Dziennik Ustaw Nr 76 — 4549 — byç odblokowane za zgodà naczelnika urz´du skarbowego. § 2. 1. Naczelnik urz´du skarbowego wydaje podatnikowi potwierdzenie przyj´cia kaucji gwarancyjnej w formie pisemne

ust. 2, zwracane sà zg∏aszajàcemu wraz z opisem zawierajàcym dodatkowo informacje o brakujàcych elementach lub uszkodzeniach. §

2. W sk∏ad wyrobów nie powinny wchodziç cz´Êci wykonane z metali nieszlachetnych, z wyjàtkiem: 1) elementów wyrobów, w których u˝ycie metalu nieszlachetnego jest niezb´dne ze wzgl´dów technicznych lub konieczne dla nadania po˝àdanej wytrzyma∏oÊci i spr´˝ystoÊci cz´Êciom sk∏adowym wyrobów; 1) platynowych powinno byç stosowane lutowie, w którym minimalna ∏àczna zawartoÊç metali szlachetnych wynosi 0,800; 2) elementów dekoracyjnych pod warunkiem, ˝e u˝yty do dekoracji metal ró˝ni si´ barwà od metalu szlachetnego, z którego wykonano wyrób. 2) palladowych powinno byç stosowane lutowie, w którym minimalna ∏àczna zawartoÊç metali szlachetnych wynosi 0,700;
3. Cz´Êci wykonane z metali nieszlachetnych powinny byç oznaczone znakiem „met” albo „metal” przez wytwórc´ lub organ administracji probierczej. Dziennik Ustaw Nr 76 — 4551 —
4. Je˝eli wzgl´dy techniczne nie pozwalajà na oznaczenie, o którym mowa w ust. 2, wyroby posiadajàce cz´Êci z metalu nieszlachetnego nie mogà byç cechowane.
5. Zegarki zawierajàce cz´Êci mechaniczne, wykonane z metalu nieszlachetnego, i wyroby z elementami spr´˝ynujàcymi oraz zapi´ciami magnetycznymi wykonanymi z metalu nieszlachetnego podlegajà ocechowaniu bez koniecznoÊci spe∏niania wymagaƒ,

ust.

1. §
3. Badanie i oznaczenie wyrobu cechà probierczà nast´puje na podstawie zg∏oszenia dokonanego w szczególnoÊci przez wytwórc´, importera albo ich upowa˝nionego przedstawiciela.
4. Badanie i oznaczenie wyrobu cechà probierczà mo˝e nastàpiç na wniosek osoby fizycznej. §
6. Zg∏oszenie wyrobu do badania i oznaczenia cechà probierczà nast´puje ustnie do komputerowego rejestru zg∏oszeƒ.
7. Zg∏oszenie wyrobu do badania i oznaczenia cechami probierczymi mo˝e nastàpiç na podstawie karty identyfikacyjnej wydawanej wytwórcom i importerom przez urz´dy probiercze, w których podczas przyjmowania wyrobów i ich wydawania stosuje si´ kody kreskowe.
8. Zg∏oszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno obejmowaç w szczególnoÊci: 1) imi´ i nazwisko zg∏aszajàcego lub nazw´ firmy; 2) adres zg∏aszajàcego lub firmy; 3) numer PESEL lub numer paszportu zg∏aszajàcego albo nadane w okr´gowych urz´dach probierczych numery ewidencyjne znaków imiennych lub importerów; 4) liczb´, mas´ i asortyment zg∏aszanych wyrobów; Poz. 715 §
9. W przypadku awarii systemu komputerowego oraz przy zg∏aszaniu wyrobów do badania i cechowania poza sta∏ymi siedzibami organów administracji probierczej, zg∏oszenia dokonuje si´ na formularzu wydanym przez obwodowy urzàd probierczy, w dwóch egzemplarzach. §
11. Terminy zg∏aszania wi´kszych partii wyrobów powinny byç uzgodnione z naczelnikiem obwodowego urz´du probierczego lub jego zast´pcà.
12. Termin odbioru wyrobów powinien byç ustalony w porozumieniu ze zg∏aszajàcym podczas przyjmowania wyrobów. Rozdzia∏ 4 Metody badania wyrobów §
14. Do badania wyrobów stosuje si´: 1) metody analityczne: a) metod´ kupelacji — dla stopów z∏ota, b) metod´ wagowà — dla stopów platyny i palladu, c) metod´ potencjometrycznà, metod´ Volharda i metod´ Gay Lussaca — dla stopów srebra; 2) metod´ przybli˝onà na kamieniu probierczym.
15. Pomocniczo przy przeprowadzaniu badania mo˝e byç stosowana metoda fluorescencji rentgenowskiej oraz pomiar g´stoÊci.
16. Metod,

ust. 1 pkt 1, nie stosuje si´ do badania wyrobów poza sta∏ymi siedzibami organów administracji probierczej. §

2. Wyroby nowo wytworzone badane sà metodami analitycznymi. 5) opis ewentualnych uszkodzeƒ wyrobów.
3. Wyroby pojedyncze u˝ywane badane sà metodà przybli˝onà na kamieniu probierczym.
4. W rejestrze zg∏oszeƒ wpisuje si´ dane,

ust. 3, które powinny byç potwierdzone w∏asnor´cznym podpisem wnioskodawcy na wydruku z rejestru.

1. W razie trudnoÊci w okreÊleniu próby wyrobu pojedynczego u˝ywanego metodà przybli˝onà na kamieniu probierczym wyrób bada si´, za zgodà zg∏aszajàcego, jednà z metod analitycznych.
2. Podmioty,

§ 11ust.

1, powinny dodatkowo podaç deklarowanà prób´ wyrobu oraz zalecenia co do post´powania z wyrobami podczas badania i cechowania.

1. Upowa˝niony przedstawiciel wytwórcy albo importera powinien do∏àczyç do zg∏oszenia upowa˝nienie do reprezentowania go w sprawie zwiàzanej z cechowaniem wyrobu.
2. Naczelnicy obwodowych urz´dów probierczych lub osoby kierujàce czynnoÊciami probierczymi wykonywanymi poza sta∏ymi siedzibami urz´dów mogà wyraziç zgod´ na okreÊlenie zawartoÊci metali szlachetnych w wyrobach,

ust. 1, metodà przybli˝onà na kamieniu probierczym, je˝eli wyroby te wykonane sà ze stopów, odpowiadajàcych wzorcom stosowanym w urz´dach probierczych. §

2. Pisemne potwierdzenie przyj´tego zg∏oszenia wyrobu, zawierajàce nadany kolejny numer i stwierdzenie daty wp∏ywu, wydawane jest zg∏aszajàcemu po okazaniu dokumentu stwierdzajàcego to˝samoÊç oraz po uiszczeniu op∏aty probierczej. §
4. W przypadku wyrobów,

§ 17ust.

1, pobierane sà ze zg∏oszonej partii wyrobów próbki metalu szlachetnego, niezb´dne do wykonania analiz i reprezentatywne dla stopu, z którego wykonana jest dana partia wyrobów.

