Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie pobierania próbek żywności w celu oznaczania pozostałości chemicznych środków och

Dziennik Ustaw Nr 86 — 5581 — Poz. 810 810 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie pobierania próbek ˝ywnoÊci w celu oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin2) Na podstawie art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych ˝ywnoÊci i ˝ywienia (Dz. U. Nr 63, poz. 634, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) sposób pobierania próbek ˝ywnoÊci w celu oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochro——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833 oraz z 2003 r. Nr 199, poz. 1941). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiajàcej wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urz´dowej kontroli pozosta∏oÊci pestycydów w produktach pochodzenia roÊlinnego i zwierz´cego oraz na ich powierzchni oraz uchylajàcej dyrektyw´ 79/700/EWG (Dz. Urz. WE L 187 z 16.7.2002). Dane dotyczàce og∏oszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporzàdzeniu, z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej dotyczà og∏oszenia tych aktów w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne. 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 128, poz. 1408, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1362, z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122, poz. 1144, Nr 130, poz. 1187, Nr 199, poz. 1938 i Nr 208, poz. 2020 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 288. ny roÊlin w iloÊciach szkodliwych dla zdrowia lub ˝ycia cz∏owieka, w tym wielkoÊç i iloÊç pobieranych próbek, rodzaje próbek, poj´cia stosowane przy pobieraniu próbek, w ramach urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci i monitoringu; 2) procedury stosowane przy pobieraniu próbek, o których mowa w pkt 1; 3) sposób transportu i przechowywania próbek, o których mowa w pkt 1, przed przystàpieniem do analizy pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin. § 2. Sposób pobierania próbek ˝ywnoÊci w celu oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin oraz procedury stosowane przy pobieraniu próbek okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. § 3. Sposób transportu i przechowywania próbek ˝ywnoÊci pobranych w celu oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. § 4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r. Minister Zdrowia: L. Sikorski Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2004 r. (poz. 810) Za∏àcznik nr 1 SPOSÓB POBIERANIA PRÓBEK ˚YWNOÂCI W CELU OZNACZANIA POZOSTA¸OÂCI CHEMICZNYCH ÂRODKÓW OCHRONY ROÂLIN ORAZ PROCEDURY STOSOWANE PRZY POBIERANIU PRÓBEK I. Poj´cia stosowane przy pobieraniu próbek 1) porcja analityczna – reprezentatywna iloÊç materia∏u pobrana z próbki analitycznej, o wielkoÊci odpowiedniej dla pomiaru st´˝enia pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin; 2) próbka analityczna — materia∏ przygotowany do analizy z próbki laboratoryjnej, poprzez oddzielenie cz´Êci produktu przeznaczonego do badania, a nast´pnie wymieszany, zmielony, rozdrobniony itp. w celu wyodr´bnienia porcji analitycznej w sposób minimalizujàcy wielkoÊç b∏´du; Uwaga: w celu pobrania porcji analitycznej dopuszcza si´ zastosowanie odpowiedniego przyrzàdu do pobierania próbek; Uwaga: przygotowanie próbki analitycznej powinno odzwierciedlaç procedur´ przyj´tà przy ustalaniu najwy˝szej dopuszczalnej pozosta∏oÊci, co oznacza, ˝e Dziennik Ustaw Nr 86 — 5582 — porcja produktu przygotowywana do analizy mo˝e zawieraç cz´Êci, które nie sà normalnie spo˝ywane; w celu ustalenia cz´Êci wchodzàcych w sk∏ad próbki analitycznej nale˝y odnieÊç si´ do odpowiednich za∏àczników rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie najwy˝szych dopuszczalnych poziomów pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin, które mogà znajdowaç si´ w Êrodkach spo˝ywczych lub na ich powierzchni (Dz. U. Nr 85, poz. 801); 3) próbka zbiorcza (próbka zagregowana) — w przypadku produktów innych ni˝ mi´so i drób — po∏àczony, dobrze wymieszany zbiór próbek pierwotnych, pobranych z partii, a w przypadku mi´sa i drobiu przyjmuje si´, ˝e próbka pierwotna jest równowa˝na z próbkà zbiorczà; Uwagi:

1. a)próbki pierwotne muszà zawieraç odpowiednià iloÊç materia∏u w celu umo˝liwienia wyodr´bnienia wszystkich próbek laboratoryjnych, jakie powinny byç pozyskane z próbki zbiorczej,
2. b)w przypadkach kiedy podczas pobierania próbek pierwotnych przygotowywane sà oddzielne próbki laboratoryjne, przyjmuje si´, ˝e podczas pobierania próbek z partii próbka zbiorcza stanowi sum´ próbek laboratoryjnych; 4) próbka laboratoryjna (próbka laboratorium) — próbka wys∏ana do laboratorium lub otrzymana w laboratorium; obejmuje ona reprezentatywnà iloÊç materia∏u pobranego z próbki zbiorczej; Uwagi:
3. a)próbka laboratoryjna mo˝e stanowiç ca∏oÊç lub cz´Êç próbki zbiorczej,
4. b)w celu przygotowania próbek laboratoryjnych nie nale˝y dzieliç produktów jednostkowych, z wyjàtkiem sytuacji, kiedy dzielenie produktów jednostkowych zosta∏o przewidziane w tabeli 3,
5. c)w przypadku koniecznoÊci powtórzenia badania dopuszcza si´ pobranie podwójnych próbek laboratoryjnych; 5) partia — iloÊç materia∏u Êrodka spo˝ywczego dostarczonego w tym samym czasie, co do którego wiadomo lub co do którego próbobiorca ma przekonanie, ˝e materia∏ ten jest jednolity pod wzgl´dem pochodzenia, producenta, rodzaju, sposobu pakowania, rodzaju opakowania, oznakowania, nadawcy itp.; podejrzana partia jest to partia, co do której, bez wzgl´du na powód, istniejà podejrzenia, ˝e mo˝e zawieraç nadmierne pozosta∏oÊci pestycydów; niepodejrzana partia jest to partia, dla której nie ma powodów, aby podejrzewaç, ˝e mo˝e zawieraç nadmierne pozosta∏oÊci pestycydów; Uwagi:
6. a)w przypadku kiedy przesy∏ka sk∏ada si´ z partii, które mo˝na zidentyfikowaç jako pochodzàce od ró˝nych producentów, ka˝dà parti´ nale˝y traktowaç oddzielnie, Poz. 810
7. b)przesy∏ka mo˝e sk∏adaç si´ z jednej lub wi´kszej liczby partii,
8. c)w przypadku znacznego rozmiaru lub obszaru zajmowanego przez ka˝dà z partii w du˝ej przesy∏ce ka˝da z serii wagonów, platform, samochodów ci´˝arowych, miejsc sk∏adowania mo˝e zostaç uznana jako odr´bna partia,
9. d)partia mo˝e zostaç wymieszana np. poprzez sortowanie lub podczas procesu produkcyjnego; 6) próbka pierwotna — jedna lub wi´cej jednostek pobranych z tego samego miejsca partii; Uwagi:
10. a)wyboru miejsca w partii, z którego pobierana jest próbka pierwotna, nale˝y dokonaç w sposób losowy, jednak je˝eli jest to niemo˝liwe z powodów technicznych, wyboru nale˝y dokonaç w sposób losowy z dost´pnych cz´Êci partii,
11. b)liczb´ jednostek wymaganych do skompletowania próbki pierwotnej nale˝y okreÊliç na podstawie najmniejszego rozmiaru i liczby wymaganych próbek laboratoryjnych,
12. c)w przypadku produktów pochodzenia roÊlinnego, jaj, przetworów mlecznych, kiedy z partii pobierana jest wi´cej ni˝ jedna próbka pierwotna, ka˝da z próbek pierwotnych powinna mieç w przybli˝eniu podobny rozmiar w stosunku do próbki zbiorczej,
13. d)jednostki do badaƒ powtarzanych mogà byç podczas pobierania próbki lub próbek dobierane losowo do podwójnych próbek laboratoryjnych w przypadkach, kiedy rozmiar tych jednostek uniemo˝liwia przygotowanie próbki zbiorczej jako próbki laboratoryjnej o lepszej reprezentatywnoÊci lub kiedy jednostki (np. jaja, delikatne owoce) mog∏yby zostaç uszkodzone podczas mieszania,
14. e)w przypadkach gdy próbki pierwotne pobierane sà w odst´pach czasowych podczas ∏adowania lub roz∏adowywania partii, miejsce, z którego pobierana jest próbka, odnosi si´ do okreÊlonych punktów czasowych,
15. f)w celu przygotowania próbki pierwotnej nie nale˝y przecinaç ani dzieliç jednostek, z wyjàtkiem sytuacji przedstawionych w tabeli 3; 7) próbka — jedna lub wi´cej jednostek pobranych z populacji jednostek lub porcja materia∏u pobrana z jego wi´kszej iloÊci; do celów oznaczania chemicznych Êrodków ochrony roÊlin próbka reprezentatywna powinna byç reprezentatywna dla partii, próbki zbiorczej, zwierz´cia itp. w odniesieniu do wielkoÊci pozosta∏oÊci pestycydów, ale nie musi byç reprezentatywna w odniesieniu do innych cech; 8) pobieranie próbek — procedura stosowana w celu pobrania i sporzàdzenia próbki; Dziennik Ustaw Nr 86 — 5583 — 9) przyrzàdy do pobierania próbek:
16. a)narz´dzia takie, jak szufle, czerpaki, Êwidry, no˝e, sondy itp. s∏u˝àce do wyodr´bnienia jednostki z materia∏u zbiorczego, z opakowaƒ, np. beczek czy du˝ych serów, z porcji mi´sa, drobiu, których wielkoÊç nie odpowiada ze wzgl´dów praktycznych próbce pierwotnej,
17. b)narz´dzia takie, jak pojemniki s∏u˝àce do przygotowania próbki laboratoryjnej z próbki zbiorczej lub przygotowania porcji analitycznej z próbki laboratoryjnej; Uwagi:
18. a)poszczególne przyrzàdy do pobierania próbek sà opisane w Normach ISO i Mi´dzynarodowej Federacji Mleczarskiej (IDF)1),
19. b)w przypadku produktów takich jak liÊcie luzem jako przybór do pobierania próbek mo˝e byç uznana r´ka próbobiorcy, co oznacza mo˝liwoÊç r´cznego pobierania próbek; 10) próbobiorca — osoba przeszkolona w zakresie pobierania próbek i upowa˝niona przez organy urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci; Uwaga: próbobiorca jest odpowiedzialny za wszystkie procedury zwiàzane z pobieraniem próbki, w∏àczajàc w to przygotowanie, opakowanie i przesy∏k´ próbki laboratoryjnej. Próbobiorca musi rozumieç koniecznoÊç przestrzegania poszczególnych procedur pobierania próbek i jest zobowiàzany do dostarczenia odpowiedniej dokumentacji próbki oraz do Êcis∏ej wspó∏pracy z laboratorium; 11) wielkoÊç próbki — liczba jednostek lub iloÊç materia∏u, na który sk∏ada si´ próbka; 12) jednostka — najmniejsza oddzielna lub dajàca si´ wyodr´bniç cz´Êç w partii, jaka mo˝e byç z niej pobrana, stanowiàca ca∏oÊç lub cz´Êç próbki pierwotnej; Uwagi: jednostki nale˝y identyfikowaç w nast´pujàcy sposób:
20. a)Êwie˝e owoce i warzywa — jednostk´ mo˝e stanowiç ka˝dy ca∏y owoc lub ca∏e warzywo lub te˝ w postaci, w jakiej wyst´pujà w sposób naturalny (np. kiÊcie winogron), z wyjàtkiem ma∏ych owoców; w przypadku opakowanych ma∏ych produktów jednostki mogà byç identyfikowane zgodnie z lit. d; dopuszcza si´ zastosowanie przyrzàdu do pobierania próbek, o ile nie spowoduje to uszkodzenia materia∏u; w takim przypadku urzàdzenie to mo˝e pos∏u˝yç do okreÊlenia jednostki; w celu sporzàdzenia jednostki nie wolno dzieliç jaj, Êwie˝ych owoców ani warzyw, ——————— 1) ISO 950: Cereals — sampling (as grain); ISO 951: Pulses in bags — sampling; ISO 1839: Sampling — tea; IDF standard 50C: Milk and milk products — methods and sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN. Poz. 810
21. b)du˝e zwierz´ta, ich cz´Êci i narzàdy — jednostk´ mo˝e stanowiç cz´Êç lub ca∏oÊç okreÊlonej cz´Êci narzàdu; w celu sporzàdzenia jednostki mo˝na przecinaç cz´Êci tuszy i narzàdy,
22. c)ma∏e zwierz´ta, ich cz´Êci i narzàdy — jednostk´ mo˝e stanowiç ca∏e zwierz´ lub jego ca∏a cz´Êç lub narzàd; w przypadku zwierzàt w opakowaniach jednostki mogà byç identyfikowane zgodnie z lit. d; dopuszcza si´ zastosowanie przyrzàdu do pobierania próbek, o ile nie b´dzie mia∏o wp∏ywu na wielkoÊç pozosta∏oÊci pestycydów; w takim przypadku urzàdzenie to mo˝e pos∏u˝yç do okreÊlenia jednostki,
23. d)materia∏y opakowane — jako jednostk´ nale˝y przyjàç najmniejsze oddzielne opakowanie jednostkowe; w przypadkach kiedy najmniejsze opakowanie jest bardzo du˝e, próbki nale˝y pobieraç, traktujàc to opakowanie jako próbk´ zbiorczà, zgodnie z lit. e; gdy najmniejsze opakowanie jest bardzo ma∏e, jednostk´ mo˝e tworzyç grupa opakowaƒ jednostkowych,
24. e)materia∏y zbiorcze, du˝e opakowania (np. beczki, sery), które sà zbyt du˝e, aby mog∏y stanowiç próbk´ pierwotnà — jednostk´ stanowi materia∏ pobrany za pomocà przyrzàdu do pobierania próbek. II. Procedury stosowane przy pobieraniu próbek Êrodków spo˝ywczych2) oraz wielkoÊç i iloÊç pobieranych próbek 1. Ârodki ostro˝noÊci Nale˝y unikaç zanieczyszczenia lub uszkodzenia (zepsucia si´) próbki na wszystkich etapach procesu pobierania próbki, poniewa˝ mo˝e to mieç wp∏yw na wynik analityczny. Próbki nale˝y pobieraç oddzielnie z ka˝dej partii przeznaczonej do badania na zgodnoÊç z wartoÊciami najwy˝szych dopuszczalnych pozosta∏oÊci. 2. Pobieranie próbek pierwotnych Minimalnà liczb´ próbek pierwotnych, jakà nale˝y pobraç z partii, nale˝y wyznaczyç na podstawie tabeli 1. W przypadku podejrzanych partii mi´sa i drobiu liczb´ próbek, jakà nale˝y pobraç z partii, okreÊla tabela 2. Ka˝dà próbk´ pierwotnà nale˝y pobraç w takim stopniu, jak jest to praktycznie mo˝liwe, z losowo wybranego miejsca w partii. Próbka pierwotna musi zawieraç iloÊç materia∏u umo˝liwiajàcà przygotowanie próbki laboratoryjnej, jaka jest wymagana w zale˝noÊci od partii. ——————— 2) Nale˝y stosowaç zalecenia Norm ISO. Dla innych ni˝ wy- mienione w normach produktów dostarczanych luzem albo w du˝ych opakowaniach zbiorczych dopuszcza si´ zastosowanie istniejàcych norm ISO dla innych produktów. ISO 950: cereals — sampling (as grain); ISO 951: Pulses in bags — sampling; ISO 1839: Sampling — tea; IDF standard 50C: Milk and milk products — methods and sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN. Dziennik Ustaw Nr 86 — 5584 — Poz. 810 Uwaga: przyrzàdy do pobierania próbek ziarna3), jadalnych nasion roÊlin stràczkowych4) i herbaty5) sà opisane w mi´dzynarodowych normach ISO, a przyrzàdy stosowane do pobierania produktów mlecznych w mi´dzynarodowych normach IDF6). Tabela 1. Minimalna liczba próbek pierwotnych, którà nale˝y pobraç z partii: ——————— 3) International Standard ISO 950: Cereals — sampling as grain lub odpowiednie Polskie Normy PN EN. 4) International Standard ISO 951: Pulses in bags — sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN. 5) International Standard ISO 1839: Sampling — tea lub odpowiednie Polskie Normy PN EN. 6) International IDF Standard 50C: Milk and milk products — methods of sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN. Dziennik Ustaw Nr 86 — 5585 — Poz. 810 Tabela 2. Liczba losowo pobranych próbek pierwotnych wymaganych dla danego prawdopodobieƒstwa stwierdzenia przynajmniej jednej próbki niezgodnej w partii mi´sa lub drobiu, dla danej cz´stoÊci wyst´powania niezgodnych pozosta∏oÊci w partii: Uwagi: 1) tabela zak∏ada losowe pobieranie próbek; 2) w przypadku kiedy liczba próbek pierwotnych wskazana w tabeli 1 jest wi´ksza ni˝ oko∏o 10 % liczby jednostek w ca∏ej partii, liczba próbek pierwotnych (
25. n)mo˝e byç mniejsza, obliczona zgodnie z nast´pujàcym wzorem: n = no/(1 + (no–1))/N gdzie: n = minimalna liczba próbek pierwotnych, które nale˝y pobraç, no = liczba próbek pierwotnych z tabeli 2, N = liczba jednostek w partii umo˝liwiajàcych sporzàdzenie próbki pierwotnej; 3) je˝eli pobrana jest pojedyncza próbka pierwotna, prawdopodobieƒstwo wykrycia niezgodnoÊci z najwy˝szà dopuszczalnà pozosta∏oÊcià jest zbli˝one do cz´stoÊci wyst´powania próbek niezgodnych; 4) w celu wyznaczenia dok∏adnego lub alternatywnego prawdopodobieƒstwa albo dla innej cz´stoÊci wyst´powania niezgodnoÊci liczba próbek, które nale˝y pobraç, mo˝e byç obliczona z wzoru: 1 – p = (1 — i)n gdzie: ‘p’ oznacza prawdopodobieƒstwo, ‘i’ jest cz´stoÊcià wyst´powania niezgodnoÊci w partii (obie warto- Êci wyra˝one sà jako u∏amek, a nie jako procenty), a ‘n’ jest liczbà próbek. 3. Przygotowanie próbki zbiorczej W tabeli 3 podano sposób post´powania dla mi´sa i drobiu. Ka˝dà próbk´ pierwotnà przyjmuje si´ jako oddzielnà próbk´ zbiorczà. W tabelach 4 i 5 przedstawiono sposoby post´powania w przypadku produktów pochodzenia roÊlinnego, jaj i produktów mlecznych. W celu sporzàdzenia próbki zbiorczej próbki pierwotne nale˝y po∏àczyç ze sobà i dok∏adnie wymieszaç, o ile jest to mo˝liwe ze wzgl´dów praktycznych. W przypadkach kiedy wymieszanie próbek pierwotnych w celu sporzàdzenia próbki zbiorczej ze wzgl´dów praktycznych nie jest mo˝liwe, mo˝na zastosowaç nast´pujàcy sposób post´powania. Je˝eli jednostki mogà ulec uszkodzeniu podczas mieszania lub dzielenia du˝ej próbki zbiorczej w sposób mogàcy mieç wp∏yw na pozosta∏oÊci pestycydu albo kiedy nie ma mo˝liwoÊci wymieszania bardzo du˝ych jednostek w celu uzyskania bardziej jednorodnej dystrybucji pozosta∏oÊci pestycydu, nale˝y podczas pobierania próbek pierwotnych losowo pobraç jednostki jako podwójne próbki laboratoryjne. W takim przypadku prezentowany wynik analizy powinien byç Êrednià wyników uzyskanych z badanych próbek laboratoryjnych. Dziennik Ustaw Nr 86 — 5586 — Poz. 810 Dziennik Ustaw Nr 86 — 5587 — Poz. 810 Dziennik Ustaw Nr 86 — 5588 — Poz. 810 Dziennik Ustaw Nr 86 — 5589 — Poz. 810 Dziennik Ustaw Nr 86 — 5590 — Poz. 810 Dziennik Ustaw Nr 86 — 5591 — Poz. 810 Za∏àcznik nr 2 SPOSÓB TRANSPORTU I PRZECHOWYWANIA PRÓBEK ˚YWNOÂCI POBRANYCH W CELU OZNACZANIA POZOSTA¸OÂCI CHEMICZNYCH ÂRODKÓW OCHRONY ROÂLIN I. Przygotowanie próbki laboratoryjnej 1. W przypadkach kiedy próbka zbiorcza jest wi´ksza ni˝ jest to wymagane dla próbki laboratoryjnej, nale˝y jà podzieliç w sposób zapewniajàcy reprezentatywnoÊç porcji. 2. Dopuszcza si´ stosowanie przyrzàdów do pobierania próbek oraz dzielenie ich na cz´Êci, a tak˝e inny odpowiedni sposób zastosowany w procesie redukowania wielkoÊci próbki, pod warunkiem ˝e nie spowoduje on uszkodzenia jednostek Êwie˝ych owoców, warzyw i jaj. 3. JeÊli zachodzi taka potrzeba, na tym etapie nale˝y pobraç podwójne próbki laboratoryjne, które mo˝na równie˝ przygotowaç, stosujàc powy˝szy alternatywny sposób post´powania. 4. Minimalne wymogi wielkoÊci próbek laboratoryjnych okreÊla tabela 3, 4 oraz 5. II. Dokumentacja pobierania próbek 1. Próbobiorca zobowiàzany jest do odnotowania w protokole pobrania próbki danych dotyczàcych rodzaju i pochodzenia partii: 1) umo˝liwiajàcych identyfikacj´ w∏aÊciciela, dostawcy lub przewoênika; 2) daty i miejsca pobrania próbki; 3) wszelkich innych informacji mogàcych mieç znaczenie dla charakterystyki partii i póêniejszego procesu analitycznego. 2. W protokole pobrania próbki nale˝y odnotowaç wszelkie odst´pstwa od zalecanych metod pobierania próbek. 3. Do ka˝dej próbki spoÊród podwójnych próbek laboratoryjnych próbobiorca zobowiàzany jest do∏àczyç podpisanà kopi´ protoko∏u pobrania próbki oraz dysponowaç kopià tego protoko∏u. 4. Kolejnà kopi´ próbobiorca powinien udost´pniç w∏aÊcicielowi partii lub jego przedstawicielowi, bez wzgl´du na to, czy otrzymujà oni próbki laboratoryjne. 5. Protoko∏y pobrania próbki prowadzone w wersji elektronicznej powinny równie˝ trafiç do wszystkich ich odbiorców w celu umo˝liwienia przeprowadzenia odpowiednich procedur audytorskich. III. Pakowanie i sposób transportu próbek analitycznych 1. Próbk´ laboratoryjnà nale˝y umieÊciç w czystym, wykonanym z oboj´tnych materia∏ów opakowaniu, które powinno chroniç próbk´ przed zanieczyszczeniem, uszkodzeniem i ubytkiem. 2. Opakowanie nale˝y opiecz´towaç i oznakowaç, do∏àczajàc do niego protokó∏ pobrania próbki. Przy stosowaniu kodu kreskowego zaleca si´ do∏àczenie równie˝ informacji alfanumerycznej. 3. Próbk´ nale˝y dostarczyç do laboratorium w mo˝liwie najkrótszym czasie. 4. W czasie transportu nale˝y unikaç sytuacji, która mog∏aby doprowadziç do zepsucia si´ próbki, szczególnie dotyczy to próbek Êwie˝ych artyku∏ów, które podczas transportu do laboratorium w zale˝noÊci od ich rodzaju powinny pozostawaç sch∏odzone lub w stanie zamro˝enia. 5. Próbki drobiu i mi´sa nale˝y zamroziç przed wys∏aniem do laboratorium. JeÊli czas od pobrania do przekazania próbki do laboratorium jest na tyle krótki, ˝e wyklucza jej zepsucie, dopuszcza si´ dostarczenie próbki w postaci niezamro˝onej. Dziennik Ustaw Nr 86 — 5592 — IV. Przygotowanie próbki analitycznej 1. Próbce analitycznej nale˝y nadaç identyfikator, a w protokole pobrania próbki nale˝y zamieÊciç dat´ jej otrzymania i wielkoÊç próbki. 2. Z otrzymanej próbki nale˝y bezzw∏ocznie wyodr´bniç cz´Êç podlegajàcà analizie. 3. W przypadku kiedy poziom pozosta∏oÊci wyra˝any jest z uwzgl´dnieniem fragmentów, które nie podlega∏y analizie, cz´Êci te nale˝y zwa˝yç i odnotowaç ich mas´. V. Przygotowanie i przechowywanie porcji analitycznej 1. W razie potrzeby próbk´ analitycznà mo˝na podzieliç, a nast´pnie dobrze wymieszaç w celu zapewnienia reprezentatywnoÊci pobranej porcji analitycznej. WielkoÊç porcji analitycznej zale˝y od stosowanej metody analitycznej i mo˝liwoÊci skutecznego wymieszania porcji. Nale˝y odnotowaç sposób, w jaki próbka zosta∏a podzielona i wymieszana. 2. Zastosowana procedura dzielenia i mieszania próbki nie mo˝e wp∏ywaç na wielkoÊç pozosta∏oÊci obecnego w próbce pestycydu. 3. W uzasadnionych przypadkach, w celu zminimalizowania niepo˝àdanego wp∏ywu procesów przygotowawczych, post´powanie z próbkà analitycznà nale˝y przeprowadzaç w okreÊlonych warunkach, np. w temperaturze poni˝ej zera. 4. W przypadku kiedy dzielenie próbki mo˝e wp∏ynàç na wielkoÊç pozosta∏oÊci i wobec braku alternatywnych procedur post´powania przygotowawczego dla okreÊlonej próbki, jako porcj´ analitycznà nale˝y przyjàç ca∏à jednostk´ albo fragmenty wyodr´bnione z ca∏ej jednostki. 5. Je˝eli taka porcja analityczna sk∏ada si´ z kilku jednostek lub ich fragmentów i nie jest pewne, czy nie b´dzie ona reprezentatywna dla próbki analitycznej, w takim przypadku nale˝y poddaç analizie odpowiednià liczb´ podwójnych próbek laboratoryjnych w celu wykazania niepewnoÊci wartoÊci Êredniej. 6. Je˝eli zachodzi potrzeba przechowywania porcji analitycznej przed analizà, nale˝y tak dobraç warunki, Poz. 810 w tym czas przechowywania, aby nie wp∏ywa∏y one na poziom pozosta∏oÊci pestycydu. 7. W uzasadnionych przypadkach nale˝y pobraç dodatkowà próbk´ analitycznà w celu przeprowadzenia badania potwierdzajàcego i analiz podwójnych. 8. Przedstawione wy˝ej procedury pobierania próbek okreÊlone sà w regulacjach Kodeksu ˚ywnoÊciowego.1) VI. Kryteria stosowane przy okreÊlaniu zgodnoÊci 1. Wynik analityczny musi pochodziç od jednej lub wi´kszej liczby próbek laboratoryjnych pobranych z partii i otrzymanych do analizy w odpowiednim stanie. Wynik powinien zawieraç odpowiednie informacje dotyczàce zastosowanych procedur zapewniania jakoÊci. 2. W przypadku kiedy wynik analizy wskazuje, ˝e stwierdzona pozosta∏oÊç pestycydu przekracza najwy˝szy dopuszczalny poziom pozosta∏oÊci, laboratorium powinno potwierdziç to˝samoÊç wykrytej substancji, a jej st´˝enie powinno zostaç zweryfikowane poprzez analiz´ jednej lub wi´kszej liczby dodatkowych porcji analitycznych pochodzàcych z oryginalnej próbki laboratoryjnej. 3. WartoÊç najwy˝szej dopuszczalnej pozosta∏oÊci odnosi si´ do próbki zbiorczej. 4. Partia jest zgodna z najwy˝szà dopuszczalnà pozosta∏oÊcià, je˝eli wynik analityczny wskazuje, ˝e wartoÊç najwy˝szej dopuszczalnej pozosta∏oÊci nie zosta∏a przekroczona. 5. Je˝eli wyniki odnoszàce si´ do próbki zbiorczej przekraczajà najwy˝szà dopuszczalnà pozosta∏oÊç, przy podejmowaniu decyzji, ˝e partia nie jest zgodna, nale˝y wziàç pod uwag´: 1) wyniki uzyskane z jednej lub wi´kszej liczby próbek analitycznych, jako mo˝liwe do przyj´cia; 2) dok∏adnoÊç i precyzj´ analizy, zgodnie z danymi dokumentujàcymi system jakoÊci. ——————— 1) Dokument CAG/GL 33—1999 z Kodeksu ˚ywnoÊciowego. FAO Rzym. ftp://fts.fao.org/codex/standard/volume2a/en/GL_033e. Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06 Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 www.cokprm.gov.pl e-mail: dziust@cokprm.gov.pl T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 927/W/C/2004 ISSN 0867-3411 Cena 6,10 z∏ (w tym 7% VAT)