Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy

Dziennik Ustaw Nr 273 — 19180 — wym”, zakupu i modernizacji pojazdów kolejowych przeznaczonych do wykonywania przewozów pasa˝erskich, zwanych dalej ,,pojazdami”. § 2. Wsparcia finansowego udziela si´ na: 1) zakup pojazdów, których przewidywany okres u˝ytkowania b´dzie d∏u˝szy ni˝ pi´ç lat; 2) modernizacj´ pojazdów, je˝eli przewidywany okres u˝ytkowania, po przeprowadzonej modernizacji, b´dzie d∏u˝szy ni˝ pi´ç lat i je˝eli prowadzi ona do poprawy co najmniej jednego z nast´pujàcych parametrów;

1. a)popraw´ efektywnoÊci u˝ytkowania pojazdów,
2. b)zmniejszenie zu˝ycia energii przy eksploatacji pojazdów,
3. c)zwi´kszenie wygody podró˝owania pojazdami,
4. d)uwzgl´dnienie potrzeb osób niepe∏nosprawnych w zakresie korzystania z pojazdów. § 3. Wsparcie finansowe mo˝e byç udzielone ze Êrodków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i z bud˝etu paƒstwa albo jako dotacja celowa z bud˝etu paƒstwa. § 4. 1. W przypadku projektów wspó∏finansowanych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata 2004—2006 przyj´tego rozporzàdzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2004 r. w sprawie przyj´cia Sektorowego Programu Opera- Poz. 2710 i 2711 cyjnego Transport na lata 2004—2006 (Dz. U. Nr 177, poz. 1828) warunkiem otrzymania wsparcia finansowego jest z∏o˝enie przez beneficjenta, w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206), do ministra w∏aÊciwego do spraw transportu wniosku, wraz z za∏àcznikami, o przyznanie dofinansowania ze Êrodków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na realizacj´ projektu. 2. Tryb sk∏adania oraz wzór wniosku okreÊlajà przepisy rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 listopada 2004 r. w sprawie trybu sk∏adania oraz wzorów dokumentów obowiàzujàcych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata 2004—2006 (Dz. U. Nr 270, poz. 2683). 3. Wyboru wniosków dokonuje si´ zgodnie z przepisami rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 paêdziernika 2004 r w sprawie przyj´cia Uzupe∏nienia Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata 2004—2006 (Dz. U. Nr 235, poz. 2350). 4. Wsparcie finansowe jest udzielane na podstawie umowy o dofinansowanie, zawartej pomi´dzy beneficjentem a ministrem w∏aÊciwym do spraw transportu, której wzór zosta∏ okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, o którym mowa w ust. 2. § 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia. Minister Infrastruktury: K. Opawski 2711 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolnoÊci do pracy Na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubez- pieczeƒ Spo∏ecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: ——————— 1) Minister Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zabezpieczenie spo∏eczne, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 134, poz. 1432). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz. 1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355. Dziennik Ustaw Nr 273 — 19181 — § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) szczegó∏owe zasady i tryb orzekania o niezdolnoÊci do pracy przez lekarzy orzeczników Zak∏adu Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, zwanych dalej „lekarzami orzecznikami”, i komisje lekarskie Zak∏adu Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, zwane dalej „komisjami lekarskimi”; 2) szczegó∏owe zasady organizacji orzekania o niezdolnoÊci do pracy, w tym w szczególnoÊci: Poz. 2711 § 3. 1. Oddzia∏ Zak∏adu w wyznaczonym terminie kieruje osob´, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie, na badania przeprowadzane przez lekarza orzecznika, lekarza konsultanta, psychologa, na badania dodatkowe lub na obserwacj´ szpitalnà. 2. W razie niestawienia si´ osoby wezwanej na badanie lub obserwacj´ bez uzasadnionych przyczyn, skierowania na badanie w nowo wyznaczonym terminie dokonuje si´ za zwrotnym poÊwiadczeniem odbioru, informujàc o skutkach niestawiennictwa.
5. a)miejsce dzia∏ania lekarzy orzeczników,
6. b)sposób tworzenia i znoszenia komisji lekarskich,
7. c)sposób okreÊlania siedziby komisji lekarskich i ich w∏aÊciwoÊci terytorialnej,
8. d)sk∏ad komisji lekarskich; 3) szczególne kwalifikacje zawodowe wymagane od lekarzy orzeczników i lekarzy wchodzàcych w sk∏ad komisji lekarskich; 4) szczegó∏owe zasady sprawowania nadzoru nad wykonywaniem orzekania o niezdolnoÊci do pracy. § 2. 1. Lekarz orzecznik wydaje orzeczenie o niezdolnoÊci do pracy, zwane dalej „orzeczeniem”, na wniosek: 1) w∏aÊciwej komórki organizacyjnej oddzia∏u Zak∏adu Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, zwanego dalej „Zak∏adem” — w sprawach Êwiadczeƒ wyp∏acanych przez Zak∏ad; 2) podmiotów innych ni˝ okreÊlone w pkt 1 — w sprawach nale˝àcych do ich w∏aÊciwoÊci. 2. Wniosek o wydanie orzeczenia zawiera: 1) imi´ i nazwisko, dat´ urodzenia, numer PESEL i NIP, a w razie nienadania tych numerów lub jednego z nich — seri´ i numer dowodu osobistego lub paszportu oraz miejsce zamieszkania osoby, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie; 2) okreÊlenie celu wydania orzeczenia i wskazanie okolicznoÊci, które lekarz orzecznik jest obowiàzany ustaliç. 3. Do wniosku do∏àcza si´ dokumentacj´ obejmujàcà: 1) zaÊwiadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza, pod którego opiekà lekarskà znajduje si´ osoba, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie, wystawione nie wczeÊniej ni˝ na miesiàc przed datà z∏o˝enia wniosku; 2) wywiad zawodowy dotyczàcy charakteru i rodzaju pracy; 3) dokumentacj´ medycznà i rentowà oraz inne dokumenty majàce znaczenie dla wydania orzeczenia, a w szczególnoÊci dokumenty, o których mowa w § 5, kart´ badania profilaktycznego, dokumentacj´ rehabilitacji leczniczej lub zawodowej. 3. Je˝eli stan zdrowia stwierdzony w zaÊwiadczeniu lekarskim uniemo˝liwia osobiste zg∏oszenie si´ na badanie, mo˝e ono byç przeprowadzone w miejscu pobytu osoby, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie, za jej zgodà. 4. Niezg∏oszenie si´ na badania lub obserwacj´ w nowo wyznaczonym terminie, o którym mowa w ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny lub niewyra˝enie zgody, o której mowa w ust. 3, powoduje odstàpienie od dalszego post´powania w sprawie. § 4. 1. Lekarz orzecznik wydaje orzeczenie na podstawie dokumentacji do∏àczonej do wniosku oraz po przeprowadzeniu bezpoÊredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie. 2. Lekarz orzecznik mo˝e wydaç orzeczenie równie˝ bez bezpoÊredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma byç ono wydane, je˝eli dokumentacja do∏àczona do wniosku jest wystarczajàca do wydania orzeczenia. 3. Lekarz orzecznik mo˝e, przed wydaniem orzeczenia, uzupe∏niç dokumentacj´ do∏àczonà do wniosku, w szczególnoÊci o opinie lekarza konsultanta lub psychologa albo o wyniki badaƒ dodatkowych lub obserwacji szpitalnej. 4. Lekarz konsultant i psycholog wydajà opinie na podstawie bezpoÊredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie, oraz analizy dokumentacji medycznej i zawodowej. § 5. Lekarz orzecznik przy orzekaniu jest zwiàzany: 1) decyzjà organu Paƒstwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej; 2) ustaleniami starosty o braku mo˝liwoÊci przekwalifikowania zawodowego; 3) orzeczeniem jednostek uprawnionych do oceny zdolnoÊci fizycznych i psychicznych pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpoÊrednio zwiàzanych z prowadzeniem ruchu kolejowego. § 6. 1. Lekarz orzecznik ustala przewidywany okres niezdolnoÊci do pracy, bioràc pod uwag´ charakter i stopieƒ naruszenia sprawnoÊci organizmu oraz rokowania odzyskania zdolnoÊci do pracy. Dziennik Ustaw Nr 273 — 19182 — 2. Przepis ust. 1 nie ogranicza uprawnieƒ osoby niezdolnej do pracy do zg∏oszenia wniosku o przeprowadzenie badania w celu zmiany stopnia niezdolnoÊci do pracy. 3. CelowoÊç przekwalifikowania zawodowego orzeka si´, je˝eli osoba ubiegajàca si´ o Êwiadczenie trwale utraci∏a zdolnoÊç do pracy w dotychczasowym zawodzie i mo˝e odzyskaç zdolnoÊç do pracy po przekwalifikowaniu. 4. W razie orzeczenia o celowoÊci przekwalifikowania zawodowego ze wzgl´du na niezdolnoÊç do pracy w dotychczasowym zawodzie przepisy ust. 1 i 2 nie majà zastosowania. § 7. 1. Lekarz orzecznik mo˝e orzec o okolicznoÊciach uzasadniajàcych przyznanie Êwiadczenia rehabilitacyjnego, je˝eli osoba ubiegajàca si´ o rent´ z tytu∏u niezdolnoÊci do pracy spe∏nia warunki wymagane do uzyskania Êwiadczenia rehabilitacyjnego, okreÊlone w przepisach o Êwiadczeniach pieni´˝nych z ubezpieczenia spo∏ecznego w razie choroby i macierzyƒstwa. 2. Je˝eli osoba ubiegajàca si´ o Êwiadczenie rehabilitacyjne nie spe∏nia warunków wymaganych do uzyskania tego Êwiadczenia, okreÊlonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, lekarz orzecznik orzeka o niezdolnoÊci do pracy tej osoby lub o celowoÊci jej przekwalifikowania zawodowego. § 8. Lekarz orzecznik dzia∏a w oddziale Zak∏adu. § 9. 1. Prezes Zak∏adu tworzy i znosi komisje lekarskie oraz okreÊla ich siedziby i w∏aÊciwoÊç terytorialnà. 2. Prezes Zak∏adu, tworzàc i znoszàc komisje lekarskie oraz okreÊlajàc ich siedziby i w∏aÊciwoÊç terytorialnà, powinien uwzgl´dniç nast´pujàce kryteria: 1) siedziba komisji lekarskich powinna znajdowaç si´ w co najmniej jednym oddziale Zak∏adu w województwie; 2) w jednej siedzibie powinna byç utworzona taka liczba komisji lekarskich, która zapewni sprawne rozpatrywanie wnoszonych sprzeciwów i zarzutów wadliwoÊci. § 10. 1. Komisja lekarska orzeka w sk∏adzie trzyosobowym. 2. Komisja lekarska orzeka wi´kszoÊcià g∏osów. 3. Do komisji lekarskich stosuje si´ odpowiednio przepisy § 2—7. 4. Kierownik terenowej jednostki organizacyjnej Zak∏adu, w której majà siedzib´ komisje lekarskie, wyznacza przewodniczàcego tych komisji. 5. Przewodniczàcy komisji lekarskich, poza spe∏nieniem wymogów, o których mowa w § 11 ust. 1, powinien posiadaç co najmniej pi´cioletnie doÊwiadczenie w zakresie orzecznictwa lekarskiego. Poz. 2711 6. Przewodniczàcy komisji lekarskich: 1) organizuje prace komisji lekarskich; 2) analizuje odwo∏ania wniesione od decyzji organu rentowego wydanej na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej, w celu stwierdzenia, czy w odwo∏aniu tym nie wskazano nowych okolicznoÊci dotyczàcych niezdolnoÊci do pracy lub niezdolnoÊci do samodzielnej egzystencji; 3) przedstawia stanowisko z zakresu orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy w sprawach, w których toczy si´ sàdowe post´powanie odwo∏awcze. § 11. 1. Lekarzem orzecznikiem i cz∏onkiem komisji lekarskiej mo˝e byç lekarz, który ∏àcznie spe∏nia nast´pujàce warunki: 1) jest specjalistà, w szczególnoÊci w zakresie nast´pujàcych dziedzin medycyny: chorób wewn´trznych, chirurgii, neurologii, psychiatrii, medycyny pracy, medycyny spo∏ecznej; 2) odby∏ przeszkolenie w zakresie ustalonym przez Prezesa Zak∏adu. 2. Cz∏onek komisji lekarskiej nie mo˝e byç równoczeÊnie lekarzem orzecznikiem. § 12. 1. Nadzór nad wykonywaniem orzekania o niezdolnoÊci do pracy przez lekarzy orzeczników i komisje lekarskie, w zakresie okreÊlonym w ust. 2, Prezes Zak∏adu wykonuje za poÊrednictwem naczelnego lekarza Zak∏adu. 2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególnoÊci: 1) kontrol´ orzeczeƒ lekarzy orzeczników i komisji lekarskich pod wzgl´dem merytorycznym i formalnym; 2) zlecanie uzupe∏nienia dokumentacji lekarskiej lub zawodowej, w szczególnoÊci przez skierowanie osoby, której orzeczenie dotyczy, na badanie przez lekarzy konsultantów, psychologa, na badanie dodatkowe lub na obserwacj´ szpitalnà; 3) zlecanie lekarzowi orzecznikowi lub komisji lekarskiej rozpatrzenia sprawy niezale˝nie od w∏aÊciwoÊci miejscowej; 4) opiniowanie kandydatur na stanowisko g∏ównego lekarza orzecznika oraz przewodniczàcego komisji lekarskich; 5) prowadzenie szkolenia g∏ównych lekarzy orzeczników i cz∏onków komisji lekarskich w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy; 6) sprawdzanie i stwierdzanie kwalifikacji g∏ównych lekarzy orzeczników i cz∏onków komisji lekarskich w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy. § 13. 1. BezpoÊredni nadzór nad wykonywaniem orzekania o niezdolnoÊci do pracy przez lekarzy Dziennik Ustaw Nr 273 — 19183 — Poz. 2711 i 2712 orzeczników w oddziale Zak∏adu, w zakresie okreÊlonym w ust. 2, Prezes Zak∏adu wykonuje za poÊrednictwem g∏ównego lekarza orzecznika. 6) sprawdzanie i stwierdzanie kwalifikacji lekarzy orzeczników w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy. 2. BezpoÊredni nadzór, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególnoÊci: 3. G∏ówny lekarz orzecznik, poza spe∏nieniem wymogów okreÊlonych w § 11 ust. 1, powinien posiadaç co najmniej pi´cioletnie doÊwiadczenie w zakresie orzecznictwa lekarskiego. 1) kontrol´ w zakresie prawid∏owoÊci gromadzenia dokumentacji niezb´dnej do wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika; 2) kontrol´ orzeczeƒ lekarzy orzeczników pod wzgl´dem merytorycznym i formalnym; 3) przedstawianie naczelnemu lekarzowi Zak∏adu wniosków dotyczàcych orzeczeƒ lekarzy orzeczników, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie braku ich zgodnoÊci ze stanem faktycznym lub zasadami orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy; 4) analiz´ odwo∏aƒ wniesionych od decyzji organu rentowego wydanej na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika, w celu stwierdzenia, czy w odwo∏aniu tym nie wskazano nowych okolicznoÊci dotyczàcych niezdolnoÊci do pracy lub niezdolnoÊci do samodzielnej egzystencji; 5) prowadzenie szkoleƒ lekarzy orzeczników w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy; § 14. Je˝eli niezdolnoÊç do pracy zosta∏a orzeczona na czas okreÊlony, organ rentowy nie póêniej ni˝ na trzy miesiàce przed ustaniem prawa do renty okresowej z tego tytu∏u zawiadamia osob´ uprawnionà o terminie wstrzymania wyp∏aty oraz o warunkach przywrócenia prawa do tego Êwiadczenia. § 15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2005 r.3) Minister Polityki Spo∏ecznej: w z. C. Mi˝ejewski ——————— 3) Z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia traci moc rozporzàdzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 sierpnia 1997 r. w sprawie orzekania o niezdolnoÊci do pracy do celów rentowych (Dz. U. Nr 99, poz. 612), zachowane w mocy na podstawie art. 194 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych. 2712 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie trybu sk∏adania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie dzia∏ania „Poprawa przetwórstwa i marketingu artyku∏ów rolnych” Na podstawie art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. 1. Ubiegajàcy si´ o dofinansowanie projektu w zakresie dzia∏ania „Poprawa przetwórstwa i marketingu artyku∏ów rolnych”, zwany dalej „wnioskodawcà”, sk∏ada wniosek o dofinansowanie realizacji projektu, zwany dalej „wnioskiem”, do instytucji wdra˝ajàcej. 2. Wniosek jest sk∏adany w formie elektronicznej i papierowej. 3. Forma elektroniczna wniosku jest zapisem treÊci wniosku na elektronicznym noÊniku informacji, sporzàdzonym przy u˝yciu aktualnego programu komputerowego udost´pnionego przez instytucj´ p∏atniczà. 4. Forma papierowa wniosku jest wydrukiem zapisu elektronicznego treÊci wniosku, o którym mowa w ust. 3, podpisanym przez wnioskodawc´. § 2. Wnioskodawca b´dàcy osobà fizycznà do∏àcza do wniosku: 1) kopi´ dokumentu to˝samoÊci — cz´Êci dotyczàcej danych osobowych; 2) aktualne zaÊwiadczenie o wpisie do Ewidencji Dzia∏alnoÊci Gospodarczej, z podaniem przedmiotu wykonywanej dzia∏alnoÊci gospodarczej zgodnie z Polskà Klasyfikacjà Dzia∏alnoÊci (PKD). § 3. Wnioskodawca b´dàcy osobà prawnà do∏àcza do wniosku: 1) aktualny odpis z rejestru przedsi´biorców w Krajowym Rejestrze Sàdowym; 2) kopi´ umowy, statutu lub regulaminu organizacyjnego, potwierdzonà za zgodnoÊç z orygina∏em. § 4. 1. Do wniosku, oprócz dokumentów wymienionych w § 2 i 3, wnioskodawcy do∏àczajà: