Dziennik Ustaw Nr 50 — 3264 — 2) w pkt 2: a) ppkt 2 i ppkt 3 otrzymujà brzmienie: „2) uk∏adnice do sk∏adowania ∏adunków w magazynach, 3) uk∏adarki do uk∏adania torów,”, b) ppkt 5 otrzymuje brzmienie:

ust. 1, nieposiadajàcych: 1) urzàdzeƒ sterowych, które mogà byç obs∏ugiwane przez jednà osob´, 2) ∏àcznoÊci radiotelefonicznej lub przewodowej pomi´dzy stanowiskiem sternika a stanowiskami manewrowymi, 3) wciàgarek o nap´dzie mechanicznym, 4) mo˝liwoÊci podawania podczas ˝eglugi, ze stanowiska sternika, sygna∏ów optycznych i akustycznych zwi´ksza si´ stan za∏ogi o 1 marynarza — je˝eli statek eksploatowany jest w systemie A1 lub A2, oraz o 2 marynarzy — w systemie B.

1. Minimalny sk∏ad za∏ogi dla promów bez nap´du mechanicznego, urzàdzeƒ p∏ywajàcych, innych obiektów p∏ywajàcych oraz scalonych materia∏ów p∏ywajàcych ustala, na wniosek armatora, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, uwzgl´dniajàc system ich eksploatacji. §
3. Ustala si´ minimalny sk∏ad za∏ogi dla statków o nap´dzie mechanicznym, zestawów pchanych i zestawów sprz´˝onych: Dziennik Ustaw Nr 50 — 3266 — Poz. 427 1) dla statków towarowych o nap´dzie mechanicznym: Lp. D∏ugoÊç statku (L) w m Za∏oga statku System eksploatacji statku A1 A2 B 1 L ≤ 70 Kierownik statku Sternik Bosman Starszy marynarz Marynarz M∏odszy marynarz 1 — 1 — — — 2 — — — 1 — 2 — 1 1 — — 2 70 < L ≤ 86 Kierownik statku Sternik Bosman Starszy marynarz Marynarz M∏odszy marynarz 1 1 — — — — 2 — 1 — — — 2 — 2 — — — 3 L > 86 Kierownik statku Sternik Bosman Starszy marynarz Marynarz M∏odszy marynarz 1 1 — — 1 — 2 — 1 — — 1 2 — 2 — 1 — 2) dla holowników i lodo∏amaczy: Lp. Moc mechanicznego urzàdzenia nap´dowego w kW (KM) 1 do 150

ust. 1, niespe∏niajàcych warunków okreÊlonych w § 6 ust. 2 oraz nieposiadajàcych: 1) urzàdzeƒ nap´dowych, które mo˝na obs∏ugiwaç ze stanowiska sternika, 2) na stanowisku sternika przyrzàdów kontrolnych urzàdzeƒ nap´dowych, sygnalizujàcych nieprawid∏owoÊci w pracy tych urzàdzeƒ, zwi´ksza si´ sk∏ad za∏ogi o 1 marynarza — je˝eli statek jest eksploatowany w systemie A1 albo A2, oraz o 2 marynarzy — w systemie B. 3. W uzasadnionych przypadkach, uwzgl´dniajàc wdro˝enie osiàgni´ç post´pu naukowo-technicznegobàdê przeznaczenie statku lub szczególne warunki jego obs∏ugi, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej mo˝e zwi´kszyç albo zmniejszyç sk∏ad za∏ogi okreÊlony w ust. 1 lub okreÊliç wymagania dotyczàce kwalifikacji cz∏onków za∏ogi tego statku. § 8. 1. Na statkach o nap´dzie mechanicznym wymienionych w § 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 jeden z cz∏onków za- ∏ogi powinien posiadaç uprawnienia do obs∏ugi mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych statku. 2. Na statkach pasa˝erskich wymienionych w § 7 ust. 1 pkt 3 i 4 jeden z cz∏onków za∏ogi, poza kierownikiem statku, powinien posiadaç uprawnienia do obs∏ugi mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych statku. Rozdzia∏ 3 Âwiadectwa i patenty w s∏u˝bie pok∏adowej § 9. 1. Ustala si´ w s∏u˝bie pok∏adowej nast´pujàce Êwiadectwa i patenty ˝eglarskie: 1) Êwiadectwo marynarza ˝eglugi Êródlàdowej; 2) Êwiadectwo starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej; 3) Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej; 4) Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej; 5) patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej; 6) patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej; Dziennik Ustaw Nr 50 — 3269 — 7) patent ˝eglarski stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej; 8) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej:

1. a)klasy A — uprawniajàcy do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej na Êródlàdowych drogach wodnych i morskich wodach wewn´trznych,
2. b)klasy B — uprawniajàcy do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wy∏àcznie na Êródlàdowych drogach wodnych. 2. Wzory Êwiadectw i patentów ˝eglarskich okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. § 10. Stanowisko m∏odszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej mo˝e zajmowaç osoba posiadajàca dokument stwierdzajàcy odbycie podstawowego przeszkolenia w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy na statkach, wydany przez armatora statku. § 11. Do uzyskania Êwiadectwa marynarza ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie 3-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej. § 12. Do uzyskania Êwiadectwa starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie: 1) Êwiadectwa marynarza ˝eglugi Êródlàdowej, dodatkowej 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo 2) Êwiadectwa marynarza wachtowego albo starszego marynarza w ˝egludze morskiej, albo 3) stopnia marynarza albo podoficera rezerwy Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej oraz 9-miesi´cznej praktyki p∏ywania w specjalnoÊci pok∏adowej na okr´tach Marynarki Wojennej lub jednostkach p∏ywajàcych Stra˝y Granicznej. § 13. Do uzyskania Êwiadectwa bosmana ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie Êwiadectwa starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej oraz dodatkowej 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej, na statkach ˝eglugi Êródlàdowej nieb´dàcych ma∏ymi statkami. § 14. Do uzyskania Êwiadectwa sternika ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie: 1) Êwiadectwa bosmana ˝eglugi Êródlàdowej, dodatkowej 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo 2) Êwiadectwa starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej, dodatkowej 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych, albo Poz. 427 3) wykszta∏cenia co najmniej zasadniczego zawodowego o kierunku ˝egluga Êródlàdowa, 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych, albo 4) dyplomu oficera w dziale pok∏adowym w ˝egludze morskiej albo stopnia oficera Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej. § 15. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, w tym co najmniej 6 miesi´cy w charakterze pomocnika przewoênika, albo 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na promie w charakterze pomocnika przewoênika oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych. § 16. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego szypra ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie: 1) Êwiadectwa bosmana ˝eglugi Êródlàdowej, 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach bez nap´du mechanicznego nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo 2) Êwiadectwa sternika ˝eglugi Êródlàdowej, 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach bez nap´du mechanicznego nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych. § 17. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie: 1) 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo 2) stopnia chorà˝ego Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej oraz 3-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej. § 18. 1. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B wymagane jest posiadanie 48-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, w tym co najmniej 24 miesi´cy na statkach o nap´dzie mechanicznym i 24 miesi´cy na stanowisku bosmana lub sternika, oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych. 2. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A wymagane jest posiadanie: 1) praktyki, o której mowa w ust. 1, w tym 6 miesi´cy praktyki na morskich wodach wewn´trznych, oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo 2) dyplomu oficera w dziale pok∏adowym w ˝egludze morskiej albo stopnia oficera Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej oraz 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej. 3. Dla osób, które ukoƒczy∏y co najmniej szko∏´ Êrednià o kierunku ˝egluga Êródlàdowa, wymiar praktyki Dziennik Ustaw Nr 50 — 3270 — p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej,

ust. 1, wynosi 24 miesiàce, w tym co najmniej 12 miesi´cy na statkach o nap´dzie mechanicznym oraz 12 miesi´cy na stanowisku bosmana lub sternika. § 19. 1. Ustala si´ nast´pujàce uprawnienia zawodowe posiadaczy Êwiadectw i patentów w s∏u˝bie pok∏adowej: 1) Êwiadectwo marynarza ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do zajmowania stanowiska marynarza na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej; 2) Êwiadectwo starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do:

1. a)zajmowania stanowiska starszego marynarza na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej,
2. b)kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi oraz statkami bez nap´du mechanicznego o iloczynie d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym 20 m2; 3) Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do:
3. a)zajmowania stanowiska: — bosmana na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej, — kierownika obiektu p∏ywajàcego,
4. b)kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi oraz statkami bez nap´du mechanicznego o iloczynie d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym 20 m2; 4) Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do:
5. a)zajmowania stanowiska: — sternika na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej, — kierownika obiektu p∏ywajàcego,
6. b)kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi oraz statkami bez nap´du mechanicznego o iloczynie d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym 20 m2; 5) patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej uprawnia do kierowania promem lub ∏odzià przewozowà bez nap´du mechanicznego; 6) patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej uprawnia do:
7. a)kierowania ka˝dym statkiem bez nap´du mechanicznego,
8. b)zajmowania stanowiska kierownika urzàdzenia p∏ywajàcego; 7) patent ˝eglarski stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej uprawnia do kierowania:
9. a)ma∏ym statkiem,
10. b)∏odzià przewozowà o nap´dzie mechanicznym; 8) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej uprawnia do kierowania ka˝dym statkiem, z uwzgl´dnieniem ograniczeƒ zawartych w tym patencie, z tym ˝e:
11. a)statkiem pasa˝erskim — po ukoƒczeniu 24 lat i z∏o˝eniu egzaminu z zakresu dodatkowej wiedzy wymaganej do kierowania statkami pasa˝erskimi, Poz. 427
12. b)statkiem pasa˝erskim o zdolnoÊci przewozowej powy˝ej 400 osób — po odbyciu dodatkowej 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na stanowisku kierownika statku pasa˝erskiego o zdolnoÊci przewozowej wi´kszej ni˝ 200 osób,
13. c)statkiem I kategorii — w przypadku posiadania praktyki p∏ywania na stanowisku sternika na statku I kategorii, w wymiarze co najmniej po∏owy okresu okreÊlonego odpowiednio w § 18 ust. 1 lub 6 miesi´cy na stanowisku kierownika statku II kategorii. 2. Ustala si´ nast´pujàce kategorie statków: 1) II kategoria — statki towarowe i zestawy o d∏ugoÊci do 86 m, statki pasa˝erskie bez miejsc sypialnych do 250 pasa˝erów, statki pasa˝erskie z miejscami sypialnymi do 50 pasa˝erów oraz holowniki i lodo∏amacze o mocy mechanicznego urzàdzenia nap´dowego do 300 kW; 2) I kategoria — statki towarowe i zestawy, statki pasa˝erskie, holowniki oraz lodo∏amacze o parametrach wy˝szych ni˝ okreÊlone w pkt 1. § 20. Do kierowania statkami uprawiajàcymi ˝eglug´ po wodach: 1) rzeki Odry — od po∏àczenia z Kana∏em Gliwickim do granicy z wodami morskimi, 2) rzeki Wis∏y — od ujÊcia rzeki Przemszy do granicy z wodami morskimi, 3) rzeki Warty — od Kana∏u Âlesiƒskiego do ujÊcia Noteci wymagane jest posiadanie praktyki p∏ywania polegajàcej na przep∏yni´ciu w charakterze cz∏onka za∏ogi statku ˝eglugi Êródlàdowej, w okresie ostatnich pi´ciu lat, 8 razy w dó∏ i 8 razy w gór´ danej drogi wodnej lub jej odcinka, oraz z∏o˝enie egzaminu ze znajomoÊci tej drogi wodnej lub jej odcinka. Rozdzia∏ 4 Âwiadectwa i patenty w s∏u˝bie maszynowej § 21. 1. Ustala si´ w s∏u˝bie maszynowej nast´pujàce Êwiadectwa i patenty: 1) Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej; 2) patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej. 2. Wzory Êwiadectwa i patentu,

ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. §

1. Do uzyskania Êwiadectwa motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie: 1) 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym albo 18-miesi´cznej praktyki w warsztatach mechanicznych przy remoncie silników spalinowych, ukoƒczenie kursu w zakresie obs∏ugi urzàdzeƒ maszynowych na statkach oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo 2) co najmniej wykszta∏cenia zasadniczego zawodowego o kierunku mechanicznym lub elektrycznym, 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym oraz z∏o˝enie egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych, albo Dziennik Ustaw Nr 50 — 3271 — 3) co najmniej wykszta∏cenia zasadniczego zawodowego o kierunku ˝egluga Êródlàdowa oraz z∏o˝enie egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych, albo 4) patentu motorzysty wachtowego w ˝egludze morskiej, albo 5) stopnia marynarza albo podoficera rezerwy Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej o specjalnoÊci motorzysty okr´towego. §
3. Do uzyskania patentu mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie: 1) 36-miesi´cznej praktyki p∏ywania, przy czym co najmniej 20 miesi´cy powinna stanowiç praktyka p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej przy obs∏udze mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych i mechanizmów pomocniczych, natomiast 16 miesi´cy mo˝e stanowiç praktyka w stoczniach lub warsztatach mechanicznych przy remoncie silników spalinowych, oraz z∏o˝enie egzaminu z wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych, albo 2) Êwiadectwa motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej oraz dodatkowej 20-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej na stanowisku motorzysty — przy obs∏udze mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych i mechanizmów pomocniczych, albo 3) dyplomu oficera mechanika na polskich statkach morskich albo stopnia oficera s∏u˝by mechanicznej Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej.
4. Dla osób, które ukoƒczy∏y co najmniej szko∏´ Êrednià o kierunku ˝egluga Êródlàdowa, wymiar praktyki p∏ywania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi 24 miesiàce, w tym co najmniej 18 miesi´cy powinna stanowiç praktyka p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej przy obs∏udze mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych i mechanizmów pomocniczych, natomiast 6 miesi´cy mo˝e stanowiç praktyka w stoczniach lub w warsztatach mechanicznych przy remoncie silników spalinowych. §
5. Ustala si´ nast´pujàce uprawnienia zawodowe posiadaczy Êwiadectw i patentów w s∏u˝bie maszynowej: 1) Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do samodzielnej obs∏ugi urzàdzeƒ maszynowych o mocy maszyn g∏ównych do 300 kW; 2) patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do zajmowania stanowiska mechanika na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej. Rozdzia∏ 5 Poz. 427 1) 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym, Êwiadectwa radiooperatora oraz ukoƒczenie kursu przygotowawczego w oÊrodku szkoleniowym uznanym przez ministra w∏aÊciwego do spraw transportu, potwierdzone Êwiadectwem z∏o˝enia z wynikiem pozytywnym egzaminu z wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci; 2) Êwiadectwa przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i A.R.P.A. oraz 3-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej wyposa˝onych w radary. §
7. Dokumentem uprawniajàcym do zajmowania stanowiska marynarza oraz samodzielnej obs∏ugi mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych o mocy maszyn g∏ównych do 300 kW jest Êwiadectwo marynarza motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej. Wzór Êwiadectwa okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.
8. Do uzyskania Êwiadectwa, o którym mowa w ust. 1, wymagane jest posiadanie praktyki p∏ywania okreÊlonej w § 11 oraz spe∏nienie wymagaƒ okreÊlonych w §
10. Za praktyk´ p∏ywania, o której mowa w ust. 2, uznaje si´ praktyk´ p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej w s∏u˝bie pok∏adowej. Rozdzia∏ 6 Komisje egzaminacyjne i zakres wymagaƒ egzaminacyjnych §
12. Egzaminy okreÊlone w rozporzàdzeniu przeprowadzajà: 1) terenowe komisje egzaminacyjne dzia∏ajàce przy dyrektorach urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej — dla uzyskania Êwiadectw,

§ 9ust.

1 pkt 2 i 4 i § 21 ust. 1 pkt 1, oraz patentów ˝eglarskich,

§ 9ust.

1 pkt 5 i 7; 2) centralna komisja egzaminacyjna dzia∏ajàca przy Dyrektorze Urz´du ˚eglugi Âródlàdowej we Wroc∏awiu — dla uzyskania patentów ˝eglarskich,

§ 9ust.

1 pkt 6 i 8 oraz w § 21 ust. 1 pkt

2. Przewodniczàcych komisji i zast´pców przewodniczàcego centralnej komisji egzaminacyjnej powo∏uje i odwo∏uje minister w∏aÊciwy do spraw transportu.
3. W sk∏ad komisji egzaminacyjnej wchodzà egzaminatorzy oraz sekretarz komisji, z tym ˝e w sk∏ad centralnej komisji egzaminacyjnej wchodzà ponadto: Dodatkowe dokumenty kwalifikacyjne 1) przedstawiciel dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej w∏aÊciwego dla miejsca przeprowadzania egzaminu; §
5. Dokumentem uprawniajàcym do obs∏ugi radaru jest Êwiadectwo obserwatora radarowego ˝eglugi Êródlàdowej. Wzór Êwiadectwa okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. 2) przedstawiciel dyrektora urz´du morskiego — przy egzaminach na patenty ˝eglarskie kapitanów ˝eglugi Êródlàdowej klasy A;
6. Do uzyskania Êwiadectwa, o którym mowa w ust. 1, wymagane jest posiadanie: 3) osoba posiadajàca uprawnienia pilotowe dla danej drogi wodnej lub jej odcinka oraz doÊwiadczenie w zakresie pilota˝u na tej drodze wodnej, której Dziennik Ustaw Nr 50 — 3272 — uprawnienie dotyczy — przy egzaminie na uprawnienia pilotowe.
7. Egzaminatorów i sekretarza powo∏ujà przewodniczàcy w∏aÊciwych komisji egzaminacyjnych. Egzaminatorów powo∏uje si´ spoÊród osób umieszczonych na liÊcie egzaminatorów ministra w∏aÊciwego do spraw transportu.
8. W sk∏ad centralnej komisji egzaminacyjnej mo˝e wchodziç przedstawiciel ministra w∏aÊciwego do spraw transportu. §
9. Przewodniczàcemu, zast´pcy przewodniczàcego, cz∏onkom i sekretarzowi komisji przys∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci 60 z∏ za jedno posiedzenie komisji, a egzaminatorom w wysokoÊci 10 z∏ za przeegzaminowanie jednej osoby z jednego przedmiotu. §
10. Wydatki zwiàzane z dzia∏alnoÊcià komisji egzaminacyjnych pokrywane sà z bud˝etu urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej. §
12. Osoba ubiegajàca si´ o przystàpienie do egzaminu sk∏ada we w∏aÊciwej komisji egzaminacyjnej pisemny wniosek wraz z potwierdzonymi kopiami dokumentów stwierdzajàcymi spe∏nienie wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu, a przed przystàpieniem do egzaminu przedstawia dowód uiszczenia op∏aty za egzamin.
13. Przed przystàpieniem kandydata do egzaminu komisja egzaminacyjna sprawdza, czy kandydat spe∏nia warunki do ubiegania si´ o odpowiednie Êwiadectwo albo patent. Poz. 427
14. Do wniosku o wydanie Êwiadectwa lub patentu nale˝y do∏àczyç: 1) wyciàg z dowodu osobistego; 2) dwie aktualne fotografie o wymiarach 20 x 25 mm; 3) odpowiednio: wyciàg p∏ywania sporzàdzony na podstawie zapisów w ˝eglarskiej ksià˝eczce pracy i potwierdzony przez urzàd ˝eglugi Êródlàdowej, stwierdzajàcy nabycie wymaganej praktyki p∏ywania na okreÊlonym stanowisku i wymieniajàcy rodzaje statków oraz Êródlàdowe drogi wodne, na których praktyka p∏ywania zosta∏a nabyta, lub dokument potwierdzajàcy praktyki w stoczni lub warsztatach mechanicznych dokonujàcych remontu silników; 4) wyciàg p∏ywania potwierdzony przez dyrektora urz´du morskiego o praktyce p∏ywania na morskich wodach wewn´trznych lub odpis innego dokumentu stwierdzajàcego posiadanie morskich kwalifikacji zawodowych — przy ubieganiu si´ o patenty ˝eglarskie kapitanów ˝eglugi Êródlàdowej klasy A; 5) zaÊwiadczenie w∏aÊciwej komisji egzaminacyjnej o z∏o˝eniu z wynikiem pozytywnym egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci na Êwiadectwo lub patent, o którego wydanie wnioskodawca si´ ubiega; 6) Êwiadectwo zdrowia potwierdzajàce stan zdrowia wymagany do pracy na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, na okreÊlonym stanowisku; 7) dokumenty potwierdzajàce posiadanie odpowiedniego wykszta∏cenia.
15. Do egzaminu mo˝e przystàpiç osoba, która legitymuje si´ praktykà p∏ywania w wymiarze nie mniejszym ni˝ 3/4 czasu wymaganego do uzyskania Êwiadectwa lub patentu. §
16. Wydajàc patent ˝eglarski, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej wprowadza w nim ograniczenia co do rodzaju i parametrów statków lub dróg wodnych, po których mo˝e byç uprawiana ˝egluga Êródlàdowa.
17. O niedopuszczeniu kandydata do egzaminu komisja egzaminacyjna zawiadamia zainteresowanego, informujàc o przyczynach niedopuszczenia. §
18. W sprawach wydawania Êwiadectw i patentów stosuje si´ przepisy Kodeksu post´powania administracyjnego. §
19. Egzaminy przeprowadza si´ w miar´ nap∏ywu wniosków, nie rzadziej jednak ni˝ dwa razy w ciàgu roku. Komisja egzaminacyjna mo˝e przeprowadzaç egzaminy na sesjach wyjazdowych. Rozdzia∏ 7 §
21. Egzamin na poszczególne Êwiadectwa i patenty przeprowadza si´ zgodnie z zakresem wymagaƒ egzaminacyjnych, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.
22. Sposób przeprowadzania egzaminów okreÊla regulamin dzia∏ania komisji egzaminacyjnych stanowiàcy za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia. §
24. Âwiadectwa i patenty przewidziane w rozporzàdzeniu wydaje, na pisemny wniosek zainteresowanej osoby, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, w∏aÊciwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy lub dla siedziby armatora zatrudniajàcego osob´ ubiegajàcà si´ o Êwiadectwo lub patent. Przepisy przejÊciowe i koƒcowe §
25. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej mo˝e, na wniosek armatora, wydaç zezwolenie na zajmowanie — przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 12 miesi´cy — stanowiska bezpoÊrednio wy˝szego ni˝ to, do którego uprawnia posiadany patent lub Êwiadectwo, pod warunkiem zachowania wymagaƒ bezpieczeƒstwa ˝eglugi. Wzór zezwolenia okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia. §
27. Dokumenty kwalifikacyjne wydane na podstawie rozporzàdzenia Ministra ˚eglugi z dnia 5 grudnia 1962 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych cz∏onków za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej i tratew (Dz. U. Nr 65, poz. 323) podlegajà, na wniosek zainteresowanego, wymianie na dokumenty kwalifikacyjne okreÊlone w rozporzàdzeniu: Dziennik Ustaw Nr 50 — 3273 — Poz. 427 1) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej I klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B; 13) patent ˝eglarski przewoênika i Êwiadectwo przewoênika — na patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej; 2) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej I klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi dyplom oficera wachtowego lub szypra statków morskich; 14) Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej — na Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej; 3) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej I klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi zaÊwiadczenie uprawniajàce do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wydane przez dyrektora urz´du morskiego; 4) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej II klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B; 5) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej II klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi dyplom oficera wachtowego statków morskich lub szypra statków morskich; 6) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej II klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi zaÊwiadczenie uprawniajàce do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wydane przez dyrektora urz´du morskiego; 7) patent ˝eglarski porucznika ˝eglugi Êródlàdowej — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B z ograniczeniem do statków II kategorii; 15) Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej — na Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej; 16) patent retmaƒski i Êwiadectwo pomocnika retmana — na patent przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej z rozszerzeniem uprawniajàcym do kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi; 17) Êwiadectwo motorzysty — na Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej.
28. Wymiany dokumentów kwalifikacyjnych dokonujà, w okresie 24 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, dyrektorzy urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej, w∏aÊciwi dla siedzib inspektoratów ˝eglugi Êródlàdowej, które wyda∏y dotychczasowe dokumenty.
29. W dokumentach kwalifikacyjnych wydawanych w drodze wymiany dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej wprowadza ograniczenia,

§ 19. 4. Dokumenty niewymienione w terminie okre

Êlonym w ust. 2 tracà wa˝noÊç.

1. Do wniosku o wymian´ dokumentu kwalifikacyjnego nale˝y za∏àczyç: 8) patent ˝eglarski porucznika ˝eglugi Êródlàdowej — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A z ograniczeniem do statków II kategorii, je˝eli przedstawi dyplom oficera wachtowego lub szypra statków morskich; 1) dwie aktualne fotografie, 9) patent ˝eglarski porucznika ˝eglugi Êródlàdowej — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A z ograniczeniem do statków II kategorii, je˝eli przedstawi zaÊwiadczenie uprawniajàce do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wydane przez dyrektora urz´du morskiego;
2. Wydajàc dokument kwalifikacyjny, w drodze wymiany, urzàd ˝eglugi Êródlàdowej uniewa˝nia dotychczasowy dokument kwalifikacyjny poprzez odciÊni´cie prostokàtnego stempla o wymiarach 9 x 3 cm w kolorze czerwonym, o treÊci „ANULOWANO”, i zwraca dokument jego posiadaczowi. 10) patent mechanika ˝eglugi Êródlàdowej I, II i III klasy — na patent ˝eglarski mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej; 11) patent stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej i Êwiadectwo stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej — na patent ˝eglarski stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej; 12) patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej I, II i III klasy — na patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej; 2) dokumenty potwierdzajàce posiadane kwalifikacje oraz przed∏o˝yç do wglàdu dokument to˝samoÊci z aktualnym adresem zameldowania. §
3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 6 miesi´cy od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem rozdzia∏u 2, który wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.2) Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at ——————— 2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze- niem Ministra ˚eglugi z dnia 5 grudnia 1962 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych cz∏onków za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej i tratew (Dz. U. Nr 65, poz. 323). Dziennik Ustaw Nr 50 — 3274 — Poz. 427 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. (poz. 427) Za∏àcznik nr 1 Dziennik Ustaw Nr 50 — 3275 — Poz. 427 Dziennik Ustaw Nr 50 — 3276 — Poz. 427 Dziennik Ustaw Nr 50 — 3277 — Poz. 427 Dziennik Ustaw Nr 50 — 3278 — Poz. 427 Dziennik Ustaw Nr 50 — 3279 — Poz. 427 Dziennik Ustaw Nr 50 — 3280 — Poz. 427 Za∏àcznik nr 2 WZÓR PATENTU MECHANIKA STATKOWEGO I WZÓR ÂWIADECTWA MOTORZYSTY Dziennik Ustaw Nr 50 — 3281 — Poz. 427 Za∏àcznik nr 3 WZÓR ÂWIADECTWA OBSERWATORA RADAROWEGO Dziennik Ustaw Nr 50 — 3282 — Poz. 427 Za∏àcznik nr 4 WZÓR ÂWIADECTWA MARYNARZA MOTORZYSTY Dziennik Ustaw Nr 50 — 3283 — Poz. 427 Za∏àcznik nr 5 ZAKRES WYMAGA¡ EGZAMINACYJNYCH §
4. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania Êwiadectwa starszego marynarza §
5. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania Êwiadectwa sternika A. Wymagana wiedza (2 egzaminatorów) A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów) I. Ogólne wiadomoÊci o statku i jego obs∏udze I. WiadomoÊci o budowie, wyposa˝eniu i obs∏udze statku
6. Podstawowe wiadomoÊci o statku ˝eglugi Êródlàdowej, jego wyposa˝eniu i konserwacji.
7. Typy i rodzaje statków ˝eglugi Êródlàdowej, p∏ywalnoÊç i statecznoÊç statku.
8. Podstawowe wiadomoÊci o linach — ich rodzaje i zastosowanie.
9. Urzàdzenia kotwiczne, cumownicze, holownicze i sczepiajàce.
10. Sprz´t i Êrodki ratunkowe; sprz´t i Êrodki ochrony przeciwpo˝arowej.
11. Ogólne wiadomoÊci z zakresu urzàdzeƒ maszynowych na statku.
12. Podstawowe poj´cia z zakresu budowy i teorii statku. Liny — rodzaje, w∏aÊciwoÊci i zastosowanie. Wytrzyma∏oÊç lin. Pomocniczy sprz´t linowy. Urzàdzenia kotwiczne — windy, ˝urawiki kotwiczne, kotwice i ich rodzaje, liny i ∏aƒcuchy kotwiczne. Sprz´t i Êrodki ratunkowe — ∏odzie i ich wyposa˝enie, tratwy p∏ywaki i ko∏a ratunkowe. Sprz´t przeciwpo˝arowy, rodzaje i zastosowanie. Urzàdzenia sterowe, opis, zasada dzia∏ania. Urzàdzenia holownicze. Urzàdzenia sczepiajàce.
13. Alarmy na statkach ˝eglugi Êródlàdowej. II. Podstawy locji Êródlàdowej
14. Podstawowe wiadomoÊci z zakresu urzàdzeƒ maszynowych i urzàdzeƒ pomocniczych na statkach. Podstawowe instalacje i zbiorniki. èród∏a energii.
15. Podstawowe wiadomoÊci o Êródlàdowych drogach wodnych i budownictwie wodnym.
16. Materia∏oznawstwo statkowe — wybrane zagadnienia.
17. ZnajomoÊç podstawowych przepisów ˝eglugowych, procedur wypadkowych, warunków bezpieczeƒstwa przy przewozie ∏adunków niebezpiecznych, dokumentów statkowych i za∏ogowych, gospodarki odpadami i Êciekami oraz likwidacji nadzwyczajnych zagro˝eƒ. Rodzaje i ogólne w∏aÊciwoÊci materia∏ów stosowanych na statkach ˝eglugi Êródlàdowej — zastosowanie (drewno, metale, tworzywa sztuczne; materia∏y pomocnicze — kleje, kity, smary, farby i materia∏y konserwacyjne). B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
18. Prace linowe i wià˝àce si´ z tym bezpieczeƒstwo i higiena pracy.
19. Pomocniczy sprz´t linowy.
20. Konserwacja statku, zjawisko korozji i Êrodki jej przeciwdzia∏ajàce; umiej´tnoÊç wykonywania podstawowych prac konserwacyjnych.
21. Alarmy statkowe, znajomoÊç czynnoÊci alarmowych.
22. Urzàdzenia: kotwiczne (rodzaje kotwic), cumownicze, holownicze i sczepiajàce oraz umiej´tnoÊç ich obs∏ugi.
23. Osprz´t ∏adunkowy (dêwigi, wciàgarki, transportery, przewody rurowe, windy ∏adunkowe) i jego obs∏uga, przygotowanie ∏adowni do przyj´cia ∏adunku, manewry przy za∏adunku i wy∏adunku.
24. Pos∏ugiwanie si´ Êrodkami ratunkowymi i ochrony przeciwpo˝arowej; obs∏uga sprz´tu ratunkowego i przeciwpo˝arowego.
25. Przygotowanie statku do remontu, przerwy w eksploatacji lub postoju zimowego. II. Podstawy locji Êródlàdowej Polski i Europy
26. Drogi wodne Koryto rzeki i procesy w nim zachodzàce. Regulacje rzek; cel, sposoby i materia∏y stosowane w regulacjach rzek, prace pog∏´biarskie. Kana∏y i rzeki skanalizowane. Powstawanie rzek, linia brzegowa, szlak ˝eglowny. Ogólne wiadomoÊci o Êródlàdowych drogach wodnych Polski i Europy. System Êródlàdowych dróg wodnych Europy Zachodniej i powiàzania ze Êródlàdowymi drogami wodnymi Polski. Koncepcje po∏àczeƒ transeuropejskich.
27. Szlak ˝eglowny Charakterystyka szlaku ˝eglownego, szerokoÊç rozporzàdzalna i wymagana. G∏´bokoÊç tranzytowa i maksymalna. Sposoby rozpoznawania szlaku ˝eglownego w porze dziennej i nocnej. Warunki widzialnoÊci znaków ˝eglugowych w ró˝nych warunkach pogodowych. Stany wód, powodzie i wp∏yw powodzi na warunki ˝eglugowe. Nawigacja zimowa.
28. Przepisy prawne w ˝egludze Êródlàdowej Klasyfikacja Êródlàdowych dróg wodnych, klasy i kryteria podzia∏u. Oznakowanie szlaku ˝eglowne- Dziennik Ustaw Nr 50 — 3284 — go na rzekach uregulowanych i nieuregulowanych. Znaki ˝eglugowe, rodzaje i znaczenie. Zasady ruchu i postoju statków. Oznakowanie i sygnalizacja statków pojedynczych i zestawów, w dzieƒ, w nocy, w warunkach ograniczonej widzialnoÊci.
29. Regulacje prawne w ˝egludze Êródlàdowej — wybrane zagadnienia. III. Podstawowe wiadomoÊci z teorii prowadzenia statku Znaczenie poj´ç: statecznoÊç, sterownoÊç, zwrotnoÊç, statecznoÊç kursowa, cyrkulacja i Êrednica cyrkulacji. Urzàdzenia sterowe; cz´Êci sk∏adowe, konserwacja. Sterowanie na pràdzie i wodzie stojàcej, manewry odbijania i dobijania, sterowanie na ∏ukach i w ciasnych przejÊciach, zjawiska „przyciàgania i przyssawania si´” przez statki, statku przez brzeg i dno drogi wodnej, sterowanie na punkt. Przepisy prawa drogi. B. Wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
30. Obs∏uga wszystkich urzàdzeƒ pok∏adowych statku.
31. Prace konserwacyjne.
32. Obs∏uga urzàdzeƒ sterowych statku i prowadzenie statku pod nadzorem kierownika statku.
33. Zasady bezpiecznej obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ maszynowych na statku, instalacji i zbiorników, êróde∏ energii. §
34. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania patentu ˝eglarskiego przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej A. Wymagana wiedza (1 egzaminator)
35. Rodzaje promów i ogólne wiadomoÊci o budowie promu.
36. Podstawowe wiadomoÊci z zakresu p∏ywalnoÊci i statecznoÊci promów.
37. Przepisy ˝eglugowe dotyczàce ˝eglugi promów i ich oznakowania oraz w zakresie wymagaƒ technicznych, wyposa˝enia i dokumentów warunkujàcych dopuszczenie promu do ˝eglugi. Przepisy bhp i przeciwpo˝arowe obowiàzujàce na promach. Post´powanie powypadkowe. Poz. 427
38. Praktyczna obs∏uga ∏odzi przewozowej bez nap´du mechanicznego oraz ∏odzi towarzyszàcej lub ratunkowej. §
39. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania patentu ˝eglarskiego szypra ˝eglugi Êródlàdowej A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów) I. Teoria prowadzenia statku
40. Podstawowe wiadomoÊci o w∏aÊciwoÊciach nawigacyjnych statku bez nap´du mechanicznego WypornoÊç, pojemnoÊç, noÊnoÊç. Ârodek ci´˝koÊci i wypornoÊci. Wp∏yw kszta∏tu statku na po∏o˝enie Êrodka wypornoÊci i ci´˝koÊci oraz zdolnoÊç poruszania si´ statku po wodzie. StatecznoÊç statku. ZwrotnoÊç. Wp∏yw rozmieszczenia ∏adunku na statecznoÊç statku. Podzia∏ki zanurzenia i wolna burta. Âwiadectwo pomiarowe. Przechy∏ i przeg∏´bienie statku oraz wp∏yw na manewrowoÊç statku.
41. Manewrowanie i zjawiska wyst´pujàce w czasie ruchu statku i zestawu holowanego Rozpoznanie szlaku ˝eglownego na podstawie uk∏adu nurtu, mielizn i linii brzegowej. Uk∏ady pràdu wody i g∏´bokoÊci na szlaku ˝eglownym. SzerokoÊç szlaku ˝eglownego. Dzia∏anie steru, cyrkulacja statku. Sterowanie statkiem bez nap´du mechanicznego w zestawie holowanym przy jeêdzie w dó∏ i w gór´ rzeki — odmiennoÊç sterowania. Zasady formowania zestawu holowanego. PrzejÊcie zestawu holowanego przez Êluzy i jazy, pod mostami; manewry przy wejÊciu do portu i bocznych dróg wodnych. ˚egluga w trudnych warunkach nawigacyjnych; przy wysokich i niskich stanach wody, we mgle i w warunkach zalodzenia. Mijanie i wyprzedzanie si´ zestawów holowanych. PrzejÊcie zestawu holowanego przez przemia∏y; sposoby pokonywania przemia∏ów, przeciàganie si´ statków pojedynczo przy ruchu w gór´ i w dó∏ rzeki. Opory ruchu statku w zale˝noÊci od pr´dkoÊci, w∏aÊciwoÊci statku i rodzaju drogi wodnej. Si∏y dzia∏ajàce na statek. Wp∏yw pràdu na manewrowoÊç statku. Zjawisko pràdów przeciwnych i zjawisko Êciàgania wody oraz wp∏yw tych zjawisk na statek. Wp∏yw wiatru na statek. Zjawisko schodzenia z kursu. Âluzowanie, kotwiczenie, odkotwiczenie, dobijanie, cumowanie, przeciàganie na cumach zestawu i statków w zestawie holowanym. II. Przepisy o ruchu i prawo drogi B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
42. Przeprowadzanie drobnych remontów i konserwacja promu.
43. Prawid∏owe rozmieszczenie pasa˝erów, ∏adunku i pojazdów na promie.
44. Uruchamianie promu, kierowanie ruchem i prowadzenie promu.
45. Udzielanie pierwszej pomocy tonàcym i ofiarom poparzenia.
46. Sygnalizacja statków Oznakowanie nawigacyjne statków dzienne i nocne. Charakterystyka i kolory Êwiate∏ nawigacyjnych. Sygna∏y dêwi´kowe statków — rodzaje, znaczenie, zasi´g s∏yszalnoÊci. Sygna∏y optyczne — rodzaje i znaczenie.
47. Systemy oznakowania szlaku ˝eglownego Uk∏ady szlaku ˝eglownego na rzekach uregulowanych i nieuregulowanych. Sposoby oznakowania szlaku ˝eglownego; znaki ˝eglugowe p∏ywajàce Dziennik Ustaw Nr 50 — 3285 — i brzegowe. Oznakowanie budowli i urzàdzeƒ hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii przesy∏owych krzy˝ujàcych si´ z drogà wodnà.
48. Prawo drogi Pierwszeƒstwo prawa drogi. Ruch statków na jednej wysokoÊci. Zasady mijania i wyprzedzania. PrzejÊcia pod mostami, przez Êluzy i jazy. PrzejÊcia ucià˝liwe. Przepisy graniczne i przepisy obowiàzujàce w portach morskich. III. Eksploatacja statków
49. Przepisy prawne normujàce: wymagania techniczne i wyposa˝enie statków bez nap´du, sk∏ad i kwalifikacje za∏ogi, Êwiadectwa zdolnoÊci ˝eglugowej, post´powanie w razie zaistnienia wypadku ˝eglugowego, gospodarki odpadami. Sprz´t awaryjny i sposoby ratowania statku. Wypadki przy manewrach dobijania, cumowania i kotwiczenia.
50. Zasady ∏adowania i wy∏adowywania statku. Sztauowanie i trymowanie ∏adunku. Prze∏adunki materia∏ów niebezpiecznych. Dokumenty ∏adunkowe. Wypadki w trakcie za∏adunku i wy∏adunku statku. Zapobieganie zanieczyszczeniom wód. Poz. 427 mechanizmów pomocniczych. Instalacje maszynowe i zbiorniki na ma∏ych statkach. èród∏a energii.
51. Przepisy prawne Przepisy ˝eglugowe — oznakowanie statków, znaki i sygna∏y optyczne i akustyczne, oznakowanie szlaku ˝eglownego — rodzaje i znaczenie znaków ˝eglugowych, oznakowanie przeszkód nawigacyjnych, budowli i urzàdzeƒ hydrotechnicznych oraz budowli i linii przesy∏owych krzy˝ujàcych si´ z drogà wodnà. Zasady prawa drogi. Dokumenty statkowe. Wypadki ˝eglugowe. Wymagania bhp, sanitarne oraz w zakresie ochrony Êrodowiska dotyczàce ma∏ych statków. B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
52. Uruchamianie oraz obs∏uga silnika i mechanizmów pomocniczych.
53. Usuwanie drobnych uszkodzeƒ.
54. Samodzielne manewrowanie ma∏ym statkiem.
55. Udzielanie pierwszej pomocy w nag∏ych wypadkach.
56. Manewry ratownicze ma∏ym statkiem. B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
57. Przygotowanie statku do ˝eglugi.
58. Manewrowanie statkiem bez nap´du mechanicznego. §
59. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania patentu ˝eglarskiego stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)
60. Podstawowe wiadomoÊci o rodzajach i budowie ma∏ych statków ˝eglugi Êródlàdowej. Materia∏y konstrukcyjne kad∏uba, podstawowe elementy konstrukcyjne, parametry kad∏uba, parametry statku.
61. W∏aÊciwoÊci manewrowe ma∏ego statku, wybrane zagadnienia teorii prowadzenia statku. Wypór i wypornoÊç, noÊnoÊç, Êrodek ci´˝koÊci i wyporu, p∏ywalnoÊç i statecznoÊç. P´dniki i ich rodzaje. Zjawiska zachodzàce wokó∏ strefy ruchu statku — op∏yw kad∏uba, ruch falowy, strumieƒ zaÊrubowy, pràd nadà˝ajàcy. Wp∏yw akwenu i rozmieszczenia ∏adunku lub pasa˝erów na manewrowanie statkiem, zjawisko przyssawania, wp∏yw wiatru i pràdu wody na statek i jego manewry.
62. Wyposa˝enie statku i jego kad∏uba.
63. Ogólne wiadomoÊci o drogach wodnych i budownictwie wodnym — zarys locji Êródlàdowej.
64. Ogólne wiadomoÊci o silnikach spalinowych i mechanizmach pomocniczych; rodzaje silników stosowanych na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, rola §
65. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)
66. Locja europejska Dok∏adna znajomoÊç przepisów ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych — Europejskiego Kodu ˚eglugi Âródlàdowej (CEVNI). Podstawowe cechy geograficzne, hydrologiczne, meteorologiczne i morfologiczne g∏ównych europejskich Êródlàdowych dróg wodnych o znaczeniu mi´dzynarodowym. ZnajomoÊç kryteriów klasyfikacji europejskich Êródlàdowych dróg wodnych o znaczeniu mi´dzynarodowym oraz systemów oznakowania stosowanych na tych drogach wodnych.
67. Locja lokalna drogi wodnej, której patent ma dotyczyç.
68. Teoria prowadzenia statku Manewrowanie statkiem ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym z uwzgl´dnieniem wp∏ywu wiatru i pràdu; ocena zjawiska zasysania oraz wielkoÊci zanurzenia statku na zwrotnoÊç, sterownoÊç i statecznoÊç kursowà. Dzia∏anie steru i Êruby nap´dowej i ich wp∏yw na w∏aÊciwoÊci manewrowe statku. Manewry: kotwiczenia, dobijania i odbijania od nabrze˝a w ka˝dych warunkach. PrzejÊcie przez Êluzy i jazy, pod mostami; manewry w portach, a tak˝e manewry mijania i wyprzedzania. Ruch statków kursami równoleg∏ymi.
69. Budowa i teoria statku ZnajomoÊç podstawowych zasad konstrukcji i budowy statku; czynniki wp∏ywajàce na bezpieczeƒ- Dziennik Ustaw Nr 50 — 3286 — stwo statku, znajdujàcych si´ na nim osób i ∏adunku. Podstawowa znajomoÊç przepisów w sprawie wymagaƒ technicznych dla statków ˝eglugi Êródlàdowej. ZnajomoÊç g∏ównych cz´Êci statku. Podstawowa wiedza z teorii statku; znajomoÊç zagadnieƒ dotyczàcych p∏ywalnoÊci i statecznoÊci oraz umiej´tnoÊç ich praktycznego zastosowania.
70. Silniki nap´dowe i mechanizmy pomocnicze Podstawowa znajomoÊç budowy i dzia∏ania silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych niezb´dna dla zapewnienia ich prawid∏owego funkcjonowania.
71. Eksploatacja statku Za∏adunek i wy∏adunek. Pomiar statku, Êwiadectwo pomiarowe, podzia∏ki zanurzenia i ich wykorzystanie; okreÊlanie iloÊci ∏adunku na podstawie Êwiadectwa pomiarowego. Zasady rozmieszczania ∏adunku, sztauplan.
72. Wypadki ˝eglugowe Dzia∏ania podejmowane w szczególnych okolicznoÊciach (trudne warunki ˝eglugowe) dla zapobie˝enia wypadkom. Post´powanie w razie zderzenia si´ statku, jego uszkodzenia lub wejÊcia na mielizn´. Korzystanie z osprz´tu awaryjnego i udzielanie pomocy ratowniczej. Zapobieganie po˝arom; urzàdzenia i sprz´t przeciwpo˝arowy. Zapobieganie zanieczyszczaniu wód.
73. Regulacje prawne w ˝egludze Êródlàdowej Poz. 427
74. Dodatkowe wymagania, w szczególnoÊci w zakresie dodatkowego wyposa˝enia statków ˝eglugi Êródlàdowej uprawiajàcych ˝eglug´ na wodach morskich.
75. Sposoby post´powania przy ratowaniu osób, statków i ∏adunku na wodach morskich, znajomoÊç indywidualnych technik ratunkowych.
76. Systemy rozgraniczenia ruchu i zg∏aszania pozycji statku oraz s∏u˝by kontroli ruchu w zespole portów Szczecin i ÂwinoujÊcie oraz na wodach i w portach Zatoki Gdaƒskiej — zasady uczestnictwa statków. §
77. Zakres dodatkowej wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania Êwiadectwa obserwatora radarowego w ˝egludze Êródlàdowej A. Wymagana wiedza (1 egzaminator) I. Zasada pracy radaru, budowa i obs∏uga
78. Zasada dzia∏ania radaru, w∏aÊciwoÊci fal elektromagnetycznych, ogólny opis radaru i schemat blokowy.
79. W∏àczanie i regulacja radaru (podstawowa i dodatkowa).
80. Ekran jako mapa radarowa (zakres, znaczniki pomiarowe, orientacja obrazu).
81. Zniekszta∏cenia ech — interpretacja obrazu, zak∏ócenia.
82. Ograniczenia radaru — parametry eksploatacyjne. B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
83. Instalacja radaru — bhp.
84. Samodzielne kierowanie i manewrowanie statkiem i zestawem. B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
85. Obs∏uga i kontrola pracy silników nap´dowych oraz mechanizmów pomocniczych, eliminowanie wyst´pujàcych zak∏óceƒ i nieprawid∏owoÊci w ich pracy.
86. P∏yty czo∏owe, w∏àczanie i podstawowa regulacja. §
87. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A
88. Wiedza i umiej´tnoÊci okreÊlone w § 6 (4 egzaminatorów).
89. Dok∏adna znajomoÊç systemów oznakowania wód morskich oraz mi´dzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu.
90. Regulacja radaru (podstawowa i dodatkowa — ZRW, rozró˝nialnik, d∏ugoÊç impulsu).
91. Interpretacja obrazu, obraz jako mapa, echa na ekranie.
92. Znaczniki pomiarowe.
93. Zak∏ócenia i zniekszta∏cenia.
94. Instalacja na statku, sektory cienia, kreska kursowa, bhp. II. Nawigacja radarowa i przepisy
95. ZnajomoÊç g∏ównych cech hydrologicznych, meteorologicznych i morfologicznych dróg wodnych o morskim charakterze. A. Wymagana wiedza (1 egzaminator)
96. ZnajomoÊç wydawnictw nautycznych i zastosowanie morskich pomocy nawigacyjnych. OkreÊlanie pozycji i kursu; dewiacja i deklinacja, prace na mapie morskiej. ZnajomoÊç symboli i skrótów stosowanych na klasycznych (papierowych) i elektronicznych mapach nawigacyjnych Zatoki Gdaƒskiej i Pomorskiej oraz locja i inne wydawnictwa nawigacyjne BHMW. Podstawowa wiedza o zjawiskach p∏ywów.
97. Nawigacja pilota˝owa (rzeki, kana∏y, identyfikacja linii brzegowej, przeszkody sta∏e).
98. Nawigacja na akwenach otwartych.
99. Zapobieganie zderzeniom (ustalanie ryzyka zderzenia, manewr zapobiegajàcy, obiekty na kursach równoleg∏ych).
