Dziennik Ustaw Nr 231 — 16371 — Poz. 2314 2314 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç wagi automatyczne dla pojedynczych ∏adunków Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: 8) wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej (
- e)— umowna wartoÊç wyra˝ona w jednostkach miary masy stosowana do badaƒ, kontroli i klasyfikacji wagi; Rozdzia∏ 1 9) waga wielodzia∏kowa — waga z jednym zakresem wa˝enia podzielonym na podzakresy, w których wartoÊci dzia∏ek sà ró˝ne, a podzakresy wa˝enia wybierane sà samoczynnie, odpowiednio do wzrastajàcego i malejàcego obcià˝enia; Przepis ogólny § 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà: 1) waga — przyrzàd pomiarowy do wa˝enia, bez udzia∏u operatora, uformowanych pojedynczych ∏adunków; 2) urzàdzenie wskazujàce — cz´Êç wagi, która wyÊwietla wynik wa˝enia w jednostkach miary masy i mo˝e wskazywaç dodatkowo ró˝nic´ mi´dzy masà ∏adunku a wartoÊcià nominalnà albo wartoÊç Êrednià lub odchylenie standardowe eksperymentalne b∏´du dla okreÊlonej liczby kolejnych wa˝eƒ; 3) nominalna wartoÊç nastawy — wartoÊç wyra˝ona w jednostkach miary masy, nastawiona przez operatora, s∏u˝àca do ustalenia wartoÊci granicznych masy poszczególnych grup ∏adunków; 4) obcià˝enie maksymalne (Max) — najwi´ksza dopuszczalna wartoÊç obcià˝enia wagi bez uwzgl´dnienia wartoÊci granicznej zakresu dodajàcego urzàdzenia tarujàcego; 5) obcià˝enie minimalne (Min) — wartoÊç obcià˝enia, poni˝ej którego wyniki wa˝enia mogà byç obarczone nadmiernym b∏´dem wzgl´dnym; 6) zakres wa˝enia — przedzia∏ mi´dzy obcià˝eniem minimalnym a obcià˝eniem maksymalnym; 7) wartoÊç dzia∏ki elementarnej (
- d)— wyra˝ona w jednostkach miary masy wartoÊç ró˝nicy mi´dzy wartoÊciami:
- a)odpowiadajàcymi dwóm sàsiednim wskazom podzia∏ki, przy wskazaniu analogowym,
- b)dwóch kolejnych wskazaƒ, przy wskazaniu cyfrowym; ——————— 1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652. 10) waga wielozakresowa — waga z dwoma lub wi´cej zakresami wa˝enia o ró˝nych obcià˝eniach maksymalnych i ró˝nych wartoÊciach dzia∏ek dla tej samej noÊni ∏adunku, w której ka˝dy zakres obejmuje obcià˝enie od zera do jego obcià˝enia maksymalnego; 11) b∏àd wskazania wagi — ró˝nica mi´dzy wskazaniem wagi a poprawnà wartoÊcià masy; – 12) b∏àd Êredni (X) — wartoÊç Êrednia b∏´dów wskazaƒ dla okreÊlonej liczby kolejnych automatycznych wa˝eƒ ∏adunków o tej samej wartoÊci nominalnej masy lub ∏adunków o zbli˝onej masie; 13) odchylenie standardowe eksperymentalne b∏´du (
- s)— odchylenie standardowe b∏´du wskazania dla okreÊlonej liczby kolejnych automatycznych wa˝eƒ ∏adunków o tej samej wartoÊci nominalnej masy lub ∏adunków o zbli˝onej masie; 14) b∏´dy graniczne dopuszczalne wagi — okreÊlone wartoÊci skrajne b∏´du; 15) klasa dok∏adnoÊci — klasa wag spe∏niajàcych okreÊlone wymagania metrologiczne i których b∏´dy sà zawarte w wyznaczonych granicach. Rozdzia∏ 2 Wymagania metrologiczne w zakresie konstrukcji i wykonania wag § 2. Waga mo˝e byç skonstruowana jako: 1) waga kontrolujàca, rozdzielajàca ∏adunki o ró˝nych masach na dwie lub wi´cej grup na podstawie ró˝nicy mi´dzy ich wartoÊcià masy a nominalnà wartoÊcià nastawy; 2) waga segregujàca, rozdzielajàca ∏adunki o ró˝nych masach na kilka grup, charakteryzujàcych si´ okreÊlonym zakresem masy, w tym waga z dodatkowà funkcjà obliczania op∏at wed∏ug ustalonej taryfy; 3) waga etykietujàca, nanoszàca na ka˝dy ∏adunek etykiet´ z wynikiem wa˝enia, w tym waga etykie- Dziennik Ustaw Nr 231 — 16372 — Poz. 2314 tujàca kalkulacyjna, obliczajàca nale˝noÊç za wa˝ony ∏adunek; wa˝enia ∏adunków netto jest w wadze odpowiednio zmniejszony. 4) waga za∏adunkowa, zainstalowana w pojeêdzie, która wa˝y pojedyncze ∏adunki nieopakowane podczas ich za∏adunku. § 5. 1. Je˝eli waga jest wyposa˝ona w korektor dynamiki, ka˝dy dost´p do niego powinien byç w sposób automatyczny i nieusuwalny rejestrowany. § 3. 1. W sk∏ad wagi wchodzà w szczególnoÊci: 2. W wadze wyposa˝onej we wskaênik poziomu powinno byç mo˝liwe jej ustawienie z pochyleniem nie wi´kszym ni˝ 1 %. 1) noÊnia ∏adunku, przeznaczona do przyjmowania ∏adunku; 2) zespó∏ wagowy, wyznaczajàcy mas´ ∏adunku; 3) zespó∏ sterujàcy pracà wagi podczas wa˝enia automatycznego; 4) urzàdzenie wskazujàce analogowe albo cyfrowe; 5) urzàdzenie tarujàce, s∏u˝àce do nastawiania wskazania zerowego, gdy noÊnia ∏adunku jest obcià˝ona; 6) urzàdzenie zerujàce, s∏u˝àce do nastawiania wskazania zerowego, gdy noÊnia ∏adunku jest nieobcià˝ona. 2. Waga mo˝e byç dodatkowo wyposa˝ona w szczególnoÊci w: 3. W wagach, z wyjàtkiem wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,01) i Y (I), elementy adiustacji powinny byç zabezpieczone przed dost´pem osób nieuprawnionych. § 6. 1. Urzàdzenie wskazujàce powinno umo˝liwiaç ∏atwe i jednoznaczne odczytanie wyników wa˝enia w warunkach u˝ytkowania wagi. 2. B∏àd odczytu dla urzàdzenia wskazujàcego analogowego nie powinien przekraczaç 0,2 wartoÊci dzia∏ki legalizacyjnej. 3. Wyniki wa˝enia powinny zawieraç nazwy lub oznaczenia legalnych jednostek miary masy. 1) urzàdzenie drukujàce wyniki wa˝enia; 4. WartoÊç dzia∏ki elementarnej powinna byç wyra˝ona w postaci 1 x 10k; 2 x 10k lub 5 x 10k, gdzie k jest liczbà ca∏kowità albo zerem. 2) wskaênik poziomu ustawienia wagi; 5. Wskazanie wagi nie powinno byç wi´ksze ni˝: 3) korektor dynamiki przeznaczony do eliminowania zmiany wskazania wagi spowodowanej przez dynamiczne oddzia∏ywanie ∏adunku; 4) pomocnicze urzàdzenia wskazujàce; 5) urzàdzenia elektroniczne, realizujàce okreÊlone funkcje, b´dàce oddzielnymi zespo∏ami wagi, zwanej dalej „wagà elektronicznà”. § 4. 1. W wagach mogà byç stosowane urzàdzenia zerujàce lub urzàdzenia tarujàce, w których nastawienie wskazania zerowego mo˝e byç dokonywane: 1) nieautomatycznie; 2) pó∏automatycznie; 3) automatycznie. 2. Urzàdzenie zerujàce mo˝e byç: 1) inicjujàce, w którym automatyczne nastawianie wskazania zerowego jest dokonywane przez w∏àczanie wagi przed jej gotowoÊcià do pracy; 1) dla wag klasy dok∏adnoÊci X, wi´ksza z nast´pujàcych wartoÊci:
- a)obcià˝enie maksymalne powi´kszone o wartoÊç 9 dzia∏ek legalizacyjnych,
- b)obcià˝enie maksymalne powi´kszone o trzykrotnà granicznà dopuszczalnà wartoÊç odchylenia standardowego eksperymentalnego b∏´du s podczas zatwierdzenia typu i legalizacji; 2) dla wag klasy dok∏adnoÊci Y, obcià˝enie maksymalne powi´kszone o wartoÊç 9 dzia∏ek legalizacyjnych. § 7. WartoÊç dzia∏ki elementarnej urzàdzenia wskazujàcego lub urzàdzenia drukujàcego odpowiadajàca: 1) wartoÊç masy pojedynczego ∏adunku — powinna byç równa wartoÊci dzia∏ki legalizacyjnej lub wartoÊci dzia∏ki elementarnej pomocniczego urzàdzenia wskazujàcego; 2) podtrzymujàce zero, w którym wskazanie zerowe jest automatycznie utrzymywane w danych granicach. 2) wartoÊç b∏´du Êredniego lub odchylenia standardowego eksperymentalnego b∏´du dla kolejnych wa˝eƒ ∏adunku — mo˝e byç mniejsza ni˝ wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej. 3. Urzàdzenie tarujàce mo˝e byç urzàdzeniem zadajàcym tar´, w którym zadana wartoÊç tary odejmowana jest od wartoÊci brutto lub netto i wynik odejmowania jest wskazywany, przy dzia∏aniu, którego zakres § 8. 1. Urzàdzenie wskazujàce z wi´kszà rozdzielczoÊcià, które tymczasowo zmienia wartoÊç dzia∏ki elementarnej na wartoÊç mniejszà ni˝ wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej: Dziennik Ustaw Nr 231 — 16373 — 1) nie powinno byç stosowane w wagach z pomocniczym urzàdzeniem wskazujàcym, w którym wartoÊç dzia∏ki elementarnej jest mniejsza od wartoÊci dzia∏ki legalizacyjnej; 2) powinno dzia∏aç w czasie nieprzekraczajàcym 5 sekund od momentu jego uruchomienia. 2. Podczas dzia∏ania urzàdzenia wskazujàcego z wi´kszà rozdzielczoÊcià nie powinno byç mo˝liwe drukowanie wyników wa˝enia. § 9. 1. W urzàdzeniu drukujàcym wyniki wa˝enia wydruk powinien: 1) byç wyraêny i trwa∏y w warunkach u˝ytkowania wagi; Poz. 2314 3. Po rozpocz´ciu wa˝enia automatycznego urzàdzenie zerujàce automatyczne powinno dzia∏aç: 1) w danym okresie czasu podczas ka˝dego cyklu wa˝enia, bez mo˝liwoÊci jego wy∏àczenia lub zmiany ustawienia czasu dzia∏ania albo 2) w programowanym przedziale czasu, o danej wartoÊci maksymalnej. § 12. 1. Urzàdzenie podtrzymujàce zero powinno dzia∏aç tylko wtedy, gdy: 1) wskazanie jest równe zeru lub ma ujemnà wartoÊç masy netto, odpowiadajàcà wskazaniu zero dla masy brutto; 2) spe∏nione sà kryteria stabilnoÊci; 2) mieç wysokoÊç znaków co najmniej 2 mm; 3) zmiana wskazania jest mniejsza ni˝ 0,5 e na sekund´. 3) zawieraç nazw´ lub oznaczenie jednostki miary mas, umieszczone po prawej stronie wartoÊci liczbowej lub powy˝ej kolumny, w której podane sà wartoÊci liczbowe. 2. Gdy wskazanie zerowe jest wyÊwietlone po wytarowaniu, zakres dzia∏ania urzàdzenia podtrzymujàcego zero nie powinien przekraczaç wartoÊci 4 % obcià˝enia maksymalnego wokó∏ rzeczywistej wartoÊci zera. 2. Drukowanie wyników wa˝enia podczas wa˝enia nieautomatycznego powinno byç mo˝liwe, je˝eli sà spe∏nione nast´pujàce kryteria stabilnego po∏o˝enia równowagi, zwane dalej „kryteriami stabilnoÊci”: § 13. 1. Urzàdzenie tarujàce powinno umo˝liwiaç ustawienie wskazania zerowego z b∏´dem nie wi´kszym ni˝ ±0,25 e. 1) w okresie 5 sekund po wydruku sà wskazywane nie wi´cej ni˝ dwie sàsiednie wartoÊci masy, z których jedna jest równa wartoÊci wydrukowanej; 2) urzàdzenia zerujàce i tarujàce dzia∏ajà poprawnie. § 10. 1. Urzàdzenie zerujàce powinno umo˝liwiaç zerowanie wagi z b∏´dem nieprzekraczajàcym: 1) ±0,25 e albo 2) ±0,5 d — dla wag wyposa˝onych w pomocnicze urzàdzenie wskazujàce. 2. Zakres dzia∏ania urzàdzenia zerujàcego: 1) nie powinien przekraczaç 4 % obcià˝enia maksymalnego; 2) inicjujàcego nie powinien przekraczaç 20 % obcià˝enia maksymalnego, chyba ˝e sà spe∏nione wymagania, okreÊlone w za∏àcznikach nr 2 i 3 do rozporzàdzenia, dla dowolnego obcià˝enia z zakresu dzia∏ania tego urzàdzenia. § 11. 1. Urzàdzenie zerujàce pó∏automatyczne powinno dzia∏aç tylko wtedy, gdy kasuje poprzednià wartoÊç tary i spe∏nione sà kryteria stabilnoÊci. 2. Urzàdzenie zerujàce automatyczne powinno dzia∏aç: 1) gdy spe∏nione sà kryteria stabilnoÊci; 2) z cz´stotliwoÊcià zapewniajàcà utrzymanie zera w granicach ±0,5 e. 2. Urzàdzenie tarujàce w wagach wyposa˝onych w pomocnicze urzàdzenie wskazujàce powinno umo˝liwiaç ustawienie wskazania zerowego z b∏´dem nie wi´kszym ni˝ ±0,5 d. 3. Urzàdzenie tarujàce w wagach wielodzia∏kowych, gdzie e1 jest wartoÊcià dzia∏ki legalizacyjnej pierwszego podzakresu wa˝enia, powinno umo˝liwiaç ustawienie wskazania zerowego z b∏´dem nie wi´kszym ni˝ ±0,25 e1. 4. Dzia∏anie urzàdzenia tarujàcego powinno byç: 1) mo˝liwe powy˝ej zera i w zakresie tarowania; 2) w widoczny sposób sygnalizowane przez wag´ za pomocà symboli „NET” i „T” albo wyrazów „NETTO” i „TARA”. 5. Pó∏automatyczne lub automatyczne urzàdzenie tarujàce powinno dzia∏aç tylko wtedy, gdy sà spe∏nione kryteria stabilnoÊci. § 14. 1. WartoÊç dzia∏ki urzàdzenia zadajàcego tar´ powinna byç równa wartoÊci dzia∏ki elementarnej lub automatycznie do niej zaokràglona. 2. WartoÊç zadanej tary: 1) w wadze wielozakresowej przenoszona z jednego zakresu wa˝enia do innego zakresu z wi´kszà wartoÊcià dzia∏ki legalizacyjnej powinna byç zaokràglona do wi´kszej wartoÊci dzia∏ki; 2) w wadze wielodzia∏kowej nie powinna przekraczaç wartoÊci obcià˝enia maksymalnego pierwszego podzakresu wa˝enia Max1; Dziennik Ustaw Nr 231 — 16374 — 3) powinna byç oznaczona symbolem „PT” lub wyrazami „ZADANA TARA”. § 15. 1. Urzàdzenia zerujàce i tarujàce nieautomatyczne i pó∏automatyczne nie powinny dzia∏aç podczas wa˝enia automatycznego. 2. Urzàdzenie zerujàce i tarujàce pó∏automatyczne mogà byç obs∏ugiwane za pomocà tego samego przycisku, pod warunkiem ˝e dzia∏ajà niezale˝nie od siebie. § 16. 1. Waga etykietujàca powinna byç wyposa˝ona w co najmniej jedno urzàdzenie wskazujàce, które mo˝e byç u˝ywane do kontroli nominalnych wartoÊci nastawy i wartoÊci zadanej tary, a w przypadku wag etykietujàcych kalkulacyjnych — cen jednostkowych oraz nazw towarów. 2. Waga etykietujàca kalkulacyjna powinna: 1) sprawdzaç aktualne wartoÊci ceny jednostkowej i zadanej wartoÊci tary, podczas wa˝enia automatycznego; 2) obliczaç nale˝noÊci poprzez mno˝enie wskazywanych wartoÊci masy przez cen´ jednostkowà, a nast´pnie zaokràglenie do najbli˝szej wartoÊci dzia∏ki elementarnej nale˝noÊci, przy czym:
