Konwencja o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi

Dziennik Ustaw Nr 78 — 4972 — Ksi´stwo Andory, w zwiàzku z przystàpieniem, w dniu 26 stycznia 2001 r., do Konwencji o mi´dzynarodowym lotnictwie cywilnym (Chicago, 1944), sta∏o si´ stronà wszystkich protoko∏ów zmieniajàcych t´ konwencj´, które obowiàzywa∏y w momencie jego przystàpienia, a nabra∏y mocy prawnej w stosunku do niego z dniem wejÊcia w ˝ycie powy˝szej konwencji w odniesieniu do Ksi´stwa Andory (25 lutego 2001 r.). Poz. 701 i 702 wym lotnictwie cywilnym (Chicago, 1944), sta∏y si´ stronà wszystkich protoko∏ów zmieniajàcych t´ konwencj´, które obowiàzywa∏y w momencie ich przystàpienia, a nabra∏y mocy prawnej w stosunku do nich z dniem wejÊcia w ˝ycie powy˝szej konwencji w odniesieniu do Saint Kitts i Nevis (20 czerwca 2002 r.). Saint Kitts i Nevis, w zwiàzku z przystàpieniem, w dniu 21 maja 2002 r., do Konwencji o mi´dzynarodo- Minister Spraw Zagranicznych: w z. A.D. Rotfeld 702 KONWENCJA o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, sporzàdzona w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: W dniu 17 marca 1992 r. zosta∏a sporzàdzona w Helsinkach Konwencja o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, w nast´pujàcym brzmieniu: Przek∏ad KONWENCJA o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych PREAMBU¸A Strony niniejszej konwencji, uznajàc, ˝e ochrona i u˝ytkowanie cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych stanowià wa˝ne i pilne zadania, których efektywne wykonanie mo˝e byç zapewnione jedynie przez Êcis∏à wspó∏prac´, zaniepokojone istniejàcymi i mogàcymi wystàpiç krótko- i d∏ugotrwa∏ymi zmianami stanu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, wp∏ywajàcymi ujemnie na Êrodowisko, gospodark´ i dobrobyt paƒstw cz∏onkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej (EKG), podkreÊlajàc potrzeb´ wzmocnienia narodowych i mi´dzynarodowych przedsi´wzi´ç zmierzajàcych do zapobiegania i zmniejszania zrzutów niebezpiecznych substancji do Êrodowiska wodnego oraz zmniejszania eutrofizacji i zakwaszenia, a tak˝e zanieczyszczenia Êrodowiska morskiego ze êróde∏ làdowych, w szczególnoÊci na obszarach przybrze˝nych, witajàc z zadowoleniem wysi∏ki ju˝ podj´te przez rzàdy paƒstw cz∏onkowskich EKG, ukierunkowane na zacieÊnienie dwustronnej i wielostronnej wspó∏- pracy majàcej na celu zapobieganie zanieczyszczaniu wód granicznych, jego kontrol´ i zmniejszenie, stabilne oraz racjonalne u˝ytkowanie wód, zachowanie zasobów wodnych i ochron´ Êrodowiska, przypominajàc odpowiednie postanowienia i zasady Deklaracji Konferencji Sztokholmskiej w sprawie Ârodowiska Cz∏owieka, Aktu Koƒcowego Konferencji Bezpieczeƒstwa i Wspó∏pracy w Europie (KBWE), dokumentów koƒcowych spotkaƒ w Madrycie i Wiedniu przedstawicieli paƒstw — uczestników KBWE, „Regionalnej strategii ochrony Êrodowiska i racjonalnego u˝ytkowania zasobów naturalnych w paƒstwach cz∏onkowskich EKG do i po 2000 roku”, Êwiadome roli Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w stymulowaniu mi´dzynarodowej wspó∏pracy ukierunkowanej na zapobieganie i zmniejszanie zanieczyszczenia wód transgranicznych oraz ich stabilne i racjonalne u˝ytkowanie, a tak˝e przypominajàc w tej kwestii „Deklaracj´ Europejskiej Komisji Gospodarczej w sprawie polityki zapobiegania i zmniejszania zanieczyszczenia wód, w tym transgranicznych” oraz „Deklaracj´ w sprawie polityki racjonalnego u˝ytkowania zasobów wodnych”, „Zasady wspó∏pracy w dziedzinie wód transgranicznych”, „Kart´ racjonalnego u˝ytkowania wód podziemnych” i „Kodeks post´powania przy awaryjnym zanieczyszczeniu Êródlàdowych wód transgranicznych”, powo∏ujàc si´ na decyzje I

(42)i I

(44)podj´te przez Europejskà Komisj´ Gospodarczà odpowiednio Dziennik Ustaw Nr 78 — 4973 — na czterdziestej drugiej i na czterdziestej czwartej sesji i na wyniki Spotkania KBWE w sprawie ochrony Êrodowiska (Sofia, Bu∏garia, 16 paêdziernika — 3 listopada 1989 r.), podkreÊlajàc, ˝e wspó∏praca mi´dzy paƒstwami cz∏onkowskimi w dziedzinie ochrony i wykorzystania wód transgranicznych powinna byç przede wszystkim realizowana przez wypracowanie porozumieƒ mi´dzy paƒstwami nadbrze˝nymi, graniczàcymi z tymi samymi wodami, zw∏aszcza w tych przypadkach, w których porozumienia takie nie zosta∏y jeszcze zawarte, Poz. 702 Cz´Êç I POSTANOWIENIA DOTYCZÑCE WSZYSTKICH STRON Artyku∏ 2 Postanowienia ogólne 1. Strony podejmà wszelkie odpowiednie przedsi´wzi´cia w celu zapobiegania, kontrolowania i zmniejszania jakiegokolwiek oddzia∏ywania transgranicznego. uzgodni∏y, co nast´puje: Artyku∏ 1 OkreÊlenia W rozumieniu niniejszej konwencji: 1. „wody transgraniczne” oznaczajà ka˝de powierzchniowe lub podziemne wody, które tworzà i przecinajà granice mi´dzy dwoma lub wi´cej paƒstwami lub znajdujà si´ na takich granicach; je˝eli wody transgraniczne wp∏ywajà bezpoÊrednio do morza, to ich zasi´g koƒczy si´ na linii prostej, ∏àczàcej punkty linii niskiej wody na ich brzegach, poprzecznej do ujÊcia cieku transgranicznego; 2. „oddzia∏ywanie transgraniczne” oznacza jakiekolwiek oddzia∏ywanie powodujàce znaczne szkodliwe skutki w Êrodowisku na obszarze podlegajàcym jurysdykcji jednej Strony, b´dàce rezultatem zmiany stanu wód transgranicznych spowodowanej ludzkà dzia∏alnoÊcià, której fizyczny poczàtek ma miejsce ca∏kowicie lub cz´Êciowo na obszarze podlegajàcym jurysdykcji innej Strony; przez takie oddzia∏ywanie w Êrodowisku rozumie si´ wp∏yw na zdrowie i bezpieczeƒstwo cz∏owieka, flor´, faun´, gleby, powietrze, wody, klimat, krajobraz, zabytki historyczne i inne struktury fizyczne lub interakcje mi´dzy tymi czynnikami, a tak˝e wp∏yw na spuÊcizn´ kulturowà lub warunki spo∏eczno-gospodarcze zmiany tych czynników; 3. „Strona” oznacza Umawiajàcà si´ Stron´ konwencji, chyba, ˝e z tekstu wynika inne znaczenie tego okreÊlenia; 2. Strony podejmà wszelkie odpowiednie przedsi´wzi´cia majàce w szczególnoÊci na celu: (

a)zapobieganie, kontrolowanie i zmniejszanie zanieczyszczenia wód, które powoduje lub mo˝e spowodowaç oddzia∏ywanie transgraniczne; (
b)zapewnienie u˝ytkowania wód transgranicznych zgodnego z ekologicznie uzasadnionym i racjonalnym gospodarowaniem zasobami wodnymi, ich zachowaniem i ochronà Êrodowiska; (
c)zapewnienie u˝ytkowania wód transgranicznych w rozsàdny i sprawiedliwy sposób, ze szczególnym uwzgl´dnieniem ich charakteru transgranicznego w czasie prowadzenia dzia∏alnoÊci, która powoduje lub mo˝e spowodowaç oddzia∏ywanie transgraniczne; (
d)zapewnienie zachowania ekosystemów i, jeÊli jest to niezb´dne, ich restytuowanie. 3. Przedsi´wzi´cia majàce na celu zapobieganie, kontrol´ i zmniejszanie zanieczyszczeƒ wód b´dà podejmowane, w miar´ mo˝liwoÊci, u êród∏a zanieczyszczenia. 4. Przedsi´wzi´cia te nie mogà prowadziç bezpoÊrednio lub poÊrednio do przenoszenia zanieczyszczeƒ na inne komponenty Êrodowiska. 5. Realizujàc przedsi´wzi´cia, o których mowa w ust´pie 1 i 2 niniejszego artyku∏u, Strony b´dà kierowaç si´ nast´pujàcymi zasadami: 5. „wspólny organ” oznacza jakàkolwiek dwu- lub wielostronnà komisj´ lub innà odpowiednià struktur´ organizacyjnà dzia∏ajàcà na rzecz wspó∏pracy mi´dzy Stronami Nadbrze˝nymi; (
a)zasadà przezornoÊci, zgodnie z którà dzia∏ania majàcego na celu unikni´cie potencjalnego transgranicznego zanieczyszczenia spowodowanego zrzutem substancji niebezpiecznych nie mo˝na odk∏adaç na tej podstawie, ˝e badania naukowe nie ustali∏y definitywnie zwiàzku przyczynowo-skutkowego mi´dzy tymi substancjami z jednej strony i potencjalnym oddzia∏ywaniem transgranicznym — z drugiej; 6. „substancje niebezpieczne” oznaczajà substancje toksyczne, rakotwórcze, mutagenne, teratogenne lub bioakumulacyjne, szczególnie kiedy okazujà si´ substancjami trwa∏ymi; (
b)zasadà zanieczyszczajàcy p∏aci, zgodnie z którà wydatki zwiàzane z zapobieganiem zanieczyszczeniu i jego zmniejszeniem ponoszone sà przez zanieczyszczajàcego; 7. „najlepsza dost´pna technologia” (termin jest zdefiniowany w za∏àczniku I do niniejszej konwencji). (
c)gospodarowania zasobami wodnymi w taki sposób, aby zaspokajanie potrzeb obecnego pokole- 4. „Strony Nadbrze˝ne” oznaczajà Strony graniczàce z tymi samymi wodami transgranicznymi; Dziennik Ustaw Nr 78 — 4974 — nia nie zmniejsza∏o mo˝liwoÊci zaspokajania potrzeb przysz∏ym pokoleniom. 6. Strony Nadbrze˝ne wspó∏pracujà na zasadzie równoÊci i wzajemnoÊci, w szczególnoÊci przez zawieranie dwustronnych i wielostronnych umów, w celu rozwoju zharmonizowanej polityki, programów i strategii obejmujàcych odpowiednie zlewnie lub ich cz´Êci i majàcych na celu zapobieganie i zmniejszanie oddzia∏ywaƒ transgranicznych oraz ochron´ Êrodowiska wód transgranicznych lub Êrodowiska, na które te wody majà wp∏yw, w∏àczajàc w to Êrodowisko morskie. 7. Stosowanie niniejszej konwencji nie powinno prowadziç ani do pogorszenia warunków Êrodowiska, ani do zwi´kszonego oddzia∏ywania transgranicznego. 8. Postanowienia niniejszej konwencji nie naruszajà prawa Stron do przyj´cia i stosowania odr´bnie lub wspólnie surowszych Êrodków ni˝ przewidziane w niniejszej konwencji. Artyku∏ 3 Zapobieganie, kontrolowanie i zmniejszanie 1. W celu zapobiegania, kontrolowania i zmniejszania oddzia∏ywania transgranicznego Strony opracujà, przyjmà, wprowadzà i, na ile to b´dzie mo˝liwe, podejmà uzgodnione odpowiednie Êrodki prawne, administracyjne, ekonomiczne, finansowe i techniczne, majàce zapewniç mi´dzy innymi: (
a)zapobieganie zrzutom zanieczyszczeƒ u êród∏a i ich zmniejszenie przez zastosowanie, mi´dzy innymi, ma∏o- i bezodpadowej technologii; (
b)ochron´ wód transgranicznych przed zanieczyszczeniami ze êróde∏ punktowych przez wczeÊniejsze wydawanie pozwoleƒ na zrzuty Êcieków przez kompetentne organy krajowe oraz monitorowanie i kontrolowanie tych zrzutów; (
c)okreÊlanie granicznych norm zrzutu Êcieków opartych na najlepszej dost´pnej technologii dla zrzutu niebezpiecznych substancji; (
d)wprowadzenie ostrzejszych wymagaƒ, prowadzàcych nawet do zakazu zrzutu Êcieków w pojedynczych przypadkach, jeÊli wynikaç to b´dzie z koniecznoÊci utrzymania odpowiedniej jakoÊci odbiorników lub ekosystemu; (
e)zastosowanie co najmniej biologicznego oczyszczania Êcieków miejskich lub równowa˝nych mu procesów, przy czym, tam gdzie to oka˝e si´ niezb´dne, kolejnymi etapami; (
f)stosowanie odpowiednich Êrodków, takich jak najlepsza dost´pna technologia, w celu zmniejszenia zrzutu substancji po˝ywkowych ze êróde∏ przemys∏owych i miejskich; (
g)opracowanie i stosowanie odpowiednich Êrodków i najlepszych praktyk ekologicznych, prowadzàcych do zmniejszenia zawartoÊci substancji Poz. 702 po˝ywkowych i niebezpiecznych ze êróde∏ rozproszonych, szczególnie tam, gdzie g∏ównym êród∏em tych substancji jest gospodarka rolna (wytyczne rozwoju najlepszych praktyk ekologicznych przedstawiono w za∏àczniku II do niniejszej konwencji); (
h)dokonywanie ocen oddzia∏ywania na Êrodowisko i innych rodzajów ocen; (
i)wsparcie dla sprzyjajàcej Êrodowisku gospodarki wodnej, w tym dla podejÊcia ekosystemowego; (
j)opracowanie planów przeciwdzia∏ania nadzwyczajnym zagro˝eniom; (
k)podj´cie dodatkowych Êrodków zapobiegajàcych zanieczyszczeniu wód podziemnych; (
l)zmniejszenie ryzyka awaryjnego zanieczyszczenia. 2. W tym celu ka˝da Strona powinna ustanowiç normy zrzutu zanieczyszczeƒ ze êróde∏ punktowych do wód powierzchniowych oparte na najlepszej dost´pnej technologii, odpowiednio stosowanej wobec poszczególnych ga∏´zi przemys∏u lub zak∏adów przemys∏owych, z których pochodzà substancje niebezpieczne. Odpowiednie dzia∏ania, wspomniane w ust´pie 1 niniejszego artyku∏u, majàce na celu zmniejszenie wyp∏ywu substancji niebezpiecznych ze êróde∏ punktowych i rozproszonych do wód oraz zapobieganie temu, mogà, mi´dzy innymi, wprowadzaç ca∏kowity lub cz´Êciowy zakaz produkcji lub u˝ytkowania tych substancji. Powinny byç wzi´te pod uwag´ istniejàce listy takich ga∏´zi przemys∏u lub zak∏adów przemys∏owych i listy takich substancji niebezpiecznych uj´te w mi´dzynarodowych konwencjach lub regulacjach prawnych, które majà zastosowanie w zakresie obj´tym niniejszà konwencjà. 3. Ponadto ka˝da Strona okreÊli, tam gdzie to jest uzasadnione, docelowe wymagania wobec jakoÊci wody i ustanowi kryteria jakoÊci wody w celu zmniejszania oddzia∏ywania transgranicznego i jego zapobiegania. Ogólne wytyczne dla opracowania takich docelowych wymagaƒ i kryteriów podano w za∏àczniku III do niniejszej konwencji. JeÊli b´dzie to konieczne, Strony podejmà starania prowadzàce do uaktualnienia tego za∏àcznika. Artyku∏ 4 Monitoring Strony opracujà programy monitoringu stanu wód transgranicznych. Artyku∏ 5 Badania i rozwój Strony b´dà wspó∏pracowaç w badaniach naukowych i przy rozwijaniu skutecznych metod zapobiegania oddzia∏ywaniu transgranicznemu i jego zmniejszania. W tym celu Strony, uwzgl´dniajàc dzia∏alnoÊç badawczà odpowiednich instytucji mi´dzynarodowych, Dziennik Ustaw Nr 78 — 4975 — na zasadach dwu- i/lub wielostronnych, podejmà starania, by zapoczàtkowaç lub zintensyfikowaç okreÊlone programy badawcze, jeÊli b´dzie to niezb´dne, majàce, mi´dzy innymi, na celu: (
a)wypracowanie metod oznaczania toksycznoÊci niebezpiecznych substancji oraz szkodliwoÊci zanieczyszczeƒ; (
b)podniesienie wiedzy o wyst´powaniu, rozprzestrzenianiu si´ i oddzia∏ywaniu na Êrodowisko zanieczyszczeƒ oraz procesów z nimi zwiàzanych; (
c)rozwój i stosowanie technologii, procesów produkcji i wzorów konsumpcyjnych bezpiecznych dla Êrodowiska; (
d)wyeliminowanie i/lub zastàpienie substancji mogàcych oddzia∏ywaç transgranicznie; (
e)wypracowanie bezpiecznych dla Êrodowiska metod pozbywania si´ niebezpiecznych substancji; (
f)wypracowanie specjalnych metod polepszenia stanu wód transgranicznych; (
g)wypracowanie metod rozwijania bezpiecznego dla Êrodowiska budownictwa wodnego i robót regulacyjnych; (
h)fizycznà i finansowà ocen´ szkód powsta∏ych w rezultacie oddzia∏ywania transgranicznego. Poz. 702 Cz´Êç II POSTANOWIENIA DOTYCZÑCE STRON NADBRZE˚NYCH Artyku∏ 9 Wspó∏praca dwustronna i wielostronna 1. Strony Nadbrze˝ne zawierajà na zasadzie równoÊci i wzajemnoÊci dwu- lub wielostronne umowy lub wprowadzajà inne uregulowania, tam gdzie one jeszcze nie istniejà, lub wnoszà zmiany do istniejàcych umów, jeÊli jest to konieczne, by wyeliminowaç sprzecznoÊci z podstawowymi zasadami niniejszej konwencji, po to, by okreÊliç swoje wzajemne stosunki i dzia∏ania odnoszàce si´ do zapobiegania oddzia∏ywaniom transgranicznym i do ich zmniejszania. Strony Nadbrze˝ne okreÊlà obszar zlewni lub jej cz´Êci obj´te wspó∏pracà. Te porozumienia lub uregulowania obejmà odpowiednie zagadnienia b´dàce przedmiotem niniejszej konwencji, a tak˝e wszystkie inne zagadnienia, które mogà byç uznane przez Strony Nadbrze˝ne za niezb´dne we wspó∏pracy. 2. Umowy lub uregulowania wymienione w ust´pie 1 niniejszego artyku∏u powinny przewidywaç powo∏anie wspólnych organów. Do zadaƒ tych organów, bez uszczerbku dla odpowiednich istniejàcych umów i ustaleƒ, powinno nale˝eç mi´dzy innymi: Rezultaty takich programów badawczych powinny byç wymieniane mi´dzy Stronami, zgodnie z artyku∏em 6 niniejszej konwencji. (
a)zbieranie, gromadzenie i ocenianie wyników badaƒ w celu zidentyfikowania êróde∏ zanieczyszczeƒ mogàcych spowodowaç oddzia∏ywanie transgraniczne; Artyku∏ 6 (
b)wypracowanie wspólnych programów monitoringowych dotyczàcych jakoÊci i iloÊci wód; Wymiana informacji Strony zapewnià jak najszerszà i szybkà wymian´ informacji w sprawach, które sà przedmiotem niniejszej konwencji. Artyku∏ 7 OdpowiedzialnoÊç Strony b´dà wspiera∏y odpowiednie wysi∏ki mi´dzynarodowe, których celem jest wypracowanie zasad, kryteriów i procedur w dziedzinie odpowiedzialnoÊci. Artyku∏ 8 Ochrona informacji Ustalenia niniejszej konwencji nie naruszajà praw lub zobowiàzaƒ Stron do ochrony informacji zwiàzanych z tajemnicà przemys∏owà i handlowà, w∏àczajàc w to w∏asnoÊç intelektualnà lub bezpieczeƒstwo narodowe, zgodnie z krajowym porzàdkiem prawnym Stron oraz stosowanymi ponadnarodowymi regulacjami. (
c)sporzàdzenie rejestrów i wymiana informacji dotyczàcych êróde∏ zanieczyszczeƒ, w zakresie, o którym mowa w ust´pie 2 punkt (
a)niniejszego artyku∏u; (
d)wypracowanie norm zrzutu Êcieków i ocenianie efektywnoÊci programów dotyczàcych zwalczania zanieczyszczania; (
e)wypracowanie wspólnych docelowych norm i kryteriów jakoÊci wód z uwzgl´dnieniem postanowieƒ artyku∏u 3 ust´p 3 niniejszej konwencji i proponowanie odpowiednich Êrodków s∏u˝àcych utrzymaniu istniejàcego stanu wód i, je˝eli to jest niezb´dne, poprawie jej jakoÊci; (
f)wypracowanie programów uzgodnionych dzia∏aƒ majàcych na celu zmniejszenie ∏adunków zanieczyszczajàcych wyp∏ywajàcych zarówno ze êróde∏ punktowych (tj. êróde∏ miejskich i przemys∏owych), jak i rozproszonych (szczególnie z terenów rolniczych); (
g)ustanowienie procedur ostrzegania i alarmowania; (
h)pe∏nienie roli forum dla wymiany informacji dotyczàcych istniejàcego i planowanego u˝ytkowania Dziennik Ustaw Nr 78 — 4976 — Poz. 702 wody i odpowiednich instalacji, które mogà spowodowaç oddzia∏ywanie transgraniczne; i koncentracja w wodach transgranicznych sà regularnie monitorowane. (
i)promowanie wspó∏pracy i wymiany informacji o najlepszych dost´pnych technologiach, zgodnie z postanowieniami artyku∏u 13 niniejszej konwencji, a tak˝e zach´canie do wspó∏pracy w programach badaƒ naukowych; 3. Strony Nadbrze˝ne, w regularnych odst´pach czasu, b´dà przeprowadzaç wspólne lub skoordynowane oceny stanu wód transgranicznych oraz skutecznoÊci Êrodków przedsi´wzi´tych w celu zapobiegania oddzia∏ywaniom transgranicznym i ich zmniejszania. Rezultaty tych ocen podaje si´ do publicznej wiadomoÊci, zgodnie z postanowieniami zawartymi w artykule 16 niniejszej konwencji. (
j)uczestniczenie w wykonywaniu ocen oddzia∏ywania na Êrodowisko odnoszàcych si´ do wód transgranicznych, zgodnie z odpowiednimi mi´dzynarodowymi ustaleniami. 3. Je˝eli Paƒstwo nadmorskie, b´dàce Stronà niniejszej konwencji, poddane jest bezpoÊrednio i w istotny sposób oddzia∏ywaniu transgranicznemu, Strony Nadbrze˝ne mogà, jeÊli wszystkie si´ na to zgodzà, zaproponowaç temu Paƒstwu nadmorskiemu wzi´cie we w∏aÊciwy sposób udzia∏u w dzia∏alnoÊci wielostronnych wspólnych organów, powo∏anych przez Strony Nadbrze˝ne graniczàce z danymi wodami transgranicznymi. 4. Wspólne organy, zgodnie z niniejszà konwencjà, zapraszajà wspólne cia∏a powo∏ane przez Paƒstwa nadmorskie w celu ochrony Êrodowiska morskiego, b´dàcego pod bezpoÊrednim wp∏ywem oddzia∏ywania transgranicznego, do wspó∏pracy w celu zharmonizowania ich wysi∏ków oraz zapobiegania i zmniejszania oddzia∏ywania transgranicznego. 5. Je˝eli na obszarze jednej zlewni istniejà dwa lub wi´cej wspólnych organów, organy te dà˝à do skoordynowania swoich dzia∏aƒ w celu wzmocnienia dzia∏aƒ majàcych na celu zapobieganie oddzia∏ywaniom transgranicznym i ich zmniejszanie na danym obszarze zlewni. Artyku∏ 10 Konsultacje Konsultacje odbywajà si´ mi´dzy Stronami Nadbrze˝nymi na zasadzie wzajemnoÊci, w dobrej wierze i na zasadach dobrosàsiedztwa, na proÊb´ jednej ze Stron. Celem takich konsultacji jest rozwój wspó∏pracy w dziedzinach, które sà przedmiotem postanowieƒ niniejszej konwencji. Wszelkie konsultacje powinny byç przeprowadzane przez wspólny organ, jeÊli taki zosta∏ ustanowiony zgodnie z artyku∏em 9 niniejszej konwencji. Artyku∏ 11 Wspólny monitoring i oceny 1. W ramach ogólnej wspó∏pracy omówionej w artykule 9 lub na podstawie szczegó∏owych uregulowaƒ, Strony Nadbrze˝ne wypracujà i b´dà realizowaç wspólne programy monitoringu stanu wód transgranicznych, w∏àczajàc w to powodzie i dryfowanie kry lodowej, a tak˝e oddzia∏ywania transgraniczne. 2. Strony Nadbrze˝ne uzgodnià parametry zanieczyszczenia i wskaêniki zanieczyszczeƒ, których zrzut 4. Strony Nadbrze˝ne zharmonizujà w tym celu zasady opracowywania i funkcjonowania programów monitoringu, systemów pomiarowych, urzàdzeƒ, metod analitycznych przetwarzania i oceny danych oraz metod rejestracji zrzutów zanieczyszczeƒ. Artyku∏ 12 Wspólne badania i rozwój W ramach ogólnej wspó∏pracy, o której mowa w artykule 9, lub na podstawie szczegó∏owych uregulowaƒ Strony Nadbrze˝ne podejmujà konkretne badania naukowe i prace rozwojowe majàce na celu osiàgni´cie i utrzymanie docelowego stanu wód i spe∏nienie kryteriów jakoÊci wody, które te Strony zgodzi∏y si´ ustaliç i przyjàç. Artyku∏ 13 Wymiana informacji mi´dzy Stronami Nadbrze˝nymi 1. Strony Nadbrze˝ne w ramach odpowiednich umów lub innych uregulowaƒ, zgodnie z artyku∏em 9 niniejszej konwencji, wymieniajà si´ odpowiednio dost´pnymi danymi, dotyczàcymi mi´dzy innymi: (
a)ekologicznego stanu wód transgranicznych; (
b)doÊwiadczenia zdobytego w rezultacie wprowadzania najlepszych dost´pnych technologii i korzystania z nich oraz wyników badaƒ i prac rozwojowych; (
c)zrzutów zanieczyszczeƒ i wyników monitoringu; (
d)Êrodków podj´tych i planowanych w celu zapobiegania i zmniejszenia oddzia∏ywania transgranicznego; (
e)pozwoleƒ i uregulowaƒ dotyczàcych zrzutu Êcieków, wydanych przez kompetentne w∏adze lub w∏aÊciwy organ. 2. W celu zharmonizowania norm zrzutów Êcieków Strony Nadbrze˝ne podejmujà wymian´ informacji dotyczàcà ich krajowych uregulowaƒ. 3. JeÊli jedna Strona Nadbrze˝na jest proszona przez drugà Stron´ Nadbrze˝nà o dostarczenie brakujàcych danych lub informacji, to ta pierwsza powinna podjàç dzia∏ania prowadzàce do spe∏nienia tej proÊby, jednak˝e mo˝e uwarunkowaç spe∏nienie tej proÊby po- Dziennik Ustaw Nr 78 — 4977 — kryciem przez drugà Stron´ uzasadnionych kosztów uzyskania i, tam gdzie to jest w∏aÊciwe, przetwarzania takich danych lub informacji. 4. W celu wykonania niniejszej konwencji, Strony Nadbrze˝ne b´dà u∏atwiaç wymian´ najlepszych dost´pnych technologii, w szczególnoÊci przez promocj´ handlowej wymiany najlepszych dost´pnych technologii oraz promocj´ bezpoÊrednich kontaktów przemys∏owych i kooperacji, w∏àczajàc w to przedsi´wzi´cia typu joint-venture, a tak˝e przez wymian´ informacji i doÊwiadczeƒ oraz udzielanie pomocy technicznej. Strony Nadbrze˝ne podejmà tak˝e wspólne programy szkoleniowe oraz b´dà organizowaç odpowiednie seminaria i spotkania. Artyku∏ 14 Ostrzeganie i systemy alarmowe Strony Nadbrze˝ne b´dà bezzw∏ocznie informowaç si´ wzajemnie o ka˝dej krytycznej sytuacji mogàcej staç si´ przyczynà oddzia∏ywania transgranicznego. Strony Nadbrze˝ne ustanowià, gdziekolwiek b´dzie to w∏aÊciwe, i b´dà wykorzystywaç koordynowane lub wspólne systemy ∏àcznoÊci, ostrzegania i alarmowania w celu uzyskiwania i przekazywania informacji. Dzia∏anie tych systemów polega na przekazywaniu kompatybilnych danych, za pomocà wspólnych procedur przekazywania i przetwarzania danych oraz wspólnych Êrodków technicznych, które podlegajà uzgodnieniu przez Strony Nadbrze˝ne. Strony Nadbrze˝ne b´dà informowaç si´ wzajemnie o kompetentnych organach lub punktach kontaktowych wyznaczonych do tego celu. Poz. 702 Artyku∏ 16 Informowanie ludnoÊci 1. Strony Nadbrze˝ne zapewnià dost´p ludnoÊci do informacji o stanie wód transgranicznych, Êrodkach przedsi´wzi´tych lub planowanych, majàcych na celu zapobieganie oddzia∏ywaniu transgranicznemu i jego zmniejszenie, oraz do informacji o skutecznoÊci podj´tych Êrodków. W tym celu Strony Nadbrze˝ne zapewnià, ˝e nast´pujàce informacje b´dà dost´pne dla ludnoÊci: (
a)o docelowych normach jakoÊci wody; (
b)o wydanych pozwoleniach i postawionych warunkach; (
c)o wynikach badaƒ wody i zrzutów Êcieków, uzyskanych w ramach monitoringu i oceny, a tak˝e o wynikach kontroli przestrzegania docelowych norm jakoÊci wód lub warunków, na jakich wydano pozwolenie. 2. Strony Nadbrze˝ne zapewnià ludnoÊci w celach kontrolnych bezp∏atny dost´p do tych informacji oraz stworzà przedstawicielom ludnoÊci, za rozsàdnà op∏atà, praktyczne mo˝liwoÊci otrzymywania od Stron Nadbrze˝nych kopii takich informacji na piÊmie. Cz´Êç III POSTANOWIENIA ORGANIZACYJNE I KO¡COWE Artyku∏ 17 Spotkania Stron Artyku∏ 15 Wzajemna pomoc 1. W razie powstania krytycznych sytuacji Strony Nadbrze˝ne powinny okazywaç sobie na ˝yczenie wzajemnà pomoc, zgodnie z procedurami ustanowionymi na mocy ust´pu 2 niniejszego artyku∏u. 2. Strony Nadbrze˝ne wypracujà i uzgodnià procedury wzajemnej pomocy odnoszàce si´ m.in. do nast´pujàcych spraw: (
a)kierowanie pomocà, jej kontrola i koordynacja oraz nadzór nad udzielanà pomocà; (
b)udost´pnianie lokalnych urzàdzeƒ i s∏u˝b Stronie udzielajàcej pomocy oraz u∏atwienie, w razie potrzeby, formalnoÊci zwiàzanych z przekroczeniem granicy; 1. Pierwsze spotkanie Stron zwo∏ane b´dzie nie póêniej ni˝ w ciàgu jednego roku od dnia wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji. Kolejne spotkania zwo∏ywane b´dà co trzy lata lub cz´Êciej, zgodnie z przyj´tym regulaminem. Strony zwo∏ajà spotkanie nadzwyczajne, jeÊli podejmà w tej sprawie decyzj´ na zwyczajnym spotkaniu lub jeÊli jedna z nich przed∏o˝y w formie pisemnej odpowiedni wniosek, pod warunkiem ˝e uzyska on poparcie co najmniej jednej trzeciej Stron w ciàgu szeÊciu miesi´cy od dnia powiadomienia wszystkich Stron. 2. Na swoich spotkaniach Strony b´dà rozpatrywaç wykonywanie niniejszej konwencji i w tym celu: (
a)dokonajà przeglàdu polityki i podejÊcia metodologicznego Stron do ochrony i u˝ytkowania wód transgranicznych w celu dalszej poprawy ochrony i u˝ytkowania tych wód; (
c)podejmowanie przedsi´wzi´ç zapobiegajàcych szkodzie, zwolnienie z odpowiedzialnoÊci i/lub wyrównanie strat poniesionych przez Stron´ udzielajàcà pomocy i/lub jej personel oraz w miar´ potrzeby, za tranzyt przez terytorium trzeciej strony; (
b)wymienià informacje dotyczàce doÊwiadczeƒ zdobytych przy zawieraniu i wykonywaniu dwustronnych i wielostronnych porozumieƒ lub innych uregulowaƒ w sprawie ochrony i u˝ytkowania wód transgranicznych, których uczestnikiem jest jedna lub wi´cej Stron niniejszej konwencji; (
d)metody kompensacji kosztów us∏ug zwiàzanych z udzielonà pomocà. (
c)w razie potrzeby b´dà korzystaç we wszelkich sprawach zwiàzanych z osiàgni´ciem celów niniej- Dziennik Ustaw Nr 78 — 4978 — szej konwencji z us∏ug odpowiednich organów Europejskiej Komisji Gospodarczej, a tak˝e innych kompetentnych mi´dzynarodowych organów i wyspecjalizowanych komitetów; (
d)na swoim pierwszym spotkaniu rozpatrzà i przyjmà na zasadzie consensusu regulamin swych spotkaƒ; (
e)rozpatrzà i przyjmà propozycje poprawek do niniejszej konwencji; (
f)b´dà rozpatrywaç i podejmowaç dodatkowe dzia∏ania, które mogà byç niezb´dne do osiàgni´cia celów niniejszej konwencji. Artyku∏ 18 Prawo g∏osu 1. Ka˝da Strona niniejszej konwencji, z wyjàtkiem przypadków przewidzianych w ust´pie 2 niniejszego artyku∏u, dysponuje jednym g∏osem. 2. Regionalne organizacje integracji gospodarczej korzystajà ze swojego prawa g∏osu w sprawach, które wchodzà w zakres ich kompetencji, dysponujàc liczbà g∏osów równà liczbie ich Paƒstw cz∏onkowskich b´dàcych Stronami niniejszej konwencji. Organizacje te nie dysponujà prawem g∏osu, jeÊli ich Paƒstwa cz∏onkowskie korzystajà z przys∏ugujàcego im prawa g∏osu, i na odwrót. Artyku∏ 19 Sekretariat Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej wykonuje nast´pujàce funkcje sekretariatu: (
a)zwo∏uje i przygotowuje spotkania Stron; (
b)przekazuje Stronom sprawozdania i inne informacje otrzymywane zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji; (
c)wykonuje inne funkcje powierzone mu przez Strony. Artyku∏ 20 Za∏àczniki Za∏àczniki do niniejszej konwencji stanowià jej integralnà cz´Êç. Poz. 702 Sekretarzowi Wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej, który informuje o niej wszystkie Strony nie póêniej ni˝ na dziewi´çdziesiàt dni przed spotkaniem Stron, na którym proponuje si´ przyj´cie tej poprawki. 4. Poprawk´ do niniejszej konwencji przyjmuje si´ na zasadzie consensusu przedstawicieli Stron niniejszej konwencji obecnych na spotkaniu Stron; wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do tych Stron, które jà przyj´∏y, w dziewi´çdziesiàtym dniu po dacie przekazania na przechowanie Depozytariuszowi przez dwie trzecie Stron dokumentów o przyj´ciu danej poprawki. W stosunku do ka˝dej innej Strony poprawka wchodzi w ˝ycie w dziewi´çdziesiàtym dniu od daty przekazania przez t´ Stron´ na przechowanie dokumentu o przyj´ciu poprawki. Artyku∏ 22 Rozstrzyganie sporów 1. W razie powstania sporu mi´dzy dwiema lub wi´kszà liczbà Stron odnoÊnie do interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji zainteresowane Strony b´dà dà˝yç do jego uregulowania w drodze negocjacji lub w ka˝dy inny sposób mo˝liwy do przyj´cia przez uczestniczàce w sporze Strony. 2. W czasie podpisania, ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do niniejszej konwencji albo w dowolnym póêniejszym czasie Strona mo˝e w formie pisemnej przekazaç Depozytariuszowi oÊwiadczenie, ˝e odnoÊnie do sporu, który nie zosta∏ rozstrzygni´ty zgodnie z ust´pem 1 niniejszego artyku∏u, przyjmuje ona jeden lub obydwa z nast´pujàcych sposobów rozstrzygania sporów jako obowiàzujàce dla ka˝dej ze Stron, która przyj´∏a na siebie takie samo zobowiàzanie: (
a)przekazanie sporu do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci; (
b)arbitra˝ zgodnie z procedurà zawartà w za∏àczniku IV. 3. JeÊli uczestniczàce w sporze Strony przyj´∏y obydwa sposoby rozwiàzania sporów wymienione w ust´pie 2 niniejszego artyku∏u, to spór mo˝e byç przekazany wy∏àcznie do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci, chyba ˝e Strony uzgodnià inaczej. Artyku∏ 23 Artyku∏ 21 Podpisanie Poprawki do konwencji 1. Ka˝da Strona mo˝e proponowaç poprawki do niniejszej konwencji. 2. Propozycje poprawek do niniejszej konwencji rozpatrywane sà na spotkaniu Stron. 3. Tekst ka˝dej proponowanej poprawki do niniejszej konwencji przedk∏adany jest w formie pisemnej Niniejsza konwencja b´dzie otwarta do podpisania w Helsinkach od dnia 17 do dnia 18 marca 1992 r., a póêniej w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do 18 wrzeÊnia 1992 r., dla Paƒstw cz∏onkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej, jak równie˝ dla Paƒstw posiadajàcych status doradczy Europejskiej Komisji Gospodarczej stosownie do punktu 8 rezolucji 36 (IV) Rady Gospodarczej i Spo∏ecznej z dnia 28 marca 1947 r. oraz dla regional- Dziennik Ustaw Nr 78 — 4979 — nych organizacji integracji gospodarczej utworzonych przez suwerenne Paƒstwa cz∏onkowskie Europejskiej Komisji Gospodarczej, którym Paƒstwa cz∏onkowskie przekaza∏y kompetencje w sprawach regulowanych przez niniejszà konwencj´, w∏àczajàc w to kompetencje do zawierania umów dotyczàcych tych spraw. Artyku∏ 24 Depozytariusz Depozytariuszem niniejszej konwencji jest Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych. Artyku∏ 25 Ratyfikacja, przyj´cie, zatwierdzenie i przystàpienie 1. Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji, przyj´ciu lub zatwierdzeniu przez Paƒstwa-Sygnatariuszy i regionalne organizacje integracji gospodarczej. 2. Niniejsza konwencja jest otwarta do przystàpienia przez Paƒstwa i organizacje wymienione w artykule 23. 3. Ka˝da organizacja wymieniona w artykule 23, która staje si´ Stronà niniejszej konwencji, a której ˝adne Paƒstwo cz∏onkowskie nie jest Stronà niniejszej konwencji, b´dzie zwiàzana wszystkimi zobowiàzaniami wynikajàcymi z niniejszej konwencji. Je˝eli jedno lub wi´cej Paƒstw cz∏onkowskich organizacji jest Stronà niniejszej konwencji, organizacja ta i jej Paƒstwa cz∏onkowskie decydujà o podziale odpowiedzialnoÊci zwiàzanej z wype∏nieniem zobowiàzaƒ wynikajàcych z niniejszej konwencji. W takich przypadkach organizacja i jej Paƒstwa cz∏onkowskie nie korzystajà jednoczeÊnie z uprawnieƒ wynikajàcych z niniejszej konwencji. 4. W swoich dokumentach ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, regionalne organizacje integracji gospodarczej wymienione w artykule 23 sk∏adajà oÊwiadczenie o zakresie swoich kompetencji w odniesieniu do spraw regulowanych przez niniejszà konwencj´. Organizacje te informujà tak˝e depozytariusza o wszelkich istotnych zmianach zakresu swoich kompetencji. Poz. 702 Artyku∏ 26 WejÊcie w ˝ycie 1. Niniejsza konwencja wchodzi w ˝ycie w dziewi´çdziesiàtym dniu od daty z∏o˝enia szesnastego dokumentu dotyczàcego ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. 2. Dla celów okreÊlonych w ust´pie 1 niniejszego artyku∏u ˝aden dokument z∏o˝ony przez regionalne organizacje integracji gospodarczej nie b´dzie traktowany jako dokument dodatkowy do ju˝ z∏o˝onych przez Paƒstwa cz∏onkowskie tej organizacji. 3. Dla ka˝dego Paƒstwa lub organizacji wspomnianych w artykule 23, które ratyfikujà, przyjmà i zatwierdzà niniejszà konwencj´ lub przystàpià do niej po z∏o˝eniu szesnastego dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, niniejsza konwencja wejdzie w ˝ycie w dziewi´çdziesiàtym dniu od daty z∏o˝enia przez dane Paƒstwo lub organizacj´ dokumentów ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia. Artyku∏ 27 Wycofanie si´ Ka˝da Strona mo˝e, po up∏ywie trzech lat od daty wejÊcia niniejszej konwencji w ˝ycie, wycofaç si´ z konwencji, sk∏adajàc pisemnà notyfikacj´ Depozytariuszowi. Wycofanie takie nabierze mocy w dziewi´çdziesiàtym dniu po dacie otrzymania przez Depozytariusza notyfikacji. Artyku∏ 28 Teksty autentyczne Orygina∏ niniejszej konwencji, którego teksty w j´zykach angielskim, francuskim i rosyjskim sà jednakowo autentyczne, b´dzie z∏o˝ony u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. NA DOWÓD CZEGO ni˝ej podpisani, nale˝ycie do tego upowa˝nieni, podpisali niniejszà konwencj´. SPORZÑDZONO w Helsinkach, dnia siedemnastego marca tysiàc dziewi´çset dziewi´çdziesiàtego drugiego roku. Za∏àcznik I DEFINICJA TERMINU „NAJLEPSZA DOST¢PNA TECHNOLOGIA” 1. Termin „najlepsza dost´pna technologia” oznacza najnowsze osiàgni´cia w zakresie opracowywania procesów, urzàdzeƒ lub metod eksploatacji, które wykaza∏y praktycznà przydatnoÊç w charakterze konkretnego przedsi´wzi´cia, ograniczajàcego zrzuty, emisj´ i odpady. Przy ustalaniu, czy proces, urzàdzenie lub metoda eksploatacyjna nale˝à do kategorii najlepszej dost´pnej technologii, generalnie lub w ka˝dym po- szczególnym przypadku, bierze si´ przede wszystkim pod uwag´: (
a)porównywalne procesy, urzàdzenia lub metody eksploatacyjne, skutecznie wypróbowane w ostatnim czasie, (
b)post´p techniczny i zmiany w wiedzy naukowej i rozumieniu problemów, Dziennik Ustaw Nr 78 — 4980 — (
c)mo˝liwoÊç zastosowania takiej technologii z ekonomicznego punktu widzenia, (
d)czas niezb´dny do zainstalowania odpowiednich urzàdzeƒ zarówno w nowych, jak i istniejàcych zak∏adach, (
e)charakter i obj´toÊç odpowiednich zrzutów i Êcieków, Poz. 702 (
f)ma∏oodpadowe i bezodpadowe technologie. 2. W ten sposób „najlepsza dost´pna technologia” dla konkretnego procesu b´dzie z czasem zmieniaç si´ w wyniku post´pu technicznego, pod wp∏ywem czynników gospodarczych i spo∏ecznych, a tak˝e w Êwietle zmian w wiedzy naukowej i podejÊciu do problemów. Za∏àcznik II WYTYCZNE DO OPRACOWANIA NAJLEPSZYCH PRAKTYK EKOLOGICZNYCH 1. Przy dobieraniu w konkretnych przypadkach przedsi´wzi´ç do zestawu, który mo˝e reprezentowaç najlepszà praktyk´ ekologicznà, nale˝y wziàç pod uwag´ nast´pujàce przedsi´wzi´cia, przytoczone w kolejnoÊci odzwierciedlajàcej wzrastajàce ich znaczenie: (
a)upowszechnienie informacji i wiedzy w spo∏eczeƒstwie oraz wÊród u˝ytkowników produktów na temat ekologicznych skutków wyboru konkretnych rodzajów dzia∏alnoÊci oraz wyboru produktów, ich wykorzystania i ostatecznego usuni´cia, (
b)opracowanie i stosowanie kodeksów w∏aÊciwych praktyk ekologicznych, obejmujàcych wszystkie aspekty cyklu ˝yciowego produktu, (
c)etykietowanie, informujàce u˝ytkowników o niebezpieczeƒstwie dla Êrodowiska zwiàzanym z produktem, jego wykorzystaniem i ostatecznym usuni´ciem, 2. Przy okreÊlaniu, jaki zestaw przedsi´wzi´ç stanowi najlepszà praktyk´ ekologicznà, generalnie lub w ka˝dym konkretnym przypadku, nale˝y szczególnie braç pod uwag´: (
a)zagro˝enie dla Êrodowiska przez: (
i)produkt, (
ii)proces wytwarzania produktu, (iii) wykorzystanie produktu, (
iv)ostateczne usuni´cie produktu; (
b)mo˝liwoÊç zamiany na mniej zanieczyszczajàcy proces lub substancj´; (
c)skal´ wykorzystania; (
d)potencjalne walory ekologiczne lub mankamenty materia∏ów alternatywnych lub alternatywnych rodzajów dzia∏alnoÊci; (
d)opracowanie systemów zbiórki i sk∏adowania, dost´pnych dla spo∏eczeƒstwa, (
e)post´p i zmiany w wiedzy naukowej i rozumieniu problemów; (
e)recyrkulacja, odzysk i powtórne wykorzystanie produktów i materia∏ów, (
f)ramy czasowe realizacji; (
f)zastosowanie instrumentów ekonomicznych w odniesieniu do dzia∏alnoÊci, produktów lub grup produktów, (
g)system licencjonowania, przewidujàcy zestaw ograniczeƒ lub zakazów. (
g)skutki spo∏eczne i gospodarcze. 3. W ten sposób najlepsza praktyka ekologiczna dla konkretnego êród∏a zanieczyszczeƒ b´dzie z czasem ulega∏a zmianie pod wp∏ywem post´pu technicznego, czynników gospodarczych i spo∏ecznych, a tak˝e w wyniku zmian w wiedzy naukowej i podejÊciu do problemów. Za∏àcznik III WYTYCZNE DOTYCZÑCE WYMAGA¡ I KRYTERIÓW JAKOÂCI WODY Wymagania i kryteria odnoszàce si´ do jakoÊci wody powinny: (
a)uwzgl´dniaç potrzeb´ zachowania i, gdzie jest to konieczne, poprawienia obecnego stanu jakoÊci wody, (
b)zmierzaç do zredukowania Êrednich ∏adunków zanieczyszczeƒ (w szczególnoÊci substancji niebezpiecznych) do okreÊlonego poziomu w pewnym okresie czasu, (
c)uwzgl´dniaç okreÊlone wymagania odnoÊnie do jakoÊci wody (czysta woda do picia, nawadniania itd.); (
d)uwzgl´dniaç okreÊlone wymagania dotyczàce wra˝liwych na oddzia∏ywanie i specjalnie chronionych wód oraz ich otoczenia, np. jezior, zasobów wód podziemnych, (
e)opieraç si´ na ekologicznych metodach klasyfikacyjnych i na wskaênikach chemicznych Êrednio- i d∏ugookresowych ocen stanu i poprawy jakoÊci wody, (
f)uwzgl´dniaç stopieƒ osiàgni´cia docelowych wskaêników i dodatkowe Êrodki ochronne, oparte na normach zrzutu zanieczyszczeƒ, które mogà byç wymagane w pojedynczych przypadkach. Dziennik Ustaw Nr 78 — 4981 — Poz. 702 Za∏àcznik IV ARBITRA˚ 1. W razie przekazania sporu do rozstrzygni´cia arbitra˝owego zgodnie z artyku∏em 22 ust´p 2 niniejszej konwencji, strona lub strony powodowe powiadamiajà sekretariat o przedmiocie post´powania arbitra˝owego i wskazujà w szczególnoÊci na te artyku∏y niniejszej konwencji, których interpretacja lub stosowanie jest przedmiotem sporu. Sekretariat przekazuje otrzymane informacje wszystkim stronom niniejszej konwencji. 2. Trybuna∏ arbitra˝owy sk∏ada si´ z trzech cz∏onków. Zarówno strona lub strony powodowe, jak i druga strona lub strony sporu wyznaczajà po jednym arbitrze, którzy z kolei wspólnie wyznaczajà trzeciego arbitra, który zostaje przewodniczàcym trybuna∏u arbitra˝owego. Ten ostatni nie mo˝e byç obywatelem jednej ze stron sporu, ani nie mo˝e stale zamieszkiwaç na terytorium jednej ze stron, nie mo˝e byç zatrudniony przez ˝adnà z nich, ani te˝ byç zaanga˝owany w t´ spraw´ w ˝aden inny sposób. 3. Je˝eli przewodniczàcy trybuna∏u arbitra˝owego nie zosta∏ wyznaczony w ciàgu dwóch miesi´cy od daty wyznaczenia drugiego arbitra, Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej na ˝yczenie którejkolwiek ze stron sporu wyznacza przewodniczàcego w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. 4. JeÊli jedna ze stron sporu nie wyznaczy arbitra w ciàgu dwóch miesi´cy od otrzymania wniosku, to druga strona mo˝e powiadomiç o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który wyznaczy przewodniczàcego trybuna∏u arbitra˝owego w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. Po wyznaczeniu przewodniczàcy trybuna∏u arbitra˝owego zwróci si´ do strony, która jeszcze nie wyznaczy∏a arbitra, aby uczyni∏a to w ciàgu dwóch miesi´cy. JeÊli strona nie uczyni tego, przewodniczàcy po up∏ywie terminu powiadamia Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który wyznaczy arbitra w ciàgu nast´pnych dwóch miesi´cy. 5. Trybuna∏ arbitra˝owy orzeka zgodnie z prawem mi´dzynarodowym i postanowieniami niniejszej konwencji. 6. Trybuna∏ arbitra˝owy ka˝dorazowo powo∏any zgodnie z postanowieniami niniejszego za∏àcznika okreÊli w∏asne zasady post´powania. 7. Decyzje trybuna∏u arbitra˝owego, dotyczàce kwestii proceduralnych jak i istoty sporu, podejmowane sà wi´kszoÊcià g∏osów jego cz∏onków. 8. Trybuna∏ mo˝e podejmowaç wszelkie w∏aÊciwe Êrodki w celu ustalenia faktów. 9. Strony sporu u∏atwiajà prac´ trybuna∏u arbitra˝owego, a przede wszystkim wykorzystujàc wszelkie Êrodki b´dàce do ich dyspozycji: (
a)dostarczajà trybuna∏owi wszelkie odpowiednie dokumenty, wyjaÊnienia i informacje, (
b)umo˝liwiajà mu, w razie potrzeby, powo∏ywanie Êwiadków lub ekspertów oraz wys∏uchanie ich zeznaƒ. 10. Strony sporu i arbitrzy sà zobowiàzani przestrzegaç poufnoÊci ka˝dej informacji, którà otrzymujà w tym charakterze podczas post´powania przed trybuna∏em arbitra˝owym. 11. Trybuna∏ arbitra˝owy mo˝e, na ˝yczenie jednej ze stron, zaleciç zastosowanie tymczasowych Êrodków ochrony. 12. JeÊli jedna ze stron sporu nie stanie przed trybuna∏em arbitra˝owym lub nie podejmie obrony, druga strona mo˝e za˝àdaç od trybuna∏u kontynuowania post´powania i wydania decyzji koƒcowej. NieobecnoÊç strony lub niepodj´cie obrony nie stanowià przeszkody w kontynuowaniu post´powania. 13. Trybuna∏ arbitra˝owy mo˝e dopuÊciç i rozpatrzyç kontrroszczenia wynikajàce bezpoÊrednio z przedmiotu sporu i orzekaç w ich przedmiocie. 14. JeÊli trybuna∏ arbitra˝owy, kierujàc si´ szczególnymi okolicznoÊciami sprawy, nie postanowi inaczej, koszty rozprawy i wynagrodzenie jego cz∏onków pokryte b´dà przez strony sporu w równych cz´Êciach. Trybuna∏ rejestruje swoje wydatki i przedk∏ada stronom rachunek koƒcowy. 15. Ka˝da Strona niniejszej konwencji, majàca interes prawny zwiàzany z przedmiotem sporu i która mo˝e odczuç skutki decyzji w danej sprawie, ma prawo uczestniczenia w post´powaniu za zgodà trybuna∏u. 16. Trybuna∏ arbitra˝owy wydaje orzeczenie w ciàgu pi´ciu miesi´cy od daty jego powo∏ania, chyba ˝e uzna za konieczne przed∏u˝enie tego okresu, jednak nie d∏u˝ej ni˝ na nast´pne pi´ç miesi´cy. 17. Trybuna∏ arbitra˝owy wydaje orzeczenie wraz z uzasadnieniem. Orzeczenie jest ostateczne i wià˝àce dla wszystkich stron sporu. Trybuna∏ przekazuje orzeczenie wszystkim stronom sporu i sekretariatowi. Sekretariat przekazuje orzeczenie wszystkim Stronom niniejszej konwencji. 18. Ka˝dy spór, który mo˝e powstaç mi´dzy Stronami, dotyczàcy interpretacji i wykonania orzeczenia, mo˝e byç przedstawiony przez ka˝dà Stron´ trybuna∏owi arbitra˝owemu, który wyda∏ orzeczenie, lub, jeÊli jest to niemo˝liwe, innemu trybuna∏owi powo∏anemu w tym celu, w ten sam sposób jak ten pierwszy. Dziennik Ustaw Nr 78 — 4982 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4983 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4984 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4985 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4986 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4987 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4988 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4989 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4990 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4991 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4992 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4993 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4994 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4995 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4996 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4997 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4998 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 4999 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 5000 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 5001 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 5002 — Poz. 702 Dziennik Ustaw Nr 78 — 5003 — Poz. 702 i 703 Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, — b´dzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 17 lutego 2000 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 703 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 25 ust´p 1 Konwencji o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 17 lutego 2000 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 15 marca 2000 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny. Zgodnie z artyku∏em 26 ust´p 1 konwencja wesz∏a w ˝ycie dnia 6 paêdziernika 1996 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 26 ust´p 3, dnia 13 czerwca 2000 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: 1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ Stronami konwencji w podanych ni˝ej datach: Republika Albanii 5 stycznia 1994 r. Republika Austrii 25 lipca 1996 r. Republika Grecka 6 wrzeÊnia 1996 r. Królestwo Hiszpanii 16 lutego 2000 r. Republika Kazachstanu 11 stycznia 2001 r. Ksi´stwo Liechtensteinu 19 listopada 1997 r. Republika Litewska 28 kwietnia 2000 r. Wielkie Ksi´stwo Luksemburga 7 czerwca 1994 r. Republika ¸otewska 10 grudnia 1996 r. Republika Mo∏dowy 4 stycznia 1994 r. Republika Federalna Niemiec 30 stycznia 1995 r. Królestwo Niderlandów2 14 marca 1995 r. Królestwo Norwegii 1 kwietnia 1993 r. Republika Portugalska3 9 grudnia 1994 r. Federacja Rosyjska 2 listopada 1993 r. Rumunia Republika S∏owacka 7 lipca 1999 r. Republika S∏owenii 13 kwietnia 1999 r. Konfederacja Szwajcarska Republika Azerbejd˝aƒska 3 sierpnia 2000 r. Królestwo Szwecji Królestwo Belgii 8 listopada 2000 r. Ukraina Republika Chorwacji Republika Czeska Królestwo Danii1 8 lipca 1996 r. 12 czerwca 2000 r. 28 maja 1997 r. Republika Estoƒska 16 czerwca 1995 r. Republika Finlandii 21 lutego 1996 r. Republika Francuska 30 czerwca 1998 r. ——————— 1 Z zastrze˝eniem stosowania do Wysp Owczych i Grenlandii («With reservation of application to the Faroe Islands and Greenland») 31 maja 1995 r. Republika W´gierska Republika W∏oska Wspólnota Europejska 23 maja 1995 r. 5 sierpnia 1993 r. 8 paêdziernika 1999 r. 2 wrzeÊnia 1994 r. 23 maja 1996 r. 14 wrzeÊnia 1995 r. ——————— 2 Konwencja ma zastosowanie dla Królestwa w Europie. («For the Kingdom in Europe») 3 28 czerwca 1999 r. Rzàd Portugalii poinformowa∏ Sekreta- rza Generalnego, ˝e konwencja ma zastosowanie równie˝ do Makau. («On 28 June 1999, the Government of Portugal informed the Secretary-General the Convention would also apply to Macau.»)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Konwencja o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, sporządzona w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r.