← Polska

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie przewozu materiałów niebezpiecznych statkami żeglugi śródlądowej

Obsah (6)§ 9§ 12§ 17§ 25§ 46§ 44

Dziennik Ustaw Nr 88 — 5707 — Poz. 839 839 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie przewozu materia∏ów niebezpiecznych statkami ˝eglugi Êródlàdowej Na podstawie a

ust. 1, obowiàzane sà posiadaç nast´pujàce dodatkowe wyposa˝enie specjalne: 1) kombinezon ochronny — dla ka˝dego cz∏onka za∏ogi; 4) grup´ pakowania.

  1. Do sposobu oznakowania materia∏ów niebezpiecznych stosuje si´ postanowienia dzia∏u 2 za∏àcznika A do ADR. 2) dwa niezale˝ne aparaty oddechowe;
  2. Wszystkie dokumenty przewozowe zwiàzane z przewozem materia∏ów niebezpiecznych i wystawione przez nadawc´, za∏adowc´ lub kierownika statku powinny dodatkowo zawieraç: 4) wciàgark´ ratowniczà. 1) liczb´ i opis opakowaƒ — gdy materia∏ niebezpieczny jest przewo˝ony w opakowaniu; 2) mas´ brutto i netto ∏adunków; 3) imi´ i nazwisko albo nazw´ nadawcy oraz jego adres; 4) imi´ i nazwisko albo nazw´ odbiorcy oraz jego adres.
  3. Opakowania materia∏ów niebezpiecznych, wliczajàc w to pojazdy i kontenery, w których sà one przewo˝one, muszà spe∏niaç wymagania okreÊlone w ADR, RID lub kodeksie IMDG.
  4. Obowiàzek dostarczenia materia∏ów niebezpiecznych w prawid∏owych i nale˝ycie oznaczonych opakowaniach spoczywa na za∏adowcy. Rozdzia∏ 3 Wymagania dotyczàce statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne §
  5. Konstrukcja statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne musi spe∏niaç wymagania okreÊlone w przepisach technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej, opracowywanych zgodnie z aktualnie obowiàzujàcymi postanowieniami mi´dzynarodowymi w zakresie przewozów materia∏ów niebezpiecznych na Êródlàdowych drogach wodnych. §
  6. Statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne obowiàzane sà posiadaç nast´pujàce wyposa˝enie specjalne: 1) okulary ochronne, r´kawice ochronne, kombinezon ochronny i par´ obuwia ochronnego — dla ka˝dego cz∏onka za∏ogi; 2) ucieczkowy aparat oddechowy — dla ka˝dej osoby znajdujàcej si´ na statku; 3) miernik gazów palnych i wybuchowych wraz z instrukcjà jego obs∏ugi; 4) miernik gazów toksycznych wraz z instrukcjà jego obs∏ugi; 5) aparat oddechowy filtracyjny. 3) dwa komplety pasów lub szelek bezpieczeƒstwa;
  7. Wyposa˝enie statku w sprz´t przeciwpo˝arowy, okreÊlony w odr´bnych przepisach dotyczàcych wyposa˝enia statków ˝eglugi Êródlàdowej, uzupe∏nia si´ o co najmniej dwie gaÊnice r´czne o jednakowej pojemnoÊci, w których czynnik gaÊniczy nadaje si´ do gaszenia po˝arów przewo˝onych materia∏ów niebezpiecznych. Czynnik gaÊniczy znajdujàcy si´ w sta∏ych instalacjach gaÊniczych powinien nadawaç si´ do gaszenia po˝arów przewo˝onych materia∏ów niebezpiecznych, a jego iloÊç powinna zapewniaç ich ugaszenie.
  8. Statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne obowiàzane sà posiadaç dodatkowe tablice, zakazujàce wst´pu na statek oraz palenia tytoniu i u˝ywania otwartego ognia, okreÊlone w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych. §
  9. Wyposa˝enie specjalne,

§ 9ust.

1 i 2, podlega okresowym kontrolom w terminach podanych w instrukcjach wydawanych przez producentów wyposa˝enia specjalnego.

  1. Okresowe kontrole, o których mowa w ust. 1, przeprowadza polska instytucja klasyfikacyjna lub inne podmioty przez nià uznane.
  2. Z okresowych kontroli wydaje si´ dokumenty potwierdzajàce ich przeprowadzenie.
  3. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, sà przechowywane na statku, na którym znajdujà si´ poszczególne elementy wyposa˝enia specjalnego. §
  4. Statek przeznaczony do przewozu materia∏ów niebezpiecznych podlega inspekcji w zakresie wyposa˝enia, okreÊlonego w § 9, oraz dokumentów zwiàzanych z przewozem materia∏ów niebezpiecznych.
  5. Inspekcj´, o której mowa w ust. 1, przeprowadza dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, zwany dalej „dyrektorem urz´du”, na wniosek armatora. §
  6. Statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne obowiàzany jest posiadaç Êwiadectwo dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, zwane dalej „Êwiadectwem dopuszczenia”. Wzory Êwiadectw dopuszczenia okreÊlajà za∏àczniki nr 1 i 2 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 88 — 5709 —
  7. Âwiadectwo dopuszczenia wydaje dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, w∏aÊciwy terytorialnie dla miejsca: 1) wpisu statku do rejestru administracyjnego polskich statków ˝eglugi Êródlàdowej — w przypadku statku polskiego; 2) przekroczenia granicy Paƒstwa — w przypadku statku paƒstwa obcego, z którym to paƒstwem Rzeczpospolita Polska nie zawar∏a stosownej umowy o uznawaniu dokumentów w zakresie wzajemnego uznawania dokumentów dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych.
  8. Âwiadectwo dopuszczenia wydaje si´ na podstawie: 1) zaÊwiadczenia zgodnoÊci z wymaganiami ADN, które stanowi za∏àcznik do zaÊwiadczenia klasyfikacyjnego albo Êwiadectwa klasy, wydawanego po przeprowadzeniu przeglàdu przez polskà instytucj´ klasyfikacyjnà, w której stwierdza si´ spe∏nienie przez statek wymagaƒ dotyczàcych budowy i instalacji elektrycznej statku; 2) protoko∏u inspekcyjnego sporzàdzonego przez inspektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej po przeprowadzeniu inspekcji statku, o której mowa w §
  9. Âwiadectwo dopuszczenia wydaje si´ na okres nie d∏u˝szy ni˝ okres wa˝noÊci Êwiadectwa klasy wydanego przez polskà instytucj´ klasyfikacyjnà. §
  10. Dyrektor urz´du mo˝e wydaç tymczasowe Êwiadectwo dopuszczenia statku do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, zwane dalej „tymczasowym Êwiadectwem”, wed∏ug wzorów okreÊlonych w za∏àcznikach nr 3, 4 do rozporzàdzenia, je˝eli statek w wyniku doznanych uszkodzeƒ nie spe∏nia wszystkich wymagaƒ dotyczàcych budowy i instalacji elektrycznej statku. W takim przypadku tymczasowe Êwiadectwo jest wydawane przez dyrektora urz´du tylko na okreÊlonà podró˝ i dla okreÊlonego ∏adunku.
  11. W przypadku,

