Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie sposobu postępowania przy stosowaniu produktów leczniczych w sytuacji, gdy brak jest

Dziennik Ustaw Nr 67 — 4292 — Poz. 631 i 632 632 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie sposobu post´powania przy stosowaniu produktów leczniczych w sytuacji, gdy brak jest odpowiedniego weterynaryjnego produktu leczniczego dopuszczonego do obrotu dla danego gatunku zwierzàt Na podstawie art. 69 ust. 1b ustawy z dnia 6 wrzeÊnia 2001 r. — Prawo farmaceutyczne (Dz. U. Nr 126, poz. 1381, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: §

2. W przypadku, gdy nie ma odpowiedniego produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonego do obrotu dla danego gatunku zwierzàt, lekarz weterynarii, w celu ratowania ˝ycia lub zdrowia zwierz´cia, a w szczególnoÊci w celu ograniczenia cierpienia zwierz´cia, mo˝e zastosowaç u zwierz´cia lub grupy zwierzàt: 1) produkt leczniczy weterynaryjny dopuszczony do obrotu dla innego gatunku zwierzàt albo dla tego samego gatunku, lecz z innym wskazaniem stosowania; 2) produkt leczniczy dopuszczony do obrotu dla ludzi, który nie jest produktem leczniczym weterynaryjnym — gdy brak jest produktu, o którym mowa w pkt 1; 3) lek recepturowy — gdy brak jest produktów, o których mowa w pkt 1 i
3. ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833). 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 141, poz. 1181 i Nr 152, poz. 1265 oraz z 2003 r. Nr 45, poz.
5. Produkty lecznicze, w tym leki recepturowe, o których mowa w ust. 1, stosowane u gatunków zwierzàt, których tkanki lub produkty mogà byç przeznaczone do spo˝ycia przez ludzi mogà zawieraç jedynie substancje czynne wchodzàce w sk∏ad produktów leczniczych weterynaryjnych dopuszczonych do obrotu dla tych gatunków zwierzàt. §
7. Lekarz weterynarii, który zastosuje produkty lecznicze, w tym leki recepturowe, o których mowa w § 1 ust. 1, u zwierz´cia, którego tkanki lub produkty mogà byç przeznaczone do spo˝ycia przez ludzi, okreÊla ka˝dorazowo okres karencji dla tkanek i produktów pochodzàcych od tego zwierz´cia.
8. Je˝eli zastosowane produkty lecznicze, w tym leki recepturowe, o których mowa w § 1 ust. 1, nie posiadajà okreÊlonego okresu karencji dla danego gatunku zwierzàt, to ustalony okres karencji nie mo˝e byç krótszy ni˝: 1) 7 dni — w przypadku mleka i jaj; 2) 28 dni — w przypadku tkanek jadalnych pochodzàcych od ptaków i ssaków; 3) liczba dni uzyskana z ilorazu liczby 500 i temperatury wody stawu hodowlanego, w którym przebywajà leczone ryby w stopniach Celsjusza — w przypadku tkanek ryb.
9. W przypadku zastosowania produktu homeopatycznego u zwierzàt, których tkanki lub produkty mogà Dziennik Ustaw Nr 67 — 4293 — byç przeznaczone do spo˝ycia przez ludzi, je˝eli zawartoÊç substancji czynnej w tym produkcie homeopatycznym jest równa lub ni˝sza ni˝ 1 : 1 000 000, przyjmuje si´ zerowy okres karencji. §
10. W przypadku zastosowania produktu leczniczego, w tym leku recepturowego, o którym mowa w § 1 ust. 1, u zwierzàt, których tkanki lub produkty mogà byç przeznaczone do spo˝ycia przez ludzi, lekarz weterynarii w dokumentacji, o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt, badaniu zwierzàt rzeênych i mi´sa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, ——————— Poz. 632 i 633 poz. 752, z póên. zm.3)), zamieszcza nast´pujàce informacje: 1) dat´ badania zwierz´cia; 2) rozpoznanie choroby; 3) dane o w∏aÊcicielu; 4) opis leczonych zwierzàt i ich liczb´; 5) czas trwania leczenia; 6) okres karencji. §
11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz.
12. Minister Zdrowia: L. Sikorski 633 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 4 kwietnia 2003 r. w sprawie wykazu prac, przy wykonywaniu których istnieje mo˝liwoÊç przeniesienia zaka˝enia na inne osoby Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 wrzeÊnia 2001 r. o chorobach zakaênych i zaka˝eniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391) zarzàdza si´, co nast´puje: §
13. Ustala si´ wykaz prac, przy wykonywaniu których istnieje szczególne ryzyko przeniesienia na inne osoby zaka˝enia pràtkami gruêlicy, który jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. ——————— §
14. Ustala si´ wykaz prac, przy wykonywaniu których istnieje szczególne ryzyko przeniesienia na inne osoby zaka˝enia pa∏eczkami duru brzusznego, durów rzekomych A, B i C, innymi pa∏eczkami Salmonella pochodzenia odzwierz´cego oraz pa∏eczkami Shigella, który jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — §
15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia. zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833). Minister Zdrowia: L. Sikorski Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 kwietnia 2003 r. (poz. 633) Za∏àcznik nr 1 WYKAZ PRAC, PRZY WYKONYWANIU KTÓRYCH ISTNIEJE SZCZEGÓLNE RYZYKO PRZENIESIENIA NA INNE OSOBY ZAKA˚ENIA PRÑTKAMI GRUèLICY Prace na stanowiskach zwiàzanych z ciàg∏ym kontaktem z ludêmi w: 2) szko∏ach wy˝szych, wy˝szych szko∏ach zawodowych, wy˝szych szko∏ach wojskowych; 1) przedszkolach, szko∏ach i placówkach systemu oÊwiaty; 3) szpitalach;