- a)wartoÊç dzia∏ki elementarnej nale˝noÊci powinna wynosiç 1 grosz,
- b)cena jednostkowa powinna byç ograniczona wy∏àcznie do ceny za 100 g lub 1 kg. 3. W wadze, o której mowa w ust. 2: 1) powinno byç mo˝liwe drukowanie danych dotyczàcych wartoÊci masy, ceny jednostkowej i nale˝noÊci; 2) nie powinno byç mo˝liwe drukowanie:
- a)powtórne danych przechowywanych w pami´ci wagi,
- b)wartoÊci masy poni˝ej obcià˝enia minimalnego wagi. § 17. 1. Waga elektroniczna powinna byç tak skonstruowana i wykonana, aby w przypadku zak∏óceƒ: 1) nie wystàpi∏o odchylenie znaczàce, rozumiane jako ró˝nica mi´dzy b∏´dem wskazania wagi a jej b∏´dem wskazania wyznaczonym w warunkach odniesienia, przekraczajàca wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej albo 2) po wystàpieniu odchyleƒ znaczàcych poda∏a sygna∏ ostrzegawczy, optyczny lub akustyczny, trwajàcy do momentu podj´cia przez operatora dzia∏aƒ lub znikni´cia odchylenia albo przesta∏a dzia∏aç. 2. Waga elektroniczna powinna mieç mo˝liwoÊç kontroli wyÊwietlacza, inicjowanej automatycznie przy Poz. 2314 w∏àczaniu wagi, polegajàcej na wskazaniu wszystkich znaków wyÊwietlonych przez urzàdzenie wskazujàce w czasie wystarczajàcym do wykonania obserwacji przez operatora. 3. Podczas nagrzewania wagi elektronicznej: 1) nie powinna ona wskazywaç i przesy∏aç wyników wa˝enia, 2) jej automatyczne dzia∏anie powinno byç wstrzymane. 4. Waga elektroniczna mo˝e byç wyposa˝ona w interfejs pozwalajàcy na po∏àczenie wagi z urzàdzeniem peryferyjnym, którego u˝ycie nie powinno: 1) wp∏ywaç na w∏aÊciwoÊci metrologiczne wagi i na poprawnoÊç jej dzia∏ania; 2) umo˝liwiaç wprowadzania do wagi instrukcji lub danych:
- a)które nie sà zdefiniowane i mog∏yby byç mylone z wynikiem wa˝enia,
- b)s∏u˝àcych do fa∏szowania wyÊwietlanych, przetwarzanych lub zapami´tanych wyników wa˝enia,
- c)w celu dokonania przez osoby nieuprawnione adiustacji wagi. § 18. Waga zasilana z baterii, po spadku napi´cia poni˝ej danej wartoÊci, powinna nadal dzia∏aç prawid∏owo albo wy∏àczaç si´ automatycznie. § 19. 1. Na wadze powinny byç w sposób trwa∏y i czytelny zamieszczone w szczególnoÊci nast´pujàce oznaczenia: 1) nazwa lub znak producenta; 2) numer i znak fabryczny; 3) nadany znak zatwierdzenia typu; 4) oznaczenie klasy dok∏adnoÊci; 5) wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej; 6) obcià˝enie maksymalne, w postaci „Max ...”; 7) obcià˝enie minimalne, w postaci „Min ...”; 8) granica zakresu tarowania dodajàcego urzàdzenia tarujàcego, w postaci „T = + ...”; 9) granica zakresu tarowania odejmujàcego urzàdzenia tarujàcego, w postaci „T = – ...”; 10) wartoÊç napi´cia zasilajàcego; 11) wartoÊç cz´stotliwoÊci napi´cia zasilajàcego. 2. Na wadze powinny byç zamieszczone dodatkowo, je˝eli majà zastosowanie: 1) nazwa lub znak identyfikacyjny importera; Dziennik Ustaw Nr 231 — 16375 — 2) wartoÊç dzia∏ki elementarnej, w postaci: „d...”; 3) maksymalna wydajnoÊç wa˝enia, „.......... ∏adunków na minut´”; w postaci: 4) maksymalna pr´dkoÊç transportu ∏adunku, w postaci: „........... m/s”; 5) specjalny zakres temperatury pracy „.... °C/.... °C”; 6) ciÊnienie robocze; 7) zakres regulacji nominalnej wartoÊci nastawy, w postaci „± ... g” lub „... %” wartoÊci punktu nastawy. 3. Oznaczenia mogà byç przedstawione na programowalnym wyÊwietlaczu danych, przy zapewnieniu automatycznej i nieusuwalnej rejestracji ka˝dej zmiany programu oznakowania. 4. W przypadku zastosowania wyÊwietlacza danych na wadze powinny byç zamieszczone w sposób trwa∏y i czytelny w szczególnoÊci: 1) typ wagi; 2) nazwa lub znak producenta; 3) nadany znak zatwierdzenia typu; 4) wartoÊç napi´cia zasilajàcego; 5) wartoÊç cz´stotliwoÊci napi´cia zasilajàcego; 6) ciÊnienie robocze. Rozdzia∏ 3 Charakterystyki metrologiczne wag § 20. 1. Wagi kontrolujàce powinny byç wykonywane jako wagi klasy dok∏adnoÊci X, w której zawarte sà podklasy oznaczone przez wspó∏czynnik x o wartoÊci równej 1; 2, albo 1 x 10k; 2 x 10k; 5 x 10k, gdzie k jest liczbà ca∏kowità ujemnà. 2. Wagi segregujàce, etykietujàce i za∏adunkowe powinny byç wykonywane jako wagi klasy dok∏adnoÊci Y, w której zawarte sà cztery podklasy I, II, a, b. 3. Waga mo˝e byç zakwalifikowana jednoczeÊnie do klasy dok∏adnoÊci X i Y, je˝eli spe∏nia wymagania dla ka˝dej z tych klas. § 21. WartoÊci dzia∏ek legalizacyjnych i liczb´ dzia∏ek legalizacyjnych wag, w zale˝noÊci od klasy dok∏adnoÊci wagi, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. § 22. 1. Dla wag wielozakresowych: 1) wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej, okreÊlonà w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, zast´puje si´ odpowiednio wartoÊciami dzia∏ek legalizacyjnych e1, e2, ... er, gdzie e1 < e2 < ... er ; 2) obcià˝enie minimalne, obcià˝enie maksymalne oraz liczb´ dzia∏ek legalizacyjnych n zast´puje si´ odpo- Poz. 2314 wiadajàcymi ka˝demu zakresowi i (i = 1, 2, ...,
- r)wartoÊciami Mini , Maxi , ni . 2. Dla wag klasy dok∏adnoÊci Y obcià˝enie minimalne nie powinno byç mniejsze ni˝: 1) 100 e — dla wag klasy Y (I); 2) 20 e przy 0,001 g ≤ e ≤ 0,05 g — dla wag klasy Y (II); 3) 50 e przy e ≥ 0,1 g — dla wag klasy Y (II); 4) 20 e — dla wag klasy Y (a); 5) 10 e — dla wag klasy Y (b); 6) 5 e — dla wag dowolnej klasy stosowanych do okreÊlania op∏at. § 23. W wadze wielodzia∏kowej: 1) ka˝dy podzakres wa˝enia (
- i)jest okreÊlony przez jego:
- a)wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej ei; ei + 1 > ei,
- b)obcià˝enie maksymalne Maxi,
- c)obcià˝enie minimalne Mini: Mini = Max(i–1) i Min1 = Min, Maxi
- d)liczb´ dzia∏ek legalizacyjnych ni = –—— ; ei 2) wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej ei, i liczba dzia∏ek legalizacyjnych ni powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia; 3) wartoÊç ilorazu Maxi / ei+1, z wyjàtkiem ostatniego podzakresu, powinna wynosiç co najmniej:
- a)50 000 — dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,01) i Y (I),
