Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać ma

Dziennik Ustaw Nr 97 — 6486 — Poz. 879 i 880 Za∏àcznik nr 3 WZÓR ZAÂWIADCZENIE Nr.... Komisja Egzaminacyjna powo∏ana przez Przewodniczàcego Komisji Papierów WartoÊciowych i Gie∏d zaÊwiadcza, ˝e Pan(

1. i)................................................................................................................................................................................ data i miejsce urodzenia: ................................................................................................................................................ obywatelstwo: ................................................................................................................................................................. zamieszka∏y(a): ................................................................................................................................................................ zda∏(
2. a)test umiej´tnoÊci uprawniajàcy do wpisu na list´ doradców inwestycyjnych. .......................................... .......................................... Sekretarz Komisji Egzaminacyjnej Przewodniczàcy Komisji Egzaminacyjnej Warszawa, dnia .................................. 880 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç materialne miary d∏ugoÊci Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne § 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà: 1) „materialna miara d∏ugoÊci”, zwana dalej „przymiarem” — przyrzàd pomiarowy s∏u˝àcy do mierzenia d∏ugoÊci, zawierajàcy wskazy przynajmniej jednej podzia∏ki, których odleg∏oÊci podane sà w legalnych jednostkach miary d∏ugoÊci; 2) „d∏ugoÊç nominalna” — maksymalna odleg∏oÊç, do pomiaru której przeznaczony jest przymiar; ——————— 3) „wskazy g∏ówne podzia∏ki” — dwa wskazy, których odleg∏oÊç od siebie odpowiada d∏ugoÊci nominalnej przymiaru; 4) „przymiar koƒcowy” — przymiar, w którym wskazy g∏ówne podzia∏ki utworzone sà przez dwie powierzchnie; 5) „przymiar kreskowy” — przymiar, w którym wskazy nie sà utworzone przez dwie powierzchnie; 6) „przymiar mieszany” — przymiar, w którym tylko jeden ze wskazów g∏ównych podzia∏ki jest powierzchnià; 7) „zakres pomiarowy” — zbiór wartoÊci wielkoÊci mierzonej, dla których przyjmuje si´, ˝e b∏àd przymiaru jest zawarty w okreÊlonych granicach; 1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje 8) „dzia∏ka elementarna” — cz´Êç podzia∏ki zawarta mi´dzy dowolnymi dwoma kolejnymi wskazami; dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 9) „warunki odniesienia” — warunki u˝ytkowania, do których odnosi si´ okreÊlony b∏àd graniczny dopuszczalny, przewidziane do wzajemnego porównywania wyników pomiarów; Dziennik Ustaw Nr 97 — 6487 — 10) „klasa dok∏adnoÊci” — klasa przymiarów spe∏niajàcych okreÊlone wymagania metrologiczne; 11) „ocyfrowanie podzia∏ki” — uporzàdkowany zbiór liczb zwiàzanych ze wskazaniami podzia∏ki. Rozdzia∏ 2 Konstrukcja, materia∏ i wykonanie przymiarów § 2. Przekrój poprzeczny przymiaru powinien mieç kszta∏t i wymiary takie, aby w warunkach w∏aÊciwego stosowania przymiar pozwala∏ na pomiar z dok∏adnoÊcià wymaganà dla jego klasy dok∏adnoÊci. § 3. 1. Powierzchnie czo∏owe przymiarów koƒcowych powinny byç p∏askie i prostopad∏e do wzd∏u˝nej osi przymiaru. 2. Powierzchnie czo∏owe przymiarów koƒcowych i mieszanych, wykonanych z drewna lub innego materia∏u o odpornoÊci na zu˝ycie mniejszej lub równej odpornoÊci drewna, powinny byç zaopatrzone w odpowiednio przymocowane do przymiaru jarzmo, p∏ytk´ lub skuwk´, zabezpieczajàce je przed uszkodzeniem. § 4. Przymiary wst´gowe powinny byç wykonane w taki sposób, aby po rozciàgni´ciu przymiaru na p∏aszczyênie kraw´dzie wst´gi by∏y prostoliniowe i równoleg∏e wzgl´dem siebie. § 5. Przymiary mogà byç wyposa˝one w szczególnoÊci w: 1) jeden lub wi´cej sta∏ych lub ruchomych zaczepów; 2) pierÊcienie; 4) p∏ytki; 5) ostrza; niepowodujàce § 9. 1. WartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” powinna odpowiadaç jednej z nast´pujàcych wartoÊci: 1 • 10n metrów, 2 • 10n metrów lub 5 • 10n metrów, gdzie n jest równe zeru lub liczbie ca∏kowitej. 2. WartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” nie powinna przekraczaç: 1) 1 cm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej L ≤ 2 m; 2) 1 dm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej 2 m < L < 10 m; 3) 2 dm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej 10 m ≤ L < 50 m; 4) 5 dm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej L ≥ 50 m. 3. Dla zastosowaƒ specjalnych mogà byç dopuszczone inne ni˝ okreÊlone w ust. 2 wartoÊci dzia∏ki elementarnej, pod warunkiem opisania na przymiarze specjalnego zastosowania, dla którego jest on zarezerwowany. § 10. 1. Podzia∏ka i jej ocyfrowanie powinny byç wyraêne, regularne, nieÊcieralne i wykonane w sposób zapewniajàcy pewny, ∏atwy i jednoznaczny odczyt. 2. Ocyfrowanie podzia∏ki mo˝e byç ciàg∏e lub powtarzajàce si´, wzrastajàce w tym samym kierunku albo w kierunku przeciwnym. 3. Miejsca ocyfrowaƒ, wymiary, kszta∏t i kontrast cyfr powinny byç dopasowane do podzia∏ki oraz zwiàzanych z nimi wskazów podzia∏ki. 4. Je˝eli podzia∏ka w cz´Êci poczàtkowej lub koƒcowej zakresu pomiarowego ma dzia∏k´ elementarnà o innej wartoÊci ni˝ na pozosta∏ej cz´Êci przymiaru, oznaczenia wskazów w tej strefie podzia∏ki mogà si´ ró˝niç od oznaczeƒ na pozosta∏ej cz´Êci podzia∏ki. 3) uchwyty; 6) nawijaki wst´gi; Poz. 880 trwa∏ych odkszta∏ceƒ 7) noniusze. § 6. Przymiary powinny byç zaprojektowane w sposób umo˝liwiajàcy umieszczanie cech legalizacyjnych na przymiarze. § 7. 1. Przymiary i ich urzàdzenia dodatkowe, o których mowa w § 5, powinny byç wykonane z materia∏ów, które w normalnych warunkach u˝ytkowania b´dà trwa∏e, stabilne i odporne na wp∏ywy warunków otoczenia. 5. Nieocyfrowane znaki podzia∏ki, w liczbie nieprzekraczajàcej liczby znaków podzia∏ki pomi´dzy dwoma sàsiednimi ocyfrowanymi wskazami, mogà byç umieszczone poza ocyfrowanym znakiem podzia∏ki wskazujàcym d∏ugoÊç nominalnà. § 11. 1. Wskazy podzia∏ki mogà wyst´powaç w postaci: 1) kresek; 2) otworów, je˝eli wartoÊç dzia∏ki „i” jest nie mniejsza ni˝ 1 cm; elementarnej 2. W∏aÊciwoÊci materia∏u powinny byç takie, aby w temperaturze otoczenia zawartej w granicach 8°C powy˝ej lub poni˝ej temperatury odniesienia oraz przy zmianie okreÊlonej wartoÊci obcià˝enia o ±10% zmiany d∏ugoÊci nie przekracza∏y wartoÊci b∏´dów granicznych dopuszczalnych. 3) dowolnych, innych znaków, je˝eli wartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” jest nie mniejsza ni˝ 1 dm i znaki te zapewniajà dok∏adnoÊç odczytu w∏aÊciwà dla danej klasy dok∏adnoÊci przymiaru. § 8. 1. D∏ugoÊç nominalna przymiarów „L” powinna wynosiç: 0,5 m, 1 m, 1,5 m, 2 m, 3 m, 4 m, 5 m, 6 m, 7 m, 8 m, 9 m lub byç ca∏kowità wielokrotnoÊcià 5 m. 1) byç prostoliniowe; 2. Dla zastosowaƒ specjalnych mogà byç dopuszczone inne wartoÊci d∏ugoÊci nominalnych, pod warunkiem opisania na przymiarze specjalnego zastosowania, dla którego jest przeznaczony. 2. Kreski powinny: 2) byç prostopad∏e do osi wzd∏u˝nej przymiaru; 3) tworzyç wyraênà i przejrzystà podzia∏k´; 4) mieç na ca∏ej d∏ugoÊci, t´ samà, sta∏à szerokoÊç, która nie pogarsza dok∏adnoÊci pomiaru, z zastrze˝eniem ust. 3. Dziennik Ustaw Nr 97 — 6488 — 3. SzerokoÊç kresek mo˝e byç mniejsza w obszarach podzia∏ki o zmniejszonej wartoÊci dzia∏ki elementarnej. 