Dziennik Ustaw Nr 35 — 2309 — nych informacji ministrowi w∏aÊciwemu do spraw wewn´trznych w tym zakresie wraz z ocenà dzia∏aƒ inwestycyjnych; 7) ewidencjonowanie eksploatowanych sieci i infrastruktury

§ 2, od startów, làdowaƒ i przelotów statków powietrznych sà okre

Êlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia; 2) okresowych — ha∏asu dla lotnisk,

§ 3pkt 1 lit. e, od startów, làdowaƒ i przelotów statków powietrznych sà okre

Êlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia; 3) ha∏asu od instalacji na terenie lotniska oraz naziemnych operacji statków powietrznych sà okreÊlone w przepisach wydanych na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska; 4) okresowych — ha∏asu w Êrodowisku,

§ 3pkt 1 lit. a—d, sà okre

Êlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; 5) okresowych — ha∏asu w Êrodowisku powodowanego pracà portu morskiego lub Êródlàdowego:

a)dla instalacji na terenie portu sà okreÊlone w rozporzàdzeniu wydanym na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska,
b)dla urzàdzeƒ, w tym statków, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; 6) okresowych — poziomów substancji w wodach,

§ 3pkt 2, sà okre

Êlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia; 7) okresowych — poziomów substancji w wodach,

§ 3pkt 3, sà okre

Êlone w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia. § 5. Wyniki przeprowadzonych pomiarów poziomów substancji lub energii w Êrodowisku wykonane w zwiàzku z eksploatacjà drogi, linii kolejowej, linii tramwajowej, lotniska oraz portu sà ewidencjonowane w formie zestawieƒ tabelarycznych, opisów i map sytuacyjnych zapisanych w postaci drukowanej i elektronicznej. § 6. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2004 r. Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski Dziennik Ustaw Nr 35 — 2311 — Poz. 308 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 23 stycznia 2003 r. (poz. 308) Za∏àcznik nr 1 REFERENCYJNA METODYKA WYKONYWANIA CIÑG¸YCH LUB OKRESOWYCH POMIARÓW HA¸ASU DLA LOTNISK OD STARTÓW, LÑDOWA¡ I PRZELOTÓW STATKÓW POWIETRZNYCH ORAZ KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH I. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stosowane metody Pomiary poziomu ha∏asu w Êrodowisku powodowanego ruchem lotniczym wykonuje si´, wykorzystujàc:

a)metod´ pomiarów ciàg∏ych,
b)metod´ pomiarów okresowych,
c)metody obliczeniowe. Metody wymienione w lit. a—c s∏u˝à do wyznaczenia wartoÊci d∏ugotrwa∏ego Êredniego poziomu dêwi´ku wraz z niepewnoÊcià oszacowania: LAeq,LT ± ∆LAeq,LT w decybelach (dB) gdzie: LAeq,LT Zestawy przyrzàdów pomiarowych, to jest mierników poziomu dêwi´ku wraz z mikrofonem oraz innych przyrzàdów u˝ywanych do pomiarów poziomów dêwi´ku, powinny mieç 1 klas´ dok∏adnoÊci. Wzorcowe êród∏a dêwi´ku u˝ywane do wzorcowania toru pomiarowego muszà mieç klas´ dok∏adnoÊci minimum 1. Przyrzàdy pomiarowe stosowane do okresowych pomiarów ha∏asu dla lotnisk (zgodnie z metodà wymienionà w pkt 1 lit.
b)powinny byç wyposa˝one w êród∏o zasilania pozwalajàce na pomiar co najmniej 24-godzinny. Mikrofony pomiarowe powinny mieç za∏o˝one os∏ony przeciwwietrzne, niezale˝nie od warunków atmosferycznych. — wartoÊç d∏ugookresowego, Êredniego poziomu dêwi´ku, wyznaczona zgodnie z normà PN-ISO 1996-2 „Akustyka. Opis i pomiary ha∏asu Êrodowiskowego. Zbieranie danych dotyczàcych sposobu zagospodarowania terenu”, dB, ∆LAeq,LT — niepewnoÊç oszacowania wartoÊci d∏ugotrwa∏ego Êredniego poziomu dêwi´ku, dB, 3. Wzorcowanie, legalizacja Rozporzàdzenie niniejsze nie podaje metod wyznaczania wartoÊci niepewnoÊci ∆LAeq,LT. 4. Warunki meteorologiczne 2. Ogólne wymagania dotyczàce zestawów pomiarowych Przyrzàdy pomiarowe powinny umo˝liwiç wyznaczenie równowa˝nego poziomu dêwi´ku A oraz poziomu ekspozycyjnego. Pomiary mogà byç wykonywane wy∏àcznie przy pomocy przyrzàdów z wa˝nym Êwiadectwem legalizacji. Wszystkie przyrzàdy u˝ywane do pomiarów ha∏asu powinny byç wzorcowane zgodnie z instrukcjà dostarczanà przez producenta przyrzàdu. Ciàg∏e pomiary ha∏asu wykonuje si´ w nast´pujàcych warunkach meteorologicznych:
a)temperatura od –40°C do 60°C,
b)wilgotnoÊç od 25% do 98%,
c)pr´dkoÊç wiatru do 16 m/s,
d)ciÊnienie atmosferyczne od 940 hPa do 1060 hPa. Do ciàg∏ych pomiarów ha∏asu lotniczego stosuje si´ zestawy przyrzàdów pomiarowych wykonujàcych automatyczne pomiary ha∏asu oraz warunków meteorologicznych. Gdy powy˝sze warunki nie sà spe∏nione w jakimÊ okresie, wyników pomiarów ha∏asu z tego okresu nie uwzgl´dnia si´ w koƒcowym wyniku badania. Do ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie mogà byç stosowane zestawy przyrzàdów pomiarowych wykonujàcych automatyczne pomiary ha∏asu oraz warunków meteorologicznych. Pomiar parametrów warunków meteorologicznych wykonywany jest na wysokoÊci 10 m nad poziomem lotniska, równoczeÊnie z pomiarami poziomu ha∏asu; w tym celu wykorzystaç mo˝na lotniskowà stacj´ meteorologicznà. Dopuszcza si´ tylko te przyrzàdy pomiarowe, dla których producent poda∏ dane na temat wp∏ywu warunków zewn´trznych na niepewnoÊç pomiarów ha∏asu. Zestaw przyrzàdów pomiarowych powinien byç wyposa˝ony w sond´ mikrofonowà zabezpieczajàcà od wp∏ywu niekorzystnych warunków atmosferycznych. Okresowe pomiary ha∏asu wykonuje si´ w warunkach meteorologicznych zapewniajàcych najbardziej stabilne warunki rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku z dodatnià sk∏adowà pr´dkoÊci wiatru od êród∏a do punktu pomiarowego, takich jak:
a)pr´dkoÊç wiatru 0—5 m/s okreÊlona na wysokoÊci po∏o˝enia najwy˝szego punktu obserwacji, Dziennik Ustaw Nr 35 — 2312 —
b)brak silnej inwersji temperaturowej przy gruncie,
c)temperatura powy˝ej –5°C,
d)brak opadów atmosferycznych. II. KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH Poz. 308 W ramach ka˝dej operacji okreÊla si´ klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych z uwagi na:
a)typ statku powietrznego,
b)typ operacji lotniczej,
c)kod trasy dolotowej i odlotowej z lotniska. Lokalizacja punktów pomiarowych ustalana jest indywidualnie dla ka˝dego pomiaru w zale˝noÊci od aktualnego celu pomiarów, charakterystyk êród∏a ha∏asu oraz rodzaju pokrycia i zagospodarowania obszaru, na którym wykonywane sà pomiary. Czas pomiaru poziomu LAE dla ka˝dego pojedynczego zdarzenia akustycznego nie mo˝e byç mniejszy ni˝ akustyczny czas trwania zjawiska, to znaczy wartoÊç chwilowa poziomu dêwi´ku emitowanego przez pojedyncze zdarzenie akustyczne powinna zawieraç si´ w przedziale: Lokalizujàc punkty pomiarowe, nale˝y stosowaç nast´pujàce, ogólne kryteria: LAmax – 10dB ≤ LA(
t)≤ LAmax
a)podczas pomiarów mikrofon lub sonda mikrofonowa sà skierowane pionowo w gór´, a membrana mikrofonu znajduje si´ co najmniej 4 m nad powierzchnià ziemi. W przestrzeni otaczajàcej mikrofon (sond´ mikrofonowà), wewnàtrz sto˝ka o kàcie wierzcho∏kowym 160° i osi pokrywajàcej si´ z osià mikrofonu nie znajdujà si´ ˝adne przeszkody,
b)poziom i charakter t∏a akustycznego w punkcie pomiarowym musi umo˝liwiaç automatycznà identyfikacj´ ha∏asu pochodzàcego od statków powietrznych. W zwiàzku z tym niezb´dne jest wykonanie wst´pnych analiz akustycznych, których wyniki przesàdzà o mo˝liwoÊci ustalenia punktu pomiarowego w wytypowanej lokalizacji,
c)w przypadku zastosowania metody pomiarów ciàg∏ych, lokalizacja punktów pomiarowych musi uwzgl´dniaç rzuty na powierzchni´ ziemi tras dolotowych oraz odlotowych z lotniska oraz fazy operacji (start, wznoszenie, làdowanie, zni˝anie, przelot). III. METODA CIÑG¸YCH POMIARÓW HA¸ASU DLA LOTNISK I OBLICZENIA ÂREDNIEGO D¸UGOTRWA¸EGO POZIOMU DèWI¢KU Dla potrzeb metody przez pomiar ciàg∏y nale˝y rozumieç pomiary wykonywane bez przerwy w d∏ugotrwa∏ym czasie odniesienia, zdefiniowanym w normie polskiej PN ISO 1996-1. W czasie wykonywania pomiarów ciàg∏ych wyznaczane sà Êrednie wartoÊci ekspozycyjnych poziomów ha∏asu dla wybranych kategorii pojedynczych zdarzeƒ akustycznych. Pojedyncze zdarzenia akustyczne ∏àczy si´ w klasy, dla których Êrednià wartoÊç poziomu ekspozycyjnego LAE oblicza si´ w ten sposób, aby uzyskaç mo˝liwie niskà wartoÊç odchylenia standardowego σLAE. Pojedyncze zdarzenia akustyczne wyznacza si´ dla nast´pujàcych operacji lotniczych: gdzie: — chwilowa wartoÊç poziomu dêwi´ku, dB, LA(
t)LAmax — maksymalna wartoÊç poziomu dêwi´ku. Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych oblicza si´ Êrednià wartoÊç poziomu ekspozycyjnego wed∏ug wzoru:

(1)w którym: n — liczebnoÊç klasy, to jest liczba pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej klasy, LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny w dB, LAEki — wartoÊç poziomu ekspozycyjnego od pojedynczych zdarzeƒ akustycznych zakwalifikowanych do k-tej klasy. Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych okreÊla si´ odchylenie standardowe w próbce wed∏ug wzoru:

(2)oznaczenia jak poprzednio. Wynikowà wartoÊç d∏ugotrwa∏ego, Êredniego poziomu dêwi´ku okreÊla si´ osobno dla:

a)pory dnia,
b)pory nocy ze wzoru:
a)starty i wznoszenia,
b)làdowania i podejÊcia do làdowania,
c)przeloty,
d)loty po kr´gu.

