Konwencja o bezpieczeństwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu współdziałającego, sporządzona w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r

(1)dotyczàcego rozstrzygania sporów. („The Government of the French Republic declares that: 1) the said Agreement shall be applicable to the territory of the French Republic in Europe, to the departments of Guyane, Guadeloupe, Martinique and Reunion, and to the overseas territories of New Caledonia, French Polynesia, St. Pierre and Miquelon, Wallis and Futuna Islands and the French Southern and Antarctic Territories; 2) France does not consider itself bound by the provisions of paragraph

(1)of Article 16 relating to the settlement of disputes.”) Deklaracja zawarta w dokumencie przystàpienia z∏o˝onym dnia 18 kwietnia 1997 r. Rzàd Republiki Kuby wyra˝a ˝al z powodu w∏àczenia przepisów tego rodzaju zawartych w artykule 12 ust´p

(3)Porozumienia wiedeƒskiego, które odnoszà si´ do artyku∏u 24 Aktu sztokholmskiego

(1967)Konwencji paryskiej o ochronie w∏asnoÊci przemys∏owej, bioràc pod uwag´ przyj´cie Deklaracji w sprawie przyznania niepodleg∏oÊci krajom i narodom kolonialnym — Rezolucja 1514 przyj´ta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 14 grudnia 1960 r. — która uznaje potrzeb´ przyspieszenia i bezwarunkowego zakoƒczenia kolonializmu we wszelkich jego formach i przejawach. („The Government of the Republic of Cuba regrets the inclusion of provisions of the kind contained in Article 12

(3)of the Vienna Agreement, which refer to Article 24 of the Stockholm Act

(1967)of the Paris Convention for the Protection of Industrial Property, following the adoption of the Declaration on the Granting of Independence to Colonial Countries and Peoples — Resolution 1514 adopted by United Nations General Assembly on December 14, 1960 — which proclaims the necessity of bringing to a speedy and unconditional end colonialism in all its forms and manifestations.”) Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz 1671 KONWENCJA o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, sporzàdzona w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: W dniu 9 grudnia 1994 r. zosta∏a sporzàdzona w Nowym Jorku Konwencja o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, w nast´pujàcym brzmieniu: Przek∏ad KONWENCJA o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego uznajàc, ˝e operacje Organizacji Narodów Zjednoczonych sà prowadzone we wspólnym interesie spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej oraz zgodnie z zasadami i celami Karty Narodów Zjednoczonych, Paƒstwa-Strony niniejszej konwencji, g∏´boko zaniepokojone rosnàcà liczbà Êmiertelnych ofiar oraz obra˝eƒ b´dàcych wynikiem zamierzonych ataków przeciwko personelowi Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelowi wspó∏dzia∏ajàcemu, majàc na uwadze, ˝e ataki lub inne formy z∏ego traktowania personelu dzia∏ajàcego w imieniu Organizacji Narodów Zjednoczonych sà nieusprawiedliwione i nie do przyj´cia niezale˝nie od tego, przez kogo zosta∏y pope∏nione, potwierdzajàc donios∏y wk∏ad personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego w wysi∏ki Organizacji Narodów Zjednoczonych w dziedzinach dyplomacji prewencyjnej, przywracania, utrzymywania i budowania pokoju oraz operacji humanitarnych i innych, Êwiadome istniejàcych rozwiàzaƒ majàcych na celu zapewnienie bezpieczeƒstwa personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, w∏àczajàc w to kroki podejmowane w tym wzgl´- Dziennik Ustaw Nr 172 — 11828 — Poz. 1671 dzie przez organy g∏ówne Organizacji Narodów Zjednoczonych, czonych lub z organizacjà wyspecjalizowanà albo Mi´dzynarodowà Agencjà Energii Atomowej uznajàc tym niemniej, ˝e istniejàce Êrodki ochrony personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego sà niedostateczne, w celu prowadzenia dzia∏alnoÊci na rzecz wype∏nienia mandatu operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych; potwierdzajàc, ˝e skutecznoÊç i bezpieczeƒstwo operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych ulegajà zwi´kszeniu, gdy operacje takie sà prowadzone za zgodà i przy wspó∏pracy Paƒstwa przyjmujàcego, apelujàc do wszystkich Paƒstw, w których personel Organizacji Narodów Zjednoczonych i personel wspó∏dzia∏ajàcy jest rozmieszczony, oraz do wszystkich innych, na które taki personel mo˝e liczyç, o zapewnienie wszechstronnego poparcia celem u∏atwienia prowadzenia i wype∏nienia mandatu operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych, przekonane, ˝e istnieje pilna potrzeba podj´cia odpowiednich i skutecznych Êrodków w celu zapobiegania atakom dokonywanym przeciwko personelowi Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelowi wspó∏dzia∏ajàcemu oraz karania tych, którzy dopuÊcili si´ takich ataków, uzgodni∏y, co nast´puje: Artyku∏ 1 Definicje W rozumieniu niniejszej konwencji: (

1. a)okreÊlenie „personel Organizacji Narodów Zjednoczonych” oznacza: (
2. i)osoby zaanga˝owane lub rozmieszczone przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w charakterze cz∏onków wojskowych, policyjnych lub cywilnych cz´Êci sk∏adowych operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych, (
3. ii)innych funkcjonariuszy oraz ekspertów w misji Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jej organizacji wyspecjalizowanych albo Mi´dzynarodowej Agencji Energii Atomowej, którzy przebywajà s∏u˝bowo na obszarze, gdzie prowadzona jest operacja Organizacji Narodów Zjednoczonych; (
4. b)okreÊlenie „personel wspó∏dzia∏ajàcy” oznacza: (
5. i)osoby wyznaczone przez Rzàd lub organizacj´ pozarzàdowà w porozumieniu z w∏aÊciwym organem Organizacji Narodów Zjednoczonych, (
6. ii)osoby zaanga˝owane przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych lub przez organizacj´ wyspecjalizowanà albo przez Mi´dzynarodowà Agencj´ Energii Atomowej, (iii) osoby rozmieszczone przez pozarzàdowà organizacj´ humanitarnà lub instytucj´ humanitarnà zgodnie z porozumieniem zawartym z Sekretarzem Generalnym Organizacji Narodów Zjedno- (
7. c)okreÊlenie „operacja Organizacji Narodów Zjednoczonych” oznacza operacj´ ustanowionà przez kompetentny organ Organizacji Narodów Zjednoczonych zgodnie z Kartà Narodów Zjednoczonych i prowadzonà z upowa˝nienia oraz pod kontrolà Organizacji Narodów Zjednoczonych: (
8. i)gdy jest to operacja majàca na celu utrzymanie lub przywrócenie mi´dzynarodowego pokoju i bezpieczeƒstwa albo (
9. ii)gdy Rada Bezpieczeƒstwa lub Zgromadzenie Ogólne stwierdzi, dla celów niniejszej konwencji, istnienie wyjàtkowego zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa personelu uczestniczàcego w takiej operacji, (
10. d)okreÊlenie „Paƒstwo przyjmujàce” oznacza Paƒstwo, na którego terytorium prowadzona jest operacja Organizacji Narodów Zjednoczonych; (