1. Odbiór wyrobu nast´puje na podstawie pisemnego potwierdzenia, o którym mowa w ust.1, oraz po okazaniu dokumentu stwierdzajàcego to˝samoÊç.
2. Liczba pobranych próbek uzale˝niona jest od liczby, masy i rodzaju stopów, z których wykonana jest zg∏aszana partia wyrobów. Dziennik Ustaw Nr 76 — 4552 — Poz. 715
3. W przypadku do∏àczenia do partii nowych wyrobów próbek stopu, z których wykonano wyroby, mo˝na poddaç analizie te próbki bez potrzeby niszczenia gotowych wyrobów po wykazaniu metodà przybli˝onà na kamieniu probierczym lub innymi metodami pomocniczymi, ˝e próbka pochodzi z tego samego stopu. 2) w sk∏ad wyrobu wchodzà cz´Êci wykonane z innych metali szlachetnych ni˝ cz´Êç zasadnicza wyrobu — obecnoÊç cechy dodatkowej wskazuje rodzaj metalu szlachetnego cz´Êci niezasadniczej, przy czym próba tego metalu nie mo˝e byç ni˝sza ni˝ okreÊlona zgodnie z § 4 ust.1 pkt
4. §
6. W przypadku badania wyrobów ze z∏ota lub platyny metodà analitycznà zg∏aszajàcy, za pokwitowaniem, otrzymuje pozosta∏oÊç metalu szlachetnego z analizy i niewykorzystanà cz´Êç wyrobu. §
8. Cech´ probierczà pomocniczà stosuje si´ do potwierdzenia wa˝noÊci krajowych cech probierczych umieszczonych zgodnie z przepisami obowiàzujàcymi w czasie, gdy wyroby oznaczano.
9. W przypadku badania wyrobów ze srebra i palladu metodà analitycznà zg∏aszajàcy, za pokwitowaniem, otrzymuje zwrot niewykorzystanej cz´Êci wyrobu. Rozdzia∏ 5
10. Cecha pomocnicza umieszczana jest na wyrobie obok cechy podstawowej albo cechy dodatkowej. Metody cechowania wyrobów oraz sposób post´powania z wyrobami nieodpowiadajàcymi najni˝szej dopuszczonej próbie i graficzne postacie cech probierczych §
12. Cecha probiercza jest znakiem urz´dowym, potwierdzajàcym wykonanie przez urzàd probierczy badaƒ okreÊlajàcych zawartoÊç metalu szlachetnego w wyrobie, informujàcym o wynikach tych badaƒ.
13. Ustala si´ nast´pujàce rodzaje cech probierczych: 1) podstawowà; 2) dodatkowà; 3) pomocniczà; 4) g∏ównà. §
15. Cecha probiercza podstawowa wskazuje rodzaj metalu szlachetnego i jego prób´, przy czym cechy podstawowe dla wyrobów ze stopu z∏ota wskazujà prób´ cyframi: 1) 1 — dla próby 0,960; 2) 2 — dla próby 0,750; 3) 3 — dla próby 0,585; 4) 4 — dla próby 0,500; 5) 5 — dla próby 0,375; 6) 6 — dla próby 0,
17. Dla ka˝dego rodzaju i ka˝dej próby metalu szlachetnego stosowane sà odr´bne cechy podstawowe. §
19. Cecha probiercza dodatkowa okreÊla rodzaj metalu szlachetnego.
20. Cech´ probierczà dodatkowà ∏àcznie z cechà podstawowà stosuje si´ do uzupe∏niajàcego oznaczenia wyrobów z metali szlachetnych, gdy: 1) wyrób sk∏ada si´ z kilku po∏àczonych ze sobà cz´Êci z tego samego metalu szlachetnego — obecnoÊç cechy dodatkowej informuje o tym, ˝e wszystkie elementy wyrobu odpowiadajà umieszczonej próbie albo
21. Dla wszystkich metali szlachetnych stosuje si´ jeden rodzaj cechy pomocniczej. §
23. Je˝eli powtórne badanie wyrobu oznaczonego krajowymi cechami probierczymi albo zagranicznymi cechami lub oznaczeniami probierczymi wyka˝e innà zawartoÊç metalu szlachetnego, ni˝ wynika to z umieszczonych na wyrobie cech, nie stosuje si´ cechy pomocniczej.
24. W przypadkach,

ust. 1, nale˝y skasowaç znajdujàce si´ na wyrobie cechy probiercze lub oznaczenia kasownikiem urz´dowym, zwanym dalej „kasownikiem”, i oznaczyç go ponownie, zgodnie z wynikiem badania.

1. Kasownik powinien byç wykonany jak znak sk∏adajàcy si´ z liter „XX” albo litery „X”, którego wizerunek jest wykonany liniowo.
2. Cechy probiercze na wyrobach,

art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, nie mogà byç kasowane. §

1. Zg∏aszajàcy powinien byç poinformowany o mo˝liwoÊci skasowania cech lub oznaczeƒ probierczych. §
3. Cecha probiercza g∏ówna stosowana jest do oznaczania przedmiotów wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 6 ustawy.
4. Dla wszystkich metali szlachetnych stosuje si´ jeden rodzaj cechy g∏ównej.
5. Cecha g∏ówna jest stosowana ∏àcznie z cechà dodatkowà.
6. ZawartoÊç metalu szlachetnego w przedmiotach,

art. 8 ust. 1 pkt 6 ustawy, powinna byç oznaczona liczbowo, w cz´Êciach tysi´cznych. 5. Na przedmiotach,

art. 8 ust.1 pkt 6 ustawy, powinny byç dodatkowo umieszczone oznaczenia okreÊlajàce dzieƒ, miesiàc oraz rok badania i numer zg∏oszenia. 6. Oznaczenia,

ust. 4—5, umieszczane sà przy pomocy znaków zawierajàcych cyfry od 0 do

2. Cechy probiercze i oznaczenia powinny byç umieszczone na zbadanym przedmiocie w nast´pujàcej kolejnoÊci: Dziennik Ustaw Nr 76 — 4553 — 1) dzieƒ, miesiàc i rok badania; 2) numer zg∏oszenia; 3) cecha dodatkowa; 4) dok∏adna zawartoÊç metalu szlachetnego; 5) cecha g∏ówna.
3. Oznaczenia powinny byç umieszczone w jednym lub w dwóch wierszach.
4. W przypadkach uzasadnionych wzgl´dami technicznymi urzàd probierczy mo˝e ograniczyç liczb´ znaków do oznaczeƒ okreÊlonych w ust. 7 pkt 3—5, umieszczonych w jednym wierszu.
5. Niezale˝nie od umieszczania cech i oznaczeƒ zg∏aszajàcemu mo˝e byç wydany opis. §
6. Je˝eli badanie wyrobu zg∏oszonego do urz´du probierczego wyka˝e zawartoÊç metalu szlachetnego wy˝szà od najni˝szej dopuszczonej próby, lecz niezgodnà z próbà deklarowanà przez zg∏aszajàcego ani z ˝adnà z prób ustalonych zgodnie z § 4: 1) oznacza si´ ten wyrób cechà odpowiadajàcà kolejnej ni˝szej próbie oraz 2) wydaje si´ opis, w którym nale˝y podaç prób´ zgodnie z wynikiem badania. §
8. Ka˝da cz´Êç sk∏adowa wyrobu powinna odpowiadaç jednej z prób,

§ 4. 2.

Wyrób zg∏oszony do badania i cechowania sk∏adajàcy si´ z cz´Êci odpowiadajàcych ró˝nym próbom tego samego metalu szlachetnego oznaczany jest cechà odpowiadajàcà najni˝szej stwierdzonej próbie.

1. Je˝eli pojedyncze, nadajàce si´ do wymiany elementy wyrobu, w szczególnoÊci lutowie, zapi´cie, wykazujà ni˝szà prób´ ni˝ cz´Êç zasadnicza wyrobu lub sà wykonane z metalu nieszlachetnego, a wymiana tych elementów pozwoli na ocechowanie wyrobu próbà zgodnà z wynikiem badania cz´Êci zasadniczej, organ administracji probierczej mo˝e zg∏aszajàcemu zwróciç wyrób wraz z opisem.
2. Po dokonaniu wymiany elementów,

