Dziennik Ustaw Nr 207 — 14538 — § 29. 1. Po przeprowadzeniu ustnej cz´Êci rokowaƒ komisja ustala nabywc´ lub stwierdza, ˝e nie wybiera nabywcy, z zastrze˝eniem ust. 2. 2. W przypadku z∏o˝enia przez uc

ust.

1. Dochód ten odpowiada udzia∏owi w∏aÊciciela nieruchomoÊci w dochodach osiàganych z dzia∏alnoÊci prowadzonej na nieruchomoÊci stanowiàcej przedmiot wyceny i na nieruchomoÊciach podobnych.
2. Przy metodzie porównywania parami porównuje si´ nieruchomoÊç b´dàcà przedmiotem wyceny, której cechy sà znane, kolejno z nieruchomoÊciami podobnymi, które by∏y przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane sà ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomoÊci.
3. Przy metodzie korygowania ceny Êredniej do porównaƒ przyjmuje si´ z rynku w∏aÊciwego ze wzgl´du na po∏o˝enie wycenianej nieruchomoÊci co najmniej kilkanaÊcie nieruchomoÊci podobnych, które by∏y przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane sà ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomoÊci. WartoÊç nieruchomoÊci b´dàcej przedmiotem wyceny okreÊla si´ w drodze korekty Êredniej ceny nieruchomoÊci podobnych wspó∏czynnikami korygujàcymi, uwzgl´dniajàcymi ró˝nic´ w poszczególnych cechach tych nieruchomoÊci.
4. Przy metodzie analizy statystycznej rynku przyjmuje si´ zbiór cen transakcyjnych w∏aÊciwych do okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci reprezentatywnych, o których mowa w art. 161 ust. 2 ustawy. WartoÊç nieruchomoÊci okreÊla si´ przy u˝yciu metod stosowanych do analiz statystycznych. §
6. èród∏em informacji o cenach transakcyjnych nie mogà byç informacje o transakcjach, w których wystàpi∏y szczególne warunki zawarcia transakcji powodujàce ustalenie zap∏aty w sposób ra˝àco odbiegajàcy od przeci´tnych cen uzyskiwanych na rynku nieruchomoÊci lub sprzeda˝ w drodze przetargu, z zastrze˝eniem ust.
8. Ceny uzyskane przy sprzeda˝y w drodze przetargu mogà byç êród∏em informacji o cenach transakcyjnych, je˝eli nie odbiegajà o wi´cej ni˝ 20 % od przeci´tnych cen uzyskiwanych na rynku za nieruchomoÊci podobne.
9. Za szczególne warunki transakcji uwa˝a si´ w szczególnoÊci sprzeda˝ dokonanà w post´powaniu egzekucyjnym, sprzeda˝ z bonifikatà, sprzeda˝ z odroczonym terminem zap∏aty lub sprzeda˝ z odroczonym terminem wydania nieruchomoÊci nabywcy. §
10. Przy stosowaniu podejÊcia dochodowego konieczna jest znajomoÊç dochodu uzyskiwanego lub mo˝liwego do uzyskania z czynszów i z innych dochodów z nieruchomoÊci stanowiàcej przedmiot wyceny oraz z nieruchomoÊci podobnych. §
11. Metod´ inwestycyjnà i metod´ zysków stosuje si´ przy u˝yciu techniki kapitalizacji prostej albo techniki dyskontowania strumieni dochodów. §
13. Przy u˝yciu techniki kapitalizacji prostej wartoÊç nieruchomoÊci okreÊla si´ jako iloczyn sta∏ego strumienia dochodu rocznego mo˝liwego do uzyskania z wycenianej nieruchomoÊci i wspó∏czynnika kapitalizacji lub iloraz strumienia sta∏ego dochodu rocznego i stopy kapitalizacji.
14. Wspó∏czynnik kapitalizacji odzwierciedla okres, w którym powinien nastàpiç zwrot Êrodków, poniesionych na nabycie nieruchomoÊci podobnych do nieruchomoÊci wycenianej, z dochodów mo˝liwych do uzyskania z tych nieruchomoÊci podobnych.
15. WysokoÊç wspó∏czynnika kapitalizacji i stop´ kapitalizacji ustala si´ na podstawie badania rynku nieruchomoÊci podobnych do nieruchomoÊci wycenianej jako wzajemnà relacj´ mi´dzy cenami transakcyjnymi uzyskanymi za nieruchomoÊci podobne a dochodami mo˝liwymi do uzyskania z tych nieruchomoÊci. §
17. Przy u˝yciu techniki dyskontowania strumieni dochodów wartoÊç nieruchomoÊci okreÊla si´ jako sum´ zdyskontowanych strumieni zmiennych dochodów przewidywanych do uzyskania z nieruchomoÊci wycenianej w poszczególnych latach przyj´tego okresu prognozy, powi´kszonà o zdyskontowanà wartoÊç rezydualnà nieruchomoÊci. WartoÊç rezydualna przedstawia wartoÊç nieruchomoÊci po up∏ywie ostatniego roku okresu prognozy przyj´tego do dyskontowania strumieni dochodów.
18. Liczba lat okresu prognozy,

ust. 1, jest zale˝na od przewidywanego okresu, w którym dochody z wycenianej nieruchomoÊci b´dà ulega∏y zmianie.