4. Podzia∏ka mo˝e mieç obszar, na którym wyst´puje podzia∏ na dziesi´tne podwielokrotnoÊci dzia∏ki elementarnej przyj´tej dla ca∏ego przymiaru. 5. Na przymiarze mo˝e wyst´powaç wi´cej ni˝ jedna podzia∏ka. 6. Ró˝ne d∏ugoÊci kresek powinny odpowiadaç ró˝nym u˝ytym na przymiarze legalnym jednostkom miar d∏ugoÊci. § 12. 1. Bez wzgl´du na wartoÊç dzia∏ki elementarnej, ocyfrowanie powinno odpowiadaç wartoÊciom liczbowym wyra˝onym w: milimetrach, centymetrach, decymetrach lub metrach, bez ich oznaczenia, z zastrze˝eniem ust. 2. 2. W przypadku gdy jednostkà miary przyj´tego ocyfrowania nie jest metr, to: 1) wskazy odpowiadajàce pe∏nym metrom mogà byç ocyfrowane w metrach, przy czym po wartoÊci powinno wyst´powaç oznaczenie jednostki miary; 2) przed innymi ocyfrowanymi wskazami podzia∏ki mo˝e byç powtarzana w ten sam sposób poprzedzajàca liczba metrów. 3. Je˝eli dzia∏ka elementarna ma wartoÊç 2 • 10n i nie jest mniejsza od 2 cm, to wszystkie wskazy podzia∏ki powinny byç ocyfrowane. § 13. 1. Na przymiarze powinny byç zamieszczone w szczególnoÊci: Poz. 880 2) oznaczenia niemajàce charakteru metrologicznego, wynikajàce z odr´bnych przepisów; 3) oznaczenia reklamowe, pod warunkiem ˝e nie b´dà utrudnia∏y u˝ytkowania przymiaru; 4) wartoÊç si∏y obcià˝enia. 5. Oznaczenia powinny: 1) byç widoczne i czytelne; 2) znajdowaç si´ na poczàtku przymiaru. Rozdzia∏ 3 Charakterystyki metrologiczne przymiarów § 14. 1. Przymiary wykonuje si´ w trzech klasach dok∏adnoÊci: I, II i III. 2. B∏´dy graniczne dopuszczalne d∏ugoÊci nominalnej i d∏ugoÊci odcinka podzia∏ki przymiaru, zawartego pomi´dzy dwoma dowolnymi nienast´pujàcymi po sobie wskazami podzia∏ki, przy zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej nie powinny przekraczaç wartoÊci obliczonej wed∏ug wzorów: 1) ± (0,1 + 0,1 L) mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I, 2) ± (0,3 + 0,2 L) mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II, 3) ± (0,6 + 0,4 L) mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III, gdzie L jest wartoÊcià d∏ugoÊci sprawdzanego odcinka podzia∏ki, wyra˝onà w metrach, zaokràglonà w gór´ do ca∏kowitej liczby metrów. 1) d∏ugoÊç nominalna; 2) nazwa lub znak producenta; 3) klasa dok∏adnoÊci; 4) znak zatwierdzenia typu, je˝eli zosta∏ nadany. 2. Dla przymiarów przeznaczonych do zastosowaƒ specjalnych powinny byç wykonane dodatkowe oznaczenia: 1) temperatura odniesienia, je˝eli jest ró˝na od 20°C; 2) si∏a obcià˝enia; 3) specjalne zastosowanie, dla którego przymiar jest przeznaczony. 3. Oznaczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 2, powinny byç wyra˝one w legalnych jednostkach miar. 3. B∏´dy graniczne dopuszczalne dzia∏ki elementarnej „i” przymiaru, z zastrze˝eniem § 22 pkt 3, nie powinny przekraczaç wartoÊci: 1) dla i ≤ 1 mm:
3. a)± 0,1 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,
4. b)± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,
5. c)± 0,3 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III; 2) dla 1 mm < i ≤ 1 cm:
6. a)± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,
7. b)± 0,4 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,
8. c)± 0,6 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III. 4. Na przymiarze mogà byç zamieszczone dodatkowo: 4. W przypadku gdy wartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” przekracza 1 cm, b∏àd graniczny dopuszczalny powinien byç okreÊlony zgodnie z ust. 2. 1) wartoÊç wspó∏czynnika rozszerzalnoÊci liniowej materia∏u, z którego przymiar jest wykonany, w postaci α = ...; § 15. 1. Dopuszczalne ró˝nice mi´dzy d∏ugoÊciami dwóch nast´pujàcych po sobie dzia∏ek elementarnych „i” nie powinny przekraczaç wartoÊci: Dziennik Ustaw Nr 97 — 6489 — 1) dla i ≤ 1 mm:
9. a)± 0,1 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I, Poz. 880 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 100 m;
10. b)± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II, 2) si∏a obcià˝enia przymiaru powinna wynosiç oko∏o 20 N i byç zamieszczona na jego wst´dze;
11. c)± 0,3 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III; 3) swobodne powierzchnie czo∏owe przymiarów koƒcowych i mieszanych powinny byç zaopatrzone w jarzmo lub skuwk´, odporne na zu˝ycie. 2) dla 1 mm < i ≤ 1 cm:
12. a)± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,
13. b)± 0,4 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,
14. c)± 0,6 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III. 2. W przypadku gdy wartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” przekracza 1 cm, dopuszczalne ró˝nice, o których mowa w ust. 1, oblicza si´ zgodnie z § 14 ust. 2. § 16. Dla przymiarów koƒcowych i mieszanych b∏àd graniczny dopuszczalny d∏ugoÊci pierwszej i ostatniej dzia∏ki elementarnej powinien byç powi´kszony o nast´pujàce wartoÊci: 1) 0,1 mm w przymiarach klasy dok∏adnoÊci I; 2) 0,2 mm w przymiarach klasy dok∏adnoÊci II; 3) 0,3 mm w przymiarach klasy dok∏adnoÊci III. § 17. Przepisy § 14 ust. 2 i § 15 ust. 1 nie majà zastosowania w przypadku, gdy: 1) jeden z nienast´pujàcych po sobie wskazów podzia∏ki jest utworzony przez powierzchni´; 2) jedna z dwóch nast´pujàcych po sobie dzia∏ek elementarnych jest koƒcowym odcinkiem ograniczonym przez powierzchni´. § 18. B∏´dy graniczne dopuszczalne przymiarów przy legalizacji ponownej sà równe podwójnej wartoÊci b∏´dów granicznych okreÊlonych dla legalizacji pierwotnej. § 21. 1. W przymiarach sztywnych lub pó∏sztywnych, jednocz´Êciowych: 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 5 m; 2) temperatura odniesienia mo˝e byç ró˝na od 20°C. 2. W przypadku gdy przymiary, o których mowa w ust. 1, sà stosowane do pomiaru wysokoÊci nape∏nienia zbiorników, materia∏, z którego sà wykonane, powinien byç iskrobezpieczny. 3. Zakoƒczenie przymiaru sztywnego o zastosowaniu, o którym mowa w ust. 2, powinno byç zaopatrzone w odpornà na zu˝ycie i uderzenia pi´tk´ lub skuwk´ wykonanà z materia∏u niepowodujàcego powstawania iskier przy uderzeniu. § 22. W przymiarach sk∏adanych: 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 5 m; 2) odleg∏oÊç mi´dzy osiami po∏àczeƒ powinna byç jednakowa we wszystkich cz∏onach przymiaru; 3) skuwki z∏àczeniowe powinny byç wykonane w sposób umo˝liwiajàcy ustawienie cz∏onów przymiaru w linii prostej, a b∏´dy dodatkowe, wyst´pujàce na po∏àczeniu dwóch cz∏onów, nie powinny przekraczaç wartoÊci:
15. a)0,3 mm — dla przymiarów I i II klasy dok∏adnoÊci,
16. b)0,5 mm — dla przymiarów III klasy dok∏adnoÊci. § 19. OkreÊla si´ nast´pujàce warunki odniesienia: 1) temperatura otoczenia równa:
17. a)wartoÊci zamieszczonej na przymiarze albo
18. b)20°C, gdy brak jej dodatkowego oznaczenia na przymiarze; 2) si∏a obcià˝enia równa:
19. a)wartoÊci zamieszczonej na przymiarze albo
20. b)50 N, gdy brak jej dodatkowego oznaczenia. Rozdzia∏ 4 Dodatkowe wymagania dla poszczególnych rodzajów przymiarów § 20. W przymiarach wst´gowych koƒcowych, kreskowych lub mieszanych, wykonanych z w∏ókna szklanego i plastiku: § 23. 1. W przymiarach wst´gowych koƒcowych, kreskowych lub mieszanych na nawijaku, wykonanych ze stali: 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 10 m; 2) wst´ga o górnym zakresie pomiarowym od 5 m do 10 m powinna posiadaç ∏ukowaty przekrój poprzeczny. 2. W przymiarze, w którym cz´Êç podzia∏ki przeznaczona jest do pomiarów wewn´trznych: 1) wymiar tej cz´Êci powinien byç wskazany na obudowie; 2) zerowy wskaz powinien byç utworzony przez powierzchni´; Dziennik Ustaw Nr 97 — 6490 — 3) swobodny koniec przymiaru powinien byç zaopatrzony w sta∏y lub przesuwny zaczep. § 24. 1. W przymiarach wst´gowych koƒcowych lub kreskowych, wykonanych ze stali, stosowanych do pomiaru d∏ugoÊci wi´kszej od ich d∏ugoÊci nominalnej: Poz. 880 i 881 2) temperatura odniesienia mo˝e byç ró˝na od 20°C; 3) si∏a obcià˝enia, zamieszczona na wst´dze przymiaru, powinna byç równa ci´˝arowi obcià˝nika; 4) powinien byç nawijak; 2) si∏a obcià˝enia powinna wynosiç oko∏o 50 N i byç podana na wst´dze przymiaru. 5) obcià˝nik powinien mieç mas´ wystarczajàcà dla prawid∏owego napr´˝enia wst´gi i byç wykonany z materia∏u niepowodujàcego powstawania iskier przy uderzeniu; masa obcià˝nika powinna byç podana na obcià˝niku; 2. Na koƒcach przymiaru powinny si´ znajdowaç uchwyty lub pierÊcienie mogàce stanowiç cz´Êç podzia∏ki przymiaru, pod warunkiem ˝e ich po∏àczenie z przymiarem nie pogorszy dok∏adnoÊci pomiaru. 6) obcià˝nik mo˝e byç od∏àczalny od wst´gi przymiaru lub przymocowany do niej na sta∏e, w sposób niepowodujàcy pogorszenia dok∏adnoÊci pomiaru; § 25. W przymiarach wst´gowych kreskowych lub mieszanych na nawijaku, wykonanych ze stali, stosowanych do pomiaru d∏ugoÊci nie wi´kszej ni˝ ich d∏ugoÊç nominalna: 7) podzia∏ka przymiaru powinna mieç dzia∏k´ elementarnà o wartoÊci 1 mm, której poczàtkowym wskazem jest p∏aska powierzchnia obcià˝nika; 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç: 5 m, 10 m, 20 m, 50 m, 100 m lub 200 m; 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 5 m do 200 m; 8) dla d∏ugoÊci odcinka podzia∏ki zawartego mi´dzy dwiema kreskami, z których jedna znajduje si´ na obcià˝niku, a druga na wst´dze przymiaru, b∏àd graniczny dopuszczalny wynosi ±0,6 mm. 2) temperatura odniesienia mo˝e byç ró˝na od 20°C; 3) si∏a obcià˝enia przymiaru powinna wynosiç oko∏o 50 N i byç podana na jego wst´dze; § 27. Przymiary, o których mowa w § 21 i § 23—26, mogà byç wykonywane tylko w I lub II klasie dok∏adnoÊci. 4) swobodny koniec przymiaru powinien byç zaopatrzony w uchwyt lub pierÊcieƒ niestanowiàcy cz´Êci zakresu pomiarowego przymiaru. Rozdzia∏ 5 Przepis koƒcowy § 26. W przymiarze wst´gowym mieszanym z obcià˝nikiem, wykonanym ze stali, stosowanym do pomiaru wysokoÊci nape∏nienia zbiorników: § 28. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. 1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 5 m do 50 m; Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner 881 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagaƒ dotyczàcych efektywnoÊci energetycznej nowych wodnych kot∏ów grzewczych opalanych paliwami ciek∏ymi lub gazowymi2) Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci (Dz. U. Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718) zarzàdza si´, co nast´puje: ——————— 1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady Nr 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie efektywnoÊci energetycznej nowych wodnych kot∏ów grzewczych, opalanych paliwami ciek∏ymi lub gazowymi (Dziennik Urz´dowy Wspólnot Europejskich, L. 167 z 22.6.1992 r.), ze zmianà wprowadzonà przez dyrektyw´ Rady Nr 93/68/EWG z dnia 22 czerwca 1993 r. (Dziennik Urz´dowy Wspólnot Europejskich, L. 220 z 30.8.1993 r.).