝ytku przed dniem 29 marca 1990 r., powiàzanych technologicznie z kopalniami w´gla brunatnego, uznaje si´ standard emisyjny dwutlenku siarki z tych êróde∏ za dotrzymany w okresie: 1) przed dniem 1 stycznia 2008 r. — dla êróde∏ istniejàcych, 2) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej — dla êróde∏ nowych, je˝eli przekroczenia tego standardu nie wyst´pujà d∏u˝ej ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym i war- Poz. 1584 toÊç st´˝enia dwutlenku siarki nie przekracza w tym okresie 3 000 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. 7. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w paliwie sta∏ym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2, uznaje si´ standard emisyjny tej substancji za dotrzymany, je˝eli stopieƒ odsiarczania, rozumiany jako wyra˝ony w procentach stosunek ró˝nicy mi´dzy masà siarki zawartej w paliwie wprowadzonym do êród∏a w okreÊlonym czasie a masà siarki zawartej w gazach odlotowych odprowadzonych do powietrza w tym czasie, do masy siarki zawartej w paliwie wprowadzonym do êród∏a w tym czasie, wynosi co najmniej: 1) w okresie do dnia 31 grudnia 2007 r.:

1. a)40 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝ 167 MW,
2. b)40 % — 90 % przy liniowym wzroÊcie — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej 167 MW— 500 MW,
3. c)90 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 500 MW; 2) w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r.:
4. a)60 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW i nie wi´kszej ni˝ 100 MW,
5. b)70 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝ 300 MW,
6. c)90 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 300 MW i nie wi´kszej ni˝ 500 MW,
7. d)92 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 500 MW, je˝eli monta˝ urzàdzeƒ ochronnych odsiarczajàcych rozpocz´to przed dniem 1 stycznia 2001 r.,
8. e)94 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 500 MW, innych ni˝ wymienione w lit. d. 8. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w paliwie sta∏ym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 3, uznaje si´ standard emisyjny tej substancji za dotrzymany, je˝eli: 1) st´˝enie dwutlenku siarki nie przekracza 300 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, lub stopieƒ odsiarczania wynosi co najmniej 92 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW i nie wi´kszej ni˝ 300 MW; 2) st´˝enie dwutlenku siarki nie przekracza 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, i stopieƒ odsiarczania wynosi co najmniej 95 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 300 MW. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11287 — 9. W przypadkach prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, standardy emisyjne uznaje si´ za dotrzymane, je˝eli wartoÊci Êrednie uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczajà tych standardów. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje si´ odpowiednio. 10. Wymagany stopieƒ odsiarczania dla êróde∏ opalanych paliwem sta∏ym uznaje si´ za dotrzymany, je˝eli Êredni stopieƒ odsiarczania odniesiony do miesiàca kalendarzowego nie przekracza wartoÊci okreÊlonej w ust. 7. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje si´ odpowiednio. 11. Dla pojedynczego wyniku pomiaru wielkoÊci emisji substancji wartoÊci 95 % przedzia∏u ufnoÊci nie powinny przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci, wyra˝onych w procentach standardu emisyjnego: Poz. 1584 ochrony Êrodowiska oraz w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska. 3. ¸àczny czas pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych odsiarczajàcych nie mo˝e przekroczyç 240 godzin w ciàgu ka˝dego okresu dwunastomiesi´cznego — dla nowych êróde∏ przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, a dla istniejàcych êróde∏ przed dniem 1 stycznia 2008 r. 4. ¸àczny czas pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza nie mo˝e przekroczyç 120 godzin w ciàgu ka˝dego okresu dwunastomiesi´cznego — dla nowych êróde∏ od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, a dla istniejàcych êróde∏ od dnia 1 stycznia 2008 r. 1) 20 % — w przypadku dwutlenku siarki; 2) 20 % — w przypadku tlenków azotu; 3) 30 % — w przypadku py∏u ca∏kowitego. 12. WartoÊci Êrednie jednogodzinne i Êrednie dobowe st´˝eƒ substancji okreÊla si´ na podstawie zmierzonych wa˝nych wartoÊci Êrednich jednogodzinnych po odj´ciu wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci, okreÊlonego w ust. 11. 13. Wyniki pomiarów z ka˝dej doby, w której wi´cej ni˝ trzy Êrednie jednogodzinne wartoÊci st´˝eƒ substancji sà niewa˝ne z powodu niesprawnoÊci lub konserwacji systemu do pomiarów ciàg∏ych, sà uniewa˝niane. Je˝eli w ciàgu roku z tych powodów uniewa˝nione zostanà wyniki pomiarów dla wi´cej ni˝ dziesi´ciu dni, prowadzàcy instalacj´ podejmuje dzia∏ania w celu zwi´kszenia niezawodnoÊci systemu ciàg∏ego pomiaru emisji i informuje wojewódzkiego inspektora ochrony Êrodowiska o podj´tych dzia∏aniach. § 13. 1. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza, powodujàcych, ˝e Êrednia dobowa wielkoÊç emisji substancji przekracza standard emisyjny o wi´cej ni˝ 30 %, oraz braku mo˝liwoÊci przywrócenia normalnych warunków u˝ytkowania êród∏a w ciàgu 24 godzin, prowadzàcy êród∏o ogranicza lub wstrzymuje jego prac´ oraz mo˝liwie jak najszybciej, lecz nie póêniej ni˝ w ciàgu 48 godzin, informuje o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora ochrony Êrodowiska oraz w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska, z zastrze˝eniem ust. 2. 2. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza z turbin gazowych, dla których decyzj´ o pozwoleniu na budow´ wydano przed dniem 30 czerwca 2002 r., je˝eli zostanà oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., oraz braku mo˝liwoÊci przywrócenia normalnych warunków u˝ytkowania turbiny w ciàgu 24 godzin, prowadzàcy turbin´ ogranicza lub wstrzymuje jej prac´ oraz mo˝liwie jak najszybciej, lecz nie póêniej ni˝ w ciàgu 48 godzin, informuje o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora 5. Dopuszcza si´ zwi´kszenie limitów 24, 120 i 240 godzin,

ust. 1—4, ale nie wi´cej ni˝ odpowiednio do 72, 200 i 300 godzin, w przypadkach uzasadnionych nadrz´dnà koniecznoÊcià utrzymania dostaw energii lub koniecznoÊcià zastàpienia êród∏a, w którym nastàpi∏o zak∏ócenie w pracy urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza, przez inne êród∏o, którego u˝ytkowanie spowodowa∏oby ogólny wzrost wielkoÊci emisji substancji. §

1. Poinformowania, o którym mowa w § 11 ust. 4 i 5 oraz § 13 ust. 1 i 2, dokonuje si´ za poÊrednictwem publicznych sieci telekomunikacyjnych oraz w formie pisemnej, podajàc co najmniej rodzaj i lokalizacj´ instalacji oraz prowadzàcego instalacj´, rodzaj substancji, której standard emisyjny zosta∏ przekroczony, czas wystàpienia zdarzenia i przewidywany okres jego trwania. §
2. W przypadku gdy nie sà dotrzymane standardy emisyjne,

§ 6

, stosuje si´ urzàdzenia ochronne ograniczajàce wprowadzanie substancji do powietrza. Rozdzia∏ 3 Instalacje spalania i wspó∏spalania odpadów §

2. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´, z zastrze˝eniem ust. 7, do instalacji spalania i wspó∏spalania odpadów.
3. Przez instalacje spalania odpadów rozumie si´ instalacje wykorzystywane do termicznego przekszta∏cania odpadów lub produktów ich wst´pnego przetwarzania, z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej. Obejmuje to spalanie poprzez utlenianie odpadów, jak równie˝ inne procesy przekszta∏cania termicznego odpadów, takie jak piroliza, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstajàce podczas przekszta∏cania sà nast´pnie spalane.
4. Przez instalacje wspó∏spalania odpadów rozumie si´ ka˝dà instalacj´, której g∏ównym celem jest wytwarzanie energii lub produktów materialnych, w któ- Dziennik Ustaw Nr 163 — 11288 — rej wraz z paliwami spalane sà odpady w celu odzyskania zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwienia. Je˝eli w instalacji jednoczeÊnie wraz z paliwami spalane sà odpady inne ni˝ niebezpieczne w iloÊci nie wi´kszej ni˝ 1 % masy tych paliw, to do instalacji tej nie stosuje si´ przepisów niniejszego rozdzia∏u.
5. Przez istniejàce instalacje spalania lub wspó∏spalania odpadów rozumie si´: 1) instalacje u˝ytkowane, dla których decyzj´ wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r., lub 2) instalacje, dla których decyzje wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r., je˝eli zostanà oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2003 r., lub 3) instalacje, dla których wniosek o wydanie decyzji z∏o˝ono przed dniem 28 grudnia 2002 r., je˝eli zostanà oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2004 r. Poz. 1584 i prób majàcych na celu usprawnienie procesu spalania, przerabiajàcych mniej ni˝ 50 Mg odpadów rocznie. §
7. Standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem ust. 2—
9. Standardy emisyjne z istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych, obowiàzujàce do dnia 27 grudnia 2005 r., okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.
10. Standardy emisyjne z istniejàcych instalacji spalania odpadów, w których spalane sà oleje odpadowe majàce wartoÊç opa∏owà nie mniejszà ni˝ 30 MJ/kg oraz zawierajàce mniej ni˝ 50 ppm (0,05 ‰) polichlorowanych w´glowodorów aromatycznych i mniej ni˝ 0,3 % siarki, obowiàzujàce do dnia 27 grudnia 2005 r., okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia.
11. Decyzja, o której mowa w ust. 4, oznacza decyzj´ o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja nie by∏a wymagana, decyzj´ o pozwoleniu na budow´.
12. Dla u˝ytkowanych istniejàcych instalacji spalania odpadów innych ni˝ komunalne i niebezpieczne standardy emisyjne,

ust. 1, obowiàzujà od dnia 28 grudnia 2005 r. 6. Wniosek o wydanie decyzji, o którym mowa w ust. 4, oznacza wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja nie by∏a wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystàpienia do u˝ytkowania. § 18. 1. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów ustala si´ w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem ust. 2—4. 7. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´ do: 1) instalacji, w których spalane lub wspó∏spalane sà tylko nast´pujàce rodzaje odpadów:

1. a)roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa,
2. b)roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego, je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´ cieplnà,
3. c)w∏ókniste, roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, je˝eli odpady te sà spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana,
4. d)drewno, z wyjàtkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i pow∏okami ochronnymi, które mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego z odpadów budowlanych lub z rozbiórki,
5. e)korek,
6. f)promieniotwórcze,
7. g)pochodzàce z poszukiwaƒ i eksploatacji zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego na platformach wydobywczych oraz spalane na tych platformach,
8. h)zwierz´ce; 2) instalacji doÊwiadczalnych wykorzystywanych do prac badawczo-rozwojowych, prac naukowych 2. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów, w przypadku gdy moc cieplna ze spalania odpadów niebezpiecznych przekracza 40 % nominalnej mocy cieplnej tej instalacji, okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia. 3. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów, w przypadku wspó∏spalania niepoddanych przeróbce mieszanych odpadów komunalnych, z wyjàtkiem odpadów innych ni˝ niebezpieczne, o kodach 20 01 i 20 02, wymienionych w katalogu odpadów stanowiàcym za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 27 wrzeÊnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206), okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia. 4. Dla u˝ytkowanych instalacji, których celem jest wytwarzanie energii lub produktów materialnych i które rozpocznà wspó∏spalanie odpadów innych ni˝ komunalne lub niebezpieczne nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2004 r., standardy emisyjne,

ust. 1, obowiàzujà od dnia 28 grudnia 2005 r. §

2. Uznaje si´, z zastrze˝eniem § 21, standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów za dotrzymane, je˝eli w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji spe∏nione sà jednoczeÊnie nast´pujàce warunki: 1) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, a w przypadku tlenku w´gla 97 % Êrednich do- Dziennik Ustaw Nr 163 — 11289 — bowych wartoÊci st´˝eƒ w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie przekraczajà standardów emisyjnych tych substancji okreÊlonych, jako Êrednie dobowe, w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia; 2) Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu nie przekraczajà wartoÊci A standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, lub 97 % Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ tych substancji w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie przekracza wartoÊci B standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia; 3) Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla nie przekraczajà wartoÊci A standardu emisyjnego tej substancji, okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, lub 95 % Êrednich dziesi´ciominutowych wartoÊci st´˝eƒ tej substancji w ciàgu 24 godzin nie przekracza wartoÊci B standardu emisyjnego tej substancji, okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.
3. Uznaje si´ standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów za dotrzymane, je˝eli w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki, tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu oraz tlenku w´gla nie przekraczajà standardów emisyjnych ustalonych w sposób okreÊlony za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia.
4. W przypadkach,

ust. 1 i 2, dodatkowo Êrednie wartoÊci st´˝eƒ w okresie pomiarowym ustalonym dla metali ci´˝kich oraz dioksyn i furanów nie mogà przekraczaç standardów emisyjnych okreÊlonych odpowiednio w za∏àcznikach nr 5 i 8 do rozporzàdzenia. 4. Dokonujàc oceny dotrzymywania warunków,

ust. 1 i 2, z wy∏àczeniem warunków okreÊlonych dla tlenku w´gla, uwzgl´dnia si´ okresy faktycznej pracy instalacji, w tym okresy jej rozruchu i zatrzymywania, o ile w trakcie ich trwania spalane sà odpady, lecz nie uwzgl´dnia si´, wp∏ywajàcych na zwi´kszenie emisji substancji, zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych do 60 godzin w roku kalendarzowym, liczàc od poczàtku roku.

1. W przypadkach prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, standardy emisyjne uznaje si´ za dotrzymane, jeÊli wartoÊci Êrednie uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczajà tych standardów.
2. Dla pojedynczego wyniku pomiaru wielkoÊci emisji substancji, wartoÊci 95 % przedzia∏u ufnoÊci nie powinny przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci, wyra˝onych w procentach standardu emisyjnego: Poz. 1584 1) 10 % — w przypadku tlenku w´gla; 2) 20 % — w przypadku dwutlenku siarki; 3) 20 % — w przypadku dwutlenku azotu; 4) 30 % — w przypadku py∏u ca∏kowitego; 5) 30 % — w przypadku ca∏kowitego w´gla organicznego; 6) 40 % — w przypadku chlorowodoru; 7) 40 % — w przypadku fluorowodoru.
3. WielkoÊci emisji Êredniej dobowej wyznaczane sà na podstawie wartoÊci Êrednich trzydziestominutowych lub dziesi´ciominutowych st´˝eƒ substancji, zmierzonych w czasie eksploatacji instalacji, z uwzgl´dnieniem okresów rozruchu i zatrzymywania, o ile podczas ich trwania spalane sà odpady, po odj´ciu wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci, okreÊlonego w ust.
5. Wyniki pomiarów z ka˝dej doby, w której wi´cej ni˝ pi´ç Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ substancji jest niewa˝nych z powodu niesprawnoÊci lub konserwacji systemu do pomiarów ciàg∏ych, sà uniewa˝niane. W ciàgu roku kalendarzowego nie mo˝e byç z tego powodu uniewa˝nionych wi´cej ni˝ dziesi´ç Êrednich dobowych wartoÊci st´˝eƒ substancji.
6. O ka˝dym przypadku niedotrzymania warunków,

ust. 1 i 3 oraz § 21 ust. 1, prowadzàcy instalacj´ informuje w ciàgu 24 godzin w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska. 10. O ka˝dym przypadku niedotrzymania warunków,

ust. 1 i 3 oraz § 21 ust. 1, w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska informuje niezw∏ocznie ministra w∏aÊciwego do spraw Êrodowiska. §

1. Poinformowania, o którym mowa w § 19 ust. 9 i 10, dokonuje si´ za poÊrednictwem publicznych sieci telekomunikacyjnych oraz w formie pisemnej, podajàc co najmniej rodzaj i lokalizacj´ instalacji oraz prowadzàcego instalacj´, rodzaj substancji, której standard emisyjny zosta∏ przekroczony, czas wystàpienia zdarzenia i przewidywany okres jego trwania. §
3. Do dnia 27 grudnia 2005 r., w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, uznaje si´ standardy emisyjne z istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych za dotrzymane, je˝eli jednoczeÊnie sà spe∏nione nast´pujàce warunki: 1) Êrednie jednogodzinne wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla nie przekraczajà standardu emisyjnego tej substancji, okreÊlonego w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia, oraz co najmniej 90 % Êrednich dziesi´ciominutowych wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla, wyst´pujàcych w ciàgu 24 godzin pracy instalacji o nominalnej zdolnoÊci przerobowej odpadów nie mniejszej ni˝ 1 Mg/h, w tym okresów rozruchu i zatrzymywania, o ile w ich trakcie spalane sà odpady, nie przekracza 150 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych; Dziennik Ustaw Nr 163 — 11290 — 2) Êrednie wartoÊci st´˝eƒ py∏u i chlorowodoru, odniesione do siedmiu dni kalendarzowych, nie przekraczajà standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia; 3) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u i chlorowodoru nie przekraczajà o wi´cej ni˝ 30 % standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia.
4. Sprawdzajàc warunki,

ust. 1, uwzgl´dnia si´ tylko te godziny, w których instalacja faktycznie pracuje, w tym okresy rozruchu i zatrzymywania instalacji, o ile w ich trakcie spalane sà odpady.

1. Do dnia 27 grudnia 2005 r., w przypadku istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych, przepisy § 19 ust. 5—8 stosuje si´ odpowiednio. §
3. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w procesach technologicznych i operacjach technicznych dotyczàcych eksploatacji instalacji spalania lub wspó∏spalania odpadów, powodujàcych przekroczenie standardów emisyjnych,

§ 17i 18, z zastrze˝eniem ust.

2 i 3 oraz § 23: 1) wstrzymuje si´ podawanie odpadów do instalacji; 2) nie póêniej ni˝ w czwartej godzinie trwania zak∏óceƒ rozpoczyna si´ procedur´ zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji. 2. Podawanie odpadów do instalacji spalania lub wspó∏spalania odpadów wstrzymuje si´ natychmiast, z jednoczesnym natychmiastowym rozpocz´ciem procedury zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, z zastrze˝eniem § 23, je˝eli: 1) temperatura w komorze spalania spadnie poni˝ej 850°C lub w przypadku spalania odpadów niebezpiecznych zawierajàcych ponad 1 % zwiàzków fluorowcoorganicznych, w przeliczeniu na chlor — poni˝ej 1 100°C, lub 2) ∏àczny czas wyst´powania zak∏óceƒ,

ust. 1, przekroczy 60 godzin w roku kalendarzowym, z tym ˝e ograniczenie to obowiàzuje dla ka˝dej linii technologicznej instalacji spalania lub wspó∏spalania odpadów wyposa˝onej w odr´bne urzàdzenia ochronne ograniczajàce wprowadzanie substancji do powietrza.

1. Podawanie odpadów do instalacji spalania odpadów wstrzymuje si´ natychmiast, z jednoczesnym natychmiastowym rozpocz´ciem procedury zatrzymywania pracy instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, z zastrze˝eniem § 23, tak˝e w przypadku gdy Êrednia trzydziestominutowa wartoÊç st´˝enia py∏u przekracza 150 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych, lub Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝enia tlenku w´gla oraz substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny przekraczajà odpowied- Poz. 1584 nio 100 mg/ m3u i 20 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych. §
3. Do dnia 27 grudnia 2005 r., w przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w procesach technologicznych i operacjach technicznych dotyczàcych eksploatacji istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych, powodujàcych przekroczenie standardów emisyjnych,

§ 17ust.

2, prac´ instalacji wstrzymuje si´ niezw∏ocznie w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, nie póêniej ni˝ w ósmej godzinie trwania zak∏óceƒ, z zastrze˝eniem ust.

2. Do dnia 27 grudnia 2005 r. prac´ istniejàcej instalacji spalania odpadów komunalnych wstrzymuje si´ natychmiast w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, je˝eli: 1) st´˝enie py∏u przekroczy 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych, lub 2) temperatura w komorze spalania spadnie poni˝ej 850°C, lub 3) ∏àczny czas wyst´powania zak∏óceƒ,

ust. 1, przekroczy 96 godzin w roku kalendarzowym, z tym ˝e ograniczenie to obowiàzuje dla ka˝dej linii technologicznej instalacji spalania odpadów komunalnych wyposa˝onej w odr´bne urzàdzenia ochronne, ograniczajàce wprowadzanie substancji do powietrza. §

1. Do dnia 27 grudnia 2005 r. zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych wynosi co najmniej 3 %, w przypadku istniejàcych instalacji spalania wy∏àcznie odpadów niebezpiecznych p∏ynnych albo zmieszanych substancji gazowych i sta∏ych sypkich, pochodzàcych ze wst´pnego przetwarzania odpadów niebezpiecznych przy niedoborze tlenu, je˝eli moc cieplna ze spalania substancji gazowej stanowi ponad 50 % nominalnej mocy cieplnej instalacji. Rozdzia∏ 4 Instalacje do produkcji lub obróbki wyrobów azbestowych §
2. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do instalacji do produkcji lub obróbki wyrobów wymienionych w za∏àczniku nr 1 do ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierajàcych azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628, z póên. zm.3)), je˝eli iloÊç surowego azbestu zu˝ywana w tych procesach przekracza 100 kg na rok. §
4. Standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3u.
5. Standard emisyjny py∏u wprowadzanego do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3u, je˝eli nie jest oznaczana iloÊç azbestu w pyle. ——————— 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 156, poz. 1018, z 2000 r. Nr 88, poz. 986, z 2001 r. Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1793 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 78 i Nr 65, poz.
6. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11291 — §
7. W przypadku gdy do pomiaru wielkoÊci emisji azbestu nie stosuje si´ metody wagowej, lecz metod´ mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej, uznaje si´ standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza emitorem za dotrzymany, je˝eli w jednym mililitrze gazów odlotowych w warunkach umownych znajdujà si´ nie wi´cej ni˝ 2 w∏ókna azbestu d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 5 µm i szerokoÊci mniejszej ni˝ 3 µm, przy czym stosunek d∏ugoÊci do szerokoÊci w∏ókna jest wi´kszy ni˝ 3:
8. Rozdzia∏ 5 Instalacje do produkcji dwutlenku tytanu §
9. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do instalacji do produkcji dwutlenku tytanu w przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji lub chlorowania. §
10. Standard emisyjny py∏u wynosi: 1) 50 mg/m3u z procesów mielenia surowców, mielenia suchego pigmentu, suszenia pigmentu i mikronizacji parowej; 2) 150 mg/m3u z pozosta∏ych procesów. §
11. W przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny zwiàzków siarki, obejmujàcych dwutlenek siarki, trójtlenek siarki i kwas siarkowy w przeliczeniu na dwutlenek siarki, wynosi: 1) 10 kg/Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu — z procesów rozk∏adu surowców i kalcynacji; 2) 500 mg/m3u — z procesu koncentracji odpadowych roztworów kwaÊnych. §
12. W przypadku stosowania reakcji chlorowania do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny chloru gazowego wynosi 40 mg/m3u, z tym ˝e Êrednie dobowe st´˝enia chloru nie mogà przekroczyç 5 mg/m3u. §
13. Instalacje do termicznego rozk∏adu soli powsta∏ych w wyniku unieszkodliwiania odpadów z procesów produkcji dwutlenku tytanu przy zastosowaniu reakcji sulfatyzacji wyposa˝a si´ w urzàdzenia ochronne odsiarczajàce. Rozdzia∏ 6 Instalacje, w których u˝ywane sà rozpuszczalniki organiczne §
15. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do procesów okreÊlonych w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia, prowadzonych w instalacjach, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia lotnych zwiàzków organicznych okreÊlonego w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, dla których wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja nie by∏a wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystàpienia do u˝ytkowania z∏o˝ono po dniu 28 marca 1999 r., lub które oddano do u˝ytku po dniu 29 marca 2000 r., zwanych Poz. 1584 dalej „instalacjami nowymi”, a od dnia 1 listopada 2007 r., z zastrze˝eniem § 40 ust. 2, tak˝e do instalacji, dla których taki wniosek lub takie zawiadomienie z∏o˝ono przed dniem 29 marca 1999 r., je˝eli instalacje zosta∏y oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 29 marca 2000 r., zwanych dalej „instalacjami istniejàcymi”.
16. W przypadku zmiany instalacji, którà jest: 1) istotna zmiana w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska dla instalacji wymagajàcych pozwolenia zintegrowanego; 2) zmiana powodujàca wzrost emisji lotnych zwiàzków organicznych o wi´cej ni˝ 25 % dla instalacji, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia lotnych zwiàzków organicznych mieszczàcego si´ w dolnym przedziale progowym okreÊlonym w tabeli I lp. 1, 4, 6, 7, 10, 12, 15 i 18 oraz tabeli II lp. 1 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia lub innych instalacji wymienionych w tym za∏àczniku o zu˝yciu lotnych zwiàzków organicznych mniejszym ni˝ 10 Mg w ciàgu roku, 3) zmiana powodujàca wzrost emisji lotnych zwiàzków organicznych o wi´cej ni˝ 10 % dla pozosta∏ych instalacji — ta cz´Êç instalacji, która podlega istotnej zmianie, jest traktowana jako istniejàca instalacja, pod warunkiem ˝e emisja z ca∏ej instalacji nie przekroczy emisji, która nast´powa∏aby, gdyby cz´Êç istotnie zmieniona by∏a traktowana jak instalacja nowa.
17. Przez lotne zwiàzki organiczne, zwane dalej „LZO”, rozumie si´ zwiàzki organiczne majàce w temperaturze 293,15 K pr´˝noÊç par nie mniejszà ni˝ 0,01 kPa, bàdê posiadajàce analogicznà lotnoÊç w szczególnych warunkach u˝ytkowania.
18. Przez rozpuszczalniki organiczne rozumie si´ LZO, stosowane oddzielnie bàdê w po∏àczeniu z innymi substancjami w celu rozpuszczania surowców, produktów, materia∏ów odpadowych lub zanieczyszczeƒ, lub LZO, które sà stosowane jako czynnik rozpuszczajàcy, czynnik dyspergujàcy, regulator lepkoÊci, regulator napi´cia powierzchniowego, plastyfikator lub konserwant.
19. LZO podlegajàce przemianie chemicznej w instalacjach nie sà uwzgl´dniane w limitach zu˝ycia LZO okreÊlonych w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia. §
21. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji okreÊla tabela I w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób: 1) zorganizowany, wyra˝one jako st´˝enie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny i oznaczone jako S1; 2) niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i oznaczone jako S2; Dziennik Ustaw Nr 163 — 11292 — 3) zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako stosunek masy LZO do jednostki produktu i oznaczone jako S
23. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji okreÊla tabela II w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób: Poz. 1584 B — masa LZO zawartych w produktach sprzedanych lub przeznaczonych do sprzeda˝y, opakowanych w szczelne pojemniki, G — masa LZO zawartych w gazach odlotowych wprowadzanych do powietrza w sposób zorganizowany. 1) zorganizowany, wyra˝one jako st´˝enie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny i oznaczone jako S1;
24. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje si´ odpowiednio do instalacji lakierowania nowych pojazdów,

§ 34ust.

1. 2) niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i pomniejszonej o mas´ LZO sprzedanych jako produkt opakowany w szczelny pojemnik i oznaczone jako S3; §
2. Emisja LZO z instalacji, wymienionych w tabeli II w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, nie mo˝e przekraczaç ∏àcznie standardów emisyjnych S1 i S3 lub standardu emisyjnego S
3. 3) zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i oznaczone jako S
5. Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia nie mniej ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku, okreÊla tabela III w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako stosunek masy LZO wprowadzonej do powietrza do: 1) jednostki powierzchni produktu; 2) jednostki produktu. §
7. Dotrzymanie standardów emisyjnych,

§ 34, sprawdza si´ na podstawie pomiarów wielko

Êci emisji LZO i rocznego bilansu masy LZO, stosujàc odpowiednio nast´pujàce wzory: 1) 100 * (Z – (H + D1 + O + W + R + G)) / (Z + D2) < S2; 2) 100 * (Z — (H + D1 + O + W + R + G)) / (Z + D2 – B) ≤ S3; 3) (Z – (H + D1 + O + W + R)) / P ≤ S4; 4) 100 * (Z – (H + D1 + O + W + R)) / (Z + D2) ≤ S5, gdzie: Z — zu˝ycie LZO, H — masa LZO zawartych w produktach o wartoÊci handlowej, D1 — masa LZO odzyskanych w celu ich wtórnego u˝ycia, lecz nie w tej instalacji, D2 — masa LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji, O — masa LZO zawartych w odpadach, W — masa LZO zawartych w Êciekach, R — masa LZO utraconych lub zatrzymanych w urzàdzeniach redukujàcych emisj´ LZO, nieuwzgl´dnionych w O i W, §

1. Standard emisyjny S1 dla LZO, klasyfikowanych w przepisach rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 3 lipca 2002 r. w sprawie wykazu substancji niebezpiecznych wraz z ich klasyfikacjà i oznakowaniem (Dz. U. Nr 129, poz. 1110) jako R45, R46, R60 lub R61, w przypadku gdy masa takich LZO wprowadzana do powietrza w ciàgu jednej godziny jest nie mniejsza ni˝ 10 gramów, wynosi 2 mg/m3u; standard dotyczy st´˝enia LZO bez przeliczenia na ca∏kowity w´giel organiczny. §
2. Standard emisyjny S1 dla LZO, klasyfikowanych w przepisach rozporzàdzenia, o którym mowa w § 37, jako R40, w przypadku gdy masa takich LZO wprowadzana do powietrza w ciàgu jednej godziny jest nie mniejsza ni˝ 100 gramów, wynosi 20 mg/m3u, z wy∏àczeniem instalacji, w której prowadzi si´ proces czyszczenia na sucho, wymieniony w tabeli I lp. 5 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia; standard dotyczy st´˝enia LZO bez przeliczenia na ca∏kowity w´giel organiczny. §
3. Wprowadzanie do powietrza LZO, klasyfikowanych w przepisach rozporzàdzenia, o którym mowa w § 37, jako R40, R45, R46, R60 lub R61, nast´puje wy∏àcznie w sposób zorganizowany. §
5. Dopuszcza si´ odstàpienie od standardów emisyjnych okreÊlonych w § 34, je˝eli spe∏niony jest warunek okreÊlony w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.
6. Prowadzàcy istniejàce instalacje, którzy chcà korzystaç z mo˝liwoÊci, o której mowa w ust. 1, zawiadomià o tym w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska najpóêniej do dnia 31 paêdziernika 2005 r. i najpóêniej do dnia 31 paêdziernika 2007 r. przedstawià mu plan obni˝enia emisji do wielkoÊci E ustalonej w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.
7. Prowadzàcy nowe instalacje, którzy chcà korzystaç z mo˝liwoÊci, o której mowa w ust. 1, najpóêniej do dnia 31 paêdziernika 2004 r. przedstawià w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska plan obni˝enia emisji do wielkoÊci E ustalonej w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11293 — Poz. 1584
8. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO,

§ 37i 38.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO,

§ 37i 38.

§

2. Do dnia 1 kwietnia 2013 r. przepisów § 34 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 nie stosuje si´ do istniejàcych instalacji, które sà wyposa˝one w urzàdzenia ochronne ograniczajàce wielkoÊç emisji LZO do wartoÊci: §
4. Uznaje si´, w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji LZO z instalacji, standard emisyjny S1 za dotrzymany, je˝eli Êrednia dobowa wielkoÊç emisji LZO dla faktycznych godzin pracy instalacji nie przekracza tego standardu oraz spe∏nione sà nast´pujàce warunki: 1) 50 mg/m3u, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny — dla dopalania LZO, 2) 150 mg/m3u, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny — dla innych sposobów redukcji emisji LZO, je˝eli wielkoÊç emisji LZO wprowadzonych do powietrza ∏àcznie w sposób zorganizowany i niezorganizowany jest nie wi´ksza ni˝ wielkoÊç emisji LZO w przypadku zachowania wymagaƒ okreÊlonych w tych przepisach.
5. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO,

§ 37i 38.

§

1. Przepisu § 34 ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp.10 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, je˝eli wprowadzanie do powietrza LZO z tych instalacji nie mo˝e odbywaç si´ w sposób zorganizowany, w szczególnoÊci w przypadku malowania okr´tów, samolotów; w takim przypadku stosuje si´ przepisy §
2. §
3. Przepisu § 34 ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp. 7 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, je˝eli masa LZO zawartych w materiale czyszczàcym, u˝ywanym w tej instalacji, jest nie wi´ksza ni˝ 30 % masy tego materia∏u. §
5. Uznaje si´ standardy emisyjne LZO,

§ 34

, z instalacji, w której prowadzi si´ dwa lub wi´cej procesów wymienionych w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia, za dotrzymane, je˝eli wielkoÊç emisji LZO wprowadzanych do powietrza ∏àcznie z tych procesów jest nie wi´ksza ni˝ ∏àczna wielkoÊç emisji LZO w przypadku zachowania wymagaƒ okreÊlonych w tym przepisie. 1) Êrednia pi´tnastominutowa wielkoÊç emisji LZO nie przekracza 150 % tego standardu — w przypadku instalacji wymienionych w tabeli I lp. 8 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia; 2) Êrednia jednogodzinna wielkoÊç emisji LZO nie przekracza 150 % tego standardu — w przypadku pozosta∏ych instalacji. 2. Uznaje si´, w przypadku prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji LZO z instalacji, standard emisyjny S1 za dotrzymany, je˝eli spe∏nione sà ∏àcznie nast´pujàce warunki: 1) Êrednia jednogodzinna wielkoÊç emisji LZO nie przekracza 150 % tego standardu; 2) Êrednia ze wszystkich odczytów nie przekracza tego standardu. 3. W przypadkach LZO,

§ 37

i 38, dotrzymanie standardu emisyjnego sprawdza si´ na podstawie sumy st´˝eƒ danych, indywidualnych LZO, a w pozosta∏ych przypadkach na podstawie st´˝enia ca∏kowitego w´gla organicznego.

1. W przypadku dokonywania pomiarów wielkoÊci emisji LZO nie uwzgl´dnia si´ obj´toÊci gazów dodanych do gazów odlotowych w celu ich ch∏odzenia lub rozcieƒczania. Rozdzia∏ 7 Przepis koƒcowy §
2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Ârodowiska: Cz. Âleziak Dziennik Ustaw Nr 163 — 11294 — Poz. 1584 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 4 sierpnia 2003 r. (poz. 1584) STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ ISTNIEJÑCYCH Za∏àcznik nr 1 I. Standardy emisyjne dwutlenku siarki
3. Ze spalania w´gla kamiennego ObjaÊnienia: 1) standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ przeznaczonych do likwidacji przed koƒcem 2005 roku wynosi 3000 mg/m3 , u przy zawartoÊci 6% tlenu w gazach odlotowych; 2) od dnia 1 stycznia 2008 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝- szy ni˝: — 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 3) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝- szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat). Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.
4. Ze spalania w´gla brunatnego ObjaÊnienia: 1) standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ przeznaczonych do likwidacji przed koƒcem 2005 r. wynosi 3500 mg/m3u przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych; Dziennik Ustaw Nr 163 — 11295 — Poz. 1584 2) od dnia 1 stycznia 2008 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝- szy ni˝: — 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 3) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝- szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat). Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.
5. Ze spalania koksu ObjaÊnienia: 1) od dnia 1 stycznia 2008 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝- szy ni˝: — 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 2) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat). Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.
6. Ze spalania biomasy ObjaÊnienie: 1) standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3 , u przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝: — 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11296 — Poz. 1584
7. Ze spalania paliw ciek∏ych
8. Ze spalania paliw gazowych II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu
9. Ze spalania w´gla kamiennego ObjaÊnienia: 1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 2 000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 3) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏ wymienionych w pkt IV.
10. za∏àcznika wynosi — do czasu okreÊlonego w tym punkcie — 500 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11297 — Poz. 1584
11. Ze spalania w´gla brunatnego ObjaÊnienia: 1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 2 000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 3) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏ wymienionych w pkt IV.
12. za∏àcznika wynosi — do czasu okreÊlonego w tym punkcie — 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.
13. Ze spalania koksu ObjaÊnienia: 1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 2000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 3) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏ wymienionych w pkt IV.
14. za∏àcznika wynosi — do czasu okreÊlonego w tym punkcie — 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11298 — Poz. 1584
15. Ze spalania biomasy ObjaÊnienia: 1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 2 000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania; 2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ 1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.
16. Ze spalania paliw ciek∏ych
17. Ze spalania paliw gazowych Dziennik Ustaw Nr 163 — 11299 — Poz. 1584 III. Standardy emisyjne py∏u
18. Ze spalania w´gla kamiennego ObjaÊnienia: 1) wartoÊci obowiàzujà do dnia 31 grudnia 2007 r.; 2) wartoÊci obowiàzujà od dnia 1 stycznia 2008 r.; 3) dla êróde∏, w których spalane jest paliwo sta∏e posiadajàce w stanie roboczym: wartoÊç opa∏owà mniejszà ni˝ 5 800 kJ/kg, zawartoÊç wilgoci wi´kszà ni˝ 45 % wagowych, ∏àcznà zawartoÊç wilgoci i popio∏u wi´kszà ni˝ 60 % wagowych i zawartoÊç tlenku wapnia wi´kszà ni˝ 10 %, standard emisyjny wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.
19. Ze spalania w´gla brunatnego ObjaÊnienia: 1) wartoÊci obowiàzujà do dnia 31 grudnia 2007 r.; 2) wartoÊci obowiàzujà od dnia 1 stycznia 2008 r.; 3) dla êróde∏, w których spalane jest paliwo sta∏e posiadajàce w stanie roboczym: wartoÊç opa∏owà mniejszà ni˝ 5 800 kJ/kg, zawartoÊç wilgoci wi´kszà ni˝ 45 % wagowych, ∏àcznà zawartoÊç wilgoci i popio∏u wi´kszà ni˝ 60 % wagowych i zawartoÊç tlenku wapnia wi´kszà ni˝ 10 %, standard emisyjny wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11300 — Poz. 1584
20. Ze spalania koksu
21. Ze spalania biomasy
22. Standard emisyjny py∏u ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 500 MW, w których spalane sà paliwa ciek∏e o zawartoÊci popio∏u wi´kszej ni˝ 0,06 %, wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 3 % tlenu w gazach odlotowych, a w pozosta∏ych przypadkach — 50 mg/m3u, przy zawartoÊci 3 % tlenu w gazach odlotowych.
23. Ze spalania paliw gazowych Uwagi do za∏àcznika nr 1:
24. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu.
25. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11301 — Poz. 1584 IV. èród∏a spalania paliw,

pkt I tabeli 1, 2, 3 i 5 kolumnie nr 4, w pkt II tabeli 1 i 4 kolumnie nr 5 i tabeli 2 i 3 kolumnie nr 4 oraz w pkt III tabeli 1, 2 i 3 kolumnie nr

2. w zakresie dwutlenku siarki — w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. lub krócej, je˝eli zosta∏o to indywidualnie okreÊlone: 1) Elektrownia Be∏chatów — 2 kot∏y x BB—1150; 2) Elektrownia Turów — 1 kocio∏ OP 650 b do dnia 31 grudnia 2012 r., 1 kocio∏ OP 650 b do dnia 31 grudnia 2013 r.; 3) Elektrownia Kozienice — 5 kot∏ów OP-650; 4) Elektrownia Dolna Odra — 1 kocio∏ OP-650; 5) Elektrownia Pomorzany — 2 kot∏y Benson OP-206, 1 kocio∏ WP-120; 6) Elektrownia Szczecin — 2 kot∏y OP-130; 7) Elektrownia im. T. KoÊciuszki S.A. w Po∏aƒcu — 2 kot∏y EP-650; 8) Elektrownia Rybnik S.A. — 3 kot∏y OP-650; 9) Zespó∏ Elektrowni Ostro∏´ka S.A., El. Ostro∏´ka „B” —2 kot∏y OP-650; 10) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia „¸agisza” — 3 kot∏y OP-380k; 11) Elektrownia „Skawina” S.A. — 4 kot∏y OP-230, 4 kot∏y OP-210; 12) Elektrownia „Stalowa Wola” S.A. — 4 kot∏y OP-150, 2 kot∏y OP-380k; 13) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., EC „Siekierki” — 2 kot∏y OP-230, 1 kocio∏ OP-380, 3 kot∏y OP-430, 1 kocio∏ WP-200, 3 kot∏y WP-120; 14) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., EC „˚eraƒ” — 5 kot∏ów OP 230, 4 kot∏y WP 120; 15) Elektrociep∏ownia nr 2, ¸ódê — 1 kocio∏ OP 130, 1 kocio∏ OP 130 do dnia 31 grudnia 2014 r., 1 kocio∏ OP 140; 16) Elektrociep∏ownia nr 3, ¸ódê — 1 kocio∏ OP 230, 1 kocio∏ OP 230 do dnia 31 grudnia 2014 r.; 17) Elektrociep∏ownia nr 4, ¸ódê — 4 kot∏y WP 120; 18) Kogeneracja S.A., Wroc∏aw, Elektrociep∏ownia Czechnica — 4 kot∏y OP 130; 19) Kogeneracja S.A., Wroc∏aw, Elektrociep∏ownia Wroc∏aw — 2 kot∏y OP 430, 1 kocio∏ WP 70, 1 kocio∏ WP 120; 20) Elektrociep∏ownie Wybrze˝e S.A., Elektrociep∏ownia Gdaƒska — 2 kot∏y OP 70C, 1 kocio∏ OP 230 do dnia 31 grudnia 2012 r., 1 kocio∏ OP 230; 21) Elektrociep∏ownie Wybrze˝e S.A., Elektrociep∏ownia Gdyƒska — 1 kocio∏ WP 120; 22) Zespó∏ Elektrociep∏owni Bydgoszcz S.A., Elektrociep∏ownia Bydgoszcz II — 2 kot∏y OP 230; 23) Elektrociep∏ownia Bia∏ystok S.A. — 2 kot∏y OP 140, 1 kocio∏ OP 230; 24) Elektrociep∏ownia Zabrze S.A. — 2 kot∏y WP 120; 25) Elektrociep∏ownia B´dzin S.A. — 2 kot∏y OP 140; 26) Elektrociep∏ownia Gorzów S.A. — 2 kot∏y OP 140; 27) Elektrociep∏ownia Elblàg S.A. — 3 kot∏y OP 130, 1 kocio∏ WP 120; 28) Elektrociep∏ownia Toruƒ S.A. — 2 kot∏y WP 120; 29) Elektrociep∏ownia Lublin Wrotków — 2 kot∏y WP 70; 30) Zak∏ad Elektrociep∏owni, Polskiego Koncernu Naftowego „Orlen” S.A. — 1 kocio∏ OO-220, 3 kot∏y OO-320, 4 kot∏y OO-420; 31) Energetyka Dwory Sp. z o.o. — 1 kocio∏ OP-140 do dnia 31 grudnia 2012 r.; 32) Elektrociep∏ownia Anwil S.A, W∏oc∏awek — 1 kocio∏ OO-230, 2 kot∏y OO-260; 33) Zak∏ady Azotowe „Pu∏awy” S.A., Zak∏ad Elektrociep∏owni, Pu∏awy — 2 kot∏y OP-215; 34) Huta im. T. Sendzimira S.A. — 4 kot∏y TP-230, 1 kocio∏ OP-230; 35) Elektrociep∏ownia Rafinerii Gdaƒskiej — 2 kot∏y OOP-160; 36) Elektrociep∏ownia II Elana S.A., Toruƒ — 4 kot∏y OO-
4. w zakresie tlenków azotu — w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.: 1) Zespó∏ Elektrowni PAK, Elektrownia Adamów — 5 kot∏ów OP 380 b; 2) Elektrownia Kozienice — 3 kot∏y OP-650, 2 kot∏y AP-1650; 3) EL. Dolna Odra — 5 kot∏ów OP-650; Dziennik Ustaw Nr 163 — 11302 — Poz. 1584 4) Elektrownia im. T. KoÊciuszki S.A., Po∏aniec — 6 kot∏ów EP-650; 5) Elektrownia Rybnik S.A. — 5 kot∏ów OP-650; 6) Zespó∏ Elektrowni Ostro∏´ka S.A, Elektrownia Ostro∏´ka „B” — 1 kocio∏ OP-650; 7) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia Jaworzno III — 6 kot∏ów OP-650; 8) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia ¸aziska — 2 kot∏y OP-380, 4 kot∏y OP-650; 9) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia ¸agisza — 2 kot∏y OP-380k; 10) Elektrownia „Opole” S.A. — 4 kot∏y BP-1150; 11) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., Elektrociep∏ownia „Siekierki” — 2 kot∏y OP-230; 12) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., Elektrociep∏ownia „Kaw´czyn” — 1 kocio∏ WP-120 , 2 kot∏y WP-200; 13) Elektrociep∏ownia nr 3, ¸ódê — 2 kot∏y OP 130, 1 kocio∏ OP 230; 14) Elektrociep∏ownia nr 4, ¸ódê — 2 kot∏y OP 230; 15) Elektrociep∏ownia „Kraków” S.A. — 2 kot∏y BC-90, 2 kot∏y BC-100, 4 kot∏y WP 120; 16) Elektrociep∏ownie Wybrze˝e S.A., Elektrociep∏ownia Gdyƒska — 2 kot∏y OP 230; 17) Zespó∏ Elektrociep∏owni Bydgoszcz S.A., Elektrociep∏ownia Bydgoszcz II — 2 kot∏y OP 230; 18) Zespó∏ Elektrociep∏owni Poznaƒskich S.A., Elektrociep∏ownia II Poznaƒ Karolin — 2 kot∏y OP 140, 2 kot∏y OP 430; 19) Elektrociep∏ownia Nowa Sp. z o.o., Dàbrowa Górnicza — 1 kocio∏ OPG-230, 4 kot∏y OPG-230, 1 kocio∏ OPG-430; 20) Zak∏ady Azotowe „Pu∏awy” S.A., Zak∏ad Elektrociep∏owni, Pu∏awy — 3 kot∏y OP-215; 21) International Paper-Kwidzyn S.A., Wydzia∏ Energetyczny — 4 kot∏y OP-
6. w zakresie py∏u — w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. lub krócej, je˝eli zosta∏o to indywidualnie okreÊlone: 1) Ciep∏ownia Miejska ¸om˝a — 3 kot∏y WR-25; 2) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Ciep∏ownia „Zatorze”, Leszno — 3 kot∏y WR-25; 3) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Che∏m — 2 kot∏y WR-25, 1 kocio∏ WR-10; 4) Ciep∏ownia Miejska Sieradz —2 kot∏y WR-25; 5) Lubrem S.C., Centralna Ciep∏ownia w D´blinie — 3 kot∏y WR-25; 6) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Ciep∏ownia „Zachód”, Bia∏ystok — 3 kot∏y WR-25; 7) Komunalne Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Karczew — 3 kot∏y WR-25; 8) Ciep∏ownia C III E∏k — 3 kot∏y WR-25; 9) Ciep∏ownia—Zasanie PrzemyÊl — 3 kot∏y WR-25; 10) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Bia∏a Podlaska — 2 kot∏y WR-25; 11) Ciep∏ownia „Rejtan” Cz´stochowa — 3 kot∏y WR-25; 12) Centralna Ciep∏ownia w Ciechanowie, PEC Sp. z o.o., Ciechanów — 3 kot∏y WR-25, 3 kot∏y OR-10; 13) Wojewódzkie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej w Legnicy S.A. — 1 kocio∏ WR-46, 2 kot∏y OR 32; 14) OPEC Grudziàdz — 2 kot∏y WR-25, 3 kot∏y OR-32; 15) Ciep∏ownia Miejska Malbork — 2 kot∏y WR-10; 16) Atex Sp. z o.o Przedsi´biorstwo Wielobran˝owe ZamoÊç — 3 kot∏y WR-25; 17) Miejskie Przedsi´biorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o., Krosno — 2 kot∏y WR-10 do dnia 31 grudnia 2015 r., 2 kot∏y WR-10; 18) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Tarnowskie Góry — 2 kot∏y WR-25; 19) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Tczew Sp. z o.o. — 2 kot∏y WR-25; 20) Elektrociep∏ownia „Zduƒska Wola” Sp. z o.o. — 3 kot∏y OR-32, 1 kocio∏ WR-25; 21) Miejska Energetyka Cieplna Sp. z o.o., Kot∏ownia Zachód, Pi∏a — 2 kot∏y WR-25; 22) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Gniezno — 2 kot∏y WR-25, 1 kocio∏ WLM-5 do dnia 31 grudnia 2015 r.; 23) Szczeciƒska Energetyka Cieplna Sp. z o.o. — 2 kot∏y WR-25; 24) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej „Legionowo” Sp. z o.o. — 3 kot∏y WR-25; Dziennik Ustaw Nr 163 — 11303 — Poz. 1584 25) Kalisz —Piwonice S.A. — 3 kot∏y WR25, 1 kocio∏ OSR-32; 26) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Ciep∏ownia G∏ówna, Suwa∏ki — 4 kot∏y WR-25; 27) Radomskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej „RADPEC” S.A. — 3 kot∏y WR-25; 28) Miejski Zak∏ad Gospodarki Komunalnej Piotrków Trybunalski — 2 kot∏y WR-25; 29) Zak∏ad Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, Ciep∏ownia Miejska, Pabianice — 4 kot∏y WR-
8. w zakresie dwutlenku siarki i py∏u — w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. lub krócej, je˝eli zosta∏o to indywidualnie okreÊlone: 1) ENERGOTOR-TORU¡ S.A — do dnia 30 czerwca 2010 r.; 2) Zespó∏ Elektrociep∏owni „Bydgoszcz S.A. EC II”; 3) Zespó∏ Elektrociep∏owni „Bydgoszcz S.A. EC I”; 4) Inowroc∏awskie Zak∏ady Chemiczne „Soda Màtwy S.A.”; 5) Janikowskie Zak∏ady Sodowe „Janikosoda S.A.”; 6) ELANA S.A. Toruƒ — do dnia 30 czerwca 2010 r.; 7) ¸´czyƒska Energetyka Sp. z o.o. w Bogdance, Puchaczów; 8) MEGATEM EC Lublin; 9) Tomaszowskie Zak∏ady Drobiarskie „ROLDROB” S.A., Tomaszów Mazowiecki; 10) Kutnowskie Zak∏ady Drobiarskie EXDROB S.A. w Kutnie — do dnia 31 paêdziernika 2010 r.; 11) Elektrociep∏ownia Pruszków I (Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A.), Pruszków; 12) Ciep∏ownia Wola Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., Warszawa; 13) URSUS — MEDIA Sp. z o.o., Warszawa; 14) Metsa Tissue S.A. (dawniej Warszawskie Zak∏ady Papiernicze w Konstancinie-Jeziornej), Konstancin-Jeziorna — do dnia 31 grudnia 2009 r.; 15) Elektrownia Blachownia, K´dzierzyn-Koêle; 16) Huta „Andrzej”, Zawadzkie; 17) Zak∏ady Azotowe „K´dzierzyn” S.A., K´dzierzyn-Koêle; 18) Zak∏ad Us∏ug Technicznych FASTY Sp. z o.o., Bia∏ystok; 19) Elektrociep∏ownia ZABRZE, Zabrze; 20) Elektrownia EC1, Bielsko-Bia∏a; 21) Elektrociep∏ownia SZOMBIERKI, Bytom; 22) Zak∏ady Mechaniczne BYTOM, Bytom; 23) Aspra-Sefako S.A., S´dziszów; 24) Carbon Black Polska Sp. z o.o., Jas∏o; 25) Ciep∏ownia „Bielszowice”, Ruda Âlàska; 26) Ciep∏ownia „Miko∏aj”, Ruda Âlàska; 27) Ciep∏ownia „Nowy Wirek”, Ruda Âlàska; 28) Ciep∏ownia C II Spó∏dzielni Mieszkaniowej „Âwit”, E∏k; 29) Ciep∏ownia Huty CEDLER S.A., Sosnowiec; 30) Ciep∏ownia KAZIMIERZ (ZEC Katowice), Katowice; 31) Ciep∏ownia NIWKA (ZEC w Katowicach), Katowice; 32) COWiK Bartoszyce Sp. z o.o. — kot∏ownia rejonowa, Bartoszyce; 33) DolnoÊlàski Zak∏ad Termoenergetyczny S.A., Dzier˝oniów; 34) Elektrociep∏ownia Bydgoszcz I, Bydgoszcz; 35) Elektrociep∏ownia GIGA Sp. z o.o., Âwidnik; 36) Elektrociep∏ownia Gorlice, Gorlice; 37) Elektrociep∏ownia WSK Rzeszów, Rzeszów; 38) Elektrociep∏ownia Zduƒska Wola Sp. z o.o., Zduƒska Wola; 39) ENERGOPON Sp. z o.o., Poniatowa; Dziennik Ustaw Nr 163 — 11304 — Poz. 1584 40) Komunalne Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Bydgoszcz; 41) Kot∏ownia Miejska w Myszkowie, Myszków; 42) Miejska Energetyka Cieplna Sp. z o.o., Ostrowiec; 43) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., W∏oc∏awek; 44) Mifama S.A., Miko∏ów; 45) MPEC Sp. z o.o., Leszno; 46) MPGK W∏odawa, W∏odawa; 47) MZEC Sp. z o.o., Chojnice; 48) NadwiÊlaƒska Spó∏ka Energetyczna Sp. z o.o., Bieruƒ; 49) PEC Sp. z o.o., Jarocin; 50) Przedsi´biorstwo Energetyczne Megawat Sp. z o.o. Z-1 D´bieƒsko, Czerwionka-Leszczyny; 51) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Katowice; 52) Przedsi´biorstwo Energetyczne MEGAWAT Sp. z o.o. Zak∏ad Z-2 Knurów, Czerwionka-Leszczyny; 53) Przedsi´biorstwo Energetyczne MEGAWAT Sp. z o.o. Zak∏ad Z-3 Szczyg∏owice, Czerwionka-Leszczyny; 54) Przedsi´biorstwo Energetyczne Systemy Ciep∏ownicze S.A., Cz´stochowa; 55) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplej „Legionowo” Sp. z o.o., Legionowo; 56) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Hajnówka; 57) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Oborniki; 58) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w E∏ku, E∏k; 59) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Pu∏tusk; 60) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej w Goleniowie Sp. z o.o., Goleniów; 61) Przedsi´biorstwo Wielobran˝owe ATEX Sp. z o.o., ZamoÊç; 62) RSW S.A. — Ciep∏ownia Ignacy, Rybnik; 63) RSW S.A. — Ciep∏ownia Jankowice, Rybnik; 64) RSW S.A. — Ciep∏ownia Rymer, Rybnik; 65) RSW S.A. Elektrociep∏ownia Chwa∏owice, Rybnik; 66) Spó∏dzielnia Mieszkaniowa „Zazamcze”, W∏oc∏awek; 67) VT ENERGO Sp. z o.o., Dobre Miasto; 68) Zak∏ad Energetyczny Cz´stochowa S.A., Cz´stochowa; 69) Zak∏ad Energetyczny w Soko∏owie Podlaskim, Soko∏ów Podlaski; 70) Zak∏ad Energetyki Cieplnej, Wo∏omin; 71) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Boles∏awiec; 72) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Nowy Dwór Mazowiecki; 73) Zak∏ad Gospodarki Ciep∏owniczej Sp. z o.o., Tomaszów Mazowiecki; 74) Zak∏ad Produkcji Ciep∏a ˚ory, ˚ory; 75) Zak∏ady Energetyki Cieplnej, Katowice; 76) Zak∏ady Tworzyw Sztucznych Gamrat w JaÊle, Jas∏o; 77) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Tczew. ObjaÊnienie: Terminy dla poszczególnych êróde∏ i obiektów,

pkt IV, wynikajà z Traktatu mi´dzy Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republikà Federalnà Niemiec, Republikà Greckà, Królestwem Hiszpanii, Republikà Francuskà, Irlandià, Republikà W∏oskà, Wielkim Ksi´stwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republikà Austrii, Republikà Portugalskà, Republikà Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej (paƒstwami cz∏onkowskimi Unii Europejskiej) a Republikà Czeskà, Republikà Estoƒskà, Republikà Cypryjskà, Republikà ¸otewskà, Republikà Litewskà, Republikà W´gierskà, Republikà Malty, Rzeczàpospolità Polskà, Republikà S∏owenii, Republikà S∏owackà dotyczàcego przystàpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estoƒskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki ¸otewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki W´gierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki S∏owenii, Republiki S∏owackiej do Unii Europejskiej. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11305 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 2 STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ NOWYCH, DLA KTÓRYCH WNIOSEK O WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOW¢ Z¸O˚ONO PRZED DNIEM 27 LISTOPADA 2002 R., JE˚ELI èRÓD¸A ZOSTANÑ ODDANE DO U˚YTKU NIE PÓèNIEJ NI˚ DO DNIA 27 LISTOPADA 2003 R. I. Standardy emisyjne dwutlenku siarki 1. Ze spalania w´gla kamiennego ObjaÊnienie: 1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odloto- wych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat); od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝: — 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania. 2. Ze spalania w´gla brunatnego ObjaÊnienie: 1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat); od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝: — 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11306 — Poz. 1584 3. Ze spalania koksu ObjaÊnienie: 1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odloto- wych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat); od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝: — 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania. 4. Ze spalania biomasy ObjaÊnienie: 1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odloto- wych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat); od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6% tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝: — 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r., — 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania. 5. Ze spalania paliw ciek∏ych Dziennik Ustaw Nr 163 — 11307 — 6. Ze spalania paliw gazowych II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu 1. Ze spalania w´gla kamiennego 2. Ze spalania w´gla brunatnego 3. Ze spalania koksu Poz. 1584 Dziennik Ustaw Nr 163 — 11308 — 4. Ze spalania biomasy 5. Ze spalania paliw ciek∏ych 6. Ze spalania paliw gazowych III. Standardy emisyjne py∏u 1. Ze spalania w´gla kamiennego Poz. 1584 Dziennik Ustaw Nr 163 — 11309 — Poz. 1584 2. Ze spalania w´gla brunatnego 3. Ze spalania koksu 4. Ze spalania biomasy 5. Standard emisyjny py∏u ze spalania paliw ciek∏ych o zawartoÊci popio∏u wi´kszej ni˝ 0,06 % w êród∏ach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 500 MW wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci tlenu 3 % w gazach odlotowych, a w pozosta∏ych przypadkach — 50 mg/m3u, przy zawartoÊci tlenu 3 % w gazach odlotowych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11310 — Poz. 1584 6. Ze spalania paliw gazowych Uwagi do za∏àcznika nr 2: 1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu. 2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11311 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 3 STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ NOWYCH, DLA KTÓRYCH WNIOSEK O WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOW¢ Z¸O˚ONO PO DNIU 26 LISTOPADA 2002 R. LUB KTÓRE ZOSTANÑ ODDANE DO U˚YTKU PO DNIU 27 LISTOPADA 2003 R., Z TURBIN GAZOWYCH ORAZ ZE èRÓDE¸ ISTOTNIE ZMIENIONYCH W ROZUMIENIU USTAWY Z DNIA 27 KWIETNIA 2001 R. — PRAWO OCHRONY ÂRODOWISKA PO DNIU 27 LISTOPADA 2003 R. I. Standardy emisyjne dwutlenku siarki 1. Ze spalania paliw sta∏ych 2.1. Ze spalania paliw ciek∏ych z wy∏àczeniem turbin gazowych 2.2. Ze spalania paliw ciek∏ych w turbinach gazowych ObjaÊnienia: 1) nominalna moc cieplna okreÊlona przy ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza 60 %; 2) standardy emisyjne stosuje si´ wy∏àcznie: — do turbin gazowych opalanych paliwami ciek∏ymi b´dàcymi lekkimi i Êrednimi produktami destylacji ropy naftowej, — przy obcià˝eniu turbiny gazowej wi´kszym ni˝ 70 %; 3) standardów emisyjnych nie stosuje si´ do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej ni˝ 500 godzin w cià- gu roku; prowadzàcy takie êród∏a przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11312 — Poz. 1584 3.1. Ze spalania paliw gazowych z wy∏àczeniem turbin gazowych 3.2. Ze spalan ia paliw gazowych w turbinach gazowych ObjaÊnienia: 1) standardy emisyjne stosuje si´ wy∏àcznie przy obcià˝eniu turbiny gazowej wi´kszym ni˝ 70 %; 2) standardów emisyjnych nie stosuje si´ do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej ni˝ 500 godzin w cià- gu roku; prowadzàcy takie êród∏a przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin. II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu 1. Ze spalania paliw sta∏ych 2. Ze spalania paliw ciek∏ych z wy∏àczeniem turbin gazowych Dziennik Ustaw Nr 163 — 11313 — Poz. 1584 3. Ze spalania paliw gazowych z wy∏àczeniem turbin gazowych ObjaÊnienie: 1) gaz ziemny oznacza wyst´pujàcy w naturalnych warunkach metan, zawierajàcy nie wi´cej ni˝ 20 % (obj´toÊciowo) gazów oboj´tnych i innych sk∏adników. 4. Ze spalania paliw ciek∏ych i gazowych w turbinach gazowych ObjaÊnienia: 1) nominalna moc cieplna okreÊlona przy ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza 60 %; 2) standardy emisyjne stosuje si´ wy∏àcznie przy obcià˝eniu turbiny gazowej wi´kszym ni˝ 70 %; 3) standardów emisyjnych nie stosuje si´ do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej ni˝ 500 godzin w cià- gu roku; prowadzàcy takie êród∏a przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin; 4) gaz ziemny oznacza wyst´pujàcy w naturalnych warunkach metan, zawierajàcy nie wi´cej ni˝ 20 % (obj´toÊciowo) gazów oboj´tnych i innych sk∏adników; 5) standard emisyjny wynosi 75 mg/m3 , przy zawartoÊci 15 % tlenu w gazach odlotowych u z turbin gazowych:

1. a)nap´dzajàcych urzàdzenia mechaniczne,
2. b)których sprawnoÊç, przy obcià˝eniu nominalnym oraz ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza 60 %, jest wi´ksza ni˝: — 75 % (ca∏kowita sprawnoÊç turbiny gazowej pracujàcej w uk∏adzie skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i cieplnej), — 55 % (ca∏kowita sprawnoÊç elektryczna turbiny gazowej pracujàcej w cyklu kombinowanym). Standardy emisyjne z turbin gazowych pracujàcych indywidualnie, które nie mieszczà si´ w ˝adnej z powy˝szych kategorii, ale których sprawnoÊç — okreÊlona przy obcià˝eniu nominalnym oraz ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza 60 % – jest wi´ksza ni˝ 35 %, oblicza si´ wed∏ug wzoru: 50 * η/35 gdzie η oznacza wyra˝onà w procentach sprawnoÊç turbiny gazowej (okreÊlonà w ww. warunkach); 6) standard emisyjny stosuje si´ wy∏àcznie do turbin gazowych opalanych paliwami ciek∏ymi b´dàcymi lekkimi i Êrednimi produktami destylacji ropy naftowej. III. Standardy emisyjne py∏u 1. Ze spalania paliw sta∏ych Dziennik Ustaw Nr 163 — 11314 — Poz. 1584 2. Ze spalania paliw ciek∏ych 3. Ze spalania paliw gazowych Uwagi do za∏àcznika nr 3: 1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu. 2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11315 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 4 STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ ISTNIEJÑCYCH, KTÓRE ODDANO DO U˚YTKU PRZED DNIEM 29 MARCA 1990 R., DLA KTÓRYCH PROWADZÑCY TAKIE èRÓD¸A ZOBOWIÑZA¸ SI¢ W PISEMNEJ DEKLARACJI, Z¸O˚ONEJ W¸AÂCIWEMU ORGANOWI OCHRONY ÂRODOWISKA NIE PÓèNIEJ NI˚ DO DNIA 30 CZERWCA 2004 R., ˚E èRÓD¸O B¢DZIE U˚YTKOWANE NIE D¸U˚EJ NI˚ DO DNIA 31 GRUDNIA 2015 R., A CZAS JEGO U˚YTKOWANIA W OKRESIE OD DNIA 1 STYCZNIA 2008 R. DO DNIA 31 GRUDNIA 2015 R. NIE PRZEKROCZY 20 000 GODZIN, OBOWIÑZUJÑCE W TYM OKRESIE 1. Standardy emisyjne ze spalania w´gla kamiennego 2. Standardy emisyjne ze spalania w´gla brunatnego 3. Standardy emisyjne ze spalania koksu 4. Standardy emisyjne ze spalania biomasy 5. Standardy emisyjne ze spalania paliw ciek∏ych ObjaÊnienie: 1) standard emisyjny py∏u ze spalania paliw ciek∏ych o zawartoÊci popio∏u wi´kszej ni˝ 0,06 % w êród∏ach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 500 MW wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 3 % tlenu w gazach odlotowych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11316 — Poz. 1584 6. Standardy emisyjne tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze spalania paliw gazowych 7. Standardy emisyjne dwutlenku siarki i py∏u ze spalania paliw gazowych Uwagi do za∏àcznika nr 4: 1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu. 2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11317 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 5 STANDARDY EMISYJNE Z INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW ObjaÊnienia: 1) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny py∏u z istniejàcych instalacji spalania odpadów wynosi 20 mg/m3 , przy zau wartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych; 2) wartoÊç Êrednia dziesi´ciominutowa; 3) do dnia 31 grudnia 2006 r. standardu emisyjnego NO nie stosuje si´ do instalacji, w których spalane sà tylko odpady niex bezpieczne; 4) do dnia 31 grudnia 2009 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex robowej wi´kszej ni˝ 6 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 16 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych, do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny NOx z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przerobowej wi´kszej ni˝ 16 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 25 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych; 5) do dnia 31 grudnia 2009 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex robowej wi´kszej ni˝ 6 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 16 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych; 6) do dnia 31 grudnia 2009 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex robowej wi´kszej ni˝ 6 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 16 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych; 7) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex robowej do 6 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny wynosi 500 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych; 8) cyn´ nale˝y uwzgl´dniaç tylko do dnia 28 grudnia 2005 r. dla istniejàcych instalacji spalania odpadów niebezpiecznych; 9) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycznej. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11318 — WSPÓ¸CZYNNIKI RÓWNOWA˚NOÂCI TOKSYCZNEJ DLA DIOKSYN I FURANÓW 2,3,7,8-Czterochlorodwubenzodioksyna (TCDD) 1,2,3,7,8-Pi´ciochlorodwubenzodioksyna (PeCDD) 1,2,3,4,7,8-SzeÊciochlorodwubenzodioksyna (HxCDD) 1,2,3,7,8,9-SzeÊciochlorodwubenzodioksyna (HxCDD) 1,2,3,6,7,8-SzeÊciochlorodwubenzodioksyna (HxCDD) 1,2,3,4,6,7,8-Siedmiochlorodwubenzodioksyna (HpCDD) -OÊmiochlorodwubenzodioksyna (OCDD) 2,3,7,8-Czterochlorodwubenzofuran (TCDF) 2,3,4,7,8-Pi´ciochlorodwubenzofuran (PeCDF) 1,2,3,7,8-Pi´ciochlorodwubenzofuran (PeCDF) 1,2,3,4,7,8-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 1,2,3,7,8,9-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 1,2,3,6,7,8-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 2,3,4,6,7,8-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 1,2,3,4,6,7,8-Siedmiochlorodwubenzofuran (HpCDF) 1,2,3,4,7,8,9-Siedmiochlorodwubenzofuran (HpCDF) -OÊmiochlorodwubenzofuran (OCDF) 1 0,5 0,1 0,1 0,1 0,01 0,001 0,1 0,5 0,05 0,1 0,1 0,1 0,1 0,01 0,01 0,001 Poz. 1584 Dziennik Ustaw Nr 163 — 11319 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 6 STANDARDY EMISYJNE Z ISTNIEJÑCYCH INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH, OBOWIÑZUJÑCE DO DNIA 27 GRUDNIA 2005 R. ObjaÊnienia: 1) Q oznacza ∏àcznà nominalnà zdolnoÊç przerobowà instalacji wyra˝onà w Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny; 2) jako Êrednia jednogodzinna; 3) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz- nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11320 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 7 STANDARDY EMISYJNE Z ISTNIEJÑCYCH INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW, W KTÓRYCH SPALANE SÑ OLEJE ODPADOWE O WARTOÂCI OPA¸OWEJ NIE MNIEJSZEJ NI˚ 30 MJ/KG, ZAWIERAJÑCYCH MNIEJ NI˚ 50 PPM POLICHLOROWANYCH W¢GLOWODORÓW AROMATYCZNYCH I MNIEJ NI˚ 0,3 % SIARKI, OBOWIÑZUJÑCE DO DNIA 27 GRUDNIA 2005 R. ObjaÊnienia: 1) nieorganiczne zwiàzki gazowe chloru w przeliczeniu na chlorowodór; 2) nieorganiczne zwiàzki gazowe fluoru w przeliczeniu na fluorowodór; 3) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz- nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11321 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 8 SPOSÓB USTALANIA STANDARDÓW EMISYJNYCH Z INSTALACJI WSPÓ¸SPALANIA ODPADÓW ORAZ STANDARDY EMISYJNE Z INSTALACJI WSPÓ¸SPALANIA ODPADÓW I. Ni˝ej podany wzór nale˝y stosowaç zawsze wtedy, gdy w którejkolwiek tabeli w niniejszym za∏àczniku nie ustalono standardów emisyjnych „C”. W takich przypadkach standard emisyjny dla ka˝dej substancji zawartej w gazach odlotowych powstajàcych ze wspó∏spalania odpadów oblicza si´ w nast´pujàcy sposób: gdzie: Vodp — obj´toÊç gazów odlotowych powstajàcych ze spalania odpadów o najni˝szej wartoÊci opa∏owej, okreÊlona dla umownych warunków gazów odlotowych przy zawartoÊci 11 % tlenu. Je˝eli moc cieplna ze spalania odpadów niebezpiecznych wynosi poni˝ej 10 % nominalnej mocy cieplnej instalacji, Vodp nale˝y wyznaczyç z iloÊci odpadów, spalenie której odpowiada∏oby 10 % nominalnej mocy cieplnej instalacji. Codp — standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów, okreÊlone w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Vproc — obj´toÊç gazów odlotowych powstajàcych w czasie prowadzenia procesu, obejmujàcego spalanie paliw (bez spalania odpadów), wyznaczona dla zawartoÊci tlenu, dla której, wed∏ug rozporzàdzenia, nale˝y standaryzowaç emisje. W przypadku braku regulacji dla instalacji w tym zakresie, nale˝y przyjàç rzeczywistà zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, nierozrzedzonych dodatkiem niepotrzebnego powietrza. Cproc — standardy emisyjne okreÊlone dla niektórych rodzajów instalacji w tabelach niniejszego za∏àcznika lub, w przypadku braku regulacji dla instalacji lub substancji w tym zakresie, rzeczywiste wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych wyst´pujàce w czasie prowadzenia procesu obejmujàcego spalanie paliw (bez spalania odpadów), pod warunkiem ˝e taka wielkoÊç emisji substancji nie spowoduje przekraczania dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu lub wartoÊci odniesienia. Powy˝szy wzór jest stosowany tak˝e do obliczeƒ standardowej zawartoÊci tlenu w gazach odlotowych powstajàcych w procesie wspó∏spalania odpadów. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11322 — Poz. 1584 II.1. Piece do produkcji klinkieru cementowego, w których wspó∏spalane sà odpady Standardy emisyjne C ObjaÊnienia: 1) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny py∏u w przypadku produkcji klinkieru cementowego w piecach, w których spalane sà odpady w iloÊci mniejszej ni˝ 3 Mg na godzin´, wynosi 50 mg/m3u, przy zawartoÊci 10 % tlenu w gazach od- lotowych; 2) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny NO z eksploatowanych pieców, w których klinkier cementowy jest produx kowany z zastosowaniem metody mokrej lub z pieców do produkcji klinkieru cementowego, w których spalane sà odpady w iloÊci mniejszej ni˝ 3 Mg na godzin´, wynosi 1 200 mg/m3u, przy zawartoÊci 10 % tlenu w gazach odlotowych; 3) standard emisyjny NO z eksploatowanych pieców do produkcji klinkieru cementowego, w których wspó∏spalanie odpax dów zostanie rozpocz´te po dniu 28 grudnia 2004 r., wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 10 % tlenu w gazach odloto- wych; 4) standardów emisyjnych SO mo˝na nie stosowaç w przypadkach gdy substancja ta nie powstaje w wyniku spalania od2 padów; 5) standardów emisyjnych substancji organicznych w postaci gazów i par wyra˝onych jako ca∏kowity w´giel organiczny mo˝na nie stosowaç w przypadkach gdy substancje te nie powstajà w wyniku spalania odpadów; 6) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz- nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Uwagi: 1. W przypadku ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji standardy emisyjne okreÊlone sà jako Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych; Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ obliczane sà na podstawie Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych. 2. WartoÊci standardów emisyjnych substancji wymienionych w lp. 8—10 dotyczà minimum trzydziestominutowego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 11 — minimum szeÊciogodzinnego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11323 — Poz. 1584 II.2. èród∏a spalania paliw, w których wspó∏spalane sà odpady 2.1. Standardy emisyjne Cproc. Jako wartoÊci Cproc przyjmuje si´ wartoÊci podane w poni˝szych tabelach, z wyjàtkiem nast´pujàcych przypadków: 1) jako wartoÊci Cproc dla SO2 i NOx przyjmuje si´ odpowiednie standardy emisyjne okreÊlone zgodnie z przepisami rozdzia∏u 2 rozporzàdzenia dla instalacji wspó∏spalania odpadów o nominalnej mocy cieplnej:
3. a)mniejszej ni˝ 50 MW,
4. b)nie mniejszej ni˝ 50 MW — do dnia 27 grudnia 2005 r. dla instalacji istniejàcych, w których wspó∏spalanie odpadów rozpocz´to nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2004 r.; 2) do dnia 27 grudnia 2005 r. jako wartoÊci Cproc dla py∏u przyjmuje si´ odpowiednie standardy emisyjne okreÊlone zgodnie z przepisami rozdzia∏u 2 rozporzàdzenia dla istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 50 MW oraz dla istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW, w których wspó∏spalanie odpadów rozpocz´to nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2004 r. W przypadku ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji standardy emisyjne okreÊlone sà jako Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych; Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ obliczane sà na podstawie Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych. WartoÊci Cproc dla paliw sta∏ych (z wy∏àczeniem biomasy) wyra˝one w mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych Uwagi: 1. Do dnia 31 grudnia 2006 r. standardu emisyjnego NOx nie stosuje si´ do instalacji, w których wspó∏spalane sà tylko odpady niebezpieczne. 2. Je˝eli wartoÊci Cproc dla NOx i SO2 z istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów o mocy wi´kszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝ 300 MW, w których odpady spalane sà wraz z paliwami sta∏ymi (z wy∏àczeniem biomasy) z zastosowaniem technologii z∏o˝a fluidalnego, sà ni˝sze od wartoÊci: — 850—400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, przy liniowym spadku dla nominalnej mocy cieplnej 100—300 MW — dla SO2, — 350 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych — dla NOx, to do dnia 31 grudnia 2007 r. jako Cproc przyjmuje si´ powy˝sze wartoÊci. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11324 — Poz. 1584 WartoÊci Cproc dla biomasy wyra˝one w mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych Uwaga: Je˝eli wartoÊç Cproc dla NOx z istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów o mocy wi´kszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝ 300 MW, w których odpady spalane sà wraz z biomasà z zastosowaniem technologii z∏o˝a fluidalnego, jest ni˝sza od wartoÊci 350 mg/m3u, przy zawartoÊci 6% tlenu w gazach odlotowych, to do dnia 31 grudnia 2007 r. jako Cproc przyjmuje si´ t´ wartoÊç. WartoÊci Cproc dla paliw ciek∏ych wyra˝one w mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych 2.2. Standardy emisyjne C: ObjaÊnienie: 1) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycznej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Uwaga: WartoÊci standardów emisyjnych substancji wymienionych w lp. 1—3 dotyczà minimum trzydziestominutowego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 4 — minimum szeÊciogodzinnego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek Dziennik Ustaw Nr 163 — 11325 — Poz. 1584 II.3. Instalacje inne ni˝ wymienione w pkt II.1 lub II.2, w których wspó∏spalane sà odpady Standardy emisyjne C: ObjaÊnienie: 1) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz- nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Uwagi: 1. WartoÊci standardów emisyjnych substancji wymienionych w lp. 1 i 2 dotyczà minimum trzydziestominutowego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 3 — minimum szeÊciogodzinnego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek. 2. WartoÊci standardów emisyjnych substancji innych ni˝ wymienione w tabeli okreÊla si´ zgodnie z pkt I niniejszego za∏àcznika. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11326 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 9 PROCESY, DO KTÓRYCH SÑ STOSOWANE PRZEPISY DOTYCZÑCE INSTALACJI, W KTÓRYCH U˚YWANE SÑ ROZPUSZCZALNIKI ORGANICZNE JeÊli nie postanowiono inaczej, w ka˝dym przypadku, proces obejmuje czyszczenie wyposa˝enia, lecz nie obejmuje czyszczenia produktów. 1. Nak∏adanie kleju — proces, w którym klej nak∏adany jest na powierzchni´, z wyjàtkiem pokrywania klejem i laminowania zwiàzanego z dzia∏alnoÊcià drukarskà oraz produkcjà laminatów z drewna i tworzyw sztucznych. 2. Powlekanie — proces, w którym nast´puje jednorazowe lub wielokrotne na∏o˝enie ciàg∏ej pow∏oki na: 1) pojazdy:
5. a)nowe samochody osobowe, przeznaczone do przewozu pasa˝erów, posiadajàce nie wi´cej ni˝ osiem miejsc do siedzenia, poza miejscem dla kierowcy, a tak˝e nowe samochody przeznaczone do przewozu towarów, posiadajàce maksymalnà mas´ nieprzekraczajàcà 3,5 Mg w takim stopniu, w jakim sà pokrywane w tej samej instalacji co wy˝ej wymienione samochody osobowe,
6. b)kabiny samochodów ci´˝arowych, przeznaczone na pomieszczenie kierowcy oraz na wszelkie inne zintegrowane pomieszczenia na sprz´t techniczny w pojazdach wykorzystywanych do przewozu towarów i posiadajàcych maksymalnà mas´ przekraczajàcà 3,5 Mg,
7. c)samochody dostawcze i samochody ci´˝arowe, z wy∏àczeniem kabin samochodów ci´˝arowych,
8. d)autobusy przeznaczone do przewozu pasa˝erów, które posiadajà wi´cej ni˝ osiem miejsc do siedzenia, poza miejscem dla kierowcy,
9. e)przyczepy, w tym naczepy; 2) powierzchnie metalowe i z tworzyw sztucznych, w tym powierzchnie samolotów, statków, pociàgów itp.; 3) powierzchnie drewniane i drewnopochodne; 4) tkaniny, w∏ókna, powierzchnie folii i papieru; 5) skór´. Powlekanie nie obejmuje operacji powlekania substratu technikami natrysku elektroforetycznego i chemicznego. Je˝eli powlekanie obejmuje operacj´, w toku której dowolnà technikà nadrukowuje si´ ten sam artyku∏, owà operacj´ nadruku traktuje si´ jako cz´Êç powlekania. Jednak˝e, kategoria ta nie obejmuje dzia∏alnoÊci drukarskiej b´dàcej procesem odr´bnym, lecz mo˝e ona byç w∏àczona do tej kategorii wówczas, jeÊli dana dzia∏alnoÊç drukarska podlega zakresowi rozporzàdzenia. 3. Powlekanie zwijanych metali walcowanych — proces, w którym produkty walcowane w zwojach: stal, stal nierdzewna, stal powlekana, stopy miedzi lub taÊma aluminiowa powleka si´ w sposób ciàg∏y pow∏okà foliowà lub laminowanà. 4. Czyszczenie na sucho — proces przemys∏owy lub komercyjny, prowadzony z zastosowaniem LZO w instalacji do czyszczenia odzie˝y, mebli i podobnych towarów konsumenckich, z wyjàtkiem r´cznego usuwania brudu i plam w przemyÊle tekstylnym i odzie˝owym. 5. Produkcja obuwia — proces produkcyjny, w którym wytwarza si´ kompletne obuwie lub jego cz´Êci. 6. Produkcja preparatów powlekajàcych, lakierów, farb drukarskich i klejów — wytwarzanie ww. produktów koƒcowych, a tak˝e produktów poÊrednich wytwarzanych w tym samym zak∏adzie, drogà mieszania pigmentów, ˝ywic i materia∏ów adhezyjnych z rozpuszczalnikiem organicznym lub z innym noÊnikiem, w tym dyspersja i dyspersja wst´pna, regulacja lepkoÊci i odcienia barwy oraz operacje nape∏niania pojemników produktem koƒcowym. 7. Wytwarzanie produktów farmaceutycznych — prowadzone w tej samej lokalizacji procesy syntezy chemicznej, fermentacji, ekstrakcji, formowania i wykaƒczania produktów farmaceutycznych oraz wytwarzania produktów poÊrednich. 8. Drukarstwo — proces polegajàcy na reprodukowaniu tekstu lub obrazów, w którym przenosi si´ farb´ drukarskà na powierzchnie dowolnego rodzaju, z zastosowaniem noÊnika obrazu. Obejmuje on równie˝ zwiàzane z tym techniki lakierowania, powlekania i laminowania. Przepisom rozporzàdzenia podlegajà tylko nast´pujàce procesy sk∏adowe: Dziennik Ustaw Nr 163 — 11327 — Poz. 1584 1) fleksografia — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca noÊnik obrazu wykonany z gumy lub z elastycznych polimerów Êwiat∏oczu∏ych, na których powierzchnie drukujàce znajdujà si´ powy˝ej powierzchni niedrukujàcych, z zastosowaniem ciek∏ych farb drukarskich schnàcych poprzez odparowanie rozpuszczalnika; 2) goràcy offset rotacyjny — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca noÊnik obrazu, na którym powierzchnie drukujàce i niedrukujàce znajdujà si´ w tej samej p∏aszczyênie, przy czym materia∏, na który nanosi si´ druk jest podawany do maszyny z roli, w odró˝nieniu od podawania arkuszy. Powierzchnia nie drukujàca przyjmuje wod´, a tym samym odpycha farb´ drukarskà. Powierzchnia drukujàca jest przystosowana do przyj´cia i przekazania farby drukarskiej na powierzchni´, która ma byç zadrukowana. Odparowanie nast´puje w tunelu suszarniczym, w którym nadrukowany materia∏ podlega schni´ciu; 3) laminowanie zwiàzane z dzia∏alnoÊcià drukarskà — sklejanie dwóch lub wi´cej elastycznych materia∏ów w celu utworzenia laminatu; 4) rotograwiura publikacyjna — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca rotograwiur´ do drukowania na papierze czasopism, broszur, katalogów lub podobnych produktów z zastosowaniem farb drukarskich na bazie toluenu; 5) rotograwiura — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca cylindryczny noÊnik obrazu (walec), na którym powierzchnie drukujàce znajdujà si´ poni˝ej powierzchni niedrukujàcych, z zastosowaniem ciek∏ych farb drukarskich schnàcych poprzez odparowanie rozpuszczalnika. Wg∏´bienia sà wype∏nione farbà drukarskà, zaÊ jej nadmiar jest zbierany z powierzchni niedrukujàcych, zanim powierzchnia, która ma byç zadrukowana zetknie si´ z walcem i zbierze farb´ z wg∏´bieƒ; 6) sitodruk rotacyjny — dzia∏alnoÊç drukarska, w której farba drukarska jest nak∏adana na powierzchni´ przeznaczonà do zadrukowania sposobem przet∏aczania jej przez sito, które jest noÊnikiem obrazu i w którym powierzchnie drukujàce (oczka) sà otwarte i przepuszczajà farb´, zaÊ powierzchnie niedrukujàce (oczka wolne od obrazu) sà zaÊlepione i farba przez nie przechodzi. Stosowana ciek∏a farba drukarska schnie tylko poprzez odparowanie. Materia∏, na który nanosi si´ druk jest podawany do maszyny z roli, w odró˝nieniu od podawania arkuszy; 7) lakierowanie — technika, którà nak∏ada si´ lakier lub pow∏ok´ klejowà na materia∏ elastyczny w celu póêniejszego zaklejenia materia∏u s∏u˝àcego do pakowania. 9. Przeróbka gumy — proces polegajàcy na zestawianiu mieszanek, mieszaniu, mieleniu, kalandrowaniu, wyt∏aczaniu i wulkanizacji gumy naturalnej lub syntetycznej oraz obejmujàcy inne operacje pomocnicze przekszta∏cania gumy naturalnej lub syntetycznej w wykoƒczony produkt. 10. Czyszczenie powierzchni — proces, polegajàcy na stosowaniu rozpuszczalników organicznych w celu usuni´cia zanieczyszczeƒ z powierzchni materia∏u, ∏àcznie z odt∏uszczaniem, z wyjàtkiem czyszczenia na sucho. Proces czyszczenia, na który sk∏ada si´ wi´cej ni˝ jedna operacja, przed jakimkolwiek innym rodzajem dzia∏alnoÊci lub po nim, jest traktowany jako jeden proces czyszczenia powierzchni. Proces ten nie dotyczy czyszczenia mebli, lecz czyszczenia powierzchni produktów. 11. Wyt∏aczanie oleju roÊlinnego lub t∏uszczu zwierz´cego oraz rafinowanie oleju roÊlinnego — proces polegajàcy na wyt∏aczaniu oleju roÊlinnego z nasion oraz innych surowców roÊlinnych, przetwarzaniu suchych pozosta∏oÊci w celu wytworzenia t∏uszczu zwierz´cego, oczyszczeniu t∏uszczów i olejów otrzymanych z nasion, masy roÊlinnej lub surowców zwierz´cych. 12. Obróbka wykoƒczeniowa pojazdów — proces przemys∏owy lub komercyjny polegajàcy na pokrywaniu (lakierowaniu) i zwiàzanym z tym odt∏uszczaniu, a w tym: 1) lakierowanie pojazdów drogowych lub ich cz´Êci, wykonywane jako cz´Êç naprawy, konserwacji i zdobienia pojazdu poza instalacjà produkcyjnà; 2) pierwotne lakierowanie pojazdów drogowych lub ich cz´Êci materia∏ami wykoƒczeniowymi, wykonywane poza instalacjà produkcyjnà; 3) lakierowanie przyczep, w tym naczep. 13. Powlekanie drutu nawojowego — proces polegajàcy na powlekaniu przewodników metalicznych stosowanych do nawijania cewek transformatorów i silników itp. 14. Impregnowanie drewna lub wyrobów drewnopochodnych — proces polegajàcy na wprowadzaniu Êrodka konserwujàcego do masy drewna lub wyrobów drewnopochodnych. 15. Laminowanie drewna i tworzyw sztucznych — proces polegajàcy na sklejaniu drewna lub tworzywa sztucznego w celu wyprodukowania laminatów. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11328 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 10 STANDARDY EMISYJNE LOTNYCH ZWIÑZKÓW ORGANICZNYCH (LZO) Tabela I Standardy emisyjne LZO z instalacji wyra˝one jako: — st´˝enie LZO, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, w gazach odlotowych, w warunkach umownych i oznaczone S1, — procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tym procesie i oznaczone S2, — stosunek masy LZO do jednostki produktu i oznaczone S4. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11329 — Poz. 1584 ObjaÊnienia: 1) Pierwsza wartoÊç dotyczy nowych instalacji, a druga istniejàcych instalacji. 2) Dotyczy st´˝enia LZO w gazach odlotowych, bez przeliczania na ca∏kowity w´giel organiczny. 3) W przypadku wtórnego wykorzystania LZO S wynosi 150 mg/m3 . 1 u 4) Pierwsza wartoÊç dotyczy nak∏adania pow∏oki, a druga suszenia. Tabela II Standardy emisyjne LZO z instalacji, wyra˝one jako: — st´˝enie LZO, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, w gazach odlotowych, w warunkach umownych i oznaczone jako S1, — procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tym procesie i pomniejszonej o mas´ LZO sprzedanych jako produkt opakowany w szczelny pojemnik i oznaczone jako S3, — procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tym procesie i oznaczone jako S5. ObjaÊnienia: 1) W przypadku wtórnego wykorzystania LZO, S wynosi 150 mg/m3 . u 1 2) Pierwsza wartoÊç dotyczy nowych instalacji, a druga istniejàcych instalacji. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11330 — Poz. 1584 Tabela III Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia nie mniej ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku, wyra˝one jako stosunek masy LZO do jednostki powierzchni produktu1) oraz jako stosunek masy LZO do jednostki produktu. ObjaÊnienie: 1) Pole powierzchni produktu jest to pole powierzchni wyznaczone z ca∏kowitej powierzchni pokrytej elektroforetycznie i po- le powierzchni wszelkich innych cz´Êci, które zosta∏y dodane w kolejnych fazach procesu powlekania, a które zosta∏y pokryte takimi samymi pow∏okami jak zastosowane do danego produktu, lub pole powierzchni ca∏kowitej produktu powleczonego w instalacji, przy czym pole powierzchni pokrytej elektroforetycznie oblicza si´ wed∏ug wzoru: 2 x ca∏kowita waga pow∏oki produktu ————————————————————————————— przeci´tna gruboÊç arkusza metalu x g´stoÊç arkusza metalu W ten sposób ustala si´ równie˝ pole powierzchni innych cz´Êci powlekanych, wykonanych z arkuszy metalu. Standardy emisyjne LZO z instalacji dotyczà wszystkich etapów procesu prowadzonych w tej samej instalacji, od powlekania elektroforetycznego, lub wszelkiego innego rodzaju procesu pokrywania, a˝ do koƒcowego woskowania i polerowania, jak równie˝ dotyczà LZO zu˝ytych zarówno w czasie produkcji, jak i poza nim, do czyszczenia wyposa˝enia procesowego, w tym komór natryskowych oraz innego wyposa˝enia sta∏ego. Uwaga: Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia mniej ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku, okreÊlone sà w tabeli I lp. 8. Dziennik Ustaw Nr 163 — 11331 — Poz. 1584 Za∏àcznik nr 11 WARUNEK, KTÓREGO SPE¸NIENIE UMO˚LIWI ODSTÑPIENIE OD STANDARDÓW EMISYJNYCH, W ZWIÑZKU Z PLANEM OBNI˚ENIA EMISJI Warunek wyra˝a si´ nast´pujàcym wzorem: Z — (H + D1 + O + W + R) ≤ E gdzie: Z — roczne zu˝ycie LZO, H — masa LZO zawartych w produktach o wartoÊci handlowej, D1 — masa LZO odzyskanych w celu ich wtórnego u˝ycia, lecz nie w tej instalacji, O — masa LZO zawartych w odpadach, W — masa LZO zawartych w Êciekach, R — masa LZO utraconych lub zatrzymanych w urzàdzeniach redukujàcych emisj´ LZO, nieuwzgl´dnionych w O i W, E — wielkoÊç ustalona w nast´pujàcy sposób: 1) mas´ substancji sta∏ych zawartych w zu˝ywanych w ciàgu roku pow∏okach, farbach drukarskich, lakierach lub klejach mno˝y si´ przez wspó∏czynnik krotnoÊci okreÊlony w poni˝szej tabeli: 2) do standardu emisyjnego S2 dodaje si´ liczb´ n wynoszàcà:
10. a)15 — w przypadku instalacji okreÊlonych w tabeli I lp. 8 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia oraz w tabeli I lp. 10 w tym za∏àczniku, je˝eli roczne zu˝ycie LZO jest nie wi´ksze ni˝ 15 Mg, i w tabeli I lp. 12 w tym za∏àczniku, je˝eli roczne zu˝ycie LZO jest nie wi´ksze ni˝ 25 Mg,
11. b)5 — w przypadku pozosta∏ych instalacji; 3) mno˝y si´ wartoÊci otrzymane w pkt 1 i 2, a nast´pnie dzieli przez 100.