Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 maja 2004 r. w sprawie organizacji oraz zasad funkcjonowania Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lo

Dziennik Ustaw Nr 138 — 9659 —

1. Polska Akademia Umiej´tnoÊci, b´dàca jednostkà naukowà w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o Komitecie Badaƒ Naukowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 33, poz. 389 oraz z 2003 r. Nr 39, poz. 335).
2. Jednostki organizacyjne, którym nadano status jednostki badawczo-rozwojowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 33, poz. 388 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1683 i Nr 240, poz. 2052). Poz. 1463 i 1464
3. Jednostki badawczo-rozwojowe utworzone na podstawie porozumieƒ mi´dzynarodowych dzia∏ajàce na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych.
4. Zak∏ad Narodowy imienia Ossoliƒskich dzia∏ajàcy na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 1995 r. o fundacji — Zak∏ad Narodowy imienia Ossoliƒskich (Dz. U. Nr 23, poz. 121 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271).
5. Zak∏ady Kórnickie dzia∏ajàce na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 wrzeÊnia 2001 r. o fundacji — Zak∏ady Kórnickie (Dz. U. Nr 130, poz. 1451). 1464 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 26 maja 2004 r. w sprawie organizacji oraz zasad funkcjonowania Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Paƒstwowego Na podstawie art. 140 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepis ogólny §
6. Rozporzàdzenie okreÊla organizacj´ i szczegó∏owe zasady funkcjonowania Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Paƒstwowego, zwanej dalej „Komisjà”, liczb´ jej cz∏onków, ich kwalifikacje oraz tryb powo∏ywania i odwo∏ywania, jak równie˝ szczegó∏owe zasady wynagradzania ekspertów powo∏ywanych do zbadania zdarzenia lotniczego. Rozdzia∏ 2 Organizacja Komisji §
8. W sk∏ad Komisji wchodzi przewodniczàcy, zast´pca przewodniczàcego, sekretarz i cz∏onkowie.
9. Przewodniczàcego i cz∏onków Komisji powo∏uje i odwo∏uje Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych. z udzia∏em za∏óg lub statków powietrznych lotnictwa s∏u˝b porzàdku publicznego, Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych, w∏àcza w sk∏ad Komisji przedstawicieli tego lotnictwa na prawach cz∏onków Komisji.
10. Liczba cz∏onków Komisji wynosi od 5 do 30 w zale˝noÊci od rodzaju zdarzenia lotniczego, które podlega badaniu przez Komisj´.
11. W ramach prac Komisji spoÊród jej cz∏onków, w zale˝noÊci od potrzeb, tworzy si´: 1) podkomisj´ lotniczà — w sk∏ad której wchodzà specjaliÊci z zakresu szkolenia lotniczego, ruchu lotniczego, ratownictwa lotniczego (SAR), ∏àcznoÊci, nawigacji i meteorologii; 2) podkomisj´ technicznà — w sk∏ad której wchodzà specjaliÊci z zakresu eksploatacji statków powietrznych, awioniki oraz wyposa˝enia techniki lotniczej, logistyki i informatyki; 3) podkomisj´ medycznà — w sk∏ad której wchodzà eksperci z zakresu medycyny lotniczej, psychologii i patomorfologii.
12. W przypadku badania przez Komisj´ wypadków i powa˝nych incydentów lotniczych, zaistnia∏ych
13. O powo∏aniu podkomisji, o których mowa w ust. 5, decyduje przewodniczàcy Komisji. ———————
14. Pracami podkomisji kierujà przewodniczàcy podkomisji wyznaczani przez przewodniczàcego Komisji spoÊród cz∏onków wybranych do danej podkomisji. 1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 96, poz. 959 i Nr 99, poz.
15. Dziennik Ustaw Nr 138 — 9660 — §
17. Cz∏onkiem Komisji mo˝e byç osoba, która ukoƒczy∏a wy˝sze studia w dziedzinie nauk: wojskowych, technicznych, matematycznych, fizycznych, chemicznych, ekonomicznych, humanistycznych, w zakresie dyscyplin naukowych: nauk o zarzàdzaniu, pedagogiki lub psychologii, prawnych lub medycznych i jest specjalistà w zakresie, o którym mowa w art. 17 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze.
18. Cz∏onkiem Komisji mo˝e byç tak˝e osoba, które posiada wykszta∏cenie minimum Êrednie oraz doÊwiadczenie udokumentowane co najmniej dziesi´cioletnià praktykà w specjalnoÊci niezb´dnej przy badaniu wypadku lub incydentu lotniczego. §
20. Przewodniczàcego albo cz∏onka Komisji mo˝na odwo∏aç w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem, stwierdzenia utraty zdolnoÊci do czynnoÊci prawnych lub rezygnacji z funkcji przewodniczàcego albo cz∏onka Komisji.
21. Przewodniczàcy mo˝e wystàpiç do Ministra Obrony Narodowej o odwo∏anie cz∏onka Komisji w przypadku, gdy uzna, i˝ swoim zachowaniem naruszy∏ on obowiàzki, o których mowa w §
22. §
23. Z chwilà zatwierdzenia protoko∏u badania wypadku lub powa˝nego incydentu lotniczego przez Ministra Obrony Narodowej nast´puje rozwiàzanie Komisji. Rozdzia∏ 3 Zasady funkcjonowania Komisji §
25. Komisja prowadzi badania wypadków i powa˝nych incydentów lotniczych w lotnictwie paƒstwowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w polskiej przestrzeni powietrznej.
26. Komisja mo˝e prowadziç badania wypadków i powa˝nych incydentów lotniczych zaistnia∏ych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w których uczestniczy∏y statki powietrzne lotnictwa paƒstwowego, je˝eli przewidujà to umowy lub przepisy mi´dzynarodowe albo je˝eli w∏aÊciwy organ obcego paƒstwa przeka˝e Komisji uprawnienia do przeprowadzenia badania albo sam nie podjà∏ badania. Poz. 1464 1) odpowiada za organizacj´ i prowadzenie badaƒ wypadku lotniczego oraz sprawuje nadzór nad jego przebiegiem i jest w tym zakresie prze∏o˝onym wszystkich cz∏onków Komisji i specjalistów podczas trwania badaƒ; 2) reprezentuje Komisj´ na zewnàtrz; 3) wspó∏pracuje z organami prokuratury wojskowej, ˚andarmerii Wojskowej i Policji w celu uzyskania dodatkowych informacji o zdarzeniu lotniczym; 4) udziela zezwolenia, w porozumieniu z prokuratorem wojskowym, na zabranie zw∏ok ofiar wypadku oraz wraku statku powietrznego z miejsca zdarzenia; 5) przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej wyniki badaƒ.
27. W przypadkach szczególnych przewodniczàcy Komisji mo˝e zleciç sporzàdzenie ekspertyz uprawnionym instytucjom, niezale˝nym rzeczoznawcom lub bieg∏ym. §
28. Cz∏onkowie Komisji sà obowiàzani do: 1) prowadzenia czynnoÊci badawczych w sposób rzetelny i obiektywny, z wykorzystaniem w pe∏ni swojej wiedzy i doÊwiadczenia zawodowego; 2) przestrzegania zasad prowadzenia badania zdarzeƒ lotniczych; 3) ochrony informacji zebranych w trakcie badania zgodnie z wymogami ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95, z póên. zm.2)). §
29. Dzia∏alnoÊç Komisji w czasie badania wypadku lub powa˝nego incydentu lotniczego ma charakter niejawny. Do udzielania informacji o przebiegu i rezultatach prowadzonych badaƒ jest upowa˝niony wy∏àcznie przewodniczàcy Komisji lub rzecznik prasowy Ministra Obrony Narodowej. §
30. Rezultatem badania zdarzenia lotniczego jest ustalenie przyczyn i okolicznoÊci jego zaistnienia oraz opracowanie zaleceƒ profilaktycznych. §
31. Komisja nie orzeka co do winy i odpowiedzialnoÊci.
32. Badanie wypadków i powa˝nych incydentów lotniczych ma na celu ustalenie ich okolicznoÊci i przyczyn oraz wydanie zaleceƒ i wniosków dla zapobie˝enia podobnym wypadkom i incydentom w przysz∏oÊci. §
34. Protokó∏ wraz z ca∏oÊcià materia∏ów zebranych przez Komisj´ przewodniczàcy przedstawia do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej poprzez Szefa Sztabu Generalnego. §
36. Po podj´ciu decyzji o badaniu zdarzenia lotniczego Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wewn´trznych, powo∏uje Komisj´.
37. W przypadku zdarzenia lotniczego zaistnia∏ego w lotnictwie s∏u˝b porzàdku publicznego przewodniczàcy Komisji przed zatwierdzeniem protoko∏u przez Ministra Obrony Narodowej przedstawia go do zapoznania si´ ministrowi w∏aÊciwemu do spraw wewn´trznych.
38. W przypadku odstàpienia od badania incydentu lotniczego Komisja, poprzez S∏u˝b´ Operacyjnà Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, informuje u˝ytkownika o przeprowadzeniu badaƒ we w∏asnym zakresie. §
40. Przewodniczàcy Komisji w swych pracach jest niezale˝ny i podlega bezpoÊrednio Ministrowi Obrony Narodowej, a ponadto: ———————— 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 17, poz. 155 oraz z 2004 r. Nr 29, poz.
41. Dziennik Ustaw Nr 138 — 9661 — Poz. 1464 i 1465 §
42. Minister Obrony Narodowej podejmuje decyzj´ o wznowieniu badania i ewentualnej zmianie orzeczenia w sytuacji, gdy:
43. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje nale˝noÊç za czynnoÊci przygotowawcze i badawcze oraz inne faktycznie poniesione koszty. 1) wyjdà na jaw nowe okolicznoÊci lub dowody istotne dla sprawy; Rozdzia∏ 5 2) dowody istniejàce w dniu wydania orzeczenia nie by∏y mu znane. Przepis koƒcowy Rozdzia∏ 4 §
44. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.3) Wynagradzanie ekspertów §
46. Ekspertom nieb´dàcym cz∏onkami Komisji, którym zlecono wykonanie ekspertyz w zwiàzku z badaniem wypadków i incydentów lotniczych zaistnia∏ych w lotnictwie paƒstwowym, przys∏uguje wynagrodzenie za wykonanà ekspertyz´.
47. WysokoÊç wynagrodzenia ekspertów Komisji, ustalonego w umowie, uzale˝nia si´ w szczególnoÊci od charakteru problemu b´dàcego przedmiotem badania i jego z∏o˝onoÊci. Minister Obrony Narodowej: w z. J. Zemke ———————— 3) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone zarzàdzeniem Nr 33/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 czerwca 1976 r. w sprawie badaƒ wypadków lotniczych w Si∏ach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. Rozk. MON, poz. 76), które z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia traci moc w cz´Êci dotyczàcej rodzajów, trybu powo∏ywania, sk∏adu i zakresu dzia∏ania komisji badaƒ wypadków lotniczych. 1465 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie urlopów ˝o∏nierzy zawodowych Na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 11 wrzeÊnia 2003 r. o s∏u˝bie wojskowej ˝o∏nierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1203) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne §
48. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) stanowiska s∏u˝bowe, na których pe∏nienie zawodowej s∏u˝by wojskowej jest ucià˝liwe lub szkodliwe dla zdrowia albo posiadajàce szczególne w∏aÊciwoÊci, ze wzgl´du na zajmowanie których udziela si´ dodatkowego urlopu wypoczynkowego; 2) tryb orzekania o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego i organy w∏aÊciwe w tych sprawach; 3) szczegó∏owe warunki i tryb udzielania urlopu wypoczynkowego, dodatkowego urlopu wypoczynkowego i urlopu okolicznoÊciowego oraz ich wymiar; 4) szczegó∏owe warunki i tryb odwo∏ywania z urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego, a tak˝e wstrzymania udzielenia ta- kiego urlopu oraz zwracania kosztów spowodowanych odwo∏aniem lub wstrzymaniem urlopu i sposób ich obliczania; 5) szczegó∏owe warunki i tryb udzielania ˝o∏nierzom zawodowym, zwanym dalej „˝o∏nierzami”, zwolnienia od zaj´ç s∏u˝bowych w razie koniecznoÊci sprawowania osobistej opieki nad najbli˝szym cz∏onkiem rodziny. §
49. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) ustawie — nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia 11 wrzeÊnia 2003 r. o s∏u˝bie wojskowej ˝o∏nierzy zawodowych; 2) dowódcy jednostki — nale˝y przez to rozumieç dowódc´ jednostki wojskowej, w której ˝o∏nierz zajmuje stanowisko s∏u˝bowe, w przypadku ˝o∏nierza przeniesionego do dyspozycji — dowódc´ jednostki wojskowej wykonujàcego rozkaz o zwolnieniu tego ˝o∏nierza z zawodowej s∏u˝by wojskowej, a w odniesieniu do ˝o∏nierza przeniesionego do rezerwy kadrowej organ, który przeniós∏ tego ˝o∏nierza do rezerwy kadrowej, lub dowódc´ jednostki, do której ˝o∏nierz zosta∏ skierowany do wykonywania zadaƒ s∏u˝bowych w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej.