Obsah (4)

§ 1§ 13§ 2§ 11

Dziennik Ustaw Nr 46 — 2606 — Poz. 442 442 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie szczegó∏owych warunków przeprowadzania i dokumentowania niektórych czynnoÊci podej

art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych S∏u˝bach Informacyjnych, zwanej dalej „ustawà”, przez ˝o∏nierza Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych, zwanego dalej „˝o∏nierzem WSI”. nia, w stosunku do których czynnoÊç zosta∏a dokonana; 4) imi´ i nazwisko oraz adres osób obecnych przy przeprowadzaniu czynnoÊci; 5) przyczyn´ podj´cia i opis przebiegu czynnoÊci; 6) wyniki przeprowadzonej czynnoÊci; 7) w miar´ potrzeby, stwierdzenie innych okolicznoÊci dotyczàcych przebiegu czynnoÊci; 8) adnotacj´ o pouczeniu, o którym mowa w § 2 ust. 2. Rozdzia∏ 2 § 2. 1. ˚o∏nierz WSI przyst´pujàc do wykonywania czynnoÊci,

§ 1, zwanych dalej „czynno

Êciami”, jest obowiàzany: 1) okazaç legitymacj´ ˝o∏nierza WSI w taki sposób, aby osoba, wobec której sà podejmowane czynnoÊci, mia∏a mo˝liwoÊç odczytania umieszczonych w niej danych; 2) na ˝àdanie osoby, umo˝liwiç odnotowanie danych,

pkt 1; 3) podaç przyczyn´ oraz podstaw´ prawnà podj´cia czynnoÊci.

1. Po zakoƒczeniu wykonywania czynnoÊci ˝o∏nierz WSI informuje osob´, wobec której czynnoÊç podj´to, o prawie z∏o˝enia za˝alenia do Wojskowego Sàdu Okr´gowego w Warszawie na sposób jej przeprowadzenia. Wzmiank´ o pouczeniu osoby, wobec której czynnoÊç podj´to, zamieszcza si´ w notatce s∏u˝bowej.
2. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje si´ w przypadku czynnoÊci, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy. Wydawanie poleceƒ i legitymowanie osób §
3. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do wydawania poleceƒ okreÊlonego zachowania si´, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne do: 1) sprawnego i zgodnego z obowiàzujàcymi przepisami wykonania powierzonego zadania, nale˝àcego do zakresu dzia∏ania WSI; 2) zabezpieczenia dowodów na miejscu zdarzenia; 3) zapewnienia bezpieczeƒstwa ludziom oraz utrzymania porzàdku publicznego. §
4. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do legitymowania osób, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne do: 1) ustalenia to˝samoÊci osoby podejrzewanej o pope∏nienie przest´pstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy;
5. Przepisu ust. 2 nie stosuje si´ w przypadku czynnoÊci,

art. 20 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. 2) ustalenia Êwiadka przest´pstwa lub zdarzenia powodujàcego zagro˝enie dla obronnoÊci paƒstwa i bezpieczeƒstwa Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej; §

1. ˚o∏nierz WSI dokumentuje przeprowadzenie czynnoÊci w formie notatki s∏u˝bowej, w której podaje w szczególnoÊci: 3) poszukiwania osoby ukrywajàcej si´ przed wojskowymi organami Êcigania albo wymiarem sprawiedliwoÊci; 1) swój stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko oraz nazw´ jednostki organizacyjnej WSI, w której pe∏ni s∏u˝b´; 4) dokonania kontroli osobistej, przeglàdania zawartoÊci baga˝u osobistego lub sprawdzenia ∏adunku w Êrodkach transportu làdowego, powietrznego i wodnego; 2) oznaczenie czynnoÊci, czasu i miejsca jej wykonywania; 3) imi´ i nazwisko oraz adres osoby albo dane identyfikujàce dotyczàce podmiotu, rzeczy lub zdarze- 5) dokonania zatrzymania osoby; 6) dokonania przeszukania osoby, pomieszczenia lub innego miejsca. Dziennik Ustaw Nr 46 — 2607 — §
2. To˝samoÊç osoby legitymowanej ustala si´ na podstawie: 1) wojskowego dokumentu osobistego; 2) dowodu osobistego; 3) paszportu; 4) zagranicznego dokumentu to˝samoÊci; 5) innych niebudzàcych wàtpliwoÊci dokumentów; 6) oÊwiadczenia osoby, której to˝samoÊç mo˝na ustaliç na podstawie dokumentów,

pkt 1—

1. §
2. W przypadku legitymowania osoby znajdujàcej si´ w pojeêdzie ˝o∏nierz WSI mo˝e ˝àdaç, ze wzgl´dów bezpieczeƒstwa, aby osoba legitymowana opuÊci∏a pojazd. §
3. ˚o∏nierz WSI mo˝e odstàpiç od legitymowania osoby, która jest mu znana osobiÊcie. Rozdzia∏ 3 Kontrola osobista, przeglàdanie zawartoÊci baga˝u osobistego i sprawdzanie ∏adunku w Êrodkach transportu làdowego, powietrznego i wodnego §
5. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do dokonywania kontroli osobistej w przypadku, gdy poweêmie uzasadnione podejrzenie pope∏nienia przez osob´ przest´pstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, lub je˝eli poweêmie uzasadnione przypuszczenie, ˝e osoba posiada rzeczy mogàce stanowiç dowód w sprawie o takie przest´pstwo.
6. Kontrola osobista jest dokonywana przez ˝o∏nierza WSI tej samej p∏ci co osoba poddawana czynnoÊci, w miejscu niedost´pnym w czasie wykonywania czynnoÊci dla osób postronnych.
7. Je˝eli dokonanie kontroli osobistej w sposób, o którym mowa w ust. 2, nie jest mo˝liwe, a czynnoÊç musi byç przeprowadzona niezw∏ocznie, kontroli osobistej mo˝e dokonaç ˝o∏nierz WSI p∏ci odmiennej.
8. Osoba poddana kontroli osobistej mo˝e przybraç do tej czynnoÊci osob´ przez siebie wskazanà. ˚o∏nierz WSI jest obowiàzany dopuÊciç osob´ przybranà do udzia∏u w czynnoÊci, chyba ˝e jej obecnoÊç mog∏aby utrudniç lub uniemo˝liwiç przeprowadzenie czynnoÊci. §
10. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienia polegajàce na przeglàdaniu zawartoÊci baga˝u osobistego lub sprawdzaniu ∏adunku w Êrodkach transportu làdowego, powietrznego i wodnego w celu znalezienia rzeczy mogàcych stanowiç dowód w sprawie o przest´pstwo, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, je˝eli poweêmie uzasadnione podejrzenie, ˝e wymienione rzeczy tam si´ znajdujà.
11. ˚o∏nierz WSI przeglàda zawartoÊç baga˝u osobistego w obecnoÊci jego posiadacza, a ∏adunek sprawdza w obecnoÊci jego w∏aÊciciela, przewoênika lub spedytora albo ich przedstawiciela. Poz. 442
12. W przypadku braku mo˝liwoÊci zapewnienia natychmiastowej obecnoÊci osób,

ust. 2, ˝o∏nierz WSI mo˝e przejrzeç zawartoÊç baga˝u osobistego lub sprawdziç ∏adunek bez ich obecnoÊci, je˝eli z posiadanych informacji wynika, ˝e zw∏oka w przeprowadzeniu czynnoÊci mo˝e spowodowaç zagro˝enie dla ˝ycia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo gdy istnieje uzasadniona obawa zniszczenia albo utracenia rzeczy mogàcych stanowiç dowód w sprawie. §

2. ˚o∏nierz WSI, który w toku dokonywania kontroli osobistej, przeglàdania zawartoÊci baga˝u osobistego lub sprawdzania ∏adunku ujawni∏ rzeczy mogàce stanowiç dowód w sprawie o przest´pstwo, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, jest obowiàzany rzeczy te zatrzymaç za pokwitowaniem, a je˝eli ujawni∏ rzeczy mogàce stanowiç dowód w sprawie o inne przest´pstwo, jest obowiàzany niezw∏ocznie powiadomiç o tym ˚andarmeri´ Wojskowà lub inny uprawniony organ.
3. Je˝eli rzeczy ujawnione w wyniku czynnoÊci,

ust. 1, stwarzajà bezpoÊrednie niebezpieczeƒstwo dla ˝ycia, zdrowia ludzkiego lub mienia, ˝o∏nierz WSI jest obowiàzany, w granicach dost´pnych Êrodków, podjàç dzia∏ania zmierzajàce do usuni´cia niebezpieczeƒstwa.

1. Pokwitowanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza WSI zatrzymujàcego rzecz oraz nazw´ jednostki organizacyjnej WSI, w której pe∏ni s∏u˝b´; 2) miejsce, dat´ i godzin´ zatrzymania rzeczy; 3) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres w∏aÊciciela rzeczy; 4) okreÊlenie rzeczy z opisem jej stanu i szacunkowej wartoÊci; 5) okreÊlenie miejsca i, w miar´ mo˝liwoÊci, terminu zwrotu rzeczy; 6) podpisy ˝o∏nierza WSI i w∏aÊciciela rzeczy lub jego przedstawiciela.
2. Szef jednostki organizacyjnej WSI, b´dàcy prze∏o˝onym ˝o∏nierza WSI zatrzymujàcego rzeczy ujawnione w wyniku dokonania czynnoÊci, o której mowa w ust. 1, jest obowiàzany przekazaç niezw∏ocznie w∏aÊciwemu prokuratorowi wojskowemu orygina∏ notatki s∏u˝bowej z przeprowadzonej czynnoÊci wraz z pokwitowaniem zatrzymanych rzeczy. Rozdzia∏ 4 Monitorowanie i rejestrowanie zdarzeƒ §
4. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do monitorowania i rejestrowania zdarzeƒ,

art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne do: Dziennik Ustaw Nr 46 — 2608 — 1) uzyskania lub sprawdzenia informacji nale˝àcych do w∏aÊciwoÊci i zakresu dzia∏ania WSI; 2) wykrycia przest´pstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, lub utrwalenia dowodów jego pope∏nienia. 2. Monitorowanie i rejestrowanie zdarzeƒ,

ust. 1, przez ˝o∏nierza WSI zarzàdza Szef WSI, okreÊlajàc cel, czas i miejsce wykonania czynnoÊci.

1. CzynnoÊç, o której mowa w ust. 2, mo˝e byç przeprowadzona przy u˝yciu Êrodków technicznych zapewniajàcych niejawne dzia∏anie ˝o∏nierza WSI. Rozdzia∏ 5 ˚àdanie niezb´dnej pomocy od okreÊlonych podmiotów, zwracanie si´ o takà pomoc oraz zwracanie si´ w nag∏ych przypadkach do ka˝dej osoby o udzielenie doraênej pomocy §
3. Uprawnienia ˝o∏nierza WSI okreÊlone w art. 20 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy sà realizowane przez wyst´powanie do podmiotów lub osób wymienionych w tych przepisach z ˝àdaniem lub proÊbà o udzielenie nieodp∏atnie niezb´dnej lub doraênej pomocy, je˝eli wymagajà tego szczególne potrzeby wynikajàce z wykonywania zadaƒ WSI, których wykonanie bez udzielenia takiej pomocy nie jest mo˝liwe lub znacznie utrudnione.
4. ˚àdanie i proÊba,

ust. 1, mogà dotyczyç w szczególnoÊci: 1) udzielenia informacji nale˝àcych do w∏aÊciwoÊci i zakresu dzia∏ania WSI; 2) uzyskania danych pozwalajàcych na zapobie˝enie lub wykrycie przest´pstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, albo zabezpieczenie dowodów jego pope∏nienia; 3) udost´pnienia na czas okreÊlony nieruchomoÊci lub ich cz´Êci; 4) u˝yczenia Êrodków transportu lub ∏àcznoÊci albo innych rzeczy; 5) wykorzystania urzàdzeƒ technicznych, w tym sprz´tu informatycznego; 6) wykonania innych wskazanych czynnoÊci. § 14. ˚àdanie i proÊba,

§ 13

, nie mogà doprowadziç do zak∏ócenia funkcjonowania pogotowia ratunkowego lub technicznego, stra˝y po˝arnej albo innej specjalistycznej s∏u˝by ratowniczej. §

2. Z ˝àdaniem lub proÊbà o udzielenie pomocy wyst´puje na piÊmie szef jednostki organizacyjnej WSI lub upowa˝niony przez niego ˝o∏nierz WSI, wskazujàc w szczególnoÊci: 1) dane,

§ 2ust.

1 pkt 3; Poz. 442 2) rodzaj i zakres oczekiwanej pomocy; 3) ˝o∏nierza WSI, który b´dzie korzysta∏ z pomocy.

1. W nag∏ych przypadkach ˝o∏nierz WSI mo˝e odstàpiç od formy pisemnej, o której mowa w ust. 1, i zwróciç si´ bezpoÊrednio do ka˝dej osoby o udzielenie doraênej pomocy, formu∏ujàc rodzaj i zakres tej pomocy. §
2. Je˝eli udzielenie niezb´dnej pomocy wià˝e si´ z informacjami niejawnymi, ˝o∏nierz WSI zobowiàzuje osob´ udzielajàcà pomocy do zachowania w tajemnicy tych informacji oraz pobiera od niej pisemne oÊwiadczenie w tej sprawie. §
4. ˚o∏nierz WSI, z zastrze˝eniem ust. 3, wydaje pokwitowanie na rzeczy u˝yczone w ramach pomocy.
5. Pokwitowanie zawiera odpowiednio dane,

§ 11ust. 3. 3. W przypadkach uzasadnionych konieczno

Êcià niezw∏ocznego dzia∏ania, w szczególnoÊci dla ratowania ˝ycia lub zdrowia ludzkiego albo mienia lub prowadzenia poÊcigu za sprawcà przest´pstwa, mo˝na odstàpiç od wydania pokwitowania. 4. Je˝eli w pokwitowaniu nie okreÊlono terminu zwrotu rzeczy u˝yczonej oraz w przypadkach,

ust. 3, ˝o∏nierz WSI jest obowiàzany zwróciç t´ rzecz niezw∏ocznie po ustaniu przyczyny u˝yczenia.

1. ˚o∏nierz WSI odbiera pokwitowanie przy zwrocie rzeczy u˝yczonej w∏aÊcicielowi lub jego przedstawicielowi. §
3. Zwrot rzeczy u˝yczonej w ramach pomocy nast´puje na podstawie protoko∏u, w terminie i miejscu uzgodnionym z w∏aÊcicielem tej rzeczy lub jego przedstawicielem.
4. Protokó∏, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególnoÊci: 1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza WSI dokonujàcego zwrotu rzeczy oraz nazw´ jednostki organizacyjnej WSI, w której pe∏ni s∏u˝b´; 2) miejsce, dat´ i godzin´ zwrotu rzeczy; 3) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres w∏aÊciciela albo osoby upowa˝nionej do odbioru rzeczy; 4) opis rzeczy, uwzgl´dniajàcy jej stan przed i po u˝yczeniu do pomocy oraz wskazujàcy ewentualne uszkodzenia lub zu˝ycie; 5) oÊwiadczenie osoby, o której mowa w pkt 3, o stanie odbieranej rzeczy; 6) podpisy ˝o∏nierza WSI dokonujàcego zwrotu rzeczy i osoby, o której mowa w pkt
5. Dziennik Ustaw Nr 46 — 2609 — Poz. 442 i 443
6. W razie zg∏oszenia przez osob´, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zastrze˝eƒ do okreÊlonych w protokole danych dotyczàcych stopnia uszkodzenia albo zu˝ycia rzeczy, szef w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej WSI mo˝e powo∏aç rzeczoznawc´ w celu rozpatrzenia zg∏oszonych zastrze˝eƒ. §
7. Przepisy niniejszego rozdzia∏u dotyczàce w∏aÊciciela rzeczy stosuje si´ odpowiednio do posiadacza rzeczy. Rozdzia∏ 6
8. Rzecz nieodebrana w uzgodnionym miejscu i terminie przez osob´, o której mowa w ust. 2 pkt 3, jest przechowywana w depozycie w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej WSI. §
9. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Przepis koƒcowy Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski 443 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI z dnia 5 marca 2004 r. w sprawie archiwizowania akt spraw sàdowych Na podstawie art. 53 § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. — Prawo o ustroju sàdów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 2 Okresy przechowywania akt spraw karnych §
11. Do kategorii A zalicza si´ akta spraw: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne §
12. Rozporzàdzenie okreÊla warunki i zakres przechowywania akt w sàdzie przez okres niezb´dny ze wzgl´du na rodzaj i charakter spraw, terminy przedawnienia, interesy osób bioràcych udzia∏ w post´powaniu i znaczenie materia∏ów zawartych w aktach jako êród∏a informacji oraz warunki i tryb przechowywania i przekazywania akt archiwom paƒstwowym, a tak˝e warunki i tryb niszczenia akt po up∏ywie okresu ich przechowywania. §
13. Akta spraw sàdowych, zwane dalej „aktami”, dzieli si´ na akta stanowiàce materia∏y archiwalne zaliczane do kategorii A i akta niestanowiàce takich materia∏ów, zaliczane do kategorii B. §
14. Akta kategorii A po up∏ywie okresu przechowywania w sàdzie przekazuje si´ do w∏aÊciwego archiwum paƒstwowego. §
15. Akta kategorii B po up∏ywie okresu przechowywania w sàdzie podlegajà zniszczeniu. §
16. Przepisy dotyczàce warunków i trybu przechowywania oraz niszczenia akt stosuje si´ odpowiednio do ksiàg i urzàdzeƒ ewidencyjnych spraw sàdowych. ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188, poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256 oraz z 2004 r. Nr 34, poz.
17. 1) o przest´pstwa wymienione w rozdzia∏ach XVI, XVII, XXIV, XXXI oraz w art. 140, 226 § 3, art. 254, 256—258, 261 i 265 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z póên. zm.2)); 2) o przest´pstwa wymienione w art. 46 ust. 1—6, art. 47 ust. 1 i art. 48 ust. 1—4 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U. Nr 29, poz. 154, z 1982 r. Nr 3, poz. 18 oraz z 1989 r. Nr 34, poz. 178); 3) o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkoÊci; 4) w których wymierzono kar´ do˝ywotniego pozbawienia wolnoÊci lub kar´ 25 lat pozbawienia wolnoÊci; 5) o odszkodowanie za nies∏uszne skazanie lub aresztowanie; 6) o zgodnoÊci oÊwiadczeƒ w post´powaniu lustracyjnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub s∏u˝by w organach bezpieczeƒstwa paƒstwa lub wspó∏pracy z nimi w latach 1944—1990 osób pe∏niàcych ——————— 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255 oraz z 2004 r. Nr 25, poz. 219.