1. Dyskontowania dokonuje si´ na dzieƒ okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci przy u˝yciu stopy dyskontowej. Stopa dyskontowa powinna uwzgl´dniaç stop´ zwrotu wymaganà przez nabywców nieruchomoÊci podobnych do nieruchomoÊci wycenianej, przy uwzgl´dnieniu stopnia ryzyka inwestowania w wycenianà nieruchomoÊç. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14540 — §
2. Przy obliczaniu dochodów, o których mowa w § 9 i 10, nie uwzgl´dnia si´ amortyzacji, kredytu i jego kosztów, podatku dochodowego oraz innych op∏at i podatków zwiàzanych ze sprzeda˝à nieruchomoÊci. §
3. W przypadku braku danych z rynku nieruchomoÊci stop´ dyskontowà okreÊla si´ na podstawie rentownoÊci bezpiecznych, d∏ugoterminowych lokat na rynku kapita∏owym, z uwzgl´dnieniem stopnia ryzyka przy inwestowaniu w nieruchomoÊci podobne do nieruchomoÊci wycenianej. §
4. W przypadku braku danych z rynku nieruchomoÊci stop´ kapitalizacji okreÊla si´ na podstawie stopy dyskontowej z uwzgl´dnieniem przewidywanych zmian w poziomie dochodów z nieruchomoÊci podobnych. §
5. Stop´ kapitalizacji i stop´ dyskontowà okreÊla si´ z zachowaniem zasady wspó∏miernoÊci do sposobu obliczania strumieni dochodów z nieruchomoÊci. §
6. W podejÊciu mieszanym stosuje si´ metod´ pozosta∏oÊciowà, metod´ kosztów likwidacji albo metod´ wskaêników szacunkowych gruntów. §
8. Metod´ pozosta∏oÊciowà stosuje si´ do okreÊlenia wartoÊci rynkowej, je˝eli na nieruchomoÊci majà byç prowadzone roboty budowlane polegajàce na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie, monta˝u lub remoncie obiektu budowlanego.
9. WartoÊç, o której mowa w ust. 1, okreÊla si´ jako ró˝nic´ wartoÊci nieruchomoÊci po wykonaniu robót wymienionych w ust. 1 oraz wartoÊci przeci´tnych kosztów tych robót, z uwzgl´dnieniem zysków inwestora uzyskiwanych na rynku nieruchomoÊci podobnych.
10. Metod´ pozosta∏oÊciowà mo˝na zastosowaç, je˝eli ∏àcznie zostanà spe∏nione warunki: 1) istniejàce uwarunkowania nie pozwalajà na zastosowanie podejÊcia porównawczego lub dochodowego; 2) znany jest rodzaj i zakres robót, o których mowa w ust. 1; 3) w przyj´tych do tej metody elementach odpowiednich podejÊç uwzgl´dnia si´ dane odwzorowujàce stan rynku. Poz. 2109
11. WartoÊç nieruchomoÊci, o której mowa w ust. 1, powi´ksza si´ o wartoÊç materia∏ów pozosta∏ych po rozbiórce, je˝eli istnieje mo˝liwoÊç ich odzyskania.
12. Metod´ kosztów likwidacji stosuje si´, je˝eli cz´Êci sk∏adowe gruntu sà przeznaczone do rozbiórki.
13. Zastosowanie metody kosztów likwidacji do okreÊlenia wartoÊci rynkowej nieruchomoÊci wymaga szczegó∏owego uzasadnienia w operacie szacunkowym. §
15. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci przeznaczonych na cele rolne lub leÊne, w przypadku braku transakcji rynkowych, stosuje si´ metod´ wskaêników szacunkowych gruntów.
16. Przy stosowaniu metody, o której mowa w ust. 1, wartoÊç gruntu okreÊla si´ jako iloczyn wskaênika szacunkowego 1 ha gruntu i ceny 1 decytony ziarna ˝yta albo ceny 1 m3 drewna.
17. Cen´ ziarna ˝yta przyjmuje si´ z rynku lokalnego. Cen´ drewna, skorygowanà o koszty jego pozyskania i przemieszczenia do miejsca odbioru transportem mechanicznym, przyjmuje si´ z rynku lokalnego albo nadleÊnictwa w∏aÊciwego dla miejsca po∏o˝enia nieruchomoÊci lub nadleÊnictw sàsiednich. Cen´ drewna przyjmuje si´ jako Êrednià wa˝onà z uwzgl´dnieniem rodzaju sortymentów sprzedawanego drewna.
18. Klasy gruntów przyjmuje si´ wed∏ug danych z katastru nieruchomoÊci, a przy okreÊlaniu typów siedliskowych lasów wykorzystuje si´ dane z planów urzàdzenia lasów. Okr´g podatkowy przyjmuje si´ wed∏ug przepisów o podatku rolnym.
19. Wskaêniki szacunkowe gruntów, w zale˝noÊci od klasy gruntu lub grupy typu siedliskowego lasu i okr´gu podatkowego, okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia. §
20. Przy stosowaniu metody wskaêników szacunkowych gruntów uwzgl´dnia si´ nast´pujàce poszczególne cechy: 1) w odniesieniu do nieruchomoÊci przeznaczonych na cele rolne — po∏o˝enie w stosunku do g∏ównych dróg, jakoÊç dróg dojazdowych, zagro˝enie erozjà, trudnoÊç uprawy, kultur´ rolnà, wielkoÊç zanieczyszczeƒ Êrodowiska, struktur´ u˝ytków gruntowych, wyst´powanie urzàdzeƒ melioracyjnych, wyst´powanie infrastruktury utrudniajàcej agrotechnik´; §
22. WartoÊç nieruchomoÊci okreÊlona metodà kosztów likwidacji jest równa kosztowi nabycia gruntu,

§ 21ust. 1, pomniejszonemu o koszty likwidacji cz´Êci sk∏adowych tego gruntu. 2) w odniesieniu do nieruchomo

Êci przeznaczonych na cele leÊne — stopieƒ degradacji siedliska leÊnego, szkodliwe oddzia∏ywanie przemys∏u na drzewostan, masowe wyst´powanie szkodników, po∏o˝enie w stosunku do siedlisk i g∏ównych dróg, mo˝liwoÊç przemieszczenia drewna do miejsca odbioru transportem mechanicznym, jakoÊç dróg dojazdowych, rodzaje gruntów przyleg∏ych, walory rekreacyjne.

1. Koszty likwidacji cz´Êci sk∏adowych gruntu ustala si´ przy u˝yciu technik, o których mowa w §
2. §
3. W podejÊciu kosztowym stosuje si´ metod´ kosztów odtworzenia i metod´ kosztów zastàpienia.
4. Zastosowanie metody pozosta∏oÊciowej do okreÊlenia wartoÊci rynkowej wymaga szczegó∏owego uzasadnienia w operacie szacunkowym. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14541 — §
6. Przy okreÊlaniu wartoÊci odtworzeniowej nieruchomoÊci za koszt nabycia gruntu,

art. 153 ust. 3 ustawy, przyjmuje si´ wartoÊç rynkowà gruntu o takich samych cechach. 2. Za koszt odtworzenia cz´Êci sk∏adowych gruntu,

art.153 ust. 3 ustawy, przyjmuje si´ kwot´ równà kosztom ich odtworzenia lub kosztom ich zastàpienia, pomniejszonà o wartoÊç zu˝ycia tych cz´Êci sk∏adowych. §

2. Przy metodzie kosztów odtworzenia okreÊla si´ koszty odtworzenia cz´Êci sk∏adowych gruntu przy zastosowaniu tej samej technologii i materia∏ów, które wykorzystano do wzniesienia lub powstania tych cz´Êci sk∏adowych. Poz. 2109 sowych oraz stopy zwrotu zainwestowanego kapita∏u. WartoÊç ta mo˝e s∏u˝yç wy∏àcznie do oceny mo˝liwego sposobu wykorzystania lub inwestowania w nieruchomoÊç, co stwierdza si´ przez zamieszczenie odpowiedniej klauzuli w opracowaniu. Rozdzia∏ 3 OkreÊlanie wartoÊci nieruchomoÊci dla ró˝nych celów §
4. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci, które ze wzgl´du na ich szczególne cechy i rodzaj nie sà przedmiotem obrotu na lokalnym rynku nieruchomoÊci, mo˝na przyjmowaç ceny transakcyjne uzyskiwane za nieruchomoÊci podobne na regionalnym albo krajowym rynku nieruchomoÊci.
5. Przy metodzie kosztów zastàpienia okreÊla si´ koszty zastàpienia cz´Êci sk∏adowych gruntu obiektami budowlanymi o takiej samej funkcji i podobnych parametrach u˝ytkowych, jakie majà obiekty, których wartoÊç okreÊla si´, lecz wykonanymi przy wykorzystaniu aktualnie stosowanych technologii i materia∏ów.
6. W przypadku braku cen transakcyjnych za nieruchomoÊci podobne uzyskiwanych na krajowym rynku nieruchomoÊci, przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci, o których mowa w ust. 1, mo˝na przyjmowaç ceny transakcyjne uzyskiwane za nieruchomoÊci podobne na zagranicznych rynkach nieruchomoÊci. §
8. Metod´ kosztów odtworzenia lub kosztów zastàpienia stosuje si´ przy u˝yciu techniki szczegó∏owej, techniki elementów scalonych albo techniki wskaênikowej.
9. Rodzaj rynku, jego obszar i okres badania okreÊla rzeczoznawca majàtkowy, uwzgl´dniajàc w szczególnoÊci przedmiot, zakres, cel i sposób wyceny oraz dost´pnoÊç danych.
10. Przy u˝yciu techniki szczegó∏owej koszty odtworzenia albo koszty zastàpienia okreÊla si´ na podstawie iloÊci niezb´dnych do wykonania robót budowlanych oraz cen jednostkowych tych robót. §
12. Je˝eli na rynku nieruchomoÊci w∏aÊciwym ze wzgl´du na po∏o˝enie wycenianej nieruchomoÊci brak jest transakcji sprzeda˝y nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci, ale dokonano transakcji sprzeda˝y nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego, wartoÊç rynkowà wycenianej nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci okreÊla si´ na podstawie wzajemnych relacji pomi´dzy cenami nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci a cenami nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego, uzyskiwanymi przy transakcjach dokonywanych na innych porównywalnych rynkach nieruchomoÊci.
13. Przy u˝yciu techniki elementów scalonych koszty odtworzenia albo koszty zastàpienia okreÊla si´ na podstawie iloÊci scalonych elementów robót budowlanych oraz cen scalonych elementów tych robót.
14. Przy u˝yciu techniki wskaênikowej koszty okreÊla si´ jako iloczyn ceny wskaênikowej oraz liczby jednostek odniesienia, dla których ta cena zosta∏a ustalona. Technik´ wskaênikowà mo˝na stosowaç tylko wtedy, gdy obiekty, których wartoÊç okreÊla si´, sà porównywalne z obiektami, dla których znane sà ceny wskaênikowe.
15. Przy u˝yciu technik, o których mowa w ust. 2—4, uwzgl´dnia si´ koszty dokumentacji i nadzoru. §
16. W przypadku koniecznoÊci poniesienia nak∏adów na przywrócenie nieruchomoÊci do stanu umo˝liwiajàcego korzystanie zgodne z jej przeznaczeniem, przekraczajàcych wartoÊç, jakà nieruchomoÊç mia∏aby, gdyby te nak∏ady nie by∏y konieczne, wartoÊç tej nieruchomoÊci mo˝e byç wyra˝ona liczbà ujemnà. Wyra˝enie wartoÊci nieruchomoÊci liczbà ujemnà wymaga uzasadnienia w operacie szacunkowym. §
17. Przy dokonywaniu wyceny nieruchomoÊci dla indywidualnych potrzeb inwestora uwzgl´dnia si´ jego wymagania lub zamierzenia w zakresie rozwoju tej nieruchomoÊci, w tym sposobu zarzàdzania, stawek czynszu, poziomu pustostanów, warunków finan-
18. W przypadku braku mo˝liwoÊci ustalenia wzajemnych relacji, o których mowa w ust. 1, wartoÊç prawa w∏asnoÊci okreÊla si´ jako iloraz wartoÊci nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego i wspó∏czynnika korygujàcego,

§ 29ust. 3. § 28. 1. Na potrzeby ustalenia ceny nieruchomo

Êci gruntowej niezabudowanej oddawanej w u˝ytkowanie wieczyste oraz aktualizacji op∏at z tego tytu∏u okreÊla si´ jej wartoÊç jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci, stosujàc podejÊcie porównawcze.

1. Przy okreÊlaniu wartoÊci, o której mowa w ust. 1, stosuje si´, z zastrze˝eniem § 27, ceny transakcyjne sprzeda˝y nieruchomoÊci niezabudowanych jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci.
2. Je˝eli nieruchomoÊç gruntowa oddawana w u˝ytkowanie wieczyste jest zabudowana, po okreÊleniu jej wartoÊci jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci, Dziennik Ustaw Nr 207 — 14542 — Poz. 2109 z wartoÊci tej wyodr´bnia si´ wartoÊç gruntu, budynków lub ich cz´Êci oraz innych urzàdzeƒ. Zastosowanie tego sposobu wyceny wymaga szczegó∏owego uzasadnienia w operacie szacunkowym.
3. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci gruntowej zabudowanej dla aktualizacji op∏at z tytu∏u u˝ytkowania wieczystego stosuje si´ przepisy ust. 1 i
4. §
5. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci gruntowej jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego do celów, o których mowa w art. 33 ust. 3 i art. 69 ustawy, wartoÊç t´ okreÊla si´ jako iloczyn wartoÊci nieruchomoÊci gruntowej niezabudowanej jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci i wspó∏czynnika korygujàcego, okreÊlonego wed∏ug wzoru zamieszczonego w § 29 ust.
7. WartoÊci nieruchomoÊci, o których mowa w ust. 1—4, okreÊla si´ wed∏ug stanu nieruchomoÊci i cen na dzieƒ oddania nieruchomoÊci w u˝ytkowanie wieczyste albo wed∏ug stanu nieruchomoÊci i cen na dzieƒ aktualizacji op∏at z tytu∏u u˝ytkowania wieczystego. §
9. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej nieruchomoÊci gruntowej jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego stosuje si´ podejÊcie porównawcze, przyjmujàc ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzeda˝y nieruchomoÊci gruntowych niezabudowanych jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego, z uwzgl´dnieniem wysokoÊci stawek procentowych op∏at rocznych i niewykorzystanego okresu trwania prawa u˝ytkowania wieczystego.
10. Je˝eli na rynku nieruchomoÊci, w∏aÊciwym ze wzgl´du na po∏o˝enie wycenianej nieruchomoÊci, brak jest transakcji sprzeda˝y nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego, ale dokonano transakcji sprzeda˝y nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci, wartoÊç rynkowà wycenianej nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego okreÊla si´ na podstawie wzajemnych relacji pomi´dzy cenami nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego a cenami nieruchomoÊci jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci, uzyskiwanymi przy transakcjach dokonywanych na innych porównywalnych rynkach nieruchomoÊci.
11. Je˝eli przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej nieruchomoÊci gruntowej jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego nie ma mo˝liwoÊci zastosowania sposobów wyceny, o których mowa w ust. 1 i 2, wartoÊç t´ okreÊla si´ jako iloczyn wartoÊci nieruchomoÊci gruntowej niezabudowanej jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci i wspó∏czynnika korygujàcego obliczonego wed∏ug wzoru:   Sr t T–t Wk = 1 – —-  · — + 0,25 · ——  R T T gdzie: Wk — wspó∏czynnik korygujàcy; Sr — stawka procentowa op∏aty rocznej nie wi´ksza ni˝ 3 %; §
12. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci gruntowej jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego, wnoszonej do spó∏ki w formie wk∏adu niepieni´˝nego (aportu), stosuje si´ przepisy §
13. §
15. Na potrzeby ustalenia ceny lokalu, ustanawianego jako przedmiot odr´bnej w∏asnoÊci, jego wartoÊç okreÊla si´ ∏àcznie z pomieszczeniami przynale˝nymi do tego lokalu i udzia∏em w nieruchomoÊci wspólnej.
16. OkreÊlenie wartoÊci lokalu,

ust. 1, mo˝e nastàpiç po uprzednim oznaczeniu przez w∏aÊciciela przedmiotu odr´bnej w∏asnoÊci lokalu i po wydaniu zaÊwiadczenia wymienionego w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o w∏asnoÊci lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492). 3. Z wartoÊci, o której mowa w ust. 1, wyodr´bnia si´ wartoÊç gruntu wchodzàcego w sk∏ad nieruchomoÊci wspólnej, odpowiadajàcà udzia∏owi w∏aÊciciela lokalu w tej nieruchomoÊci, je˝eli wymaga tego cel wyceny. Przepis stosuje si´ odpowiednio do udzia∏u w prawie u˝ytkowania wieczystego zwiàzanego z lokalem,

ust.

2. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje si´ odpowiednio przy okreÊlaniu wartoÊci lokalu stanowiàcego odr´bnà w∏asnoÊç w chwili wyceny. §
3. Przy okreÊlaniu wartoÊci budynków i innych urzàdzeƒ dla ustalenia wynagrodzenia,

art. 33 ust. 2 ustawy, okreÊla si´ ich wartoÊç rynkowà, a je˝eli ze wzgl´du na rodzaj nieruchomoÊci nie mo˝na okreÊliç wartoÊci rynkowej, okreÊla si´ wartoÊç odtworzeniowà. §

2. Na potrzeby ustalenia ceny nieruchomoÊci oddawanej w trwa∏y zarzàd lub na potrzeby aktualizacji op∏at z tego tytu∏u okreÊla si´ jej wartoÊç jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci. t — liczba lat niewykorzystanego okresu u˝ytkowania wieczystego;
3. WartoÊç, o której mowa w ust. 1, okreÊla si´ ∏àcznie dla gruntu i dla cz´Êci sk∏adowych tego gruntu. T — liczba lat, na które ustanowiono u˝ytkowanie wieczyste; R — przeci´tna stopa kapitalizacji ustalana na podstawie badania rynku nieruchomoÊci przez rzeczoznawc´ majàtkowego, nie mniejsza jednak ni˝ 0,09 i nie wi´ksza ni˝ 0,
5. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci oddanej w trwa∏y zarzàd nie uwzgl´dnia si´ wartoÊci budynków i innych urzàdzeƒ, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy. Rodzaje tych budynków i innych urzàdzeƒ okreÊla w zleceniu zamawiajàcy wykonanie wyceny. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14543 —
6. Przy ustalaniu ceny nieruchomoÊci w przypadku,

art. 88 ust. 2 ustawy, okreÊla si´ jej wartoÊç ∏àcznie dla gruntu oraz dla jego cz´Êci sk∏adowych. Przepisy § 35 stosuje si´ odpowiednio.

1. Je˝eli w trwa∏y zarzàd oddawana jest nieruchomoÊç stanowiàca przedmiot u˝ytkowania wieczystego, wartoÊç, o której mowa w ust. 2, obejmuje wartoÊç tego prawa oraz wartoÊç budynków i innych urzàdzeƒ stanowiàcych odr´bnà w∏asnoÊç. Przepisy ust. 3 i 4 oraz § 29 stosuje si´ odpowiednio. §
3. Na potrzeby okreÊlenia wartoÊci nak∏adów okreÊla si´ wartoÊç nieruchomoÊci, na której dokonano nak∏adów, ∏àcznie z tymi nak∏adami.
4. Z wartoÊci nieruchomoÊci, o której mowa w ust. 1, wyodr´bnia si´ odpowiednio: 1) nak∏ady, których wartoÊç okreÊla si´ wed∏ug zasad rynkowych; 2) nak∏ady, których wartoÊç okreÊla si´ wed∏ug zasad kosztowych. OkreÊlenie wartoÊci nak∏adów poprzedza si´ ustaleniem okresu, w którym dokonano nak∏adów, i ich zakresu rzeczowego.
5. WartoÊç nak∏adów odpowiada ró˝nicy wartoÊci nieruchomoÊci uwzgl´dniajàcej jej stan po dokonaniu nak∏adów i wartoÊci nieruchomoÊci uwzgl´dniajàcej jej stan przed dokonaniem tych nak∏adów, przy czym: 1) przy okreÊlaniu wartoÊci nak∏adów wed∏ug zasad rynkowych, dla ustalenia ró˝nicy wartoÊci nieruchomoÊci okreÊla si´ jej wartoÊç rynkowà; 2) przy okreÊlaniu wartoÊci nak∏adów wed∏ug zasad kosztowych, dla ustalenia ró˝nicy wartoÊci nieruchomoÊci okreÊla si´ jej wartoÊç odtworzeniowà.
6. W przypadku braku danych umo˝liwiajàcych okreÊlenie wartoÊci nieruchomoÊci uwzgl´dniajàcej jej stan przed dokonaniem nak∏adów albo gdy ma∏y zakres nak∏adów nie uzasadnia zastosowania sposobu,

ust. 3, wartoÊç nak∏adów okreÊla si´ jako równà wartoÊci nieruchomoÊci uwzgl´dniajàcej jej stan po dokonaniu nak∏adów, pomniejszonej o wartoÊç gruntu jako przedmiotu prawa w∏asnoÊci i pomno˝onej przez wskaênik przeliczeniowy dokonanych nak∏adów. Wskaênik przeliczeniowy ustala si´ jako: 1) stosunek wysokoÊci nak∏adów, obliczonych z uwzgl´dnieniem ich zakresu rzeczowego oraz uzyskiwanych na rynku lokalnym cen robót wykonanych w ramach tych nak∏adów, do kosztów odtworzenia cz´Êci sk∏adowych gruntu, których te nak∏ady dotyczà, z uwzgl´dnieniem ich stanu po dokonaniu nak∏adów, albo Poz. 2109 gruntu, których te nak∏ady dotyczà, oraz cz´Êci sk∏adowych gruntu po dokonaniu nak∏adów.

1. WartoÊç nieruchomoÊci, o której mowa w ust. 4, okreÊla si´ jako wartoÊç rynkowà, je˝eli wartoÊç nak∏adów jest okreÊlana wed∏ug zasad rynkowych albo jako wartoÊç odtworzeniowà, je˝eli wartoÊç nak∏adów jest okreÊlana wed∏ug zasad kosztowych.
2. Przepisy ust. 1—5 stosuje si´ odpowiednio do okreÊlenia wartoÊci nak∏adów dokonanych na nieruchomoÊci b´dàcej przedmiotem u˝ytkowania wieczystego. §
4. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej gruntów przeznaczonych lub zaj´tych pod drogi publiczne stosuje si´ podejÊcie porównawcze, przyjmujàc ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzeda˝y gruntów na te cele.
5. W przypadku braku cen, o których mowa w ust. 1, wartoÊç gruntów okreÊla si´ w sposób nast´pujàcy: 1) wartoÊç dzia∏ek gruntu wydzielonych pod nowe drogi publiczne albo pod poszerzenie dróg istniejàcych okreÊla si´ jako iloczyn wartoÊci 1 m2 gruntów, z których wydzielono te dzia∏ki gruntu, i ich powierzchni, z tym ˝e je˝eli przeznaczenie gruntów, z których wydzielono dzia∏ki pod nowe drogi publiczne albo pod poszerzenie dróg istniejàcych, powoduje, ˝e wartoÊç tych gruntów jest ni˝sza ni˝ wartoÊç gruntów przeznaczonych pod drogi, tak okreÊlonà wartoÊç powi´ksza si´ o 50 %; 2) wartoÊç gruntów zaj´tych pod drogi publiczne okreÊla si´ jako iloczyn wartoÊci 1 m2 gruntów o przeznaczeniu przewa˝ajàcym wÊród gruntów przyleg∏ych i ich powierzchni, z tym ˝e je˝eli przeznaczenie gruntów przyleg∏ych powoduje, ˝e ich wartoÊç jest ni˝sza ni˝ wartoÊç gruntów przeznaczonych pod drogi, tak ustalonà wartoÊç powi´ksza si´ o 50 %.
6. Przepisy ust. 1 i ust. 2 pkt 1 stosuje si´ odpowiednio do ustalenia odszkodowania za dzia∏ki gruntu, o których mowa w art. 98 ust. 1 i art. 105 ust. 4 ustawy, z tym ˝e stan nieruchomoÊci, z których wydzielono te dzia∏ki, przyjmuje si´ na dzieƒ wydania decyzji zatwierdzajàcej podzia∏ nieruchomoÊci albo na dzieƒ wejÊcia w ˝ycie uchwa∏y rady gminy o przystàpieniu do scalenia i podzia∏u nieruchomoÊci, a ceny przyjmuje si´ na dzieƒ wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania. 2) udzia∏ wysokoÊci nak∏adów w kosztach odtworzenia tych cz´Êci sk∏adowych, o ile istniejà dane pozwalajàce na jego ustalenie na podstawie analizy obiektów podobnych
7. Przepisy ust. 1 i ust. 2 pkt 1 stosuje si´ odpowiednio do okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci lub ich cz´Êci nabywanych na cele budowy autostrad lub dróg krajowych, z tym ˝e stan tych nieruchomoÊci przyjmuje si´ na dzieƒ wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady lub drogi krajowej, a ceny — na dzieƒ zawarcia umowy, je˝eli nabycie nast´puje w drodze umowy, albo na dzieƒ wydania decyzji o odszkodowaniu, je˝eli nabycie nast´puje w drodze wyw∏aszczenia. — z uwzgl´dnieniem stopnia zu˝ycia technicznego odpowiednio tych elementów cz´Êci sk∏adowych
8. Przepisy ust. 1 i ust. 2 pkt 2 stosuje si´ odpowiednio do okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci lub ich Dziennik Ustaw Nr 207 — 14544 — cz´Êci dla ustalenia odszkodowania,

art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 paêdziernika 1998 r. — Przepisy wprowadzajàce ustawy reformujàce administracj´ publicznà (Dz. U. Nr 133, poz. 872, z póên. zm.2)), z tym ˝e stan tych nieruchomoÊci przyjmuje si´ na dzieƒ 29 paêdziernika 1998 r., a ceny na dzieƒ wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania. Nie uwzgl´dnia si´ nak∏adów dokonanych przez osob´ uprawnionà po utracie prawa do w∏adania gruntem.

1. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si´ odpowiednio przy okreÊlaniu wartoÊci gruntów przeznaczonych lub zaj´tych pod drogi wewn´trzne. §
2. Przy okreÊlaniu wartoÊci gruntów przeznaczonych lub zaj´tych pod linie kolejowe stosuje si´ odpowiednio przepisy § 36 ust. 1 i
3. §
5. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci uwzgl´dnia si´ obcià˝enia nieruchomoÊci ograniczonymi prawami rzeczowymi, je˝eli wp∏ywajà one na zmian´ tej wartoÊci.
6. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci obcià˝onej ograniczonym prawem rzeczowym jej wartoÊç pomniejsza si´ o kwot´ odpowiadajàcà wartoÊci tego prawa, równej zmianie wartoÊci nieruchomoÊci, spowodowanej nast´pstwami ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego.
7. W przypadku braku mo˝liwoÊci okreÊlenia wartoÊci w sposób,

ust. 2, wartoÊç ograniczonego prawa rzeczowego okreÊla si´ przez obliczenie kosztów uzyskania tego prawa.

1. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje si´ odpowiednio, je˝eli nieruchomoÊç jest przedmiotem umowy najmu, dzier˝awy, u˝yczenia albo innej umowy, której przedmiotem jest korzystanie z nieruchomoÊci, je˝eli wp∏ywa to na zmian´ wartoÊci nieruchomoÊci.
2. W przypadku okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci na potrzeby ustalenia odszkodowania za jej wyw∏aszczenie uwzgl´dnia si´ jej obcià˝enie prawem do˝ywocia. §
3. Przy ustalaniu stopnia zmniejszenia albo zwi´kszenia wartoÊci nieruchomoÊci,

art. 140 ust. 4 ustawy, uwzgl´dnia si´ wy∏àcznie zmian´ stanu nieruchomoÊci spowodowanà dzia∏aniami dokonanymi bezpoÊrednio na tej nieruchomoÊci. §

2. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci przed wybudowaniem urzàdzeƒ infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu, dla ustalenia op∏at adiacenckich, o których mowa w art. 107 ust. 1 i art. 146 ust. 3 ustawy, nie uwzgl´dnia si´ wartoÊci cz´Êci sk∏adowych tej nieruchomoÊci. ———————— 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 6, poz. 70, Nr 12, poz. 136, Nr 17, poz. 228, Nr 19, poz. 239, Nr 52, poz. 632, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1312 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 100, poz. 1084, Nr 111, poz. 1194 i Nr 145, poz.
3. Poz. 2109
4. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci po wybudowaniu urzàdzeƒ infrastruktury technicznej uwzgl´dnia si´ odleg∏oÊç nieruchomoÊci od urzàdzeƒ infrastruktury technicznej oraz warunki pod∏àczenia nieruchomoÊci do tych urzàdzeƒ.
5. W przypadku,

art. 144 ust. 2 ustawy, okreÊlenie wartoÊci przed wybudowaniem urzàdzeƒ infrastruktury i po ich wybudowaniu dotyczy nieruchomoÊci jako przedmiotu u˝ytkowania wieczystego. §

2. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci dla ustalenia op∏aty adiacenckiej, o której mowa w art. 98a ust. 1 ustawy, okreÊla si´ wartoÊç wed∏ug stanu nieruchomoÊci przed podzia∏em i po jej podziale, a ceny — na dzieƒ wydania decyzji o ustaleniu op∏aty adiacenckiej. Przepis § 40 ust. 1 stosuje si´ odpowiednio.
3. Stan nieruchomoÊci przed podzia∏em przyjmuje si´ na dzieƒ wydania decyzji zatwierdzajàcej podzia∏ nieruchomoÊci.
4. Stan nieruchomoÊci po podziale przyjmuje si´ na dzieƒ, w którym decyzja zatwierdzajàca podzia∏ nieruchomoÊci sta∏a si´ ostateczna. §
5. Przepisy § 41 stosuje si´ przy podziale nieruchomoÊci gruntowej jako przedmiotu prawa u˝ytkowania wieczystego, je˝eli u˝ytkownik wieczysty na podstawie odr´bnych przepisów nie ma obowiàzku wnoszenia op∏at rocznych za u˝ytkowanie wieczyste albo wniós∏, za zgodà w∏aÊciwego organu, jednorazowo op∏aty roczne za ca∏y okres u˝ytkowania wieczystego. Przepisy § 40 ust. 3 stosuje si´ odpowiednio. §
7. Przy okreÊlaniu wartoÊci poniesionych szkód na nieruchomoÊci, o których mowa w art. 128 ust. 4 ustawy, uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci: 1) stan zagospodarowania nieruchomoÊci na dzieƒ wydania decyzji odpowiednio o wyw∏aszczeniu, ograniczeniu sposobu korzystania albo zezwoleniu na czasowe zaj´cie nieruchomoÊci oraz stan zagospodarowania nieruchomoÊci na dzieƒ zakoƒczenia dzia∏aƒ uzasadniajàcych wydanie tej decyzji; 2) utrat´ po˝ytków w okresie od dnia wydania decyzji do dnia zakoƒczenia dzia∏aƒ uzasadniajàcych jej wydanie.
8. Przez stan zagospodarowania w przypadku nieruchomoÊci zabudowanej rozumie si´ przeznaczenie i sposób wykorzystywania obiektów budowlanych oraz ich stan techniczny, a tak˝e cechy tych obiektów, a w szczególnoÊci gabaryty, form´ architektonicznà, usytuowanie wzgl´dem linii zabudowy oraz intensywnoÊç wykorzystania terenu.
9. Przy okreÊlaniu zmniejszenia wartoÊci nieruchomoÊci,

art. 128 ust. 4 ustawy, uwzgl´dnia si´: 1) zmian´ warunków korzystania z nieruchomoÊci; Dziennik Ustaw Nr 207 — 14545 — 2) zmian´ przydatnoÊci u˝ytkowej nieruchomoÊci; 3) trwa∏e ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomoÊci; 4) skutki spowodowane obowiàzkiem udost´pnienia nieruchomoÊci w celu wykonania czynnoÊci zwiàzanych z konserwacjà oraz usuwaniem awarii ciàgów, przewodów i urzàdzeƒ, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy.

1. WartoÊç poniesionych szkód spowodowanych dzia∏aniami, o których mowa w art. 124 ust. 6 ustawy, okreÊla si´ po wystàpieniu szkody. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio §
3. Przy stosowaniu podejÊcia porównawczego w celu okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci wpisanych do rejestru zabytków uwzgl´dnia si´: 1) cechy materialne oraz mo˝liwoÊci rozwojowe nieruchomoÊci, wynikajàce z ustaleƒ s∏u˝by ochrony zabytków; 2) cechy niematerialne, w tym wartoÊç artystycznà i historycznà, estetyk´ formy architektonicznej i unikalny charakter nieruchomoÊci; 3) ceny transakcyjne nieruchomoÊci podobnych, uzyskiwane na rynku lokalnym, krajowym lub zagranicznym; 4) inne okolicznoÊci zwiàzane z zabytkowym charakterem nieruchomoÊci.
4. Przy stosowaniu podejÊcia dochodowego w celu,

ust. 1, uwzgl´dnia si´ dochody, jakie mo˝na osiàgnàç z nieruchomoÊci, oraz ograniczenia i koszty, jakie nale˝y ponosiç ze wzgl´du na obj´cie nieruchomoÊci ochronà konserwatorskà. §

2. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci zadrzewionych, zakrzewionych lub leÊnych, po∏o˝onych w strefie zainwestowania miejskiego, udost´pnionych publicznie lub przeznaczonych na te cele, stanowiàcych parki, ogrody ozdobne, zieleƒce lub lasy ochronne, w razie braku transakcji rynkowych przyjmuje si´, ˝e wartoÊç tych nieruchomoÊci stanowi suma wartoÊci gruntu oraz wartoÊci drzew, krzewów i innych roÊlin znajdujàcych si´ na tym gruncie, przy czym: 1) dla okreÊlenia wartoÊci gruntu przyjmuje si´, ˝e wartoÊç 1 m2 tych gruntów jest równa 50 % wartoÊci 1 m2 gruntów o przeznaczeniu przewa˝ajàcym wÊród gruntów przyleg∏ych; 2) dla okreÊlenia wartoÊci drzew, krzewów i innych roÊlin ustala si´ koszt ich nasadzenia oraz piel´gnacji do dnia okreÊlenia ich wartoÊci.
3. Przy okreÊlaniu wartoÊci gruntów wchodzàcych w sk∏ad nieruchomoÊci, o których mowa w ust. 1, po∏o˝onych poza strefami zainwestowania miejskiego, w razie braku transakcji rynkowych dokonywanych na gruntach przyleg∏ych, stosuje si´ metod´ wskaêników szacunkowych gruntów. Poz. 2109
4. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci zadrzewionych, zakrzewionych lub leÊnych, spe∏niajàcych funkcje ochronne, rekreacyjne lub krajobrazowe, uwzgl´dnia si´ szczególne funkcje tych nieruchomoÊci. §
5. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci po∏o˝onych na z∏o˝ach kopalin niestanowiàcych cz´Êci sk∏adowych nieruchomoÊci, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z póên. zm.3)), nie uwzgl´dnia si´ wartoÊci z∏o˝a. §
7. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci po∏o˝onych na z∏o˝ach kopalin stanowiàcych cz´Êci sk∏adowe nieruchomoÊci jej wartoÊç okreÊla si´ z uwzgl´dnieniem wartoÊci z∏o˝a.
8. Przy stosowaniu podejÊcia porównawczego uwzgl´dnia si´ ceny transakcyjne nieruchomoÊci podobnych do wycenianej nieruchomoÊci po∏o˝onych na z∏o˝ach kopalin, w szczególnoÊci tego samego rodzaju, o zbli˝onej zasobnoÊci z∏ó˝ i podobnej budowie geologicznej.
9. Przy stosowaniu w podejÊciu dochodowym metody zysków, dochód z nieruchomoÊci przyjmuje si´ w wysokoÊci równej udzia∏owi w∏aÊciciela nieruchomoÊci w zyskach osiàganych przez przedsi´biorc´ z eksploatacji z∏o˝a na nieruchomoÊciach tego rodzaju.
10. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci dla ustalenia wynagrodzenia za uzyskanie prawa do w∏adania nieruchomoÊcià, niezb´dnego do eksploatacji z∏o˝a kopalin, okreÊla si´ wartoÊç nieruchomoÊci wed∏ug stanu nieruchomoÊci przed eksploatacjà z∏o˝a oraz wed∏ug przewidywanego stanu nieruchomoÊci po zakoƒczeniu eksploatacji z∏o˝a, przyjmujàc ceny na dzieƒ sporzàdzenia operatu szacunkowego.
11. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci po zakoƒczeniu eksploatacji z∏o˝a stosuje si´ podejÊcie porównawcze albo dochodowe, uwzgl´dniajàc zasobnoÊç z∏o˝a pozosta∏ego po zakoƒczeniu eksploatacji. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci nie uwzgl´dnia si´ poniesionych kosztów rekultywacji wyrobiska.
12. Przy okreÊlaniu wartoÊci, o których mowa w ust. 1—5, uwzgl´dnia si´ ustalenia zawarte w dokumentacji geologicznej z∏o˝a, w projekcie zagospodarowania z∏o˝a, w koncesji na wydobywanie kopaliny, w studium uwarunkowaƒ i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a tak˝e da———————— 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 117, poz. 1007, Nr 153, poz. 1271, Nr 166, poz. 1360 i Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 223, poz. 2219 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 956 i Nr 173, poz.
13. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14546 — Poz. 2109 ne zawarte w dokumentacji mierniczo-geologicznej z∏o˝a. 1) okr´g podatkowy I przyjmuje si´ dla miasta Wilna i dla miasta Lwowa; §
15. WartoÊç rynkowà nieruchomoÊci, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzeda˝y albo op∏at z tytu∏u u˝ytkowania wieczystego nieruchomoÊci Skarbu Paƒstwa wartoÊci nieruchomoÊci pozostawionych poza obecnymi granicami paƒstwa polskiego (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 39), okreÊla si´ na podstawie podobnych rynków lokalnych funkcjonujàcych obecnie w Rzeczypospolitej Polskiej w województwach lub miastach porównywalnych pod wzgl´dem liczby mieszkaƒców i stopnia urbanizacji do województw lub miast, w których by∏y po∏o˝one nieruchomoÊci pozostawione. 2) okr´g podatkowy II przyjmuje si´ dla miejscowoÊci o statusie miasta;
16. Za województwa lub miasta porównywalne, o których mowa w ust. 1, oraz za wspó∏czynniki uwzgl´dniajàce ró˝nice w poziomie rozwoju gospodarczego tych województw lub miast uznaje si´: 1) województwo lwowskie — województwo podkarpackie, wspó∏czynnik 1,0; 2) województwo tarnopolskie — województwo ma∏opolskie, wspó∏czynnik 0,66; 3) województwo stanis∏awowskie — województwo ma∏opolskie, wspó∏czynnik 0,74; 4) województwo wo∏yƒskie — województwo lubelskie, wspó∏czynnik 0,85; 5) województwo poleskie — województwo podlaskie, wspó∏czynnik 0,70; 6) województwo nowogródzkie — województwo podlaskie, wspó∏czynnik 0,80; 7) województwo wileƒskie — województwo podlaskie, wspó∏czynnik 0,64; 8) województwo bia∏ostockie — województwo podlaskie, wspó∏czynnik 0,64; 9) miasto Lwów — miasto Kraków, wspó∏czynnik 1,0; 10) miasto Wilno — miasto Lublin, wspó∏czynnik 1,
18. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci przyjmuje si´ przeci´tne ceny transakcyjne uzyskane za nieruchomoÊci podobne sprzedawane w województwach lub miastach, o których mowa w ust.
20. WartoÊç nieruchomoÊci stanowiàcych lasy oraz nieruchomoÊci stanowiàcych plantacje kultur wieloletnich okreÊla si´ jako sum´ wartoÊci gruntu i odpowiednio wartoÊci drzewostanu albo kultur wieloletnich. Przy okreÊlaniu wartoÊci gruntu stosuje si´ metod´ wskaêników szacunkowych gruntów, z wy∏àczeniem przepisu § 19 pkt 2, przyjmujàc tabel´ zamieszczonà w ust. 7 za∏àcznika do rozporzàdzenia, przy nast´pujàcych za∏o˝eniach: 3) okr´g podatkowy III przyjmuje si´ dla miejscowoÊci o statusie wsi. Przy okreÊlaniu wartoÊci drzewostanu i kultur wieloletnich stosuje si´ przepisy art. 135 ust. 5 i 6 ustawy.
21. W przypadku braku cen transakcyjnych, o których mowa w ust. 3, przy okreÊlaniu wartoÊci budynków lub ich cz´Êci stosuje si´ Êrednie koszty odtworzenia lub Êrednie koszty zastàpienia 1 m3 kubatury lub 1 m2 powierzchni u˝ytkowej tych budynków, okreÊlone na podstawie analizy w∏asnej rzeczoznawcy majàtkowego, uwzgl´dniajàcej w∏aÊciwe cenniki obiektów lub robót budowlanych.
22. WartoÊç nieruchomoÊci okreÊlonà wed∏ug zasad, o których mowa w ust. 3—5, mno˝y si´ przez wspó∏czynniki wymienione w ust.
23. §
24. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej nieruchomoÊci na potrzeby zobowiàzaƒ podatkowych stosuje si´ podejÊcie porównawcze. §
26. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej nieruchomoÊci dla ustalenia odszkodowania lub op∏aty, o których mowa w art. 36 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr 141, poz. 1492), okreÊla si´ wartoÊç nieruchomoÊci, uwzgl´dniajàc jej przeznaczenie przed uchwaleniem planu miejscowego lub przed jego zmianà oraz jej przeznaczenie po uchwaleniu planu miejscowego lub po jego zmianie. Nie uwzgl´dnia si´ cz´Êci sk∏adowych tej nieruchomoÊci.
27. W przypadku,

ust. 1, przyjmuje si´ stan nieruchomoÊci z dnia wejÊcia w ˝ycie planu miejscowego lub jego zmiany, a ceny — z dnia zbycia nieruchomoÊci. §

1. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci na potrzeby okreÊlenia skutków finansowych uchwalenia lub zmiany planów miejscowych okreÊla si´ wartoÊç nieruchomoÊci reprezentatywnych dla ka˝dego obszaru o jednorodnym przeznaczeniu w planie miejscowym. §
3. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci na potrzeby regulacji spraw majàtkowych koÊcielnych osób prawnych i zwiàzków wyznaniowych majàcych uregulowane stosunki z paƒstwem stosuje si´ odpowiednio przepisy art. 128 ust. 1 i 2 i art. 134 ust. 1 i 2 ustawy. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14547 —
4. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci dla ustalenia odszkodowania,

ust. 1, stan nieruchomoÊci przyjmuje si´ z dnia utraty praw w∏asnoÊci przez koÊcielnà osob´ prawnà, a ceny i przeznaczenie nieruchomoÊci — z dnia ustalenia odszkodowania. §

1. Przy okreÊlaniu wartoÊci nieruchomoÊci, których przepadek orzeczono na rzecz Skarbu Paƒstwa, w przypadku stwierdzenia niewa˝noÊci tego orzeczenia zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za niewa˝ne orzeczeƒ wydanych wobec osób represjonowanych za dzia∏alnoÊç na rzecz niepodleg∏ego bytu Paƒstwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149, z póên. zm.4)) stosuje si´ przepisy §
2. §
4. Na potrzeby okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci lub jej cz´Êci, o których mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy, zbywanej na poprawienie warunków zagospodarowania nieruchomoÊci przyleg∏ej, stanowiàcej w∏asnoÊç lub oddanej w u˝ytkowanie wieczyste, okreÊla si´ ró˝nic´ wartoÊci nieruchomoÊci przyleg∏ej wraz z nieruchomoÊcià lub jej cz´Êcià, która ma byç nabyta, i wartoÊci nieruchomoÊci przyleg∏ej przed nabyciem nieruchomoÊci lub jej cz´Êci.
5. Przy ustalaniu ró˝nicy, o której mowa w ust. 1, nie uwzgl´dnia si´ wartoÊci cz´Êci sk∏adowych nieruchomoÊci przyleg∏ej. Rozdzia∏ 4 Sposób sporzàdzania, forma i treÊç operatu szacunkowego §
7. Operat szacunkowy przedstawia post´powanie,

art. 4 pkt 6 ustawy.

1. Operat szacunkowy zawiera informacje niezb´dne przy dokonywaniu wyceny nieruchomoÊci przez rzeczoznawc´ majàtkowego, w tym wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowaƒ dokonanych czynnoÊci, rozwiàzaƒ merytorycznych, przedstawienia toku obliczeƒ oraz wyniku koƒcowego. §
3. W operacie szacunkowym przedstawia si´ sposób dokonania wyceny nieruchomoÊci, w tym: 1) okreÊlenie przedmiotu i zakresu wyceny; 2) okreÊlenie celu wyceny; 3) podstaw´ formalnà wyceny nieruchomoÊci oraz êród∏a danych o nieruchomoÊci; 4) ustalenie dat istotnych dla okreÊlenia wartoÊci nieruchomoÊci; 5) opis stanu nieruchomoÊci; ———————— 4) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1993 r. Nr 36, poz. 159, z 1995 r. Nr 28, poz. 143, z 1998 r. Nr 97, poz. 604 oraz z 2002 r. Nr 240, poz.
4. Poz. 2109 6) wskazanie przeznaczenia wycenianej nieruchomoÊci; 7) analiz´ i charakterystyk´ rynku nieruchomoÊci w zakresie dotyczàcym celu i sposobu wyceny; 8) wskazanie rodzaju okreÊlanej wartoÊci, wyboru podejÊcia, metody i techniki szacowania; 9) przedstawienie obliczeƒ wartoÊci nieruchomoÊci oraz wyniku wyceny wraz z uzasadnieniem.
5. Kwot´ wartoÊci nieruchomoÊci wyra˝a si´ w pe∏nych z∏otych.
6. W operacie szacunkowym zamieszcza si´ tak˝e stosowne klauzule wskazujàce na szczególne okolicznoÊci dotyczàce wyceny nieruchomoÊci.
7. Do operatu szacunkowego do∏àcza si´ istotne dokumenty wykorzystane przy jego sporzàdzaniu.
8. Wyciàg,

art. 158 ustawy, zamieszcza si´ na poczàtku operatu szacunkowego. §

2. Rzeczoznawca majàtkowy sporzàdzajàcy operat szacunkowy podpisuje go, zamieszczajàc dat´ i piecz´ç rzeczoznawcy majàtkowego.
3. Je˝eli operat szacunkowy zosta∏ sporzàdzony przez kilku rzeczoznawców majàtkowych, operat podpisujà wszyscy sporzàdzajàcy go rzeczoznawcy majàtkowi w sposób,

ust.

1. §
3. Potwierdzenie aktualnoÊci operatu szacunkowego przez rzeczoznawc´ majàtkowego, który sporzàdzi∏ operat, nast´puje poprzez do∏àczenie do operatu szacunkowego klauzuli, w której rzeczoznawca oÊwiadcza o aktualnoÊci operatu. Rzeczoznawca majàtkowy podpisuje klauzul´ w sposób,

§ 57ust. 1. Przepis § 57 ust. 2 stosuje si´ odpowiednio. 2. W przypadku dalszego potwierdzania aktualno

Êci operatu szacunkowego stosuje si´ ust.

1. Rozdzia∏ 5 Przepis koƒcowy §
2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.5) Prezes Rady Ministrów: M. Belka ———————— 5) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdzeniem Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegó∏owych zasad wyceny nieruchomoÊci oraz zasad i trybu sporzàdzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 230, poz. 1924), które traci moc z dniem wejÊcia w ˝ycie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomoÊciami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492). Dziennik Ustaw Nr 207 — 14548 — Poz. 2109 Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 21 wrzeÊnia 2004 r. (poz. 2109) WSKAèNIKI SZACUNKOWE GRUNTÓW
3. Wskaêniki szacunkowe gruntów ornych oraz ∏àk i pastwisk trwa∏ych: 1) dla gruntu ornego: Wskaêniki szacunkowe w decytonach ziarna ˝yta z 1 ha gruntów ornych Okr´g podatkowy klasy gruntów: I II IIIa IIIb IVa IVb V VI VIz I 145 132 118 100 80 60 35 15 8 II 126 115 103 86 70 52 30 12 5 III 110 100 90 75 60 45 25 10 1 IV 94 85 76 64 50 38 20 6 1 2) dla ∏àk trwa∏ych i pastwisk trwa∏ych: Wskaêniki szacunkowe w decytonach ziarna ˝yta z 1 ha ∏àk i pastwisk Okr´g podatkowy klasy gruntów: I II III IV V VI VIz I 145 118 93 67 35 13 5 II 126 103 80 58 30 10 3 III 110 90 70 50 25 8 1 IV 94 76 60 43 20 5 1
4. Dla gruntów stanowiàcych sady wskaênik szacunkowy ustala si´ jak dla klasy gruntu, na którym zosta∏ za∏o˝ony sad.
5. Dla gruntów rolnych zabudowanych wskaênik szacunkowy ustala si´ jak dla klasy I gruntu ornego.
6. Dla gruntów pod wodami stanowiàcymi jeziora i inne zbiorniki ni˝ stawy rybackie wskaênik szacunkowy ustala si´: 1) je˝eli grunty sà klasyfikowane — jak dla danej klasy gruntu; 2) je˝eli grunty nie sà klasyfikowane — jak dla klasy IV ∏àk i pastwisk trwa∏ych.
7. Dla gruntów pod stawami rybackimi wskaênik szacunkowy ustala si´: 1) je˝eli grunty sà klasyfikowane — jak dla danej klasy gruntu; 2) je˝eli grunty nie sà klasyfikowane — jak dla klasy I ∏àk i pastwisk trwa∏ych. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14549 — Poz. 2109
8. Dla gruntów stanowiàcych zadrzewienia Êródpolne wskaênik szacunkowy ustala si´: 1) je˝eli grunty sà klasyfikowane — w wysokoÊci 50 % wskaênika szacunkowego ustalonego dla odpowiedniej klasy gruntu ornego, z tym ˝e dla klasy III i IV przyjmuje si´ wskaêniki gruntu ornego klasy IIIb i IVb; 2) je˝eli grunty nie sà klasyfikowane — jak dla klasy VI gruntu ornego.
9. Wskaêniki szacunkowe gruntów stanowiàcych lasy: Wskaêniki szacunkowe w m3 drewna z 1 ha gruntów stanowiàcych lasy Okr´g podatkowy grupy typów siedliskowych lasów 1 2 3 4 5 I 31 26 23 14 9 II 29 24 21 13 8 III 26 22 19 12 7 IV 23 19 17 11 6 Grupy typów siedliskowych lasów tworzà: Grupa Typy siedliskowe lasów 1 Lasy: Êwie˝y, wilgotny, ∏´gowy, ∏´gowy wy˝ynny, ∏´gowy górski wilgotny, ols jesionowy, ols jesionowy wy˝ynny, ols jesionowy górski, wy˝ynny Êwie˝y, wy˝ynny wilgotny, górski Êwie˝y, górski wilgotny, ols górski, górski, wy˝ynny 2 Lasy mieszane: Êwie˝y, wilgotny, bagienny, wy˝ynny Êwie˝y, wy˝ynny wilgotny, górski Êwie˝y, górski wilgotny, ols 3 Bory mieszane: Êwie˝y, wilgotny, bagienny, wy˝ynny Êwie˝y, wy˝ynny wilgotny, górski Êwie˝y, górski wilgotny, górski bagienny 4 Bory: Êwie˝y, wilgotny, górski Êwie˝y, górski wilgotny, górski bagienny, wysokogórski Êwie˝y, wysokogórski wilgotny, wysokogórski bagienny 5 Bory: suchy, bagienny