← Polska

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawie sposobu i trybu zwalczania niektórych chorób zakaźnych zwierząt po

Dziennik Ustaw Nr 158 — 11205 — nià iloÊç odzie˝y ochronnej oraz wy∏àcza si´ wentylacj´ w pomieszczeniu, w którym Êwinie sà zabijane; 2) wst´pne czyszczenie i odka˝anie przeprowadza si´ niezw∏ocznie p

ust. 2 pkt 5—

  1. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e ustanowiç szczególne sposoby czyszczenia i odka˝ania w przypadku gospodarstw, w których Êwinie sà utrzymywane na otwartym terenie. Za∏àcznik nr 2 SPOSOBY PRZEPROWADZANIA KONTROLI WYST¢POWANIA KLESZCZY
  2. Kontrol´ wyst´powania kleszczy przeprowadza si´ w pomieszczeniach, w których sà utrzymywane Êwinie, oraz w ich otoczeniu, ze szczególnym uwzgl´dnieniem miejsc zacienionych i wilgotnych.
  3. Kontrola wyst´powania kleszczy polega na: 1) pobraniu z pod∏o˝a, szczelin lub p´kni´ç Êcian, za pomocà szczoteczki lub innych narz´dzi, próbki piasku, gleby i py∏u; pobrany materia∏ przesiewa si´; w przesianym materiale poszukuje si´ larw kleszczy przy u˝yciu szk∏a powi´kszajàcego; 2) umieszczeniu pu∏apek zawierajàcych CO2 w pomieszczeniach, w których sà utrzymywane Êwinie, w miejscach zacienionych; zaleca si´ umieszczanie pu∏apek w nocy; obecnoÊç kleszczy w pu∏apkach sprawdza si´ po kilku godzinach. 1659 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawie sposobu i trybu zwalczania niektórych chorób zakaênych zwierzàt podlegajàcych obowiàzkowi zwalczania2) Na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625) zarzàdza si´, co nast´puje: ——————— 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini- stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà cz´Êciowo postanowienia dyrektywy 92/119/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. wprowadzajàcej ogólne wspólnotowe Êrodki zwalczania niektórych chorób zwierzàt i szczególne Êrodki odnoszàce si´ do choroby p´cherzykowej Êwiƒ (Dz. Urz. WE L 62 z 15.03.1993). Dane dotyczàce og∏oszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporzàdzeniu, dotyczà og∏oszenia tych aktów w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne. §
  4. Rozporzàdzenie okreÊla sposób i tryb zwalczania nast´pujàcych chorób zakaênych zwierzàt, zwanych dalej „chorobami”: 1) p´cherzykowego zapalenia jamy ustnej (Vesicular stomatitis — VS); 2) ksi´gosuszu (Rinderpest); 3) pomoru ma∏ych prze˝uwaczy (Peste des petits ruminants — PPR); 4) choroby guzowatej skóry byd∏a (Lumpy skin disease — LSD); 5) goràczki doliny Rift (Rift valley fever); 6) ospy owiec i ospy kóz (Sheep pox and goat pox); 7) krwotocznej choroby zwierzyny p∏owej (Epizootic haemorrhagic disease of deer — EHD). Dziennik Ustaw Nr 158 — 11206 — §
  5. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) okresie inkubacji — rozumie si´ przez to czas, jaki up∏ynà∏ mi´dzy zaka˝eniem a wystàpieniem objawów klinicznych choroby; 2) stwierdzeniu choroby — rozumie si´ przez to wykrycie przez powiatowego lekarza weterynarii przypadków zaka˝eƒ lub zachorowaƒ, potwierdzonych wynikami badaƒ laboratoryjnych, przy czym w przypadku epidemii powiatowy lekarz weterynarii mo˝e stwierdziç chorob´ na podstawie wyników badaƒ klinicznych lub epidemiologicznych. §
  6. Okres inkubacji dla poszczególnych chorób jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. §
  7. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu choroby w gospodarstwie niezw∏ocznie obejmuje nad nim nadzór, w ramach którego: 1) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, a zw∏aszcza pobiera próbki do badaƒ laboratoryjnych i wysy∏a je do laboratorium, które jest okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; zwierz´ta mogà zostaç przewiezione w celu pobrania próbek do laboratorium za zgodà i pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, przy zastosowaniu szczególnych Êrodków ostro˝noÊci; 2) sporzàdza spis zwierzàt z gatunków wra˝liwych, z podzia∏em na gatunki, okreÊlajàc liczb´ zwierzàt pad∏ych, zaka˝onych lub podejrzanych o chorob´; dane w spisie uaktualnia si´, uwzgl´dniajàc tak˝e zwierz´ta, które urodzi∏y si´ w okresie podejrzenia o chorob´; 3) nakazuje umieszczenie zwierzàt z gatunków wra˝liwych w pomieszczeniach lub w przypadku chorób szerzàcych si´ za poÊrednictwem wektorów, którymi sà zwierz´ta z gatunków mechanicznie lub biologicznie uczestniczàcych w szerzeniu si´ choroby, w innych miejscach zabezpieczonych przed wektorami; 4) zakazuje wyprowadzania z gospodarstwa i wprowadzania do gospodarstwa zwierzàt z gatunków wra˝liwych; 5) zakazuje przemieszczania si´ osób oraz przemieszczania zwierzàt z gatunków innych ni˝ wra˝liwe, pojazdów, mi´sa, zw∏ok zwierz´cych, Êrodków ˝ywienia zwierzàt, sprz´tu oraz innych przedmiotów, które mogà spowodowaç szerzenie si´ choroby; 6) nakazuje stosowanie urzàdzeƒ do odka˝ania wejÊç i wjazdów do oraz wyjÊç i wyjazdów z gospodarstwa, a w szczególnoÊci do i z budynków, w których przebywajà zwierz´ta z gatunków wra˝liwych, w celu wyeliminowania ryzyka szerzenia si´ czynnika zakaênego. Poz. 1659 ca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt, ma na celu ustalenie: 1) dróg przemieszczania osób, zwierzàt, zw∏ok zwierz´cych, pojazdów, sprz´tu oraz przedmiotów, które mogà spowodowaç szerzenie si´ choroby; 2) miejsc wyst´powania wektorów.
  8. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e zastosowaç Êrodki,

ust. 1, w innych gospodarstwach, je˝eli po∏o˝enie, ukszta∏towanie terenu, na którym si´ znajdujà, lub kontakt z gospodarstwem, o którym mowa w ust. 1, wskazujà na mo˝liwoÊç przeniesienia choroby do tych gospodarstw. 5. Ârodki,

ust. 1, stosuje si´ do dnia wykluczenia choroby przez powiatowego lekarza weterynarii. §

  1. W przypadku stwierdzenia choroby w gospodarstwie powiatowy lekarz weterynarii wyznacza je jako ognisko choroby oraz, oprócz zastosowania Êrodków wymienionych w § 4 ust. 1, nakazuje i nadzoruje: 1) niezw∏oczne zabicie w gospodarstwie zwierzàt z gatunków wra˝liwych oraz post´powanie ze zw∏okami zwierz´cymi zgodnie z przepisami Unii Europejskiej okreÊlonymi w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE z dnia 3 paêdziernika 2002 r. wprowadzajàcym przepisy zdrowotne odnoszàce si´ do produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego, nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2003); 2) zniszczenie Êrodków ˝ywienia zwierzàt, sprz´tu lub przedmiotów, w celu wyeliminowania ryzyka przetrwania czynnika zakaênego, lub zastosowanie innych zabiegów zapewniajàcych jego zniszczenie; 3) czyszczenie i odka˝enie po wykonaniu czynnoÊci,

pkt 1 i 2, pomieszczeƒ, Êrodków transportu oraz miejsc, w których przebywa∏y zwierz´ta z gatunków wra˝liwych, a tak˝e sprz´tu, z którym mia∏y kontakt, w celu wyeliminowania ryzyka szerzenia si´ lub przetrwania czynnika zakaênego. 2. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e zastosowaç Êrodki,

ust. 1, w sàsiednich gospodarstwach, je˝eli po∏o˝enie, ukszta∏towanie terenu, na którym si´ znajdujà, lub kontakt z gospodarstwem, o którym mowa w ust. 1, wskazujà na mo˝liwoÊç przeniesienia choroby do tych gospodarstw. 3. Powiatowy lekarz weterynarii wyra˝a zgod´ na ponowne umieszczenie w gospodarstwie zwierzàt z gatunków wra˝liwych po up∏ywie co najmniej 21 dni od dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania,

ust. 1 pkt

  1. Do odka˝ania u˝ywa si´ Êrodków dopuszczonych do obrotu.
  2. Przepisy ust. 1 stosuje si´ odpowiednio w przypadku podejrzenia choroby u wolno ˝yjàcych zwierzàt z gatunków wra˝liwych, powiadamiajàc o tym Komisj´ Europejskà.
  3. Dochodzenie epizootyczne, oprócz wymagaƒ,

art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 11 mar- 5. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e odstàpiç od stosowania Êrodków,

ust. 1 pkt 1, Dziennik Ustaw Nr 158 — 11207 — wobec grupy zwierzàt z gatunków wra˝liwych w ognisku choroby, w przypadku gdy: 1) ˝adne zwierz´ z tej grupy nie jest zaka˝one; 2) zwierz´ta z tej grupy sà utrzymywane w odr´bnych obiektach budowlanych, przestrzeniach wolnych lub innych miejscach oraz sà karmione i obs∏ugiwane oddzielnie od pozosta∏ych zwierzàt znajdujàcych si´ w gospodarstwie; 3) zosta∏y spe∏nione inne wymagania okreÊlone w przepisach Unii Europejskiej3). § 6. 1. Je˝eli powiatowy lekarz weterynarii podejrzewa bàdê ustali∏, ˝e choroba mog∏a zostaç przeniesiona z innych gospodarstw na teren gospodarstwa, o którym mowa w § 4 ust. 1, albo z tego gospodarstwa na teren innych gospodarstw, w gospodarstwach tych stosuje si´ Êrodki,

§ 4, do czasu wykluczenia choroby.

2. Je˝eli powiatowy lekarz weterynarii podejrzewa bàdê ustali∏, ˝e choroba mog∏a zostaç przeniesiona: 1) z innych gospodarstw do ogniska choroby lub 2) z ogniska choroby na teren innych gospodarstw — w gospodarstwach stosuje si´ Êrodki,

§ 4, do czasu wykluczenia choroby.

3. Ârodki,

ust. 2, stosuje si´ przez okres inkubacji, o którym mowa w § 3, liczàc od dnia prawdopodobnego wprowadzenia czynnika zakaênego do gospodarstwa, ustalonego na podstawie dochodzenia epizootycznego. 4. Powiatowy lekarz weterynarii, w uzasadnionych przypadkach, mo˝e odstàpiç od stosowania Êrodków,

ust. 1 i 2, w stosunku do cz´Êci gospodarstwa i przetrzymywanej tam grupy zwierzàt z gatunków wra˝liwych, w przypadku gdy: 1) ˝adne zwierz´ z tej grupy nie jest zaka˝one; 2) zwierz´ta z tej grupy sà utrzymywane w odr´bnych obiektach budowlanych, przestrzeniach wolnych lub innych miejscach oraz sà karmione i obs∏ugiwane oddzielnie od pozosta∏ych zwierzàt znajdujàcych si´ w gospodarstwie; 3) zosta∏y spe∏nione inne wymagania okreÊlone w przepisach Unii Europejskiej3). §

  1. W przypadku wyznaczenia ogniska choroby powiatowy lekarz weterynarii albo wojewoda, albo minister w∏aÊciwy do spraw rolnictwa okreÊla: Poz. 1659 — uwzgl´dniajàc czynniki geograficzne, ekologiczne i epidemiologiczne, mo˝liwoÊç okreÊlenia prawdopodobnych kierunków szerzenia si´ choroby oraz administracyjny podzia∏ kraju.
  2. Na wniosek G∏ównego Lekarza Weterynarii, po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej, wielkoÊç obszaru zapowietrzonego i zagro˝onego lub okres stosowania Êrodków na tych obszarach mogà zostaç zmienione, je˝eli przepisy Unii Europejskiej stanowià inaczej.4) §
  3. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zapowietrzonym: 1) sporzàdza spis gospodarstw, w których znajdujà si´ zwierz´ta z gatunków wra˝liwych; 2) poddaje gospodarstwa,

pkt 1, okresowym kontrolom weterynaryjnym, których cz´stotliwoÊç jest dostosowana do stopnia zagro˝enia epizootycznego, w ramach których:

  1. a)przeprowadza badania kliniczne zwierzàt z gatunków wra˝liwych,
  2. b)pobiera próbki do badaƒ laboratoryjnych, je˝eli jest to niezb´dne, i przesy∏a je do laboratorium, okreÊlonego w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. 2. Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi dokumentacj´ kontroli,

ust. 1 pkt 2, zawierajàcà opis wyników tych kontroli.

  1. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zapowietrzonym zakazuje: 1) przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych; dopuszcza si´ przewóz zwierzàt z gatunków wra˝liwych przez obszar zapowietrzony bez postoju oraz wy∏adowywania tych zwierzàt, za zgodà tego lekarza; 2) opuszczania przez zwierz´ta z gatunków wra˝liwych gospodarstw, w których sà utrzymywane, z wyjàtkiem przewiezienia ich, za zgodà i pod nadzorem tego lekarza, do rzeêni po∏o˝onej na obszarze zapowietrzonym, w celu niezw∏ocznego dokonania uboju, a je˝eli w granicach obszaru zapowietrzonego nie ma rzeêni — do rzeêni wyznaczonej przez tego lekarza, po∏o˝onej na obszarze zagro˝onym, pod warunkiem, ˝e lekarz ten: a) przebada∏ wszystkie zwierz´ta z gatunków wra˝liwych w gospodarstwie i nie stwierdzi∏ objawów klinicznych choroby, 1) obszar zapowietrzony o promieniu co najmniej 3 km, b) ustali∏ z powiatowym lekarzem weterynarii w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce uboju zwierzàt termin wys∏ania zwierzàt do rzeêni. 2) obszar zagro˝ony si´gajàcy co najmniej 7 km poza obszar zapowietrzony
  2. Ârodki,

ust. 1 i 2, stosuje si´ co najmniej przez okres inkubacji, o którym mowa ——————— ——————— 3) Decyzja Komisji 88/397/EWG z dnia 12 lipca 1988 r. koor- dynujàca zasady ustanowione przez paƒstwa cz∏onkowskie w zastosowaniu art. 6 dyrektywy 85/511/EWG (Dz. Urz. WE L 189 z 20.07.1988). 4) Decyzja wydawana na podstawie art. 10 ust. 3 dyrektywy 92/119/WE dotyczàcej zmiany wielkoÊci obszaru zapowietrzonego i zagro˝onego lub okresu stosowania Êrodków na tych obszarach. Dziennik Ustaw Nr 158 — 11208 — w § 3, liczàc od dnia wykonania Êrodków okreÊlonych w § 5 ust. 1. 5. W przypadku wystàpienia choroby szerzàcej si´ za poÊrednictwem wektorów powiatowy lekarz weterynarii mo˝e przed∏u˝yç okres stosowania Êrodków,

ust. 3, ustalajàc warunki i sposób wprowadzania zwierzàt z gatunków wra˝liwych do gospodarstwa, po∏o˝onego w obszarze zapowietrzonym, w celu stwierdzenia bàdê wykluczenia wyst´powania czynnika zakaênego w gospodarstwie. 6. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´ Europejskà i paƒstwa cz∏onkowskie Unii Europejskiej o zastosowaniu Êrodków,

ust. 3 i

  1. Po up∏ywie okresu, o którym mowa w ust. 4 lub 5, w obszarze zapowietrzonym stosuje si´ Êrodki przewidziane dla obszaru zagro˝onego. §
  2. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zagro˝onym: 1) sporzàdza spis wszystkich gospodarstw, w których znajdujà si´ zwierz´ta z gatunków wra˝liwych; 2) zakazuje przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych po drogach publicznych, z wyjàtkiem prowadzenia ich na pastwisko lub do budynków gospodarczych; dopuszcza si´ przewóz zwierzàt z gatunków wra˝liwych drogami g∏ównymi lub kolejà bez postoju oraz wy∏adowywania tych zwierzàt, za zgodà tego lekarza; 3) zakazuje przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych poza obszar zagro˝ony.
  3. Powiatowy lekarz weterynarii, po up∏ywie okresu inkubacji liczonego od dnia wyznaczenia ostatniego ogniska choroby, mo˝e wyraziç zgod´ na przewiezienie zwierzàt z gatunków wra˝liwych, pod jego nadzorem, bezpoÊrednio do rzeêni przez niego wyznaczonej, pod warunkiem ˝e: 1) przebada∏ wszystkie zwierz´ta z gatunków wra˝liwych w gospodarstwie i nie stwierdzi∏ objawów klinicznych choroby; 2) ustali∏ z powiatowym lekarzem weterynarii w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce uboju zwierzàt termin wys∏ania zwierzàt do rzeêni.
  4. Ârodki,

ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, stosuje si´ co najmniej przez okres inkubacji, o którym mowa w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, liczàc od dnia wykonania Êrodków okreÊlonych w § 5 ust.

  1. W przypadku wystàpienia choroby szerzàcej si´ za poÊrednictwem wektorów, powiatowy lekarz weterynarii mo˝e przed∏u˝yç okres stosowania Êrodków,

ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, ustalajàc warunki i sposób wprowadzania do gospodarstwa, po∏o˝onego na obszarze zagro˝onym, zwierzàt z gatunków wra˝liwych, w celu stwierdzenia bàdê wykluczenia wyst´powania czynnika zakaênego w gospodarstwie. Poz. 1659 5. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´ Europejskà i paƒstwa cz∏onkowskie Unii Europejskiej o zastosowaniu Êrodków,

ust. 1—

  1. §
  2. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e, na uzasadniony wniosek posiadacza zwierzàt, wyraziç zgod´ na przemieszczenie zwierzàt z gospodarstwa, znajdujàcego si´ na obszarze zapowietrzonym lub zagro˝onym, je˝eli Êrodki,

§ 8ust.

1 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 oraz § 9 ust. 1 pkt 3, sà stosowane d∏u˝ej ni˝ przez 30 dni i pod warunkiem, ˝e: 1) przeprowadzi∏ kontrol´ w gospodarstwie pochodzenia zwierzàt i porówna∏ stan faktyczny z opisem zawartym we wniosku; 2) przeprowadzi∏ badanie kliniczne wszystkich zwierzàt z gatunków wra˝liwych znajdujàcych si´ w gospodarstwie i nie stwierdzi∏ objawów klinicznych choroby; 3) zwierz´ta zosta∏y oznakowane zgodnie z przepisami o identyfikacji i rejestracji zwierzàt; 4) gospodarstwo przeznaczenia znajduje si´ na obszarze zapowietrzonym albo zagro˝onym. 2. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nakazuje i nadzoruje czyszczenie i odka˝anie Êrodków transportu przed i po przewiezieniu zwierzàt. § 11. 1. Ârodki,

§ 8ust. 1, mogà byç uzupe∏nione o szczepienia, okre

Êlone w przepisach Unii Europejskiej5), po uwzgl´dnieniu: 1) stopnia zag´szczenia zwierzàt z gatunków wra˝liwych na obszarze zapowietrzonym; 2) charakterystyki i sk∏adu szczepionki; 3) procedury nadzoru dystrybucji, sk∏adowania i stosowania szczepionek; 4) gatunku i wieku zwierzàt, które majà zostaç poddane szczepieniu; 5) wielkoÊci obszaru, na jakim zwierz´ta majà zostaç zaszczepione; 6) przewidywanego czasu trwania szczepieƒ. 2. G∏ówny Lekarz Weterynarii w celu uzupe∏nienia Êrodków,

§ 8ust. 1, mo˝e wprowadziç obowiàzek przeprowadzenia szczepieƒ, uwzgl´dniajàc w szczególno

Êci: 1) zag´szczenie zwierzàt z gatunków wra˝liwych na obszarze, na którym planuje si´ przeprowadziç szczepienia, 2) ochron´ poszczególnych gatunków zwierzàt — o fakcie tym powiadamiajàc Komisj´ Europejskà. ——————— 5) Decyzja wydawana na podstawie art. 19 ust. 1 lit. a dyrek- tywy 92/119/WE dotyczàcej przeprowadzenia szczepieƒ przeciwko chorobom zakaênym zwierzàt. Dziennik Ustaw Nr 158 — 11209 — 3. Szczepienia,

ust. 2, mogà zostaç utrzymane, zmienione, rozszerzone lub zaprzestaje si´ ich wykonywania, je˝eli przepisy Unii Europejskiej stanowià inaczej.6) 4. Powiatowy lekarz weterynarii, stosujàc Êrodki,

ust. 1—3: 1) nie szczepi zwierzàt z gatunków wra˝liwych znajdujàcych si´ w gospodarstwie, o którym mowa w § 5; Poz. 1659 kich zwierzàt z gatunków wra˝liwych przebywajàcych w gospodarstwie i wykluczeniu podejrzenia choroby.

  1. Do czasu wydania przepisów Unii Europejskiej dotyczàcych warunków przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych z obszaru zapowietrzonego7), nie przemieszcza si´ poza obszar zapowietrzony zaszczepionych zwierzàt z gatunków wra˝liwych. 2) nie stosuje surowic odpornoÊciowych;
  2. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´ Europejskà o przebiegu szczepieƒ. 3) oznacza ka˝de zaszczepione zwierz´ w sposób pozwalajàcy odró˝niç je od zwierzàt nieszczepionych; §
  3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia. 4) zakazuje wyprowadzania zaszczepionych zwierzàt z gospodarstwa, z wy∏àczeniem zwierzàt wys∏anych do rzeêni w celu przeprowadzenia niezw∏ocznego uboju, po uprzednim przebadaniu wszyst——————— 6) Decyzja wydawana na podstawie art. 19 ust. 6 dyrektywy 92/119/WE dotyczàcej utrzymania, zmiany, rozszerzenia lub zaprzestania szczepieƒ. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak ——————— 7) Decyzja wydawana na podstawie art. 19 ust. 4 dyrektywy 92/119/WE dotyczàcej okresu, po jakim mo˝na przemieszczaç zwierz´ta z gatunków wra˝liwych po przeprowadzeniu szczepieƒ przeciwko chorobom zakaênym zwierzàt oraz warunków tego przemieszczania. Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2004 r. (poz. 1659) Za∏àcznik nr 1 OKRES INKUBACJI DLA POSZCZEGÓLNYCH CHORÓB ZAKAèNYCH ZWIERZÑT PODLEGAJÑCYCH OBOWIÑZKOWI ZWALCZANIA Choroba Okres inkubacji P´cherzykowe zapalenie jamy ustnej (Vesicular stomatitis — VS) 21 dni Pomór ma∏ych prze˝uwaczy (Peste des petits ruminants — PPR) 21 dni Ksi´gosusz (Rinderpest) 21 dni Choroba guzowatej skóry byd∏a (Lumpy skin disease — LSD) 28 dni Goràczka doliny Rift (Rift valley fever) 30 dni Ospa owiec i ospa kóz (Sheep pox and goat pox) 21 dni Krwotoczna choroba zwierzyny p∏owej (Epizootic haemorrhagic disease of deer — EHD) 40 dni Za∏àcznik nr 2 LABORATORIUM PROWADZÑCE BADANIA W KIERUNKU CHORÓB ZAKAèNYCH ZWIERZÑT PODLEGAJÑCYCH OBOWIÑZKOWI ZWALCZANIA Laboratorium Zak∏adu Wirusologii Paƒstwowego Instytutu Weterynaryjnego — Paƒstwowego Instytutu Badawczego, ul. Partyzantów 57, 24-100 Pu∏awy.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.