ust. 3, wyrób mo˝e byç ocechowany. §

2. Je˝eli zawartoÊç metalu szlachetnego w wyrobach zg∏aszanych do urz´dów probierczych w celu badania i cechowania jest ni˝sza od najni˝szej próby przewidzianej dla danego metalu i kategorii wyrobów, sà one zwracane zg∏aszajàcemu po oznaczeniu ich znakiem „MET” i skasowaniu kasownikiem cech probierczych, je˝eli wyroby te zosta∏y wczeÊniej ocechowane. Poz. 715 §
4. Je˝eli wzgl´dy techniczne nie pozwalajà na bezpoÊrednie ocechowanie wyrobu albo gdy zachodzi obawa uszkodzenia go, cechy mo˝na umieÊciç na plombie po∏àczonej z wyrobem w sposób uniemo˝liwiajàcy od∏àczenie jej od wyrobu bez naruszenia cech.
5. W przypadkach,

ust.1, nale˝y wydaç zg∏aszajàcemu wyrób z opisem, przy czym informacja o masie wyrobu nie powinna uwzgl´dniaç masy plomby. §

1. Opis wizerunków oraz graficzne postacie cech probierczych okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia. §
3. Cechy probiercze okreÊlone w za∏àczniku do rozporzàdzenia powinny byç wykonane: 1) typy 1, 2, 3, 4, 5, 6, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 24 i 25 — z wizerunkiem wypuk∏ym; 2) typy 18, 19, 20, 21, 22, 23 — z wizerunkiem liniowym; 3) typy 7, 8, 9 i 10 — z wizerunkiem wypuk∏ym i liniowym.
4. Typy cech wykonane z wizerunkiem liniowym,

ust. 1 pkt 3, oznacza si´ literà „L” umieszczonà obok liczby okreÊlajàcej numer typu dla odró˝nienia od cech tego samego typu wykonanych z wizerunkiem wypuk∏ym.

1. Cechowania wyrobów z metali szlachetnych dokonuje si´ znacznikami probierczymi wykonanymi jako negatywy cech probierczych. Rozdzia∏ 6 Przypadki wydawania Êwiadectw badania §
2. Âwiadectwa badania mogà byç wydane w przypadkach: 1) wyrobów zawierajàcych cz´Êci z metali nieszlachetnych, je˝eli wzgl´dy techniczne nie pozwalajà na umieszczenie na nich znaku „met” albo „metal”; 2) wyrobów, w których zawartoÊç metalu szlachetnego jest wy˝sza od najni˝szej dopuszczalnej próby, lecz niezgodna z próbà deklarowanà przez zg∏aszajàcego ani ˝adnà z prób ustalonych zgodnie z § 4, je˝eli umieszczenie cech probierczych obni˝y wartoÊç artystycznà wyrobu; 3) wyrobów, których nie mo˝na ocechowaç bez uszkodzenia lub w których brak miejsca na umieszczenie cechy probierczej, a których nie mo˝na ocechowaç na plombie;
3. Wizerunek znaku „MET” powinien byç wykonany liniowo w prostokàtnym obramowaniu z zaokràglonymi naro˝ami. 4) wyrobów,

art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, je˝eli ocechowanie mo˝e spowodowaç ich uszkodzenie. 3. W przypadku wyrobów platynowych o próbie wy˝szej ni˝ 0,800 oraz wyrobów,

art. 8 ust.1 pkt 1 ustawy, zg∏aszajàcemu wydaje si´ Êwiadectwo badania. §

2. Âwiadectwo badania powinno zawieraç: 1) oznaczenie organu wydajàcego Êwiadectwo, wraz z jego piecz´cià; Dziennik Ustaw Nr 76 — 4554 — 2) dat´ wydania Êwiadectwa; 3) dat´ zg∏oszenia wyrobu; Poz. 715
3. Do Êwiadectwa badania mo˝na do∏àczyç wykonanà w urz´dzie probierczym fotografi´ wyrobu lub przedmiotu. 4) nazw´ wyrobu; Rozdzia∏ 7 5) mas´ wyrobu; 6) opis znajdujàcych si´ na wyrobie oznaczeƒ; 7) opis cech charakterystycznych wyrobu; 8) nazw´ zastosowanej metody badania; 9) wyniki badaƒ; 10) rodzaj metalu i prób´, której odpowiada wyrób; 11) podpis osoby upowa˝nionej do wydania Êwiadectwa; 12) inne informacje, których podanie urzàd probierczy uzna za wskazane.
4. Je˝eli Êwiadectwo badania wydawane jest dla wi´kszej partii jednakowych lub podobnych wyrobów, nale˝y podaç liczb´ sztuk i mas´ ∏àcznà tych wyrobów. Przepisy przejÊciowe i koƒcowe §
5. Wyroby zbadane i ocechowane krajowymi cechami probierczymi, stosowanymi przed wejÊciem w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia, nie wymagajà ponownego badania i cechowania przed wprowadzeniem do obrotu, je˝eli cechy te nie uleg∏y zniszczeniu lub zatarciu. §
6. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej: w z. J. Piechota Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 8 kwietnia 2004 r. (poz. 715) OPIS WIZERUNKÓW ORAZ GRAFICZNE POSTACIE CECH PROBIERCZYCH
7. Do cechowania wyrobów platynowych stosuje si´: 1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ konia zwróconà w lewo, w obramowaniu prostokàtnym ze Êci´tymi naro˝ami lewego i dolnym prawego boku; z lewej strony rysunku g∏owy konia znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a nad tym oznaczeniem próba platyny wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych — 950 (cecha typ 1); 2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ konia, jak pod literà a), w obramowaniu trójkàta równobocznego, ze Êci´tymi wierzcho∏kami (cecha typ 2).
8. Do cechowania wyrobów palladowych stosuje si´: 1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ wy˝∏a zwróconà w lewo, w obramowaniu prostokàtnym; z lewej strony rysunku g∏owy znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a nad tym oznaczeniem próba palladu wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych: 850; 500 (cechy typ 3, 4); 2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ wy˝∏a, jak pod literà a), w obramowaniu kwadratowym ze Êci´tymi naro˝ami (cecha typ 5).
9. Do cechowania wyrobów z∏otych stosuje si´: 1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ rycerza z twarzà zwróconà w lewo, w obramowaniu szeÊciokàtnym; z lewej strony rysunku g∏owy znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a z prawej strony rysunku g∏owy — cyfry: 1, 2, 3, 4, 5, 6 odpowiadajàce próbom z∏ota: 960, 750, 585, 500, 375, 333 (cechy typ 6, 7, 8, 9, 10, 11); 2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ rycerza zwróconà w lewo, w obramowaniu równobocznego szeÊciokàta (cecha typ 12).
10. Do cechowania wyrobów srebrnych stosuje si´: 1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ kobiety w chustce, z twarzà zwróconà w prawo, w obramowaniu prostokàtnym z zaokràglonymi naro˝ami z prawej strony; z lewej strony rysunku g∏owy znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a pod tym oznaczeniem próba srebra wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych: 925; 875; 830; 800 (cechy typ 13, 14, 15, 16); 2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ kobiety w chustce, z twarzà zwróconà w prawo, w obramowaniu w kszta∏cie ko∏a (cecha typ 17).