100. Przepisy ˝eglugowe na Êródlàdowych drogach wodnych dotyczàce ˝eglugi za pomocà radaru, MPDM, sygna∏y mg∏owe. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3287 — B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
101. Identyfikacja linii brzegowej.
102. OkreÊlanie pozycji na akwenach otwartych, rzekach i kana∏ach. Poz. 427 III. Si∏ownia spalinowa
103. Ustawienie silnika na fundamentach. Sprz´g∏o, wa∏ poÊredni, wa∏ Êrubowy. Pochwa wa∏u Êrubowego — jej u∏o˝yskowanie i uszczelnienie.
104. Ustalanie ryzyka zderzenia, manewr zapobiegajàcy.
105. Rozmieszczenie mechanizmów w si∏owni. Rozmieszczenie zbiorników oraz instalacje rurociàgowe. Stacje zaworowe.
106. Obiekty na kursach równoleg∏ych, okreÊlanie parametrów ruchu.
107. Urzàdzenia kontrolno-sygnalizacyjne. Sygnalizacja alarmowa silników, z´z i si∏owni.
108. ˚egluga „na radar”. §
109. Zakres dodatkowej wiedzy wymaganej do kierowania statkami pasa˝erskimi (2 egzaminatorów)
110. ZnajomoÊç przepisów technicznych dotyczàcych statecznoÊci statków pasa˝erskich w razie awarii; podzia∏ statku na przedzia∏y wodoszczelne, wodnica maksymalnego zanurzenia. B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)
111. Obs∏uga silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych.
112. Eliminowanie wyst´pujàcych nieprawid∏owoÊci i zak∏óceƒ w pracy silników i mechanizmów pomocniczych.
113. Pierwsza pomoc w nag∏ych wypadkach.
114. Przyjmowanie paliwa i smarów.
115. Zapobieganie po˝arom; urzàdzenia i sprz´t gaÊniczy.
116. Prace remontowo-konserwacyjne w si∏owni spalinowej.
117. Metody i sprz´t do ratowania ˝ycia. §
118. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania patentu mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej
119. Sposoby ogólnej ochrony pasa˝erów i ich ewakuacji w razie uszkodzenia statku, zderzenia, wejÊcia na mielizn´, po˝aru, wybuchu oraz w innych sytuacjach mogàcych wywo∏aç panik´ na statku. A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów) §
120. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania Êwiadectwa motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej I. Teoria silnika spalinowego A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)
121. Podstawowe parametry silników. SprawnoÊç mechaniczna i ogólna silnika. Procesy zachodzàce w cylindrze silnika. Podstawowe zespo∏y silnika i ich budowa. I. Budowa i zasady dzia∏ania silników spalinowych i mechanizmów pomocniczych
122. Zasada dzia∏ania silników spalinowych. Zamiana energii cieplnej na energi´ ruchu. Silnik wysokopr´˝ny i jego przekrój schematyczny.
123. ZnajomoÊç budowy silnika wysokopr´˝nego. Blok silnikowy, cylindry, tuleje, g∏owice, t∏oki, pierÊcienie oraz ich rodzaje. Wa∏ korbowy, u∏o˝yskowanie, uszczelnienie, ko∏o zamachowe, korbowody i panwie. Sworzeƒ t∏okowy i jego zamocowanie. Zawory bezpieczeƒstwa, rozruchowe, ssàce i wydechowe. II. Mechanizmy i urzàdzenia pomocnicze, instalacje i zbiorniki
124. Pompy paliwowe zasilajàce, mechanizmy zawieszone na silniku, przyrzàdy kontrolno-pomiarowe. Instalacja elektryczna silnika.
125. Uk∏ad paliwowy i zbiorniki, uk∏ad smarowniczy, ch∏odzàcy, instalacji osuszajàcej i ogólnego u˝ytku, instalacji hydraulicznej, instalacji wody pitnej, instalacji Êcieków sanitarnych.
126. Pompy i spr´˝arki — typy i cz´Êci sk∏adowe. Butle spr´˝onego powietrza.
127. Instalacja elektryczna statku, obwody elektryczne, êród∏a energii — akumulatory, pràdnice, zasilanie z làdu.
128. Zasady dzia∏ania silnika 2- i 4-suwowego z zap∏onem samoczynnym oraz do∏adowanego.
129. Instalacje silnikowe: paliwowa, smarownicza, ch∏odzenia, rozruchowa — zasady dzia∏ania, obs∏uga i regulacja. Technika uruchamiania, obs∏ugi, podnoszenia obrotów i zatrzymywania silnika. Codzienna konserwacja silnika. Najprostsze systemy regulacyjne w poszczególnych instalacjach.
130. Magazynowanie paliw, olejów i smarów oraz gospodarka nimi. W∏aÊciwoÊci paliw i olejów. II. Mechanizmy pomocnicze i instalacje statkowe
131. Zasady budowy elementów instalacji kad∏ubowej.
132. Instalacje z´zowe, balastowe, ch∏odzenia, przeciwpo˝arowe, smarownicze, hydrauliki si∏owej, spr´˝onego powietrza i centralnego ogrzewania.
133. Zasady dzia∏ania pomp wirnikowych i t∏okowych, spr´˝arek i turbospr´˝arek. Obs∏uga instalacji hydraulicznych.
134. Budowa urzàdzeƒ sterowych i ich rodzaje. Armatura stosowana w instalacjach statkowych.
135. Budowa wciàgarek kotwicznych i urzàdzeƒ sczepiajàcych. Mechanizmy i urzàdzenia statków technicznych.
136. P´dniki i ich rodzaje, zasada ustawiania linii wa∏ów. Sprz´g∏a nawrotne. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3288 — III. Elektrotechnika statkowa
137. Zastosowanie energii elektrycznej na statku i podstawy elektrotechniki. Zasady dzia∏ania podstawowych urzàdzeƒ elektrycznych na statku.
138. Rodzaje instalacji elektrycznych na statku i êród∏a pràdu. Rodzaje kabli i przewodów stosowanych na statkach. Elektryczne instalacje rozruchowe. Prostowniki i przetwornice. IV. Budowa i remonty statków
139. Ogólne wiadomoÊci o budowie statku. Podzia∏ i zakres remontów — opisy remontowe. Naprawy podstawowych elementów kad∏uba statku.
140. Remonty silników spalinowych i mechanizmów pomocniczych. Naprawy i wymiana instalacji kad∏ubowych. Naprawy instalacji elektrycznych. Poz. 427 Nadzór techniczny nad budowà i remontami statków. V. Podstawowe przepisy prawne w ˝egludze Êródlàdowej. Nadzór klasyfikacyjny, techniczny, sanitarny i ochrony Êrodowiska. B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne
141. Obs∏uga silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych. Eliminowanie wyst´pujàcych nieprawid∏owoÊci i zak∏óceƒ w pracy silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych.
142. Odczytywanie rysunków technicznych i szkicowanie schematów instalacji statkowych.
143. Przygotowanie statku do remontu; odbiór wykonanych prac remontowych. Za∏àcznik nr 6 REGULAMIN DZIA¸ANIA KOMISJI EGZAMINACYJNYCH §
145. Egzamin z wiedzy na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej oraz na patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej sk∏ada si´ z cz´Êci pisemnej i ustnej.
146. Egzamin teoretyczny przeprowadza si´ wed∏ug wymagaƒ egzaminacyjnych okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.
147. Egzamin praktyczny na patent ˝eglarski odbywa si´ dla ka˝dego kandydata osobno, na pok∏adzie takiego statku, do kierowania którym patent ˝eglarski ma uprawniaç. §
149. Tematy egzaminów pisemnych, opracowane przez egzaminatorów — zatwierdza przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej.
150. Przewodniczàcego komisji egzaminacyjnej, egzaminatorów i sekretarza komisji obowiàzuje zachowanie w tajemnicy tematów egzaminacyjnych oraz podj´cie Êrodków zabezpieczajàcych zachowanie tej tajemnicy. §
152. BezpoÊrednio przed rozpocz´ciem egzaminu pisemnego przewodniczàcy komisji w obecnoÊci cz∏onków komisji oraz kandydatów przyst´pujàcych do egzaminu og∏asza tematy egzaminacyjne.
153. Ka˝dy z przyst´pujàcych do egzaminu otrzymuje wypisane tematy egzaminacyjne w formie testu.
154. Egzamin pisemny trwa 1 godzin´. W tym czasie nie wolno urzàdzaç przerw zbiorowych.
155. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej sprawuje ogólny nadzór nad przebiegiem egzaminu pisemnego; sta∏y dy˝ur na sali egzaminacyjnej pe∏ni co najmniej dwóch cz∏onków komisji.
156. Sk∏adajàcym egzamin pisemny przys∏uguje prawo do korzystania w czasie egzaminu z przyrzàdów, tablic i innych pomocy dopuszczonych przez przewodniczàcego komisji. Korzystanie przez zdajàcych egzamin z pomocy innych osób lub udzielanie zdajàcym pomocy w jakiejkolwiek formie jest zabronione i powoduje skreÊlenie z listy osób sk∏adajàcych egzamin. §
157. Egzamin ustny odbywa si´ w obecnoÊci wszystkich cz∏onków komisji egzaminacyjnej. W przypadku zg∏oszenia si´ wi´cej ni˝ dziesi´ciu kandydatów, dopuszcza si´ egzaminowanie w podkomisjach w sk∏adzie: zast´pca przewodniczàcego, egzaminatorzy. §
159. Ustala si´ nast´pujàcà skal´ ocen z egzaminu teoretycznego: bardzo dobra, dobra, dostateczna lub niedostateczna.
160. Ocena niedostateczna z egzaminu teoretycznego wyklucza dopuszczenie do egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych. §
162. Z przebiegu egzaminu teoretycznego sporzàdza si´ protokó∏, który podpisujà przewodniczàcy oraz cz∏onkowie komisji, bioràcy udzia∏ w egzaminie pisemnym i ustnym.
163. Protokó∏, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç w szczególnoÊci: 1) dat´, miejsce i czas trwania egzaminu teoretycznego (pisemnego i ustnego); 2) nazwiska cz∏onków komisji bioràcych udzia∏ w egzaminie; 3) nazwiska i imiona osób ubiegajàcych si´ o poszczególne Êwiadectwa i patenty; 4) oceny z egzaminu teoretycznego; 5) decyzj´ komisji o dopuszczeniu do egzaminu praktycznego. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3289 — §
165. Egzamin z umiej´tnoÊci praktycznych na statkach odbywa si´ w obecnoÊci co najmniej trzech cz∏onków komisji, w tym: 1) na Êwiadectwa starszego marynarza i sternika, na patent ˝eglarski stermotorzysty i patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej — przewodniczàcego komisji i cz∏onka komisji posiadajàcego co najmniej patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B; 2) na pozosta∏e patenty ˝eglarskie — przewodniczàcego komisji lub jego zast´pcy, przedstawiciela urz´du ˝eglugi Êródlàdowej i cz∏onka komisji posiadajàcego patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A; 3) na Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej i patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej — cz∏onka komisji posiadajàcego patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej.
166. Ocen´ z egzaminu praktycznego wystawia egzaminator powo∏any przez przewodniczàcego, stosujàc skal´ ocen okreÊlonà w § 5 ust.
167. §
169. Po zakoƒczeniu egzaminu praktycznego komisja ustala ostatecznà ocen´ z ca∏ego egzaminu — stosujàc skal´ ocen okreÊlonà w § 5 ust. 1, bioràc pod uwag´ oceny z cz´Êci teoretycznej i praktycznej. Ostateczna ocena z egzaminu wpisywana jest do protoko∏u koƒcowego, a nast´pnie przedstawiana jest zainteresowanej osobie. Wyniki egzaminu og∏asza si´ w ostatnim dniu egzaminów.
170. Protokó∏ koƒcowy, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç nast´pujàce dane: 1) dat´ i miejsce ustalenia ostatecznej oceny z ca∏ego egzaminu; Poz. 427 2) sk∏ad komisji egzaminacyjnej; 3) nazwiska i imiona osób zdajàcych egzamin, z okreÊleniem rodzaju Êwiadectwa lub patentu, których egzamin dotyczy∏; 4) ostatecznà ocen´ z egzaminu; 5) stwierdzenie o zdaniu bàdê niezdaniu egzaminu.
171. Protokó∏ koƒcowy powinien zostaç opatrzony odciskiem piecz´ci komisji egzaminacyjnej i podpisany przez wszystkich cz∏onków komisji.
172. Dokumenty dotyczàce prac komisji egzaminacyjnej pozostajà w archiwum komisji.
173. Pisemne prace egzaminacyjne mogà byç zniszczone po up∏ywie trzech lat, liczàc od dnia egzaminu pisemnego. §
175. Sk∏adajàcy egzamin, który uzyska∏ ocen´ niedostatecznà z jednego przedmiotu, ma prawo ubiegaç si´ o dopuszczenie do egzaminu poprawkowego. O dopuszczeniu do egzaminu poprawkowego decyduje przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej i wyznacza jego termin.
176. Sk∏adajàcy egzamin, który uzyska∏ ocen´ niedostatecznà z dwóch przedmiotów, uzyskuje ocen´ niedostatecznà z egzaminu. O ponowne dopuszczenie do egzaminu mo˝e ubiegaç si´ nie wczeÊniej ni˝ po up∏ywie roku, liczàc od dnia, w którym nie zda∏ egzaminu. §
177. Komisja egzaminacyjna wydaje osobie, która zda∏a egzamin z wynikiem pozytywnym, zaÊwiadczenie stwierdzajàce z∏o˝enie egzaminu wymaganego do uzyskania patentu. Dziennik Ustaw Nr 50 — 3290 — Poz. 427 Za∏àcznik nr 7 WZÓR ZEZWOLENIA DO OKRESOWEGO ZAJMOWANIA OKREÂLONEGO STANOWISKA Format A5 — pionowo URZÑD ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ w ..................................................... ZEZWOLENIE nr ...... Na podstawie § 36 rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej (Dz. U. Nr 50, poz. 427) ................................................................................................................................... (nazwisko i imi´) posiadacz patentu/Êwiadectwa ................................................................................................................................... otrzyma∏ zezwolenie na zajmowanie stanowiska ................................................. ................................................................................................................................... na statku .................................................................................................................. na drodze wodnej ................................................................................................. . Zezwolenie wa˝ne jest do dnia ............................................................................ . .......................................... ............................................ (data i miejsce wydania) (podpis dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej) odcisk piecz´ci urz´dowej Hologram