Oświadczenie rządowe z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynar

Dziennik Ustaw Nr 78 — 5003 — Poz. 702 i 703 Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, — b´dzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 17 lutego 2000 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 703 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 25 ust´p 1 Konwencji o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 17 lutego 2000 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 15 marca 2000 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny. Zgodnie z artyku∏em 26 ust´p 1 konwencja wesz∏a w ˝ycie dnia 6 paêdziernika 1996 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 26 ust´p 3, dnia 13 czerwca 2000 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje:

1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ Stronami konwencji w podanych ni˝ej datach: Republika Albanii 5 stycznia 1994 r. Republika Austrii 25 lipca 1996 r. Republika Grecka 6 wrzeÊnia 1996 r. Królestwo Hiszpanii 16 lutego 2000 r. Republika Kazachstanu 11 stycznia 2001 r. Ksi´stwo Liechtensteinu 19 listopada 1997 r. Republika Litewska 28 kwietnia 2000 r. Wielkie Ksi´stwo Luksemburga 7 czerwca 1994 r. Republika ¸otewska 10 grudnia 1996 r. Republika Mo∏dowy 4 stycznia 1994 r. Republika Federalna Niemiec 30 stycznia 1995 r. Królestwo Niderlandów2 14 marca 1995 r. Królestwo Norwegii 1 kwietnia 1993 r. Republika Portugalska3 9 grudnia 1994 r. Federacja Rosyjska 2 listopada 1993 r. Rumunia Republika S∏owacka 7 lipca 1999 r. Republika S∏owenii 13 kwietnia 1999 r. Konfederacja Szwajcarska Republika Azerbejd˝aƒska 3 sierpnia 2000 r. Królestwo Szwecji Królestwo Belgii 8 listopada 2000 r. Ukraina Republika Chorwacji Republika Czeska Królestwo Danii1 8 lipca 1996 r. 12 czerwca 2000 r. 28 maja 1997 r. Republika Estoƒska 16 czerwca 1995 r. Republika Finlandii 21 lutego 1996 r. Republika Francuska 30 czerwca 1998 r. ——————— 1 Z zastrze˝eniem stosowania do Wysp Owczych i Grenlandii («With reservation of application to the Faroe Islands and Greenland») 31 maja 1995 r. Republika W´gierska Republika W∏oska Wspólnota Europejska 23 maja 1995 r. 5 sierpnia 1993 r. 8 paêdziernika 1999 r. 2 wrzeÊnia 1994 r. 23 maja 1996 r. 14 wrzeÊnia 1995 r. ——————— 2 Konwencja ma zastosowanie dla Królestwa w Europie. («For the Kingdom in Europe») 3 28 czerwca 1999 r. Rzàd Portugalii poinformowa∏ Sekreta- rza Generalnego, ˝e konwencja ma zastosowanie równie˝ do Makau. («On 28 June 1999, the Government of Portugal informed the Secretary-General the Convention would also apply to Macau.») Dziennik Ustaw Nr 78 — 5004 —
2. Przy sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystàpienia podane ni˝ej paƒstwa z∏o˝y∏y nast´pujàce deklaracje: REPUBLIKA AUSTRII Republika Austrii oÊwiadcza zgodnie z art. 22 ust. 2 konwencji, ˝e uznaje oba Êrodki rozstrzygania sporów wymienione w tym ust´pie za obowiàzkowe w stosunku do ka˝dej strony, która przyj´∏a zobowiàzanie dotyczàce jednego lub obu Êrodków rozstrzygania sporów. («The Republic of Austria declares in accordance with article 22 paragraph 2 of the Convention, that it accepts both of the means of dispute settlement mentioned in this paragraph as compulsory in relation to any Party accepting an obligation concerning one or both these means of dispute settlement.») REPUBLIKA FRANCUSKA Rzàd Republiki Francuskiej, zatwierdzajàc Konwencj´ o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, oÊwiadcza, ˝e w odniesieniu do poj´cia rozwa˝nego i sprawiedliwego u˝ytkowania cieków transgranicznych nie stanowi uznania zasady prawa zwyczajowego, ale odzwierciedla zasad´ wspó∏pracy pomi´dzy Stronami konwencji; zakres takiej wspó∏pracy jest okreÊlony w porozumieniach do konwencji zawieranych pomi´dzy paƒstwami nadbrze˝nymi — porozumienia te sà oparte na zasadzie równoÊci i wzajemnoÊci. («The Government of the French Republic, in approving the Convention on the Protection and Use of Transboundary Watercourses and International Lakes, declares that reference to the concept of reasonable and equitable use of transboundary waters does not constitute recognition of a principle of customary law, but illustrates a principle of cooperation between parties to the Convention; the scope of such cooperation is specified in agreements, to which the Convention between States bordering the same transboundary waters — such agreements being concluded on the basis of equality and reciprocity.») REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC Republika Federalna Niemiec, w celu ochrony informacji zwiàzanych z danymi osobowymi, zgodnie ze swoim prawem krajowym zastrzega sobie prawo do dostarczania danych osobowych jedynie pod warunkiem, ˝e strona otrzymujàca takie chronione informacje szanuje poufnoÊç otrzymanych informacji i warunki, pod którymi zasta∏y one dostarczone, oraz wykorzystuje te informacje jedynie do celów, dla których zosta∏y one dostarczone. («The Federal Republic of Germany, in order to protect information related to personal data according to its national law, reserves the right to supply personal data only under the condition that the part receiving such protected information shall respect the confidentiality of the information received and the conditions under which it is supplied, and shall only use that information for the purposes for which it was supplied.») Poz. 703 KSI¢STWO LIECHTENSTEINU Ksi´stwo Liechtensteinu oÊwiadcza zgodnie z art. 22 ust. 2 konwencji, ˝e uznaje oba Êrodki rozstrzygania sporów wymienione w tym ust´pie za obowiàzkowe w stosunku do ka˝dej strony, która przyj´∏a zobowiàzanie dotyczàce jednego lub obu Êrodków rozstrzygania sporów. («Liechtenstein declares in accordance with article 22 paragraph 2 of the Convention, that it accepts both of the means of dispute settlement mentioned in this paragraph as compulsory in relation to any Party accepting an obligation concerning one or both these means of dispute settlement.») REPUBLIKA LITEWSKA Republika Litewska oÊwiadcza, ˝e dla sporów nierozstrzygni´tych zgodnie z art. 22 ust. 1 uznaje Êrodki rozstrzygania sporów, przewidziane w art. 22 ust. 2(b). («The Republic of Lithuania declares that, for a dispute not resolved in accordance with paragraph 1 of Article 22 it accepts the means of dispute settlement provided in paragraph 2 (b) of Article 22 of the said Convention.») KRÓLESTWO NIDERLANDÓW Królestwo Niderlandów uznaje dla sporów nierozstrzygni´tych zgodnie z art. 22 ust. 1 konwencji oba z nast´pujàcych Êrodków rozstrzygania sporów jako obowiàzkowe w stosunku do ka˝dej strony uznajàcej to samo zobowiàzanie: (a) przed∏o˝enie sporu Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci, (b) arbitra˝, zgodnie z procedurà okreÊlonà w za∏àczniku IV; («The Kingdom of the Netherlands accepts for a dispute not resolved in accordance with paragraph 1 of article 22 of the Convention both the following means of dispute settlement as compulsory in relation to any party accepting the same obligation: (a) submission of the dispute to the International Court of Justice; (b) arbitration in accordance with the procedure set out in annex IV.») KRÓLESTWO HISZPANII W odniesieniu do artyku∏u 3 ust´p 1(c) Hiszpania uznaje, ˝e graniczne normy zrzutu Êcieków okreÊlone w pozwoleniach gwarantujà, w ka˝dym przypadku, poszanowanie kryteriów jakoÊci wody w Êrodowisku przyjmujàcym na podstawie najlepszych dost´pnych technologii i danych technicznych dotkni´tej instalacji, jej po∏o˝enia geograficznego i miejscowych warunków Êrodowiska. («In relation to article 3, paragraph 1 (c), the Spanish State takes it that the limits for waste-water discharges states in permits shall guarantee, in any case, respect for the water-quality criteria of the receiving environment, based on the best available technologies and the technical features of the affected installation, its geographical site and local environmental conditions.») Minister Spraw Zagranicznych: w z. D. Hübner