Dziennik Ustaw Nr 172 — 11826 — Poz. 1669 i 1670 Po zapoznaniu si´ z powy˝szym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — porozumienie powy˝sze zosta∏o uznane za s∏uszne zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w nim zawartych, — Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do tego porozumienia, zastrzegajàc sobie korzystanie z uprawnienia przewidzianego w artykule 4 ust´p
(5)porozumienia, — z uwzgl´dnieniem wy˝ej wspomnianego zastrze˝enia porozumienie b´dzie niezmiennie zachowywane. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 4 kwietnia 1996 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati 1670 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Porozumienia wiedeƒskiego ustanawiajàcego mi´dzynarodowà klasyfikacj´ elementów graficznych znaków, sporzàdzonego w Wiedniu dnia 12 czerwca 1973 r. i zmienionego dnia 1 paêdziernika 1985 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e dnia 4 kwietnia 1996 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ Porozumienie wiedeƒskie ustanawiajàce mi´dzynarodowà klasyfikacj´ elementów graficznych znaków, sporzàdzone w Wiedniu dnia 12 czerwca 1973 r. i zmienione dnia 1 paêdziernika 1985 r. Dokument przystàpienia zosta∏ z∏o˝ony Dyrektorowi Generalnemu Mi´dzynarodowej Organizacji W∏asnoÊci Intelektualnej (WIPO), jako depozytariuszowi, dnia 4 grudnia 1996 r. Zgodnie z artyku∏em 13 ust´p
(1)porozumienie wesz∏o w ˝ycie dnia 9 sierpnia 1985 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 13 ust´p
(2), dnia 4 marca 1997 r. Przy sk∏adaniu dokumentu przystàpienia z∏o˝ono nast´pujàce zastrze˝enie: „Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do tego porozumienia, zastrzegajàc sobie korzystanie z uprawnienia przewidzianego w artykule 4 ust´p
(5)porozumienia, i oÊwiadcza, ˝e nie zobowiàzuje si´ zamieszczaç numerów, wszystkich lub niektórych, grup w dokumentach urz´dowych i publikacjach dotyczàcych rejestracji lub przed∏u˝enia rejestracji znaków, poprzestajàc na stosowaniu klasyfikacji kategorii i dzia∏ów.”. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje:
- Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami porozumienia w ni˝ej podanych datach: Republika Austrii 27 paêdziernika 1999 r. Republika Bu∏garii 27 lutego 2001 r. Republika Francuska 9 sierpnia 1985 r. Republika Gwinei 5 listopada 1996 r. Republika Kuby 18 lipca 1997 r. Republika Kirgiska 10 grudnia 1998 r. Wielkie Ksi´stwo Luksemburga 9 sierpnia 1985 r. Meksykaƒskie Stany Zjednoczone 26 stycznia 2001 r. Republika Mo∏dowy 1 grudnia 1997 r. Królestwo Niderlandów 9 sierpnia 1985 r. Rumunia 30 czerwca 1998 r. Saint Lucia 25 grudnia 2001 r. Republika S∏owenii 10 sierpnia 2001 r. Królestwo Szwecji 9 sierpnia 1985 r. Republika Trynidadu i Tobago 20 marca 1996 r. Republika Tunezyjska 9 sierpnia 1985 r. Republika Turcji 1 stycznia 1996 r. Wschodnia Republika Urugwaju 19 stycznia 2000 r.
- Przy sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystàpienia podane ni˝ej paƒstwa z∏o˝y∏y nast´pujàce deklaracje: Francja Deklaracja zawarta w dokumencie ratyfikacyjnym z∏o˝onym dnia 11 czerwca 1975 r. Dziennik Ustaw Nr 172 — 11827 — Poz. 1670 i 1671 Kuba Rzàd Republiki Francuskiej oÊwiadcza, ˝e: 1) niniejsze porozumienie stosuje si´ do terytorium Republiki Francuskiej w Europie, do departamentów Gujany, Gwadelupy, Martyniki i Reunionu oraz do zamorskich terytoriów Nowej Kaledonii, Polinezji Francuskiej, wysp St. Pierre i Miquelon, Wallis i Futuna oraz Francuskich Terytoriów Po∏udniowych i Antarktycznych; 2) Francja nie uwa˝a si´ za zwiàzanà postanowieniami artyku∏u 16 ust´p
(1)dotyczàcego rozstrzygania sporów. („The Government of the French Republic declares that: 1) the said Agreement shall be applicable to the territory of the French Republic in Europe, to the departments of Guyane, Guadeloupe, Martinique and Reunion, and to the overseas territories of New Caledonia, French Polynesia, St. Pierre and Miquelon, Wallis and Futuna Islands and the French Southern and Antarctic Territories; 2) France does not consider itself bound by the provisions of paragraph
(1)of Article 16 relating to the settlement of disputes.”) Deklaracja zawarta w dokumencie przystàpienia z∏o˝onym dnia 18 kwietnia 1997 r. Rzàd Republiki Kuby wyra˝a ˝al z powodu w∏àczenia przepisów tego rodzaju zawartych w artykule 12 ust´p
(3)Porozumienia wiedeƒskiego, które odnoszà si´ do artyku∏u 24 Aktu sztokholmskiego
(1967)Konwencji paryskiej o ochronie w∏asnoÊci przemys∏owej, bioràc pod uwag´ przyj´cie Deklaracji w sprawie przyznania niepodleg∏oÊci krajom i narodom kolonialnym — Rezolucja 1514 przyj´ta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 14 grudnia 1960 r. — która uznaje potrzeb´ przyspieszenia i bezwarunkowego zakoƒczenia kolonializmu we wszelkich jego formach i przejawach. („The Government of the Republic of Cuba regrets the inclusion of provisions of the kind contained in Article 12
(3)of the Vienna Agreement, which refer to Article 24 of the Stockholm Act
(1967)of the Paris Convention for the Protection of Industrial Property, following the adoption of the Declaration on the Granting of Independence to Colonial Countries and Peoples — Resolution 1514 adopted by United Nations General Assembly on December 14, 1960 — which proclaims the necessity of bringing to a speedy and unconditional end colonialism in all its forms and manifestations.”) Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz 1671 KONWENCJA o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, sporzàdzona w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: W dniu 9 grudnia 1994 r. zosta∏a sporzàdzona w Nowym Jorku Konwencja o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, w nast´pujàcym brzmieniu: Przek∏ad KONWENCJA o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego uznajàc, ˝e operacje Organizacji Narodów Zjednoczonych sà prowadzone we wspólnym interesie spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej oraz zgodnie z zasadami i celami Karty Narodów Zjednoczonych, Paƒstwa-Strony niniejszej konwencji, g∏´boko zaniepokojone rosnàcà liczbà Êmiertelnych ofiar oraz obra˝eƒ b´dàcych wynikiem zamierzonych ataków przeciwko personelowi Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelowi wspó∏dzia∏ajàcemu, majàc na uwadze, ˝e ataki lub inne formy z∏ego traktowania personelu dzia∏ajàcego w imieniu Organizacji Narodów Zjednoczonych sà nieusprawiedliwione i nie do przyj´cia niezale˝nie od tego, przez kogo zosta∏y pope∏nione, potwierdzajàc donios∏y wk∏ad personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego w wysi∏ki Organizacji Narodów Zjednoczonych w dziedzinach dyplomacji prewencyjnej, przywracania, utrzymywania i budowania pokoju oraz operacji humanitarnych i innych, Êwiadome istniejàcych rozwiàzaƒ majàcych na celu zapewnienie bezpieczeƒstwa personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, w∏àczajàc w to kroki podejmowane w tym wzgl´-