(3)Dziennik Ustaw Nr 35 — 2313 — gdzie: T — czas odniesienia w sekundach, Nk — liczba pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej klasy, dla reprezentatywnej doby (dla 6 najniekorzystniejszych, kolejnych miesi´cy w roku), zarejestrowana w czasie odniesienia T, LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny w decybelach, m — liczba klas pojedynczych zdarzeƒ akustycznych. Pomiary ha∏asu dla pojedynczych zdarzeƒ akustycznych uzupe∏nia si´ o pomiary t∏a akustycznego. Poz. 308 Pomiar t∏a akustycznego jest wykonywany w sposób ciàg∏y w okresach poza wyst´powaniem pojedynczych zdarzeƒ akustycznych. W wyniku pomiarów t∏a zostaje ustalony poziom równowa˝ny t∏a akustycznego. Wp∏yw t∏a akustycznego na d∏ugotrwa∏y Êredni poziom ha∏asu lotniczego jest w wi´kszoÊci przypadków pomijany. Je˝eli jednak ró˝nica pomi´dzy poziomem t∏a a d∏ugotrwa∏ym Êrednim poziomem ha∏asu lotniczego jest mniejsza ni˝ 10 dB, nale˝y uwzgl´dniç wp∏yw t∏a, zgodnie ze wzorem:

(4)gdzie: LAeq,LT — d∏ugotrwa∏y Êredni poziom dêwi´ku, okreÊlony na podstawie zmierzonych poziomów ekspozycyjnych, wg wzoru

(3)[dB], LAeqTla — równowa˝ny poziom t∏a akustycznego [dB]. IV. METODA POMIARÓW OKRESOWYCH HA¸ASU DLA LOTNISK I OBLICZENIA ÂREDNIEGO D¸UGOTRWA¸EGO POZIOMU DèWI¢KU Stosujàc t´ metod´, mierzy si´ ekspozycyjne poziomy dêwi´ku od ka˝dej operacji lotniczej, nie dzielàc ich na klasy. chylenia standardowego mniejszej od 1,5 dB oraz po obj´ciu badaniami wszystkich eksploatowanych typów samolotów pomiar w danym punkcie zostaje zakoƒczony. Wynikowà wartoÊç d∏ugotrwa∏ego Êredniego poziomu dêwi´ku okreÊla si´ osobno dla: a) pory dnia, b) pory nocy ze wzoru:

(7)Po ka˝dym pomiarze ekspozycyjnego poziomu dêwi´ku wyznacza si´ bie˝àcà wartoÊç:

a)Êredniego poziomu ekspozycyjnego (wzór 5),
b)odchylenia standardowego (wzór 6).

(5)gdzie: LAEsr — bie˝àca wartoÊç Êredniego ekspozycyjnego poziomu dêwi´ku [dB], k — bie˝àca liczba operacji lotniczych, LAej — poziom ekspozycyjny pojedynczego zdarzenia akustycznego [dB]. gdzie: T — czas odniesienia w sekundach (dla danej pory doby), s, k — liczba pojedynczych zdarzeƒ akustycznych dla reprezentatywnej doby (dla 6 najniekorzystniejszych, kolejnych miesi´cy w roku), zarejestrowana w czasie odniesienia T. W ocenie uwzgl´dnia si´ tak˝e wp∏yw t∏a akustycznego zgodnie z zasadami sprecyzowanymi w pkt III. V. METODY OBLICZENIOWE

(6)oznaczenia jak poprzednio. Po ka˝dej aktualizacji bada si´ bie˝àcà wartoÊç odchylenia standardowego. Po osiàgni´ciu wartoÊci od- Do oceny ha∏asu dla lotnisk stosuje si´ metod´ obliczeniowà INM. Metoda ta zawarta jest w przepisach mi´dzynarodowych w rozumieniu ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112), a w szczególnoÊci w dokumencie: Circular 205 — AN/1/25/1988 Mi´dzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego — ICAO oraz zaadoptowanym do warunków europejskich, przyj´tym do stosowania przez Dyrektyw´ 2002/49/WE dokumencie ECAC CEAC Doc. 29 Report on Standard Method of Computing Noise Countours around Civil Airports. Dziennik Ustaw Nr 35 — 2314 — Poz. 308 VI. TOWARZYSZÑCE POMIAROM HA¸ASU POMIARY WIELKOÂCI POZAAKUSTYCZNYCH VIII. DANE REJESTROWANE W PROTOKO¸ACH I SPRAWOZDANIACH Z BADA¡ Podczas pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych ustala si´ i mierzy wartoÊci nast´pujàcych wielkoÊci pozaakustycznych: Ka˝dy pomiar ha∏asu dla lotniska musi byç udokumentowany protoko∏em pomiarowym zawierajàcym:

a)warunki meteorologiczne: — pr´dkoÊç i kierunek wiatru, — temperatura w punkcie pomiarowym, — wilgotnoÊç wzgl´dna powietrza, — ciÊnienie atmosferyczne,
b)wielkoÊci charakteryzujàce êród∏a: — nat´˝enie ruchu (liczba operacji lotniczych na ka˝dej trasie), — struktura nat´˝enia ruchu lotniczego na ka˝dej trasie i rodzaj operacji lotniczej, — typ statku powietrznego. VII. CZ¢STOTLIWOÂå WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW HA¸ASU LOTNICZEGO Okresowy pomiar ha∏asu dla lotniska obejmuje cykl pomiarowy w okresie letnim i zimowym, w dniach o najwi´kszym nasileniu ruchu. Okresowych pomiarów ha∏asu nie wykonuje si´ w dniach charakterystycznych dla okresów o minimalnej liczbie operacji lotniczych. 1) nazw´ pomiaru, miejsce, dat´ i por´ (godzin´) wykonania i nazwiska osób wykonujàcych pomiary, 2) informacj´ opisowà dotyczàcà êród∏a ha∏asu, którego oddzia∏ywanie jest mierzone oraz (ewentualnie) êróde∏ zak∏ócajàcych, 3) charakterystyk´ odleg∏oÊci statku powietrznego od punktu pomiarowego oraz parametry pracy zespo∏u nap´dowego, 4) dane dotyczàce metody zastosowanej do pomiarów, w tym oznaczenia norm, 5) informacje o u˝ytych przyrzàdach pomiarowych i wzorcujàcych (rodzaj i typ, producent, data i numer ostatniego dokumentu legalizacyjnego), 6) informacj´ dotyczàcà po∏àczenia przyrzàdów pomiarowych w zestaw (system) pomiarowy, o ile u˝yto takiego zestawu, 7) charakterystyk´ punktu pomiarowego i jego otoczenia (za∏àczyç szkic), 8) opis parametrów ustawienia przyrzàdów pomiarowych podczas pomiaru, 9) uzyskane wyniki pomiarów dla:
a)pomiaru ciàg∏ego: ZESTAWIENIE WYNIKÓW POMIARÓW — dla trasy dolotowej/odlotowej nr ...... Punkt pomiarowy nr __ ______, Dziennik Ustaw Nr 35 — 2315 — Poz. 308
b)pomiaru okresowego ZESTAWIENIE WYNIKÓW POMIARÓW 10) dane na temat ewentualnych pomiarów towarzyszàcych (takich jak warunki meteorologiczne, parametry ruchu), 11) informacje dodatkowe majàce wp∏yw na ocen´ wyników pomiarów, a w szczególnoÊci informacje o:
a)remontach dróg startowych,
b)wykorzystywaniu nietypowych tras dolotowych i odlotowych,
c)braku lotów,
d)operacjach statków powietrznych, nietypowych na danym lotnisku,
e)brakach (cz´Êciowych) danych pomiarowych,
f)niedopuszczalnych warunkach atmosferycznych i okresach ich wystàpienia,
g)i innych, 12) za∏àczniki graficzne zawierajàce schemat sytuacyjny lokalizacji lotniska (drogi startowe, trasy odlotowe i dolotowe) wraz z lokalizacjà punktu pomiarowego. ObjaÊnienie: U˝yte w niniejszym za∏àczniku okreÊlenia sà zgodne z normami PN ISO-1996-1 i PN ISO-1996-2. Za∏àcznik nr 2 REFERENCYJNE METODYKI WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW POZIOMÓW HA¸ASU W ÂRODOWISKU DLA DRÓG, LINII KOLEJOWYCH, LINII TRAMWAJOWYCH, URZÑDZE¡ NA TERENACH PORTÓW ORAZ KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH I. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stosowane metody Okresowe pomiary poziomów ha∏asu w Êrodowisku, powodowanego ruchem drogowym, kolejowym, tramwajowym i urzàdzeƒ zwiàzanych z pracà portu, wykonuje si´, wykorzystujàc:
a)metod´ poÊrednià, to jest metod´ pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych,
b)metod´ bezpoÊrednich pomiarów ha∏asu z wykorzystaniem próbkowania,
c)metod´ bezpoÊrednià ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie,
d)metody obliczeniowe oparte o modele rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku w Êrodowisku. Metoda pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych stosowana jest w pomiarach ha∏asu:
a)dla dróg o nat´˝eniach ruchu nieprzekraczajàcych 300 pojazdów na godzin´,
b)dla linii kolejowych i tramwajowych,
c)od urzàdzeƒ i ruchu statków na terenie portu. Metoda bezpoÊrednich pomiarów ha∏asu z wykorzystaniem próbkowania stosowana jest g∏ównie do pomiaru ha∏asu dla dróg o nat´˝eniu ruchu przekraczajàcym 300 pojazdów na godzin´. Dziennik Ustaw Nr 35 — 2316 — Metoda bezpoÊrednia ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie stosowana jest do nieprzerwanych wielogodzinnych lub wielodniowych obserwacji ha∏asu w danym punkcie pomiarowym. Metody obliczeniowe mogà byç stosowane w odniesieniu do wszystkich wymienionych wy˝ej êróde∏ ha∏asu. Powy˝sze metody s∏u˝à do wyznaczenia wartoÊci równowa˝nego poziomu ha∏asu wraz z niepewnoÊcià oszacowania: LAeq, T ± ∆LAeq, T w decybelach (dB) gdzie: LAeq, T — uzyskana w wyniku pomiarów wartoÊç równowa˝nego poziomu dêwi´ku dla czasu odniesienia T, dB, ∆LAeq, T — niepewnoÊç oszacowania wartoÊci poziomu równowa˝nego, dB. Rozporzàdzenie nie okreÊla metod wyznaczania wartoÊci niepewnoÊci ∆LAeq, T. 2. Ogólne wymagania dotyczàce zestawów pomiarowych Zestawy pomiarowe powinny byç tak dobrane, by mo˝na by∏o za ich pomocà wyznaczyç równowa˝ny poziom dêwi´ku A zarówno metodami bezpoÊrednimi, jak poÊrednimi, to znaczy przez pomiary ekspozycyjnych poziomów dêwi´ku. Do bezpoÊrednich ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie mogà byç stosowane zestawy przyrzàdów pomiarowych wykonujàcych automatyczne pomiary ha∏asu oraz warunków meteorologicznych. Zestawy przyrzàdów pomiarowych, to jest mierników poziomu dêwi´ku wraz z mikrofonem oraz innych przyrzàdów u˝ywanych do pomiarów poziomów dêwi´ku, powinny mieç 1 klas´ dok∏adnoÊci. Wzorcowe êród∏a dêwi´ku u˝ywane do wzorcowania toru pomiarowego muszà mieç klas´ dok∏adnoÊci minimum 1. Mikrofony pomiarowe powinny mieç za∏o˝one os∏ony przeciwwietrzne, niezale˝nie od warunków atmosferycznych. Poz. 308 warunki w czasie rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku z dodatnià sk∏adowà pr´dkoÊci wiatru od êród∏a do punktu pomiarowego, takich jak:
a)pr´dkoÊç wiatru 0—5 m/s okreÊlona na wysokoÊci po∏o˝enia najwy˝szego punktu obserwacji,
b)brak silnej inwersji temperaturowej przy gruncie,
c)temperatura powy˝ej –5°C,
d)brak opadów atmosferycznych. Stosujàc metod´ bezpoÊrednich, ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie pomiary parametrów meteorologicznych wykonuje si´ równoczeÊnie z pomiarami ha∏asu. II. OGÓLNE ZASADY LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH DLA POMIARÓW OKRESOWYCH 1. Informacje wst´pne Lokalizacja punktów pomiarowych ustalana jest indywidualnie dla ka˝dego pomiaru w zale˝noÊci od aktualnego celu pomiarów, charakterystyk êród∏a ha∏asu oraz rodzaju pokrycia i zagospodarowania obszaru, na którym wykonywane sà pomiary. Punkty pomiarowe dzieli si´ na dwie kategorie:
a)referencyjne,
b)pozosta∏e. Referencyjne punkty pomiarowe s∏u˝à do oceny i monitorowania zmiennoÊci parametrów akustycznych êród∏a ha∏asu. Uzyskane w nich wyniki s∏u˝à za punkt odniesienia do:
a)oceny akustycznej êród∏a,
b)interpretacji wyników pomiarów uzyskanych w pozosta∏ych punktach pomiarowych. 2. Kryteria lokalizacji referencyjnych punktów pomiarowych Referencyjny punkt pomiarowy lokalizuje si´ na wysokoÊci 4,0 m ± 0,1 m. Je˝eli w miejscu lokalizacji punktu referencyjnego znajdujà si´ przeszkody na drodze rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku (takie jak mur, p∏ot, budynek), punkt sytuuje si´ na wysokoÊci minimum 0,5 m nad tà przeszkodà. Pomiary mogà byç wykonywane wy∏àcznie za pomocà przyrzàdów z wa˝nym Êwiadectwem legalizacji. W przypadkach pomiarów ha∏asu w miejscu projektowanego ekranu akustycznego, punkt referencyjny pomiarów sytuuje si´ w p∏aszczyênie ekranu na wysokoÊci minimum 0,5 m ponad przewidywanà górnà kraw´dzià ekranu. Wszystkie przyrzàdy u˝ywane do pomiarów ha∏asu powinny byç wzorcowane, a sposób wzorcowania musi byç zgodny z instrukcjà dostarczanà przez producenta przyrzàdu. Dla dróg poza miastem, niezabudowanych, punkt referencyjny ustala si´ standardowo w odleg∏oÊci 10 m od skrajnego pasa ruchu; dla linii kolejowych punkt ten w miar´ mo˝liwoÊci oddala si´ do 25 m. 4. Warunki meteorologiczne Przyjmuje si´ zasad´, i˝ pomiar w jednym punkcie referencyjnym charakteryzuje emisj´ ha∏asu z danego jednorodnego pod wzgl´dem akustycznym odcinka drogi lub linii kolejowej, przy czym ta jednorodnoÊç do- 3. Wzorcowanie, legalizacja Pomiary ha∏asu wykonuje si´ w warunkach meteorologicznych, zapewniajàcych najbardziej stabilne Dziennik Ustaw Nr 35 — 2317 — tyczy nie tylko parametrów ruchu i arterii (linii kolejowej), lecz jednoczeÊnie najbli˝szego otoczenia. Je˝eli arteria (drogowa, szynowa) biegnie po nasypie, estakadzie itp., a warunki na to pozwalajà, referencyjny punkt pomiarowy ha∏asu lokalizuje si´ tak˝e zgodnie z wymienionymi zasadami, przy czym wysokoÊç punktu pomiarowego liczona jest w stosunku do wysokoÊci jezdni (nawierzchni torowej). Dla dróg przebiegajàcych w wykopie referencyjny punkt pomiarowy lokalizuje si´ w odleg∏oÊci 1 m od kraw´dzi wykopu na wysokoÊci 4,0 m ± 0,1 m. 3. Kryteria lokalizacji pozosta∏ych punktów pomiarowych ha∏asu w Êrodowisku W przypadku pomiarów ha∏asu na terenie chronionym, nieprzeznaczonym pod zabudow´, punkt pomiarowy lokalizuje si´ na wysokoÊci 1,5 m nad powierzchnià terenu. W przypadkach skomplikowanego ukszta∏towania lub zagospodarowania terenu (takiego jak teren pagórkowaty) lokalizacja punktów pomiarowych musi byç rozpatrywana indywidualnie. Je˝eli pomiary ha∏asu prowadzone sà na terenie zabudowanym, to w celu zminimalizowania wp∏ywu odbiç dêwi´ku, punkty pomiarowe powinny byç sytuowane w odleg∏oÊci co najmniej 3,5 m od najbli˝szej p∏aszczyzny odbijajàcej (poza pod∏o˝em). Je˝eli pomiary ha∏asu odnoszà si´ do terenu, na którym usytuowana jest zabudowa wymagajàca ochrony akustycznej, to punkt pomiarowy ha∏asu w Êrodowisku lokalizuje si´ w odleg∏oÊci od 1 do 2 m od Êciany zewn´trznej oraz na wysokoÊci 1,5 m nad poziomem pod∏ogi kondygnacji, na której poziom ha∏asu jest najwy˝szy. Kondygnacj´, na której poziom ha∏asu jest najwy˝szy, ustala si´, poprzedzajàc w∏aÊciwy pomiar ha∏asu pomiarami orientacyjnymi na poszczególnych kondygnacjach. W przypadku pomiarów ha∏asu na obszarach przeznaczonych pod zabudow´ punkt pomiarowy sytuowany jest na granicy przewidywanej zabudowy na wysokoÊci:
a)4 m nad poziomem terenu w przypadku przewidywanej zabudowy jednorodzinnej,
b)10 m nad poziomem terenu w przypadku przewidywanej zabudowy wielorodzinnej. III. METODA POÂREDNIA — METODA POMIARÓW POJEDYNCZYCH ZDARZE¡ AKUSTYCZNYCH Metoda ta polega na:
a)terenowych pomiarach ekspozycyjnych poziomów dêwi´ku,
b)wyznaczeniu równowa˝nego poziomu dêwi´ku na podstawie zmierzonych poziomów ekspozycyjnych. Ekspozycyjne poziomy dêwi´ku, oznaczane LAE, mierzone sà dla pojedynczych zdarzeƒ akustycznych. Poz. 308 Pojedyncze zdarzenia akustyczne ∏àczy si´ w klasy. Dla ka˝dej klasy wyznaczana jest wartoÊç Êrednia oraz odchylenie standardowe. Podstawowym kryterium ∏àczenia pojedynczych zdarzeƒ akustycznych w klasy jest uzyskanie mo˝liwie niskiej wartoÊci odchylenia standardowego dla klasy, oznaczonego jako σLAE. W pomiarach ha∏asu dla dróg dzieli si´ pojedyncze zdarzenia akustyczne na nast´pujàce cztery klasy:
a)Lp — pojazdy lekkie poruszajàce si´ po bli˝szej jezdni arterii komunikacyjnej (w prawo — patrzàc z punktu pomiarowego w kierunku ulicy),
b)Ll — pojazdy lekkie poruszajàce si´ po dalszej jezdni arterii komunikacyjnej (w lewo),
c)Cp — pojazdy ci´˝kie poruszajàce si´ po bli˝szej jezdni arterii komunikacyjnej (w prawo),
d)Cl — pojazdy ci´˝kie poruszajàce si´ po dalszej jezdni arterii komunikacyjnej (w lewo). Do pojazdów lekkich zalicza si´ samochody osobowe i dostawcze, natomiast do ci´˝kich: samochody ci´˝arowe, autobusy, ciàgniki i inne ha∏aÊliwe pojazdy specjalne. Do grupy pojazdów ci´˝kich wliczane sà tak˝e motocykle, z uwagi na bardzo wysokà ich ha∏aÊliwoÊç. W pomiarach ha∏asu dla linii kolejowych okreÊla si´ 3 klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych, polegajàcych na przejeêdzie przed punktem pomiarowym:
a)pociàgu pasa˝erskiego dalekobie˝nego (takiego jak pospieszny, EuroCity, InterCity),
b)pociàgu pasa˝erskiego lokalnego,
c)pociàgu towarowego. W ramach pomiarów ha∏asu od urzàdzeƒ na terenie portu oraz od ruchu statków, dokonuje si´ podzia∏u na klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych z uwagi na:
a)typy urzàdzeƒ, w tym statków,
b)trasy manewrowania statku i przemieszczania si´ urzàdzeƒ. Czas pomiaru poziomu LAE dla ka˝dego pojedynczego zdarzenia akustycznego nie mo˝e byç mniejszy ni˝ akustyczny czas trwania zjawiska, to znaczy by wartoÊç chwilowa poziomu dêwi´ku generowanego przez wydarzenie akustyczne zawiera∏a si´ w przedziale: LAmax — 10 dB ≤ LA(
t)≤ LAmax gdzie: — chwilowa wartoÊç poziomu dêwi´ku, dB, LA(
t)LAmax — maksymalna wartoÊç poziomu dêwi´ku. Dla ruchu drogowego na obszarach zurbanizowanych czas ten nie powinien byç mniejszy ni˝ 6 s. Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych oblicza si´ Êrednià wartoÊç poziomu ekspozycyjnego wed∏ug wzoru: Dziennik Ustaw Nr 35 — 2318 —

(1)w którym: n — liczebnoÊç klasy, to jest liczba pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej klasy, LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny w dB, LAEki — zmierzona wartoÊç poziomu ekspozycyjnego zakwalifikowanego do k-tej klasy. Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych okreÊla si´ odchylenie standardowe w próbce wed∏ug wzoru:

(2)oznaczenia jak poprzednio. Wynikowà wartoÊç równowa˝nego dêwi´ku okreÊla si´ z zale˝noÊci: poziomu

(3)gdzie: T — czas odniesienia w sekundach, Nk — liczba pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej klasy zaobserwowana w czasie odniesienia T, Poz. 308 LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny w dB, m — liczba klas pojedynczych zdarzeƒ akustycznych. IV. METODA BEZPOÂREDNICH POMIARÓW HA¸ASU Z WYKORZYSTANIEM PRÓBKOWANIA Metoda ta polega na wyznaczeniu równowa˝nego poziomu ha∏asu drogowego LAeq,T na podstawie pomiarów w reprezentatywnych okresach badaƒ. Reprezentatywne okresy okreÊla si´ na podstawie godzinnego rozk∏adu nat´˝enia i struktury ruchu na badanym odcinku arterii komunikacyjnej. Rozpoznanie takie przeprowadza si´ na podstawie w∏asnych, orientacyjnych pomiarów parametrów ruchu lub wyników badaƒ przeprowadzonych przez inne jednostki. W celu okreÊlenia reprezentatywnego dla czasu odniesienia T okresu badaƒ dokonuje si´ grupowania godzin, podczas których: — nat´˝enie ruchu nie ró˝ni si´ o wi´cej jak 25% w ka˝dej godzinie, — ró˝nica w udziale pojazdów ci´˝kich nie przekracza 10%. Je˝eli nie jest mo˝liwe uzyskanie danych o rozk∏adzie ruchu, czas odniesienia dzieli si´ na jednogodzinne okresy badaƒ. W ka˝dym okresie badaƒ wykonuje si´ dziesi´ciominutowe pomiary (próbki) ha∏asu drogowego. Liczb´ pomiarów w ka˝dym, reprezentatywnym okresie badaƒ, nie mniejszà od trzech, uzale˝niono od rozst´pu R pomi´dzy skrajnymi wynikami tych pomiarów, zgodnie z tabelà: Liczba n wymaganych próbek pomiarów ha∏asu w zale˝noÊci od rozst´pu R = Lmax – Lmin pomi´dzy skrajnymi wynikami pomiarów Rozst´p R w dB 0≤R≤2 2<R≤4 4<R≤6 6<R≤7 Wymagana liczba pomiarów (próbek) n: 3 4 5 6 Je˝eli ró˝nica pomi´dzy wynikami poszczególnych pomiarów jest wi´ksza ni˝ 7 dB, wyd∏u˝a si´ czas trwania próbki. Odchylenie standardowe oblicza si´ na podstawie uzyskanych wyników pomiarów zgodnie ze wzorem:

(4)przy czym:

(5)gdzie: LAi — zmierzony poziom dêwi´ku dla danej próbki [dB], n — liczba prób, T — czas odniesienia dla równowa˝nego poziomu ha∏asu [s]. Dziennik Ustaw Nr 35 — 2319 — T∏o akustyczne w czasie pomiarów ha∏asu dla dróg mo˝e byç pomini´te w przewa˝ajàcej liczbie przypadków. Je˝eli jednak ró˝nica pomi´dzy poziomem t∏a a mierzonym poziomem dêwi´ku jest mniejsza ni˝ 10 dB, co mo˝e si´ zdarzyç w punktach pomiarowych oddalonych od êród∏a, uwzgl´dnia si´ wp∏yw t∏a, zgodnie ze wzorem:

(6)gdzie: LAi — zmierzony poziom dêwi´ku [dB], LAt — poziom t∏a akustycznego [dB], LAe — poziom sk∏adowej ha∏asu emitowanego przez êród∏o [dB]. T∏o akustyczne szacuje si´ jako wartoÊç Êrednià z wyników krótkookresowych, dziesi´ciosekundowych pomiarów przeprowadzonych w czasie pomi´dzy przejazdami pojazdów. W sytuacjach gdy nie jest to mo˝liwe, dopuszcza si´ oszacowanie t∏a akustycznego w oparciu o pomiary wykonane w punkcie innym ni˝ aktualny, je˝eli warunki akustyczne otoczenia punktu zast´pczego sà podobne, jak w punkcie, w którym prowadzone sà badania. Równowa˝ny poziom dêwi´ku dla dróg w punkcie pomiarowym oblicza si´ jako wartoÊç Êrednià poziomów ha∏asu (ewentualnie skorygowanych wed∏ug wzoru

(6)), otrzymanych dla ka˝dego z reprezentatywnych okresów pomiarowych przy uwzgl´dnieniu d∏ugoÊci tego okresu, zgodnie ze wzorem:

(7)Poz. 308 VI. METODY OBLICZENIOWE Metody obliczeniowe ha∏asu od dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, urzàdzeƒ i statków w porcie oparte powinny byç o model rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku w Êrodowisku, zawarty w normie PN ISO 9613-2 Akustyka. T∏umienie dêwi´ku podczas propagacji w przestrzeni otwartej. Zastosowanie modelu obliczeniowego mo˝e wymagaç pomiarów w celu ustalenia wielkoÊci wejÊciowych do obliczeƒ dotyczàcych emisji ha∏asu ze êróde∏. Pomiary takie przeprowadza si´ w oparciu o metody podane w III—V. VII. DANE REJESTROWANE W I SPRAWOZDANIACH Z BADA¡ PROTOKO¸ACH Ka˝dy pomiar musi byç udokumentowany protoko∏em pomiarowym zawierajàcym: 1. Zastosowana metoda pomiarów: Nazwa lub krótki opis (charakterystyka metody). 2. Przyrzàdy pomiarowe i wyposa˝enie: 1) u˝yte przyrzàdy pomiarowe, nazwy i typy poszczególnych przyrzàdów, 2) metody stosowane do okresowych kontroli mikrofonów i elementów sk∏adowych systemów pomiarowych (nr Êwiadectwa legalizacji), 3) ustawienia przyrzàdów pomiarowych (charakterystyka korekcyjna A, zastosowana sta∏a czasowa). 3. Charakterystyka terenu, na którym prowadzono pomiary ha∏asu. Opis terenu, na którym prowadzono badania, a w tym szkice lub fotografie pokazujàce: gdzie: n — liczba reprezentatywnych okresów pomiarowych, LAek — poziom emisji ha∏asu podczas k-tego okresu pomiarowego w decybelach, tk — d∏ugoÊç k-tego okresu pomiarowego w godzinach, T — czas odniesienia w godzinach. V. METODA BEZPOÂREDNIA CIÑG¸YCH POMIARÓW W OGRANICZONYM CZASIE Przy zastosowaniu tej metody wartoÊci równowa˝nego poziomu dêwi´ku dla badanego ha∏asu wyznacza si´ w oparciu o wyniki ciàg∏ej obserwacji zmian poziomu w czasie odniesienia. 1) ukszta∏towanie terenu, 2) powierzchni´ terenu, 3) zabudow´, 4) obiekty odbijajàce fale akustyczne w otoczeniu êród∏a i punktu pomiarowego, 5) klasyfikacj´ terenu z punktu widzenia planu zagospodarowania przestrzennego, 6) dopuszczalne poziomy ha∏asu. 4. Charakterystyka lokalizacji punktu pomiarowego: 1) odleg∏oÊç punktu pomiarowego od êród∏a, 2) wysokoÊç punktu pomiarowego, Z pe∏nego okresu ciàg∏ego pomiaru ha∏asu eliminuje si´ dane uzyskane w odcinkach czasu, w których warunki atmosferyczne nie odpowiadajà warunkom podanym w I.4. 3) wspó∏rz´dne geograficzne punktu pomiarowego. Dla odcinków czasu, dla których wyeliminowano wyniki obserwacji poziomów dêwi´ku, ich wartoÊci wyznacza si´ w oparciu o metody obliczeniowe. Dane niezb´dne do identyfikacji êród∏a i interpretacji wyników. Charakterystyki te sà ró˝ne w zale˝noÊci od mierzonego êród∏a: i/lub topograficzne 5. Charakterystyka êród∏a ha∏asu. Dziennik Ustaw Nr 35 — 2320 — Ha∏as dla dróg: 1) nazwa odcinka drogi (ulicy), przy której prowadzone sà pomiary ha∏asu, 2) rodzaj drogi:

a)miejska,
b)pozamiejska, 3) typ drogi (na przyk∏ad ekspresowa), 4) parametry arterii:
a)d∏ugoÊç odcinka, przy którym prowadzone sà badania,
b)liczba pasów ruchu,
c)szerokoÊç pasa ruchu,
d)szerokoÊç pasa dzielàcego,
e)niweleta drogi,
f)stan jezdni (opisowo),
g)po∏o˝enie (w poziomie terenu, w wykopie, na nasypie, estakadzie), 5) parametry ruchu:
a)nat´˝enie ruchu (lub liczba pojazdów danego typu),
b)struktura strumienia pojazdów,
c)Êrednia pr´dkoÊç potoku ruchu (lub danego pojazdu, o ile mierzone sà pojedyncze zjawiska akustyczne),
d)rodzaj ruchu (p∏ynny, przerywany), 6) otoczenie êród∏a ha∏asu:
a)rodzaj zabudowy: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
b)odleg∏oÊç pierwszej linii zabudowy od drogi: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
c)wysokoÊç pierwszej linii zabudowy: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
d)liczba obiektów (budynków) bezpoÊrednio eksponowanych na ha∏as: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
e)oszacowana liczba mieszkaƒców (osób) eksponowanych na ha∏as. Ha∏as dla linii kolejowych i tramwajowych: 1) nazwa odcinka linii, przy której prowadzone sà pomiary ha∏asu, 2) rodzaj linii:
a)miejska,
b)pozamiejska, 3) parametry linii:
a)d∏ugoÊç odcinka, przy którym prowadzone sà badania,
b)liczba torów,
c)trakcja,
d)niweleta trasy,
e)stan torowiska (opisowo), Poz. 308
f)po∏o˝enie (w poziomie terenu, w wykopie, na nasypie, estakadzie), 4) parametry ruchu:
a)liczba pociàgów danego typu,
b)Êrednia pr´dkoÊç danego typu pociàgu,
c)Êrednia d∏ugoÊç pociàgu danego typu, 5) otoczenie êród∏a ha∏asu:
a)rodzaj zabudowy: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
b)odleg∏oÊç pierwszej linii zabudowy od linii: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
c)wysokoÊç pierwszej linii zabudowy: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
d)liczba obiektów (budynków) bezpoÊrednio eksponowanych na ha∏as: — po stronie wykonywania pomiarów, — po przeciwnej stronie,
e)oszacowana liczba mieszkaƒców (osób) eksponowanych na ha∏as. 6. Warunki meteorologiczne: 1) pr´dkoÊç i kierunek wiatru, 2) wzgl´dna wilgotnoÊç, 3) temperatura, 4) ciÊnienie. 7. Wyniki pomiarów — dane akustyczne: 1) pora doby, której dotyczà pomiary, 2) wyniki wszystkich badaƒ (pomiarów) w punktach obserwacji i punkcie odniesienia (referencyjnym), 3) wartoÊç poziomu równowa˝nego wraz z niepewnoÊcià, w ka˝dym punkcie pomiarowym, 4) przekroczenia dopuszczalnych poziomów ha∏asu, 5) nazwa i adres instytucji wykonujàcej badania, data badaƒ, 6) osoba odpowiedzialna za przeprowadzenie badaƒ. 8. Za∏àczniki graficzne — szkic poligonu badaƒ: 1) wycinek planu z zaznaczeniem po∏o˝enia êród∏a, punktów obserwacji, innych pobliskich obiektów o charakterze ekranujàcym lub powodujàcych odbicia, 2) szkice przybli˝ajàce lokalizacj´ i wzajemne usytuowanie punktów obserwacji, êród∏a, punktów odniesienia (referencyjnych), pobliskich obiektów majàcych wp∏yw na pole akustyczne, z uwzgl´dnieniem przekrojów poziomych i pionowych (wysokoÊci). ObjaÊnienie: U˝yte w niniejszym za∏àczniku okreÊlenia sà zgodne z normami PN ISO-1996-1 i PN ISO-1996-2. Dziennik Ustaw Nr 35 — 2321 — Poz. 308 Za∏àcznik nr 3 REFERENCYJNE METODYKI WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW POZIOMÓW SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJÑCYCH W WODACH Z ODWODNIENIA DROGI LUB LOTNISKA ORAZ KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH Pomiary zanieczyszczeƒ w wodach z odwodnienia drogi lub lotniska powinny byç wykonywane dla substancji i parametrów odniesienia zgodnie z metodykami referencyjnymi zawartymi w tabeli. Punkty pomiarowo-kontrolne powinny byç zlokalizowane na wylocie wód opadowych lub roztopowych z urzàdzeƒ odwadniajàcych drogi lub lotniska. Wykaz mierzonych substancji lub parametrów odniesienia i metodyk referencyjnych Lp. Nazwa substancji lub parametru odniesienia Jednostka miary Metodyka referencyjna 1 Zawiesina ogólna g/m3 Metoda wagowa z zastosowaniem filtracji przez sàczki z w∏ókna szklanego 2 Ropopochodne g/m3 Spektrometria IR 3 Nat´˝enie przep∏ywu wód opadowych i roztopowych m3/h * ObjaÊnienie: * Pomiary nat´˝enia przep∏ywu wód mogà byç wykonywane dowolnymi metodami gwarantujàcymi b∏àd pomiaru mniejszy ni˝ 20%. Za∏àcznik nr 4 REFERENCYJNE METODYKI WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW POZIOMÓW SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJÑCYCH W WODACH BASENU PORTOWEGO ORAZ KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH 1. Pomiary zanieczyszczeƒ wód w basenach portowych powinny byç wykonywane dla substancji i parametrów odniesienia zgodnie z metodykami referencyjnymi zawartymi w tabeli. 2. Punkty pomiarowo-kontrolne prób wody powinny byç zlokalizowane w Êrodkowej cz´Êci basenów portowych oraz na wyjÊciu z portu. Wykaz mierzonych substancji lub parametrów odniesienia i metodyk referencyjnych 1 Nazwa substancji lub parametru odniesienia BZT5 2 ChZT 3 pH 4 Substancje rozpuszczone g/m3 metoda wagowa — oznaczanie suchej pozosta∏oÊci 5 Chlorki g/m3 6 Zawiesina ogólna g/m3 7 O∏ów g/m3 8 Kadm g/m3 9 Cynk g/m3 10 Ropopochodne g/m3 Obj´toÊciowa argentometryczna wg Mohra, spektrometria UV-VIS lub chromatografia jonowa IC-HPLC Metoda wagowa z zastosowaniem filtracji przez sàczki z w∏ókna szklanego Absorpcyjna spektrometria atomowa lub emisyjna z plazmà wzbudzonà indukcyjnie Absorpcyjna spektrometria atomowa lub emisyjna z plazmà wzbudzonà indukcyjnie Absorpcyjna spektrometria atomowa lub emisyjna z plazmà wzbudzonà indukcyjnie Spektrometria IR Lp. Jednostka miary g/m3 g/m3 Metodyka referencyjna Zhomogenizowana, niesàczona, niedekantowana próbka. Oznaczenie tlenu rozpuszczonego przed i po pi´ciodobowej inkubacji w temp. 20±1°C w ca∏kowitej ciemnoÊci. Dodatek inhibitora nitryfikacji Zhomogenizowana, niesàczona, niedekantowana próbka. Dwuchromian potasu Elektrometryczna (pomiar in situ)

🔗 Do źródła urzędowego