- b)5 000 — dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,1) i Y (II),
- c)500 — dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 1) i Y (a),
- d)50 — dla wag klasy dok∏adnoÊci X
(2)i Y (b). §
- W wagach wyposa˝onych w pomocnicze urzàdzenia wskazujàce z wyró˝nionà dzia∏kà: 1) wyró˝niona dzia∏ka powinna znajdowaç si´ na prawo od znaku dziesi´tnego; 2) wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej e powinna byç równa 10k kg i powinna byç wi´ksza od wartoÊci dzia∏ki elementarnej d, lecz nie wi´cej ni˝ o jej 10-krotnà wartoÊç, gdzie k jest liczbà ca∏kowità ujemnà, dodatnià lub zerem, przy czym dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,01) i klasy dok∏adnoÊci Y (I) z d < 0,1 mg przyjmuje si´ wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej e równà 1 mg; Dziennik Ustaw Nr 231 — 16376 — Poz. 2314 3) obcià˝enie minimalne powinno byç okreÊlone zgodnie z wymaganiami, o których mowa w § 22 ust. 2, po zastàpieniu wartoÊci dzia∏ki legalizacyjnej wartoÊcià dzia∏ki elementarnej; 5) przy pod∏u˝nym lub poprzecznym pochyleniu podstawy wagi równym 5 % dla wag niezainstalowanych na sta∏e i niewyposa˝onych we wskaênik poziomu; 4) liczba dzia∏ek legalizacyjnych n mo˝e byç mniejsza ni˝ 50 000 dla wagi klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,01) lub wagi klasy dok∏adnoÊci Y (I) z dzia∏kà d < 0,1 mg. 6) przy pochyleniu pod∏u˝nym i poprzecznym: §
- Graniczne dopuszczalne wartoÊci: – 1) b∏´du Êredniego X dla wag klasy dok∏adnoÊci X, przy automatycznym wa˝eniu okreÊlonej liczby ∏adunków o masie m, zawartej w zakresie wa˝enia wagi; 2) odchylenia standardowego eksperymentalnego b∏´du dla wag klasy dok∏adnoÊci X
(1), przy automatycznym wa˝eniu okreÊlonej liczby ∏adunków o masie m, zawartej w zakresie wa˝enia wagi, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. 2. Graniczne dopuszczalne wartoÊci odchylenia standardowego eksperymentalnego b∏´du dla pozosta∏ych wag klas dok∏adnoÊci X oblicza si´ poprzez iloczyn wspó∏czynnika x i granicznych dopuszczalnych wartoÊci odchylenia standardowego eksperymentalnego b∏´du, o których mowa w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. § 26. B∏´dy graniczne dopuszczalne wagi: 1) dla wag klasy dok∏adnoÊci Y przy automatycznym wa˝eniu dowolnego ∏adunku o masie m, zawartej w zakresie wa˝enia wagi, 2) dla wag klasy dok∏adnoÊci X i klasy dok∏adnoÊci Y przy nieautomatycznym wa˝eniu dowolnego ∏adunku o masie m, zawartej w zakresie wa˝enia wagi,
- a)równym 10 % albo
- b)danej wartoÊci, lecz nie mniejszej ni˝ 5 % — je˝eli waga jest wyposa˝ona w ogranicznik pochylenia, dla wag za∏adunkowych; 7) przy wilgotnoÊci wzgl´dnej 85 % w temperaturze równej wartoÊci górnej granicy zakresu temperatury pracy wagi dla wag elektronicznych klasy dok∏adnoÊci Y (a), Y (b), X (x > 0,1) i Y (II), X (0,01 < x ≤ 0,1) gdy e ≥ 1 g; 8) przy ka˝dym niecentrycznym po∏o˝eniu ∏adunku o masie równej:
- a)1/3 sumy obcià˝enia maksymalnego i, je˝eli ma to zastosowanie, maksymalnej wartoÊci tary dodajàcej albo 1
