91 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 i Nr 181, poz. 1515, z 2003 r. Nr 72, poz. 658 oraz z 2004 r. Nr 46, poz. 444), zwanej dalej „ustawą”. Art. 2. Rekompensata przysługuje osobie, która za okres od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 stycznia 2005 r. lub za część tego okresu ma prawo do wypłaty co najmniej jednego z następujących świadczeń: 1) dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy; 2) świadczenia w wysokości dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art. 201 ust. 1 ustawy; 3) dodatku kompensacyjnego, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy. Art. 3. 1. Rekompensata przysługuje w wysokości: 1) kwoty odpowiadającej iloczynowi niedopłaty wynoszącej 0,68 zł i liczby miesięcy, za które przysługiwał osobie dodatek kombatancki lub świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, za okres od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 28 lutego 2003 r.; 2) kwoty odpowiadającej iloczynowi niedopłaty wynoszącej 0,71 zł i liczby miesięcy, za które przysługiwał osobie dodatek kombatancki lub świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, za okres od dnia 1 marca 2003 r. do dnia 29 lutego 2004 r.; 3) kwoty odpowiadającej iloczynowi niedopłaty wynoszącej 0,72 zł i liczby miesięcy, za które przysługiwał osobie dodatek kombatancki lub świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, za okres od dnia 1 marca 2004 r. do dnia 31 stycznia 2005 r.; 4) kwoty odpowiadającej iloczynowi niedopłaty wynoszącej 0,11 zł i liczby miesięcy, za które przysługiwał osobie dodatek kompensacyjny, za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 stycznia 2005 r. 2. Ustalając wysokość rekompensaty uwzględnia się odsetki ustawowe, określone przepisami prawa cywilnego, liczone dla każdej comiesięcznej lub cokwartalnej wypłaty świadczeń, o których mowa w art. 2, od dnia następującego po dniu, w którym dokonano wypłaty, do dnia 31 stycznia 2005 r. Art. 4. 1. Wysokość rekompensaty ustalają i wypłacają: 1) Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz inne organy rentowe, które po dniu 31 stycznia 2005 r. wypłacają świadczenia, o których mowa w art. 2; 2) właściwe jednostki organizacyjne wypłacające uposażenia osobom otrzymującym uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie rodzinne. 2. Wypłata rekompensaty następuje ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji organów i jednostek, o których mowa w ust. 1. 3. Rekompensatę wypłaca się z urzędu lub na wniosek. 4. Z urzędu rekompensatę wypłaca się w najbliższym, po dniu 31 stycznia 2005 r., terminie wypłaty świadczeń, o których mowa w art. 2, lub świadczenia emerytalnego, rentowego, uposażenia w stanie spoczynku i uposażenia rodzinnego. 5. Na wniosek rekompensatę wypłaca się osobom, którym po dniu 31 stycznia 2005 r. nie wypłacono świadczeń, o których mowa w art. 2, świadczenia emerytalnego, rentowego, uposażenia w stanie spoczynku i uposażenia rodzinnego. 6. W przypadku gdy w okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 stycznia 2005 r. świadczenia, o których mowa w art. 2, wypłacane były przez więcej niż jeden organ lub jednostkę, rekompensatę z urzędu wypłaca za cały ten okres organ emerytalny, rentowy lub jednostka wypłacająca świadczenie po dniu 31 stycznia 2005 r. 7. W przypadku gdy w okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 stycznia 2005 r. świadczenia, o których mowa w art. 2, wypłacane były przez więcej niż jeden organ lub jednostkę, rekompensatę na wniosek wypłaca za cały ten okres organ emerytalny, rentowy lub jednostka wypłacająca świadczenie jako ostatnia. 8. Ustalenia łącznej wysokości rekompensaty organ lub jednostka wypłacająca rekompensatę dokonuje na podstawie danych przekazanych przez organy lub jednostki uprzednio wypłacające świadczenia, o których mowa w art. 2. Art. 5. Kwota rekompensaty nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne. Art. 6. Roszczenie o wypłatę rekompensaty przedawnia się z dniem 29 lutego 2008 r. Art. 7. W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz. 1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355.), z wyjątkiem art. 136 i art. 139-143a. Art. 8. W ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 87, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 181, poz. 1515, z 2003 r. Nr 56, poz. 498 i Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 121, poz. 1264, Nr 191, poz. 1954 i Nr 210, poz. 2135.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 23c ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ustawie, jest książka inwalidy wojennego (wojskowego) wystawiona przez organ rentowy. ” ; 2) art. 57 otrzymuje brzmienie: „ Art. 57. 1. Związek zranień, kontuzji i innych obrażeń lub chorób z działaniami wojennymi lub mającymi charakter wojennych albo ze służbą wojskową oraz związek śmierci żołnierza z tymi działaniami lub tą służbą ustala wojskowa komisja lekarska. Wojskowa komisja lekarska ustala również związek śmierci ze służbą wojskową żołnierza zwolnionego ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła w zakładzie opieki zdrowotnej, dla którego organem założycielskim jest Minister Obrony Narodowej. Związek zranień i kontuzji z działaniami wymienionymi w art. 8 ustala wojskowa komisja lekarska. 2. Niezdolność do pracy, datę jej powstania, związek niezdolności do pracy z działaniami wojennymi lub mającymi charakter wojennych albo ze służbą wojskową, związek śmierci ze służbą wojskową żołnierza zwolnionego ze służby, który zmarł poza zakładem opieki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 1, oraz związek śmierci inwalidy ze służbą wojskową ustala lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej. ” . Art. 9. W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 i Nr 181, poz. 1515, z 2003 r. Nr 72, poz. 658 oraz z 2004 r. Nr 46, poz. 444) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 12 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „ 5. Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1, jest legitymacja osoby represjonowanej wystawiona przez organ rentowy. ” ; 2) w art. 15:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.