11. e)okreÊlenie „Paƒstwo tranzytowe” oznacza Paƒstwo, inne ni˝ Paƒstwo przyjmujàce, na którego terytorium personel Organizacji Narodów Zjednoczonych i personel wspó∏dzia∏ajàcy lub ich wyposa˝enie znajdujà si´ w tranzycie lub sà czasowo obecne w zwiàzku z operacjà Organizacji Narodów Zjednoczonych. Artyku∏ 2 Zakres stosowania 1. Niniejsza konwencja ma zastosowanie w odniesieniu do personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego oraz do operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych okreÊlonych w artykule 1. 2. Niniejszej konwencji nie stosuje si´ do operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych zatwierdzonej przez Rad´ Bezpieczeƒstwa jako akcja przymusu wed∏ug rozdzia∏u VII Karty Narodów Zjednoczonych, w której taki personel wyst´puje w charakterze strony walczàcej przeciwko zorganizowanym si∏om zbrojnym i w stosunku do której ma zastosowanie prawo mi´dzynarodowych konfliktów zbrojnych. Artyku∏ 3 Identyfikacja 1. Wojskowe i policyjne cz´Êci sk∏adowe operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz ich pojazdy, statki i samoloty b´dà nosiç rozpoznawcze znaki identyfikacyjne. Pozosta∏y personel, pojazdy, statki i samoloty wykorzystywane w operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych b´dà odpowiednio oznakowane, o ile Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych nie zdecyduje inaczej. Dziennik Ustaw Nr 172 — 11829 — 2. Wszyscy cz∏onkowie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz personelu wspó∏dzia∏ajàcego b´dà posiadali przy sobie odpowiednie dokumenty identyfikacyjne. Artyku∏ 4 Porozumienie dotyczàce statusu operacji Paƒstwo przyjmujàce oraz Organizacja Narodów Zjednoczonych zawrà, tak szybko jak to mo˝liwe, porozumienie dotyczàce statusu operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych i ca∏ego personelu zaanga˝owanego w tej operacji, w∏àczajàc w to zw∏aszcza postanowienia o przywilejach i immunitetach dla wojskowych i policyjnych cz´Êci sk∏adowych operacji. Artyku∏ 5 Tranzyt Paƒstwo tranzytowe u∏atwi swobodny tranzyt personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego oraz jego wyposa˝enia do i z Paƒstwa przyjmujàcego. Artyku∏ 6 Poszanowanie ustaw i innych przepisów 1. Bez uszczerbku dla tych przywilejów i immunitetów, z których mo˝e korzystaç, lub wymogów jego funkcji, personel Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz personel wspó∏dzia∏ajàcy jest zobowiàzany: (
12. a)szanowaç ustawy i inne przepisy Paƒstwa przyjmujàcego i Paƒstwa tranzytowego oraz Poz. 1671 ich terytorium, przed przest´pstwami wymienionymi w artykule 9. 3. Paƒstwa-Strony b´dà odpowiednio wspó∏pracowaç z Organizacjà Narodów Zjednoczonych i innymi Paƒstwami-Stronami przy wykonywaniu niniejszej konwencji, a w szczególnoÊci w ka˝dym przypadku, gdy Paƒstwo przyjmujàce nie b´dzie w stanie samo podjàç wymaganych Êrodków. Artyku∏ 8 Obowiàzek zwolnienia lub odes∏ania personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego w przypadku wzi´cia do niewoli lub zatrzymania O ile nie przewidziano inaczej w odpowiednim porozumieniu o statusie wojsk, w przypadku wzi´cia do niewoli lub zatrzymania personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych lub personelu wspó∏dzia∏ajàcego w trakcie wykonywania funkcji oraz po ustaleniu jego to˝samoÊci, nie b´dzie on poddawany przes∏uchaniu i zostanie niezw∏ocznie zwolniony i odes∏any do Organizacji Narodów Zjednoczonych lub do innych w∏aÊciwych w∏adz. Do czasu jego zwolnienia taki personel b´dzie traktowany zgodnie z powszechnie uznanymi standardami praw cz∏owieka oraz zasadami i duchem Konwencji Genewskich z 1949 r. Artyku∏ 9 Przest´pstwa przeciwko personelowi Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelowi wspó∏dzia∏ajàcemu 1. UmyÊlne dokonanie: (
13. b)powstrzymaç si´ od jakiejkolwiek akcji lub dzia∏alnoÊci niezgodnej z bezstronnym i mi´dzynarodowym charakterem jego funkcji. (
14. a)zabójstwa, uprowadzenia lub innej napaÊci na osob´ albo wolnoÊç cz∏onków personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych lub personelu wspó∏dzia∏ajàcego, 2. Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych podejmie wszelkie odpowiednie Êrodki dla zapewnienia przestrzegania tych zobowiàzaƒ. (
15. b)gwa∏townej napaÊci na oficjalnà siedzib´, prywatne mieszkanie lub Êrodki transportu personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych lub personelu wspó∏dzia∏ajàcego, która to napaÊç mo˝e zagra˝aç bezpieczeƒstwu osobistemu cz∏onka personelu lub jego wolnoÊci, Artyku∏ 7 Obowiàzek zapewnienia ochrony i bezpieczeƒstwa personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego (
16. c)groêby dokonania takiej napaÊci w celu zmuszenia osoby fizycznej lub prawnej do dokonania jakiegokolwiek czynu lub powstrzymania si´ od niego, 1. Personel Organizacji Narodów Zjednoczonych i personel wspó∏dzia∏ajàcy, ich wyposa˝enie i pomieszczenia nie b´dà przedmiotem napaÊci lub jakichkolwiek innych dzia∏aƒ, które stanowi∏yby przeszkod´ w wype∏nianiu ich mandatu. (
17. d)usi∏owania pope∏nienia takiej napaÊci oraz 2. Paƒstwa-Strony podejmà wszelkie odpowiednie Êrodki dla zapewnienia ochrony i bezpieczeƒstwa personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego. W szczególnoÊci Paƒstwa-Strony podejmà wszelkie odpowiednie Êrodki dla ochrony personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, który jest rozmieszczony na zostanie uznane przez ka˝de Paƒstwo-Stron´ za przest´pstwo zgodnie z jego ustawodawstwem wewn´trznym. (
18. e)czynu stanowiàcego wspó∏uczestnictwo w pope∏nieniu takiej napaÊci albo w usi∏owaniu pope∏nienia takiej napaÊci, albo w organizowaniu lub nakazywaniu pope∏nienia takiej napaÊci, 2. Ka˝de Paƒstwo-Strona ustanowi odpowiednie kary za pope∏nienie przest´pstw wymienionych w ust´pie 1, z uwzgl´dnieniem ich powa˝nego charakteru. Dziennik Ustaw Nr 172 — 11830 — Artyku∏ 10 Ustanowienie jurysdykcji 1. Ka˝de Paƒstwo-Strona podejmie wszelkie niezb´dne Êrodki dla ustanowienia swojej jurysdykcji w sprawach przest´pstw wymienionych w artykule 9 w nast´pujàcych wypadkach: (
19. a)gdy przest´pstwo zosta∏o pope∏nione na terytorium tego Paƒstwa albo na pok∏adzie statku lub samolotu zarejestrowanego w tym Paƒstwie, (
20. b)gdy przypuszczalny sprawca jest obywatelem tego Paƒstwa. 2. Paƒstwo-Strona mo˝e równie˝ ustanowiç swojà jurysdykcj´ w odniesieniu do któregokolwiek z takich przest´pstw, jeÊli zosta∏o ono pope∏nione: (
21. a)przez osob´ niemajàcà ˝adnego obywatelstwa, której zwyk∏e miejsce zamieszkania znajduje si´ w tym Paƒstwie, albo (
22. b)w stosunku do obywatela tego Paƒstwa, albo (
23. c)poprzez usi∏owanie zmuszenia tego Paƒstwa do dokonania jakiegokolwiek dzia∏ania lub powstrzymania si´ od niego. 3. Ka˝de Paƒstwo-Strona, które ustanowi swojà jurysdykcj´ zgodnie z ust´pem 2, zawiadomi o tym Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. JeÊli takie Paƒstwo-Strona odstàpi nast´pnie od wykonania tej jurysdykcji, zawiadomi o tym równie˝ Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. 4. Ka˝de Paƒstwo-Strona podejmie wszelkie niezb´dne Êrodki dla ustanowienia swojej jurysdykcji w odniesieniu do przest´pstw wymienionych w artykule 9, w razie gdy przypuszczalny sprawca przebywa na jego terytorium i gdy taka osoba nie zostanie wydana zgodnie z artyku∏em 15 innym Paƒstwom-Stronom, które ustanowi∏y swojà jurysdykcj´ zgodnie z ust´pem 1 lub 2. 5. Niniejsza konwencja nie wy∏àcza jurysdykcji karnej wykonywanej na podstawie ustawodawstwa wewn´trznego. Artyku∏ 11 Zapobieganie przest´pstwom przeciwko personelowi Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelowi wspó∏dzia∏ajàcemu Paƒstwa-Strony b´dà wspó∏dzia∏aç w zapobieganiu przest´pstwom wymienionym w artykule 9, w szczególnoÊci przez: (
24. a)podejmowanie wszelkich mo˝liwych do zastosowania Êrodków w celu zapobiegania czynieniu na ich terytoriach przygotowaƒ do pope∏niania tych przest´pstw na ich terytoriach lub poza nimi, oraz Poz. 1671 (
25. b)wymian´ informacji zgodnie z ich ustawodawstwem wewn´trznym i koordynacj´ podejmowania administracyjnych i innych odpowiednich Êrodków w celu zapobiegania pope∏nieniu tych przest´pstw. Artyku∏ 12 Przekazywanie informacji 1. Zgodnie z warunkami przewidzianymi w jego wewn´trznym ustawodawstwie Paƒstwo-Strona, na którego terytorium pope∏nione zosta∏o przest´pstwo wymienione w artykule 9, je˝eli ma podstawy sàdziç, ˝e przypuszczalny sprawca opuÊci∏ jego terytorium, powiadomi Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych i bezpoÊrednio lub za poÊrednictwem Sekretarza Generalnego Paƒstwo lub Paƒstwa zainteresowane o wszystkich faktach odnoszàcych si´ do pope∏nionego przest´pstwa oraz przeka˝e wszelkie posiadane informacje dotyczàce ustalenia to˝samoÊci przypuszczalnego sprawcy. 2. W razie pope∏nienia przest´pstwa wymienionego w artykule 9, ka˝de Paƒstwo-Strona, posiadajàce informacje dotyczàce pokrzywdzonego i okolicznoÊci pope∏nienia przest´pstwa, do∏o˝y wszelkich staraƒ, aby takie informacje w pe∏ni i niezw∏ocznie przekazywaç, na warunkach przewidzianych w jego ustawodawstwie wewn´trznym, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Paƒstwu lub Paƒstwom zainteresowanym. Artyku∏ 13 Ârodki zapewniajàce post´powanie karne lub ekstradycj´ 1. Gdy okolicznoÊci tego wymagajà, Paƒstwo-Strona, na którego terytorium przebywa przypuszczalny sprawca, podejmie zgodnie ze swoim ustawodawstwem wewn´trznym odpowiednie Êrodki zapewniajàce jego obecnoÊç dla celów post´powania karnego lub ekstradycji. 2. O Êrodkach podj´tych zgodnie z ust´pem 1 niezw∏ocznie zostanie powiadomiony, zgodnie z ustawodawstwem wewn´trznym, Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz bezpoÊrednio lub za poÊrednictwem Sekretarza Generalnego: (
26. a)Paƒstwo, na którego terytorium przest´pstwo zosta∏o pope∏nione, (
27. b)Paƒstwo lub Paƒstwa, których obywatelem jest przypuszczalny sprawca, albo, jeÊli taka osoba nie ma ˝adnego obywatelstwa — Paƒstwo, na którego terytorium osoba ta stale zamieszkuje, (
28. c)Paƒstwo lub Paƒstwa, których obywatelem jest poszkodowany, oraz (
29. d)inne zainteresowane paƒstwa. Dziennik Ustaw Nr 172 — 11831 — Poz. 1671 Artyku∏ 14 Artyku∏ 17 Post´powanie karne wobec przypuszczalnych sprawców Sprawiedliwe traktowanie Paƒstwo-Strona, na którego terytorium przebywa przypuszczalny sprawca, je˝eli nie dokonuje ekstradycji tej osoby, przeka˝e spraw´ bez jakiegokolwiek wyjàtku i bez nieuzasadnionej zw∏oki swoim w∏aÊciwym w∏adzom w celu przeprowadzenia post´powania karnego zgodnie z procedurà przewidzianà przez ustawodawstwo tego Paƒstwa. W∏adze te podejmowaç b´dà swe decyzje w taki sam sposób, jak w przypadku jakiegokolwiek przest´pstwa pospolitego o powa˝nym charakterze zgodnie z ustawodawstwem tego Paƒstwa. Artyku∏ 15 Ekstradycja przypuszczalnych sprawców 1. Je˝eli przest´pstwa wymienione w artykule 9 nie sà przest´pstwami uzasadniajàcymi ekstradycj´ w jakiejkolwiek umowie o ekstradycji obowiàzujàcej mi´dzy Paƒstwami-Stronami, uwa˝a si´ je za obj´te takà umowà. Paƒstwa-Strony zobowiàzujà si´ w∏àczyç te przest´pstwa, jako przest´pstwa uzasadniajàce ekstradycj´, do ka˝dej umowy o ekstradycji, jaka zostanie mi´dzy nimi zawarta. 2. Je˝eli Paƒstwo-Strona, które uzale˝nia ekstradycj´ od istnienia umowy, otrzyma wniosek o ekstradycj´ od innego Paƒstwa-Strony, z którym nie posiada umowy o ekstradycji, mo˝e ono, wed∏ug swego wyboru, uznaç niniejszà konwencj´ za prawnà podstaw´ do ekstradycji w odniesieniu do tych przest´pstw. Ekstradycja podlega warunkom przewidzianym przez prawo Paƒstwa wezwanego. 1. Ka˝da osoba, przeciwko której zosta∏o wszcz´te dochodzenie lub post´powanie w zwiàzku z którymkolwiek z przest´pstw wymienionych w artykule 9, b´dzie mia∏a zapewnione sprawiedliwe traktowanie, rzetelny proces i pe∏nà ochron´ swoich praw we wszystkich stadiach dochodzenia lub post´powania. 2. Ka˝dy przypuszczalny sprawca b´dzie uprawniony: (
30. a)do bezzw∏ocznego porozumiewania si´ z najbli˝szym w∏aÊciwym przedstawicielem Paƒstwa lub Paƒstw, których obywatelem jest taka osoba albo które w inny sposób sà uprawnione do ochrony praw tej osoby, lub, jeÊli taka osoba nie ma ˝adnego obywatelstwa, z przedstawicielem Paƒstwa, które na proÊb´ tej osoby wyra˝a ch´ç ochrony praw tej osoby, oraz (
31. b)do odwiedzin ze strony przedstawiciela tego Paƒstwa lub tych Paƒstw. Artyku∏ 18 Zawiadomienie o wynikach post´powania Paƒstwo-Strona, w którym wszcz´to post´powanie karne przeciwko przypuszczalnemu sprawcy, powiadomi o koƒcowym wyniku post´powania Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przeka˝e t´ informacj´ innym Paƒstwom-Stronom. Artyku∏ 19 Rozpowszechnianie 3. Paƒstwa-Strony, które nie uzale˝niajà ekstradycji od istnienia umowy, uznajà te przest´pstwa w stosunkach mi´dzy sobà za przest´pstwa uzasadniajàce ekstradycj´ na warunkach przewidzianych przez prawo Paƒstwa wezwanego. Paƒstwa-Strony zobowiàzujà si´ do mo˝liwie najszerszego rozpowszechniania konwencji, w szczególnoÊci do w∏àczenia jej nauczania, jak równie˝ stosownych przepisów mi´dzynarodowego prawa humanitarnego, do ich programów szkolenia wojskowego. 4. Ka˝de z tych przest´pstw b´dzie traktowane dla celów ekstradycji mi´dzy Paƒstwami-Stronami, jak gdyby zosta∏o pope∏nione nie tylko w miejscu jego pope∏nienia, lecz tak˝e na terytoriach Paƒstw-Stron, które ustanowi∏y swojà jurysdykcj´ zgodnie z ust´pem 1 lub 2 artyku∏u 10. Artyku∏ 20 Artyku∏ 16 Wzajemna pomoc w sprawach karnych 1. Paƒstwa-Strony b´dà udzielaç sobie wzajemnie jak najdalej idàcej pomocy w zwiàzku z post´powaniem karnym, dotyczàcym przest´pstw wymienionych w artykule 9, w∏àczajàc w to pomoc w uzyskiwaniu posiadanych dowodów niezb´dnych w prowadzeniu post´powania. We wszystkich przypadkach b´dzie stosowane prawo Paƒstwa wezwanego. 2. Postanowienia ust´pu 1 nie naruszajà zobowiàzaƒ dotyczàcych wzajemnej pomocy, zawartych w jakiejkolwiek innej umowie. Klauzule ochronne Nic w niniejszej konwencji nie narusza: (
32. a)mo˝liwoÊci zastosowania mi´dzynarodowego prawa humanitarnego i powszechnie uznanych standardów praw cz∏owieka zawartych w dokumentach mi´dzynarodowych w odniesieniu do ochrony operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego albo odpowiedzialnoÊci tego personelu za poszanowanie tego prawa i tych standardów, (
33. b)praw i obowiàzków Paƒstw, zgodnie z Kartà Narodów Zjednoczonych, dotyczàcych zgody na wejÊcie osób na ich terytorium, (
34. c)obowiàzku personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, aby dzia∏a∏ zgodnie z warunkami mandatu operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych, Dziennik Ustaw Nr 172 — 11832 — Poz. 1671 (
35. d)prawa Paƒstw, które dobrowolnie oddelegowa∏y personel dla potrzeb operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych, do wycofania ich personelu z uczestnictwa w takiej operacji, albo bie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. (
36. e)uprawnienia osób dobrowolnie przekazanych przez Paƒstwa dla potrzeb operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych do odpowiedniego odszkodowania wyp∏acanego w wypadkach Êmierci, inwalidztwa, zranienia lub choroby, wynikajàcych z uczestnictwa w s∏u˝bie na rzecz utrzymania pokoju. Ratyfikacja, przyj´cie lub zatwierdzenie Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji, przyj´ciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacyjne, przyj´cia lub zatwierdzenia zostanà z∏o˝one Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Artyku∏ 21 Artyku∏ 26 Prawo do samoobrony Nic w niniejszej konwencji nie mo˝e byç interpretowane jako umniejszenie prawa do dzia∏ania w samoobronie. Artyku∏ 25 Przystàpienie Artyku∏ 22 Niniejsza konwencja jest otwarta do przystàpienia przez ka˝de Paƒstwo. Dokumenty przystàpienia zostanà z∏o˝one Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Rozstrzyganie sporów Artyku∏ 27 1. Wszelkie spory mi´dzy dwoma lub wi´cej Paƒstwami-Stronami dotyczàce wyk∏adni lub stosowania niniejszej konwencji, które nie zostanà rozstrzygni´te w drodze rokowaƒ, b´dà na wniosek jednego z nich przekazane do arbitra˝u. Je˝eli w okresie szeÊciu miesi´cy od daty z∏o˝enia wniosku o arbitra˝ strony nie zdo∏ajà uzgodniç zagadnieƒ organizacji arbitra˝u, ka˝da z tych stron mo˝e przekazaç spór Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci, zg∏aszajàc wniosek zgodnie ze Statutem Trybuna∏u. WejÊcie w ˝ycie 2. Ka˝de Paƒstwo-Strona mo˝e w czasie podpisywania, ratyfikacji, przyj´cia lub zatwierdzenia niniejszej konwencji albo przystàpienia do niej oÊwiadczyç, ˝e nie uwa˝a si´ za zwiàzane ca∏oÊcià lub cz´Êcià postanowieƒ ust´pu 1. Pozosta∏e Paƒstwa-Strony nie b´dà zwiàzane postanowieniami ust´pu 1, lub jego stosownej cz´Êci, w odniesieniu do ka˝dego Paƒstwa Strony, które dokona∏o takiego zastrze˝enia. 3. Ka˝de Paƒstwo-Strona, które dokona∏o zastrze˝enia zgodnie z ust´pem 2, mo˝e w ka˝dym czasie wycofaç to zastrze˝enie w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. 1. Niniejsza konwencja wejdzie w ˝ycie 30 dni po z∏o˝eniu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych 22 dokumentów ratyfikacyjnych, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. 2. W stosunku do ka˝dego Paƒstwa ratyfikujàcego, przyjmujàcego, zatwierdzajàcego lub przyst´pujàcego do konwencji po z∏o˝eniu 22. dokumentu ratyfikacyjnego, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, konwencja wejdzie w ˝ycie trzydziestego dnia po z∏o˝eniu przez to Paƒstwo jego dokumentu ratyfikacyjnego, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. Artyku∏ 28 Wypowiedzenie 1. Ka˝de Paƒstwo mo˝e wypowiedzieç niniejszà konwencj´ w drodze pisemnej notyfikacji, skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Artyku∏ 23 2. Wypowiedzenie nabierze mocy po up∏ywie jednego roku od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Spotkania przeglàdowe Artyku∏ 29 Na wniosek jednego lub wi´kszej liczby Paƒstw-Stron, zatwierdzony przez wi´kszoÊç Paƒstw-Stron, Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych zwo∏a spotkanie Paƒstw-Stron dla dokonania przeglàdu wykonywania konwencji oraz wszelkich problemów napotkanych w zwiàzku z jej stosowaniem. Artyku∏ 24 Podpisanie Niniejsza konwencja jest otwarta do podpisu dla wszystkich Paƒstw do dnia 31 grudnia 1995 r. w siedzi- Teksty autentyczne Orygina∏ niniejszej konwencji, której teksty angielski, arabski, chiƒski, francuski, hiszpaƒski i rosyjski sà jednakowo autentyczne, zostanie z∏o˝ony Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przeÊle jego uwierzytelnione kopie wszystkim Paƒstwom. SPORZÑDZONO w Nowym Jorku dnia dziewiàtego grudnia tysiàc dziewi´çset dziewi´çdziesiàtego czwartego roku. Dziennik Ustaw Nr 172 — 11833 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11834 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11835 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11836 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11837 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11838 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11839 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11840 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11841 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11842 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11843 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11844 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11845 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11846 — Poz. 1671 Dziennik Ustaw Nr 172 — 11847 — Poz. 1671 i 1672 Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, — b´dzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 9 marca 2000 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 1672 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, sporzàdzonej w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e na podstawie ustawy z dnia 7 paêdziernika 1999 r. o ratyfikacji Konwencji o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego (Dz. U. Nr 93, poz. 1065), sporzàdzonej w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r., oraz stosownie do art. 25 tej konwencji, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 9 marca 2000 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 22 maja 2000 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny. Zgodnie z artyku∏em 27 ust´p 1 konwencji wesz∏a ona w ˝ycie dnia 15 stycznia 1999 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 27 ust´p 2, dnia 21 czerwca 2000 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: 1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami tej konwencji: Republika Albanii Republika Argentyƒska Zwiàzek Australijski Republika Austrii Republika Azerbejd˝aƒska Ludowa Republika Bangladeszu