- b)——– sumy obcià˝enia maksymalnego i, je˝eli a – 1 ma to zastosowanie, maksymalnej wartoÊci tary dodajàcej — w przypadku liczby punktów podparcia noÊni ∏adunku a > 4, dla wag, które mogà byç w czasie wa˝enia obcià˝ane niecentrycznie. 2. Wskazanie zerowe wagi nie powinno zmieniaç si´ o wi´cej ni˝ o wartoÊç jednej dzia∏ki legalizacyjnej na skutek zmiany temperatury otoczenia o: 1) 1 °C, dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,01) i Y (I); okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. 2) 5 °C, dla wag pozosta∏ych klas dok∏adnoÊci. § 27. 1. Przy zatwierdzeniu typu i legalizacji wagi powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w za∏àcznikach nr 2 i 3 do rozporzàdzenia: § 28. StabilnoÊç przedzia∏u wskazaƒ wagi elektronicznej, z wy∏àczeniem wag klasy X (x ≤ 0,01) i Y (I), powinna byç taka, aby wartoÊç bezwzgl´dna ró˝nicy mi´dzy b∏´dami wskazania wagi dla ∏adunku o masie zbli˝onej do obcià˝enia maksymalnego, dla dowolnego z dwóch pomiarów, nie przekracza∏a 50 % wartoÊci bezwzgl´dnej b∏´dów granicznych dopuszczalnych wagi przy zatwierdzeniu typu i legalizacji, okreÊlonych w za∏àcznikach nr 2 i 3 do rozporzàdzenia. 1) w zakresie temperatury pracy od –10 °C do 40 °C; 2) w innym zakresie temperatury pracy ni˝ okreÊlony w pkt 1, dla wag o zastosowaniach specjalnych, w przedziale nie mniejszym ni˝:
- a)5 °C dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,01) i Y(I),
- b)15 °C dla wag klasy dok∏adnoÊci X (x ≤ 0,1) i Y(II),
- c)30 °C dla wag pozosta∏ych klas dok∏adnoÊci; 3) przy zmianach napi´cia w zakresie (–15 ÷ 10) % jego wartoÊci nominalnej dla wag zasilanych napi´ciem o cz´stotliwoÊci sieciowej; 4) przy spadku napi´cia poni˝ej jego wartoÊci nominalnej o danà wartoÊç dla wagi zasilanej napi´ciem sta∏ym; Rozdzia∏ 4 Przepis koƒcowy § 29. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2004 r. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej: w z. J. Banach Dziennik Ustaw Nr 231 — 16377 — Poz. 2314 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 30 grudnia 2003 r. (poz. 2314) Za∏àcznik nr 1 WARTOÂå DZIA¸KI LEGALIZACYJNEJ E I LICZBA DZIA¸EK LEGALIZACYJNYCH WAG W ZALE˚NOÂCI OD KLASY DOK¸ADNOÂCI Za∏àcznik nr 2 – GRANICZNE DOPUSZCZALNE WARTOÂCI B¸¢DU ÂREDNIEGO X I ODCHYLENIA STANDARDOWEGO EKSPERYMENTALNEGO B¸¢DU – 1. Graniczne dopuszczalne wartoÊci b∏´du Êredniego X przy automatycznym wa˝eniu okreÊlonej liczby ∏adunków o masie m, zawartej w zakresie wa˝enia wagi, dla wag klasy X: Dziennik Ustaw Nr 231 — 16378 — Poz. 2314 2. Graniczne dopuszczalne wartoÊci odchylenia standardowego ekspermentalnego b∏´du s, przy automatycznym wa˝eniu okreÊlonej liczby ∏adunków o masie m, dla wag klasy X
(1): Za∏àcznik nr 3 B¸¢DY GRANICZNE DOPUSZCZALNE WAG
- B∏´dy graniczne dopuszczalne dla wag klasy dok∏adnoÊci Y, przy automatycznym wa˝eniu dowolnego ∏adunku o masie m, zawartej w zakresie wa˝enia wagi:
- B∏´dy graniczne dopuszczalne dla wag klasy dok∏adnoÊci X i klasy dok∏adnoÊci Y, przy nieautomatycznym wa˝eniu dowolnego ∏adunku o masie m: