Obsah (6)

§ 7§ 8§ 9§ 12§ 16§ 20

Dziennik Ustaw Nr 99 — 6716 — Poz. 913 913 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ, jakim powinny odpowiadaç wyroby aero

§ 7ust.

1, b) 220 ml — dla pojemników,

§ 8ust.

2 i § 10 ust. 1, c) 150 ml — dla pojemników,

§ 9ust. 2 i § 10 ust. 2. § 3. U˝yte w rozporzàdzeniu okre

Êlenia oznaczajà: 1) „wyrób aerozolowy” — jednorazowy pojemnik metalowy, pojemnik szklany lub pojemnik z tworzywa sztucznego zawierajàcy gaz spr´˝ony, skroplony albo rozpuszczony pod ciÊnieniem wraz z cieczà, pastà, proszkiem albo bez nich, wyposa˝ony w urzàdzenie umo˝liwiajàce uwalnianie zawartoÊci w formie czàstek sta∏ych lub ciek∏ych zawieszonych w gazie, w postaci piany, pasty, proszku lub cieczy; 2) „ciÊnienie” — nadciÊnienie wewn´trzne wyra˝one w barach; 3) „ciÊnienie próbne” — ciÊnienie, któremu mo˝e byç poddany przez 25 sekund nienape∏niony pojemnik ——————— 1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady 75/324/EWG z dnia 20 maja 1975 r. w sprawie zbli˝enia prawa paƒstw cz∏onkowskich dotyczàcego wyrobów aerozolowych, zmienionej dyrektywà Komisji Europejskiej 94/1/WE. wyrobu aerozolowego bez spowodowania jakichkolwiek przecieków lub, w przypadku pojemników metalowych lub z tworzyw sztucznych, ˝adnych widocznych lub trwa∏ych odkszta∏ceƒ, z wyjàtkiem zniekszta∏ceƒ,

§ 12ust. 2; 4) „ci

Ênienie rozrywajàce” — najmniejsze ciÊnienie, które powoduje rozerwanie lub p´kni´cie pojemnika wyrobu aerozolowego; 5) „ca∏kowita pojemnoÊç pojemnika” — obj´toÊç otwartego pojemnika, a˝ do obrze˝a otworu, wyra˝ona w mililitrach; 6) „pojemnoÊç netto” — obj´toÊç nape∏nionego i zamkni´tego wyrobu aerozolowego, wyra˝ona w mililitrach; 7) „obj´toÊç fazy ciek∏ej” — obj´toÊç faz niegazowych w nape∏nionym i zamkni´tym wyrobie aerozolowym; 8) „warunki próby” — wartoÊci ciÊnieƒ próbnych i rozrywajàcych wytworzonych hydraulicznie w temperaturze +20°C (±5°C); 9) „zawartoÊç palna” — substancje i preparaty odpowiadajàce kryteriom podanym dla kategorii „skrajnie ∏atwopalne”, „wysoce ∏atwopalne” i „∏atwopalne”, okreÊlonym w rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych (Dz. U. Nr 140, poz. 1172); 10) „jednorodna partia pojemników” — pojemniki wytworzone z tych samych materia∏ów w tym samym ciàg∏ym procesie wytwarzania. §

1. Szczegó∏owe wymagania okreÊlone w rozporzàdzeniu odnoszàce si´ do nape∏nionego wyrobu aerozolowego dotyczà normalnych warunków jego u˝ytkowania i przechowywania. §
2. Wyrób aerozolowy powinien byç wyposa˝ony w zawór umo˝liwiajàcy szczelne zamkni´cie w normalnych warunkach przechowywania lub transportu oraz zabezpieczony, w szczególnoÊci kapturkiem ochronnym, przed niezamierzonym otwarciem lub uszkodzeniem. §
3. Wyrób aerozolowy powinien byç wykonany w taki sposób, aby nie by∏o mo˝liwe pogorszenie jego odpornoÊci mechanicznej pod wp∏ywem substancji w nim zawartych, nawet podczas przed∏u˝onego przechowywania. §
5. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników metalowych nie powinna przekraczaç 1 000 ml. Dziennik Ustaw Nr 99 — 6717 —
6. W przypadku próby ciÊnieniowej pojemników metalowych nape∏nianych pod ciÊnieniem ni˝szym ni˝ 6,7 bara w temperaturze +50°C, ciÊnienie próbne powinno byç nie ni˝sze ni˝ 10 barów.
7. W przypadku próby ciÊnieniowej pojemników metalowych nape∏nianych pod ciÊnieniem nie ni˝szym ni˝ 6,7 bara w temperaturze +50°C, ciÊnienie próbne powinno byç o 50% wy˝sze ni˝ ciÊnienie wewn´trzne w temperaturze +50°C.
8. CiÊnienie w temperaturze +50°C w nape∏nionym wyrobie aerozolowym majàcym pojemnik metalowy nie powinno przekraczaç 12 barów, niezale˝nie od rodzaju gazu u˝ytego do nape∏nienia.
9. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w temperaturze +50°C w wyrobie aerozolowym majàcym pojemnik metalowy nie mo˝e przekraczaç 87% jego pojemnoÊci netto, z zastrze˝eniem ust.
11. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w wyrobie aerozolowym majàcym pojemnik metalowy z dnem wkl´s∏ym przechodzàcym przed rozerwaniem w dno wypuk∏e nie powinna w temperaturze +50°C przekraczaç 95% jego pojemnoÊci netto. §
13. Wyroby aerozolowe majàce pojemnik szklany z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chroniony w inny sposób mogà byç nape∏niane gazem spr´˝onym, skroplonym lub rozpuszczonym.
14. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników wyrobów aerozolowych,

ust. 1, nie mo˝e przekraczaç 220 ml. 3. Pow∏oka ochronna pojemników,

ust. 1, powinna stanowiç p∏aszcz ochronny z tworzywa sztucznego lub innego odpowiedniego materia∏u oraz zapobiegaç ryzyku rozprysku czàstek szk∏a w razie przypadkowego rozerwania si´ pojemnika. Pow∏ok´ ochronnà nale˝y zaprojektowaç w taki sposób, aby nie nastàpi∏ rozprysk czàstek szk∏a w przypadku nape∏nionego wyrobu aerozolowego, który osiàgnà∏ temperatur´ +20°C i zosta∏ zrzucony z wysokoÊci 1,8 m na betonowà pod∏og´. 4. Podczas próby ciÊnieniowej pojemniki,

ust. 1, przeznaczone do nape∏niania gazem spr´˝onym lub rozpuszczonym, powinny wytrzymywaç ciÊnienie próbne nie mniejsze ni˝ 12 barów. Poz. 913 2) 8 barów w temperaturze +50°C — w przypadku nape∏nienia gazem rozpuszczonym.

1. Wyrób aerozolowy, o którym mowa w ust. 6, nape∏niony gazem skroplonym lub mieszaninà gazów skroplonych, powinien w temperaturze +20°C wytrzymywaç ciÊnienie okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.
2. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w nape∏nionym wyrobie aerozolowym, o którym mowa w ust. 6, w temperaturze +50°C nie powinna przekraczaç 90% jego pojemnoÊci netto. §
4. Wyroby aerozolowe majàce pojemniki szklane niechronione mogà byç nape∏niane wy∏àcznie gazem skroplonym lub rozpuszczonym.
5. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników szklanych niechronionych nie powinna przekraczaç 150 ml.
6. Podczas próby ciÊnieniowej pojemników szklanych niechronionych ciÊnienie próbne powinno byç nie ni˝sze ni˝ 12 barów.
7. Wyrób aerozolowy majàcy pojemnik szklany niechroniony w przypadku nape∏nienia gazem rozpuszczonym powinien w temperaturze +50°C wytrzymywaç ciÊnienie 8 barów.
8. Wyrób aerozolowy majàcy pojemnik szklany niechroniony w przypadku nape∏nienia gazem skroplonym powinien w temperaturze +20°C wytrzymywaç ciÊnienie okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.
9. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w nape∏nionym wyrobie aerozolowym majàcym pojemnik szklany niechroniony w temperaturze +50°C nie powinna przekraczaç 90% jego pojemnoÊci netto. §
11. Do wyrobów aerozolowych majàcych pojemniki z tworzyw sztucznych, które nie rozpryskujà si´ przy rozrywaniu, stosuje si´ §
13. Do wyrobów aerozolowych majàcych pojemniki z tworzyw sztucznych, które mogà rozprysnàç si´ przy rozrywaniu, stosuje si´ §
15. Podczas próby ciÊnieniowej pojemniki,

ust. 1, przeznaczone do nape∏niania gazem skroplonym, powinny wytrzymywaç ciÊnienie próbne nie ni˝sze ni˝ 10 barów. §

1. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby aerozolowe powinna zapewniç spe∏nienie przez wyrób aerozolowy wymagaƒ okreÊlonych w § 12—14, a w przypadku wyrobu aerozolowego majàcego pojemnik szklany z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chroniony w inny sposób, równie˝ wymagaƒ w zakresie próby zrzucenia, o której mowa w § 8 ust.
3. Nape∏niony wyrób aerozolowy majàcy pojemnik szklany z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chroniony w inny sposób powinien, w zale˝noÊci od gazu u˝ytego do nape∏nienia, wytrzymywaç ciÊnienie: §
5. Nienape∏nione pojemniki metalowe, szklane lub z tworzyw sztucznych powinny podczas hydraulicznej próby ciÊnieniowej wytrzymaç ciÊnienie próbne okreÊlone odpowiednio w § 7 ust. 2 i 3, § 8 ust. 4 i 5 oraz § 9 ust.
6. 1) 9 barów w temperaturze +50°C — w przypadku nape∏nienia gazem spr´˝onym;
7. Pojemniki metalowe, wykazujàce po hydraulicznej próbie ciÊnieniowej asymetri´, istotne odkszta∏ce- Dziennik Ustaw Nr 99 — 6718 — nia lub inne podobne wady, nale˝y odrzuciç. Niewielkie zniekszta∏cenia symetrii dna lub profilu górnego wieka sà dopuszczalne pod warunkiem, ˝e pojemnik przejdzie z wynikiem pozytywnym prób´ rozrywania, o której mowa w §
8. §
9. CiÊnienie rozrywajàce nienape∏niony pojemnik metalowy podczas próby rozrywania powinno byç wy˝sze o co najmniej 20% od przyj´tego ciÊnienia próbnego. §
11. Nape∏niony wyrób aerozolowy nale˝y zanurzyç w kàpieli wodnej.
12. Temperatura wody i czas zanurzenia w kàpieli wodnej powinny byç takie, aby umo˝liwiç: 1) osiàgni´cie jednolitej temperatury +50°C przez ca∏à zawartoÊç wyrobu aerozolowego lub 2) osiàgni´cie w wyrobie aerozolowym takiego ciÊnienia, jakie jest wytwarzane przez zawartoÊç pojemnika w jednolitej temperaturze +50°C.
13. Wyrób aerozolowy wykazujàcy po zanurzeniu w kàpieli wodnej widoczne trwa∏e odkszta∏cenia lub przecieki nale˝y uznaç za nienadajàcy si´ do u˝ytku. Wyrób taki nie mo˝e byç wprowadzony do obrotu.
14. Za zgodà odpowiedniego Komitetu Unii Europejskiej osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby aerozolowe mo˝e na w∏asnà odpowiedzialnoÊç zastosowaç dowolny system badania dajàcy wynik równowa˝ny do metody kàpieli wodnej. §
16. ZgodnoÊç wyrobów aerozolowych ze szczegó∏owymi wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu ocenia organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676). Mo˝e on w szczególnoÊci: 1) sprawdziç, czy osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby aerozolowe spe∏nia wymagania okreÊlone w rozporzàdzeniu; 2) wykonywaç u producenta lub w akredytowanym laboratorium badania kontrolne,

§ 16i 17. 2. Wykonujàc czynno

Êci okreÊlone w ust. 1 pkt 1, organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego przeprowadza niezapowiedziane wizytacje, przy czym w pierwszym roku produkcji wyrobu aerozolowego sk∏ada on dwie wizytacje, a w latach kolejnych po jednej. §

2. Organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego wybiera losowo pi´ç nienape∏nionych pojemników z jednorodnej partii 2 500 pojemników lub z partii wytworzonej w ciàgu jednej godziny i poddaje je ciÊnieniu próbnemu przez 25 sekund.
3. Je˝eli wynik badania, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do któregokolwiek z wybranych pojemników jest negatywny, organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego wybiera losowo dziesi´ç dodatko- Poz. 913 wych pojemników z tej samej partii i poddaje je tej samej próbie.
4. Je˝eli wynik badania, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do któregokolwiek z dziesi´ciu dodatkowych pojemników jest negatywny, ca∏à parti´ nale˝y uznaç za nienadajàcà si´ do u˝ytku. §
6. Organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego sprawdza szczelnoÊç powietrznà i wodnà reprezentatywnej liczby nape∏nionych wyrobów aerozolowych przez zanurzenie w kàpieli wodnej. Temperatura kàpieli i czas zanurzenia powinny umo˝liwiaç uzyskanie przez zawartoÊç wyrobu aerozolowego jednolitej temperatury +50°C przez czas wymagany do upewnienia si´, ˝e nie nastàpi∏o rozerwanie lub p´kni´cie pojemnika.
7. Je˝eli wynik badania partii wyrobów aerozolowych jest negatywny, ca∏à parti´ nale˝y uznaç za nienadajàcà si´ do u˝ytku. §
9. Na ka˝dym wyrobie aerozolowym umieszcza si´ w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y, w szczególnoÊci: 1) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres lub znak handlowy osoby wprowadzajàcej do obrotu wyroby aerozolowe; 2) symbol „3” (odwrócony epsilon) poÊwiadczajàcy zgodnoÊç ze szczegó∏owymi wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu; 3) oznaczenie umo˝liwiajàce identyfikacj´ nape∏nianej partii; 4) mas´ netto i obj´toÊç netto, z zastrze˝eniem ust. 2; 5) napisy,

§ 20i 21. 2. Dopuszcza si´ niepodawanie masy netto w przypadku, gdy wyrób aerozolowy jest zgodny z wymaganiami okre

Êlonymi w przepisach Unii Europejskiej.3) 3. Je˝eli danych,

ust. 1, nie mo˝na nanieÊç na wyrób aerozolowy o pojemnoÊci nie wi´kszej ni˝ 150 ml z powodu jego ma∏ych wymiarów, nale˝y je umieÊciç na etykiecie przymocowanej do wyrobu aerozolowego.

1. Symbol „3” (odwrócony epsilon) umieszcza osoba wprowadzajàca wyroby aerozolowe do obrotu. §
2. Na wyrobie aerozolowym nie nale˝y zamieszczaç oznakowaƒ lub napisów, które mogà byç mylone z symbolem „3” (odwrócony epsilon). §
3. Zgodnie z wymaganiami dotyczàcymi klasyfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów, w szczególnoÊci w odniesieniu do zagro˝eƒ dla zdrowia lub Êrodowiska, na wyrobie aero——————— 3) Niniejsze przepisy dotyczà dyrektywy Rady 80/232/WE z dnia 15 stycznia 1980 r. w sprawie zbli˝enia prawa paƒstw cz∏onkowskich dotyczàcego zakresu dopuszczalnych nominalnych iloÊci i nominalnych obj´toÊci dla niektórych produktów paczkowanych. Dziennik Ustaw Nr 99 — 6719 — zolowym nale˝y umieÊciç w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y: 1) niezale˝nie od zawartoÊci — napis ostrzegawczy „Pojemnik pod ciÊnieniem: chroniç przed s∏oƒcem i temperaturà powy˝ej 50°C. Nie przek∏uwaç ani nie spalaç, tak˝e po zu˝yciu.”; 2) w przypadku zawartoÊci palnej: a) znak ostrzegawczy, b) napis ostrzegawczy wskazujàcy, ˝e substancje lub preparaty zawarte w wyrobie aerozolowym, ∏àcznie z propelentem, sà palne, c) informacje o zagro˝eniach okreÊlone w cz´Êci 2 pkt 2.3, 2.4 i 2.5 za∏àcznika do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych oraz w rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie oznakowania opakowaƒ substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 140, poz. 1173). §
4. Z zastrze˝eniem przepisów,

§ 20pkt 2 lit. c, na wyrobie aerozolowym nale˝y umie

Êciç w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y: 1) niezale˝nie od zawartoÊci — dodatkowe ostrze˝enia dotyczàce obs∏ugi, zwracajàce uwag´ u˝ytkowników na szczególne niebezpieczeƒstwa stwarzane przez wyrób; 2) je˝eli zawartoÊç jest palna — nast´pujàce napisy ostrzegawcze:

1. a)„Nie rozpylaç nad otwartym p∏omieniem lub ˝arzàcym si´ materia∏em”,
2. b)„Chroniç przed êród∏ami zap∏onu — nie paliç w czasie rozpylania”, Poz. 913 § 22. PalnoÊç i punkt zap∏onu zawartoÊci wyrobu aerozolowego powinny byç okreÊlane za pomocà odpowiednich metod okreÊlonych w przepisach Unii Europejskiej4). § 23. 1. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyrób aerozolowy mo˝e na w∏asnà odpowiedzialnoÊç zdecydowaç o niestosowaniu przepisów § 20 pkt 2 i § 21 pkt 2, je˝eli posiada wyniki badaƒ lub inne dane Êwiadczàce o tym, ˝e pomimo palnej zawartoÊci wyrób aerozolowy nie stwarza ryzyka zap∏onu w warunkach normalnych lub w warunkach u˝ytkowania dajàcych si´ przewidzieç w sposób uzasadniony. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, iloÊç sk∏adnika palnego znajdujàcego si´ w wyrobie aerozolowym nale˝y podaç na etykiecie w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y w postaci sformu∏owania: „X % zawartoÊci wagowej jest palne”. 3. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby aerozolowe jest obowiàzana udost´pniç na ˝àdanie w∏aÊciwych organów paƒstw cz∏onkowskich Unii Europejskiej kopie dokumentów uzasadniajàcych decyzj´, o której mowa w ust. 1. § 24. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner ——————— 4) Niniejsze
3. c)„Chroniç przed dzieçmi”. przepisy dotyczà dyrektywy Rady 67/548/EEC z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie klasyfikacji, opakowania i oznakowania niebezpiecznych substancji. Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 8 maja 2003 r. (poz. 913) Za∏àcznik nr 1 CIÂNIENIE, JAKIE POWINIEN WYTRZYMYWAå WYRÓB AEROZOLOWY MAJÑCY POJEMNIK SZKLANY Z POW¸OKÑ OCHRONNÑ Z TWORZYWA SZTUCZNEGO LUB TRWALE CHRONIONY W INNY SPOSÓB NAPE¸NIONY GAZEM SKROPLONYM LUB MIESZANINÑ GAZÓW SKROPLONYCH PojemnoÊç ca∏kowita od 50 do 80 ml powy˝ej 80 do 160 ml powy˝ej 160 do 220 ml ZawartoÊç w procentach wagowych gazu skroplonego w ca∏oÊci mieszaniny 20% 50% 80% 3,5 bara 3,2 bara 2,8 bara 2,8 bara 2,5 bara 2,1 bara 2,5 bara 2,2 bara 1,8 bara WartoÊç ciÊnienia dla zawartoÊci procentowej gazu nieprzedstawionej w powy˝szej tablicy nale˝y okreÊliç za pomocà ekstrapolacji. Dziennik Ustaw Nr 99 — 6720 — Poz. 913 i 914 Za∏àcznik nr 2 CIÂNIENIE, JAKIE POWINIEN WYTRZYMYWAå WYRÓB AEROZOLOWY MAJÑCY POJEMNIK SZKLANY NIECHRONIONY NAPE¸NIONY GAZEM SKROPLONYM PojemnoÊç ca∏kowita ZawartoÊç w procentach wagowych gazu skroplonego w ca∏oÊci mieszaniny od 50 do 70 ml powy˝ej 70 do 150 ml 20% 50% 80% 1,5 bara 1,5 bara 1,5 bara 1,5 bara 1,25 bara 1 bar WartoÊci ciÊnienia dla zawartoÊci procentowej gazu nieprzedstawionej w powy˝szej tablicy nale˝y okreÊliç za pomocà ekstrapolacji. 914 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie aplikacji prokuratorskiej w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206 i Nr 213, poz. 1802) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) szczegó∏owe obowiàzki zwiàzane z zajmowaniem stanowiska aplikanta; 2) organizacj´ aplikacji prokuratorskiej; boru na aplikacj´ jest uzale˝niony od potrzeb Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i og∏aszany ka˝dorazowo w Dzienniku Urz´dowym Ministra Obrony Narodowej. § 4. Do okresu aplikacji nie zalicza si´ nieobecnoÊci aplikanta w s∏u˝bie trwajàcej ∏àcznie d∏u˝ej ni˝ 30 dni w ka˝dym roku aplikacji, bez wzgl´du na przyczyn´ nieobecnoÊci; nie dotyczy to przys∏ugujàcego aplikantowi urlopu. 3) zakres egzaminu prokuratorskiego; 4) sk∏ad i sposób powo∏ywania cz∏onków komisji egzaminacyjnej oraz wysokoÊç ich wynagrodzenia; 5) tryb post´powania komisji egzaminacyjnej. 2. Zasady wyznaczania, przenoszenia i zwalniania aplikantów ze stanowisk s∏u˝bowych oraz przebieg ich s∏u˝by wojskowej regulujà przepisy o s∏u˝bie wojskowej ˝o∏nierzy zawodowych. § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) „aplikancie”, nale˝y przez to rozumieç aplikanta wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury; 2) „aplikacji”, nale˝y przez to rozumieç aplikacj´ w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury; 3) „egzaminie”, nale˝y przez to rozumieç egzamin prokuratorski. § 3. Pisemne zg∏oszenie kandydata na aplikacj´ przyjmuje Naczelny Prokurator Wojskowy. Termin na- § 5. 1. Do okresu odbytej aplikacji zalicza si´ okres aplikacji sàdowej oraz okres aplikacji prokuratorskiej w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. 2. Do okresu aplikacji zalicza si´ okres odbytego przez aplikanta w sàdzie wojskowym lub wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury przeszkolenia wojskowego studentów i absolwentów szkó∏ wy˝szych, nie d∏u˝szy ni˝ rok. 3. Naczelny Prokurator Wojskowy mo˝e zaliczyç do okresu aplikacji okres aplikacji adwokackiej, radcowskiej lub notarialnej oraz okres przeszkolenia wojskowego studentów i absolwentów szkó∏ wy˝szych, odbytego w innych jednostkach ni˝ okreÊlone w ust. 2 o profilu szkolenia lub zadaniach zbli˝onych do pracy prokuratora, ∏àcznie nie d∏u˝szy ni˝ rok. 4. Je˝eli aplikant wykazuje znaczne post´py w szkoleniu, Naczelny Prokurator Wojskowy mo˝e w wyjàtkowych przypadkach zaliczyç do okresu aplikacji nieobecnoÊç, o której mowa w § 4.