← Polska

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych

Obsah (4)§ 11§ 19§ 23§ 31

Dziennik Ustaw Nr 126 — 8935 — Poz. 1319 1319 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytu∏u specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych Na

ust.

  2. SpecjalnoÊci, w których diagnosta laboratoryjny posiadajàcy odpowiednià specjalizacj´ I stopnia, uzyskanà na podstawie dotychczasowych przepisów, mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty w okreÊlonej podstawowej dziedzinie po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem, o którym mowa w ust. 3, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. Poz. 1319 §
  4. Program specjalizacji i program uzupe∏niajàcy, zwane dalej „programem specjalizacji”, opracowuje zespó∏ ekspertów powo∏any przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia.
  5. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje zespó∏ ekspertów, o którym mowa w ust. 1, spoÊród osób posiadajàcych dorobek naukowy i zawodowy w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji i posiadajàcych tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie, a w przypadku nowych specjalnoÊci — spoÊród osób posiadajàcych co najmniej stopieƒ naukowy doktora w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji, w szczególnoÊci wskazanych przez Krajowà Rad´ Diagnostów Laboratoryjnych, oraz konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego.
  6. Program specjalizacji jest opracowywany wed∏ug wzoru stanowiàcego za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.
  7. Opracowany przez zespó∏ ekspertów program specjalizacji, po zaopiniowaniu przez w∏aÊciwe dla danej specjalnoÊci towarzystwo naukowe oraz Krajowà Rad´ Diagnostów Laboratoryjnych i zredagowaniu przez Centrum Medycznego Kszta∏cenia Podyplomowego, zwane dalej „Centrum”, zatwierdza minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia.
  8. Centrum podaje do publicznej wiadomoÊci zatwierdzone programy specjalizacji w formie publikacji oraz informacji na stronie internetowej Centrum.
  9. Program specjalizacji weryfikuje si´ przynajmniej raz na 5 lat z zachowaniem sposobu post´powania przewidzianego dla jego opracowania.
  10. Jednostkà koordynujàcà realizacj´ zadaƒ zwiàzanych z opracowaniem programu specjalizacji jest Centrum.
  11. Koszty opracowania programu specjalizacji sà finansowane z bud˝etu paƒstwa z cz´Êci, której dysponentem jest minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia. §
  13. Sta˝ kierunkowy, o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 5 lit. b, mogà prowadziç podmioty, które uzyska∏y wpis na list´ podmiotów uprawnionych do prowadzenia sta˝y kierunkowych, zwanà dalej „listà”, prowadzonà przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, je˝eli: 1) sà jednostkami, których dzia∏alnoÊç odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji; 2) zapewniajà kadr´ i baz´ dydaktycznà do realizacji programu sta˝u kierunkowego dostosowanà do liczby osób odbywajàcych specjalizacj´, a w szczególnoÊci: a) zapewniajà pe∏nienie obowiàzków opiekuna sta˝u kierunkowego przez osob´ posiadajàcà tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie, a w odniesieniu do nowych specjalnoÊci oraz zdrowia publicznego — przez osob´, która posiada stopieƒ Dziennik Ustaw Nr 126 — 8937 — Poz. 1319 naukowy doktora i prowadzi dzia∏alnoÊç naukowà i badawczà w zakresie tej specjalnoÊci, b) zapewniajà specjalistycznà aparatur´ i sprz´t niezb´dny do realizacji programu specjalizacji, c) udzielajà Êwiadczeƒ w zakresie i w liczbie okreÊlonych programem specjalizacji. ust. 1, zespó∏ ekspertów wyst´puje do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia za poÊrednictwem Dyrektora Centrum o skreÊlenie tego podmiotu z listy.
  14. Wniosek o wpis na list´, zawierajàcy informacje,

ust. 1, jest sk∏adany do dzia∏ajàcej na podstawie odr´bnych przepisów jednostki organizacyjnej podleg∏ej wojewodzie — wojewódzkiego centrum zdrowia publicznego, zwanego dalej „oÊrodkiem wojewódzkim”, w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ podmiotu ubiegajàcego si´ o wpis na list´.

  1. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia podaje do wiadomoÊci publicznej list´ podmiotów uprawnionych do prowadzenia sta˝y kierunkowych w formie informacji na stronie internetowej urz´du obs∏ugujàcego ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia oraz Centrum. Lista ta jest aktualizowana co najmniej dwa razy w roku wed∏ug stanu na dzieƒ 1 kwietnia i 1 paêdziernika.
  2. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, opracowuje Centrum i podaje do publicznej wiadomoÊci na swojej stronie internetowej.
  3. OÊrodek wojewódzki, po sprawdzeniu formalnym wniosku, o którym mowa w ust. 2, oraz po uzyskaniu opinii konsultanta wojewódzkiego w zakresie mo˝liwoÊci prowadzenia sta˝u kierunkowego przez podmiot ubiegajàcy si´ o wpis na list´, przesy∏a dokumenty do Centrum.
  4. Centrum przekazuje wniosek zespo∏owi ekspertów, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej, zwanej dalej „ustawà”, w celu wydania opinii o spe∏nieniu przez podmiot warunków niezb´dnych do realizacji sta˝u kierunkowego. §
  5. W sk∏ad zespo∏u ekspertów, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje osoby posiadajàce tytu∏ specjalisty w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji, a w przypadku nowych specjalnoÊci osoby posiadajàce co najmniej stopieƒ naukowy doktora w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji, a w szczególnoÊci: 1) konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego, albo osob´ wskazanà przez konsultanta krajowego; 2) przedstawiciela Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych; 3) przedstawiciela w∏aÊciwego dla danej specjalnoÊci towarzystwa naukowego. §
  7. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia na podstawie przedstawionej przez Dyrektora Centrum opinii zespo∏u ekspertów, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy, dokonuje wpisu podmiotu na list´.
  8. Podmioty prowadzàce sta˝ kierunkowy podlegajà ocenie zespo∏u ekspertów, co najmniej raz na 5 lat oraz ka˝dorazowo na wniosek konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta wojewódzkiego.
  9. W razie niespe∏niania przez podmiot prowadzàcy sta˝ kierunkowy warunków okreÊlonych w § 5
  10. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia skreÊla z listy podmiot uprawniony do prowadzenia sta˝u na wniosek kierownika tego podmiotu. §
  12. Diagnosta laboratoryjny uprawniony do podj´cia specjalizacji mo˝e jà odbywaç na podstawie: 1) umowy o prac´ zawartej na czas nieokreÊlony lub okreÊlony okresem trwania specjalizacji z podmiotem, spe∏niajàcym warunki do realizacji podstawowego sta˝u specjalizacyjnego i p∏atnego urlopu szkoleniowego udzielonego na podstawie odr´bnych przepisów lub urlopu bezp∏atnego udzielonego na czas realizacji kursów i sta˝y kierunkowych w oparciu o zasady okreÊlone w umowie, o której mowa w ust. 2, albo 2) umowy o prac´ zawartej na czas nieokreÊlony lub okreÊlony okresem trwania specjalizacji z innym podmiotem ni˝ okreÊlony w pkt 1 i p∏atnego urlopu szkoleniowego udzielonego na podstawie odr´bnych przepisów na czas realizacji podstawowego sta˝u specjalizacyjnego, kursów i sta˝y kierunkowych w oparciu o zasady okreÊlone w umowie, o której mowa w ust. 2, albo 3) umowy cywilnoprawnej zawartej na czas trwania specjalizacji z podmiotem, o którym mowa w pkt 1, albo 4) poszerzenia zaj´ç programowych dziennych studiów doktoranckich o program specjalizacji zgodny z kierunkiem tych studiów.
  13. Diagnosta laboratoryjny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zawiera z pracodawcà umow´ cywilnoprawnà okreÊlajàcà wzajemne prawa i obowiàzki stron wynikajàce z realizowania programu specjalizacji.
  14. Diagnosta laboratoryjny odbywa specjalizacj´ przez ca∏y czas jej trwania w pe∏nym wymiarze czasu pracy diagnosty laboratoryjnego zatrudnionego w zak∏adzie opieki zdrowotnej.
  15. Je˝eli diagnosta laboratoryjny pracuje w krótszym wymiarze czasu pracy, czas trwania specjalizacji ulega proporcjonalnemu wyd∏u˝eniu. §
  17. DiagnoÊcie laboratoryjnemu odbywajàcemu specjalizacj´ na podstawie umowy o prac´ pracodawca mo˝e: 1) udzieliç urlopu bezp∏atnego na czas odbywania specjalizacji albo Dziennik Ustaw Nr 126 — 8938 — 2) udzieliç urlopu szkoleniowego, w wymiarze niezb´dnym do zrealizowania programu specjalizacji lub cz´Êci programu; 3) udzieliç po˝yczki bezzwrotnej na pokrycie kosztów przejazdu, zakwaterowania i wy˝ywienia na zasadach obowiàzujàcych przy podró˝ach s∏u˝bowych na obszarze kraju, o ile specjalizacja albo jej cz´Êç odbywa si´ w innej miejscowoÊci ni˝ miejsce zamieszkania i miejsce pracy pracownika; 4) udzieliç po˝yczki bezzwrotnej na pokrycie op∏aty za specjalizacj´.
  18. Pracownik, który otrzyma∏ od zak∏adu pracy Êwiadczenia,

ust. 1 pkt 3 i 4, obowiàzany jest do zwrotu po˝yczki, je˝eli w trakcie specjalizacji lub po jej ukoƒczeniu, w terminie okreÊlonym w umowie, nie d∏u˝szym ni˝ 3 lata: 1) rozwià˝e stosunek pracy za wypowiedzeniem, 2) pracodawca rozwià˝e z nim stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy, 3) stosunek pracy wygaÊnie z tytu∏u porzucenia pracy — chyba ˝e zak∏ad pracy odstàpi od ˝àdania zwrotu po˝yczki w cz´Êci lub w ca∏oÊci.

  1. Zwrot po˝yczki nast´puje w wysokoÊci proporcjonalnej do czasu pracy po ukoƒczeniu specjalizacji lub do czasu trwania specjalizacji. §
  3. Szko∏y wy˝sze, które spe∏niajà warunki okreÊlone w art. 30b ustawy, zwane dalej „jednostkami kszta∏càcymi”, przesy∏ajà ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia informacj´ potwierdzajàcà spe∏nienie tych warunków, planowane terminy post´powaƒ kwalifikacyjnych w danym roku oraz liczb´ osób, które mogà przystàpiç do post´powania kwalifikacyjnego w danym roku.
  4. Rektor szko∏y wy˝szej prowadzàcej specjalizacj´ ustala wysokoÊç op∏aty za specjalizacj´ na podstawie przewidywanych kosztów zwiàzanych z: 1) wynagrodzeniem kadry dydaktycznej; 2) zapewnieniem bazy dydaktycznej zgodnej ze standardami okreÊlonymi w programie specjalizacji, a w szczególnoÊci zakupem niezb´dnych do realizacji programu kursu pomocy dydaktycznych; 3) obs∏ugà administracyjnà.
  5. Maksymalna op∏ata za jednà godzin´ kursu nie mo˝e przekroczyç 1 % przeci´tnego miesi´cznego wynagrodzenia w sektorze przedsi´biorstw bez wyp∏aty nagród z zysku za ubieg∏y rok, og∏aszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. §
  7. Diagnosta laboratoryjny ubiegajàcy si´ o rozpocz´cie specjalizacji sk∏ada wniosek o rozpocz´cie specjalizacji do jednostki kszta∏càcej, która przeprowadza post´powanie kwalifikacyjne. Poz. 1319
  8. Wzór wniosku o rozpocz´cie specjalizacji okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.
  9. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza si´: 1) odpis dyplomu szko∏y wy˝szej; 2) kserokopi´ dokumentu „Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego”; 3) dokument potwierdzajàcy wymagany sta˝ pracy w zawodzie diagnosty laboratoryjnego.
  10. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, sk∏ada si´ w terminie do dnia 15 grudnia albo do dnia 15 czerwca ka˝dego roku. §
  12. Post´powanie kwalifikacyjne przeprowadza jednostka kszta∏càca, uwzgl´dniajàc przeprowadzenie odr´bnego post´powania kwalifikacyjnego dla diagnostów laboratoryjnych posiadajàcych odpowiednià specjalizacj´ I stopnia uzyskanà na podstawie dotychczasowych przepisów.
  13. Liczb´ osób, które mogà rozpoczàç specjalizacj´ w danej jednostce kszta∏càcej, jednostka ta og∏asza na 30 dni przed terminem sk∏adania wniosku, o którym mowa w § 11, na swojej stronie internetowej.
  14. Post´powanie kwalifikacyjne obejmuje: 1) ocen´ formalnà wniosku o rozpocz´cie specjalizacji; 2) ocen´ wiedzy zawodowej i udokumentowanych osiàgni´ç zawodowych diagnosty laboratoryjnego w przypadku, gdy liczba wnioskujàcych przekroczy liczb´ miejsc specjalizacyjnych w danej jednostce kszta∏càcej.
  15. Ocen´ wiedzy zawodowej i udokumentowanych osiàgni´ç zawodowych diagnosty laboratoryjnego wyra˝a si´ w punktach wed∏ug nast´pujàcej punktacji: 1) tytu∏ specjalisty w pokrewnej dziedzinie — 10 pkt; 2) specjalizacja I stopnia w pokrewnej dziedzinie — 9 pkt; 3) doÊwiadczenie zawodowe w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji — 1 pkt za ka˝dy rok; 4) opublikowanie artyku∏u naukowego lub przygotowanie i wyg∏oszenie referatu na zjazd, kongres, konferencj´ lub sympozjum — od 4 do 8 pkt za ka˝dy artyku∏ lub wystàpienie, nie wi´cej jednak ni˝ 40 pkt; 5) rozmowa kwalifikacyjna sk∏adajàca si´ z trzech pytaƒ z podstaw diagnostyki laboratoryjnej — do 10 pkt za ka˝de pytanie.
  16. Wynik post´powania kwalifikacyjnego stanowi sum´ liczby punktów uzyskanych za ocen´ wiedzy i osiàgni´ç zawodowych.
  17. W przypadku gdy liczba diagnostów laboratoryjnych wnioskujàcych o przystàpienie do specjalizacji przekroczy liczb´ wolnych miejsc specjalizacyjnych Dziennik Ustaw Nr 126 — 8939 — w danej jednostce kszta∏càcej, do specjalizacji kwalifikuje si´ osoby, które uzyska∏y najwi´kszà liczb´ punktów.
  18. W przypadku uzyskania przez dwóch lub wi´cej diagnostów laboratoryjnych jednakowej liczby punktów kwalifikujàcych ich do ostatniego w kolejnoÊci miejsca, post´powanie kwalifikacyjne obejmuje dodatkowà rozmow´ kwalifikacyjnà.
  19. Post´powanie kwalifikacyjne przeprowadza si´ w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 30 dni od dnia okreÊlonego jako ostateczny termin sk∏adania wniosku o rozpocz´cie specjalizacji.
  20. W celu przeprowadzenia post´powania kwalifikacyjnego rektor szko∏y wy˝szej b´dàcej jednostkà kszta∏càcà powo∏uje komisj´ kwalifikacyjnà, w sk∏ad której wchodzà: 1) wskazany przez rektora szko∏y wy˝szej pracownik odpowiedzialny za ustalenie szczegó∏owych warunków i przebiegu specjalizacji w sposób zapewniajàcy realizacj´ programu specjalizacji, zwany dalej „pe∏nomocnikiem”; 2) przedstawiciel rektora szko∏y wy˝szej posiadajàcy tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie, a w przypadku nowych specjalnoÊci — osoba posiadajàca co najmniej stopieƒ naukowy doktora w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji; 3) przedstawiciel w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ jednostki kszta∏càcej oÊrodka wojewódzkiego; 4) przedstawiciel Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych posiadajàcy tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie, a w przypadku nowych specjalnoÊci — osoba posiadajàca co najmniej stopieƒ naukowy doktora w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji; 5) konsultant wojewódzki w dziedzinie w∏aÊciwej dla danej specjalizacji albo w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, w∏aÊciwy ze wzgl´du na siedzib´ jednostki kszta∏càcej.
  21. Przewodniczàcym komisji kwalifikacyjnej jest pe∏nomocnik.
  22. Na podstawie przeprowadzonego post´powania kwalifikacyjnego oraz uwzgl´dniajàc liczb´ miejsc szkoleniowych, komisja kwalifikacyjna sporzàdza list´ diagnostów laboratoryjnych zakwalifikowanych do odbywania okreÊlonej specjalizacji i po wprowadzeniu kodu w miejsce danych osobowych udost´pnia jà w siedzibie jednostki kszta∏càcej i oÊrodka wojewódzkiego w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ tej jednostki. §
  24. Zakwalifikowanie diagnosty laboratoryjnego do odbywania okreÊlonej specjalizacji stanowi podstaw´ do jej rozpocz´cia.
  25. Jednostka kszta∏càca ma obowiàzek umo˝liwiç diagnoÊcie laboratoryjnemu rozpocz´cie specjalizacji w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 4 miesiàce od zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego. Poz. 1319
  26. Jednostka kszta∏càca zawiera z diagnostà laboratoryjnym zakwalifikowanym do rozpocz´cia specjalizacji umow´ o szkolenie okreÊlajàcà wzajemne prawa i obowiàzki wynikajàce z realizacji programu specjalizacji, w tym sposób i tryb uiszczania op∏aty za specjalizacj´.
  27. Osobie zakwalifikowanej do rozpocz´cia specjalizacji oÊrodek wojewódzki, w∏aÊciwy ze wzgl´du na siedzib´ jednostki kszta∏càcej, wydaje kart´ specjalizacji wed∏ug wzoru stanowiàcego za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.
  28. Karta specjalizacji z wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia specjalizacji i stanowi podstaw´ przystàpienia do egzaminu paƒstwowego. §
  29. Po zakoƒczeniu post´powania kwalifikacyjnego jednostka kszta∏càca przesy∏a w∏aÊciwemu oÊrodkowi wojewódzkiemu dokumenty,

§ 11

, oraz informacje dotyczàce miejsca odbywania podstawowego sta˝u specjalizacyjnego, a tak˝e imi´ i nazwisko kierownika specjalizacji. § 15. 1. OÊrodek wojewódzki prowadzi rejestr osób odbywajàcych specjalizacj´ na obszarze danego województwa, zwany dalej „rejestrem”. 2. Rejestr prowadzony jest w systemie ewidencyjno-informatycznym, wed∏ug ni˝ej okreÊlonego uk∏adu danych: 1) numer wpisu do rejestru sk∏adajàcy si´ z ciàgu kolejnych znaków:

  1. a)dwucyfrowego symbolu województwa, b´dàcego pierwszym cz∏onem identyfikatora jednostek podzia∏u terytorialnego okreÊlonego rozporzàdzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegó∏owych zasad prowadzenia, stosowania i udost´pniania krajowego rejestru urz´dowego podzia∏u terytorialnego kraju oraz zwiàzanych z tym obowiàzków organów administracji rzàdowej i jednostek samorzàdu terytorialnego (Dz. U. Nr 157, poz. 1031, z póên. zm.3)),
  2. b)trzycyfrowego kodu specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji w okreÊlonych specjalnoÊciach, stanowiàcego za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia,
  3. c)numeru PESEL osoby rozpoczynajàcej specjalizacj´, a w przypadku cudzoziemca — numeru paszportu lub innego dokumentu potwierdzajàcego to˝samoÊç; 2) imi´ i nazwisko osoby rozpoczynajàcej specjalizacj´; 3) adres osoby rozpoczynajàcej specjalizacj´ wskazany do korespondencji; 4) obywatelstwo; ——————— 3) Zmiany wymienionego rozporzàdzenia zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 13, poz. 161, z 2001 r. Nr 12, poz. 100 i Nr 157, poz. 1840, z 2002 r. Nr 177, poz. 1459 oraz z 2003 r. Nr 208, poz. 2022. Dziennik Ustaw Nr 126 — 8940 — 5) posiadane kwalifikacje zawodowe; 6) numer prawa wykonywania zawodu; 7) nazwa specjalnoÊci, w której odbywana jest specjalizacja; 8) nazwa i adres jednostki kszta∏càcej, w której odbywana jest specjalizacja; 9) nazwa i adres podmiotu, w którym odbywany jest podstawowy sta˝ specjalizacyjny; 10) imi´ i nazwisko kierownika specjalizacji; 11) data post´powania kwalifikacyjnego; 12) data rozpocz´cia i zakoƒczenia specjalizacji; 13) data skreÊlenia z rejestru; 14) data przed∏u˝enia lub skrócenia specjalizacji i okres, o jaki specjalizacja zosta∏a przed∏u˝ona lub skrócona; 15) data wydania karty specjalizacji i numer karty specjalizacji; 16) numer i data otrzymania dyplomu potwierdzajàcego uzyskanie tytu∏u specjalisty. 3. Osoba, o której mowa w ust. 1, obowiàzana jest bezzw∏ocznie informowaç oÊrodek wojewódzki o wszystkich zmianach danych obj´tych rejestrem. § 16. 1. Czas trwania specjalizacji mo˝e byç przed∏u˝ony na uzasadniony wniosek osoby odbywajàcej specjalizacj´, o okres nie d∏u˝szy ni˝ 24 miesiàce. 2. Czas trwania specjalizacji mo˝e byç skrócony o okres nie d∏u˝szy ni˝ 1/3 czasu jej trwania, je˝eli kierownik specjalizacji wystàpi z wnioskiem do konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego, o uznanie diagnoÊcie laboratoryjnemu odbytych przez niego w kraju lub za granicà kursów szkoleniowych lub sta˝y kierunkowych za równowa˝ne ze zrealizowaniem elementów okreÊlonych w programie specjalizacji, je˝eli okres od dnia ich ukoƒczenia nie jest d∏u˝szy ni˝ 5 lat, oraz o skrócenie czasu trwania specjalizacji. 3. Czas trwania specjalizacji przed∏u˝a pe∏nomocnik po uzyskaniu zgody kierownika specjalizacji i konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejsce odbywania sta˝u specjalizacyjnego. 4. Czas trwania specjalizacji skraca pe∏nomocnik po uzyskaniu zaÊwiadczenia od konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego, potwierdzajàcego uznanie dotychczasowego dorobku zawodowego diagnosty laboratoryjnego za równowa˝ny ze zrealizowaniem wybranych elementów programu specjalizacji. 5. Pe∏nomocnik obowiàzany jest zawiadomiç oÊrodek wojewódzki o przed∏u˝eniu lub skróceniu czasu trwania specjalizacji. Poz. 1319 § 17. 1. Specjalizacja odbywa si´ pod nadzorem kierownika specjalizacji, który jest odpowiedzialny za ustalenie przebiegu podstawowego sta˝u specjalizacyjnego i sta˝y kierunkowych w sposób zapewniajàcy realizacj´ programu specjalizacji. 2. Kierownikiem specjalizacji mo˝e byç osoba, która posiada tytu∏ specjalisty w dziedzinie b´dàcej przedmiotem specjalizacji. § 18. 1. Kierownika specjalizacji wybiera, za jego zgodà, diagnosta laboratoryjny spoÊród osób wskazanych na liÊcie sporzàdzonej przez pe∏nomocnika. 2. Lista kandydatów na kierowników danej specjalizacji og∏aszana jest na stronie internetowej jednostki kszta∏càcej. 3. Pe∏nomocnik sporzàdza list´, o której mowa w ust. 2, w porozumieniu z: 1) Krajowà Radà Diagnostów Laboratoryjnych oraz 2) konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce odbywania podstawowego sta˝u specjalizacyjnego albo 3) konsultantem wojewódzkim w dziedzinie pokrewnej w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce odbywania sta˝u specjalizacyjnego, je˝eli w danej dziedzinie nie zosta∏ powo∏any konsultant wojewódzki, albo 4) konsultantem krajowym w danej dziedzinie lub je˝eli w danej dziedzinie nie zosta∏ powo∏any konsultant krajowy z konsultantem krajowym w dziedzinie pokrewnej. 4. Z wybranà przez diagnost´ laboratoryjnego z listy kandydatów na kierowników danej specjalizacji osobà jednostka kszta∏càca zawiera umow´ na realizacj´ obowiàzków,

§ 19. 5.

Odwo∏anie kierownika specjalizacji mo˝e nastàpiç w przypadku niewype∏niania przez kierownika specjalizacji obowiàzków,

§ 19. 6. W przypadku odwo∏ania kierownika specjalizacji jednostka kszta∏càca ma obowiàzek wskazaç diagno

Êcie laboratoryjnemu innego kierownika specjalizacji. §

  2. Do obowiàzków kierownika specjalizacji nale˝y w szczególnoÊci: 1) wspó∏udzia∏ w ustaleniu szczegó∏owych warunków odbywania specjalizacji w celu umo˝liwienia jej uczestnikom nabycia wiadomoÊci i umiej´tnoÊci okreÊlonych programem specjalizacji; 2) wspó∏udzia∏ w ustaleniu szczegó∏owego planu odbywania specjalizacji i zg∏aszanie do oÊrodka wojewódzkiego w∏aÊciwego dla danej jednostki kszta∏càcej terminu rozpocz´cia specjalizacji przez diagnost´ laboratoryjnego; 3) nadzór nad realizacjà planu odbywania specjalizacji, a w szczególnoÊci nadzór nad odbywaniem podstawowego sta˝u specjalizacyjnego i sta˝y kierunkowych; Dziennik Ustaw Nr 126 — 8941 — 4) wskazanie niezb´dnego piÊmiennictwa i innych êróde∏ u∏atwiajàcych samokszta∏cenie; 5) prowadzenie bie˝àcej oceny pracy diagnostów laboratoryjnych zgodnie z programem specjalizacji; Poz. 1319
  3. Pe∏nomocnik jednostki kszta∏càcej, w której diagnosta laboratoryjny kontynuuje specjalizacj´, jest obowiàzany zawiadomiç oÊrodek wojewódzki o zmianie jednostki kszta∏càcej. 6) wystawienie opinii dotyczàcej przebiegu specjalizacji i uzyskanych przez specjalizujàcego si´ umiej´tnoÊci zawodowych; §
  5. Diagnosta laboratoryjny nie mo˝e realizowaç lub kontynuowaç specjalizacji w przypadku: 7) potwierdzanie w karcie specjalizacji odbycia szkolenia zgodnie z programem specjalizacji; 1) utraty prawa wykonywania zawodu; 8) wnioskowanie do pe∏nomocnika o przerwanie odbywania specjalizacji przez osob´, która nie realizuje lub nie mo˝e realizowaç programu specjalizacji; 9) zaliczanie osobie specjalizujàcej si´ przebiegu specjalizacji i wnioskowanie o dopuszczenie do egzaminu paƒstwowego.
  6. Kierownik specjalizacji mo˝e jednoczeÊnie sprawowaç nadzór nad przebiegiem specjalizacji nie wi´cej ni˝ trzech osób.
  7. Je˝eli w danej dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia nie ma wystarczajàcej liczby osób posiadajàcych tytu∏ specjalisty, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego, mo˝e wyraziç zgod´ na sprawowanie przez kierownika specjalizacji nadzoru nad przebiegiem specjalizacji pi´ciu osób. §
  9. Diagnosta laboratoryjny rozpoczyna specjalizacj´ w terminie okreÊlonym przez kierownika specjalizacji w karcie specjalizacji.
  10. Przesuni´cia terminu rozpocz´cia specjalizacji dokonuje na uzasadniony wniosek diagnosty laboratoryjnego kierownik specjalizacji w uzgodnieniu z pe∏nomocnikiem.
  11. Jednostka kszta∏càca obowiàzana jest powiadomiç oÊrodek wojewódzki o przesuni´ciu terminu rozpocz´cia specjalizacji przez diagnost´ laboratoryjnego. §
  13. Je˝eli jednostka kszta∏càca utraci uprawnienia do prowadzenia specjalizacji, oÊrodek wojewódzki wskazuje w porozumieniu z kierownikiem specjalizacji i kierownikiem innej jednostki kszta∏càcej miejsce i termin kontynuowania specjalizacji.
  14. Je˝eli jednostka prowadzàca sta˝ kierunkowy utraci uprawnienia do prowadzenia sta˝u kierunkowego, pe∏nomocnik wskazuje w porozumieniu z kierownikiem specjalizacji innà jednostk´ wpisanà na list´, w której mo˝e byç kontynuowany sta˝ kierunkowy.
  15. Osoba odbywajàca specjalizacj´, w szczególnie uzasadnionym przypadku uniemo˝liwiajàcym kontynuowanie specjalizacji w jednostce kszta∏càcej, w której rozpocz´∏a specjalizacj´, mo˝e realizowaç specjalizacj´ w innej jednostce kszta∏càcej, w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc szkoleniowych. 2) niepodj´cia przez diagnost´ laboratoryjnego specjalizacji w okresie 3 miesi´cy od dnia wskazanego jako termin rozpocz´cia specjalizacji w karcie specjalizacji; 3) przerwania specjalizacji dokonanej przez pe∏nomocnika na wniosek kierownika specjalizacji, w przypadku gdy diagnosta laboratoryjny nie uczestniczy w kursach lub nie odbywa sta˝y kierunkowych albo podstawowego sta˝u; 4) up∏ywu okresu, w którym diagnosta laboratoryjny by∏ zobowiàzany ukoƒczyç specjalizacj´.
  16. Dyrektor oÊrodka wojewódzkiego skreÊla diagnost´ laboratoryjnego z rejestru w przypadkach,

ust. 1, po otrzymaniu powiadomienia o zaistnieniu tych okolicznoÊci od pe∏nomocnika.

  1. O skreÊleniu z rejestru diagnosty laboratoryjnego odbywajàcego specjalizacj´ oÊrodek wojewódzki niezw∏ocznie powiadamia tego diagnost´ laboratoryjnego za poÊrednictwem pe∏nomocnika.
  2. Powiadomienie powinno zawieraç pouczenie o mo˝liwoÊci wniesienia wniosku, o którym mowa w ust.
  4. Diagnosta laboratoryjny, który zosta∏ skreÊlony z rejestru z powodów,

ust. 1 pkt 2—4, mo˝e wystàpiç w terminie 14 dni od uzyskania informacji o skreÊleniu z rejestru do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia z uzasadnionym wnioskiem o przywrócenie mo˝liwoÊci kontynuowania specjalizacji.

  1. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia uwzgl´dnia wniosek, o którym mowa w ust. 5, po uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego.
  2. Na podstawie decyzji ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia o przywróceniu mo˝liwoÊci kontynuowania specjalizacji dyrektor oÊrodka wojewódzkiego dokonuje zmiany w rejestrze. §
  4. Specjalizacja koƒczy si´ z∏o˝eniem egzaminu paƒstwowego.
  5. Do egzaminu paƒstwowego mo˝e byç dopuszczona osoba, która zrealizowa∏a i zaliczy∏a program specjalizacji, i z∏o˝y∏a do oÊrodka wojewódzkiego: Dziennik Ustaw Nr 126 — 8942 — 1) wniosek o dopuszczenie do egzaminu paƒstwowego; Poz. 1319 1) Krajowà Rad´ Diagnostów Laboratoryjnych; 2) kart´ specjalizacji; 2) towarzystwa naukowe w∏aÊciwe dla danej specjalnoÊci; 3) dokument potwierdzajàcy wniesienie na konto Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „CEM”, op∏aty za egzamin paƒstwowy. 3) konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta.
  6. Dokumenty,

ust. 2, sk∏ada si´ w terminie do dnia 15 lipca ka˝dego roku dla sesji jesiennej lub do dnia 15 stycznia ka˝dego roku dla sesji wiosennej, w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 12 miesi´cy od zaliczenia specjalizacji przez kierownika specjalizacji.

  1. W zale˝noÊci od liczby diagnostów laboratoryjnych przyst´pujàcych do egzaminu paƒstwowego egzamin ten przeprowadza Komisja albo wydzielone z jej sk∏adu co najmniej 3-osobowe zespo∏y egzaminacyjne.
  2. OÊrodek wojewódzki po stwierdzeniu, ˝e dokumenty,

ust. 2, spe∏niajà warunki formalne, przekazuje je, w ciàgu 14 dni od daty wp∏yni´cia do oÊrodka wojewódzkiego, do CEM. 5. Po zakoƒczeniu post´powania egzaminacyjnego CEM zwraca dokumenty,

ust. 2, do oÊrodka wojewódzkiego.

  1. CEM powiadamia osob´ dopuszczonà do egzaminu o miejscu i terminie sk∏adania egzaminu paƒstwowego, nie póêniej ni˝ 30 dni przed datà jego rozpocz´cia. §
  3. Egzamin paƒstwowy dla ka˝dej specjalnoÊci organizuje CEM.
  4. Do zespo∏ów egzaminacyjnych stosuje si´ odpowiednio ust. 2—3 i
  6. W sk∏ad Komisji nie mo˝e byç powo∏ana osoba pozostajàca wobec osoby sk∏adajàcej egzamin w takim stosunku prawnym lub faktycznym, ˝e mo˝e to budziç uzasadnione wàtpliwoÊci co do jej bezstronnoÊci.
  7. W czasie sk∏adania egzaminu praktycznego lub egzaminu ustnego mo˝e byç obecny kierownik specjalizacji w charakterze obserwatora. §
  9. Egzamin paƒstwowy przeprowadzany jest 2 razy w roku w sesji wiosennej od dnia 15 kwietnia do dnia 31 maja i w sesji jesiennej od dnia 2 listopada do dnia 15 grudnia.
  10. Dyrektor CEM ustala wysokoÊç op∏aty za egzamin paƒstwowy, uwzgl´dniajàc w szczególnoÊci wydatki zwiàzane z przeprowadzeniem egzaminu praktycznego i obs∏ugà administracyjnà egzaminu paƒstwowego.
  11. Egzamin paƒstwowy koƒczàcy specjalizacj´ dla ka˝dej dziedziny sk∏ada si´ z trzech cz´Êci: egzaminu testowego, egzaminu praktycznego i egzaminu ustnego.
  12. WysokoÊç op∏aty za egzamin Dyrektor CEM podaje do publicznej wiadomoÊci na stronie internetowej CEM.
  13. Testy sà przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach uniemo˝liwiajàcych ich nieuprawnione ujawnienie. §
  15. Egzamin jest przeprowadzany przez Paƒstwowà Komisj´ Egzaminacyjnà, zwanà dalej „Komisjà”.
  16. Opracowanie pytaƒ testowych i zadaƒ egzaminacyjnych oraz przeprowadzenie egzaminu finansowane jest przez CEM.
  17. Przewodniczàcego Komisji i jej cz∏onków powo∏uje i odwo∏uje Dyrektor CEM. §
  18. Dyrektor CEM: 1) ustala liczb´ cz∏onków Komisji;
  19. Przewodniczàcy Komisji i jej cz∏onkowie powinni posiadaç tytu∏ specjalisty w odpowiednich dziedzinach. 2) sprawuje nadzór nad opracowaniem pytaƒ testowych i zadaƒ egzaminacyjnych w warunkach uniemo˝liwiajàcych ich nieuprawnione ujawnienie;
  20. Dyrektor CEM powo∏uje na przewodniczàcego Komisji konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego. Je˝eli konsultant krajowy nie mo˝e uczestniczyç w egzaminie, deleguje na swoje miejsce w∏aÊciwego dla danej specjalizacji konsultanta wojewódzkiego. 3) przedstawia ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia do zatwierdzenia regulamin pracy Komisji;
  21. Dyrektor CEM powo∏uje cz∏onków Komisji spoÊród kandydatów spe∏niajàcych wymagania okreÊlone w ust. 3, wskazanych przez: 5) ustala w porozumieniu z Przewodniczàcym Komisji i jednostkami kszta∏càcymi miejsca i terminy egzaminu praktycznego i ustnego. 4) podejmuje decyzj´ o dopuszczeniu osoby, która spe∏nia wymogi okreÊlone w § 23 ust. 2, do egzaminu paƒstwowego; Dziennik Ustaw Nr 126 — 8943 — §
  22. Do zadaƒ Komisji nale˝y: Poz. 1319 1) przeprowadzenie egzaminu testowego, praktycznego i ustnego zgodnie z regulaminem dzia∏ania Komisji;
  23. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia po rozpatrzeniu odwo∏ania mo˝e wydaç zgod´ na dopuszczenie do egzaminu lub podtrzymaç odmow´ dopuszczenia do egzaminu paƒstwowego. Decyzja ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia jest ostateczna. 2) przekazanie do CEM ocen z egzaminu praktycznego i egzaminu ustnego oraz kart testowych z zachowaniem procedur uniemo˝liwiajàcych ich ujawnienie. §
  25. Potwierdzeniem z∏o˝enia egzaminu paƒstwowego z wynikiem pozytywnym jest wydane przez CEM zaÊwiadczenie, które stanowi podstaw´ do otrzymania dyplomu uzyskania tytu∏u specjalisty. §
  27. Egzamin testowy przeprowadzany jest przed egzaminem praktycznym i jego pozytywny wynik stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu praktycznego. Pozytywny wynik egzaminu praktycznego stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu ustnego.
  28. Egzamin testowy dla danej specjalnoÊci odbywa si´ jednoczeÊnie w ca∏ym kraju, w terminie ustalonym przez Dyrektora CEM.
  29. Zadania egzaminacyjne dla egzaminu praktycznego oraz egzaminu ustnego opracowuje i ustala CEM w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem krajowym odr´bnie dla ka˝dego programu specjalizacji oraz na ka˝dà sesj´ egzaminacyjnà. §
  31. Diagnosta laboratoryjny mo˝e przyst´powaç do egzaminu paƒstwowego koƒczàcego danà specjalizacj´ najwy˝ej trzy razy. Trzeci termin przystàpienia do egzaminu paƒstwowego musi byç wyznaczony nie póêniej ni˝ 24 miesiàce od daty zaliczenia specjalizacji przez kierownika specjalizacji. Trzeci termin jest terminem ostatecznym.
  32. W razie dwukrotnego negatywnego wyniku egzaminu paƒstwowego, a tak˝e w razie dwukrotnego nieprzystàpienia do egzaminu paƒstwowego, w ca∏oÊci lub w jego cz´Êci, z powodu wa˝nych przyczyn losowych, osoba ubiegajàca si´ o przystàpienie do egzaminu paƒstwowego musi wystàpiç do Dyrektora CEM z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu w nast´pnej sesji.
  33. Dyrektor CEM przed wyra˝eniem zgody na dopuszczenie do egzaminu w trzecim terminie zasi´ga opinii Komisji.
  34. Wzór zaÊwiadczenia, o którym mowa w ust. 1, stanowi za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.
  35. CEM przesy∏a jednostce kszta∏càcej, w której diagnosta laboratoryjny realizowa∏ program specjalizacji, dokumenty,

§ 23ust. 2, oraz za

Êwiadczenie, o którym mowa w ust.

  2. Rektor szko∏y wy˝szej b´dàcej jednostkà kszta∏càcà, w której diagnosta laboratoryjny ukoƒczy∏ specjalizacj´, po otrzymaniu zaÊwiadczenia, o którym mowa w ust. 1, wydaje diagnoÊcie laboratoryjnemu dyplom potwierdzajàcy uzyskanie tytu∏u specjalisty i informuje o tym oÊrodek wojewódzki, przekazujàc dokumentacj´ diagnosty laboratoryjnego.
  3. Wzór dyplomu, o którym mowa w ust. 4, stanowi za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia. §
  5. CEM prowadzi rejestr wydanych zaÊwiadczeƒ,

§ 31ust. 1. Rejestr prowadzony jest w systemie ewidencyjno-informatycznym, wed∏ug okre

Êlonego przez CEM uk∏adu danych.

  1. Rejestr zawiera nast´pujàce dane: 1) numer zaÊwiadczenia; 2) imi´ i nazwisko diagnosty laboratoryjnego; 3) obywatelstwo; 4) numer PESEL diagnosty laboratoryjnego lub w przypadku cudzoziemca numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzajàcego to˝samoÊç; 5) nazw´ i adres ukoƒczonej szko∏y wy˝szej; 6) dat´ wydania i numer dyplomu szko∏y wy˝szej;
  2. Komisja rozpatrujàca wniosek diagnosty laboratoryjnego o dopuszczenie do trzeciego terminu egzaminu paƒstwowego obraduje, z wyjàtkiem przewodniczàcego Komisji, w innym sk∏adzie osobowym ni˝ w czasie egzaminu paƒstwowego zdawanego przez diagnost´ laboratoryjnego w pierwszym i drugim terminie.
  3. DiagnoÊcie laboratoryjnemu, który uzyska∏ informacj´ o odmowie dopuszczenia do egzaminu paƒstwowego, przys∏uguje odwo∏anie do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia w terminie 14 dni od dnia dor´czenia tej informacji. 7) numer prawa wykonywania zawodu; 8) imi´ i nazwisko kierownika specjalizacji; 9) nazw´ i adres jednostki kszta∏càcej, w której diagnosta laboratoryjny odby∏ specjalizacj´; 10) nazw´ i adres jednostki, w której diagnosta laboratoryjny odby∏ podstawowy sta˝ specjalizacyjny; 11) dat´ wydania zaÊwiadczenia o z∏o˝eniu egzaminu paƒstwowego; 12) uzyskany tytu∏ specjalisty. Dziennik Ustaw Nr 126 — 8944 — Poz. 1319
  4. Dokumentacja dotyczàca egzaminu przechowywana jest przez CEM.
  5. W ramach wizytacji cz∏onek zespo∏u, o którym mowa w ust. 1, mo˝e:
  6. Dokumenty,

§ 23ust. 2, przechowywane sà przez w∏a

Êciwy oÊrodek wojewódzki. 1) ˝àdaç od jednostki kszta∏càcej udost´pniania dokumentacji specjalizacji; §

  2. Osoba nieb´dàca obywatelem polskim przyst´puje do specjalizacji i odbywa jà na zasadach obowiàzujàcych obywateli polskich. 2) wizytowaç baz´ dydaktycznà;
  3. Osoba nieb´dàca obywatelem polskim, przebywajàca na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wy∏àcznie w celu odbycia kszta∏cenia podyplomowego lub uzyskania stopnia naukowego, mo˝e rozpoczàç specjalizacj´ na zasadach okreÊlonych w przepisach o odbywaniu studiów i uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby nieb´dàce obywatelami polskimi.
  4. Po zakoƒczeniu wizytacji sporzàdzany jest protokó∏ zawierajàcy informacje dotyczàce: §
  6. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia w ramach sprawowanego nadzoru nad realizacjà specjalizacji powo∏uje zespó∏ ekspertów do przeprowadzania oceny spe∏niania przez jednostki kszta∏càce standardów kszta∏cenia w danej specjalizacji, a w szczególnoÊci do oceny: 3) zaleceƒ powizytacyjnych, ze wskazaniem terminu ich realizacji. 1) realizacji programu specjalizacji; 2) bazy dydaktycznej jednostki kszta∏càcej, w tym wyposa˝enia niezb´dnego do realizacji za∏o˝onych celów kszta∏cenia; 3) kwalifikacji kadry dydaktycznej do prowadzenia kursów, kwalifikacji kierowników specjalizacji i koordynatorów sta˝y kierunkowych; 4) regulaminu organizacyjnego specjalizacji, prowadzonej dokumentacji.
  7. W sk∏ad zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 1, powo∏uje si´ osoby posiadajàce tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma jeszcze osób posiadajàcych tytu∏ specjalisty.
  8. Oceny, o której mowa w ust. 1, dokonuje si´ na podstawie wizytacji.
  9. Wizytacj´ przeprowadza si´ w jednostce kszta∏càcej co najmniej raz na 5 lat.
  10. Z wnioskiem o przeprowadzenie oceny, o której mowa w ust. 1, mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia: 1) konsultant krajowy; 2) konsultant wojewódzki; 3) przeprowadzaç hospitacj´ kursów. 1) przeprowadzonych czynnoÊci zwiàzanych z przeprowadzeniem wizytacji; 2) dokonanej oceny spe∏niania standardów kszta∏cenia;
  11. Protokó∏ przekazywany jest bezzw∏ocznie ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia.
  12. Prace zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 1, finansowane sà z bud˝etu paƒstwa z cz´Êci, której dysponentem jest minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia. §
  14. Je˝eli dotychczasowe przepisy nie przewidywa∏y uzyskiwania tytu∏u specjalisty w danej specjalnoÊci lub w danej specjalnoÊci nie ma wystarczajàcej liczby osób posiadajàcych tytu∏ specjalisty, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, wskazuje osoby, którym mogà byç powierzone okreÊlone w rozporzàdzeniu obowiàzki: 1) kierownika specjalizacji w tej specjalnoÊci, 2) cz∏onka Komisji, oraz wydaje zaÊwiadczenie potwierdzajàce powierzenie tych obowiàzków.
  15. Osoby,

ust. 1, muszà posiadaç doÊwiadczenie zawodowe i dorobek naukowy odpowiadajàcy tej specjalnoÊci. §

  2. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizacj´ I stopnia, zachowuje prawa wynikajàce z uzyskania tego tytu∏u.
  3. Diagnosta laboratoryjny, który rozpoczà∏ specjalizacj´ I stopnia przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, odbywa specjalizacj´ i sk∏ada egzamin wed∏ug dotychczasowych zasad w terminie nie d∏u˝szym ni˝ do dnia 31 grudnia 2009 r. 3) dyrektor oÊrodka wojewódzkiego.
  4. Wizytacja przeprowadzana jest na podstawie upowa˝nienia ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia zawierajàcego w szczególnoÊci zakres oceny oraz czas trwania wizytacji.
  5. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizacj´ I stopnia, mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem uzupe∏niajàcym, o którym mowa w § 3 ust. 3, i po zdaniu egzaminu paƒstwowego. Dziennik Ustaw Nr 126 — 8945 — §
  7. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizacj´ II stopnia, zachowuje prawo pos∏ugiwania si´ uzyskanym tytu∏em specjalisty w danej dziedzinie.
  8. Diagnosta laboratoryjny, który rozpoczà∏ specjalizacj´ II stopnia przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, odbywa specjalizacj´ i sk∏ada egzamin wed∏ug dotychczasowych zasad w terminie nie d∏u˝szym ni˝ do dnia 31 grudnia 2009 r. §
  10. Je˝eli dotychczasowe przepisy nie przewidywa∏y uzyskania specjalizacji II stopnia lub tytu∏u specjalisty w okreÊlonej specjalnoÊci, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, za poÊrednictwem Centrum, z wnioskiem o uznanie dotychczasowego doÊwiadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równowa˝ny ze zrealizowaniem programu w∏aÊciwej specjalizacji i dopuszczenie go do egzaminu paƒstwowego.
  11. Dyrektor Centrum powo∏uje zespó∏ ekspertów do opiniowania wniosków o uznanie dotychczasowego doÊwiadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równowa˝ny ze zrealizowaniem programu w∏aÊciwej specjalizacji i dopuszczenie diagnosty do egzaminu paƒstwowego.
  12. W sk∏ad zespo∏u, o którym mowa w ust. 2, wchodzà osoby posiadajàce tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie, a je˝eli w danej dziedzinie nie ma osób posiadajàcych tytu∏ specjalisty — osoby legitymujàce si´ doÊwiadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w tej dziedzinie wskazane przez: 1) konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie zosta∏ powo∏any konsultant krajowy; 2) Krajowà Rad´ Diagnostów Laboratoryjnych; 3) towarzystwo naukowe w∏aÊciwe dla danej dziedziny specjalizacji.
  13. Organizacj´ i finansowanie prac zespo∏u zapewnia Centrum. Poz. 1319 §
  15. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, na podstawie opinii zespo∏u, o którym mowa w § 38 ust. 2, mo˝e uznaç dotychczasowe doÊwiadczenie zawodowe i dorobek naukowy diagnosty laboratoryjnego za równowa˝ny ze zrealizowaniem programu w∏aÊciwej specjalizacji i podjàç decyzj´ o dopuszczeniu go do egzaminu paƒstwowego.
  16. Termin i miejsce egzaminu paƒstwowego, o którym mowa w ust. 1, okreÊla w porozumieniu z przewodniczàcym Komisji Dyrektor CEM.
  17. Dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do egzaminu w trybie, o którym mowa w ust. 1, mo˝e nastàpiç w terminie do dnia 31 grudnia 2007 r. §
  18. Do przeprowadzania egzaminu paƒstwowego, o którym mowa w § 38 ust. 1, w zakresie nieuregulowanym w § 38, stosuje si´ przepisy rozporzàdzenia. §
  19. Do dnia 31 grudnia 2006 r. diagnosta laboratoryjny mo˝e przedstawiaç zamiast dokumentu „Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego” zaÊwiadczenie wydane przez Krajowà Rad´ Diagnostów Laboratoryjnych potwierdzajàce wpis na list´ diagnostów laboratoryjnych. §
  20. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.4) Minister Zdrowia: L. Sikorski ——————— 4) Zakres spraw uregulowanych w niniejszym rozporzàdze- niu by∏ dotychczas uregulowany w zarzàdzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Spo∏ecznej z dnia 1 lutego 1983 r. w sprawie specjalizacji lekarzy, lekarzy dentystów, magistrów farmacji oraz innych pracowników z wy˝szym wykszta∏ceniem zatrudnionych w s∏u˝bie zdrowia i opiece spo∏ecznej (Dz. Urz. MZiOS Nr 3, poz. 19 i Nr 97, poz. 448), które utraci∏o moc z dniem 30 marca 2001 r. w zwiàzku z wejÊciem w ˝ycie ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upowa˝nieƒ ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268). Dziennik Ustaw Nr 126 — 8946 — Poz. 1319 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. (poz. 1319) Za∏àcznik nr 1 WYKAZ SPECJALNOÂCI, W KTÓRYCH DIAGNOSTA LABORATORYJNY POSIADAJÑCY ODPOWIEDNIÑ SPECJALIZACJ¢ I STOPNIA MO˚E UZYSKAå TYTU¸ SPECJALISTY W OKREÂLONEJ PODSTAWOWEJ DZIEDZINIE PO ODBYCIU SPECJALIZACJI ZGODNIE Z PROGRAMEM UZUPE¸NIAJÑCYM Dziennik Ustaw Nr 126 — 8947 — Poz. 1319 Za∏àcznik nr 2 WZÓR Dziennik Ustaw Nr 126 — 8948 — Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8949 — Poz. 1319 Za∏àcznik nr 3 WZÓR WNIOSEK O ROZPOCZ¢CIE SPECJALIZACJI Z .......................................................................................... Dziennik Ustaw Nr 126 — 8950 — Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8951 — Poz. 1319 Za∏àcznik nr 4 WZÓR Dziennik Ustaw Nr 126 — 8952 — Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8953 — II CZ¢Âå PRZEBIEG SZKOLENIA TEORETYCZNEGO Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8954 — III CZ¢Âå PRZEBIEG STA˚U KIERUNKOWEGO Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8955 — Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8956 — Poz. 1319 Dziennik Ustaw Nr 126 — 8957 — Poz. 1319 Za∏àcznik nr 5 KODY SPECJALIZACJI Dziennik Ustaw Nr 126 — 8958 — Poz. 1319 Za∏àcznik nr 6 WZÓR Dziennik Ustaw Nr 126 — 8959 — Poz. 1319 Za∏àcznik nr 7 WZÓR — 8960 — Egzemplarze bie˝àce oraz archiwalne mo˝na nabywaç: – w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 694-67-00, 694-60-96 — na podstawie nades∏anego zamówienia (wy∏àcznie sprzeda˝ wysy∏kowa); – w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzeda˝ wy∏àcznie za gotówk´): – ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96 – al. Szucha 2/4, tel. 629-61-73 (od 1997 r.) Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Zak∏adu Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06 Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 www.cokprm.gov.pl e-mail: dziust@cokprm.gov.pl T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 961/W/C/2004 ISSN 0867-3411 Cena 13,70 z∏ (w tym 7% VAT)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.