← Polska

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie obrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

Dziennik Ustaw Nr 194 — 13142 — Poz. 1903 1903 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI z dnia 31 paêdziernika 2003 r. w sprawie obrony jednostek organizacyjnych S∏u˝by Wi´ziennej Na podstawie art. 249 § 3 pkt 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje: 6) powszechnej samoobrony; § 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposoby obrony jednostek organizacyjnych S∏u˝by Wi´ziennej, zwanych dalej „jednostkami organizacyjnymi”, w sytuacjach zagro˝enia zdrowia i ˝ycia funkcjonariuszy i pracowników S∏u˝by Wi´ziennej, pracowników przywi´ziennych zak∏adów pracy oraz osadzonych w zak∏adach karnych i aresztach Êledczych, w wyniku kl´sk ˝ywio∏owych, a tak˝e zagro˝eƒ dla ludzi i Êrodowiska w sytuacjach stanów nadzwyczajnych. 8) planowania operacyjnego na okres zewn´trznego zagro˝enia bezpieczeƒstwa paƒstwa i wojny; § 2. 1. W celu zapewnienia obrony jednostek organizacyjnych, w sytuacjach i stanach okreÊlonych w § 1, tworzy si´ odpowiednie systemy obrony, które stanowià skoordynowane wewn´trznie zbiory elementów organizacyjnych, ludzkich i materia∏owych, wzajemnie powiàzanych i dzia∏ajàcych na rzecz obrony jednostek organizacyjnych, zwane dalej „systemami obrony”. 2. Systemy obrony ró˝nicuje si´ w zale˝noÊci od rodzajów zagro˝eƒ, uwzgl´dniajàc stosowane w danej jednostce organizacyjnej systemy ochrony, o których mowa w rozporzàdzeniu Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 31 paêdziernika 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych S∏u˝by Wi´ziennej (Dz. U. Nr 194, poz. 1902), zwanym dalej „rozporzàdzeniem”. 3. Systemy obrony realizujà funkcjonariusze i wyznaczeni pracownicy zagro˝onej jednostki organizacyjnej, wyznaczeni osadzeni oraz si∏y wsparcia z innych jednostek organizacyjnych i oddzia∏y Policji, a tak˝e osoby posiadajàce przydzia∏y organizacyjno-mobilizacyjne do tej jednostki organizacyjnej. 4. W systemie obrony jednostki organizacyjnej uwzgl´dnia si´ zadania dotyczàce: 1) obrony cywilnej; 2) kierowania obronà; 3) gotowoÊci obronnej paƒstwa; 4) militaryzacji; 5) zabezpieczenia potrzeb mobilizacyjnych; ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1318, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750. 7) warunków i sposobu przygotowania oraz wykorzystania systemów ∏àcznoÊci; 9) ochrony obiektów jednostek organizacyjnych uznanych za obiekty szczególnie wa˝ne dla bezpieczeƒstwa i obronnoÊci paƒstwa, na podstawie przepisów rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie obiektów szczególnie wa˝nych dla bezpieczeƒstwa i obronnoÊci paƒstwa oraz ich szczególnej ochrony (Dz. U. Nr 116, poz. 1090). 5. Kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza funkcjonariusza lub pracownika odpowiedzialnego za koordynacj´ realizacji zadaƒ okreÊlonych w ust. 4. § 3. 1. System gotowoÊci obronnej jednostki organizacyjnej powinien stanowiç uk∏ad elementów obronnych, zapewniajàcy stopniowe i elastyczne osiàganie wy˝szych stanów gotowoÊci obronnej stosownie do skali, miejsca i terminu zagro˝enia. 2. Podstawowe zadania systemu gotowoÊci obronnej w jednostkach organizacyjnych realizowane sà poprzez: 1) przygotowanie planistyczno-organizacyjne elementów systemu obrony; 2) tworzenie bazy zaopatrzenia; 3) przygotowanie kadry kierowniczej; 4) zapewnienie zdolnoÊci osiàgania wy˝szych stanów gotowoÊci obronnej. § 4. 1. System obrony jednostki organizacyjnej okreÊla si´ w planie obrony jednostki organizacyjnej, zwanym dalej „planem”. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje plan, w którym uwzgl´dnia elementy warunkujàce sposób wykonania zadaƒ okreÊlonych w § 2 ust. 4, a tak˝e wprowadza zmiany w planie. 3. Plan oraz wprowadzone w nim zmiany zatwierdza: 1) Dyrektor Generalny S∏u˝by Wi´ziennej dla:

  1. a)Centralnego Zarzàdu S∏u˝by Wi´ziennej,
  2. b)okr´gowych inspektoratów S∏u˝by Wi´ziennej, Dziennik Ustaw Nr 194 — 13143 —
  3. c)Centralnego OÊrodka Szkolenia S∏u˝by Wi´ziennej, zwanego dalej „Centralnym OÊrodkiem”,
  4. d)OÊrodka Doskonalenia Kadr S∏u˝by Wi´ziennej w Popowie; 2) dyrektor okr´gowy S∏u˝by Wi´ziennej dla podleg∏ych jednostek organizacyjnych. § 5. Plan sporzàdzany jest w oparciu o: 1) ocen´ sytuacji zagro˝eƒ i stanów okreÊlonych w § 1; 2) przepisy dotyczàce realizacji zadaƒ obronnych; 3) decyzje organów nadrz´dnych w sprawach obronnych; 4) wytyczne Ministra SprawiedliwoÊci dotyczàce realizacji zadaƒ obronnych; 5) porozumienia i uzgodnienia z organami w∏aÊciwymi w realizowaniu zadaƒ obronnych; 6) potrzeby mobilizacyjne i sposób ich realizacji. § 6. Plan sk∏ada si´ z trzech cz´Êci: 1) pierwszej — obejmujàcej system obrony cywilnej w sytuacji zaistnienia kl´ski ˝ywio∏owej i wykonywania zadaƒ obrony cywilnej; 2) drugiej — obejmujàcej system obrony oraz plan operacyjny funkcjonowania jednostki organizacyjnej w sytuacji zagro˝enia dla ludzi i Êrodowiska w stanach nadzwyczajnych; 3) trzeciej — obejmujàcej system zabezpieczenia potrzeb mobilizacyjnych: osobowych, ˝ywnoÊciowych, materia∏owo-technicznych. § 7. 1. W cz´Êci pierwszej planu okreÊla si´ metodyk´ post´powania w zakresie realizacji zadaƒ obronnych okreÊlonych w: 1) dekrecie z dnia 23 kwietnia 1953 r. o Êwiadczeniach w celu zwalczania kl´sk ˝ywio∏owych (Dz. U. Nr 23, poz. 93, z póên. zm.2)); 2) wytycznych Szefa Obrony Cywilnej Kraju w sprawie zasad opracowywania planów obrony cywilnej województw, powiatów, gmin i przedsi´biorców, a tak˝e w danych wyjÊciowych przedstawionych przez terenowe organy obrony cywilnej, ze szczególnym uwzgl´dnieniem:
  5. a)zadaƒ w zakresie realizacji sta∏ych dy˝urów,
  6. b)przygotowania przedsi´wzi´ç planistycznych, zapobiegawczo-ochronnych i ratunkowych,
  7. c)zapewnienia warunków do przetrwania. 2. Cz´Êç pierwsza planu nie powinna zawieraç elementów, które zosta∏y okreÊlone w planie ochrony, o którym mowa w rozporzàdzeniu, lub w cz´Êciach drugiej i trzeciej planu. 3. Elementy szczegó∏owe cz´Êci pierwszej planu, w zakresie dotyczàcym wspó∏dzia∏ania z organami formacji obrony cywilnej, Si∏ Zbrojnych, Policji, Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej i Stra˝y Granicznej oraz jednostkami organizacyjnymi w akcjach ratunkowych uzgadnia si´ z tymi organami i jednostkami. § 8. W cz´Êci drugiej planu okreÊla si´ procedury post´powania w zakresie realizacji zadaƒ obronnych okreÊlonych w § 2 ust. 4 pkt 2—9, uwzgl´dniajàc zadania jednostek organizacyjnych, wynikajàce w szczególnoÊci z ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiàzku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z póên. zm.3)). § 9. 1. Cz´Êç trzecià planu okreÊlajà wytyczne i ustalenia organów nadrz´dnych w sprawie sposobu zabezpieczenia potrzeb mobilizacyjnych. 2. Elementami, które nale˝y uwzgl´dniç w cz´Êci trzeciej planu, sà w szczególnoÊci zadania zwiàzane z: 1) przygotowaniem i utrzymaniem systemu kierowania, a tak˝e tworzeniem i utrzymaniem zapasów oraz rezerw zapewniajàcych funkcjonowanie jednostki organizacyjnej; 2) planowaniem i bie˝àcà realizacjà infrastruktury obronnej; 3) ustalaniem potrzeb w zakresie dodatkowego wyposa˝enia w niezb´dny sprz´t, maszyny i urzàdzenia. § 10. 1. Kierowanie jednostkami organizacyjnymi w czasie sta∏ej gotowoÊci obronnej oraz wprowadzenie stanów wy˝szej gotowoÊci wykonywane jest na stanowiskach kierowania wyposa˝onych w infrastruktur´: telekomunikacyjnà, informatycznà, dokumentacyjnà, ochronno-alarmowà, ogólnotechnicznà i socjalno-kwatermistrzowskà. 2. Szczegó∏owe wyposa˝enie stanowiska okreÊla si´ w planie. § 11. Uprawnieni do zapoznawania si´ z planem: 1) wszystkich jednostek organizacyjnych sà: Dyrektor Generalny S∏u˝by Wi´ziennej oraz upowa˝nieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy S∏u˝by Wi´ziennej oraz upowa˝nieni pracownicy przywi´ziennych zak∏adów pracy; ——————— 3) Zmiany ——————— 2) Zmiany wymienionego dekretu zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1959 r. Nr 27, poz. 167, z 1970 r. Nr 16, poz. 138, z 1983 r. Nr 44, poz. 200, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668. Poz. 1903 tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 732, Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz. 1301, Nr 166, poz. 1363, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 i 1687 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 139, poz. 1326 i Nr 179, poz. 1750. Dziennik Ustaw Nr 194 — 13144 — 2) okr´gowego inspektoratu S∏u˝by Wi´ziennej i podleg∏ych jednostek sà: w∏aÊciwy dyrektor okr´gowy S∏u˝by Wi´ziennej oraz upowa˝nieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy S∏u˝by Wi´ziennej oraz upowa˝nieni pracownicy przywi´ziennych zak∏adów pracy; 3) aresztu Êledczego lub zak∏adu karnego sà: dyrektor oraz upowa˝nieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy S∏u˝by Wi´ziennej; 4) Centralnego OÊrodka sà: Komendant Centralnego OÊrodka oraz upowa˝nieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy S∏u˝by Wi´ziennej; Poz. 1903 i 1904 wa˝nieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy S∏u˝by Wi´ziennej. § 12. Plan klasyfikuje si´ zgodnie z wymogami przepisów ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95, z póên. zm.4)). § 13. Plan podlega sporzàdzeniu i zatwierdzeniu w terminie do 3 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. § 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 3 miesi´cy od dnia og∏oszenia.5) 5) oÊrodka doskonalenia kadr S∏u˝by Wi´ziennej sà: komendant oÊrodka doskonalenia kadr oraz upo- Minister SprawiedliwoÊci: w z. J. ¸ankiewicz ——————— 4) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 17, poz. 155. 5) Z dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia traci moc rozporzàdzenie Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 17 maja 2001 r. w sprawie sposobów ochrony, obrony i zapewnienia bezpieczeƒstwa zak∏adów karnych i aresztów Êledczych (Dz. U. Nr 56, poz. 590) w zakresie dotyczàcym sposobów obrony zak∏adów karnych, aresztów Êledczych i innych jednostek organizacyjnych S∏u˝by Wi´ziennej, zachowane w mocy na podstawie art. 8 ustawy z dnia 24 lipca 2003 r. o zmianie ustawy — Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 142, poz. 1380). 1904 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 3 listopada 2003 r. w sprawie minimalnych wymagaƒ w dziedzinie bezpieczeƒstwa i ochrony zdrowia w celu zapewnienia wy˝szego poziomu leczenia na jednostkach p∏ywajàcych2) Na podstawie art. 20 ust. 5 pkt 3—8 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych (Dz. U. Nr 61, poz. 258, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie odnosi si´ do morskich statków handlowych, w tym rybackich, o polskiej przyna——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia Dyrektywy Rady Europy z dnia 31 marca 1992 r. Nr 92/29/EWG dotyczàcej minimalnych wymagaƒ w dziedzinie bezpieczeƒstwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach (Dz. Urz. WE Nr L113, 30.04.1992). 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1994 r. Nr 113, poz. 547, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 2000 r. Nr 109, poz. 1156 oraz z 2002 r. Nr 240, poz. 2060. le˝noÊci, ∏àcznie z zainstalowanymi na nich ∏odziami i tratwami ratunkowymi. § 2. Apteczka okr´towa jest to zestaw gotowych produktów leczniczych i wyrobów medycznych przeznaczonych do zaspokajania potrzeb zdrowotnych cz∏onków za∏ogi i pasa˝erów w czasie trwania rejsu. § 3. W zale˝noÊci od kategorii jednostek p∏ywajàcych statki morskie wyposa˝a si´ w apteczki okr´towe nast´pujàcych typów: 1) typ A — dla jednostek pe∏nomorskich bez ograniczenia zasi´gu i czasu trwania podró˝y; 2) typ B — dla jednostek pe∏nomorskich uprawiajàcych ˝eglug´ w odleg∏oÊci: mniejszej ni˝ 150—175 mil morskich od portu, w którym mo˝liwe jest udzielenie pomocy medycznej, lub w zasi´gu pomocy udzielanej drogà lotniczà; w ten typ apteczek okr´towych wyposa˝ane sà równie˝ du˝e rybackie kutry ∏owiàce na ∏owiskach Morza Ba∏-

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.