Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej.

Dziennik Ustaw Nr 4 — 227 — Poz. 40 40 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie pomiarów statków ˝eglugi Êródlàdowej Na podstawie art. 26 ust. 7 i art. 72 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r. Nr 199, poz. 1672) zarzàdza si´, co nast´puje: §

2. Rozporzàdzenie okreÊla sposób wykonywania pomiarów statków ˝eglugi Êródlàdowej, tryb post´powania pomiarowego oraz wzory Êwiadectw pomiarowych.
3. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ do statków ˝eglugi Êródlàdowej przeznaczonych do przewozu ∏adunków, do statków pasa˝erskich, holowników, pchaczy i lodo∏amaczy oraz do innych statków nieprzeznaczonych do przewozu ∏adunków o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m, a tak˝e do statków pomierzonych na wniosek armatora. §
4. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà: 1) „noÊnoÊç” [t] — maksymalnà mas´ ∏adunku, paliwa i ruchomego balastu, którà mo˝e zabraç statek, okreÊlonà jako ró˝nic´ wypornoÊci statku zanurzonego do wodnicy maksymalnego zanurzenia i wypornoÊci statku pustego, mierzonà w wodzie s∏odkiej (o g´stoÊci 1,000 t/m3); 2) „wypornoÊç” [m3] — obj´toÊç wody s∏odkiej wypartej przez statek przy danym zanurzeniu, równà obj´toÊci zanurzonej cz´Êci kad∏uba statku; 3) „d∏ugoÊç” [m] — d∏ugoÊç kad∏uba statku, bez odbojnic, wsporników kotwic i p∏etwy sterowej; 4) „najwi´ksza d∏ugoÊç” [m] — „d∏ugoÊç gabarytowa statku” — d∏ugoÊç kad∏uba statku mierzonà z uwzgl´dnieniem cz´Êci sta∏ych statku, takich jak odbojnice, wsporniki kotwic i p∏etwa sterowa; 5) „szerokoÊç” [m] — najwi´kszà szerokoÊç kad∏uba mierzonà do zewn´trznej powierzchni poszycia, bez odbojnic i os∏on kó∏ ∏opatkowych; 6) „najwi´ksza szerokoÊç” [m] — „szerokoÊç gabarytowa statku” — najwi´kszà szerokoÊç statku mierzonà w najszerszym miejscu, do zewn´trznych kraw´dzi sta∏ych cz´Êci statku, takich jak odbojnice i os∏ony kó∏ ∏opatkowych; 7) „wysokoÊç” [m] — wysokoÊç kad∏uba mierzonà w p∏aszczyênie owr´˝a od dolnej kraw´dzi st´pki do górnej kraw´dzi pok∏adu g∏ównego; ——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302). 8) „maksymalna wysokoÊç przelotowa” [m] — wysokoÊç mierzonà od wodnicy statku pustego do najwy˝ej po∏o˝onego punktu sta∏ej konstrukcji statku; 9) „minimalna wysokoÊç przelotowa” [m] — wysokoÊç mierzonà od wodnicy statku pustego do najwy˝ej po∏o˝onego punktu nierozbieralnej cz´Êci kad∏uba statku po opuszczeniu lub zdemontowaniu sterówki, pok∏adówki, masztu lub komina; 10) „minimalna wolna burta” [m] — odleg∏oÊç mierzonà w p∏aszczyênie owr´˝a od wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia do górnej kraw´dzi pok∏adu g∏ównego; 11) „zanurzenie Êrednie” [m] — zanurzenie obliczone jako Êrednia arytmetyczna wartoÊci zanurzeƒ odczytanych na podzia∏kach zanurzenia dla danej wodnicy p∏ywania; 12) „najwi´ksze zanurzenie” [m] — zanurzenie statku do wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. §
6. Pomiar statku ˝eglugi Êródlàdowej polega na okreÊleniu jego wymiarów oraz wypornoÊci w zale˝noÊci od jego zanurzenia.
7. Pomiar statku wykonuje si´ w celu okreÊlenia jego maksymalnej wypornoÊci lub noÊnoÊci, a tak˝e wypornoÊci odpowiadajàcych okreÊlonym wodnicom p∏ywania.
8. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków wykonuje si´ równie˝ w celu okreÊlenia masy ∏adunku na podstawie zanurzenia. §
9. Do zadaƒ organu pomiarowego nale˝y: 1) dokonywanie pomiarów statków i okreÊlanie ich noÊnoÊci oraz wypornoÊci; 2) sporzàdzanie protoko∏ów pomiarowych; 3) ustalanie znaków i symboli pomiarowych, podzia∏ek zanurzenia oraz sposobów ich rozmieszczenia; 4) wydawanie i przed∏u˝anie Êwiadectw pomiarowych; 5) weryfikacja pomiarów; 6) prowadzenie rejestru pomierzonych statków; 7) wspó∏praca z organami pomiarowymi paƒstw obcych. §
11. Pomiar statku oraz weryfikacj´ pomiarów organ pomiarowy przeprowadza na wniosek armatora statku lub stoczni. Dziennik Ustaw Nr 4 — 228 —
12. Zg∏aszajàcy statek do pomiaru jest obowiàzany do: 1) przed∏o˝enia organowi pomiarowemu niezb´dnej dokumentacji technicznej statku, w tym rysunku naniesienia podzia∏ek zanurzenia oraz znaków i symboli pomiarowych statku, do zatwierdzenia; 2) oznakowania statku poprzez naniesienie podzia∏ek zanurzenia, znaków pomiarowych oraz symboli pomiarowych w sposób i miejscach wskazanych przez organ pomiarowy; 3) udzielania informacji niezb´dnych do wykonania pomiarów statku; 4) udost´pnienia wszystkich pomieszczeƒ statku zg∏oszonego do pomiaru. §
13. Z zastrze˝eniem § 8, do pomiaru przedstawia si´ statek: 1) bez ∏adunku i ruchomego balastu; 2) z minimalnym zapasem paliwa, nieprzekraczajàcym 0,5% maksymalnej dopuszczalnej wypornoÊci statku; 3) z w∏aÊciwie rozmieszczonym pe∏nym wyposa˝eniem, za∏ogà i zapasami, przy czym zapasy wody s∏odkiej nie powinny przekraczaç 0,5% maksymalnej dopuszczalnej wypornoÊci statku; 4) z gotowymi do pracy instalacjami; 5) z wodà z´zowà i balastowà, której nie mo˝na usunàç z z´z i zbiorników balastowych w zwyczajnie przyj´ty sposób; 6) wyposa˝ony w urzàdzenia maszynowe. §
14. Pomiar przeprowadza si´: 1) w wodzie o g´stoÊci 1,000 t/m3, zwanej dalej „wodà s∏odkà”; 2) przy bezwietrznej pogodzie lub w miejscu os∏oni´tym od wiatru i fali; 3) na wodzie stojàcej; 4) przy g∏´bokoÊci wody pod st´pkà nie mniejszej ni˝ 30 cm. §
15. Je˝eli statek przedstawiony do pomiaru nie spe∏nia warunków okreÊlonych w § 6 lub pomiar zosta∏ przeprowadzony w innych warunkach ni˝ okreÊlone w § 7 pkt 1, to w obliczeniach nale˝y uwzgl´dniç wyst´pujàcà ró˝nic´ obcià˝enia lub g´stoÊci wody. Poz. 40 3) obj´toÊç (wypornoÊç) dla wody s∏odkiej — w metrach szeÊciennych, z dok∏adnoÊcià do trzech znaków po przecinku; 4) mas´ (noÊnoÊç) — w tonach, z dok∏adnoÊcià do trzech znaków po przecinku.
16. Przy zaokràglaniu do okreÊlonego miejsca po przecinku ostatnià cyfr´ zwi´ksza si´ o 1, je˝eli nast´pna cyfra po przecinku jest równa lub wi´ksza ni˝
18. Wyniki pomiaru statku zapisuje si´ w protokole pomiarowym. §
20. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków polega na okreÊleniu jego noÊnoÊci i nast´pujàcych wymiarów kad∏uba: d∏ugoÊci, szerokoÊci, wysokoÊci, zanurzenia, minimalnej wolnej burty, a tak˝e wymiarów gabarytowych statku: najwi´kszej d∏ugoÊci, najwi´kszej szerokoÊci oraz maksymalnej i minimalnej wysokoÊci przelotowej.
21. Pomiarem obj´ta jest cz´Êç statku pomi´dzy wodnicà maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia a wodnicà statku pustego, wyposa˝onego w sposób okreÊlony w § 6 lub, na wniosek zlecajàcego, poziomà p∏aszczyznà przechodzàcà przez najni˝szy punkt kad∏uba statku. §
23. Cz´Êç statku, która ma byç pomierzona, dzieli si´ na sekcje p∏aszczyznami poziomymi, wyznaczajàcymi odpowiednie wodnice, albo p∏aszczyznami siecznymi przechodzàcymi przez prostà stanowiàcà przeci´cie p∏aszczyzn wymienionych w § 10 ust.
24. GruboÊç sekcji powinna byç tak dobrana, aby przy danym kszta∏cie kad∏uba statku mo˝na by∏o obliczyç ich obj´toÊç z wystarczajàcà dok∏adnoÊcià.
25. Obj´toÊç sekcji oblicza si´ przez pomno˝enie po∏owy sumy pól górnej i dolnej wodnicy przez gruboÊç sekcji.
26. Obj´toÊç sekcji ograniczonej p∏aszczyznami siecznymi oblicza si´ w sposób, o którym mowa w ust. 2, przy czym jako Êrednià gruboÊç przyjmuje si´ pionowà odleg∏oÊç mi´dzy górnà i dolnà p∏aszczyznà w Êrodku geometrycznym p∏aszczyzny Êrodkowego przekroju sekcji. W obliczeniach mo˝na przyjmowaç dla wszystkich sekcji pionowà odleg∏oÊç w wypadkowym Êrodku geometrycznym. §
28. W celu obliczenia powierzchni ka˝dej wodnicy dzieli si´ jà rz´dnymi prostopad∏ymi do p∏aszczyzny symetrii statku na cz´Êci jednakowej d∏ugoÊci. §
30. WielkoÊci zmierzone lub obliczone przy pomiarze statku okreÊla si´ w nast´pujàcy sposób:
31. Do obliczenia powierzchni poszczególnych cz´Êci, w zale˝noÊci od ich kszta∏tu, stosuje si´ metody przyj´te w teorii okr´tu do obliczania przekrojów wodnicowych, w tym wzór Simpsona. 1) d∏ugoÊç, szerokoÊç, wysokoÊç i zanurzenie — w metrach, z dok∏adnoÊcià do dwóch znaków po przecinku;
32. Dla dziobowych i rufowych cz´Êci mo˝na stosowaç aproksymacj´, w szczególnoÊci elipsà lub parabolà. 2) wolnà burt´ — w metrach, z dok∏adnoÊcià do trzech znaków po przecinku; §
33. Wynik dzielenia obj´toÊci sekcji przez jej gruboÊç wyra˝onà w centymetrach stanowi wartoÊç wy- Dziennik Ustaw Nr 4 — 229 — Poz. 40 pornoÊci statku na ka˝dy centymetr Êredniego zanurzenia danej sekcji. czalnego zanurzenia, dla którego statek zosta∏ pomierzony. §
35. Pomiar statku nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków, w szczególnoÊci: statku pasa˝erskiego, pchacza, holownika, lodo∏amacza, pog∏´biarki — oprócz okreÊlenia wymiarów kad∏uba i wymiarów gabarytowych — ogranicza si´ do obliczenia metodà uproszczonà wypornoÊci dla wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia i dla wodnicy statku pustego, albo dla jednej z tych wodnic.
36. Znaki pomiarowe rozmieszcza si´ symetrycznie wzgl´dem Êrodka geometrycznego wodnicy le˝àcej w po∏owie odleg∏oÊci pomi´dzy wodnicà statku pustego i wodnicà maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. Odleg∏oÊç pomi´dzy znakami powinna wynosiç 1/n d∏ugoÊci statku, gdzie n jest liczbà par znaków wi´kszà ni˝
38. Przy obliczaniu wypornoÊci mogà byç wykorzystywane wymiary podane w dokumentacji technicznej statku. §
40. Obliczenie metodà uproszczonà wypornoÊci dla danej wodnicy polega na pomno˝eniu d∏ugoÊci tej wodnicy przez jej szerokoÊç i Êrednie zanurzenie do tej wodnicy, okreÊlone w Êrodku jej d∏ugoÊci, oraz przez wspó∏czynnik pe∏notliwoÊci kad∏uba.
41. Wspó∏czynniki pe∏notliwoÊci okreÊla si´ na podstawie dokumentacji technicznej statku, a przy braku krzywych hydrostatycznych — przyjmuje si´ wartoÊci wspó∏czynnika ogólnie stosowane dla danego typu statku. Przy braku innych podstaw, przyjmuje si´ wartoÊç wspó∏czynnika pe∏notliwoÊci równà 0,
42. §
43. Weryfikacj´ pomiarów przeprowadza si´ w celu stwierdzenia, czy wszystkie dane zawarte w Êwiadectwie pomiarowym sà aktualne, oraz sprawdzenia wymiarów, w tym zanurzenia w stanie pustym przy ka˝dym znaku pomiarowym. §
44. W razie stwierdzenia zmian wymiarów lub zmian majàcych wp∏yw na wypornoÊç statku dokonuje si´ ponownego pomiaru statku. §
45. Przy ponownym pomiarze statku usuwa si´ nieaktualne istniejàce znaki pomiarowe, symbole pomiarowe i podzia∏ki zanurzenia. §
46. Znak pomiarowy sk∏ada si´ z linii poziomej o d∏ugoÊci 300 mm i linii pionowej o d∏ugoÊci 200 mm, umieszczonej pod linià poziomà w po∏owie jej d∏ugoÊci, albo z p∏ytki poziomej o wymiarach 300×40 mm i p∏ytki pionowej o wymiarach 200×40 mm, umieszczonej pod p∏ytkà poziomà w po∏owie jej d∏ugoÊci. §
48. IloÊç znaków pomiarowych zale˝y od przeznaczenia i d∏ugoÊci statku i nie mo˝e byç mniejsza ni˝: 1) trzy pary — na statku przeznaczonym do przewozu ∏adunków o d∏ugoÊci równej lub wi´kszej ni˝ 40 m; 2) dwie pary — na statku przeznaczonym do przewozu ∏adunków o d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 40 m; 3) jedna para — na statku nieprzeznaczonym do przewozu ∏adunku.
49. Znaki pomiarowe umieszcza si´ na obu burtach tak, aby linia pozioma lub dolna kraw´dê p∏ytki poziomej pokrywa∏a si´ z wodnicà maksymalnego dopusz-
50. Znaki pomiarowe nanosi si´ na kad∏ubie statku w sposób trwa∏y, przez wy˝∏obienie lub napunktowanie linii albo przez naspawanie p∏ytek na poszycie i odpowiednio kontrastowe ich pomalowanie. §
52. Symbol pomiarowy sk∏ada si´ z liter rozpoznawczych organu pomiarowego oraz numeru Êwiadectwa pomiarowego statku.
53. Symbol pomiarowy nanosi si´ w sposób trwa∏y na znakach pomiarowych oraz dodatkowo, w dobrze widocznym miejscu, okreÊlonym w Êwiadectwie pomiarowym, w dowolnej cz´Êci statku tak, aby nie by∏ nara˝ony na uszkodzenie lub zniszczenie. §
54. Symbole pomiarowe nanosi si´ na wszystkich znakach pomiarowych, je˝eli liczba ich par jest nie wi´ksza ni˝ 2, a przy 3 parach — tylko na Êrodkowej parze znaków. §
55. Obok znaków pomiarowych, na poszyciu kad∏uba statku umieszcza si´, z zastrze˝eniem § 25, podzia∏ki zanurzenia. Typy, wymiary, rozmieszczenie, sposób wykonania i barwy podzia∏ek zanurzenia powinny odpowiadaç normie PN-W-18052 (ISO 7606). §
56. Za baz´ pomiarowà, czyli punkt zerowy podzia∏ki zanurzenia, przyjmuje si´ dolnà kraw´dê st´pki lub dolnà kraw´dê kad∏uba, je˝eli statek nie ma st´pki. §
57. Podzia∏ki zanurzenia na statku nieprzeznaczonym do przewozu ∏adunków, o zanurzeniu nie wi´kszym ni˝ 1 m, umieszcza si´ na wniosek armatora. §
58. Organ pomiarowy, na podstawie protoko∏u pomiarowego, wystawia Êwiadectwo pomiarowe na okres nie d∏u˝szy ni˝ 15 lat. §
59. Âwiadectwo pomiarowe traci wa˝noÊç po up∏ywie terminu, na jaki zosta∏o wystawione, oraz po dokonaniu remontu, przebudowy lub w wyniku odkszta∏cenia kad∏uba, je˝eli dane podane w Êwiadectwie sta∏y si´ nieaktualne. §
60. Wa˝noÊç Êwiadectwa pomiarowego mo˝e byç przed∏u˝ona na okres nie d∏u˝szy ni˝ 10 lat — dla statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków, oraz na okres nie d∏u˝szy ni˝ 15 lat — dla statku nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków. Warunkiem przed∏u˝enia wa˝noÊci Êwiadectwa pomiarowego jest przeprowadzenie z wynikiem pozytywnym weryfikacji pomiarów. §
61. Ustala si´ nast´pujàce wzory Êwiadectw pomiarowych: Dziennik Ustaw Nr 4 — 230 — Poz. 40 1) Êwiadectwa pomiarowego statku ˝eglugi Êródlàdowej przeznaczonego do przewozu ∏adunków — stanowiàcy za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia; ∏o wydane przez organ pomiarowy innego paƒstwa, uniewa˝nione Êwiadectwo przesy∏a si´ w∏aÊciwemu organowi tego paƒstwa. 2) Êwiadectwa pomiarowego statku ˝eglugi Êródlàdowej nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków — stanowiàcy za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.
62. O zatoni´ciu, wycofaniu z eksploatacji lub z∏omowaniu statku, który posiada∏ Êwiadectwo pomiarowe wydane przez organ pomiarowy innego paƒstwa, urzàd ˝eglugi Êródlàdowej w∏aÊciwy dla miejsca tego zdarzenia powiadamia niezw∏ocznie ten organ pomiarowy, który wyda∏ Êwiadectwo, i je˝eli jest to mo˝liwe — odsy∏a Êwiadectwo. §
63. W Êwiadectwie pomiarowym podaje si´ obcià˝enie statku odpowiadajàce zanurzeniu statku pustego. §
64. Zmiany w Êwiadectwie pomiarowym mogà byç dokonane tylko przez organ pomiarowy. §
65. Na wniosek armatora organ pomiarowy wydaje duplikat Êwiadectwa pomiarowego. §
66. Armator jest obowiàzany zwróciç Êwiadectwo pomiarowe statku wycofanego z eksploatacji organowi pomiarowemu, który je wyda∏. §
67. Âwiadectwa pomiarowe wydane na podstawie dotychczasowych przepisów podlegajà wymianie na Êwiadectwa okreÊlone w rozporzàdzeniu w terminie 5 lat od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. §
68. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 30 dni od dnia og∏oszenia.2) Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at §
69. W razie ponownego pomiaru statku, organ pomiarowy uniewa˝nia poprzednie Êwiadectwo pomiarowe i wydaje nowe Êwiadectwo. 2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone zarzàdzeniem §
71. W przypadku wydania Êwiadectwa pomiarowego dla statku, którego poprzednie Êwiadectwo by- Ministra Komunikacji nr 208 z dnia 22 listopada 1975 r. w sprawie przepisów o pomierzaniu statków ˝eglugi Êródlàdowej (Dz. Urz. MK Nr 32, poz. 259). ——————— Dziennik Ustaw Nr 4 — 231 — Poz. 40 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 grudnia 2002 r. (poz. 40) Za∏àcznik nr 1 WZÓR ÂWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ PRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ¸ADUNKÓW Dziennik Ustaw Nr 4 — 232 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 233 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 234 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 235 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 236 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 237 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 238 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 239 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 240 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 241 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 242 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 243 — Poz. 40 Za∏àcznik nr 2 WZÓR ÂWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ NIEPRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ¸ADUNKÓW Dziennik Ustaw Nr 4 — 244 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 245 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 246 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 247 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 248 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 249 — Poz. 40 Dziennik Ustaw Nr 4 — 250 — Poz. 40 i 41 41 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie okreÊlenia obiektów, urzàdzeƒ i instalacji wchodzàcych w sk∏ad infrastruktury zapewniajàcej dost´p do portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 967, Nr 166, poz. 1361 i Nr 200, poz. 1683) zarzàdza si´, co nast´puje: §
72. W sk∏ad infrastruktury zapewniajàcej dost´p do Portu Gdaƒsk wchodzà: 1) nast´pujàce tory wodne wraz ze zwiàzanymi z ich funkcjonowaniem obiektami, urzàdzeniami i instalacjami: a) tor podejÊciowy do Gdaƒska-Nowego Portu: — odcinek od p∏awy NP do pary p∏aw N1—N2, o d∏ugoÊci 2,5 km, szerokoÊci w dnie 250 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m, ——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302). — odcinek od pary p∏aw N1—N2 do pary p∏aw N5—N6, o d∏ugoÊci 2,2 km, szerokoÊci w dnie 250 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m, — odcinek od pary p∏aw N5—N6 (w linii nabie˝nika Brzeêno) do pary p∏aw N7—N8, o d∏ugoÊci 0,96 km, szerokoÊci w dnie 250 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m, — odcinek od pary p∏aw N7—N8 (w linii nabie˝nika Westerplatte) do trawersu prawego i lewego Êwiat∏a wejÊciowego, o d∏ugoÊci 1,7 km, szerokoÊci w dnie 150 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m, b) tor podejÊciowy do Portu Pó∏nocnego od pary p∏aw P1—P2 do trawersu prawego i lewego Êwiat∏a wejÊciowego, o d∏ugoÊci 6,3 km, szerokoÊci w dnie 350 m i g∏´bokoÊci technicznej 17,0 m, c) tor wejÊciowy na Wis∏´ Âmia∏à, o d∏ugoÊci 0,8 km, szerokoÊci w dnie 45 m i g∏´bokoÊci technicznej 4,5 m;