11. Do cechowania materia∏ów dentystycznych stosuje si´: Dziennik Ustaw Nr 76 — 4555 — 1) cech´ podstawowà dla materia∏ów platynowych, której wizerunek wyobra˝a czasz´ z w´˝em w obramowaniu w kszta∏cie rozety czteroramiennej; z lewej strony rysunku czaszy znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, z prawej symbol platyny Pt, a pod czaszà próba platyny wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych — 950 (cecha typ 18); 2) cech´ podstawowà dla materia∏ów z∏otych wed∏ug wzoru okreÊlonego w pkt 1, ze zmianà symbolu platyny Pt na symbol z∏ota Au i oznaczeniem próby w cz´Êciach tysi´cznych: 916 — dla z∏ota barwnego, 833 i 750 — dla z∏ota barwnego, bia∏ego i lutowia (cechy typ 19, 20, 21); 3) cech´ podstawowà stosuje si´ dla materia∏ów srebrno-palladowych i srebrno-z∏oto-palladowych, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ or∏a zwróconà w lewo w obramowaniu prostokàtnym z zaokràglonymi naro˝ami; z prawej strony g∏owy or∏a znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a nad g∏owà or∏a, wyra˝one w cz´Êciach tysi´cznych: próba palladu 333 — dla materia∏ów srebrno-palladowych oraz próba palladu i z∏ota 302 — dla materia∏ów srebrno-z∏oto-palladowych (cechy typ 22, 23). Poz. 715
12. Do oznaczania przedmiotów platynowych, palladowych, z∏otych i srebrnych, wymienionych w art. 8 ust.1 pkt 6 ustawy, stosuje si´ cech´ g∏ównà, której wizerunek wyobra˝a god∏o Rzeczypospolitej Polskiej w obramowaniu w kszta∏cie ko∏a; pod god∏em znajdujà si´ poczàtkowe litery oznaczajàce dany urzàd probierczy (cecha typ 25).
13. Oznaczenie urz´dów probierczych okreÊlajà nast´pujàce litery: 1) A — Bia∏ystok; 2) B — Bydgoszcz; 3) G — Gdaƒsk; 4) V — Wroc∏aw; 5) K — Kraków; 6) ¸ — ¸ódê; 7) P — Poznaƒ; 8) W — Warszawa;
14. Do oznaczania wyrobów z metali szlachetnych poprzednio ocechowanych stosuje si´ cech´ pomocniczà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ sowy w obramowaniu w kszta∏cie tarczy; u do∏u znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego (cecha typ 24). 9) H — Chorzów; 10) Z — Cz´stochowa.
15. Graficzne postacie cech probierczych. 1) Dla wyrobów platynowych Typ 1 Typ 2 Cecha podstawowa dla próby 0,950 Cecha dodatkowa dla platyny 2) Dla wyrobów palladowych Typ 3 Typ 4 Typ 5 Cecha podstawowa dla próby 0,850 Cecha podstawowa dla próby 0,500 Cecha dodatkowa dla palladu Dziennik Ustaw Nr 76 — 4556 — Poz. 715 3) Dla wyrobów z∏otych Typ 6 Typ 7 Typ 8 Typ 9 Cecha podstawowa dla próby 0,960 Cecha podstawowa dla próby 0,750 Cecha podstawowa dla próby 0,585 Cecha podstawowa dla próby 0,500 Typ 10 Typ 11 Typ 12 Cecha podstawowa dla próby 0,375 Cecha podstawowa dla próby 0,333 Cecha dodatkowa dla z∏ota 4) Dla wyrobów srebrnych Typ 13 Typ 14 Typ 15 Typ 16 Typ 17 Cecha podstawowa dla próby 0,925 Cecha podstawowa dla próby 0,875 Cecha podstawowa dla próby 0,830 Cecha podstawowa dla próby 0,800 Cecha dodatkowa dla srebra 5) Dla materia∏ów dentystycznych Typ 18 Typ 19 Typ 20 Typ 21 Typ 22 Typ 23 Cecha podstawowa dla platyny próby 0,950 Cecha podstawowa dla z∏ota próby 0,916 Cecha podstawowa dla z∏ota próby 0,833 Cecha podstawowa dla z∏ota próby 0,750 Cecha podstawowa dla palladu próby 0,333 Cecha podstawowa dla z∏ota i palladu próby 0,302 6) Pozosta∏e cechy Typ 24 Typ 25 Cecha pomocnicza Cecha g∏ówna Uwaga: Litery wyst´pujàce w cechach okreÊlajà urz´dy probiercze: A — Bia∏ystok, B — Bydgoszcz, G — Gdaƒsk, H — Chorzów, K — Kraków, ¸ — ¸ódê, P — Poznaƒ, W — Warszawa, V — Wroc∏aw, Z — Cz´stochowa