Oświadczenie rządowe z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów

Dziennik Ustaw Nr 63 — 4171 — Poz. 583 i 584 Po zaznajomieniu si´ z powy˝szym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — porozumienie powy˝sze zosta∏o uznane za s∏uszne zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w nim zawartych; — Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do wy˝ej wspomnianego porozumienia; — porozumienie b´dzie niezmiennie zachowywane. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 30 marca 1996 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati 584 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Porozumienia nicejskiego dotyczàcego mi´dzynarodowej klasyfikacji towarów i us∏ug dla celów rejestracji znaków, podpisanego w Nicei dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Genewie dnia 13 maja 1977 r. oraz zmienionego dnia 28 wrzeÊnia 1979 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 9 ust´p 2 Porozumienia nicejskiego dotyczàcego mi´dzynarodowej klasyfikacji towarów i us∏ug dla celów rejestracji znaków, sporzàdzonego w Nicei dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Genewie dnia 13 maja 1977 r. oraz zmienionego dnia 28 wrzeÊnia 1979 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 30 marca 1996 r. wy˝ej wymienione porozumienie. Dnia 4 grudnia 1996 r. z∏o˝ono Dyrektorowi Generalnemu Âwiatowej Organizacji W∏asnoÊci Intelektualnej jako depozytariuszowi dokument przystàpienia. Chiƒska Republika Ludowa1 Republika Chorwacji 9 sierpnia 1994 r. 29 paêdziernika 1992 r. Republika Czeska 1 stycznia 1993 r. Królestwo Danii2 3 czerwca 1981 r. Dominika 8 wrzeÊnia 2000 r. Republika Estoƒska 27 maja 1996 r. Republika Finlandii 6 lutego 1979 r. Republika Francuska3 22 kwietnia 1980 r. Republika Grecka 7 listopada 1998 r. Zgodnie z artyku∏em 9 ust´p 4 (a) porozumienia wesz∏o ono w ˝ycie 8 kwietnia 1961 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 9 ust´p 4 (c), dnia 4 marca 1997 r. Gruzja JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: Irlandia Republika Islandii 9 kwietnia 1995 r. 1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y lub stanà si´ stronami porozumienia w podanych ni˝ej datach: Paƒstwo Izrael4 12 listopada 1969 r. lub 18 marca 1970 r. Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna Japonia Australia Republika Austrii Barbados 5 lipca 1972 r. Republika Gwinei Królestwo Hiszpanii 28 lutego 2003 r. 5 listopada 1996 r. 9 maja 1979 r. 6 lutego 1979 r. 20 lutego 1990 r. 6 lutego 1979 r. Federalna Republika Jugos∏awii 27 kwietnia 1992 r. 21 sierpnia 1982 r. Republika Kazachstanu 24 kwietnia 2002 r. 12 marca 1985 r. Królestwo Belgii 20 listopada 1984 r. Republika Beninu 6 lutego 1979 r. Republika Bia∏oruÊ 12 czerwca 1998 r. ——————— 1 Akt genewski ma zastosowanie równie˝ do Specjalnego Re- gionu Administracyjnego Makau od dnia 20 grudnia 1999 r. 2 Dania rozszerzy∏a zastosowanie Aktu sztokholmskiego na Wyspy Owcze od dnia 28 paêdziernika 1972 r. BoÊnia i Hercegowina 23 marca 1994 r. 3 W∏àcznie z zamorskimi departamentami i terytoriami. 4 To sà alternatywne daty wejÊcia w ˝ycie, o których Dyrektor Republika Bu∏garii 27 lutego 2001 r. Generalny WIPO poinformowa∏ zainteresowane paƒstwa. Dziennik Ustaw Nr 63 — 4172 — Poz. 584 i 585 Federacja Rosyjska6 30 grudnia 1987 r. Rumunia 30 czerwca 1998 r. Republika Kirgiska 10 grudnia 1998 r. Koreaƒska Republika Ludowo-Demokratyczna 6 czerwca 1997 r. Republika Singapuru 18 marca 1999 r. Republika Korei 8 stycznia 1999 r. Republika S∏owacka 1 stycznia 1993 r. Republika Kuby 26 grudnia 1995 r. Republika S∏owenii 30 wrzeÊnia 1992 r. Republika Libaƒska 8 kwietnia 1961 r. Stany Zjednoczone Ameryki Ksi´stwo Liechtensteinu 14 lutego 1987 r. Republika Surinamu 16 grudnia 1981 r. Republika Litewska 22 lutego 1997 r. Konfederacja Szwajcarska 22 kwietnia 1986 r. Wielkie Ksi´stwo Luksemburga 21 grudnia 1983 r. Królestwo Szwecji Republika ¸otewska 1 stycznia 1995 r. Republika Tad˝ykistanu 25 grudnia 1991 r. By∏a Republika Jugos∏owiaƒska Macedonii 26 paêdziernika 1993 r. Zjednoczona Republika Tanzanii 14 wrzeÊnia 1999 r. Republika Trynidadu i Tobago 20 marca 1996 r. Republika Malawi 24 paêdziernika 1995 r. Republika Tunezyjska 29 maja 1967 r. Królestwo Maroka 24 stycznia 1976 r. Ksi´stwo Monako 9 maja 1981 r. 29 lutego 1984 r. 6 lutego 1979 r. Republika Turcji 1 stycznia 1996 r. Ukraina 29 grudnia 2000 r. 19 stycznia 2000 r. 12 stycznia 2002 r. Meksykaƒskie Stany Zjednoczone 21 marca 2001 r. Wschodnia Republika Urugwaju Republika Mo∏dowy 1 grudnia 1997 r. Republika Uzbekistanu Mongolia 16 czerwca 2001 r. Republika Mozambiku 18 stycznia 2002 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 3 lipca 1979 r. Królestwo Niderlandów5 15 sierpnia 1979 r. Republika Federalna Niemiec 12 stycznia 1982 r. Królestwo Norwegii 7 lipca 1981 r. Republika Portugalska 30 lipca 1982 r. Wyspa St. Lucia Republika W´gierska 21 sierpnia 1982 r. Republika W∏oska 19 lutego 1983 r. Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz ——————— ——————— newskiego w stosunku do Aruby 28 lutego 1994 r. cji Rosyjskiej. 5 Królestwo Niderlandów rozszerzy∏o zastosowanie Aktu ge- 18 marca 2001 r. 6 Od 25 grudnia 1991 r. porozumienie stosuje si´ do Federa- 585 KONWENCJA o prawie w∏aÊciwym dla wypadków drogowych, sporzàdzona w Hadze dnia 4 maja 1971 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: W dniu 4 maja 1971 r. zosta∏a sporzàdzona w Hadze Konwencja o prawie w∏aÊciwym dla wypadków drogowych, w nast´pujàcym brzmieniu: Przek∏ad KONWENCJA o prawie w∏aÊciwym dla wypadków drogowych, sporzàdzona 4 maja 1971 r. Paƒstwa-Sygnatariusze niniejszej konwencji, pragnàc ustanowiç wspólne przepisy o prawie w∏aÊciwym dla pozaumownej odpowiedzialnoÊci cywilnej wynikajàcej z wypadków drogowych, postanowi∏y w tym celu zawrzeç konwencj´ i uzgodni∏y nast´pujàce postanowienia: Artyku∏ 1 Niniejsza konwencja okreÊla prawo w∏aÊciwe dla pozaumownej odpowiedzialnoÊci cywilnej wynikajàcej z wypadków drogowych, niezale˝nie od rodzaju post´powania, w którym dochodzi si´ tej odpowiedzialnoÊci.