ust. 1, dyrektor urz´du mo˝e postawiç warunki dodatkowe dotyczàce podniesienia poziomu bezpieczeƒstwa ˝eglugi statku przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne. §

  1. Armator statku ubiegajàcy si´ o wydanie Êwiadectwa dopuszczenia sk∏ada pisemny wniosek o jego wydanie do dyrektora urz´du.
  2. Do wniosku do∏àcza si´ zaÊwiadczenie zgodnoÊci z wymaganiami ADN,

§ 12ust. 3 pkt 1, a w przypadku statku obcego — dodatkowo po

Êwiadczonà kserokopi´ dokumentu zdolnoÊci ˝eglugowej, wydanego przez administracj´ paƒstwa rejestracji statku. §

  1. W przypadku zmiany nazwy lub numeru rejestracyjnego statku armator statku obowiàzany jest z∏o˝yç w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany pisemny wniosek do dyrektora urz´du o dokonanie zmian w Êwiadectwie dopuszczenia oraz dostarczyç Poz. 839 mu Êwiadectwo dopuszczenia w celu naniesienia odpowiednich poprawek.
  2. W przypadku zmiany nazwy lub numeru rejestracyjnego statku obcego armator statku zwraca si´ do dyrektora urz´du z wnioskiem o wydanie nowego Êwiadectwa dopuszczenia. Dyrektor urz´du mo˝e wydaç nowe Êwiadectwo dopuszczenia na pozosta∏à cz´Êç okresu wa˝noÊci istniejàcego dokumentu dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, wydanego przez administracj´ paƒstwa rejestracji statku, które przystàpi∏o do ADN, bez przeprowadzania nowej inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt
  3. §
  4. Armator statku powinien zg∏osiç statek do inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, w stanie pustym, czystym i wyposa˝onym oraz udzieliç wszelkiej niezb´dnej pomocy oraz udost´pniç te cz´Êci statku lub wyposa˝enia, które nie sà bezpoÊrednio dost´pne lub widoczne. §
  5. Je˝eli kad∏ub lub wyposa˝enie statku uleg∏y zmianom, które mogà zagra˝aç poziomowi bezpieczeƒstwa przy przewozie materia∏ów niebezpiecznych, lub uleg∏y uszkodzeniu majàcemu wp∏yw na takie bezpieczeƒstwo, armator statku niezw∏ocznie zg∏asza statek do ponownej inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt
  6. §
  7. W przypadku up∏ywu terminu wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia armator statku w celu jego odnowienia zg∏asza statek do inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt
  8. W celu okreÊlenia stanu bezpieczeƒstwa statku armator statku mo˝e w dowolnym czasie wnioskowaç o przeprowadzenie inspekcji i przeglàdu, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt
  9. Je˝eli inspekcja i przeglàd statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, zosta∏a przeprowadzona w ciàgu ostatniego roku przed up∏ywem terminu wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia, termin wa˝noÊci nowego Êwiadectwa dopuszczenia rozpoczyna si´ od daty up∏ywu terminu wa˝noÊci dotychczasowego Êwiadectwa dopuszczenia.
  10. Na podstawie wyników inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, dyrektor urz´du okreÊla termin wa˝noÊci nowego Êwiadectwa dopuszczenia. §
  11. Na podstawie wniosku uzasadnionego koniecznoÊcià ciàg∏oÊci dokonywania przewozów materia∏ów niebezpiecznych przez armatora statku dyrektor urz´du mo˝e przed∏u˝yç, na okres nieprzekraczajàcy 1 roku, termin wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia bez przeprowadzania inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt
  12. Decyzja dyrektora urz´du w sprawie przed∏u˝enia terminu wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia powinna byç przechowywana na statku.
  13. Przed∏u˝enie Êwiadectwa dopuszczenia,

ust. 1, mo˝e byç dokonywane tylko co drugi okres wa˝noÊci Êwiadectwa. Dziennik Ustaw Nr 88 — 5710 — §

  1. W przypadku zaistnienia uzasadnionego przypuszczenia, i˝ statek mo˝e stanowiç zagro˝enie zwiàzane z przewozem materia∏ów niebezpiecznych dla przebywajàcych na nim osób, bezpieczeƒstwa ˝eglugi lub Êrodowiska, dyrektor urz´du mo˝e zarzàdziç przeprowadzenie inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt
  2. §
  3. Je˝eli w wyniku przeprowadzania przeglàdu statku,

§ 12ust.

3 pkt 1, polska instytucja klasyfikacyjna ustali, i˝ statek lub jego wyposa˝enie stwarza zagro˝enie,

§ 17lub 20, niezw∏ocznie pisemnie zawiadamia o tym dyrektora urz´du. Dyrektor urz´du podejmuje decyzj´ o zawieszeniu wa˝no

Êci Êwiadectwa dopuszczenia. 2. Je˝eli po przeprowadzeniu inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, dyrektor urz´du uzna, i˝ zagro˝enie,

§ 17lub 20, zosta∏o usuni´te, zwraca Êwiadectwo dopuszczenia armatorowi.

Poz. 839

  1. Dyrektor urz´du sporzàdza i przechowuje poÊwiadczone kserokopie wydanych przez siebie Êwiadectw dopuszczenia, Êwiadectw tymczasowych i ich duplikatów oraz dokonuje w nich wszelkich wpisów i poprawek, jak równie˝ informacji o ich anulowaniu i wymianie. Rozdzia∏ 4 Operacje ∏adunkowe oraz przewóz materia∏ów niebezpiecznych §
  2. Na statku przewo˝àcym materia∏y niebezpieczne, z wyjàtkiem zbiornikowca, oprócz dokumentów wymaganych dla statków ˝eglugi Êródlàdowej, na mocy odr´bnych przepisów, powinny znajdowaç si´: 1) Êwiadectwo dopuszczenia lub tymczasowe Êwiadectwo; 2) dokumenty przewozowe;
  3. Je˝eli dyrektor urz´du, który podjà∏ decyzj´ o zawieszeniu Êwiadectwa dopuszczenia, nie jest organem, który wyda∏ to Êwiadectwo, powinien niezw∏ocznie powiadomiç o tym organ, który wyda∏ zawieszone Êwiadectwo, lub w razie potrzeby mu je przekazaç, je˝eli poweêmie przekonanie, i˝ zagro˝enia,

§ 17lub 20, w najbli˝szym okresie nie da si´ wyeliminowaç.

3) pisemne instrukcje post´powania wypadkowego dla wszystkich materia∏ów niebezpiecznych znajdujàcych si´ na statku;

  1. Na wniosek armatora, inspekcja i przeglàd statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, mogà byç przeprowadzone przez: 7) ksià˝ka zapisów wymaganych pomiarów kontrolnych; 1) inny organ inspekcyjny paƒstwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawar∏a stosownà umow´ w zakresie wzajemnego uznawania dokumentów dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych; 4) plan sztauerski; 5) tekst ADR wraz z za∏àcznikami; 6) Êwiadectwo eksperta ADN; 8) plan obrony awaryjnej statku — w przypadku statków z kad∏ubem podwójnym; 2) innà instytucj´ klasyfikacyjnà, uznanà zgodnie z postanowieniami ADN. 9) dokumenty dotyczàce statecznoÊci statku w stanie nieuszkodzonym, a tak˝e wszystkich warunków statecznoÊci w stanie nieuszkodzonym uwzgl´dnionych przy obliczeniach statecznoÊci awaryjnej, sporzàdzone w formie zrozumia∏ej dla kierownika statku w przypadku statków z kad∏ubem podwójnym.
  2. Je˝eli statek zostaje trwale wycofany z eksploatacji lub oddany na z∏om, armator zwraca Êwiadectwo dopuszczenia dyrektorowi urz´du, który je wyda∏.
  3. Na zbiornikowcu, oprócz dokumentów wymaganych dla statków ˝eglugi Êródlàdowej, na mocy odr´bnych przepisów, powinny znajdowaç si´: §
  4. W przypadku utraty, kradzie˝y, zniszczenia Êwiadectwa dopuszczenia dyrektor urz´du, który wyda∏ to Êwiadectwo, na udokumentowany wniosek armatora statku wydaje duplikat Êwiadectwa dopuszczenia. 1) Êwiadectwo dopuszczenia lub tymczasowe Êwiadectwo;
  5. Dyrektor urz´du, wydajàc duplikat, sk∏ada na ka˝dej stronie Êwiadectwa dopuszczenia niebieski odcisk stempla o treÊci „DUPLIKAT”. 3) pisemne instrukcje post´powania wypadkowego dla wszystkich materia∏ów niebezpiecznych znajdujàcych si´ na statku; §
  6. Przepisy § 14—22 stosuje si´ odpowiednio do tymczasowych Êwiadectw. 4) dziennik ∏adunkowy zbiornikowca; §
  7. Dyrektor urz´du prowadzi rejestr wydanych Êwiadectw dopuszczenia i Êwiadectw tymczasowych, zwany „Rejestrem Êwiadectw dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych”. 6) Êwiadectwo eksperta ADN; 2) dokumenty przewozowe; 5) tekst ADR wraz z za∏àcznikami; 7) ksià˝ka zapisów wszystkich wymaganych pomiarów kontrolnych; Dziennik Ustaw Nr 88 — 5711 — 8) plan obrony awaryjnej statku — w przypadku statków, które muszà spe∏niaç wymagania obrony awaryjnej; 9) dokumenty dotyczàce statecznoÊci statku w stanie nieuszkodzonym, a tak˝e wszystkich warunków statecznoÊci w stanie nieuszkodzonym uwzgl´dnionych przy obliczeniach statecznoÊci awaryjnej, sporzàdzonych w formie zrozumia∏ej dla kierownika statku; 10) dokumenty dotyczàce instalacji elektrycznych statku; 11) dokument klasyfikacyjny, wydany przez instytucj´ klasyfikacyjnà; Poz. 839 4) Êrodki, jakie nale˝y podjàç w przypadku uszkodzenia lub innego pogorszenia jakoÊci opakowaƒ lub przewo˝onych materia∏ów niebezpiecznych, a w szczególnoÊci w przypadku rozlania lub rozsypania takich materia∏ów niebezpiecznych; 5) materia∏y i specjalne wyposa˝enie ochronne — je˝eli specjalne wyposa˝enie ochronne,

§ 9ust.

1 i 2, jest niewystarczajàce.

  1. Instrukcje powinny byç sporzàdzone w j´zyku zrozumia∏ym dla kierownika statku oraz w ka˝dym z j´zyków paƒstw, przez terytorium których przewóz si´ odbywa. 12) w przypadku przewozu materia∏ów o temperaturze topnienia 0 °C lub wy˝szej — instrukcja podgrzewania ∏adunku.
  2. Kierownik statku zapoznaje z instrukcjami osoby znajdujàce si´ na statku w celu umo˝liwienia im wykonania tych instrukcji. Instrukcje te powinny byç przechowywane w ∏atwo dost´pnym miejscu w sterówce, oddzielnie od innych dokumentów przewozowych. §
  3. Za∏adowca, przed rozpocz´ciem za∏adunku, dostarcza kierownikowi statku dokumenty przewozowe i pisemne instrukcje post´powania wypadkowego dla wszystkich materia∏ów niebezpiecznych. §
  4. Przewóz materia∏ów niebezpiecznych poszczególnych klas odbywa si´ zgodnie z postanowieniami za∏àczników do ADR. §
  5. Statki nieprzewo˝àce materia∏ów niebezpiecznych, lecz przemieszczane w zestawie pchanym lub sprz´˝onym, w którym cz´Êç statków przewozi te materia∏y, powinny spe∏niaç odpowiednie wymagania dotyczàce statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne, a w szczególnoÊci powinny posiadaç Êwiadectwo dopuszczenia albo tymczasowe Êwiadectwo.
  6. Dopuszcza si´, aby Êwiadectwo dopuszczenia albo tymczasowe Êwiadectwo oraz wyposa˝enie specjalne,

§ 9ust.

1 i 2, statku przemieszczanego w zestawie pchanym mog∏o znajdowaç si´ na pchaczu. W przypadku kiedy Êwiadectwo dopuszczenia albo tymczasowe Êwiadectwo znajduje si´ na pchaczu, po prawej burcie, w cz´Êci rufowej w dost´pnym miejscu statku przemieszczanego w zestawie pchanym umieszcza si´ aluminiowà tabliczk´ informacyjnà wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. Tabliczka informacyjna powinna mieç wymiary nie mniejsze ni˝: d∏ugoÊç — 120 mm, szerokoÊç — 70 mm, a wysokoÊç grawerowanych liter 6 mm. §

  1. Pisemna instrukcja post´powania wypadkowego dla materia∏ów niebezpiecznych, o której mowa w § 25 ust. 1, powinna zawieraç: 1) charakter zagro˝enia, jakie stanowià przewo˝one materia∏y niebezpieczne, a tak˝e Êrodki bezpieczeƒstwa, jakie nale˝y podjàç, aby uniknàç zagro˝enia; 2) dzia∏anie, jakie nale˝y podjàç w celu udzielenia pomocy lekarskiej w przypadku kontaktu poszkodowanej osoby z przewo˝onymi materia∏ami niebezpiecznymi lub wydzielajàcymi si´ z nich substancjami; 3) Êrodki, jakie nale˝y podjàç w przypadku po˝aru, oraz czynniki gaÊnicze lub grupy takich czynników, które mogà lub nie mogà byç stosowane; §
  2. Kierownicy statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne majà obowiàzek sk∏adania meldunku. Szczegó∏owy tryb sk∏adania meldunku okreÊlony jest w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych. §
  3. WejÊcie do portu lub prze∏adowni oraz postój w porcie lub prze∏adowni statku przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne wymagajà dodatkowego zezwolenia dyrektora urz´du.
  4. Dodatkowe zezwolenia dyrektora urz´du,

ust. 1, uznaje si´ za wystarczajàce, je˝eli udzielone jest na odpowiednim kanale radiotelefonicznym, okreÊlonym w przepisach prawa miejscowego wydawanych przez dyrektora urz´du.

  1. Kierownik statku przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne, po uzyskaniu zezwolenia na wejÊcie do portu lub prze∏adowni, obowiàzany jest zachowaç szczególne Êrodki ostro˝noÊci przy wejÊciu statku do portu lub prze∏adowni, dobijaniu do nabrze˝a i cumowaniu. §
  2. Nie naruszajàc postanowieƒ zawartych w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych, statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne mogà zatrzymywaç si´ na postój tylko w miejscach do tego wyznaczonych i odpowiednio oznakowanych.
  3. Je˝eli wa˝ne przyczyny zmuszajà statki do zatrzymania si´ w innym miejscu ni˝ do tego celu wyznaczonym, to takie statki powinny zachowaç odleg∏oÊç nie mniejszà ni˝: 1) 100 m od obszarów mieszkalnych, obiektów budownictwa làdowego lub zbiorników — je˝eli dla statku wymagana jest sygnalizacja w postaci jednego niebieskiego sto˝ka lub jednego niebieskiego Êwiat∏a; Dziennik Ustaw Nr 88 — 5712 — 2) 300 m od obszarów mieszkalnych — je˝eli dla statku wymagana jest sygnalizacja w postaci dwóch niebieskich sto˝ków lub dwóch niebieskich Êwiate∏; 3) 500 m od obszarów mieszkalnych, obiektów budownictwa làdowego lub zbiorników — je˝eli dla statku wymagana jest sygnalizacja w postaci trzech niebieskich sto˝ków lub trzech niebieskich Êwiate∏.
  4. W czasie oczekiwania przed Êluzami lub mostami statki mogà zachowywaç odleg∏oÊci inne ni˝ okreÊlone w ust. 2, jednak nie mniejsze ni˝ 100 m.
  5. W∏aÊciwy terytorialnie dyrektor urz´du mo˝e okreÊliç w przepisach prawa miejscowego inne odleg∏oÊci ni˝ wskazane w ust.
  6. Poz. 839 pod∏àczone do sieci. W przypadku niesprawnoÊci jakiegokolwiek urzàdzenia awaryjnego lub kontrolno-pomiarowego za∏adunek lub wy∏adunek nale˝y natychmiast przerwaç. Je˝eli pomieszczenie pomp ∏adunkowych znajduje si´ pod pok∏adem, urzàdzenia awaryjne i kontrolno-pomiarowe zainstalowane w tym pomieszczeniu powinny stale pozostawaç w∏àczone. Ka˝da niesprawnoÊç instalacji wykrywania gazu powinna byç natychmiast sygnalizowana w sterówce i na pok∏adzie za pomocà sygna∏u ostrzegawczego wizualnego i akustycznego; 3) urzàdzenia odcinajàce rurociàgów ∏adunkowych, a tak˝e rurociàgi instalacji resztkowej powinny pozostawaç zamkni´te, z wyjàtkiem przypadków, gdy prowadzone sà operacje za∏adunku, wy∏adunku, usuwania resztek, mycia lub odgazowywania; §
  7. Statek za∏adowany materia∏ami niebezpiecznymi powinien byç przycumowany w taki sposób, aby mo˝liwe by∏o szybkie jego odcumowanie w sytuacji zagro˝enia. 4) w czasie za∏adunku i wy∏adunku drzwi w grodziach poprzecznych powinny byç zamkni´te — je˝eli statek posiada takie grodzie;
  8. W czasie za∏adunku i wy∏adunku statek mo˝e byç przycumowany za pomocà lin syntetycznych tylko w przypadku, je˝eli jest zabezpieczony przed zdryfowaniem za pomocà lin stalowych. 5) pod armaturà po∏àczeniowà z instalacjami brzegowymi, u˝ywanà do za∏adunku i wy∏adunku, powinny byç umieszczone pojemniki przeznaczone do zbierania ewentualnych rozlewów cieczy. Wymóg ten nie ma zastosowania do przewozu materia∏ów klasy 2; §
  9. Statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne mogà byç przyj´te przez port lub prze∏adowni´ na zimowanie pod warunkiem wy∏adowania niebezpiecznych ∏adunków. Dyrektor urz´du mo˝e w szczególnych wypadkach zezwoliç na zimowanie statków z ∏adunkami niebezpiecznymi, jeÊli nie b´dzie to zagra˝aç bezpieczeƒstwu innych statków i portu lub prze∏adowni. §
  10. Prze∏adunek materia∏ów niebezpiecznych w opakowaniach lub luzem, a tak˝e za∏adunek, wy∏adunek i odgazowywanie zbiornikowców jest dozwolone tylko w miejscach do tego celu wyznaczonych.
  11. Prze∏adunek materia∏ów niebezpiecznych ze statku na statek, poza wyznaczonymi do tego celu miejscami, oraz nape∏nianie lub opró˝nianie zbiorników ∏adunkowych, pojazdów cystern i kontenerów cystern przewo˝onych na pok∏adzie statku, wymaga zezwolenia w∏aÊciwego terytorialnie dyrektora urz´du.
  12. Podczas przerw przy operacjach ∏adunkowych materia∏ów niebezpiecznych na statku ∏adownie statków powinny pozostawaç zamkni´te. §
  13. Operacje ∏adunkowe na zbiornikowcu przeprowadza si´ z zachowaniem nast´pujàcych wymagaƒ: 1) szybkoÊç za∏adunku i maksymalne ciÊnienie robocze pomp ∏adunkowych powinny byç okreÊlone w porozumieniu z przedstawicielami instalacji brzegowych; 2) urzàdzenia awaryjne i kontrolno-pomiarowe w zbiornikach ∏adunkowych powinny pozostawaç 6) w przypadku powrotu mieszaniny gazowo-powietrznej z làdu na statek ciÊnienie w miejscu po∏àczenia rurociàgów nie powinno przekraczaç ciÊnienia otwarcia odpowietrznika szybkowylotowego; 7) osoby wchodzàce w czasie za∏adunku lub wy∏adunku do pomieszczeƒ usytuowanych w obr´bie przestrzeni ∏adunkowej pod pok∏adem oraz osoby, które ∏àczà lub od∏àczajà rurociàgi ∏adunkowe lub pobierajà próbki, powinny posiadaç wyposa˝enie specjalne,

§ 9ust.

1 i

  1. Przed rozpocz´ciem operacji ∏adunkowych na zbiornikowcu kierownik statku i przedstawiciel terminalu prze∏adunkowego wype∏niajà kwestionariusz kontrolny (Check List ADN). Warunkiem rozpocz´cia operacji ∏adunkowych jest pozytywna odpowiedê na wszystkie pytania zawarte w kwestionariuszu. Wzór kwestionariusza kontrolnego okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.
  2. W dzienniku ∏adunkowym zbiornikowca,

§ 25ust. 2 pkt 4, odnotowuje si´ na bie˝àco wszystkie czynno

Êci dokonywane podczas operacji ∏adunkowych na statku, a w szczególnoÊci za∏adunek, wy∏adunek, czyszczenie zbiorników ∏adunkowych, odgazowywanie i balastowanie zbiorników ∏adunkowych. § 37. 1. Plan sztauerski,

§ 25ust.

1 pkt 4, powinien wskazywaç, jakie materia∏y niebezpieczne sà zasztauowane w poszczególnych ∏adowniach lub na pok∏adzie. Dziennik Ustaw Nr 88 — 5713 —

  1. Plan sztauerski sporzàdza kierownik statku przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne.
  2. Materia∏y niebezpieczne powinny byç opisane w planie sztauerskim tak samo jak w dokumencie przewozowym.
  3. Je˝eli materia∏y niebezpieczne przewo˝one sà w kontenerach, uznaje si´ za wystarczajàce podanie numeru kontenera. W takich przypadkach do planu sztauerskiego nale˝y za∏àczyç wykaz zawierajàcy numery identyfikacyjne wszystkich kontenerów i opis zawartych w nich materia∏ów.
  4. Materia∏y niebezpieczne powinny byç rozmieszczone w ∏adowniach statku, z wyjàtkiem: 1) ∏adunków nale˝àcych do klasy 2 w butlach lub cysternach, 2) ∏adunków nale˝àcych do klasy 3, 4.1, 4.2, 5.1 lub 8 w beczkach, kontenerach posiadajàcych zamkni´tà konstrukcj´ Êcian lub na pojazdach drogowych z zamkni´tà konstrukcjà nadwozia, 3) materia∏ów niebezpiecznych w szczelnych kontenerach, 4) materia∏ów niebezpiecznych na szczelnych pojazdach drogowych — które mogà byç przewo˝one na pok∏adzie otwartym, w wyznaczonych do tego celu i odpowiednio zabezpieczonych miejscach.
  5. Rozmieszczenie materia∏ów niebezpiecznych na statkach ˝eglugi Êródlàdowej przewo˝àcych kontenery, dokonane zgodnie z zaleceniami kodeksu IMDG, jest równoznaczne ze spe∏nieniem wymagaƒ rozporzàdzenia. §
  6. W ∏adowniach lub zbiornikach ∏adunkowych statku, w których znajdujà si´ materia∏y niebezpieczne, nie wolno u˝ywaç sprz´tu za∏adowczego, transportowego, urzàdzeƒ lub przedmiotów mogàcych wywo∏ywaç iskrzenie. Do oÊwietlania nale˝y u˝ywaç lamp w obudowach przeciwwybuchowych.
  7. Przed wejÊciem do ∏adowni lub zbiornika ∏adunkowego z materia∏ami niebezpiecznymi, w zale˝noÊci od spodziewanych zagro˝eƒ, powinien byç dokonany pomiar na zawartoÊç gazów toksycznych, palnych i wybuchowych oraz na zawartoÊç tlenu w powietrzu.
  8. WejÊcie do ∏adowni lub zbiornika ∏adunkowego, w którym znajdujà si´ materia∏y wydzielajàce niebezpieczne dla zdrowia pary lub gazy, dozwolone jest tylko ze sprz´tem ochrony dróg oddechowych oraz przy asekuracji osób znajdujàcych si´ na zewnàtrz ∏adowni lub zbiornika ∏adunkowego.
  9. W ∏adowniach i zbiornikach ∏adunkowych statku, w których znajdujà si´ materia∏y niebezpieczne wydzielajàce ciep∏o oraz samonagrzewajàce si´, nale˝y kontrolowaç zmiany temperatury i stosowaç zalecane przez za∏adowc´ Êrodki majàce na celu wyeliminowanie zagro˝enia. Poz. 839
  10. Wszystkie przestrzenie zamkni´te na statku, które sà przeznaczone do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, a w szczególnoÊci ∏adownie i zbiorniki ∏adunkowe, nale˝y traktowaç jako potencjalnie niebezpieczne dla cz∏owieka. Rozdzia∏ 5 ˚egluga statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne §
  11. Statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne powinien byç oznakowany (Êwiat∏a i sto˝ki) zgodnie z przepisami ˝eglugowymi na Êródlàdowych drogach wodnych.
  12. Dla statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne, których dokumenty przewozowe zosta∏y sporzàdzone zgodnie z wymogami kodeksu IMDG, liczba Êwiate∏ i sto˝ków mo˝e byç okreÊlona na podstawie rodzaju naklejek, którymi sà oznakowane materia∏y niebezpieczne, w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia. §
  13. Statki ubezpieczajàce statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne mogà u˝ywaç ˝ó∏tego Êwiat∏a migajàcego. Statki te mogà ostrzegaç inne statki zbli˝ajàce si´ do statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne za pomocà ciàg∏ego dêwi´kowego sygna∏u syrenà. §
  14. Zanurzenie statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne, w stosunku do g∏´bokoÊci tranzytowej, powinno uwzgl´dniaç dodatkowy zapas bezpieczeƒstwa, okreÊlony w przepisach prawa miejscowego przez dyrektora urz´du. §
  15. Podczas operacji ∏adunkowych statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne powinien zachowaç szczególne Êrodki ostro˝noÊci zapewniajàce bezpieczeƒstwo ˝eglugi i postoju.
  16. Na statkach przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne oraz w pobli˝u miejsc ich postoju obowiàzuje zakaz palenia tytoniu i u˝ywania otwartego ognia oraz nieos∏oni´tego Êwiat∏a. Zakaz ten nie dotyczy pomieszczeƒ mieszkalnych i sterówki, pod warunkiem ˝e ich okna, drzwi, Êwietliki i luki sà zamkni´te.
  17. Na statkach przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne zabrania si´ u˝ywania silników nap´dzanych paliwem o temperaturze zap∏onu poni˝ej 55 °C. Rozdzia∏ 6 Szkolenie i egzaminowanie ekspertów ADN §
  18. Operacje ∏adunkowe oraz bezpieczeƒstwo przewozu materia∏ów niebezpiecznych nadzoruje ekspert do spraw bezpieczeƒstwa przewozu materia∏ów niebezpiecznych statkami ˝eglugi Êródlàdowej, zwany dalej „ekspertem ADN”.
  19. Âwiadectwo eksperta ADN mo˝e uzyskaç osoba pe∏noletnia, która ukoƒczy∏a kurs i zda∏a egzamin kwa- Dziennik Ustaw Nr 88 — 5714 — lifikacyjny. Wzór Êwiadectwa eksperta ADN okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia.
  20. Zakres kursu i egzaminu kwalifikacyjnego na uzyskanie Êwiadectwa eksperta ADN obejmuje: 1) wiadomoÊci ogólne dotyczàce przewozu materia∏ów niebezpiecznych, a w szczególnoÊci temperatury, masy, iloÊci, st´˝enia, stopnia nape∏nienia, obliczania zawartoÊci, pomiaru poziomu cieczy, pobierania próbek, kwestionariusza kontrolnego, przepe∏nienia, pompowania, sygnalizacji statków, oznakowania opakowaƒ, instrukcji pisemnych; 2) wiadomoÊci podstawowe o produktach oraz znajomoÊç definicji (na przyk∏ad: ciecze, materia∏y sta∏e, lepkoÊç, gazy lub pary); 3) rodzaje niebezpieczeƒstwa, takie jak: zapalnoÊç, wybuchowoÊç, êród∏a zap∏onu, ∏adunek elektrostatyczny, toksycznoÊç, radioaktywnoÊç, korozyjnoÊç, niebezpieczeƒstwo dla Êrodowiska wodnego; 4) Êrodki zapobiegania wypadkom; 5) czynnoÊci wykonywane w razie wypadku lub awarii (w szczególnoÊci: udzielenie pierwszej pomocy, podanie sygna∏u o zakazie wst´pu na statek, sygna∏ awaryjny, zapewnienie bezpieczeƒstwa ruchu, zastosowanie takich urzàdzeƒ, jak gaÊnice i sprz´t ochrony osobistej); 6) zadania eksperta ADN i pozosta∏ej za∏ogi w zwiàzku z przewozem materia∏ów niebezpiecznych; 7) wyposa˝enie statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne, a w szczególnoÊci mierniki gazów palnych i wybuchowych, tlenomierze i mierniki gazów toksycznych; 8) kontrole wykonywane przed wejÊciem do niektórych pomieszczeƒ; 9) Êwiadectwa odgazowania; 10) zaj´cia praktyczne dotyczàce w szczególnoÊci wchodzenia do pomieszczeƒ, wyposa˝enia przeciwpo˝arowego i sprz´tu ochrony osobistej, a tak˝e mierników gazów palnych i wybuchowych, tlenomierzy i mierników gazów toksycznych. §
  21. Podczas transportu materia∏ów niebezpiecznych na zbiornikowcu przeznaczonym do przewozu gazów (zbiornikowce typu G) powinien znajdowaç si´ ekspert ADN do spraw przewozu gazów.
  22. Ekspertem ADN do spraw przewozu gazów jest ekspert ADN posiadajàcy specjalistycznà wiedz´ w zakresie przewozu gazów zbiornikowcami. Wzór Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu gazów stanowi za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia.
  23. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów wydaje si´ osobom pe∏noletnim, które ukoƒczy∏y kurs, zda∏y egzamin kwalifikacyjny w zakresie przewozu gazów i majà udokumentowane w ˝eglar- Poz. 839 skiej ksià˝eczce pracy, ˝e przepracowa∏y co najmniej jeden rok na zbiornikowcach typu G w okresie dwóch lat przed lub po zdaniu egzaminu.
  24. Zakres kursu i egzaminu kwalifikacyjnego na uzyskanie Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu gazów obejmuje: 1) w∏aÊciwoÊci ogólne gazów: ÊciÊliwoÊç, mieszaniny i ciÊnienie czàstkowe, rozszerzalnoÊç przy ciÊnieniu sta∏ym, prawa Boyle’a i Mariotte’a i Gay-Lussaca, g´stoÊç wzgl´dnà, obj´toÊç i ciÊnienie krytyczne; 2) przedmuchiwanie i pobieranie próbek gazów; 3) niebezpieczeƒstwo wybuchu gazów skroplonych (na przyk∏ad LPG); 4) pomiar st´˝enia gazów, próby przeprowadzane przed wejÊciem do pomieszczeƒ; Êwiadectwa odgazowania; 5) znajomoÊç produktów: w∏aÊciwoÊci chemiczne i fizyczne, mieszaniny, zwiàzki i wzory chemiczne — w´glowodory, amoniak; 6) ciecze i pary: parowanie i skraplanie, zale˝noÊç mi´dzy obj´toÊcià cieczy a obj´toÊcià pary; 7) dzia∏ania podejmowane w sytuacji awarii; 8) procedury operacyjne: za∏adunek i roz∏adunek, systemy zaworów szybkozamykajàcych, wp∏yw temperatury, stopnie nape∏nienia, przepe∏nienie, spr´˝arki, pompy, funkcjonowanie zaworów przelewowych, wyciek; 9) udzia∏ w çwiczeniach przeciwpo˝arowych i odpowiednie szkolenie w zakresie pos∏ugiwania si´ ochronnymi aparatami oddechowymi.
  25. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów jest wa˝ne przez okres pi´ciu lat i mo˝e byç przed∏u˝one pod warunkiem potwierdzenia w ˝eglarskiej ksià˝eczce pracy przepracowania co najmniej jednego roku na zbiornikowcach typu G w ciàgu ostatnich dwóch lat lub ukoƒczenia kursu,

ust. 4, w ciàgu ostatniego roku przed up∏ywem terminu wa˝noÊci dotychczasowego Êwiadectwa.

  1. Nowy okres wa˝noÊci Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu gazów rozpoczyna si´ od daty up∏ywu okresu wa˝noÊci poprzedniego Êwiadectwa. §
  2. Podczas transportu materia∏ów niebezpiecznych na zbiornikowcu przeznaczonym do przewozu chemikaliów (zbiornikowce typu C) powinien znajdowaç si´ ekspert ADN do spraw przewozu chemikaliów.
  3. Ekspertem ADN do spraw przewozu chemikaliów jest ekspert ADN posiadajàcy specjalistycznà wiedz´ w zakresie przewozu chemikaliów zbiornikowcami. Wzór Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów stanowi za∏àcznik nr 10 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 88 — 5715 —
  4. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów wydaje si´ osobom pe∏noletnim, które ukoƒczy∏y kurs, zda∏y egzamin kwalifikacyjny w zakresie przewozu chemikaliów i majà udokumentowane w ˝eglarskiej ksià˝eczce pracy, ˝e przepracowa∏y co najmniej jeden rok na zbiornikowcach typu C w okresie dwóch lat przed lub po zdaniu egzaminu.
  5. Zakres kursu i egzaminu kwalifikacyjnego na uzyskanie Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów obejmuje: 1) w∏aÊciwoÊci ogólne gazów i par: ÊciÊliwoÊç, mieszaniny i ciÊnienie czàstkowe, rozszerzalnoÊç przy ciÊnieniu sta∏ym, prawa Boyle’a i Mariotte’a i Gay-Lussaca, stosunek g´stoÊci par i temperatury wrzenia, g´stoÊç wzgl´dnà, obj´toÊç; 2) pobieranie próbek chemikaliów; 3) niebezpieczeƒstwo wybuchu chemikaliów; 4) pomiar st´˝enia gazów, mycie zbiorników ∏adunkowych, odgazowywanie, wentylacj´, próby przeprowadzane przed wejÊciem do pomieszczeƒ, Êwiadectwa odgazowania; 5) znajomoÊç produktów: w∏aÊciwoÊci chemiczne i fizyczne, mieszaniny, zwiàzki i wzory chemiczne — w´glowodory, substancje trujàce, kwasy i zasady — polimeryzacj´ i utlenianie; 6) ciecze i pary: parowanie i skraplanie, zale˝noÊç mi´dzy obj´toÊcià cieczy a obj´toÊcià pary; Poz. 839
  6. Organizator kursu sk∏ada do dyrektora urz´du,

ust. 1, pisemny wniosek o zatwierdzenie kursu oraz za∏àcza: 1) szczegó∏owy program kursu, z podaniem tematów kursu i przeznaczonego na nie czasu szkolenia, a tak˝e przewidzianych metod nauczania; 2) list´ wyk∏adowców z podaniem ich kwalifikacji i nauczanych przedmiotów; 3) informacj´ o pomieszczeniach, w których prowadzone sà zaj´cia, o pomocach naukowych, a tak˝e o mo˝liwoÊciach i Êrodkach przeprowadzania zaj´ç praktycznych; 4) warunki przyj´cia na kurs. 3. Ka˝da zmiana w organizacji kursu wymaga pisemnej zgody dyrektora urz´du,

ust.

  1. Dyrektor urz´du,

§ 46ust.

1, prowadzi rejestr zatwierdzonych kursów. §

  1. Egzaminy kwalifikacyjne przeprowadza Centralna Komisja Egzaminacyjna, dzia∏ajàca przy Dyrektorze Urz´du ˚eglugi Âródlàdowej we Wroc∏awiu.
  2. Egzamin kwalifikacyjny na Êwiadectwo eksperta ADN ma form´ testu i sk∏ada si´ z 30 pytaƒ opracowanych przez Komisj´, o której mowa w ust.
  3. Czas trwania egzaminu wynosi 60 minut. Egzamin jest uwa˝any za zdany, je˝eli kandydat odpowiedzia∏ poprawnie na 25 spoÊród 30 pytaƒ. W czasie egzaminu dopuszczalne jest korzystanie z tekstów przepisów dotyczàcych materia∏ów niebezpiecznych. 7) dzia∏ania podejmowane w sytuacji awarii; 8) procedury operacyjne: za∏adunek i wy∏adunek, instalacje odzysku pary, systemy zaworów szybkozamykajàcych, wp∏yw temperatury, stopnie nape∏nienia, przepe∏nienie, rodzaje pomp, zanieczyszczenie; 9) udzia∏ w odpowiednich çwiczeniach przeciwpo˝arowych i odpowiednie szkolenie w zakresie pos∏ugiwania si´ ochronnymi aparatami oddechowymi.
  4. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów jest wa˝ne przez okres pi´ciu lat i mo˝e byç przed∏u˝one pod warunkiem potwierdzenia przepracowania co najmniej jednego roku na zbiornikowcach typu C w ciàgu ostatnich dwóch lat lub udzia∏u w kursie,

ust. 4, w ciàgu ostatniego roku przed up∏ywem terminu wa˝noÊci dotychczasowego Êwiadectwa.

  1. Nowy okres wa˝noÊci Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów rozpoczyna si´ od daty up∏ywu okresu wa˝noÊci poprzedniego Êwiadectwa. §
  2. Kursy wymagajà zatwierdzenia przez dyrektora urz´du, w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ albo miejsce zamieszkania organizatora kursu. §
  3. Kandydaci, którzy pomyÊlnie zdali egzaminy na Êwiadectwo eksperta ADN, po odbyciu dodatkowego kursu w zakresie,

§ 44ust.

4 lub § 45 ust. 4, mogà przystàpiç do egzaminu na Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów.

  1. Egzamin na Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów sk∏ada si´ z testu wyboru i pracy pisemnej. Test wyboru sk∏ada si´ z 30 pytaƒ i trwa 60 minut. Za ka˝dà prawid∏owà odpowiedê kandydat otrzymuje jeden punkt; za brak odpowiedzi lub odpowiedê nieprawid∏owà — zero punktów. Zakres pracy pisemnej obejmuje przygotowanie odpowiedzi na temat wskazany przez Komisj´. Praca pisemna trwa 30 minut i oceniana jest w skali od 0 do 30 punktów.
  2. Egzamin na Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów uwa˝any jest za zdany, je˝eli kandydat otrzyma∏ co najmniej 44 punkty. Jednak˝e konieczne jest otrzymanie co najmniej 20 punktów z ka˝dej cz´Êci egzaminu.
  3. W czasie egzaminu dozwolone jest korzystanie z tekstów przepisów i literatury technicznej. Dziennik Ustaw Nr 88 — 5716 — §
  4. Âwiadectwo eksperta ADN, Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów wydawane jest przez dyrektora urz´du w∏aÊciwego ze wzgl´du na zamieszkanie osoby ubiegajàcej si´ o wydanie Êwiadectwa.
  5. Do trybu wydawania Êwiadectw eksperta ADN, Êwiadectw eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub Êwiadectw eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów stosuje si´ odpowiednio przepisy w sprawie kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej. Poz. 839 Rozdzia∏ 7 Przepisy koƒcowe §
  6. W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego rozporzàdzenia stosuje si´ odpowiednio postanowienia ADR. §
  7. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r. Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at Dziennik Ustaw Nr 88 — 5717 — Poz. 839 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2004 r. (poz. 839) Za∏àcznik nr 1 WZÓR ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA STATKU DO PRZEWOZU MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH W OPAKOWANIACH I LUZEM Dziennik Ustaw Nr 88 — 5718 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5719 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 2 WZÓR ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA ZBIORNIKOWCA DO PRZEWOZU MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH Dziennik Ustaw Nr 88 — 5720 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5721 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5722 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 3 WZÓR TYMCZASOWEGO ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA STATKU DO PRZEWOZU MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH W OPAKOWANIACH I LUZEM Dziennik Ustaw Nr 88 — 5723 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 4 WZÓR TYMCZASOWEGO ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA ZBIORNIKOWCA DO PRZEWOZU MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH Dziennik Ustaw Nr 88 — 5724 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5725 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 5 WZÓR ALUMINIOWEJ TABLICZKI INFORMACYJNEJ UMIESZCZANEJ NA BURCIE STATKU PRZEWO˚ÑCEGO MATERIA¸Y NIEBEZPIECZNE W ZESTAWIE PCHANYM Âwiadectwo dopuszczenia statku do przewozu materia∏ów niebezpiecznych nr: Wa˝ne do: U˚Â: Tabliczka powinna mieç wymiary nie mniejsze ni˝: d∏ugoÊç — 120 mm, szerokoÊç — 70 mm, a wysokoÊç grawerowanych liter — 6 mm. Dziennik Ustaw Nr 88 — 5726 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 6 WZÓR KWESTIONARIUSZA KONTROLNEGO (CHECK LIST ADN) DLA ZBIORNIKOWCÓW Dziennik Ustaw Nr 88 — 5727 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5728 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5729 — Poz. 839 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5730 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 7 WYKAZ MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH, WED¸UG RODZAJU NALEPEK, KTÓRYCH PRZEWÓZ WYMAGA DODATKOWEGO OZNAKOWANIA STATKU Nalepki lub lub Liczba sto˝ków/Êwiate∏ lub 3 lub 1 0 lub lub * – litera grupy zgodnoÊci, z wyjàtkiem S ** – numer podklasy XXXX – numer identyfikacyjny i litera grupy zgodnoÊci 0 2 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5731 — Nalepki Poz. 839 Liczba sto˝ków/Êwiate∏ lub lub 1 lub lub 1 lub lub lub lub lub lub lub lub lub 0 1 1 0 1 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5732 — Nalepki lub Poz. 839 Liczba sto˝ków/Êwiate∏ lub 2 lub 0 lub 2 lub lub lub lub 2 2 2 Dziennik Ustaw Nr 88 — 5733 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 8 WZÓR ÂWIADECTWA EKSPERTA ADN (Format A7, kolor pomaraƒczowy) Dziennik Ustaw Nr 88 — 5734 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 9 WZÓR ÂWIADECTWA EKSPERTA ADN DO SPRAW PRZEWOZU GAZÓW (Format A7, kolor pomaraƒczowy) Dziennik Ustaw Nr 88 — 5735 — Poz. 839 Za∏àcznik nr 10 WZÓR ÂWIADECTWA EKSPERTA ADN DO SPRAW PRZEWOZU CHEMIKALIÓW (Format A7, kolor pomaraƒczowy)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.