← Polska

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie funkcjonowania inspekcji portu

Dziennik Ustaw Nr 102 — 7245 — Poz. 1078 1078 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie funkcjonowania inspekcji portu2) Na podstawie art. 11a ust. 5 ustawy z dnia

ust. 1, zgodnie z procedurami Memorandum Paryskiego. § 4. Inspektor, przeprowadzajàc inspekcj´ statku bandery paƒstwa nieb´dàcego stronà konwencji lub statku niepodlegajàcego konwencjom, stosuje wobec tego statku i jego za∏ogi te same kryteria jak wobec za∏ogi i statku bandery paƒstwa b´dàcego stronà konwencji. Rozdzia∏ 2 Sposób funkcjonowania inspekcji portu § 5. 1. Inspektorem mo˝e zostaç osoba, która: 1) by∏a co najmniej przez jeden rok inspektorem bandery i przeprowadza∏a inspekcje i certyfikacje statków zgodnie z konwencjami, oraz posiada:

  1. a)dyplom kapitana ˝eglugi wielkiej, upowa˝niajàcy do dowodzenia statkiem o pojemnoÊci brut- Dziennik Ustaw Nr 102 — 7246 — to 3000 i powy˝ej oraz pracowa∏a w charakterze oficera na statkach morskich przez okres nie krótszy ni˝ pi´ç lat lub
  2. b)dyplom starszego mechanika, upowa˝niajàcy do pe∏nienia tej funkcji na pok∏adzie statku o mocy maszyn g∏ównych 3 000 KW i powy˝ej oraz pracowa∏a w charakterze oficera na statkach morskich przez okres nie krótszy ni˝ pi´ç lat, lub
  3. c)tytu∏ in˝yniera budowy okr´tów, in˝yniera mechanika lub in˝yniera, który jest zwiàzany z bran˝à morskà, a tak˝e przepracowa∏a w tym zawodzie co najmniej przez pi´ç lat; 2) posiada: Poz. 1078 1) monitorowanie celów inspekcji portu wyznaczonych przez Uni´ Europejskà; 2) kontrola i monitorowanie zatrzymaƒ statków i statków obj´tych odmowà wejÊcia do portu; 3) wyjaÊnianie procedur dotyczàcych przeprowadzonych inspekcji portu; 4) przygotowywanie do publikacji informacji o dzia∏alnoÊci inspekcji portu w zakresie okreÊlonym odr´bnymi przepisami; 5) weryfikacja raportów z inspekcji w systemie Sirenac; 6) kreowanie u˝ytkowników systemu Sirenac;
  4. a)dyplom uczelni wy˝szej albo udokumentowane równorz´dne szkolenie, 7) prowadzenie konsultacji z innymi administracjami i instytucjami klasyfikacyjnymi;
  5. b)zaÊwiadczenie o przeszkoleniu i uzyskaniu kwalifikacji w szkole dla inspektorów bezpieczeƒstwa ˝eglugi, 8) organizacja szkoleƒ dla inspektorów.
  6. c)co najmniej dwuletnie doÊwiadczenie jako inspektor bandery oraz przeprowadza∏a inspekcje i certyfikacje zgodnie z konwencjami; 3) posiada zdolnoÊç ustnego i pisemnego komunikowania si´ z marynarzami w j´zyku angielskim lub innym powszechnie stosowanym na morzu; 4) posiada wiedz´ w zakresie uregulowanym przez konwencje, dotyczàcà odpowiednich procedur inspekcji portu. 2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, nie dotyczà osób zatrudnionych w charakterze inspektora inspekcji portu w dniu wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. § 6. 1. Inspekcji portu mo˝e dokonaç inspektor upowa˝niony przez organ inspekcyjny i legitymujàcy si´ dokumentem identyfikacyjnym. § 9. Organy inspekcji portu podejmujà odpowiednie dzia∏ania po otrzymaniu od pilotów lub w∏adz portowych informacji o statkach niespe∏niajàcych wymagaƒ bezpieczeƒstwa ˝eglugi lub stanowiàcych zagro˝enie dla Êrodowiska morskiego. § 10. 1. Organy inspekcji portu wspó∏pracujà z Morskà S∏u˝bà Poszukiwania i Ratownictwa „SAR”, w∏adzami portowymi, Stra˝à Granicznà i s∏u˝bà celnà oraz innymi organami administracji lub jednostkami organizacyjnymi w celu uzyskania wszystkich odpowiednich informacji na temat statków zawijajàcych do polskich portów. 2. Organy inspekcji portu prowadzà wymian´ informacji i wspó∏pracujà z w∏aÊciwymi organami administracji morskiej oraz odpowiednimi w∏adzami innych paƒstw, Komisjà Europejskà i operatorem systemu Sirenac. Rozdzia∏ 3 2. Wzór dokumentu identyfikacyjnego okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. Tryb przeprowadzania inspekcji statków o obcej przynale˝noÊci § 7. 1. Podczas przeprowadzania czynnoÊci kontrolnych wymagajàcych ekspertyzy, inspektor mo˝e wspó∏pracowaç z osobà b´dàcà ekspertem w danej dziedzinie. § 11. Organy inspekcyjne przeprowadzajà rocznie inspekcje w iloÊci co najmniej 25 % ogólnej liczby indywidualnych statków o obcej przynale˝noÊci zawijajàcych do polskich portów, obliczonej jako Êrednia arytmetyczna trzech ostatnich lat kalendarzowych. 2. Inspektor i ekspert nie mogà byç zwiàzani z kontrolowanym statkiem i portem w sposób mogàcy wywo∏ywaç wàtpliwoÊci co do ich bezstronnoÊci oraz byç zatrudnieni przez instytucje pozarzàdowe i organizacje, które wydajà Êwiadectwa i certyfikaty klasyfikacyjne oraz konwencyjne lub przeprowadzajà inspekcje w celu wydania takich Êwiadectw i certyfikatów. § 8. 1. Koordynator PSC koordynuje funkcjonowanie inspekcji portu. 2. Do zadaƒ koordynatora PSC nale˝y w szczególnoÊci: § 12. 1. Kwalifikujàc statki do inspekcji, organy inspekcyjne zapewniajà, ˝e na ka˝dym statku, który w systemie informacyjnym Sirenac posiada wskaênik oceny 50 i wy˝szy, jest przeprowadzona obowiàzkowo inspekcja, zgodnie z § 14. 2. Niezale˝nie od wartoÊci wskaênika oceny w pierwszej kolejnoÊci podlegajà kontroli statki, które: 1) zosta∏y zg∏oszone przez pilotów lub pracowników portowych jako majàce nieprawid∏owoÊci, które mogà wp∏ywaç na bezpieczeƒstwo ˝eglugi; Dziennik Ustaw Nr 102 — 7247 — 2) nie spe∏niajà obowiàzków wynikajàcych z wymagaƒ dla statków przewo˝àcych ∏adunki niebezpieczne, okreÊlonych odr´bnymi przepisami; 3) sà przedmiotem raportu lub meldunku dokonanego przez administracj´ morskà innego paƒstwa; 4) sà przedmiotem raportu lub skarg kapitana statku, cz∏onka za∏ogi lub ka˝dej innej osoby lub jednostki organizacyjnej majàcej interes w bezpiecznej ˝egludze tego statku, warunkach pracy i ˝ycia na statku lub zapobieganiu zanieczyszczeniu Êrodowiska, chyba ˝e dane organy inspekcyjne kontroli portu potraktujà raport lub za˝alenie jako bezpodstawne; to˝samoÊç osoby zg∏aszajàcej raport lub za˝alenie nie mo˝e byç ujawniona kapitanowi lub w∏aÊcicielowi danego statku; 5) bra∏y udzia∏ w kolizji, osiad∏y na mieliênie lub zosta∏y wyrzucone na brzeg w drodze do portu; 6) sà podejrzane o z∏amanie przepisów w zakresie zanieczyszczenia Êrodowiska szkodliwymi substancjami lub Êciekami; 7) manewrowa∏y w sposób niezgodny z przepisami w rejonach rozgraniczenia ruchu przyj´tych przez Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà, zwanà dalej „IMO”, lub nie stosowa∏y zasad bezpiecznej nawigacji; Poz. 1078
  7. d)naprawione w innym okreÊlonym terminie lub na specjalnych warunkach; 6) na których stwierdzono nieprawid∏owoÊci podczas poprzedniej kontroli, bioràc pod uwag´ ich liczb´, tak˝e je˝eli nieprawid∏owoÊci zosta∏y usuni´te; 7) które zosta∏y zatrzymane w poprzednim porcie; 8) p∏ywajàce pod banderà paƒstwa, które nie ratyfikowa∏o wszystkich konwencji; 9) klasyfikowane przez instytucj´ klasyfikacyjnà, która nie zosta∏a uznana przez Komisj´ Europejskà; 10) podlegajàce obowiàzkowej rozszerzonej kontroli,

§ 16; 11) eksploatowane powy˝ej 13 lat. 4. Okre

Êlajàc kolejnoÊç dokonywania priorytetowych kontroli na statkach, o których mowa w ust. 3, inspektor bierze pod uwag´ ca∏kowità wartoÊç wskaênika oceny widniejàcego w systemie informacyjnym Sirenac. Wy˝szy wskaênik oceny oznacza wy˝szy priorytet kontroli. 5. Ca∏kowity wskaênik oceny jest zdefiniowany przez Memorandum Paryskie. 8) powodowa∏y zagro˝enie wobec osób, mienia lub Êrodowiska naturalnego; § 13. Inspektorom nie zaleca si´ kwalifikowaç do kontroli statków, które by∏y poddane inspekcji w innych portach paƒstw cz∏onkowskich Memorandum Paryskiego w ciàgu ostatnich 6 miesi´cy, je˝eli: 9) zosta∏y pozbawione klasy lub klasa zosta∏a im zawieszona w okresie ostatnich szeÊciu miesi´cy. 1) nie jest to statek, o którym mowa w § 12; 3. W przypadku gdy wskaênik oceny wskazany przez system Sirenac jest ni˝szy od 50, do kontroli wyznacza si´ w pierwszej kolejnoÊci nast´pujàce statki: 1) zawijajàce do portu po raz pierwszy lub po nieobecnoÊci w regionie d∏u˝szej ni˝ 12 miesi´cy, lub które nie by∏y dotychczas zarejestrowane w bazie Sirenac; 2) na których nie odby∏a si´ ˝adna inspekcja w ramach Memorandum Paryskiego w ciàgu ostatnich szeÊciu miesi´cy; 3) których konwencyjne certyfikaty konstrukcji i wyposa˝enia oraz Êwiadectwa klasyfikacyjne zosta∏y wydane przez organizacje nieuznane zgodnie z trybem okreÊlonym odr´bnymi przepisami; 4) p∏ywajàce pod banderà paƒstwa znajdujàcego si´ na czarnej liÊcie publikowanej w rocznych raportach Memorandum Paryskiego; 5) które po ostatniej inspekcji uzyska∏y pozwolenie na opuszczenie portu pod warunkiem, ˝e nieprawid∏owoÊci wykazane w czasie inspekcji zostanà:

  1. a)usuni´te przed wyjÊciem w morze,
  2. b)naprawione do nast´pnego portu przeznaczenia,
  3. c)naprawione w terminie 14 dni, 2) podczas ostatniej inspekcji nie wykryto ˝adnych nieprawid∏owoÊci; 3) nie istniejà wyraêne powody uzasadniajàce inspekcj´. § 14. 1. Inspektor podczas przeprowadzania wst´pnej inspekcji statku: 1) sprawdza w odpowiednim zakresie Êwiadectwa i dokumenty okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; 2) kontroluje ogólnie statek pod wzgl´dem bezpieczeƒstwa ˝eglugi ∏àcznie z si∏ownià oraz warunki pracy i ˝ycia marynarzy. 2. Inspektor mo˝e sprawdziç Êwiadectwa i dokumenty inne ni˝ wymienione w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, je˝eli zgodnie z wymaganiami konwencji powinny one byç na statku. 3. W ka˝dym przypadku gdy wyst´pujà wyraêne okolicznoÊci wskazujàce, ˝e stan statku, jego wyposa˝enie lub za∏oga w istotnym zakresie nie spe∏niajà wymagaƒ konwencji, przeprowadzana jest bardziej szczegó∏owa kontrola. 4. Bardziej szczegó∏owa kontrola powinna zostaç podj´ta po stwierdzeniu, ˝e: Dziennik Ustaw Nr 102 — 7248 — Poz. 1078 1) inspekcja dotyczy statków wymienionych w § 12 ust. 2 i ust. 3 pkt 3, 4, 5 lit. b i c i pkt 8; 4) statki pasa˝erskie starsze ni˝ 15 lat, inne ni˝ promy typu ro-ro i pasa˝erskie jednostki szybkie, 2) na statku nie by∏a poprawnie prowadzona ksià˝ka zapisów olejowych; je˝eli up∏yn´∏o 12 miesi´cy od dnia dokonania ostatniej rozszerzonej kontroli w porcie paƒstwa strony Memorandum Paryskiego. 3) podczas sprawdzania certyfikatów oraz innych dokumentów stwierdzono niezgodnoÊci; 4) istnieje podejrzenie, ˝e cz∏onkowie za∏ogi nie sà zdolni komunikowaç si´ mi´dzy sobà lub z w∏adzami portu w zakresie obowiàzków wynikajàcych z przepisów konwencji,

art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy; 2. Armator lub kapitan statku wyznaczonego do obowiàzkowej rozszerzonej inspekcji, na trzy dni przed spodziewanym zawini´ciem do portu lub przed opuszczeniem ostatniego portu, powinien przekazaç w∏aÊciwym organom inspekcyjnym informacje dotyczàce: 1) nazwy statku; 5) istnieje podejrzenie, ˝e za∏adunek i inne operacje nie sà przeprowadzane w sposób bezpieczny i zgodnie ze wskazówkami IMO; 2) bandery; 6) istniejà zaniedbania kapitana tankowca w prowadzeniu zapisów dotyczàcych monitorowania i kontroli systemu zrzutu oleju podczas ostatniej podró˝y pod balastem; 4) tona˝u; 7) brak jest aktualnej listy za∏ogi lub cz∏onkowie za∏ogi nie znajà swoich obowiàzków na wypadek zagro˝eƒ i koniecznoÊci opuszczenia statku; 8) dokonano emisji fa∏szywych alarmów bez obowiàzkowych procedur odwo∏awczych; 3) numeru IMO; 5) daty budowy statku, zgodnie z datà okreÊlonà w certyfikatach bezpieczeƒstwa statku; 6) konstrukcji kad∏uba, iloÊci i rodzaju ∏adunku oraz stanu zbiorników ∏adunkowych i balastowych w przypadku tankowców; 7) przybli˝onego czasu zawini´cia do portu przeznaczenia lub stacji pilotów; 8) planowanego czasu postoju statku; 9) sà braki w podstawowym wyposa˝eniu wymaganym przez konwencje; 10) na statku sà z∏e warunki sanitarne; 9) planowanych operacji w porcie przeznaczenia, a w szczególnoÊci operacji prze∏adunkowych i bunkrowania paliwa; 11) zosta∏a naruszona konstrukcja statku i wytrzyma∏oÊç kad∏uba lub inne nieprawid∏owoÊci stanowiàce zagro˝enie dla wodoszczelnoÊci i zdatnoÊci do ˝eglugi w trudnych warunkach pogodowych; 10) planowanych statutowych przeglàdów, inspekcji oraz powa˝nych konserwacji i prac naprawczych do wykonania podczas postoju w porcie przeznaczenia. 12) kapitan lub cz∏onkowie za∏ogi nie zapoznali si´ z podstawowymi dzia∏aniami zwiàzanymi z bezpieczeƒstwem statku, zapobieganiem zanieczyszczeniom lub takie dzia∏ania nie by∏y prowadzone. § 16. 1. W trakcie przeprowadzania obowiàzkowej rozszerzonej kontroli statków inspektor sprawdza: 5. Inspektor, wykonujàc swoje obowiàzki, kieruje si´ procedurami i wytycznymi zawartymi w:

  1. a)w∏àcznik pràdu „black-out” i uruchomienie generatora awaryjnego, 1) Memorandum Paryskim; 2) Publikacji Mi´dzynarodowej Organizacji Pracy „Inspekcja Warunków Pracy na Statku”; 3) wytycznych Mi´dzynarodowej Organizacji Morskiej — Zasady bezpiecznej obsady na statku — (Res. A.890/21); 4) Postanowieniach Mi´dzynarodowego Morskiego Kodeksu Towarów Niebezpiecznych. § 15. 1. Obowiàzkowej rozszerzonej inspekcji podlegajà statki nast´pujàcych kategorii: 1) na wszystkich statkach:
  2. b)oÊwietlenie awaryjne,
  3. c)funkcjonowanie awaryjnej pompy po˝arowej z dwoma w´˝ami pod∏àczonymi do g∏ównego przewodu,
  4. d)funkcjonowanie pomp z´zowych statku,
  5. e)zamykanie drzwi wodoszczelnych,
  6. f)opuszczanie jednej szalupy ratunkowej do wody,
  7. g)zdalne wy∏àczniki awaryjne, w szczególnoÊci kot∏ów, wentylacji i pomp paliwowych,
  8. h)testowanie urzàdzenia sterowego, ∏àcznie z pomocniczym urzàdzeniem sterowym, 1) gazowce i chemikaliowce starsze ni˝ 10 lat,
  9. i)awaryjne êród∏o zasilania urzàdzeƒ radiowych, 2) masowce starsze ni˝ 12 lat, 3) tankowce powy˝ej 3000 GT i starsze ni˝ 15 lat,
  10. j)odolejacz wód z´zowych — testujàc go w mo˝liwym zakresie; Dziennik Ustaw Nr 102 — 7249 — 2) na zbiornikowcach do przewozu gazu i substancji chemicznych dodatkowo:
  11. a)system monitorowania zbiorników ∏adunkowych i urzàdzenia bezpieczeƒstwa zwiàzane z kontrolà temperatury, ciÊnienia i ula˝u,
  12. b)analizator zawartoÊci tlenu i eksplozymetr, ∏àcznie z ich kalibrowaniem, a tak˝e dost´pnoÊç sprz´tu do wykrywania substancji chemicznych wraz z odpowiednià liczbà stosownych rurek detekcyjnych dla konkretnych ∏adunków, jakie sà przewo˝one,
  13. c)kabinowe zestawy ratunkowe zapewniajàce odpowiednià ochron´ uk∏adu oddechowego i oczu dla ka˝dej osoby na pok∏adzie, je˝eli wymaganie takie zosta∏o okreÊlone w certyfikacie zgodnoÊci dla przewo˝enia niebezpiecznych substancji chemicznych luzem lub skroplonych gazów,
  14. d)czy przewo˝ony ∏adunek jest wymieniony w certyfikacie zgodnoÊci dla przewo˝enia niebezpiecznych substancji chemicznych luzem lub skroplonych gazów,
  15. e)sta∏e instalacje gaÊnicze na pok∏adzie, w szczególnoÊci pianowe lub suche chemiczne, zgodnie z wymaganiami dla przewo˝onego ∏adunku; 3) na masowcach dodatkowo:
  16. a)mo˝liwe skorodowanie podstaw (fundamentów) urzàdzeƒ pok∏adowych,
  17. b)mo˝liwe zniekszta∏cenie lub korozj´ pokryw lukowych,
  18. d)mo˝liwe p´kni´cia lub miejscowo korozj´ w grodziach poprzecznych,
  19. e)dost´p do ∏adowni,
  20. f)dokumenty lub ich potwierdzone kopie przez administracj´ paƒstwa bandery lub instytucj´ klasyfikacyjnà, a w szczególnoÊci: — raport z przeglàdu kad∏uba, — raporty oceny stanu statku, — raporty pomiaru gruboÊci blach kad∏uba, — program przeglàdów kad∏uba zgodnie z rezolucjà IMO A.744

(18); 4) na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych dodatkowo:
  1. a)sta∏à instalacj´ gaÊniczà pianowà na pok∏adzie,
  2. b)sprz´t przeciwpo˝arowy w ca∏oÊci,
  3. c)zamkni´cia kana∏ów wentylacyjnych w maszynowni, pompowni i w pomieszczeniach mieszkalnych, Poz. 1078
  4. f)zbiorniki balastowe; kontrola co najmniej jednego ze zbiorników balastowych w rejonie ∏adunkowym, w pierwszej kolejnoÊci przez w∏azy na pok∏adzie, oraz ich dalsza kontrola — w przypadku wystàpienia uzasadnionych okolicznoÊci,
  5. g)dokumenty lub ich potwierdzone kopie przez administracj´ paƒstwa flagi lub instytucj´ klasyfikacyjnà, a w szczególnoÊci: — raport z przeglàdu kad∏uba, — raporty oceny stanu kad∏uba, — raporty pomiaru gruboÊci blach kad∏uba statku, — program przeglàdów kad∏uba w trakcie odnawiania klasy; masowca 5) na statkach pasa˝erskich dodatkowo:
  6. a)detektor po˝aru i systemu alarmowego,
  7. b)zamkni´cia drzwi po˝arowych,
  8. c)system og∏oszeniowy,
  9. d)çwiczebny alarm po˝arowy z udzia∏em za∏ogi hotelowej,
  10. e)stopieƒ zaznajomienia dowództwa statku z planem obrony przeciwawaryjnej statku. 2. JeÊli wystàpià uzasadnione okolicznoÊci, kontrola rozszerzona na statku pasa˝erskim mo˝e byç kontynuowana podczas rejsu statku za zgodà kapitana statku lub armatora. Inspektorzy nie mogà przeszkadzaç w eksploatacji statku i stwarzaç sytuacji, które w ocenie kapitana mog∏yby zagroziç bezpieczeƒstwu pasa˝erów i za∏ogi statku. § 17. 1. Kontrola,

§ 14, mo˝e byç przeprowadzona w okresie pomi´dzy dwiema rozszerzonymi kontrolami.

2. Ka˝dy statek, który podlega obowiàzkowej rozszerzonej inspekcji, a nie spe∏nia obowiàzku, o którym mowa w § 15 ust. 2, powinien zostaç poddany takiej inspekcji w porcie przeznaczenia. § 18. Obowiàzkowa rozszerzona kontrola dotyczy statków, które majà wskaênik oceny wy˝szy ni˝ 7. § 19. 1. W przypadku gdy z przyczyn eksploatacyjnych nie mo˝e zostaç przeprowadzona kontrola statku, który ma wskaênik oceny wy˝szy ni˝ 50, lub obowiàzkowa rozszerzona kontrola, organy inspekcyjne inspekcji portu niezw∏ocznie zawiadomià system Sirenac i w∏aÊciwe w∏adze inspekcji portu w nast´pnym porcie przeznaczenia w regionie Memorandum Paryskiego.

  1. d)ciÊnienie gazu oboj´tnego i zawartoÊci w nim tlenu, 2. Przypadki, o których mowa w ust. 1, zg∏asza si´ co szeÊç miesi´cy Komisji Europejskiej wraz z uzasadnieniem.
  2. e)w∏azy na pok∏adzie i ich dalsza kontrola wewnàtrz — w przypadku wystàpienia uzasadnionych okolicznoÊci, 3. Liczba nieprzeprowadzonych rozszerzonych inspekcji portu nie mo˝e przekraczaç rocznie 5 % Êredniej rocznej liczby indywidualnych statków o obcej Dziennik Ustaw Nr 102 — 7250 — Poz. 1078 przynale˝noÊci zawijajàcych do polskich portów, bioràc pod uwag´ trzy ostatnie lata kalendarzowe.
  3. k)zapewnienia odpowiednich warunków sanitarnych na statku, 4. Statki, które nie zosta∏y obj´te kontrolà,

§ 12

ust.1 lub § 15, podlegajà inspekcji w nast´pnym porcie zawini´cia w regionie Memorandum Paryskiego.

  1. l)przekazywania niezb´dnych informacji w razie wypadku i zagro˝enia. § 20. 1. Odmawia si´ wejÊcia do portów statkom nale˝àcym do kategorii gazowców, chemikaliowców, masowców i statków pasa˝erskich, je˝eli statek zosta∏ zatrzymany: 1) po raz trzeci w regionie w ciàgu ostatnich 24 miesi´cy i nosi bander´ paƒstwa, które znajduje si´ na czarnej liÊcie publikowanej w rocznych raportach Memorandum Paryskiego, lub 2) po raz drugi w regionie, w okresie ostatnich 36 miesi´cy, i nosi bander´ paƒstwa, którego pozycja na czarnej liÊcie zosta∏a zakwalifikowana jako o „bardzo wysokim ryzyku” lub „wysokim ryzyku”. 2. O odmowie wejÊcia do portu zawiadamia si´ niezw∏ocznie paƒstwa strony Memorandum Paryskiego. § 21. Inspektor sprawdza stan zatrudnienia na statku oraz wymagane Êwiadectwa i dyplomy marynarzy. § 22. Po przeprowadzonej kontroli inspektor sporzàdza raport zgodnie z procedurami Memorandum Paryskiego i przekazuje go kapitanowi statku. § 23. 1. Dokonujàc oceny, czy statek ma zostaç zatrzymany, inspektor uwzgl´dnia: 2. Zatrzymanie statku lub operacji prze∏adunkowych mo˝e nastàpiç w przypadku wystàpienia okolicznoÊci, o których mowa w ust. 1, lub innych nieprawid∏owoÊci, które stwarzajà wyraêne zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa ˝ycia, zdrowia lub zanieczyszczenia Êrodowiska. 3. W przypadku zatrzymania statku inspektor niezw∏ocznie zawiadamia w∏aÊciwe w∏adze paƒstwa bandery i instytucj´ klasyfikacyjnà odpowiedzialnà za wydane Êwiadectwa w imieniu paƒstwa bandery. Wzór decyzji o zatrzymaniu statku okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. 4. Podczas reinspekcji po zatrzymaniu inspektor dokonuje oceny, czy statek i jego za∏oga podczas najbli˝szego rejsu jest w stanie: 1) bezpiecznie prowadziç nawigacj´; 2) bezpiecznie obs∏ugiwaç, przewieêç i monitorowaç stan ∏adunku; 3) bezpiecznie obs∏ugiwaç si∏owni´; 4) utrzymaç prawid∏owy nap´d i sterownoÊç statku; 5) skutecznie zwalczaç po˝ar w ka˝dej cz´Êci statku; 6) przeprowadziç akcj´ ratunkowà oraz bezpiecznie opuÊciç statek; 1) brak wa˝nych certyfikatów i dokumentów zgodnie z wymaganiami konwencji lub utrat´ ich wa˝noÊci; 7) nie dopuÊciç do zanieczyszczenia Êrodowiska; 2) brak odpowiedniej za∏ogi wymaganej przez dokument minimalnej bezpiecznej obsady; 9) zachowaç odpowiednià wodoszczelnoÊç statku; 3) brak mo˝liwoÊci podczas najbli˝szego rejsu: 10) nawiàzaç ∏àcznoÊç w sytuacjach niebezpieczeƒstwa;
  2. a)bezpiecznej ˝eglugi,
  3. b)bezpiecznej obs∏ugi, przewozu i monitorowania stanu ∏adunku,
  4. c)bezpiecznej obs∏ugi si∏owni statku,
  5. d)utrzymania zdolnoÊci nap´du i sterowania statkiem,
  6. e)skutecznego zwalczenia po˝aru w ka˝dej cz´Êci statku,
  7. f)sprawnego przeprowadzenia akcji ratunkowej i bezpiecznego opuszczenia statku, je˝eli by∏oby to konieczne,
  8. g)zapobie˝enia zanieczyszczeniu Êrodowiska,
  9. h)utrzymania w∏aÊciwej statecznoÊci statku,
  10. i)zachowania statku, odpowiedniej wodoszczelnoÊci
  11. j)nawiàzania ∏àcznoÊci w sytuacjach zagro˝enia, 8) utrzymaç w∏aÊciwà statecznoÊç statku; 11) zapewniç bezpieczeƒstwo pracy i w∏aÊciwe warunki sanitarne. 5. Stwierdzenie nieprawid∏owoÊci w pracy lub utrzymaniu systemu gazu oboj´tnego, sprz´tu lub urzàdzeƒ ∏adunkowych stanowi podstaw´ do zatrzymania operacji prze∏adunkowych. 6. W wyjàtkowych okolicznoÊciach, gdy ogólny stan statku w sposób oczywisty nie odpowiada mi´dzynarodowym normom, inspektor mo˝e zawiesiç jego kontrol´ do czasu, kiedy zostanà podj´te dzia∏ania konieczne dla zapewnienia zgodnoÊci standardu statku z wymaganiami wynikajàcymi z konwencji. 7. Podczas dokonywania inspekcji inspektor dok∏ada wszelkich staraƒ, aby ˝aden statek nie zosta∏ bezpodstawnie zatrzymany lub opóêniony. 8. Statku nie zatrzymuje si´ w przypadku, gdy okolicznoÊci uzasadniajàce zatrzymanie sà wynikiem Dziennik Ustaw Nr 102 — 7251 — Poz. 1078 uszkodzenia powsta∏ego na skutek awarii lub wypadku w trakcie podró˝y statku do portu, a tak˝e dokonano: spolitej Polskiej, organ inspekcyjny przekazuje informacj´ o podj´tych dzia∏aniach w∏aÊciwym w∏adzom inspekcji portu wydajàcym takie zezwolenie. 1) zawiadomienia administracji paƒstwa bandery, inspektora lub organizacji odpowiedzialnej za wydanie odpowiednich certyfikatów, zgodnie z wymaganiami konwencji; 4. W przypadku statków, o których mowa w ust.1, a które: 2) zg∏oszenia przez kapitana lub armatora statku przed zawini´ciem do portu organom inspekcyjnym okolicznoÊci wypadku i uszkodzeƒ z niego wynikajàcych; 1) wyp∏yn´∏y w morze bez spe∏nienia warunków wyznaczonych przez inspekcj´ portu lub 2) nie stawi∏y si´ w uzgodnionej stoczni remontowej, odmawia si´ wejÊcia do portów regionu zgodnie z procedurami Memorandum Paryskiego. 3) podj´cia w∏aÊciwej akcji naprawczej. 9. Szczegó∏owà list´ nieprawid∏owoÊci stanowiàcych podstaw´ do zatrzymania statku okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia. § 24. 1. Je˝eli nieprawid∏owoÊci, o których mowa w § 23, nie mogà zostaç naprawione w porcie, w którym dokonano kontroli, inspektor mo˝e zezwoliç danemu statkowi na przep∏yni´cie do najbli˝szej uzgodnionej stoczni remontowej, wybranej przez kapitana lub armatora, po spe∏nieniu warunków wyznaczonych przez w∏aÊciwe w∏adze paƒstwa bandery statku w uzgodnieniu z organem inspekcyjnym. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ inspekcyjny powiadomi o warunkach podró˝y w∏aÊciwe w∏adze paƒstwa portu, w którym znajduje si´ stocznia remontowa. 3. W przypadku gdy stocznia remontowa,

ust. 1, znajduje si´ na terytorium Rzeczypo-

  1. Organ inspekcyjny portu mo˝e zezwoliç statkom, o których mowa w ust. 4, na wejÊcie statku do okreÊlonego portu w regionie w przypadku si∏y wy˝szej, bezpieczeƒstwa ˝eglugi i zdarzeƒ losowych, w celu zmniejszenia zagro˝enia, je˝eli kapitan lub armator statku do∏o˝y wszelkich staraƒ zapewniajàcych bezpieczne wejÊcie do portu. §
  2. Odwo∏anie, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, wnosi si´ w trybie okreÊlonym w Kodeksie post´powania administracyjnego. Rozdzia∏ 4 Przepis koƒcowy §
  3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej. Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at Dziennik Ustaw Nr 102 — 7252 — Poz. 1078 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. (poz. 1078) Za∏àcznik nr 1 WZÓR DOKUMENTU IDENTYFIKACYJNEGO PORT STATE CONTROL OFICER/INSPECTOR Strona 1: Strona 2: Dziennik Ustaw Nr 102 — 7253 — Poz. 1078 Za∏àcznik nr 2 LISTA DOKUMENTÓW PODLEGAJÑCYCH KONTROLI
  4. Mi´dzynarodowy certyfikat pomiarowy

(1969).
  1. Certyfikat bezpieczeƒstwa statku pasa˝erskiego.
  2. Certyfikat bezpieczeƒstwa konstrukcji statku towarowego. tylko w przypadkach, gdy statek utrzymuje klas´ w instytucji klasyfikacyjnej).
  3. Dokument zgodnoÊci wymagaƒ specjalnych dla statków przewo˝àcych towary niebezpieczne.
  4. Certyfikat bezpieczeƒstwa jednostek szybkich.
  5. Certyfikat bezpieczeƒstwa wyposa˝enia statku towarowego.
  6. Certyfikat bezpieczeƒstwa urzàdzeƒ radiotelegraficznych statku towarowego.
  7. Certyfikat bezpieczeƒstwa urzàdzeƒ radiowych statku towarowego.
  8. Certyfikat zwolnienia wraz z listà ∏adunków lub wyposa˝enia.
  9. Certyfikat bezpieczeƒstwa statku towarowego.
  10. Certyfikat zgodnoÊci dla przewo˝enia skroplonych gazów luzem.
  11. Manifest towarów niebezpiecznych lub plan ich rozmieszczenia i mocowania.
  12. Dziennik okr´towy zawierajàcy zapisy testów i çwiczeƒ oraz dziennik inspekcji i konserwacji Êrodków i urzàdzeƒ ratunkowych.
  13. Certyfikat bezpieczeƒstwa statku specjalnego.
  14. Certyfikat bezpieczeƒstwa MODU (Morskiej Ruchomej Platformy Wiertniczej).
  15. W przypadku tankowców zapisy dotyczàce monitorowania i kontroli post´powania z olejami podczas ostatniej podró˝y w stanie balastowym.
  16. Certyfikat zgodnoÊci dla przewo˝enia niebezpiecznych substancji chemicznych luzem.
  17. Rozk∏ad alarmów, plan kontroli p-po˝ , a dla statków pasa˝erskich plan obrony przeciwawaryjnej (niezatapialnoÊci, tzn. plan kontroli uszkodzeƒ statku).
  18. Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniom olejami.
  19. Okr´towy plan zapobiegania rozlewom olejowym.
  20. Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki przewo˝àce luzem szkodliwe substancje ciek∏e.
  21. Zbiór raportów z rozszerzonych przeglàdów (dotyczy masowców i tankowców).
  22. Mi´dzynarodowy certyfikat wolnej burty
(1966).
  1. Raporty z wczeÊniejszych kontroli paƒstwa portu (2 lata).
  2. Mi´dzynarodowy certyfikat zwolnienia od wymagaƒ wolnej burty.
  3. Dla statków pasa˝erskich ro-ro, informacja o maksymalnym stosunku A/A.
  4. Ksià˝ka zapisów olejowych, cz´Êci I i II.
  5. Dokument uprawnienia do przewozu ziarna luzem.
  6. Ksià˝ka zapisów ∏adunkowych.
  7. Poradnik mocowania ∏adunków.
  8. Dokument minimalnej bezpiecznej obsady.
  9. Plan post´powania ze Êmieciami i ksià˝ka zapisów Êmieciowych.
  10. Âwiadectwa i dyplomy marynarzy wydane zgodnie z wymaganiami konwencji STCW
  11. Âwiadectwa zdrowia marynarzy (zgodnie z konwencjà MOP nr 73 o badaniu lekarskim marynarzy).
  12. Informacje o statecznoÊci.
  13. System wspomagania decyzji kapitana dla statków pasa˝erskich.
  14. Plan wspó∏pracy w poszukiwaniach i ratownictwie dla statków pasa˝erskich uprawiajàcych ˝eglug´ liniowà.
  15. Kopia Dokumentu ZgodnoÊci (DOC) i Certyfikat Zarzàdzania Bezpieczeƒstwem wydany zgodnie z Mi´dzynarodowym Kodeksem Zarzàdzania Bezpiecznà Eksploatacjà Statków i Zapobieganiem Zanieczyszczaniu (SOLAS, rozdzia∏ IX).
  16. Lista ograniczeƒ eksploatacyjnych dla statków pasa˝erskich.
  17. Âwiadectwa klasy dotyczàce wytrzyma∏oÊci kad∏uba statku i urzàdzeƒ maszynowych wydane przez stosownà instytucj´ klasyfikacyjnà (wymagane
  18. Certyfikat ubezpieczenia lub inny dokument zabezpieczenia finansowego od odpowiedzialnoÊci cywilnej za zanieczyszczanie morza olejami.
  19. Instrukcje operacji ∏adunkowych na masowcu.
  20. Plan za∏adunku i roz∏adunku dla masowców. Dziennik Ustaw Nr 102 — 7254 — Poz. 1078 Za∏àcznik nr 3 Dziennik Ustaw Nr 102 — 7255 — Poz. 1078 Za∏àcznik nr 4 KRYTERIA ZATRZYMANIA STATKU Podejmujàc decyzj´ o zatrzymaniu statku, inspektor PSC powinien stosowaç nast´pujàce kryteria: 1) przedzia∏ czasowy — statek, który nie jest wystarczajàco bezpieczny, aby wyp∏ywaç na morze, b´dzie zatrzymany podczas pierwszej inspekcji niezale˝nie od d∏ugoÊci przestoju statku w porcie do czasu likwidacji uszkodzeƒ i uzyskania stanu pe∏nego bezpieczeƒstwa, 2) statek b´dzie zatrzymany, je˝eli jego nieprawid∏owoÊci sà wystarczajàco powa˝ne, aby konieczna by∏a ponowna wizyta inspektora w celu upewnienia si´, ˝e nieprawid∏owoÊci zosta∏y naprawione przed wyp∏yni´ciem statku na morze. Szczegó∏owa lista nieprawid∏owoÊci warunkujàca zatrzymanie statku w odniesieniu do poszczególnych konwencji:
  21. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji SOLAS,

art. 6 pkt 1 lit. a ustawy: 1) defekt niepozwalajàcy na w∏aÊciwà prac´ nap´du statku lub dotyczàcy innych istotnych urzàdzeƒ mechanicznych, jak równie˝ instalacji elektrycznych, 2) niedostateczna czystoÊç w maszynowni, nadmierne iloÊci mieszaniny wód zaolejonych w z´zach, izolacja rurociàgów — ∏àcznie z rurami wydechowymi w maszynowni — zanieczyszczona olejami, nieprawid∏owa praca pomp z´zowych, 5) braki lub niewystarczajàca iloÊç lub bardzo z∏y stan osobistych Êrodków ratunkowych, jednostek ratunkowych i urzàdzeƒ do ich wodowania, 6) braki lub niezgodnoÊç z wymaganiami lub bardzo z∏y stan systemu wykrywania po˝aru, systemu alarmów po˝arowych, sprz´tu przeciwpo˝arowego, sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, zamkni´ç po˝arowych, urzàdzeƒ szybko zamykajàcych — w stopniu uniemo˝liwiajàcym ich u˝ycie zgodnie z przeznaczeniem, 7) brak, bardzo z∏y stan lub nieprawid∏owoÊci w dzia∏aniu ochrony przeciwpo˝arowej na pok∏adzie zbiornikowców, 8) braki, niezgodnoÊci z wymaganiami lub bardzo z∏y stan Êwiate∏ lub sygnalizacji dêwi´kowej, 9) braki lub nieprawid∏owoÊci w dzia∏aniu sprz´tu radiowego wymaganego do porozumiewania si´ w sytuacjach zagro˝enia, 10) braki lub nieprawid∏owoÊci w dzia∏aniu sprz´tu nawigacyjnego, zgodnie z przepisami konwencji SOLAS, 11) brak poprawionych map nawigacyjnych lub innych publikacji nautycznych potrzebnych podczas najbli˝szego rejsu, pomimo mo˝liwoÊci zast´pczego u˝ycia map elektronicznych, 12) brak iskrobezpiecznej instalacji wentylacji wyciàgowej w pompowni ∏adunkowej (Konwencja SOLAS 74 II — 2 /4.5.4.1), 3) nieprawid∏owoÊci w pracy generatora awaryjnego, oÊwietlenia, akumulatorów i prze∏àczników, 13) powa˝ne nieprawid∏owoÊci zwiàzane z wymaganiami operacyjnymi zapisane w sekcji 5.5 za∏àcznika I Memorandum Paryskiego, 4) nieprawid∏owoÊci w pracy g∏ównego i pomocniczego urzàdzenia sterowego, 14) liczba, sk∏ad lub certyfikaty za∏ogi niezgodne z dokumentem minimalnej bezpiecznej obsady, Dziennik Ustaw Nr 102 — 7256 — Poz. 1078 15) brak prowadzenia rozszerzonego programu przeglàdów zgodnie z SOLAS 74, rozdz. XI, prawid∏o 2, 4. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji o liniach ∏adunkowych,

art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy: 16) brak lub uszkodzenie VDR (rejestratory danych z podró˝y), je˝eli sà wymagane SOLAS 74-V/

  1. 1) znaczne obszary uszkodzenia lub skorodowania, lub w˝ery korozyjne w poszyciu i zwiàzanych z nim usztywnieniach na pok∏adach i w kad∏ubie, majàce wp∏yw na zdolnoÊç ˝eglugowà lub wytrzyma∏oÊç ∏adunkowà, je˝eli nie zosta∏y przeprowadzone prawid∏owe naprawy tymczasowe konieczne na rejs do portu napraw sta∏ych,
  2. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z Kodeksu bezpiecznego przewozu sta∏ych ∏adunków masowych (Kodeks IBC) (odniesienia podano w nawiasach): 1) transport materia∏ów niewymienionych w Êwiadectwie zdolnoÊci lub brak informacji dotyczàcej ∏adunku (16.2), 2) brak lub uszkodzone wysokociÊnieniowe urzàdzenie zabezpieczajàce. (8.2.3), 3) instalacje elektryczne samoistnie niebezpieczne lub niezgodne z wymaganiami kodeksu, 4) êród∏a zap∏onu w niebezpiecznych miejscach, o których mowa w 10.2 (11.3.15), 5) niedope∏nienie wymagaƒ specjalnych

(15), 6) przekroczenie maksymalnej dozwolonej iloÊci ∏adunku na jeden zbiornik (16.1), 7) niewystarczajàce zabezpieczenie przed wysokimi temperaturami dla materia∏ów wra˝liwych (16.6). 2) zarejestrowany statecznoÊci, przypadek niewystarczajàcej 3) brak wystarczajàcych i wiarygodnych informacji w zatwierdzonej formie, które pozwala∏yby kapitanowi w sposób szybki i prosty zaplanowaç za∏adunek i balastowanie statku w taki sposób, ˝e na wszystkich etapach rejsu i w ró˝nych warunkach zostanie zachowany bezpieczny margines statecznoÊci oraz uniknie si´ powstania nadmiernych obcià˝eƒ konstrukcji statku, 4) brak, bardzo z∏y stan lub uszkodzenie urzàdzeƒ zamykajàcych, urzàdzeƒ zamykajàcych luki ∏adowni oraz drzwi wodoszczelnych, 5) prze∏adowanie, 6) brak znaku zanurzenia lub znak zanurzenia niemo˝liwy do odczytania.
  1. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z Mi´dzynarodowego kodeksu budowy i wyposa˝enia statków przewo˝àcych skroplone gazy luzem (Kodeks IGC) (odniesienia podano w nawiasach):
  2. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji MARPOL, za∏àcznik nr 1 (odniesienia podano w nawiasach): 1) transport substancji niewymienionych w Êwiadectwie zdatnoÊci lub brak informacji dotyczàcych ∏adunku (18.1), 1) brak, bardzo z∏y stan lub nieprawid∏owoÊci dzia∏ania systemów monitorowania lub funkcjonowania alarmu odolejacza 15 ppm, 2) brak urzàdzeƒ zamykajàcych do pomieszczeƒ mieszkalnych lub pomieszczeƒ us∏ugowych (3.2.6), 2) zape∏nienie zbiornika wód zaolejonych lub szlamowego w stopniu pozostawiajàcym niewystarczajàcà wolnà obj´toÊç na najbli˝szà podró˝, 3) niegazoszczelna gródê (3.3.2), 4) uszkodzone Êluzy powietrzne (3.6), 5) brak lub uszkodzone zawory szybko zamykajàce (5.6), 6) brak lub uszkodzone zawory bezpieczeƒstwa (8.2), 7) instalacje elektryczne niesamoistnie bezpieczne lub niezgodne z wymaganiami kodeksu (10.2.4), 8) niedzia∏ajàce wentylatory w cz´Êci ∏adunkowej (12.1), 9) niedzia∏ajàce alarmy ciÊnienia na zbiornikach ∏adunkowych (13.4.1), 3) brak ksià˝ki zapisów olejowych (20
(5)), 4) nieautoryzowany rurociàg na systemie zenzowym i wód zaolejonych, 5) zagubiony raport z przeglàdu lub niezgodny z Regulacjà 13 G
(3)(b) konwencji MARPOL. 6. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji MARPOL, za∏àcznik nr 2 (odniesienia podano w nawiasach): 1) brak podr´cznika P&A, 2) ∏adunek nie jest okreÊlony wed∏ug kategorii (3
(4)), 3) brak ksià˝ki ∏adunkowej (9
(6)), 10) uszkodzone urzàdzenie do wykrywania gazów lub urzàdzenie do wykrywania gazów toksycznych (13.6), 4) transport substancji olejopochodnych bez spe∏nienia wymogów lub bez odpowiednio poprawionego Êwiadectwa
(14), 11) transport substancji wymagajàcych inhibitora bez jego wa˝nego Êwiadectwa. 5) nieautoryzowany rurociàg na systemie wy∏adunkowym. Dziennik Ustaw Nr 102 — 7257 — wachty osób, które sà odpowiednio wypocz´te i pod ka˝dym wzgl´dem zdolne do pe∏nienia obowiàzków. 7. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji STCW 78,

art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy: 1) brak wa˝nego dyplomu lub Êwiadectwa marynarza, dokumentu uznania przez paƒstwo bandery lub udokumentowanego potwierdzenia, ˝e aplikacja o dokument uznania zosta∏a przedstawiona administracji paƒstwa bandery, 8. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji ILO 147,

art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy: 1) niewystarczajàce zapasy wody pitnej i niewystarczajàce zapasy ˝ywnoÊci na rejs do nast´pnego portu, 2) niezgodnoÊç dostosowania obsady statku do wymagaƒ Dokumentu minimalnej bezpiecznej obsady wydanego przez administracj´ paƒstwa bandery, 2) niew∏aÊciwe warunki sanitarne na statku, 3) brak ogrzewania w pomieszczeniach mieszkalnych na statku p∏ywajàcym w rejonach, gdzie mogà wyst´powaç niskie temperatury, 3) niezgodnoÊç rozk∏adu wacht nawigacyjnych i maszynowych z wymaganiami dla statku, okreÊlonymi przez administracj´ paƒstwa bandery, 4) znaczne nagromadzenie Êmieci, zablokowanie sprz´tem lub ∏adunkiem przejÊç w pomieszczeniach mieszkalnych lub inne ograniczenia stwarzajàce zagro˝enie w przemieszczaniu si´, 4) nieobecnoÊç na wachcie osoby wykwalifikowanej w obs∏udze urzàdzeƒ niezb´dnych do bezpiecznej nawigacji, bezpiecznej komunikacji radiowej lub zapobieganiu zanieczyszczeniom Êrodowiska morskiego, 5) zaniedbanie w przedstawieniu potwierdzenia profesjonalnej bieg∏oÊci w obowiàzkach wyznaczonych marynarzom w zakresie zapewnienia bezpieczeƒstwa statku i zapobieganiu zanieczyszczeniom, Poz. 1078 i 1079 5) niesprawnoÊç ch∏odni prowiantowej lub jej z∏y stan sanitarny.

  1. Nieprawid∏owoÊci, które nie stanowià podstawy dla zatrzymania, ale przy których nale˝y wstrzymaç operacje prze∏adunkowe: 1) nieprawid∏owoÊci w pracy lub utrzymaniu systemu gazu oboj´tnego, 6) niemo˝liwoÊç zapewnienia obsady na pierwszà wacht´ po rozpocz´ciu podró˝y i nast´pne 2) nieprawid∏owoÊci w pracy sprz´tu lub urzàdzeƒ prze∏adunkowych. 1079 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów Êwiadectw i informacji dotyczàcych oceny materia∏u siewnego oraz materia∏u szkó∏karskiego i rozmno˝eniowego winoroÊli Na podstawie art. 47 ust. 9 ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 137, poz. 1299 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  2. OkreÊla si´ wzory: 1) Êwiadectw o uznaniu materia∏u siewnego, stanowiàce za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia; 4) Êwiadectw oceny materia∏u szkó∏karskiego i rozmno˝eniowego winoroÊli, stanowiàce za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia; 5) informacji o niespe∏nianiu wymagaƒ przez materia∏ szkó∏karski i rozmno˝eniowy winoroÊli, stanowiàce za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia; 2) informacji o niespe∏nianiu wymagaƒ przez materia∏ siewny, stanowiàce za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia; 6) wypisów ze Êwiadectw oceny materia∏u szkó∏karskiego i materia∏u rozmno˝eniowego winoroÊli, stanowiàce za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia. 3) informacji o zdolnoÊci kie∏kowania materia∏u siewnego, stanowiàce za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia; ——————— §
  3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej. 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini- stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305). Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.